Rozwodka

[Gość: Magi]

Czy jako 27 letnia,bezdzietna rozwodka,wyksztalcona,mam szanse na ulozenie
sobie zycia od nowa?Jak moge znalezc nowego,rozsadnego partnera.

[Gość: Gucwa]

a z czyjej winy rozwód? pewnie wina leżała pośrodku... pewnie że masz szansę,
no chyba że już nienawidzisz męskiego gatunku i napawa Cię on obrzydzeniem,
wtedy pozostaną Ci kobitki :)))

pozdr.

[Gość: m.]

ależ oczywiście, że ma!!! znam kilka takich przykładów i uwierz mi, fakt, że ona
była po rozwodzie niewiele zmieniał.
pamietaj tylko, bo nie wystraszyć facetów desperacją. reszta sama się ułoży.



Gość portalu: Magi napisał(a):

> Czy jako 27 letnia,bezdzietna rozwodka,wyksztalcona,mam szanse na ulozenie
> sobie zycia od nowa?Jak moge znalezc nowego,rozsadnego partnera.

[Gość: hipcio]

w takim wieku i bez dziecka to chyba zadna roznica czy rozwodka czy nie - to
nie XV wiek!

[Gość: gosc]

Za chwilę sam będę rozwodnikiem kilka lat starszym i zastanawiam się nad tym
samym. Moja sytuacja jest o tyle dobra, że mieszkam w dużym mieście, mam
świetną pracę i piękne mieszkanie. Nie wiem jak Ty. Małe miasta, a co gorsza
wieś, nie daje chyba zbyt wiele szans. Prawdę mówiąc, jako rozwodnik
preferowałbym nawet rozwódkę, byleby nie miała "obciążeń" z przeszłości. Może
jestem zbyt sentymentalny, ale szkoda byłoby mi "panny" bo nie mogłaby mieć
nawet ślubu kościelnego, pięknej sukni - a chyba "panienki" o tym marzą.

[Gość: Magi]

Gość portalu: gosc napisał(a):

> Za chwilę sam będę rozwodnikiem kilka lat starszym i zastanawiam się nad tym
> samym. Moja sytuacja jest o tyle dobra, że mieszkam w dużym mieście, mam
> świetną pracę i piękne mieszkanie. Nie wiem jak Ty. Małe miasta, a co gorsza
> wieś, nie daje chyba zbyt wiele szans. Prawdę mówiąc, jako rozwodnik
> preferowałbym nawet rozwódkę, byleby nie miała "obciążeń" z przeszłości. Może
> jestem zbyt sentymentalny, ale szkoda byłoby mi "panny" bo nie mogłaby mieć
> nawet ślubu kościelnego, pięknej sukni - a chyba "panienki" o tym marzą.
Prace tez mam swietna,mieszkam w duzym miescie i tez mam mieszkanie.Tez sie
zastanawialam nad ewentualna druga strona,ze nie bedzie mogla miec slubu
koscielnego i wydaje mi sie,ze nie tylko"panienki" o tym marza.Ktos predzej pytal
z czyjej winy rozwod.Do rozwodu ja dazylam,poniewaz zaraz po slubie maz zaczal
mnie zaniedbywac i przyjal strategie,ze jak po slubie to juz wszystko
mozna,zapomnial,ze uczucie musi byc pielegnowane przez caly czas i nad tym musza
pracowac obie strony.Nie mam zadnych uprzedzen do plci przeciwnej.

[Gość: oko]

Tak jak gość, też jestem w podobnej sytuacji.
Myślę, że nie masz co się martwić.
Nie wiem dlaczego ale obecne czasy obfitują w rozpadające się małżeństwa.
Zajrzyj na pierwszy lepszy czat, spora liczba ludzi to osoby na nowo
próbujące ułożyć sobie życie. Problem w tym, że my "doświadczyni" wiemy
o życi na tyle dużo, że to właśnie utrudnia nam ponowne znaledzienie partnera.
Ale trzeba próbować.

Życzę powodzenia.

[Gość: gosc]

Rozwodów coraz więcej, ale to chyba bardziej z powodu, że rozwód nie jest już
jakąś rzeczą wstydliwą; po prostu nie układało się. Kiedyś problemy były takie
same tylko nie brało się rozwodu, ale brnęło się w to bagno głebiej i głębiej.
W pewnym wieku 40-50 lat jest już raczej zbyt późno na taką decyzję i godzimy
się na to do śmierci. Teraz jest więcej odważnych, zwłaszcza kobiet (takich jak
Magi); to chyba dobrze, że stały się niezależne i mogą sobie pozwolić na taką
decyzję. Problem w tym, że w tym wyścigu szczurów w dużych miastach nie ma
nawet czasu by kogoś znaleźć. 50% moich znajomych mówi, że najchętniej by się
rozwiodło, ale, po pierwsze dziecko (i to jest PROBLEM), a po drugie CO JA
POTEM ZE SOBĄ ZROBIĘ.

