czy Laura Palmer byla piekna?

[mallina]

szczegolnie w serialu czesto zaznaczano, iz malo kto byl wobec niej obojetny..
czym wiec ujmowala? uroda..wewnetrznym cieplem, zmyslowoscia?

w filmie "Fire Walk With Me" nie odnajduje na odpowiedzi..

dla tych ktorzy nie pamietaja Laury link:

sherylleehomepage.free.fr/us.htm

w sprawie linku(wskazowka)

[mallina]

wystarczy kliknac na Galleries a tam na zdjecia z Fire Walk With Me

[devilsrodeo]

Czym ujmowała?
Być może tajemnicą. Podwójnym życiem, które prowadziła. Znajomością z Bobem,
która przekładała się na "rozdwojenie" osobowości Laury.
A Ty jak sądzisz?

Pzdr,

Ds'R

[mallina]

tym ze nikt nie mial jej tak naprawde do konca

watek spowodowany jest tym, iz w serialu sa tylko wspomnienia o Laurze, kawalek
filmu video, zdjecia..
czuc ze byla jedyna i wyjatkowa dla wielu osob


w Fire Walk With Me tego nie potrafie wyczuc..

[devilsrodeo]

Może jeszcze tym, że była na tyle odważna/głupia, że podjęła się gry, w którą
nie mogła wygrać. Zawsze najbardziej jednak intrygowały mnie kontrasty tej
postaci. I zgadzam się, że przez to była "nieuchwytna" dla najbliższych.

A "Fire Walk With Me" mnie mocno rozczarował.

[mallina]

Fire.. mnie chyba rowniez rozczarowal..wolalam swoje domysly i
niedopowiedzenia, ktore pozostaly po serialu.

Laura zazwyczaj byla pokazana w niezbyt dodajacych jej uroku spodnicach i
swetrach dobrych dla jej ciotki..czyli tej zmyslowosci raczej mozna sie jedynie
domyslac(rowniez Maddy chodzila pozniej tak poubierana)
w Fire jest ze dwa razy lepiej ubrana tzn bardziej zmyslowo..
jednak zdecydowanie wole jak o niej mowia inni..

[devilsrodeo]

A ja pamiętam, jak czytałam "Pamiętniki Laury Palmer" napisane przez bodajże
córkę Lyncha (mogę się tutaj mylić) i jak zirytowała mnie ta książka. Jednak
Laura mówiąca o sobie, a Laura z fotografii w gablotce szkolnej czy z Czerwonej
Chatki to przerażająco różne osoby. I wolę chyba mniej o niej wiedzieć niż
wiedzieć za dużo (miałam wrażenie, że poznanie tajemnicy Laury kończy się tak
jak skończyła jej towarzyszka w noc morderstwa - kompletną zmianą
rzeczywistości).

[mallina]

tez mam te ksiazke..ale czytalam ja tylko raz i starczy:-))

lubie filmy Lyncha za to, ze posiadaja tajemnice, nie mowia niczego do konca
"Fire.." mogloby wg mnie wogole nie byc!

[devilsrodeo]

Ja też czytałam jeden jedyny raz i potem sama siebie pytałam: i po co mi to
było?? ;-)
A jeśli chodzi o filmy Lyncha to jak dla mnie Twin Peaks jest perfekcją - jest
niedopowiedzenie, ale jednocześnie nie robimy nachalnie z wszystkiego Wielkiej
Enigmy (co IMHO stało się w 'Lost Highway'). Czyli harmonia idealna.
No i jest ten humor o kolorze smoły ;-D

[mallina]

No ale sama powiedz, jak wowczas mozna bylo nie kupic tych pamietnikow;-)))

Lost Highway lubie, ale tym najlepszym dla mnie jest Mulholland Drive..
a serial Twin Peaks jest jedyny sam w sobie!!!!

[devilsrodeo]

Nie dało się nie kupić. To było silniejsze ode mnie ;-)

A jeśli chodzi o Mulholland Drive to....


.....

.....

.....

