prawo - dobry kierunek?

[Gość: tiki]

[Gość: marcin]

Pewnie ze dobry , pod warunkiem ze wiesz co chcesz w życiu robic , i czy masz
kogoś kto Cie popchnie potem na aplikacje . Skonczenie studiów to podobnie jak
inżynier budowlany polowa sukcesu.(uprawnienia).
Pozdrawiam

[Gość: pikot2]

A kto może popchnąć na aplikację?

[Gość: marcin]

Ktos kto ma dojscie. W praktyce najlepiej miec
tatusia/mamusie/wojka/ciotke/babcie/dziadka itp ... na odpowiednim stanowisku .
Zreszra poczytaj w gazetach o aplikacjach.
Znam przypadek ze laska wyszla za mąż zeby dostac sie na aplikacjie , ale teraz
cyba nie jest szczesliwa ...
Jak widac Polska to dzungla :(

[r.richelieu]

wykorzystywanie siebie do zdobycia stanowiska nazywa się odpowiednio. Więc
jeśli już tak się zdesperowała baba, to co za problem się rozwieść. Aplikacja
skończona, uprawnienai są. Jeśli facet palant to weźmie kolejną adeptkę celem
wprowadzenia do zawodu

[Gość: m]

Cos w tym jest , bo teraz podobno nie moga sie dogadac ....

[krutikow]

Domniemywam, ze rozwod z prawnikiem, to moze byc ból ! A juz bez żartów
prawnicy ucza sie teraz nagminnie rosyjskiego, bo zachodnie kancelarie
obsluguja rosyjskie podmioty z Polski, tak bezpieczniej. Podobno wiec teraz ma
wziecie prawnik z jezykami, w tym na jednym z pierwszych miejsc - rosyjski.

[pikot2]

Nie przesadzajmy. Korupcja i nepotyzm przy naborze na aplikacje nie może być
powodem do rezygnacji z wymarzonego kierunku studiów. Jeżeli ktoś rzeczywiście
chce być prawnikiem, dostanie się na aplikację, chociaż może nie za pierwszym
razem. Skończyłem prawo i jestem na aplikacji. Bez żadnej protekcji. Moi
znajomi również. Niektórzy dostali się za pierwszym razem, inni za 2 lub 3.

[Gość: mimi]

> Nie przesadzajmy. Korupcja i nepotyzm przy naborze na aplikacje nie może być
> powodem do rezygnacji z wymarzonego kierunku studiów. Jeżeli ktoś
rzeczywiście
> chce być prawnikiem, dostanie się na aplikację, chociaż może nie za pierwszym
> razem. Skończyłem prawo i jestem na aplikacji. Bez żadnej protekcji. Moi
> znajomi również. Niektórzy dostali się za pierwszym razem, inni za 2 lub 3.

Skąd wiesz, że Twoi znajomi dostali się bez protekcji?
Niedawno przyjęto u mnie w firmie chłopaka po studiach - bez doświadczenia (nie
licząc praktyk studenckich), żadna rewelacja bo zna jeden język nie ma żadnych
dodatkowych kursów, studiów czy szkoleń. Jak po miesiącu jego pracy
rozmawialiśmy sobie to stwierdził: wiesz, ja się bardzo cieszę, że dostałem tę
pracę tutaj, teraz tak ciężko na rynku pracy - koszmar, takie bezrobocie,
znajmi mają straszne problemy ze znalezieniem pracy.
Syn jednego z partnerów - jakbym nie wiedziała o tym fakcie to po tej jego
przemowie uwierzyłabym, że dostał się bez protekcji. Wiarygodny był chłopak w
tym co mówił.

Też skończyłam prawo, mam doświadczenie w pracy w trzech kancelariach
prawniczych, ale też i w firmach z innych branż. Jasne, że niektórzy mają
szczęście - mimo, że nie mają znajomości. Ja jak patrzę na to kto tu pracuje i
na jakich zasadach, i jak słucham wypowiedzi moich szefów - stojących wysoko we
władzach korporacyjnych to rzeczywiście człowiek nie posiadający mocnych nerwów
i zapasów finansowych na te kilka (co najmniej) lat terminowania (bo liczyć
trzeba, że kilka lat może zająć samo "dostanie się" na aplikację no i potem
sama aplikacja) odpuści sobie migiem swoje szczytne plany.

to jest zawód dla ludzi posiadających tzw. dojścia, albo wyjątkowych
szczęściarzy, albo takich którzy naprawdę pasjonują się tą dziedziną - czyli
totalnie zawziętych i zdesperowanych w dążeniu do założonego celu

[Gość: pikot2]