[Gość: monika]

uwazam ze ludzie przywiazuja zbyt duza uwage do slubu koscielnego, w koncu
najwazniejsze jest to co ludzi polaczylo a nie jeden dzien w bialej sukni czy w
garniturze. jestem zwiazana z rozwodnikiem i tez uwazal ze jest drugiej kategorii
i ze dla dziewczyny liczy sie tylko biala suknia. dlugo musialam go przekonywac
ze tak nie jest, ze to on jest najwazniejszy ale mam nadzieje ze mi sie udalo.

Gość portalu: gosc napisał(a):

> Za chwilę sam będę rozwodnikiem kilka lat starszym i zastanawiam się nad tym
> samym. Moja sytuacja jest o tyle dobra, że mieszkam w dużym mieście, mam
> świetną pracę i piękne mieszkanie. Nie wiem jak Ty. Małe miasta, a co gorsza
> wieś, nie daje chyba zbyt wiele szans. Prawdę mówiąc, jako rozwodnik
> preferowałbym nawet rozwódkę, byleby nie miała "obciążeń" z przeszłości. Może
> jestem zbyt sentymentalny, ale szkoda byłoby mi "panny" bo nie mogłaby mieć
> nawet ślubu kościelnego, pięknej sukni - a chyba "panienki" o tym marzą.

[Gość: Aton]

Gość portalu: monika napisał(a):

> uwazam ze ludzie przywiazuja zbyt duza uwage do slubu
koscielnego, w koncu
> najwazniejsze jest to co ludzi polaczylo a nie jeden
dzien w bialej sukni czy w garniturze.

Nie uważam, żeby do ślubu kościelnego można było
przywiązywać zbyt małą wagę. W odróżnieniu od czynności
prawnej, jaką jest ślub cywilny, ślub kościelny
(katolicki) jest sakramentem, czyli materialnym znakiem
obecności Boga na ziemi.
To nie jest tylko dzień w białej sukni. To jest uroczysta
przysięga, jaką składa się drugiej osobie przed Bogiem i
ludźmi - i przed samym sobą. "Ślubuję Ci miłość, wierność
i uczciwość małżeńską oraz, że Cię nie opuszczę aż do
śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w
Trójcy Jedyny i wszyscy święci." - to są bardzo poważne
słowa i nie można ich wypowiadać ot tak, bez namysłu.
Przeczytaj sobie te słowa i zastanów się, co one
właściwie znaczą.

[Gość: killer1]

Nie martw sie wśród moich znajomych jest sporo kobiet rozwiedzionych i
bynajmniej nie narzekaja one na brak powodzenia ponieważ w przeciwieństwie to
pań bez "doświadczenia życiowego" są bardziej konkretne i wiedza czego
chca ;))))).

[Gość: grogreg]

Jak wszyscy.
A 27 lat to dopiero poczatek.

[Gość: osa]

zwłaszcza, że na szczęście nie ma dziecka.....

[Gość: grogreg]

Doskonale wiesz, ze dziecko ograniczyloby w dosyc istotny sposob liczbe
zainteresowanych. Nie oceniam - stwierdzam.

[Gość: pipi]

Rozwódka z dzieckiem to już problem. Nie mam nic do dzieci, ale w takiej
sytuacji są one przez całe życie pomostem z poprzednim związkiem, a to niezbyt
dobrze. Szkoda dzieci!

[osa30]

Wiem, wiem, czytałam twoją wypowiedź w analogicznej dyskusji na
forum "kobieta", ale to dla mnie niepojęta postawa, więc nerwy mnie ponoszą...;)
ale już tam się wypowiedziałam, więc tu się opanuję...

[Gość: Amy]

Super wątek - w sam raz dla mnie ...
Za chwilę będę w takiej samej sytuacji i nawet wiek się zgadza ;-))

Mam nadzieję, że mój pierwszy mąż nie będzie ostatnim. Też nie mam urazów,
jestem materialnie samowystarczalna, choć emocjonalnie (i seksualnie ;-)) już
nie do końca i chętnie się sobą z kimś w przyszłości podzielę. Aha - w zasadzie
nie musi być małżeństwo, chyba że miałabym kiedyś dzieci - to wtedy koniecznie.

Dobrze słyszeć, że rozwód facetów nie odstrasza. Też myślałam o ślubie
kościelnym ;-)) Bo pewnie dla części facetów i oczywiście ich rodzin to ważne,
ale chyba jednak nie najważniejsze.

A tak na koniec - refleksja, którą sobie serwuję na pocieszenie, że tym razem
się nie udało: i tak nie ma czego żałować, bo to było dobre doświadczenie i
może zaprocentuje na przyszłość.
Jestem o dwa i pół roku mądrzejsza, niż ci, którzy nie mieli nigdy małżonka.

Pozdrowionka dla kawalerów i panien z odzysku
Amy

[Gość: okęciak]

Moja poprzednia kobieta byla rozwodka z kilkuletnim synem i wcale mi to nie
przeszkadzalo. Zeby bylo ciekawiej po rozstaniu wcale za nia nie tesknie tylko
za tym Malcem.
Wniosek z tego ze wszyscy maja szanse tylko trzeba odpowiednio trafic.
Pozdrawiam