Gość: rabbi.w
IP: 209.234.157.*
02.02.03, 00:14
Pod koniec piątego roku moich badań znalazłem jeszcze
jeden, ostateczny dowód na prawdziwość szyfru, a
zarazem mrożące krew w żyłach świadectwo, że w roku
1996 świat mógł balansować na krawędzi zagłady, nawet
jeśli nie zdawaliśmy sobie z tego sprawy. Nasze
ocalenie, w sytuacji gdy byliśmy o włos od tragedii,
zapisane jest otwarcie w pierwszej biblijnej
Apokalipsie, w Księdze Izajasza, odnalezionej w
nietkniętej postaci wśród manuskryptów znad Morza
Martwego, tej samej, która zapowiada możliwość ataku
atomowego na Izrael. Informacja ta nie była
zaszyfrowana. Jest o niej wyraźnie mowa w normalnie
dostępnym tekście pochodzącym sprzed przynajmniej 2500
lat.
Rok zapisany jest tam w jedynym wersie, mówiącym o
łączeniu przepowiedni przyszłości z wiedzą o
przeszłości. Werset ten wskazał mi najsłynniejszy
tłumacz starohebrajskiego tekstu Biblii, rabi Adin
Steinsaltz, określony przez tygodnik “Time"
mianem “uczonego tysiąclecia".
Spotkałem się z nim, gdy tylko dowiedziałem się o
istnieniu w Biblii szyfru. Rabi jest również uczonym i
chciałem wiedzieć, co myśli o możliwości istnienia w
Biblii ukrytego zapisu, z którego można dowiedzieć się
prawdy o przyszłości, który zawierałby informacje o
wydarzeniach rozgrywających się tysiące lat po jej
powstaniu.
– W Biblii czas jest odwrócony – powiedział wówczas
Steinsaltz, zwracając uwagę na dziwaczny styl
hebrajskiego tekstu oryginału. – O przyszłości zawsze
mowa jest w czasie przeszłym, a o przeszłości – w
przyszłym.
– Dlaczego? – spytałem.
– Kto wie – odparł. – Może poruszamy się przeciwnie do
strumienia czasu – dodał, pamiętając, że prawa fizyki
są symetryczne w czasie, czyli że równie dobrze
sprawdzają się, gdy czas biegnie normalnie, jak i
wówczas, gdy zdarzenia dzieją się od końca. Potem
otworzył Biblię i wyszukał odpowiedni cytat z księgi
spisanej przez pierwszego proroka.
– Tu, u Izajasza, powiedziane jest, że aby odczytać
przyszłość, należy poznać przeszłość. Zdanie, w którym
Izajasz mówi:
“Niechaj przystąpią i niech Nam objawią to, co się ma
zdarzyć, jakie były przeszłe rzeczy", można bowiem
odczytać jako “niech mówią o przyszłości od końca". W
zasadzie można by to też przetłumaczyć
tak: “Powiedzcie litery od końca". To jest jak pismo w
lustrzanym odbiciu.
Spróbowałem przeczytać litery od końca, ale nie
trafiłem na nic szczególnego. Olśniło mnie dopiero rok
później, gdy odkryłem w Księdze Izajasza coś, co
wydawało się zapowiedzią ataku nuklearnego. Jeszcze
raz spojrzałem na wskazany mi przez Steinsaltza
werset. Werset ten, 22. w 41. rozdziale Księgi
Izajasza, brzmi następująco: “Niechaj przystąpią i
niech Nam objawią to, co się ma zdarzyć. Jakie były
przeszłe rzeczy. Objawcie, abyśmy to wzięli do serca.
Albo oznajmijcie Nam przyszłe rzeczy, abyśmy mogli
poznać ich spełnienie."
daminet.pl/~taaz/kippin/kippin/dload/books/135.zip
