Lenka74

[lenka74]

Ile jest wsród nas Len? Pozdrawiam Ewa.
A moze ktoś wie jakie ma pochodzenie to imie?

[gaudencja]

lenka74 napisała:

> A moze ktoś wie jakie ma pochodzenie to imie?

pl.wikipedia.org/wiki/Lena_%28imi%C4%99%29

[Gość: martkaa]

ja znam tylko jedna Lenke,moja ciocie ma 29 lat.Imie naprwwde fatastyczne!!;-
)))

[moniakos1]

nazwałam córkę Lena, ma 3 latka

[tami46]

znam 2letnią Lenkę,jest to najszybciej mówiące dziecko jakie znam.

[moniakos1]

nie pamiętam jak dużo mówiła moja Lena mając 2 latka, teraz buzia jej się nie
zamyka, do tego mówi rzeczy które mnie coraz bardziej zaskakują...

[hanka4]

Ja mam Lenkę w wieku 2,4 i uważam, że to piękne imię, chociaż ludzie często się
dziwią i pytają czy to Helena. Ale związane jest to chyba z brakiem tolerancji
dla inności. A swoją drogą moja Lena to istny czort i huragan - "żywe srebro"

[blaszany_dzwoneczek]

hanka4 napisała:

chociaż ludzie często się
>
> dziwią i pytają czy to Helena. Ale związane jest to chyba z brakiem tolerancji
> dla inności.

??? Brak tolerancji dlatego, że się pytają czy to Helena?? Nie przyszłoby mi do
głowy gdyby np. moje pełne imię brzmiało Magda, a ludzie pytaliby się czy to
zdrobnienie od Magdaleny, że pytanie to wynika z braku tolerancji dla inności.

[troubleska]

blaszany_dzwoneczek napisała:
> ??? Brak tolerancji dlatego, że się pytają czy to Helena?? Nie przyszłoby mi do
> głowy gdyby np. moje pełne imię brzmiało Magda, a ludzie pytaliby się czy to
> zdrobnienie od Magdaleny, że pytanie to wynika z braku tolerancji dla inności.

Ludzie często nie tolerują odmienności. Jeżeli znają imię Magdalena, nie
przychodzi im do głowy, że ktoś może mieć pełne imię Magda.

Znałam Magdę, która musiała walczyć z poprawianiem jej imienia na formę
Magdalena (bo wszyscy uważali, że to na pewno zdrobnienie i permanentnie
korygowali prawdziwą wersję). Jest pół-Polką, pół-Rumunką.

[gaudencja]

troubleska napisała:

> Ludzie często nie tolerują odmienności. Jeżeli znają imię Magdalena, nie
> przychodzi im do głowy, że ktoś może mieć pełne imię Magda.

Chwila, moment, czy czegoś nie mieszamy tu myślowo? Niewiedza czy brak
wyobrażeń w jakiejs dziedzinie to nie jest nietolerancja. W końcu zdrobnienia w
funkcji imion spotyka sie w Polsce rzadko, są nawet zabronione ustawowo i
dopytywanie o pełną formę imienia nie ma nic wspólnego z nietolerancją.
Nietolerancja byłaby wtedy, gdyby osobę o pełnym imieniu Magda np. nie
zapraszano do domu i eliminowano z życia towarzyskiego z powodu jej imienia.

> Znałam Magdę, która musiała walczyć z poprawianiem jej imienia na formę
> Magdalena (bo wszyscy uważali, że to na pewno zdrobnienie i permanentnie
> korygowali prawdziwą wersję). Jest pół-Polką, pół-Rumunką.

Narodowość chyba nie ma nic do rzeczy, bo są i Polki o takiej oficjalnej formie
imienia. Na tym polega zła strona noszenia zdrobnień jako imion. Jest dużo
osób, które maja na imię Magdalena i podpisują się Magda, w związku z tym
większość ludzi taki stan rzeczy przenosi na wszystkie osoby, które podpisują
sie Magda. Osobiscie uważam, że poprawianie tego wszędzie jest lekką paranoją.
Ważne jest, żeby taka osoba występowała jako Magda w oficjalnych dokumentach,
ale w życiu prywatnym można Magdalenę potraktować jako rozwiniętą formę imienia
Magda; wszak Magda od Magdaleny pochodzi. Równie bez sensu jest czepianie sie
przez Jeremiego, jeśli ktoś incydentalnie powie nań Jeremiasz, czepianie się
przez Jacka, jesli ktoś powie nań Jacenty, a nawet czepianie się przez
Bartosza, jeśli ktoś incydentalnie powie nań Bartłomiej. Natomiast łączenie
takich sytuacji z nietolerancją to już nadużycie. Pozdrawiam

[troubleska]

Spokojnie
Przytoczyłam znany mi przykład, a dziewczyna akurat jest takiej narodowości.
Uważam, że z szacunku dla drugiego człowieka, należy zwracać się do niego jego
właściwym imieniem, a nie opierając się na naszym wyobrażeniu jego imienia.
Rozumiem Magdę. [To samo dotyczy nazwisk; nie machnęłabym ręką gdybym miała
nazwisko Nowuk, a poprawiano by je na Nowak).

Co do nietolerancji - ex definitione jest to brak akceptacji dla cudzych
upodobań; tu akurat chodzi o upodobanie do nadawania imion w formie zdrobniałej.

[gaudencja]

troubleska napisała:

> Uważam, że z szacunku dla drugiego człowieka, należy zwracać się do niego jego
> właściwym imieniem, a nie opierając się na naszym wyobrażeniu jego imienia.

