Dwoje na chuśtawce

[Gość: Melek]

Czy oglądał ktoś Dwoje na chuśtawce ,co myślićie?

[Gość: ks]

Moim zdaniem coś tam, na tej scenie "iskrzyło" ( takie mam skojarzenia), a to
już, w naszych czasach, przy takiej posusze uczuć i wzruszeń płynących z ekranu
dużego i małego - to już jest dużo. Ta para aktorska ( może najlepsza w Polsce)
wykrzesała z tej sztuki , w końcu dość ogranej, kawał porządnej historii
miłosnej (trochę smutnej). Żebrowski znowu sprawdził się jako "okrutnik" (
patrz "Miłość i gniew"), a Maja Ostaszewska sprawiła,że się trochę wzruszyłam
(niech będzie, popłakałam )- w końcowej scenie.

[agul1]

Bardzo dobra sztuka, świetnie, naprawdę świetnie zagrana. Momentami to się
czułam, jakby to mnie żebrowski opuszczał;-)) Oby więcej takich w TVP!

[Gość: cosinus]

Po polsku pisze się "huśtawka"

[Gość: ks]

Gość portalu: cosinus napisał(a):

> Po polsku pisze się "huśtawka"
Rzeczywiście, coś mi nie pasowało w tym temacie, ale skupiłam się na opisaniu
moich przeżyć.
Recenzja Andrzeja Matula w Radio-1 była raczej niezbyt pochlebna, zwłaszcza w
porównaniu z poprzednimi wielkimi kreacjami np Cybulskiego ! Zarzucił też
reżyserowi, Piwowarskiemu ,że skupił się na oddaniu klimatu tamtych lat , a
Żebrowski wyglądał jak Bodo.

Super! Więcej takich sztuk!

[Gość: lena]

[Gość: marta]

Oglądałam.
Aktorzy - Rewelacja!
Dziękuję i proszę o więcej.

chyba huśtawce! - inteligenci

[Gość: ziutka]

Gość portalu: marta napisał(a):

> Oglądałam.
> Aktorzy - Rewelacja!
> Dziękuję i proszę o więcej.

[Gość: Ania]

Znakomity spektakl!!!
Maja Ostaszewska i Michał Żebrowski to najwybitniejsi aktorzy swojego
pokolenia, więc aktorsko przedstawienie na bardzo wysokim poziomie - choć w
Gazecie zjechali:((

[Gość: Tomek]

> Znakomity spektakl!!!
> Maja Ostaszewska i Michał Żebrowski to najwybitniejsi aktorzy swojego
> pokolenia, więc aktorsko przedstawienie na bardzo wysokim poziomie - choć w
> Gazecie zjechali:((

Nie wiem, co zjechali, bo nie czytałem, ale niestety Ostaszewska moim zdaniem
nie wypadła tak, jak chcieliby tego moi szanowni przedmówcy (i przemówczynie) -
w jej grze nie było w ogóle klimatu lat 20-tych czy 30-tych. Rozmawiała z tym
Żebrowskim (bardzo dobrym akurat) tak, jakby rzecz działa się np. w jakiejś
współczesnej telenoweli, np. w agencji reklamowej, pod koniec lat 90-tych
(poetyka wielkich dramatów życiowych przeżywanych przez bohaterki "Klanu"
czy "M jak Miłość").
Ale oglądało się nieźle - trzeba przyznać

[paool]

, jakby rzecz działa się np. w jakiejś
> współczesnej telenoweli, np. w agencji reklamowej, pod koniec lat 90-tych
> (poetyka wielkich dramatów życiowych przeżywanych przez bohaterki "Klanu"
> czy "M jak Miłość").
> Ale oglądało się nieźle - trzeba przyznać
>
> Miałem dokładnie takie samo wrażenie, tylko zastanawiałem się dlaczego oni
gadaja przez takie stare telefony, no i czarno-białe zdjęcia na przerywniki

[annag1]

Rozmawiali przez takie stare telefony, ponieważ to jest sztuka z 1958 roku.

[paool]

annag1 napisała:

> Rozmawiali przez takie stare telefony, ponieważ to jest sztuka z 1958 roku.
Może i sztuka z 58, ale Ostaszewska jakby z 2002

[Gość: malinka]

obejrzałam z zainteresowaniem, ale coś mi tam nie grało, czegoś brakło, choć
nie wiem czego...

[slav_]

Oglądałem i podobalo mi się ale ... I tu będę narzekał.
Cały czas czułem jakiś niedosyt. Coś takiego jakby
aktorzy (świetni) nie do końca dobrze czyli się w tej
scenerii. Jka gdyby nie do końca przekonani byli do
granych postaci. Coś ledwo uchwytnego ale nie
pozwalającego całkowicie poddać się nastrojowi sztuki.
Jak gdyby chcieli zagrać coś troszeczkę innego ale
ograniczenie narzuconym, bardzo konkretnym, czasem i
miejscem mieli skrępowane ruchy.