(wstydliwie)
jeszcze tego filmu nie widziałam...(spuszczony wzrok, wstyd po prostu, wiem)
cały czas się z nim rozmijam; a to pożyczę od znajomych i nie mam czasu na
seans, a to mam czas, a znajomych nie ma, wyjechali gdzieś albo film pożyczyli
dalej
trzeba będzie wziąć portfel w swoje ręce i DVD zakupić
PS. A propos Lost Highway again - podzielam opinię, która głosi, że najlepszą
rzeczą związaną z tym filmem jest soundtrack.

[mallina]

nie ma co sie wstydzic, tez calkiem niedawno ogladalam..
mysle ze spodobalby Ci sie..klimat..zagadka..niedopowiedzenie..oczywiscie
piekne kobiety:-)))

[devilsrodeo]

Czyli tzw. seans obowiązkowy.

PS. Chyba zaraz puszczę muzykę z Twin Peaks, i powspominam tamte piękne
czasy ;-)

[Gość: USHI]

Oczywiście że była piękna ale dla mnie była tez straszliwie demoniczna,te jej
oczy były po prostu przerażające. Za każdym razem kiedy na nia patrzę mam ciary
przez te oczy. MAKABRA. Szczególnie w ostatnim odcinku Twin Peaks w Białej
Chacie... Jak byłam mała śniło mi sie po nocach.

[Gość: dezerter]

Laura stała się tym czym może stać się każdy. Mając wszelkie predyspozycje do
harmonii i spokoju dała się skusić złu. Sama stała się złem, choć nikt do
końca nie był w stanie w to uwierzyć. Nie podobała mi się, bo fałszywa z niej
była zdzira.Nawet po "Fire...", gdzie mocno ją David tłumaczył nie zmieniłem
zdania.

[devilsrodeo]

Jakie "wszelkie predyspozycje do harmonii i spokoju" miała wg Ciebie Laura?

[Gość: dezerter]

była ładną dziewczyną z "dobrego domu", mieszkała w pięknej okolicy w
małomiasteczkowej społeczności, sielanka była na wyciągnięcie ręki. Ale to
właśnie dlatego we wsi zjawił się Bob i zamieszał życiorysami.

[devilsrodeo]

Wszystko się teoretycznie zgadza, ale "dobry dom", piękna okolica czy życzliwi
mieszkańcy okazują się dużo mniej sielankowi niż się wydaje. Oskarżanie Laury o
dwulicowość jest zawężeniem sytuacji, w której dwulicowi są absolutnie, bez
wyjątku, wszyscy. Co więc takiego strasznego zrobiła Laura, że spotkał ją taki
koniec? W końcu, jak sam napisałeś, Bob "zamieszał życiorysami", więc nie tylko
Laury.

[Gość: dezerter]

to ona ściągnęła cały syf na Twin Peaks. Swoją blondyńsko-błękitnooką
doskonałością. To od niej zaczęły się jazdy. Była zbyt fajowa, żeby mogła
schować się w tłumie przed szukającym takich prowokacji złem. Jedną z
pierwszych ofiar był jej własny ojciec. Lynch chciał tylko powiedzieć (jak
zwykle to samo), że dobro lub zło jest tylko iluzją, czyli mówiąc po ludzku:
ktoś/coś decyduje co ma być dobre, a co złe, a cała reszta może się
podporządkować, albo... (no właśnie tego już nie jest w stanie z siebie
wykrztusić. Patrz: Mulholland

czy Laura Palmer byla piekna?

[Gość: [e-mail]]

tez o tym myslalem...pierwotnie laura miala byc tylko ta fotografia +
kilkoma 'zamglonymi zdarzeniami z przeszlosci'. jednak lynchowi spodobala sie ,
dal jej wiec regularna role maddy, potem w prequelu...jak dla mnie to madchen
amick byla duzo ladniejsza, ale lee miala np. fajniejszy glos /nizszy/...

