Boża podszewka- o co w tym chodzi???

[Gość: anna]

Niech mi ktos powie, o co w tym filmie chodzi. Oglądnęłam 2gi odcinek, klimat
filmu ( jak dla mnie dziwny) wciagnal mnie. Wszyscy jacys tacy zakreceni. Czy
ten serial powstal na podstawie jakiejs ksiazki.Powiedzcie...

[Gość: ania]

"Ogladnij" jeszcze troche a moze sie pokapujesz...

[Gość: eroll]

oglądałem go przy pierwszej emisji i nawet mnie wciągnął mimo że mało wtedy
rozumiałem pamiętam że w dalszych odcinkach Agnieszka Krókówna była nieco
zmieniona.

Przepiekny film

[Gość: xxx]

Doskonaly, jesli chodzi o zdjecia klimaty i atmosfere. Ci co nie lubia przasnej
wschodniej Polski protestowali, ale teraz moze po obejrzeniu kolejnej emisji
docenia bez emocji piekno tego filmu. Uwielbiam wszystko: Grabowskiego,
zdjecia, Stenke i Krukowne, muzyke..... Wlasnie mi uzmyslowilas, ze przelecial
mi trzeci odcinek.... :-)))

[Gość: lola]

Film wspaniały, w ogóle nie jestem w stanie zrozumiec tych wszystkich
krytycznych uwag pod jego adresem swego czasu. O co krytykom chodziło?

[Gość: Ginny]

No jak to o co? Że pokazuje Kresy wschodnie jako miejsce, gdzie się żyło w
sumie dość prymitywnie, w brudzie itd., że ludzie seks uprawiali, że nie
panowała miłość i zgoda rodzinna... Że te Kresy to nie była sielanka, tylko
miejsce jak każde inne. Bo przecież "Świętości nie trza szargać"!

[agata_edziecko]

Serial powstał na podstawie książki Teresy Lubkiewicz-Urbanowicz, która pisze o
swojej powieści:

"Boża podszewka" jest opowieścią o losie niesfornej kobiety ze szlacheckiego
zaścianka na Wileńszczyźnie, jej rodzinie oraz wydarzeniach, jakie miały tam
miejsce od początku naszego wieku po drugą wojnę światową, Wszystko osnute jest
na tle wspomnień matki i moich. A jednak nie wszystko odpowiada prawdzie.
Takich Juryszek nie ma na mapie. Jedna z kuzynek po obejrzeniu mojej sztuki
Wijuny wyszła zbulwersowana: "Skąd u ciebie takie dziwne skojarzenia? -
spytała. Musiałaś to wszystko wymyśleć." Tak więc i Bożą podszewkę w pewnym
sensie wymyśliłam. W końcu jest to powieść, a nie pamiętnik. Nie pisałam jej
ani z tęsknoty, ani z sentymentu do Wileńszczyzny, ale z fascynacji i miłości
do ludzi tam żyjących i w imię tego niech jej będzie wiele przebaczone.

Boża podszewka- naturalizm w czystej postali

[Gość: Richelieu*]

No właśnie, ale o co chodzi? Że przasność, że schamienie? Jak nie schamieć
kiedy nawet ksiądz lubi se poweselić, jak nie schamieć kiedy robota się pali w
rękach, a każda kolejna służąca jest kolejną babą do macania gospodarza. Dama
umizgów męża nie widziałaby, a do roboty nawet swoich 5 minut by nie
poświęciła. Kiedy wreszcie zaczyna się to chamstwo? Bo Maria była jak to
powiedział jej zięć żywym srebrem to już damą być jej nie wolno? Że potrafiła
się upić i że było jej wesoło? Że kochali się niemal na oczach wszystkich, ba,
uprawiali mocno zwierzęco wydzierający rozkosz seks? Że zdjęciowiec pokazywał
zbliżenia resztek od obiadu, i mięsa, i kiełbasy, i wódki? Że Walunia kiedy
chciało jej się siku to podwinęła spódnicę i zrobiła. Że ojciec zaczął bać się
własnego syna? A Ela nie mogła doliczyć się całego swojego posagu, który przez
noc jakoś jej zniknął. Że stary, łysy dziad żyjący w najgorszej chałupie we wsi
nazywa się Mickiewicz

To jest naturalizm po prostu. Jak Zola, mó ulubiony zresztą. A kalanie
świętości? Właśnie. W Soplicowie nie uprawiali seksu, nie wydalali, nie mieli
resztek od obiadu i nie pracowali. ?? To samo robili co i wszędzie. Tylko
obyczajowość pomijała milczeniem i seks i to, że mąż biję żonę, bo ta
sprzeciwia się gdy ten się łajdaczy po kątach. To jest świętość? To jest
hipokryzja nie świętość. Ale na tej hupokryzji zwanych normami obyczajowymi
wyższych sfer lub po prostu etykietą oparta była polska duma narodowa. To nie
jest kalanie świętości tylko pokazanie jak ta świętość żyła na codzień. To
Mickiewicz przedstawił szopkę, ułożył swoich bohaterów w pudełkach wyłożonych
aksamitem i kazał się przyzwyczajać.
Dziś rażą opisy ludzi bez skazy, choć oglądamy takich bez skazy w telenowelach.
Od telenowelowego charakteru postace mickiewiczowskie różnią się tylko tym, że
dodatkowo są patriotami, ale taka była 200 lat temu moda, nie wypadało być
Polakiem i mieć gdzieś Polskę. I tak cały poprawny Mickiewicz jadł, ale nie
zmywał garów, kochał się ale platonicznie, a palca nie skalał brudną robotą.