kakareich
05.02.08, 15:48
Kiedy naród polski odzyskał w 1918 niezależny byt państwowy, sprawą
oczywistą i konieczną były głębokie reformy ekonomiczno-społeczne,
dostosowujące Polskę do nowych realiów. Tymczasem kler katolicki,
jak określił to poseł Kazimierz Czapiński [_9_] w czasie jednej z
debat konstytucyjnych w Sejmie, był "czarno-fioletowym batalionem
reakcyjnym" [_10_]. "Większość kleru spotyka się nie tam, gdzie się
Państwo buduje, ale tam, gdzie się temu Państwu rzuca kłody pod
nogi" (Barycka)Kiedy wprowadzano reformę rolną "całe duchowieństwo
sejmowe, w liczbie 30..., wszyscy jak jeden mąż głosowali przeciwko
reformie rolnej" (Czapiński). Powód był prosty: musieli się
podzielić ziemią z polskim społeczeństwem. W samej tylko Galicji
było ówcześnie 129 tys. hektarów ziemi kościelnej (połowa
episkopatu). Jeden arcybiskup lwowski posiadał 31 tys. ha. 49 tys.
ha należało do klasztorów, z czego 1/3 do dominikanów. Ale mało
tego. "Gdy była mowa o kolatorstwie ze strony chłopów, członków
gminy, biskupi i księża oświadczyli, że nie podporządkują się woli
Sejmu. Nic wobec tego dziwnego, że jednym z pierwszych podarunków w
niepodległej Polsce ze strony kleru katolickiego polskiego, było
upokorzenie Polski wobec Rzymu, kiedy to Sejm uchwalił, że Polska
nie ma prawa swojej własnej kwestii rolnej załatwić w pewnym jej
dziale bez zgody tej wyższej instancji, która ma być dla Polski
Rzym" (Czapiński)Podobnie jak i dziś czuli się panami. Wkrótce po
zawarciu konkordatu katowicka Kuria biskupia uznała, że nawet już
sądy państwowe muszą słuchać się zarządzeń kościelnych. Oto fragment
pisma:
Kurja Biskupia [0 28/26]
Katowice, dnia 8 stycznia 1926 r.
W-ny Adwokat Dr. Pałka
Pszczyna
W odpowiedzi na list z dnia 6.I.1926 r. w sprawie Krz... c/a P...
donoszę, że Sąd Kościelny uważa prawomocny wyrok w danej sprawie,
wydany przez Sąd Okręgowy w Katowicach (8.P.66/35) za wyrok mylny i
bez znaczenia w sprawie Kurji Biskupiej przeciwko p. J.K...
Oficjał w z. Ks. Jarczyk
Sabotowali nie tylko polski Sejm, polską Komisję Kodyfikacyjną,
polskie sądy, władze rządowe, terroryzowali nauczycieli w szkołach,
ale nawet i do wojska polskiego często odnoszono się z dawną
nieufnością. (..)Przez cały niemal okres państwo polskie zmagało się
z odbudową jednolitego systemu prawnego, opracowując w powołanej w
1919 r. Komisji Kodyfikacyjnej szereg kodyfikacji polskiego prawa.
Kler sabotował zarówno kodeks cywilny jak i kodeks karny, każdy
atakując za sprzeczność z katolicką moralnością. W wyniku tych
zabiegów przepadł najlepszy polski projekt prof. Lutostańskiego.
Prymas Hlond grzmiał: "Już z okazji ostatniego święta papieskiego
napiętnowałem niesłychany projekt ustawy o małżeństwie jako
zamach... jako zuchwałą próbę... wydania rodziny na bezeceństwa
bolszewizmu... Komisja Kodyfikacyjna ośmieliła się jednak
zlekceważyć... Nie można dość stanowczo odeprzeć tych haniebnych
zakusów...". Oto co pisał wówczas Boy: "...ma się wrażenie, że to
mówi przedstawiciel postronnego mocarstwa, rezydujący w naszym
kraju, ale obcy, przemawiający tonem władcy (...) Napiętnowałem...
zuchwałą... bezeceństwa... ośmieliła się... haniebne zakusy... Co
słowo, to obelga (..) Tak przemawia rzymski dygnitarz do wielkiego
ciała najpoważniejszych prawoznawców, powołanych przez polski rząd
celem przygotowania nowych ustaw! (...) Skoro czterdziestu kilku
członków Komisji Kodyfikacyjnej, wybieranych spomiędzy najbardziej
zrównoważonych żywiołów, zdecydowało się przeciwstawić klerowi,
narażając na świadome obelgi i klątwy, to znak, że przebrała się
miara buty i wichrzycielstwa prałatów, i że, wobec ich destrukcyjnej
działalności, nasi aż nazbyt cierpliwi kodyfikatorzy też musieli
powiedzieć swoje: 'Non possumus'. (...) A jeśli nasi okupanci
każą ... śpiewać 'Pod Twoją obronę', nie pozostanie nam nic innego
niż zaśpiewać... odpowiednio zmodyfikowaną 'Rotę'
