Dodaj do ulubionych

Ojej, co tu wybrać 2020 - 10 (vol. 120)

    • grek.grek 0:40 TVN7 "Impostor" [2019] 07.10.20, 10:42
      Horror.

      Matka i syn zamieszkują w starym zamczysku na irlandzkiej prowincji. Któregoś wieczora chłopiec gubi się w lesie, matka go znajduje, a w kolejnych dniach i tygodniach coraz częściej wydaje się jej, iż jej syn już nie jest tym samym dzieckiem, jakim był przed tajemniczym przepadnięciem w czeluściach leśnych.

      Rzec by można : dobry wzór, niezły punkt wyjścia, nie oryginalny, ale obiecujący jak chodzi o możliwość rozwinięcia w porządnej, gatunkowej konwencji, a może nawet w duchu ambitnych współczesnych filmów grozy, pod przykrywką horroru przeprowadzających zamysły psychologiczne, bywa : z intrygującymi wnioskami.

      Reżyseria : Lee Cronin.

      na RT :
      83 % z 88 recenzji krytycznych oraz 48 % z 426 opinii widzów : horror wysoko oceniany przez krytyków, a nieco rozczarowujący dla widzów ? brzmi zajmująco ! :]
      • grek.grek 0:40 Puls "Impostor" [2019] 07.10.20, 10:43
        * w telewizji Puls :]


    • grek.grek 0:40 Stopklatka "Stacja" [2001] 07.10.20, 10:50
      Niezgorsze kino polskie, umieszczone w śnieżnej, zimowej prowincji, gdzieś pod górskimi szlakami.

      Do tytułowej stacji benzynowej z trudem dociera ranny gangster, z pistoletem w jednej garści i walizką pełną forsy w drugiej.

      Terroryzuje pracowników i żąda udzielenia schronienia. Starszemu z mężczyzn świecą się oczy do samochodu i walizki, więc chce wyczekać, aż gangster wykrwawi się i straci przytomność, by zabrać mu cenny stan posiadania, a zwłoki gdzieś podrzucić.

      Młodszy przeciwnie, opiekuje się rannym, wdaje się w rozmowę, nawiązuje kontakt i powstaje między nimi więź, chwilowa, ale ważna dla młodszego, gangsterowi zaś przynosząca okazję powierzenia zaufanemu człowiekowi załatwienie w jego imieniu pewnych istotnych spraw.

      A po okolicy krąży auto z kolegami mafiosa, poszukującymi kolegi, zapewne z racji zawartości walizki, oraz kręcą się policjanci, też m.in w związku z tymi kryminalnymi wydarzeniami.

      Grają : Bogusław Linda, Zbigniew Zamachowski, Bartosz Obuchowicz.
      Reżyseria : Piotr Wereśniak.

      Można film złowić via YouTube :]

      www.youtube.com/watch?v=4HpvMzjvRs4
    • grek.grek 1:25 ATM Rozrywka "Trzy twarze" [2018] 07.10.20, 11:12
      Skoro grają wciąż i nadal - zapowiedzieć warto :]

      Początek, punkt wyjścia, koło zamachowe - w iście hitchcockowskim stylu : oto pani aktorka dostaje na telefon wstrząsający film : młoda dziewczyna oskarża swoją rodzinę o terrorem zmuszenie jej do rezygnacji z planów studiowania aktorstwa w Teheranie, następnie wyrzuca aktorce, iż próbowała się z nią skontaktować, a ona nie odpowiedziała, by finalnie powiesić się na gałęzi w jakiejś jaskini. Film przysłała jej wierna przyjaciółka, wtajemniczona w sytuację.

      Pani aktorka powiadamia pana reżysera i niezwłocznie zawieszają kręcenie nowego filmu, by autem wyruszyć ze stolicy do rodzinnej wioski dziewczyny, by rozpoznać całą sytuację.

      Aktorka Behnaz Jafari i reżyser Jafar Panahi grają oczywiście samych siebie, a po tak mocnym pretekstowym otwarciu, otwarta w sposób szokujący fabuła skręca w stronę kina wybitnie społecznego, bo pan reżyser - w ojczyźnie obłożony zakazem robienia filmów, co ma być karą za złamanie prawa przez wprowadzenie dwóch kobiet na mecz piłkarski - wykorzystuje zainteresowanie widza tak uderzającym początkiem i dalszym ciągiem sprawy prawdziwego lub zmyślnie zmanipulowanego samobójstwa, do przedstawienia nie mniej interesującej, a wg niżej podpisanego - znacznie bardziej ;], konfrontacji pary intelektualistów, liberałów w zachodnim stylu [choć pani aktora nosi przepisowy muzułmański strój, przynajmniej częściowy] ze stolicy Iranu oraz mieszkańców prowincji, stojących mocno na gruncie konserwatyzmu, tradycji, norm i zasad surowych oraz niezmiennych. Ci pierwsi stoją za wolnością jednostki, swobodą jej wyborów i decyzji życiowych, zniesieniem zakazów i nakazów z punktu widzenia zachodniego obserwatora zupełnie archaicznych i krzywdzących, zwłaszcza kobiety, ci drudzy utrzymują zaś, że sprawdziły się one w biegu dziejów, ratując kraj, państwo, wspólnotę lokalną i ogólną przed skutkami klęsk i tragedii rozmaitych.

      Oba sposoby myślenia mają głęboki sens i mocne argumenty na poparcie swoich tez, a największym osiągnięciem pana Panahiego staje się umiejętność pokazania ludzi kulturowo sobie dalekich z największą sympatią, nie jako barbarzyńców, a przeciwnie : życzliwych, uprzedzająco grzecznych, miłych wręcz, niekiedy z odcieniem świetnego humoru odmalowując również pewne ich wady, sztywność postaw, zderzając tę pozorną krytykę z własnymi preferencjami i poezją codzienności : oto w końcowej sekwencji mamy zestawienie gniewnego brata dziewczyny, jak wynika z fabuły głównego orędownika stania na straży niezmienności zasad, oraz żyjącej na obrzeżach wioski niegdysiejszej aktorki, traktowanej tutaj z łagodnym ostracyzmem i nic sobie zeń nie robiącej, siłę czerpiącej ze sztuki; on się stawia, rzuca, toczy furiastycznym wzrokiem, a ona kilkadziesiąt metrów dalej maluje na rozstawionych sztalugach.

      Panahi zaprasza do dialogu, wyważonej polemiki i chce się wierzyć, iż w finałowej scenie znajdzie modus vivendi między obiema stronami niezaprzeczalnie istniejącego konfliktu. Wystarczy wzajemne otwarcie na swoje potrzeby, uchylenie okna, by wpuścić świeże powietrze, człowiek człowiekowi człowiekiem być musi :]

      A co z samobójczynią ? Czy krążenie po wiosce i okolicach, odkrywanie kolejnych śladów, oględziny miejsc, wywiady ze środowiskiem przyniosą jakiś efekt, czy państwo filmowcy padli ofiarą szlachetnego oszustwa czy może faktycznie doszło do dramatu podnoszącego ciśnienie opisywanego sporu światopoglądowego ?

      Proszę być dobrej myśli, na dodatek w ostatnim ujęciu pan Panahi oferuje znów świetnie wymyślony koncept i stawia kropkę nad "i" w prawdziwie artystyczny sposób.


      • grek.grek 1:25 ATM Rozrywka "Trzy twarze" [2018] 15.10.20, 10:50
        Raz jeszcze :]


        > Początek, punkt wyjścia, koło zamachowe - w iście hitchcockowskim stylu podane : oto pani aktorka dostaje na telefon wstrząsający film : młoda dziewczyna oskarża swoją rodzinę o terrorem zmuszenie jej do rezygnacji z planów studiowania aktorstwa w Teheranie, następnie wyrzuca aktorce, iż próbowała się z nią skontaktować, a ona nie odpowiedziała, by finalnie powiesić się na gałęzi w jakiejś jaskini.
        Film przysłała jej wierna przyjaciółka, wtajemniczona w sytuację.

        Pani aktorka powiadamia pana reżysera i niezwłocznie zawieszają kręcenie nowego filmu, by autem wyruszyć ze stolicy do rodzinnej wioski dziewczyny, by rozpoznać całą sytuację.

