Przełamując fale *****

[Gość: hania]

rewelacyjny. wykanczajacy emocjonalnie, ale rewelacyjny.

[Gość: mikka]

ogladałam ze ściśniętym gardłem. Gdy zaczniesz - to już m u s i s z go
oglądać.Doskonały. Muzyka również.....

[amy4]

Rzeczywiście świetny. Ale "Dogville" jest lepszy. Według mnie - arcydzieło.

[Gość: jaija]

Równie dobrze rangę arcydzieła można nadać "Europie". Moim zdaniem, Trier jest
po prostu genialnym artystą, wciąż poszukującym, prowokującym, ale prawdziwym
artystą, dla którego nie liczy się przede wszystkim szmal z wyświetlania, co
jest cechą charakterystyczną amerykańskich reżyserów. Mnie np. "Tańcząc w
ciemnościach" wydało się autoparodią, parodią stylu znanego z "Przełamując
fale". Niektórzy się na to nabrali, wychodząc z kina z wielkim dołem, ja nie;D
Ale jestem pełna podziwu dla tak jawnego szyderstwa ze stylu swojego, no i z
widzów:D
A samo "Przełamując fale" - niezwykłe, naprawdę oczyszczające. Katharsis to
słowo wyjątkowo celne w określeniu sztuki filmowej Triera.

[Gość: ella]

Dzieło z pewnością warte swojej renomy, ale ogólnie jak dla mnie Von Trier jest
za bardzo 'histeryczny." U niego wszystkie emocje są na wierzchu i jako widz
nie muszę się za bardzo zastanawiać, co czuje główna bohaterka, bo wszystko u
niej widać na twarzy, a mnie akurat taka technika dotarcia do widza zniechęca,
bo lubię podczas oglądania filmów pomyśleć, pozastanawiać się. W "Falach"
bardzo mi się podobało podzielenie filmu na rozdziały i "zakładki" z tymi
pięknie stylizowanymi widokami i muzyką z lat 70. Na pewno nie moge powiedzieć,
że zachwyciłam się tym reżyserem; "Tańcząc w ciemnościach" był dla mnie taki
sobie, ale na pewno zachęcił mnie do obejrzenia "Dogville," jestem ciekawa tego
filmu.
P.S. Wyżej zamieściłam mój komentarz i odczucia co to tego filmu, nie
wypowiadam się co do wartości filmu jako takiego, więc komentarze co do moich
wrażeń prosze zostawić dla siebie. :-) De gustibus no est didsputandum.
Pozdrawiam wszystkich!

[Gość: formerA27]

Nienawdze tego filmu. Von Trier to dla mnie po prostu sadysta, ktory w kazdym
swoim filnie sklada ofiare z kobiety na oltarzu...no wlasnie...nie wiadomo
czego. Mozna przyjac, ze na oltarzu sztuki, jesli sie lubi takie filmy. Ja
nie lubie filmow Larsa von Trier'a. Nie lubie i juz.
Oczywiscie jego filmy maja jakies tam zalety wizualne czy muzyczne, ale
wywoluja we mnie tylko gniew i chec walniecia rezyserowi w morde. (Przepraszam
jesli moja wyowidz kogos bulwersuje, ale pisze szczerze tak jak czuje.)

Zwlaszcza nie lubie filmu "Przelamujac fale", bo zastanawia mnie jak ten
kochajacy maz mogl tak upodlic swoja zone. Przeciez ten dupek wiedzial, ze ma
do czynienia z osoba o bardzo malym rozumku.

[amy4]

no właśnie, jak sam napisałeś jego filmy wywołują emocje - to już jest wartość
sama w sobie (o niewielu współczesnych twórcach można to powiedzieć).Możesz
sięz nimi nie zgadzać, ale na pewno nie pozostawią cię obojętnym. Ja też często
oglądam Triera z wściekłością i bijącym sercem, ale myślę że to zaleta filmu,
nie zarzut. Według mnie te przerysowania i czasem uproszczenia nadają jego
filmom formę alegorii, przypowieści o miłości, poświęceniu, władzy, zemście...

[Gość: formerA27]

Moim zdaniem to sa opowiesci o patologiach.
Bardziej doceniam sposob robienia filmow Dogmy, mam na mysli aspekty techniczne
niz tresci jakie przekazuja. No bo jakie jest przeslanie "Przelamujac fale".
Dla mnie to tylko film o poswieceniu biednej kobiety, poswieceniu zupelnie moim
zdaniem niepotrzebnym.

[michal_michal]

Bardzo lubię "Przełamując fale". Wiem, że to manipulacja emocjami a mimo to za
każdym razem świadomie w to wchodzę i zakończenie mnie rusza... Sobolewski
nazywa Triera szamanem. Może to i racja - odprawia przed nami swoje misterium,
manipuluje, dokądś prowadzi... Dokąd i po co? - może ktoś zapytać. Myślę, że do
intensywnego przeżycia emocjonalnego. Do katharsis. Dobrze od czasu do czasu
dać się zaczarować takiemu szamanowi. Tak ja uważam.

A widzieliście "5 nieczystych zagrań...?" Jakies opinie?