Bezpieczeństwo Międzynarodowe

[Gość: Star]

Uważam, że do egzekwowania prawa powinien zabierać się nie najsilniejszy,
ale organa upoważnione do tego. Cały szkopuł polega jednak na tym, że o ile
na szczeblach państwowych takie organa istnieją to na szczeblu
ogólnoświatowym ich nie ma. Nie ma, ponieważ sprzeciwiają się ich utworzeniu
tzw. wielkie mocarstwa. Najlepszym przykładem tego jest historia powołania i
ratyfikowania Międzynarodowego Trybunału Karnego w Hadze do osądzania i
skazywania winnych zbrodni przeciwko ludzkości. Jego powołaniu sprzeciwiło
się i ostatecznie nie ratyfikowało go 7 dużych państw w tym USA, Rosja i
Chiny. Państwa te nie potrzebują międzynarodowych organów do ustalania i
egzekwowania prawa, ponieważ same chcą pełnić te funkcję na zasadzie prawa
silniejszego. A więc na szczeblu ogólnoświatowym panuje anarchia i
gangsterskie obyczaje tak jak na dawnym dzikim zachodzie w USA tylko o wiele
groźniejsze, bo sprawowane nie przy pomocy coltów, ale współczesnych środków
masowej zagłady. Wszystko wskazuje, że zapłacimy za to drogo my wszyscy,
nasza cywilizacja a prawdopodobnie i większość istot biologicznych na ziemi.
Przywódcy wielkich mocarstw wydają się wyraźnie nie nadążać za rozwojem
cywilizacji i tkwią nadal kurczowo w przestarzałych ideach
nacjonalistycznych i wąskich interesach narodowych.
Najsmutniejsze w tym wszystkim jest to, że tzw. szerokie masy nie tylko
przyglądają się temu biernie, ale dają się nawet wciągać w te szaleństwa
militarne spychające świat na skraj przepaści samozagłady. Podejmowane
demonstracje pacyficzne są chaotyczne, słabo zorganizowane i nie nakierowane
na właściwe cele. Siły szaleństwa i destrukcji są o wiele lepiej
zorganizowane niż siły rozsądku i postępu. Wykorzystują one również potężne
narzędzia w postaci ideologii nacjonalistycznych i religijnych oraz środków
masowego przekazu do ogłupiania mas i wykorzystywania ich do realizacji
swych anachronicznych celów.
Nasuwa się jednak pytanie, czy sytuacja jest już całkowicie beznadziejna czy
też może rozsądek w końcu zwycięży. Myślę, że zależy to od mobilizacji ludzi
światłych i rozumnych, od tego czy będą oni chcieli propagować postępowe
idee i czynnie uczestniczyć w ich realizacji. Bez aktywnego, bowiem
działania i dobrej organizacji niczego konkretnego nie da się osiągnąć.

[ksch]

To, że polityka międzynarodowa i wynikające z niej bezpieczeństwo, lub jego
brak, są zanarchizowane to nie jest rzecz nowa. Na ten fakt zwracali uwagę
realiści tak klasyczni jak i nowocześni. W moim mniemaniu nie ma dla takiej
sytuacji alternatywy, dopóki państwa będą jedynym suwerennym podmiotem
międzynarodowych stosunków politycznych. Trudno oczekiwać, żeby stał się nim
ONZ czy NATO.
W tym stuleciu wielokrotnie mieliśmy do czynienia z próbami uporządkowania tego
chaosu, jednak zazwyczaj finałem tych wysiłków był powrót do tzw. koncertu
mocarstw. Tak jest i tym razem.
Nawet udałoby się powołać do życia ogólnoświatową organizację stojącą na straży
światowego bezpieczeństwa, to jak sprawić, żeby była ona sprawnie i
sprawiedliwie zarządzana? Czy wprowadzać np. przewodnictwo rotacyjne jak w
komisjach ONZ i dopuszczać do Libii na czele komisji praw człowieka? Czy raczej
dobierać kraje na podstawie jakiegoś klucza co wystawia taką organizację na
zarzuty stronniczości?
Właściwie nic nie jest dziwnego w fakcie, że mocarstwa nie chcą dzielić się
swoją pozycją i pozwolić na "egalitaryzację". Przecież reprezentują oni nie
interesy ludzkości ale swojego kraju, swoich obywateli. Dlatego działają na
korzyść własną a nie wszystkich wokół. To może się nie podobać, może to również
spotykać się z oskarżeniem o nacjonalizm, ale taka juz jest kolej rzeczy i
szybko się to nie zmieni.
ksch