        Aktorka Behnaz Jafari i reżyser Jafar Panahi grają oczywiście samych siebie, a po tak mocnym pretekstowym otwarciu, otwarta w sposób szokujący fabuła skręca w stronę kina wybitnie społecznego, bo pan reżyser - w ojczyźnie obłożony zakazem robienia filmów, co ma być karą za złamanie prawa przez wprowadzenie dwóch kobiet na mecz piłkarski - wykorzystuje zainteresowanie widza tak uderzającym początkiem i dalszym ciągiem sprawy prawdziwego lub zmyślnie zmanipulowanego samobójstwa, do przedstawienia nie mniej interesującej, a wg niżej podpisanego - znacznie bardziej ;], konfrontacji pary intelektualistów, liberałów w zachodnim stylu [choć pani aktora nosi przepisowy muzułmański strój, przynajmniej częściowy] ze stolicy Iranu oraz mieszkańców prowincji, stojących mocno na gruncie konserwatyzmu, tradycji, norm i zasad surowych oraz niezmiennych. Ci pierwsi stoją za wolnością jednostki, swobodą jej wyborów i decyzji życiowych, zniesieniem zakazów i nakazów z punktu widzenia zachodniego obserwatora zupełnie archaicznych i krzywdzących, zwłaszcza kobiety, ci drudzy utrzymują zaś, że sprawdziły się one w biegu dziejów, ratując kraj, państwo, wspólnotę lokalną i ogólną przed skutkami klęsk i tragedii rozmaitych.

        Oba sposoby myślenia mają głęboki sens i mocne argumenty na poparcie swoich tez, a największym osiągnięciem pana Panahiego staje się umiejętność pokazania ludzi kulturowo sobie dalekich z największą sympatią, nie jako barbarzyńców, a przeciwnie : życzliwych, uprzedzająco grzecznych, miłych wręcz, niekiedy z odcieniem świetnego humoru odmalowując również pewne ich wady, sztywność postaw, zderzając tę pozorną krytykę z własnymi preferencjami i poezją codzienności : oto w końcowej sekwencji mamy zestawienie gniewnego brata dziewczyny, jak wynika z fabuły głównego orędownika stania na straży niezmienności zasad, oraz żyjącej na obrzeżach wioski niegdysiejszej aktorki, traktowanej tutaj z łagodnym ostracyzmem i nic sobie zeń nie robiącej, siłę czerpiącej ze sztuki; on się stawia, rzuca, toczy furiastycznym wzrokiem, a ona kilkadziesiąt metrów dalej maluje pejzaż na rozstawionych sztalugach.

        Panahi zaprasza do dialogu, wyważonej polemiki i chce się wierzyć, iż w finałowej scenie znajdzie modus vivendi między obiema stronami niezaprzeczalnie istniejącego konfliktu. Wystarczy wzajemne otwarcie na swoje potrzeby, uchylenie okna , by wpuścić świeże powietrze, człowiek człowiekowi człowiekiem być musi :]

        A co z samobójczynią ? Czy krążenie po wiosce i okolicach, odkrywanie kolejnych tropów, śladów, oględziny miejsc, wywiady ze środowiskiem przyniosą jakiś efekt, czy państwo filmowcy padli ofiarą szlachetnego oszustwa czy może faktycznie doszło do dramatu podnoszącego ciśnienie opisywanego sporu światopoglądowego ?

        > Proszę być dobrej myśli, na dodatek w ostatnim ujęciu pan Panahi oferuje znów świetnie wymyślony koncept i stawia kropkę nad "i" w prawdziwie artystyczny sposób.

      • grek.grek 23:00 ATM Rozrywka "Trzy twarze" [2018] 28.10.20, 10:49
        Trzeci raz w październiku, więc w drodze wyjątku - ośmielę się całą zapowiedź powielić ;]

        Zdecydowanie warto obejrzeć !

        > Początek, punkt wyjścia, koło zamachowe - w iście hitchcockowskim stylu puszczone : oto pani aktorka dostaje na telefon wstrząsający film : młoda dziewczyna oskarża swoją rodzinę o terrorem zmuszenie jej do rezygnacji z planów studiowania aktorstwa w Teheranie, następnie wyrzuca aktorce, iż próbowała się z nią skontaktować, a ona nie odpowiedziała, by finalnie powiesić się na gałęzi w jakiejś jaskini. Film przysłała jej wierna przyjaciółka, wtajemniczona w sytuację.

        Pani aktorka powiadamia pana reżysera i niezwłocznie zawieszają kręcenie nowego filmu, by autem wyruszyć ze stolicy do rodzinnej wioski dziewczyny, by rozpoznać całą sytuację.

        Aktorka Behnaz Jafari i reżyser Jafar Panahi grają oczywiście samych siebie, a po tak mocnym pretekstowym otwarciu, uruchomiona w sposób szokujący fabuła skręca w stronę kina wybitnie społecznego, bo pan reżyser - w ojczyźnie obłożony zakazem robienia filmów, co ma być karą za złamanie prawa przez wprowadzenie dwóch
        kobiet na mecz piłkarski - wykorzystuje zainteresowanie widza tak uderzającym początkiem i dalszym ciągiem sprawy prawdziwego lub zmyślnie zmanipulowanego samobójstwa, do przedstawienia nie mniej interesującej, a wg niżej podpisanego - znacznie bardziej ;], konfrontacji pary intelektualistów, liberałów w zachodnim stylu [choć pani aktora nosi przepisowy muzułmański strój, przynajmniej częściowy] ze stolicy Iranu oraz mieszkańców prowincji, stojących mocno na gruncie konserwatyzmu, tradycji, norm i zasad surowych oraz niezmiennych. Ci pierwsi stoją za wolnością jednostki, swobodą jej wyborów i decyzji życiowych, zniesieniem zakazów i nakazów z punktu widzenia zachodniego obserwatora zupełnie archaicznych i krzywdzących, zwłaszcza kobiety, ci drudzy utrzymują zaś, że sprawdziły się one w biegu dziejów, ratując kraj, państwo, wspólnotę lokalną i ogólną przed skutkami klęsk i tragedii rozmaitych.

        Oba sposoby myślenia mają głęboki sens i mocne argumenty na poparcie swoich tez, a największym osiągnięciem pana Panahiego staje się umiejętność pokazania ludzi kulturowo sobie dalekich z największą sympatią, nie jako barbarzyńców, a przeciwnie : życzliwych, uprzedzająco grzecznych, miłych wręcz, niekiedy z odcieniem świetnego humoru odmalowując również pewne ich wady, sztywność postaw, zderzając tę pozorną krytykę z własnymi preferencjami i poezją codzienności : oto w końcowej sekwencji mamy zestawienie gniewnego brata dziewczyny, jak wynika z fabuły głównego orędownika stania na straży niezmienności zasad, oraz żyjącej na obrzeżach wioski niegdysiejszej aktorki, traktowanej tutaj z łagodnym ostracyzmem i nic sobie zeń nie robiącej, siłę czerpiącej ze sztuki; on się stawia, rzuca, toczy furiastycznym wzrokiem wściekłego radykała, a ona kilkadziesiąt metrów dalej maluje na rozstawionych sztalugach.

        Panahi zaprasza do dialogu, wyważonej polemiki i chce się wierzyć, iż w finałowej scenie znajdzie modus vivendi między obiema stronami niezaprzeczalnie istniejącego konfliktu. Wystarczy wzajemne otwarcie na swoje potrzeby, uchylenie okna , by wpuścić świeże powietrze, człowiek człowiekowi człowiekiem być musi :]

        A co z samobójczynią ? Czy krążenie po wiosce i okolicach, odkrywanie kolejnych śladów, oględziny miejsc, wywiady ze środowiskiem przyniosą jakiś efekt, czy państwo filmowcy padli ofiarą szlachetnego oszustwa czy może faktycznie doszło do dramatu podnoszącego ciśnienie opisywanego sporu światopoglądowego ?

        > Proszę być dobrej myśli, na dodatek w ostatnim ujęciu pan Panahi oferuje znów świetnie wymyślony koncept i stawia kropkę nad "i" w prawdziwie artystyczny sposób.