[Gość: vincent vega]

No tak, mallina ! W ogóle, ani odrobinę się nie dziwię, że Twin Peaks znów tu
powraca... Zawsze już będzie powracać. Prędzej czy później. Sam myślałem sobie
o serialu wczoraj. A w przerwie derbów Manchestrer Utd. vs City to już
zupełnie odjechałem. Wczoraj w moim mieście zrobiło się nagle szaro, prawie
ciemno i zaczął szaleć - jakby z niczego - potworny wiatr. Przy ściszonym tv
cudowne twinpeaksowe efekty. Wsłuchiwałem się przez chwilę w brzmienie wiatru
świszczącego obłędnie w kominie... Hmm, tak niewiele potrzeba, żeby wylądować
znowu - choć na parę chwil - w małym miasteczku na pograniczu Stanów
i Kanady. A Laura Palmer ? Była piękna. Fizycznie i duchowo. Ale była w niej
też słabość, niepewność i uległość... I myślę, że dlatego została wybrana.
Dlatego poszła na "pierwszy ogień". Bob wziął ją za rękę i zabrał na
przechadzkę po zakamarkach piekła. A później ruszyła lawina zdarzeń...

P.S Mój twinpeaksowy błogostan przerwał wczoraj bezwzględnie kolega
Ruud "Końska morda" van Nistelrooy, króry od Giggsy'ego piłeczkę wprost na
czółko dostał i do brameczki nieodwołalnie trafił na 2:0.

Pijani filmowcy oddaja hold Laurze: thank you,

[Gość: zgrozek]

thank you Laura...

[mallina]

no tak warunki pogodowe wczoraj mialam w sam raz na ogladanie "Fire.." ;-))
wialo okrutnie..

P.S
Dzerzy na trybunach, ponoc ma kontuzje...
a co do Ruud'a to sie musze z Toba w kwestii okreslenia "konska morda" nie
zgodzic;-))))

[magda_s4]

Nie, piękna nie była. Ale miała w sobie tajemnicę. A to pociągało wielu ludzi.

[stalowy_szczur1]

OK- miło że wątek tak pojechał, od "czystej" Laury do serialu. Nie zapomnę
pierwszego zetknięcia z TP- w "Trójce" była jakaś totalnie odjechana muzyka,
brzmiąca jak skrzyżowanie "Janosika" z Coctoue Twins- aż na karteczce
zapisałem, że to jakaś Dżuli Krus śpiewa. W piątek wieczorem byłem u kumpla,
naprawiał telewizor, kineskopem odwrócił do ściany... i słyszę nagle te
niebiańskie dzwięki. I wtedy wpadłem.... Pamiętam tę niesamowitą atmosferę, ten
klimat, to "coś", co odróżnia TP od masowo produkowaneho chłamu. I do dziś mnie
trzęsie, że te plebasy nie zrealizowały ostatniej serii. A piękna to była (i
jest !) Lara Flynn Boyle. Taki Nicholson to jest fuksiarz....
www.lfbonline.com/images/lara104.jpg
www.lfbonline.com/images/lara097.jpg
Pzdr !
Szyba

[Gość: dezerter]

ha,ha,ha, no tak Łódż to wymarzone miejsce na lynchowskie klimaty

Lynch w Lodzi?

[mallina]

Anielski demon
Tygodnik "Wprost", Nr 1098 (14 grudnia 2003)


"Zakochałem się w Łodzi: takiej architektury i kobiet nie ma chyba nigdzie na
świecie" - mówi David Lynch

Krzysztof Majchrzak, Karolina Gruszka i Peter J. Lucas (Piotr Andrzejewski)
zagrali w najnowszym filmie Davida Lyncha. Zdjęcia kręcono w Łodzi, w jednej z
kamienic. Na razie to tylko etiuda, ale już w przyszłym roku w mieście może
zacząć działać wytwórnia filmowa Lyncha. Jej siedzibą miałoby się stać dawne
Łódzkie Centrum Filmowe. W 2002 r. o stworzeniu studia w Łodzi Lynch rozmawiał
z premierem Leszkiem Millerem, ministrem kultury Waldemarem Dąbrowskim oraz
prezydentem miasta Jerzym Kropiwnickim. "Jeśli chcecie zbudować tu Hollyłódź,
to będziecie ją mieli" - stwierdził w tym roku. Pochwalił się, że jego pomysł
otrzyma wsparcie polskiego rządu, o czym zapewnili go premier Miller i minister
Dąbrowski.