Myślę, że przesadzasz. Korupcja oczywiście jest, ale znam wielu ludzi, którzy
do Warszawy przyjechali na studia z bardzo małych mieścin, a ich rodzice to np.
nauczyciele. Uważasz, że skoro dostali się oni na aplikację adwokacką w
Warszawie, byli czyimiś protegowanymi? Poza tym mało kto dostał się za
pierwszym razem. Ale myślę, że 3-4 próby w Warszawie powinny wystarczyć każdemu
rozsądnemu absolwentowi. Po tych niepowodzeniach warto zastanowić się czy
rzeczywiście trzeba zostać adwokatem lub radcą.
Część ludzi w wyborze aplikacji kieruje się nie pragmatyzmem, ale jakimiś
uprzedzeniami. Znam osoby, które po kilka razy próbują się dostać na aplikację
radcowską, a nie chcą spróbować na adwokacką. Może czasem nawet warto zmienić
cele i rozważyć inny zawód prawniczy. Mam kolegę, który po porażce na egzaminie
na apl. radcowską dostał sie za pierwszym razem na aplikację notarialną.
Jak powiedziałem 3-4 próby powinny wystarczyć. A zabierają one 2 lata (zdając
tylko w W-wie do obu korporacji). Tak więc nie są to lata jak piszesz.
Na zakończenie chcę podkreślić, iż ja nie jestem zwolennikiem ograniczania
dostępu do zawodu. Moim zdaniem zawody prawnicze trzeba otworzyć. Ale nie
należy głosić, że nie da się dostać na aplikację (pomijam to że teraz nie ma
naboru). Dla chcącego nic trudnego, chociaż trzeba rzeczywiście dużo
samozaparcia.
Poza tym nie zapominaj, że walka o dostanie się na aplikację to dopiero
przedsmak tego co czeka Cię po jej skończeniu. Teraz wielu tłumaczy swoje
niepowodzenia na rynku pracy tym, że nie są na aplikacji. Po dostaniu się okaże
się, że dostaną pracę za 1.500 zł i też będą sfrustrowani. A po skończeniu
apkiacji okaże się, że też klienci nie walą drzwiami i oknami i ciężko jest
utrzymać kancelarię. Takie jest życie. Znam absolwentów prawa, którzy
zniechęcili się do aplikacji i robią kariery bez aplikacji.
pzdrw

[Gość: mimi]

w tym co piszesz Pikocie potwierdzasz przecież moją tezę - zdeterminowani i
zdecydowania mają szansę. To po pierwsze.

Nie wiem skąd u ludzi to przekonanie, że jak ktoś kto skończył prawo nie i
zamierza startować na aplikację to znaczy, że ma uprzedzenia? Nie wszyscy
rezygnują dlatego, że mają uprzedzenia. Rolę grają czasem różne waględy.

Pisałam o przykładzie protekcji po to, żeby ludziom uświadomić, że nie wszyscy
się obnoszą z tym, że ktoś ich protegował.

Ja nie jestem na aplikacji, zarabiam sporo więcej niż 1.500 pln i bimbam na
aplikację (za przeproszeniem) - nie chcę dyskredytować aplikantów. Mam inne
plany niż aplikacja.

A dlaczego klienci nie walą drzwiami i oknami? Bo kochany, żeby zdobyć klienta
trzeba mieć znajomości.
;-)
pozdrawiam
i zadowolenia każdemu z jego wyborów życzę

[Gość: pikot2]

Cieszę się, że jesteś potwierdzeniem tezy, że aplikacja nie jest konieczna, aby
prawnik mógł się realizować w zawodzie. Dlatego też utrudnienia w dostępie do
aplikacji nie powinny zniechęcać nikogo do studiowania prawa. Aczkolwiek dobrze
jest, jeżeli ktoś idąc na studia ma świadomość tych trudności. Na marginesie
warto zauważyć, iż trudności pojawiają się w dostępie do coraz liczniejszych
zawodów.

Co do znajomości. One zawsze są najcenniejsze. I nie jest ważne czy szukasz
pracy, klientów do swojej kancelarii czy prowadzisz inny biznes. Tak to jest i
to jest normalne. Niepotrzebnie nadaje się temu słowu wymiar pejoratywny.