    • grek.grek 20:00 Stopklatka "Osadzony" [1989] 08.10.20, 09:53
      Niezły dramat więzienny.
      Pan Stallone gra więźnia, któremu kończy się czas odsiadki, lecz na ostatnie pół roku przenoszą go z zakładu lżejszego do takiego o zaostrzonym rygorze i znacznie groźniejszej klienteli. Za całą procedurą stoi mściwy naczelnik, mający z nim rachunki do wyrównania, jak się okaże już w prologu - z winy własnej nieprzejednaności i braku umiaru zachwiane. Póki co, on ma jednak władzę i kontrolę nad sytuacją, a więzień znajduje się w sytuacji podległości.

      AParat zaprzęgnięty przez naczelnika do aktywności uprzykrzającej więźniowi codzienność : wredni strażnicy, prowokujący recydywiści z dożywociem w papierach, mają za zadanie zmusić pana więźnia do agresywnej odpowiedzi, za co można by wlepić mu kolejnych kilka lat i zniweczyć plany życiowe [małżeństwo i własny warsztat samochodowy]. Tak więc, oni próbują do podejść, a on robi zwody i uniki, przy okazji zyskując swoją serdecznością i statusem męczennika przyjaciół. Może właśnie wśród nich naczelnik znajdzie ludzkie instrumentarium do wykonania założeń taktycznych swojej strategii, skoro zawodzą karcery, kuksańce, groźby i rozbijanie dopiero co wyremontowanych samochodów ?

      Dobre tempo, wiarygodne otoczenie [prawdziwe więzienie jako scenografia], świetna scena/sekwencja z "Maybellin", a w ostatnim akcie kilka niezłych zwrotów i motoryka podziwu godna :]

      Wnikliwi widzowie dopatrzą się w filmie wyraźnych oznak politycznej poprawności :] Ani jednego ciosu bohater nie otrzymuje od czarnoskórych więźniów i strażników, przeciwnie : oni się za nim wyłącznie ujmują :]

      Grają : Sylvester Stallone, Donald Sutherland, John Amos.
      Rezyseria :John Flynn.

      Warto spróbować, tym razem lekceważąc odważnie opinie krytyków :]
      • grek.grek 22:10 Stopklatka "Osadzony" [1989] 10.10.20, 10:50
        Replay :]

        > Niezły dramat więzienny
        Pan Stallone gra skazańa, któremu kończy się czas odsiadki, lecz znienacka na ostatnie pół roku przenoszą go z zakładu lżejszego do takiego o zaostrzonym rygorze i znacznie groźniejszej klienteli. Za całą procedurą stoi mściwy naczelnik, mający z nim rachunki do wyrównania, jak się okaże już w prologu - z winy własnej nieprzejednaności i braku umiaru zachwiane. Póki co, on ma jednak władzę i kontrolę nad sytuacją, a więzień znajduje się w sytuacji podległości.

        AParat zaprzęgnięty przez naczelnika do aktywności uprzykrzającej więźniowi codzienność : wredni strażnicy, prowokujący recydywiści z dożywociem w papierach, mają za zadanie zmusić pana więźnia do agresywnej odpowiedzi, za co można by wlepić mu kolejnych kilka lat i zniweczyć plany życiowe [małżeństwo i własny warsztat samochodowy]. Tak więc, oni próbują do podejść, a on robi zwody i uniki, przy okazji zyskując swoją serdecznością i statusem męczennika przyjaciół. Może właśnie wśród nich naczelnik znajdzie ludzkie instrumentarium do wykonania założeń taktycznych swojej strategii, skoro zawodzą karcery, kuksańce, groźby i rozbijanie dopiero co wyremontowanych samochodów ?

        Dobre tempo, wiarygodne otoczenie [prawdziwe więzienie jako scenografia], świetna scena/sekwencja z "Maybellin", a w ostatnim akcie kilka niezłych zwrotów i motoryka podziwu godna :]

        Wnikliwi widzowie dopatrzą się w filmie wyraźnych oznak politycznej poprawności :] Ani jednego ciosu bohater nie otrzymuje od czarnoskórych więźniów i strażników, przeciwnie : oni się za nim wyłącznie ujmują :]

        Grają : Sylvester Stallone, Donald Sutherland, John Amos.
        Rezyseria :John Flynn.

        > Warto spróbować, tym razem zuchwale lekceważąc opinie krytyków :]
    • grek.grek 20:45 TVP2 "Zanim zasnę" [2014] 08.10.20, 10:12
      Zupełnie niezły thriller psychologiczny.
      Oto główna bohaterka cierpi na zaniki pamięci. Budzi się rano i nie wie nic o sobie, a także o mężczyźnie śpiącym obok. Każdy dzień zaczyna więc od przypominania sobie własnej tożsamości, w czym niestrudzony mąż dzielnie jej towarzyszy i cierpliwie tłumaczy jak utraciła pamięć w wyniku samochodowego wypadku, popierając swoje usiłowania fotografiami i dokumentacją.

      Nie chcąc mężowi dokładać frasunku, pani zwraca się o pomoc do specjalisty, a doktor proponuje, by zaczęła prowadzić videodziennik zapisując w nim z detaliczną dokładnością swoje przeżycia i odkrycia, póki co nie ujawniając się z nim przed mężem. Tym sposobem zachowa ciągłość wspomnień i powoli odzyska kontrolę nad swoim życiem. Doktor wytrwale dzwoni do niej co rano i o dzienniku przypomina.

      Dzięki doktorowi pacjentka odkrywa kulisy własnej amnezji, dowiaduje się iż straciła część władz umysłowych po ciężkim pobiciu. Tak więc, mąż coś ukrywa, skoro zdecydował się kłamać.

      Intensywne próby odsłonienia przeszłości skutkują fleszami strzępków obrazów, z jakąś walką oraz udziałem mężczyzny z blizną. A gdy zaczyna kopać bardziej i głębiej, wydusza od męża informację o zmarłym śmiercią samobójczą 17-letnim synu, przy czym : różne źródła podają inne imię chłopca, więc znów coś nie pasuje w tej układance.

      Tak zarysowany koncept fabularny, choć ryzykowny tu i ówdzie, interesująco się rozwija, dzięki odpowiednio zręcznemu rozrzuceniu tropów i podejrzeń - w drugiej części mamy naprawdę solidne twisty, bardzo dobrze wprowadzone, a ostateczna refleksja wiedzie do wyrażenia dezaprobaty i ostrzeżenia przed skutkami małżeńskich skoków w bok :]

      W obsadzie : Nicole Kidman, poza swoim emploi Colin Firth, Mark Strong.
      Scenariusz autorstwa Rowana Joffe'a, on również reżyseruje.

      Szersza relacja, jeśli by się mogła przydać, służę zajadle :]

      na dole :

      forum.gazeta.pl/forum/w,14,165161371,165161371,Ojej_co_tu_wybrac_2017_12_vol_86_.html?s=1#p165213300

    • grek.grek 21:30 TVN7 "Ocean's Eleven. Ryzykowna gra" [2001] 08.10.20, 10:18
      Jeden rabuś skrzykuje grupę innych rabusiów, by wspólnie dokonać napadu na sejf ekskluzywnego kasyna, prowadzonego oczywiście przez biznesmena niewartego nawet krzytyny współczucia, w wypadku gdyby im się powiodło ;]

      Rozrywka w nowoczesnej scenografii stolicy kiczu i jaskini hazardu Las Vegas, ale w tonacji trochę jakby retro, co bynajmniej nie można zarzutem nazwać, a wręcz odwrotnie :]

      W obsadzie : prawie cały Hollywood, Reżyseruje : fachowiec Steven Soderbergh.

      W sobotę replay, 22:20.
      • grek.grek 21:35 TVN7 "Ocean's Eleven. Dogrywka" [2004] 15.10.20, 10:00
        Ciąg dalszy akcji już wstępnie zarysowanej, więc w zasadzie poprzedni anons parafialny będę tutaj cytował bez wahania ;]


        > Jeden rabuś skrzykuje grupę innych rabusiów, by wspólnie dokonać napadu na sejf ekskluzywnego kasyna, prowadzonego oczywiście przez biznesmena niewartego nawet krzty albo krztyny współczucia, w wypadku gdyby im się powiodło ;]

        Rozrywka w nowoczesnej scenografii stolicy kiczu i jaskini hazardu Las Vegas, ale w tonacji trochę jakby retro, co bynajmniej nie można zarzutem nazwać, a wręcz odwrotnie :]

        > W obsadzie : prawie cały Hollywood, Reżyseruje : fachowiec Steven Soderbergh.