Jestem Łodzianinem!
David Lynch odkrył Łódź w listopadzie 2000 r. Zrobił wtedy w mieście ponad 600
fotografii, kadrując secesyjne detale architektoniczne, pofabryczne budynki
oraz kobiety. Zdjęcia te będą wydane w albumie "Łódź: kobiety i fabryki". Część
z nich można oglądać na wystawie towarzyszącej festiwalowi Camerimage - w
łódzkiej galerii Atlas Sztuki. Z Kalifornii i Paryża sprowadzono dziesięć
obrazów i trzydzieści czarno-białych fotografii. Te ostatnie łączą się w dwa
cykle - postindustrialnych krajobrazów (zdjęcia powstały w opustoszałych
łódzkich fabrykach) i aktów. Obrazy, określone przez samego Lyncha
jako "wyprawy w świat kleju", to fascynujące wielkie płótna pełne przeróżnych
faktur, struktur, liter oraz elementów niewiadomego pochodzenia - doklejonych,
a często dodatkowo zdeformowanych i pomalowanych. W tytułach większości z nich
pojawia się imię Bob, jednak nie jest to alter ego autora ani demon
z "Miasteczka Twin Peaks". - Bob to postać trochę dziecięca, trochę zła -
tłumaczy Lynch. Pytany o swoje malarskie fascynacje chętnie wymienia René
Magritte'a. Płótna Lyncha nie są, co prawda, tak czytelne i pogodne, ale
mnóstwo w nich podobnej atmosfery sennego marzenia.
Kiedy Lynch pojawił się w Łodzi w listopadzie 2002 r., stwierdził: "Zakochałem
się w tym mieście. Chcę tu pracować. Takiej architektury i kobiet nie ma chyba
nigdzie na świecie". Reżyser chce, by tu znowu współżyli i współtworzyli
przedstawiciele różnych kultur - jak w czasach "Ziemi obiecanej".
- Chciałbym, by wymieniano tu pomysły, inspirowano się nawzajem. Chcę stworzyć
miejsce, do którego będą przybywać osoby z różnych stron świata i razem
pracować. W Łodzi spotkałem wielu świetnych młodych ludzi z pomysłami. Grzechem
byłoby nie stworzyć im warunków do realizacji tych pomysłów - mówi Lynch.
Zapytany przez "Wprost" o swój wpływ na polską kulturę, odparł: - Jestem tu
gościem, ale między mną i Polską już istnieją jakieś dziwne związki. Jeszcze
nie potrafię ich nazwać, ale je odczuwam.

Zasłużony dla Kultury Polskiej
Odstrzelona ludzka ręka niesiona w pysku przez psa, ucho zjadane przez mrówki,
licealistki terminujące w ekskluzywnym domu publicznym - z takimi obrazkami
kojarzy się kino Lyncha. I bardzo kontrastuje ono z wyglądem i zachowaniem
mistrza - Lynch to dobrze ubrany, kulturalny pan w średnim wieku, który nie ma
w sobie nic demonicznego, nie zaskakuje otoczenia odlotowymi pomysłami. Był
wyraźnie wzruszony, gdy kilka dni temu podczas ceremonii otwarcia festiwalu
Camerimage minister Dąbrowski uhonorował go odznaczeniem Zasłużony dla Kultury
Polskiej.
Twórca "Miasteczka Twin Peaks" to jedna z najbardziej nowatorskich,
ekstrawaganckich i otaczanych kultem osobistości kina. Niedawno brytyjski
dziennik "The Guardian" obwołał go najlepszym tworzącym współcześnie twórcą
filmowym - przed Martinem Scorsese i braćmi Coenami.

