Jakie warunki?

[goc.jola]

Czy ktoś wie, jakie panują warunki w schronisku w Rybniku? Jutro mają tam
zabrać z mojej miejscowości - uzdrowiska - młodego, pięknego i inteligentnego
kocura, którego ktoś tu porzucił. Za pierwszym razem samochód wrócił z
niczym, jutro pewnie go złapią. Żal mi go strasznie, bo bardzo garnie się do
ludzi, miauczy głośno i gardłowo, chcąc, zeby go ktos przygarnął. Ja niestety
nie mogę. Może jednak w tym schronisku zadbają o niego? Byłoby mi trochę
lżej, gdybym wiedziała, że ma tam jakiieś szanse na przeżycie i znalezienie
opiekuna.

[asia.su]

Mieszkam w Rybniku
Nie wiem jakie warunki są w schronisku, mam psa i kota i na więcej mąż mi nie
pozwoli, więc wolę nie zaglądać w takie miejsca.
Poznałam jednak pana, który pracuje w tym schronisku - z 1,5 mca temu samochód
potrącił bezpańskiego psa koło mojego domu. Pies wydawało się, że w każdej
chwili umrze tak bardzo był pokiereszowany. Po godzinie poprosiłam schronisko
z zabranie tego psa do wet w celu uśpienia.
Pan przyjechał po jakichś 40 min. - schronisko jest na drugim końcu miasta,
była sobota wieczór - tyle to w Rybniku czeka sie na pogotowie .

Pan był starszy, zarośnięty , podszedł do psa, zagadał, wziął bardzo delikatnie
do koca i zapakował do klatki. Odjechali.

Wiesz ja cały czas, czekając na samochód ze schr., zastanawiałam się, jak ktoś
weźmie obcego i ciężko rannego psa, któremu każdy ruch sprawi ból i może
pogryźć.
Jestem pełna podziwu dla tego pana. Myślę, że tacy ludzie nie mogą być źli dla
zwierząt. Obym sie nie myliła i oby wszyscy w tym schronisku byli tacy.

Nie wierzę jednak w szanse na dobre życie dla tego kota - w schronisku pewnie
jest dużo kotów i szanse na adopcję żadne.

Może jednak go nie złapią i ktoś przygarnie tego kota - idzie jesień i myszy
będą pchały się do domów.

[goc.jola]

Dziękuję za te informacje. Ten pan, który przyjechał po kota (chyba inny niż
opisany przez Ciebie, bo raczej młodszy niż starszy, i gładko ogolony, ale
chyba z tego samego schroniska, bo mówił, że jest tam tylko jedno) też zrobił
na mnie dobre wrażenie, niespecjalnie się kwapił do złapania kota, a gdy
powiedziałam, że kot jest mój, zapisał moje nazwisko i odjechał. Jednak na
miejscu może być inaczej, zresztą dla kota, na dodatek przyzwyczajonego do
wolności, zamknięcie na małej przestrzeni, wśród innych kotów, jest torturą.
Dziś kotu znów się udało – spotkałam go po drodze do pracy (specjalnie wyszłam
wcześniej), zabrałam do siebie i zamknęłam w kuchni. Jednak po południu będę go
musiała wypuścić, a on znów pójdzie pod stołówkę, bo kuracjusze świetnie
karmią...
—
Jola