    • grek.grek 21:35 Kultura "Dama z Szanghaju" [1947] 08.10.20, 10:31
      Przeglądu powtórek filmów Orsona Wellesa w Kulturze ciąg dalszy :]
      Nie mam nic przeciwko, ale Welles - od początku do końca, wedle własnej wizji i niczyjej innej, i on właśnie zapewnia mu miejsce wśród mistrzów kina - nakręcił jeden film , dopiero z jego udziałem przegląd kina jego autorstwa zyskuje wybitną renomę, a przydałby się seans "Obywatela Kane'a", bo o ile mamy go w archiwum, to jednak, jeśli dobrze pamiętam, nie za sprawę telewizyjnego pokazu. Z pozostałych nakręconych filmów, sam Welles chyba z żadnego nie był zadowolony, przy bardzo niewielu miał wolną rękę jako reżyser, a te najcenniejsze projekty pozostały w fazie planów i marzeń, jeśli wierzyć jemu samemu i tym, co go znali najlepiej.

      Tutaj mamy klasyczne kino noir, z głównym bohaterem, poszukującym zajęcia poczciwym marynarzem, za sprawę urodziwej i pełnej uroku femme fatale wplątanym w dziką awanturę kryminalną opartą o niezawodne filary : zbrodnię, podstęp, kłamstwo, namiętność, zdradę i pieniądze.
      Marynarza gra sam Welles, partneruje mu olśniewająca Rita Hayworth.

      Mieliśmy przyjemność rozmawiać o filmie, pamiętam ostrożną ocenę Siostry i uwagę Barbasi, jak to producent filmu oferował 5 tysięcy dolarów każdemu, kto wyjaśni mu, o co, do diaska, chodzi w tym filmie ;]

      5 wątek od góry w archiwizacji :

      forum.gazeta.pl/forum/w,14,156070175,156070175,Ojej_co_tu_wybrac_2015_1_vol_51_.html?s=2#p156314865
      • grek.grek 1:55 Kultura "Dama z Szanghaju" [1947] 09.10.20, 12:02
        Nocny replay :]

        > Mieliśmy przyjemność rozmawiać o filmie, pamiętam ostrożną ocenę Siostry i uwagę Barbasi, jak to producent filmu oferował 5 tysięcy dolarów każdemu, kto wyjaśni mu, o co, do diaska, chodzi w tym filmie ;]

        5 wątek od góry w archiwizacji :

        forum.gazeta.pl/forum/w,14,156070175,156070175,Ojej_co_tu_wybrac_2015_1_vol_51_.html?s=2#p156314865
    • grek.grek 22:30 TVP2 "Son Of a Gun" [2014] 08.10.20, 10:37
      Młodzian trafia do więzienia, tam opiekuje się nim wpływowy gangster, a po wyjściu chłopak ma się zrewanżować za pomoc biorąc udział w odbiciu swojego nowego przyjaciela, następnie zaś w odpowiednio lukratywnym napadzie rabunkowym.

      W obsadzie : Ewan McGregor, Alicia Vikander, Brenton Thwaites oraz Jacek Koman.
      Reżyseria : Julius Avery.

      na RT :
      62 % z 76 recenzji krytycznych - "szorstki, stylowy, inteligentny" - oraz 63 % z 6 tys. opinii widzów.
    • grek.grek 22:45 SuperPolsat "Bank" [2009] 08.10.20, 10:50
      Bardzo dobra sensacja, obok łączącej myślenie ze strzelaniną akcji, zajmująca się tematem rosnącego znaczenia i władzy międzynarodowych korporacji, firm, koncernów o niebotycznych kapitale, wywierających kluczowy wpływ na ekonomię i politykę tradycyjnych państw, a przy okazji - jak w filmie - załatwiających własne biznesy zorientowane na zmianę układu sił w różnych miejscach świata.

      Tak zachowuje się tytułowy podejrzany, instytucja handlująca bronią, organizująca skrytobójcze zamachy na polityków, sponsorująca przewroty wojskowe w krajach afrykańskich czy azjatyckich. Na tropie jej niecnych wyczynów znajduje się para dzielnych myśliwców : stary lis z Interpolu i pani prokurator z Nowego Jorku. Pytanie, czy z taką ośmiornicą można wygrać naiwnie wierząc w rządy szlachetnego prawa oraz istnienie porządku zdolnego zapanować nad jej działaniami wykorzystując narzędzia dziś już nieco archaiczne, w sytuacji gdy tak naprawdę ten rodzaj kapitału i światowej rangi znaczenia stoi już ponad uregulowaniami prawnymi, a nawet potrafi wywierać wpływ na ich stanowienie.

      Tak czy owak, śledztwo prezentuje się jakże intrygująco, bohaterowie podróżują po całej Europie, mamy - nawiązujacą do "Francuskiego łącznika", wyborną scenę ulicznego śledzenia podejrzanego jegomościa przez zespół agentów, zupełnie ikoniczną, rewelacyjnie zmontowaną sekwencję strzelaniny w Muzeum Guggenheima, a także świetny monolog w końcówce, byłego agenta Stasi wyjaśniającego agentom jak działa model współczesnego zarządzania światem ponad głowami państw i organizacji międzynarodowych.
      Dobry duet Naomi Watts & Clive Owen w głównych rolach.

      Reżyseria : Tom Tykwer.
    • grek.grek 0:10 Polsat "Dzień Matki" [2016] 08.10.20, 10:56
      Kilka przeplatajacych się i na siebie zachodzących historii kobiet o wspólnej tematyce : relacji matek z córkami, jedna pani usiłuje utrzymać przy sobie uczucia córki wychowywanej na codzień przez macochę; dwie siostry w wieku dorosłym mierzą się z wizytą matki, z którą nie posiadają najlepszych relacji; pani z telewizora poznaje swoją córkę, kiedyś oddaną do adopcji.

      Obsada może zaciekawić : Jennifer Aniston, Kate Hudson, Jennifer Lopez, Julia Roberts, czyli "ulubione dziewczyny Ameryki" w jednym miejscu ;]

      Reżyseria : Garry Marshall.

      na RT :
      cóż, 8 % z 158 recenzji krytycznych oraz 44 % z 14 tys. opinii widzów.
    • grek.grek 0:35 Stopklatka "Yuma" [2012] 08.10.20, 11:06
      W rytmie przebojów disco lat 80- i 90-tych :]
      Rzecz o tym jak po upadku Muru polska młodzież, materialnego dobrobytu spragniona, kultem pieniędzy i rzeczy ustanawiających prestiż społeczny uwiedziona, na własną rękę od Niemców reparacje odbierała ;]
      Nie wiadomo, co bardziej komiczne : sceny wchodzenia do budzących zabobonny lęk supermarketów i drogerii celem kradzieży na masową skalę szczotek do zębów, chemii do czyszczenia blatów kuchennych i innych wyjątkowo cennych łupów, czy naiwne tłumaczenie własnych wyczynów biedą oraz wielowiekowym prześladowaniem narodu przez wrażych Germanów.

      Tak czy siak, przebojowa młodzież zdobywa w swoim miasteczku pozycję Robin Hoodów i królów życia, nad czym pieczę sprawuje obrotna ciotka, szef policji oraz wtajemniczony wujek na przejściu granicznym. I tylko dziewczyna, o której marzy lider gangu, jakoś nie wykazuje wzruszenia z powodu jego sukcesów. Przeciwnie, niczym antyteza legendarnej Wandy - woli Niemca ! ;]
      Na dodatek, pod bokiem wyrasta konkurencja ze Wschodu, a dawny przyjaciel, dzisiaj gliniarz z drogówki, nie może wybaczyć dawnego wstydliwego epizodu i koniecznie chce się odegrać na swoim koledze demaskując jego przekręty.