Jednak jeśli nie wiesz, jak ma na imię, a podpisuje się zdrobnieniem, nie masz
obowiązku zakładania, iż zdrobnienie to stanowi formę oficjalną. Z kolei, z
drugiej strony, osoba nosząca zdrobnienie jako formę oficjalną imienia, ma
świadomość istniejacego stanu rzeczy (tzn. tego, jak wiele osób podpisuje się
zdrobnieniami nosząc pełne formy imion) i nie powinna się obrażać na
rzeczywistość, polegającą na tym, ze ludzie stosują schematy poznawcze, w tym
stosują i do niej schemat poznawczy, który mówi "jesli ktoś podpisuje się
Magda, nosi imię Magdalena". Tzn. oczywiscie można się obrażać na
rzeczywistość, ale z reguły nic dobrego z tego nie wynika - wzrost frustracji i
tyle.

> Rozumiem Magdę. [To samo dotyczy nazwisk; nie machnęłabym ręką gdybym miała
> nazwisko Nowuk, a poprawiano by je na Nowak).

W identycznej sytuacji (wiecznych problemów z nazwiskiem) prostowałam pomyłki
tylko wtedy, kiedy to było istotne, po czym zmieniłam nazwisko na brzeydsze
nazwisko męża. Tego typu pomyłki nie sa jednak wyrazem nietolerancji.

> Co do nietolerancji - ex definitione jest to brak akceptacji dla cudzych
> upodobań; tu akurat chodzi o upodobanie do nadawania imion w formie
zdrobniałej
> .

To, co opisałaś, dotyczy rodziców dziecka, a nie samego człowieka noszącego
imię zdrobniałe. Ponadto definicji tolerancji jest wiele; dotyczą one
bynajmniej nie tylko cudzych upodobań, ale po prostu odmienności. Źródłosłowem
słowa tolerancja jest tolerare - 'wytrzymywać; znosić', czyli chodzi o zdolność
do zniesienia, ścierpienia rozmaitych wierzeń, postępków, postaw bliźnich. Jest
dyskusyjne, czy tolerancja oznacza koniecznosć ich akceptacji, czy też jej
jądrem jest konieczność niewyrażania nieakceptacji. Przychylam się ku temu
drugiemu rozumieniu, bowiem jeśli cos akceptujemy, tolerancja jest już
niepotrzebna.

Drugim problemem związanym z tolerancją jest płynnosć granicy między
zachowaniami, których nietolerancja jest złem, a takimi, których nie należy
tolerować. Czy należy tolerować neoneonazistów w ramach ogólnej tolerancji, czy
też nalezy ich wsadzać do więzienia za poglądy? Takich problemów rodzi się
mnóstwo. Ale rozgadałam się o kwestiach definicyjnych, a ten ostatni problem
dotyczy nas akurat w mniejszym stopniu.

Natomiast sam fakt omyłkowego nazywania kogoś pełną formą imienia nie jest
wyrazem nietolerancji. Nietolerancja wiąże się z jakimiś działaniami natury
sankcyjnej skierowanymi w stronę osoby nietolerowanej przez nas. Nie jest też
wyrazem nietolerancji uporczywe mylenie czyjegoś imienia (pod warunkiem, że
jest to nieświadome mylenie), nie jest wyrazem nietolerancji także świadome
zwracanie się do kogoś inną formą imienia, o ile nie ma się złych intencji.

Może podam (już podawany przeze mnie na forum) przykład z własnego życia: moje
dziecko nosi imię, które posiada dwie formy - krótszą i dłuższą. "Nasza" forma
to forma krótsza, mniej znana. I jeśli ktoś, komu przedstawiam dziecko używając
właściwej formy imienia, zaczyna się do niego zwracać dłuższą, nie przeszkadza
mi to w zadnym stopniu, ponieważ sa to dwie oboczne formy, z których dłuższą
można traktować jako rozwinięcie krótszej, nadającą się do uzywania zamiennie,
również wyrażającą niektóre emocje. Jeśli ta osoba, z którą rozmawiamy, nie zna
formy krótszej, nie obrażam się na nią za to, nie oskarżam o niewiedzę i
nietolerancję - a też mogłabym. Zachowanie tej osoby ma swoje przyczyny
niewynikające ze złych intencji, a nam nie robi to naprawdę większej różnicy.
Dziecko i tak wie, jak się dokładnie nazywa. Natomiast gdyby błąd się pojawił w
papierach urzędowych, sprostowałabym go. Pozdrawiam

[troubleska]

Muszę po staropolsku to skomentować: wow Jestem pod wrażeniem elaboratu;
dobrze, że przypomniałam sobie o wątku i wróciłam tu. Zresztą w pewnej mierze
się z Tobą zgadzam.
Co do mojej znajomej - wspomniałam o jej obcych korzeniach, gdyż w sytuacji
kiedy wiem, iż ktoś takowe ma, mnie od razu włącza się myślenie pt.: "nie znam
Rumunii, być może tam jest tylko forma Magda, w związku z tym zostawiam to tak
jak jest".

Ja też mam trudne i długie nazwisko, bywa przekręcane, ale zawsze poprawiam
błądzących. Podobnie imię - za granicą jest niewymawialne, zawsze muszę
literować. Ponieważ jednak przywiązuję dużą wagę do prawidłowej wymowy i pisowni
cudzych imion i nazwisk, tego samego oczekuję w stosunku do mnie.
Gdybyś widziała np. kartki świąteczne, które otrzymuję!

Jeśli chodzi o tendencję do nadawania zdrobnień: Magda czy Lena mnie nie rażą.
Wolę to niż pójście w kierunku Miszeli lub Vietnam