Dyskretny urok psychodelii
Po eksperymentalnym pełnometrażowym debiucie - "Głowa do wycierania" i świetnie
przyjętym przez widzów oraz krytykę (nominacja do Oscara za
reżyserię) "Człowieku-słoniu" na początku lat 80. Lyncha uznano za nadzieję
współczesnego kina. Odrzucił on propozycję George'a Lucasa, by
wyreżyserować "Powrót Jedi", ale skusił się na inne wysokobudżetowe widowisko -
film science fiction "Diuna", według kultowej powieści Franka Herberta.
Rozbuchane efekty specjalne, wielość wątków i naciski producentów - wszystko to
przerosło młodego twórcę i efekt końcowy nie zadowolił nikogo, łącznie z nim
samym. Wrócił wtedy do kręcenia filmów kameralnych, nad którymi miał pełną
kontrolę. Jego następne dzieło - "Blue Velvet" - przyniosło mu drugą reżyserską
nominację do Oscara i uznanie na całym świecie. Ten film określił też krąg
tematów i fascynacji filmowych Lyncha: pogranicze snu i jawy, brutalne drugie
dno ukrywające się pod sielskim obrazem życia na amerykańskich przedmieściach,
pełna urazów i dominacji seksualność.
Każdy jego następny film rozwijał te obsesje i zaskakiwał plastycznymi wizjami.
Z dzisiejszej perspektywy widać, jak wielki wpływ na rozwój telewizyjnej
rozrywki miało "Miasteczko Twin Peaks". Amerykańskie seriale stały się po tym
filmie odważniejsze i antystereotypowe. Każdym swoim kolejnym filmem Lynch
wstrząsał i zadziwiał. Najbardziej zaskoczył swych fanów, gdy po "Zagubionej
autostradzie", zamiast kolejnej psychodeliczno-onirycznej wizji,
stworzył "Prostą historię". To wzruszająca opowieść o staruszku, który wyrusza
małym traktorkiem przez Amerykę, by odwiedzić brata.

Polskie lynchetki
Twórczej energii drzemiącej w Lynchu nie są w stanie wyczerpać projekty
filmowe, mimo że jest on jednocześnie reżyserem, scenarzystą, producentem,
pisze teksty piosenek, komponuje, zajmuje się dźwiękiem, a nawet występuje jako
aktor. W wolnych chwilach tworzy komiksy (m. in. serię "Najbardziej wściekły
pies na świecie" - drukowaną w "LA Reader" w latach 1983-1992), maluje obrazy i
fotografuje.
Lynch twierdzi, że w Łodzi (i w ogóle w Polsce) znalazł klimat odpowiadający
jego pokrętnej wyobraźni. Wiele wskazuje na to, że wkrótce w jego filmach
pojawią się dziwne polskie typy, równie tajemnicze jak Bob z "Miasteczka Twin
Peaks", a łódzka architektura zacznie w tych filmach grać ważną rolę.
Największe szanse na pokazanie się światu mają jednak młode Polki, fascynujące
Lyncha nie mniej niż wylansowane w "Miasteczku Twin Peaks" Sherilyn Fenn, Lara
Flynn Boyle czy Madchen Amick, zwane lynchetkami.

Kamil Śmiałkowski

Let's Rock!

[Gość: Mike]

www.lynchposters.com/Images/TP-Laura-prom-bloody.jpg

[miecio4]

Najpiękniejsza ze wszystkich jest Sherilyn Fenn.
Amen.

[mallina]

to tez prawda...

co mozna sobie tutaj wlasnie przypomniec:
www.interstate95.com/twinpeaks/fenn/
__________
www.pod.kdm.pl/pages/galeria-sonny.htm

[miecio4]

www.twinpeaks.org/archives/images/jpgs/in_the_woods.jpg

[Gość: s_l]

tak, tak
i choc nie miekim - ostatnia scena w banku zlamala mi serce na czas jakis...
zeby audrey bylo malo - jeszcze tych starowinkow pelzajacych jak zolwie z
galapagos dolozyli... i te szybujace okulary
kocham lyncha bezkrytycznie zupelnie za wszystko
obrazy widzialem, tez lykam - artysta
a pamietacie serial o radiu? masa osob to zjechala - ja oczywiscie uwielbialem,
nawet chyba nie poszlo do konca bo publicznosc marudzila, chetnie bym to
jeszcze zobaczyl
dobrej nocy :)

[Gość: s_l]

p.s. a to moj lynch 'kieszonkowy'
www.thecityofabsurdity.com/

[stalowy_szczur1]

Hej ! to był serial o wczesnych latach telewizji-"Na antenie".
Pzdr !
Szyba