      "Młode Wilki" w innej odsłonie, jakby bardziej wystawnej, a zwłaszcza : współczesnej, choć aktorsko równie dyskusyjnej, zwłaszcza jak chodzi o chyba nieco jednak "przekomiksowane" postaci młodych kontestatorów, gdzież im do westernowych herosów, oglądanych na ekranie kinowym ;]

      Reżyseria : Piotr Mularuk.

      Jutro seans o 20:00.
      • grek.grek 20:00 Stopklatka "Yuma" [2012] 09.10.20, 09:24
        Wczorajszego seansu parafialnie ogłaszanego, seans właściwy, zapewne nie ostatni, a z pewnością nie pierwszy ;]
    • grek.grek 1:20 ATM Rozrywka "Klan" [2015] 08.10.20, 11:26
      Ciągle w ramówce, ale teraz w dużo późniejszym terminie.

      Klan państwa Pucciów, na oko grzecznych mieszczan z okolic Buenos Aires, szanowanych w okolicy, z tradycjami w sporcie [sukcesy w rugby], zajmował się pokątnie porwaniami dla okupu, na dodatek wyjątkowo perfidnymi, gdyż zwykli oni likwidować zakładników, mimo podjęcia żądanej kwoty pieniędzy. Niesportowi zawodnicy, brutalni, bezwzględni.

      Głowa rodu, Archimedes Puccio, pan o wyglądzie szanowanego profesora, zatrudniał dwóch osiłków na kontrakcie oraz przysposobił trzech synów do aktywności przestępczej, dzięki której stać było rodzinę na założenie własnych sklepów, utrzymanie dużego mieszkania oraz plany na przyszłość.
      Gwoli ścisłości : najmłodszy syn ucieka z Argentyny, wyjeżdza z drużyną piłkarską i zapowiada starszemu bratu, że już nie wróci, zanim ojciec zabierze go na pierwszą akcję, nie chce w tym krwawym procederze uczestniczyć. Najstarszy syn musiał wyjechać z kraju, powraca w drugiej części filmu, by aktywnie pomagać ojcu w niecnym procederze.
      Najciekawszy wydaje się być ten średni, z jednej strony : zawdzięczający ojcowskiej przesiębiorczości pieniądze na swój prężnie działający sportowy sklep i dostatnie życie, powodowany lojalnością familijną, ale z drugiej : miotany wyrzutami sumienia i coraz poważniej rozważający możliwość wyjazdu z nowo poznaną dziewczyną, aż do Szwecji. Ojciec oczekuje od niego niezachwianej wierności, chłopak waha się i zastanawia nad kierunkiem dalszego postępowania, zwłaszcza z racji zmian politycznych w kraju.

      Oto bowiem kończą się rządy junty, z powodu koneksji seniora Puccio zapewniającej wzgledną ochronę gangowi, zresztą nie oni jedni parali się intratnymi porwaniami, korzystali z takich pomysłów bliscy przyjaciele wpływowych bonzów. Pan PUccio wie doskonale, koledzy z generalicji zwijają parasol ochronny, nie mają już takich wpływów, ale kontynuuje swoją działalność kidnaperską i w jej trakcie zostaje ujęty, razem z całą bandą, policja ma teraz inne szefostwo, skończyły się czasy bezprawia, więc pochwycenie zuchwałych bandytów nie nastręcza specjalnych kłopotów, sami idą w zasadzkę, a zakładników przywykli trzymać w domu, co ułatwia organom ścigania robotę. Zresztą, zaświadcza o takich zwyczajach fenomenalna, kuriozalna scena w prologu, gdy widzimy zadbanych mieszczan w cieple domowego ogniska, przy kolacji, podczas zwyczajowych rozmów, a za moment dwóch z nich idzie na górę do pokoju, w którym trzymają zakładnika w kajdanach i z workiem na głowie.
      Takich scen, przełamujących grozę z dziwnością i komizmem nierzadko, reżyser Pablo Trapero oferuje przynajmniej kilka, zwłaszcza akty przemocy ilustrując anglosaskim popem z lat 70-tych, na czele z "Sunny Afternoon" The Kints.

      Klasowy film.

      Państwo Puccio zostali skazani na wieloletnie więzienie, zwłaszcza panowie, panie - różnie, choć część z nich wiedziała w jaki sposób mąż i ojciec oraz synowie i bracia zarabiają na godną egzystencję familiji. Pan Archimedes w więzieniu skończył prawo, apelował, bez skutku, a wytrenował się w zaprzeczaniu faktom tak wyśmienicie, iż do końca życia twierdził, jakoby został wrobiony w całą sprawę ;]
    • grek.grek 14:55 Stopklatka "Kryminalne zagadki panny Fisher" 09.10.20, 09:14
      Trwające nieprzerwanie kryminalne przygody bystrej i rezolutnej Phyrne Fisher, wg powieści Kerry Greenwood, w tle Australia lat 20-tych.

      Dziś :

      "Morderstwo i mozzarella", czyli śledztwo w sprawie rywalizacji między restauracjami we włoskiej dzielnicy
      oraz :

      "Krew i pieniądze', w którym panna Fisher wnika w nocne i ciemne rejony miasta, by odkryć tajemnicę zabójstwa młodocianego gawrosza.

      W roli głównej Essie Davis.
      Voila ! :]
      • grek.grek 14:50 Stopklatka "Kryminalne zagadki panny Fisher" 16.10.20, 09:20
        Rezolutna panna Fisher znów dedukuje ! :]

        "Śmierć i histeria" : tutaj rozwiązuje tajemnicę nagłego zejścia młodej kobiety uczestniczącej w seansach terapeutycznych lekarza leczącego zaburzenia emocjonalne.

        oraz :

        "Śmierć w hotelu" : gdzie akcja kręci się wokół feralnego, i ostatecznie kładącego kres jego istnieniu, wypadnięcia przez okno konsjerża prestiżowego hotelu.

        Na podstawie powieści Kerry Greenwood :] W tle malownicza Australia lat 20-tych, chyba nieszczególnie rózniąca się od Wielkiej Brytanii ówczesnej ? ;]
      • grek.grek 14:45 Stopklatka "Kryminalne zagadki panny Fisher" 23.10.20, 09:23
        Panna Fisher znów wkracza do akcji :]

        "Gem, set, morderstwo" - umiera czołowa tenisistka, przyczyną jej zgonu był... jadowity pająk grasujący w osobistych butach, jej, nie własnych ;], podejrzenie pada na główną rywalkę, lecz wkrótce również ona w tajemniczych okolicznościach przenosi się do krainy wiecznych łowów i piłek meczowych.
        Czy zatem ktoś - bo o pechu nie ma mowy w tego typu opowieściach - chce wykosić całą elitę sportową Australii ?

        oraz :

        "Póki nas śmierć nie rozłączy" - tutaj pod zagrożeniem staje ojciec panny detektyw, poluje na niego zbieg z więzienia, już wcześniej usiłujący się nań zamachnąć.
        Rozwiązanie tej zagadki przyniesie jejmości również kilka cennych informacji na temat nie całkiem jasne i oczywistej przeszłości ojca.
      • grek.grek 14:45 Stopklatka "Kryminalne zagadki panny Fisher" 30.10.20, 09:21
        Kolejne dwie zagadki do rozwiązania dla bohaterki stworzonej przez Kerry Greenwood :

        "Kokainowy blues" - sprawa dotyczy otrucia mężczyzny mieszkającego w tym samym hotelu, co panna Fisher; ślad wiedzie do ujawnienia układu korupcyjnego, w który wmieszani są przemytnicy narkotyków oraz policjanci.

        oraz :

        "Morderstwo w hotelu Ballarat" - w opisie wiadomo, iż chodzi o morderstwo, nie ma natomiast detali ;] Hotel Ballarat leży w malowniczej, prowincjonalnej miejscowości, a mistrzyni dedukcji przebywa tam na urlopie wypoczynkowym, wraz ze swoją pokojówką alias asystentką.
    • grek.grek 15:55 Kultura "Zakochany anioł" [2005] 09.10.20, 09:22
      Wariacja lżejszego kalibru na temat 'anielskiego" kina lat 80-tych i 90-tych - tutaj wysłannik Nieba krąży po staropolskim Krakowie, spełniając tyle dobrych uczynków, ile warunkuje kontrakt, lecz oto centrala decyduje, by nadać mu człowieczy charakter, a więc wyposażyć w zmysłowość, co w prostej linii prowadzić musi do perypetii natury romantycznej, oczywiście zaraz po tym, jak dżentelmen zaakceptuje swoją nową sytuację, odkrywając jej niewątpliwe zalety :]

      Reżyseria : Artur Więcek.