[Gość: mimi]

nadaje sie slowu "znajomosci" wyraz pejoratywny bo w obecnej chwili ma ono
takie wlasnie pejoratywne znaczenie

[Gość: mimi]

tzn. znaczenie deprawujace dla osób posiadajacych znajomosci i frustrujace i
powodujace poczucie bezsilnosci - u osob ich nieposiadajacych

ci co maja znajomosci dostaja prace i obijaja sie, bimbaja na wszystko i
wszystkich - bo moga, zarabiaja czesto gesto wieksze pieniadze niz ci, ktorzy
pracuja jak mrowki za marna kase i sa wywalani na twarz bez powodu, albo z
powodu takiego że trzeba zrobic miejsce komus innemu - to tak z obserwacji -
naprawde nie dzieje sie dobrze, ja czasem nie dziwie sie ludzkim frustracjom -
poczytaj chocby troche to forum - widac poczucie bezsilnosci jak na dloni - i
to jest smutne, ze sytuacja jest taka

[Gość: pikot2]

Ja to wszystko wiem. Tylko już jakiś czas temu zastanawiałem się na forum co to
znaczy dostać pracę po znajomości i czy zawsze przynosi ujmę (dla tego kto
pracę dostaje). Nie będę się powtarzał.

W każdym razie jestem szczęściarzem, który nidgy nie zetknął się z takimi
sytuacjami, a w pracy ma świetną atmosferę.

[Gość: macsue]

Mimi, przepraszam ze zapytam, ale jaka kariere moze robic prawnik bez aplikacji
w zawodzie prawniczym? Mnie od zawsze przekonywano ze bez aplikacji nie jest
sie prawnikiem bo nie ma sie jako takiego prawa do wykonywaniu zawodu
prawniczego. Osoby z mojego rocznika (prawa) ktore nie sa na aplikacji sa
wyrobnikami w kancelariach za marne grosze i jedyna dla nich nadzieja na
przyszlosc jest apliakacja.
Moje pytanie nie jest zlosliwe, po prostu pytam z ciekawosci bo sama juz w
Polsce nie mieszkam.
A propos dostepu do zawodu, wydaje mi sie ze jedynie w Polsce system jest taki
a nie inny (w ktorym korporacje zawodowe bronia dostepu do swoich intratncyh
zawodow). W Wiekszosci krajow po skonczeniu studiow prawniczych i zdaniu
egzaminu zawodowego (do ktorego dostep maja wszyscy absolwenci) wykonuje sie
zawod prawnika. W zeszlym roku skonczylam program L.L.M na Uniwersytecie w
stanie Illinois(roczny program prawniczy dla prawnikow miedzynardowych w
Stanach)i jako jedyna bylam osoba po studiach prawniczych bez prawa wykonywania
zawodu i bez doswiadczenia zawodowego a moi rowiesnicy z Rosji, Gruzji,
Argentyny i Niemiec to prawo i doswiadczenie mieli. Nikt tez za bardzo nie mogl
tego naszego systemu z aplikacja po studiach (aplikacja na ktora bardzo trudno
sie dostac)zrozumiec i bylam konsekwentnie przedstawiana jako "attorney" z
Warszawy.

[Gość: mimi]

slonko, ja w życiu swoim pracowałam w kancelariach, ale kariere robie gdzie
indziej i nie zajmuję się obsługą prawną choć prawo jest mi przydatne

[Gość: mimi]

> Moje pytanie nie jest zlosliwe, po prostu pytam z ciekawosci bo sama juz w
> Polsce nie mieszkam.
Ok, przyznam, że dość często spotykały mnie opinie, że pewnie na prawnika się
nie nadaję, po prostu za kiepska jestem i dlatego nie: nie chcę, a nie mogę
pracować w tym zawodzie.
Dla mnie praca prawnika jest po prostu zbyt nudna. Za dużo mam energii w sobie.

a co do systemu to oczywiste, że jest beznadziejnym przeżytkiem

[Gość: pikot2]

Jeżeli chodzi o karierę prawnika bez aplikacji, to oczywiście osoba taka nie
stanie się oczywiście gwiazdą sal sądowych. Bez aplikacji nie zrobi się też
kariery w żadnej formie prawniczej (pomijam jakieś jednostkowe przypadki
specjalistów w sąskich dziedzinach itp.). Ale dlatego trzeba szukać możliwości
gdzie indziej. Mam znajomych bez aplikacji, którzy są dyrektorami w urzędach
administracji centralnej.
Myślę, że problemem wielu ludzi jest nastawienie się na karierę adwokata/radcy.
Przecież jeśli ci wyrobnicy z kancelarii nagle staliby się radcami, bez
klientów (a o tych coraz trudniej) i tak wegetowaliby w swoich kancelariach lub
staliby się wyrobnikami w cudzych kancelariach.
Aktualnie odbywam aplikację radcowską i nie sądzę, że jest ona przeżytkiem.
Trzeba zmienić sposób naboru, może zasady egzaminuy końcowego. Ale naprawdę
zajęcia są na niezłym poziomie merytorycznym, a praktyki, choć uciążliwe,
jednak trochę dają.

[Gość: mimi]

ja bym po prostu doprowadziła do wolnej konkurencji na rynku usług prawniczych
i tyle - po problemie