      Kraków, słońce i muzyka Grzegorza Turnaua, seans w sam raz na jesieni początek ;]

      Do złapania również via YouTube :

      www.youtube.com/watch?v=ifST_A2qmk
    • grek.grek 20:40 Historia "Norymberga" [2006] 09.10.20, 09:39
      Bardzo dobry spektakl teatralny : nienagannie współpracujący duet Dominika Ostałowska - Janusz Gajos w pojedynku skruszonego, a może po prostu czującego ciężar minionych lat i zdarzeń ?, byłego funkcjonariusza bezpieki i dziennikarki, celowo czy mimowolnie stającej się sprężyną uwalniającą jego osobiste wynurzenia, poniekąd stanowiące opis zła wyrządzanego przez ówczesną władzę obywatelom, choć debaty na temat wówczas obowiązującej racji stanu i ewentualnych konsekwencji naruszenia jej podstaw, takie spektakle raczej nie podejmują, a to byłby wątek być może najciekawszy, także w kontekście moralnych uwikłań.

      Reżyseria : Waldemar Krzystek.

      Do złowienia także w YouTube :

      www.youtube.com/watch?v=5ecJtS2uoTI
    • grek.grek 21:00 Nowa TV "Kochankowie" [2008] 09.10.20, 09:45
      Mężczyzna po przejściach, w rozterce a'propos wyboru dalszego kierunku życia, poznaje dwie kobiety : córkę przyjaciół rodziny, przez bliskich chętnie widzianą u jego boku, oraz sąsiadkę, przez niego samego bardziej preferowaną, ale pozostającą w związku.

      Ponoć na motywach "Białych nocy" Dostojewskiego, pytanie : ile z dusznej dostojewszczyzny można przemycić w amerykańskim kinie mainstreamowym ?

      W obsadzie : Joaquin Phoenix, Isabella Rosselini , Gwyneth Paltrow.
      Reżyseria : James Gray.

      na RT : 82 % z 165 recenzji krytycznych oraz 59 % z 56 tys. opinii widzów, spory rozjazd, czyżby widzowie spodziewali się czegoś bardziej przystępnego, a krytycy zostali jednakowo zaskoczeni, tylko z odwrotnej strony ? :]
    • grek.grek 20:00 Kultura "Ostatni seans filmowy" [1971] 09.10.20, 09:59
      Czy mieliście okazję oglądać wcześniej, Czcigodni ?

      Film Petera Bogdanovicha, umieszczony w kulturze lat 50-tych i poetyce amerykańskiego miasteczka, gdzie dwóch przyjaciół symbolicznie żegna się z dzieciństwem i młodzieńczością. Kończą liceum, jeden z nich niebawem pojedzie na wojnę do Korei, a póki co łapią ostatnie chwile swobody i wolności. Ikoniczny moment w modelu uspołecznienia panującym w amerykańskim społeczeństwie, pomijając oczywiście wątek wojenny, bo koniec szkoły i wejście w dorosłość nie zawsze oznacza przymusowe wcielenie do armii.

      Scenariusz na podstawie powieści Larry'ego McMurty'ego.
      Grają : Timothy Buttoms, Jeff Bridges [oscarowa nominacja], Cybill Shepard oraz Ben Johnson i Cloris Leachman, oboje nagrodzeni Oscarami za role drugoplanowe, także Ellen Burstyn - nominowana,

      Łącznie film dostał osiem nominacji : reżyser, zdjęcia [Robert Surtess], scenariusz adaptowany, oraz tę najważniejszą : w kategorii "film roku", gdzie triumfował wyborny "Francuski łącznik", podobnie jak jego reżyser William Friedkin.

      Zdaje się, iż chodzi o kino kultowe ?
      Nie miałem jeszcze okazji zapoznać się, z satysfakcją zauważam więc powtórkę w ramówce na jutro ;]


      • grek.grek 3:45 Kultura "Ostatni seans filmowy" [1971] 10.10.20, 11:54
        Bardzo nocny replay.
        Nad ranem właściwie, chociaż teraz poranki później się zaczynają ;]

        czy oglądaliście wczoraj, Czcigodni ?
    • grek.grek 21:35 TVn "Joe Black" [1998] 09.10.20, 10:10
      Pan bogaty biznesmen czuje się ostatnimi czasy fatalnie, ma najgorsze przeczucia, może nawet są jakieś konkretne badania potwierdzające jego obawy ?, tak czy owak : kiedy zjawia się poważny młodzieniec w czerni, jegomość domyśla się kim też może on być. Przyszedł po niego - a raczej przyszła, bo to Śmierć we własnej osobliwości.

      Przyszły rezydent Raju albo Piekła otrzymuje niezbędny czas na załatwienie swoich spraw, pożegnanie ze światem i ludzkością, a w tym czasie eskorta, przedstawiona jako wspólnik biznesowy, chodzi i poznaje ludzką rzeczywistość, zachowując się naiwnie jak dziecko, dziwiąc wszystkiemu co napotka, dogadzając zmysłom, a także popadając w uczuciowy afekt do córki swojego klienta. Tylko czy w ten sposób można zmienić już postanowione, a samą śmierć uczłowieczyć i sprawić, by złagodniała w swej nieuchronności ? Pomyślmy, co by było gdyby przestała działać ? Co gorsze ? ;] No, najwyżej mogłaby się aż tak nie spieszyć, zwolnić tempo, wyluzować się ;]

      Profesjonalna robota filmowa, powabna wizualnie, w obsadzie sir Anthony Hopkins, Brad Pitt, Claire Forlani , Marcia Gay Harden, w istocie jednak trudno spodziewać się metafizycznych skojarzeń, egzystencjalnych refleksji, błyskotliwych spostrzeżeń i wymownych scen, a infantylizacja samej śmierci ubranej w ludzki kostium nie spełnia roli zahaczającej o koncept filozoficzny, wg mnie. Tak więc, kino tyleż szykowne, co nieprzesadnie głębokie.

      Reżyseria : Martin Brest.
      • grek.grek 21:35 TVN7 "Joe Black" [1998] 09.10.20, 10:11
        w TVN7 :]
    • grek.grek 22:25 Stopklatka "Kobieta w czerni" [2012] 09.10.20, 10:38
      Horror - stylowy, rozegrany w klimacie XIX wieku, umieszczony w niezawodnie działających dekoracjach starego pałacu z epoki wiktoriańskiej oraz otaczających go mokradeł, zawierający klasyczne chwyty straszące.

      Im dalej jednak w fabularne zawijasy, tym więcej psychologii, a koniec końców : ona właśnie odgrywa najważniejszą rolę w w rozwiązaniu intrygi towarzyszącej ekranowej grozie, a nawet tę grozę implikuje !
      Wprawdzie pomysły na dość siermiężne wykorzystywanie biednych duchów do jednostronnego czynienia krzywdy ludzkości wciąż jeszcze tu i tam obowiązują, czasami nawet z sukcesem, lecz wkroczyliśmy drugą nogą w całkiem inną erę horroru. Teraz duchy zjawiają się by zamknąć swoje sprawy pozostawione w doczesności, ingerują w rzeczywistość swoimi środkami, zazwyczaj w bezpośrednim związku z psychicznymi bolączkami i traumami zaplątanych nieprzypadkowo w takie relacje ludzi, przez co zwyczajowy koszmar przechodzi w niekiedy wyrafinowane kino dotykające delikatnych strun osobistych emocji i przeżyć bohaterów.

      Tutaj mamy księgowego z Londynu przybywającego do opustoszałej posiadłości, gdzie ma rozprawić się z dokumentacją i papierologią pozostawioną przez zmarłą właścicielkę. Rzecz prosta, stuko-puko-trzaski są tylko kwestią czasu, lecz wątek idzie dalej, nie chodzi duchowi nawiedzającemu domostwo, by intruza wygonić albo przyprawić o zawał albo obłąkanie, lecz by wykorzystać go do odkrycia tajemnicy sprzed lat i skorygowania błędów i zaniedbań z nią związanych.

      Pomaga mu w tym dziele doktor mieszkający niedaleko, a presję wywiera seria śmierci dzieci jakich doświadcza wspólnota zamieszkująca osadę położoną nieopodal, ostrzegająca młodego prawnika, iż na mokradłach krąży zjawia właścicielki domu, odpowiedzialna za ich tragedię.
      Pan prawnik niespecjalnie wierzy w ich opowieści, ale sam pozostaje od jakiegoś czasu w kryzysie emocjonalnym, z powodu śmierci żony i córki, co czyni go łatwiejszym celem dla ducha, a w finale pozwala podjąć decyzję przynoszącą ukojenie i spokój.

      Dobre kino, z Danielem Rattcliffem w głównej roli.

      Rezyseria : James Watkins.
    • grek.grek 23:00 SuperPolsat "Kandydat" [2004] 09.10.20, 10:49
      Jutro seans o 20:00.

      Remake wybitnego "Przeżyliśmy wojnę "Johna Frankenheimera z 1962 roku, u nas świetnie zapowiadanego przez Siostrę. Niekoniecznie równie udany, co oryginał, zwykła to rzecz w takowych przypadkach, ale Siostra uznała "Kandydata" samego w sobie za zupełnie przyzwoity film, co stanowi stosowną rekomendacją do jego obejrzenia

      Tutaj akcja rozgrywa się w trakcie wojny z Zatoce Perskiej : sierżant Shaw, opromieniony chwałą bohaterskiego wyczynu wojennego, bryluje na salonach i protegowany przez wpływową matkę mierzy w wysokie stanowiska polityczne, natomiast jego towarzysz, kapitan Marco, cierpi na senne koszmary sugerujące, iż wszyscy padli ofiarą jakiejś niebezpiecznej mistyfikacji, a jej ostateczne konsekwencje mogą mieć skutki wprost nieobliczalne.

      Grają : Liev Schreiber, Denzel Washington, Meryl Streep.
      Reżyseruje : Jonathan Demme.
      • grek.grek 20:00 SuperPolsat "Kandydat" [2004] 10.10.20, 09:54
        Jako i tutaj :]

        Z rekomendacją Siostry :]

        Może warto by było połączyć "Kandydata" z oryginałem "Przeżyliśmy wojnę", potencjalnie interesujący zabieg, w kontekście efektów i wrażeń takiego podwójnego przedstawienia, nieprawdaż ?
    • grek.grek 22:55 TVP1 "Przekładaniec" [2004] 09.10.20, 11:01
      Dobrze oceniany brytyjski kryminał.
      Na RT : 80 % z 145 recenzji krytycznych oraz 85 % z 148 tys. opinii widzów.

      na Filmweb 7/10, 70 %, z 23 tys. ocen widzów.

      Bohater, handlarz narkotyków z Londynu, zamierza wycofać się z branży, gdyż robota za dużo nerwów go kosztuje, ale oczywiście spada mu na barki jeszcze jedno, ostatnia, najostatniejsza, misja do spełnienia : deal wart miliony funtów, jak się jednak okaże niebawem : trefny, bo jego przedmiot - cenne diamenty, zostały skradzione jakiemuś niezwykle groźnemu bossowi mafii i ten mafijny boss bardzo się wzburzył, więc uczestnicy muszą brać nogi za pas, ewentualnie wyjaśnić nieporozumienie.

      Grają : Daniel Craig, Michael Gambon, Kenneth Cranham.
      reżyseria : Matthew Vaughn.
    • grek.grek 23:00 ATM Rozrywka "45 lat" [2015] 09.10.20, 11:15
      Ciągle grają, więc warto dwa słowa skreślić w a'proposie :]

      Znakomity dramat obyczajowy, kameralny, inteligentny, z wybitną rolą Charlotte Rampling oraz partnerującego jej Toma Courteneya, oboje otrzymali główne nagrody aktorskie na Berlinale.

      Oto mamy zgodne małżeństwo szykujące się właśnie do świętowania 45 rocznicy ślubu : sala, zaproszenia dla gości, muzyka, katering, istne urwanie głowy, które pani domu nadzoruje i poddaje przemyśleniom podczas codziennych porannych przechadzek z psem.

      Cała uroczystość schodzi jednak na plan dalszy, kiedy mąż dostaje telegram ze Szwajcarii : po 50 latach odnaleziono w Alpach zwłoki jego dawnej miłości.

      Pani żona nie posiada się z zaskoczenia, bo nie wiedziała o wcześniejszych związkach mężowskich, choć, jak przyznaje przytomnie, sama również nie zwierzała mu się np. ze śmierci matki, jaka miała miejsce dokładnie w tym samym czasie.

      Męża nie opanowuje żadna gorączka nostalgicznych wspomnień i romantycznych uniesień, co najwyżej kupuje album z wiadomościami na temat mechaniki topienia lodowców w Alpach, więc pani żona zaczyna śledztwo z własnej niepohamowanej żądzy wiedzy.
      Odkrywa rzeczy zupełnie konsternujące : primo, gdyby jejmość nie zginęła w górach, mąż ożeniłby się własnie z nią, mieli poważne plany matrymonialne, secundo : na upolowanych fotografiach i filmach dziewczyna wygląda na niezwykle do niej samej podobną, czy więc mąż po śmierci jedynej prawdziwej miłości w swoich wyborach małzeńskich kierował się głównie specyficzną urodą kandydatki ?
      A więc, czy od 45 lat dzieli życie z człowiekiem nieustannie kochającym inną, w niej tę inną widzącym, zamiast niej samej ? Czy te 45 było jednym wielkim oszustwem, a ona niezmiennie pełniła zaszczytną funkcję "tej drugiej", futerału na jej ducha ?

      Bohaterka zostaje wsadzona niezłą huśtawkę emocji, zazwyczaj bardzo wewnętrznych i dyskretnych, co Charlotte Rampling wygrywa w bezbłędny sposób : mową ciała, spojrzeniem, gestem, aż do finałowej sceny, gdy wyrywa się jej reakcja ostrzejsza, ale ulotna, nagła, nie udzielająca odpowiedzi na pytanie, czy można odwrócić bieg zdarzeń, żyć jakby nic się nie stało, przekreślić i zapomnieć pytania, na które nigdy nie znajdą się odpowiedzi, co już we własnej swojej naturze wygląda fatalnie i dręczycielsko.

      Klasa !

      Reżyseria : Andrew Haigh, fabuła oparta na opowiadaniu Davida Constantine'a.
      • grek.grek 23:00 ATM Rozrywka "45 lat" [2015] 15.10.20, 10:46
        Ciągle grają, więc warto dwa słowa skreślić w a'proposie :]

        > Znakomity dramat obyczajowy, kameralny, inteligentny, z wybitną rolą Charlotte Rampling oraz partnerującego jej Toma Courteneya, oboje otrzymali główne nagrody aktorskie na Berlinale.

        Oto mamy zgodne małżeństwo szykujące się właśnie do świętowania 45 rocznicy ślubu : sala, zaproszenia dla gości, muzyka, katering, istne urwanie głowy, które pani domu nadzoruje i poddaje przemyśleniom podczas codziennych porannych przechadzek z psem.

        Cała uroczystość schodzi jednak na plan dalszy, kiedy mąż dostaje telegram ze Szwajcarii : po 50 latach odnaleziono w Alpach zwłoki jego dawnej miłości.

        Pani żona nie posiada się z zaskoczenia, bo nie wiedziała o wcześniejszych związkach mężowskich, choć, jak przyznaje przytomnie, sama również nie zwierzała mu się np. ze śmierci matki, jaka miała miejsce dokładnie w tym samym czasie.

        Męża nie opanowuje żadna gorączka nostalgicznych wspomnień i romantycznych uniesień, co najwyżej kupuje album z wiadomościami na temat mechaniki topienia lodowców w Alpach, więc pani żona zaczyna śledztwo z własnej niepohamowanej żądzy wiedzy.

        Odkrywa rzeczy zupełnie konsternujące : primo, gdyby jejmość nie zginęła w górach, mąż ożeniłby się własnie z nią, mieli poważne plany matrymonialne, secundo : na upolowanych fotografiach i filmach dziewczyna wygląda na niezwykle do niej samej podobną, czy więc mąż po śmierci jedynej prawdziwej miłości w swoich wyborach małzeńskich kierował się głównie specyficzną urodą kandydatki ?

        A więc, czy od 45 lat dzieli życie z człowiekiem nieustannie kochającym inną, w niej tę inną widzącym, zamiast niej samej ? Czy te 45 było jednym wielkim oszustwem, a ona niezmiennie pełniła zaszczytną funkcję "tej drugiej", futerału na jej ducha ?

        Bohaterka zostaje posadzona na niezłą huśtawkę emocji, zazwyczaj bardzo wewnętrznych i dyskretnych, co Charlotte Rampling wygrywa w bezbłędny sposób : mową ciała,spojrzeniem, gestem, aż do finałowej sceny, gdy wyrywa się jej reakcja ostrzejsza, ale ulotna, nagła, nie udzielająca odpowiedzi na pytanie, czy można odwrócić bieg zdarzeń, żyć jakby nic się nie stało, przekreślić i zapomnieć pytania, na które nigdy nie znajdą się odpowiedzi, co już we własnej swojej naturze wygląda fatalnie i dręczycielsko.

        Klasa !

        > Reżyseria : Andrew Haigh, fabuła oparta na opowiadaniu Davida Constantine'a.
    • grek.grek 23:40 TVP2 "Upadek" [1993] 09.10.20, 11:31
      Kino psychologiczne, odpowiednio przystosowane do ambicji mainstreamowych ;]

      Mamy więc jegomością w stroju urzędnika, może nawet faktycznie urzędnika - widziałem "Upadek" 2-3 razy, ale straszliwie dawno temu i bez wizualizacji nie mogę sobie przypomnieć zbyt wielu detali, podążającego popołudniową porą przez Los Angeles na imieniny córki, aktualnie mieszkającej z żoną, chyba byłą, ewentualnie znajdującą się w separacji z naszym bohaterem.

      Tak czy owak : upał panuje nie do wytrzymania, na dodatek jakiś zupełnie fatalny korek samochodowy, więc wstępnie zirytowany facet zostawia auto i w dalszą drogę rusza piechotą.

      Można by rzec, iż droga, znaczona kolejnymi konfliktami, sprzeczkami i nawet aktami przemocy, stanowi : z jednej strony ilustrację postępującej aż do kompletnego rozpadu frustracji mężczyzny w średnim wieku oraz po przejściach, z drugiej : przegląd problemów i niepokojów oraz zagrożeń w jakie obfituje miejska przestrzeń Los Angeles, a może nawet nie tylko; dzielny piechur wdaje się bowiem w awanturę z zaczepiającym go latynoskim gangiem ulicznym, kłóci się z prowadzącym sklep imigrantem z Azji, wkurza na źle działającą infrastrukturę, generalnie : brodzi po kostki w przejawach urzędniczej albo społecznej niekompetencji, odpowiadając na widoczne defekty coraz intensywniejszymi aktami agresji, im bardziej : tym więcej chciałoby się przyznać mu racji, kto bowiem nigdy nie miał ochoty złapać za kij i prać gdzie popadnie, byle się wyładować ;] Pan bohater wciela ten model radzenia sobie z nerwicą w czyn, prędko również informacja o furiacie pod krawatką i z bejsbolem w garści trafia na policję, a sprawą zajmuje się - osobny wątek - funkcjonariusz właśnie odprawiający swój ostatni dzień przed przejściem na emeryturę, odbierający wyrazu szacunki i głupie kawały ;] od swoich koleżanek i kolegów, a drugą ręką wciąż zmuszony trzymać słuchawkę telefonu, na którym wisi jego marudna i zaniepokojona żona.

      W istocie zatem, rzecz zmierza do zetknięcia się jednego frustrata z potencjalnym drugim, przy czym wyraźnie zaznaczony zostaje odmienny sposób radzenia sobie ze stresem, jaki prezentują obaj panowie.

      Michael Douglas ostrzyżony i w okularach gra główną rolę, równolegle uwija się Robert Duvall.
      Reżyseria : Joel Schumacher.
    • grek.grek 23:45 Kultura "Gomorra 2" 6/12 09.10.20, 11:32
      Odcinek szósty drugiej serii.
      Niezmiennie polecam :]

      Mania ogląda - znaczy się, serial działa :]
      • grek.grek 23:30 Kultura "Gomorra 2" 7/12 16.10.20, 10:33
        Idziemy dalej :]
      • grek.grek 0:45 Kultura "Gomorra 2" 8/12 23.10.20, 10:37
        Pędzimy w tempie powolnym, wg mnie : dwa odcinki naraz są tutaj optymalną porcją wrażeń, zwłaszcza wobec czasu ich trwania [ok. 55 minut].

        Ale i pojedynczo, oczywiście, nic nie stoi na przeszkodzie, by się nimi delektować :]
      • grek.grek 23:40 Kultura "Gomorra 2" 9/12 30.10.20, 10:32
        Kontynuujemy, odcinek 9 drugiego sezonu :]

        Z błogosławieństwem Manii :]]
    • grek.grek 0:05 Stopklatka "Dziewiąte wrota" [1999] 09.10.20, 11:45
      Roman Polański ekranizuje "Klub Dumas" Arturo-Pereza Revertego. Bez Klubu ;]
      Za to bardzo zręcznie - z pomocą dwóch współpracowników - zszył książkowe postaci i wątki w spójny fabularnie okultystyczny thriller skoncentrowany wokół, w powieści jednak drugorzędnego, wątku detektywistycznego śledztwa dążącego do ustalenia autorstwa i autentyczności trzech egzemplarzy demonicznej księgi służącej do praktyki wzywania księcia ciemności.

      Technicznie perfekcyjny, wyposażony w firmową dla kina pana reżysera atmosferę, opanowują i zniewalającą aurę, z Johnnym Deppem w roli głównej [ksiązkowy Lucas Corso zostaje Deanem, ale nadal nosi okulary i zużyty płaszcz] oraz jak zawsze urzekającą Emmanuelle Seigner i paryskimi bulwarami, kawiarniami i kamienicami w formie dekoracji.

      Wraz z Barbasią byliśmy na "tak", Siostra studziła nasz entuzjazm szczyptą sceptycyzmu, ale we troje zgadzaliśmy się co do wykwintności i klimatyczności muzyki Wojciecha Kilara :]
      • grek.grek 0:40 Stopklatka "Dziewiąte wrota" [1999] 17.10.20, 11:08
        Raz jeszcze :]

        > Roman Polański ekranizuje "Klub Dumas" Arturo-Pereza Revertego. Bez Klubu, a nawet bez samego Dumasa, którego osobie w powieści autor poświęca sporo miejsca ;]

        Za to bardzo zręcznie - z pomocą dwóch współpracowników - zszył książkowe postai i wątki w spójny fabularnie okultystyczny thriller skoncentrowany wokół, w książce jednak drugorzędnego, wątku detektywistycznego śledztwa dążącego do ustalenia autorstwa i autentyczności trzech egzemplarzy demonicznej księgi służącej do praktyki wzywania księcia ciemności.

        Technicznie perfekcyjny, wyposażony w firmową dla kina pana reżysera atmosferę, opanowują i zniewalającą aurę, z Johnnym Deppem w roli głównej [ksiązkowy Lucas Corso zostaje Deanem, ale nadal nosi okulary i zużyty płaszcz] oraz jak zawsze urzekającą Emmanuelle Seigner i paryskimi bulwarami, kawiarniami i kamienicami w formie dekoracji.

        > Wraz z Barbasią byliśmy na "tak", Siostra studziła nasz entuzjazm szczyptą sceptycyzmu, a już we troje zgadzaliśmy się doskonale co do wykwintności i klimatyczności muzyki Wojciecha Kilara :]

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka