motyw lenia w literaturze - ulubieńcy i antypatie

[crazy.berserker]

Tytułowy bohater książki Romaine Rollanda - Colas Breugnon, niesamowity
gościu, umiejący pięknie smakować życie i leniuchować jak się patrzy, mój
ulubieniec :)

Obłomow z powieści Gonczarowa - mój antytyp, wstrętne leniuszysko
pasożytujące na wszystkich i wszystkim dookoła, rozlazły i obleśny, dobrze ze
go autor uśmiercił.

Zachar, służący wspomnianego wyżej Obłomowa

A swoją drogą to ciekawe jak to jest przeżyć pół życia w nigdy nie sprzątanym
i nie wietrzonym pokoju?, pewnie paskudnie

[braineater]

Się waćpan odczep od Obłomowa bo to postac na najwyższy szacunek zasługująca i
tyle:)Człowiek konsekwentny, inteligentny i potrafiący znaleźć sobie własną
niszę w społeczeństwie, którego zaakceptować nie chciał.
A inni - bohater Deo Gratias Sevrina, leń do potęgi, (powieśc zresztą
rozpoczyna się całkiem słusznym zdaniem: "Lepiej umrzeć niż pracować") i z
powodu tej pracofobii podejmujący się nieco ekscentrycznego zajęcia
zarobkowego, polegającego na uszczuplaniu zapasu gotówki w kościelnych
skarbonkach.
Tristam Shandy Sterna - luzak, wesołek, kpiarz i generalnie jeden z
najsympatyczniejszych bohaterów literackich ever
Bohater Głodu Hamsuna - no po prostu dupek, taki klasyczny rozmemłany, jojczący
dupek - zdecydowanie kandydat na antypatię nr 1
Bohater Ryżego Don Levy'ego - klasyczny aspołeczny wesoły nichilista
pasożytujący na żonie i znajomych, olewajcy pracę wszelaką - jeden z faworytów:)
Pozdrowienia:)

[sutekh1]

a co to znaczy "jojczący"?

[Gość: Zdanka]

Nie wiem, co to znaczy "jojczący", ale myslę,że Akurat ten z "Głodu" to miał
problemy z myśleniem:)))) Każdy kto nie jadł ze 3-4 dni wie, ze człowiek czuje
się jak z dziwaczna goraczką:) Kiedyś , w latach młodości praktykowałam, po 20-
stce porzuciałm te zabawy:)))))

Geneialnie opie..ją się (bo na to brak innych słów) bohaterowie Witkacego...
też bym się tak opieprzała, jakbym miała trochę wiecej pieniędzy:))))))))

[braineater]

sutekh1 napisał:

> a co to znaczy "jojczący"?
hmm - zdawało mi się, że to ogólnopolski kolokwializm, a coś chyba nie do
końca:)
w skrócie - oznacza personę, która bez sensu mędzi, często trzymając się za
głowę i powtarzając w ramach mantry: o joj, ja biedny, o joj, nikt mnie nie
lubi, o joj nikt mnie nie kocha" czyli wypisz wymaluj dupek Hamsuna:)
Pozdrowienia:)

jojki itd.

[leniuch102]

Pozornie jojczyć to "ogólnopolski kolokwializm", ale wydaje mi się że pochodzi
od jojek:

"Charakterystyczne dla saamijskiej tradycji poetyckiej są tak zwane jojki (w
oryginale: juoigos), których pochodzenie sięga niepamiętnych czasów."

co do motywu lenia w literaturze... jeśli blogi się liczą, to powinien być mój :D
leniuch.blox.pl

[kawa_malinowa]

A ja go lubie :)
Szkoda mi bylo i sympatie odczuwalam.

[epoche]

a i tak najlepiej lenia opisano w "Na tapczanie leży leń..." :)))

a do bohatera Głodu- chodzi właśnie o to, jak się zachowywał, jak sie zmieniał bohater w czasie. a to można pokazać tylko przez jego "jojczenie". mi Głod się zdecydowanie podobał. Powiedzieć o jego bohaterze, że to rozmemłany dupek to jak stwierdzić, że Czarodziejska Góra jest nudna, bo nic tylko opis posiłku, spaceru i gadania...

[ada08]

Chłopi z ''Indyka'' Mrożka. Nie powiem, że to moje sympatie
lub antypatie, ale ich dialogi weszły do języka potocznego,
to jest sztuka ! :-)

''Może by zaorać co ...''
a.

[intuicja77]

-Świętoszek molierowski,
-główny bohater książki " był sobie chłopiec"

Tortilla Flat

[broch]

Stainbecka oczywiscie
Gargantua i Pantagruel

aha Ryzy to wlasciwie Sku..el (Ginger Man), co ma wiekszy sens nix "przyzwoite"
tlumaczenie na Ryzy. Aha, (Donleavy) Don Levy :) podoba mi sie (czy pomylka?,
ale tez fajna)
Tak czy siak, lubie goscia, i Colasa

No i tytulowy bohater powiesci XIX ktorego imienia (i tytulu) zabij nie pamietam

[staua]

Czy Johnny Truant od Danielewskiego kwalifikuje sie jako len?
Poza tym przychodzi mi do glowy, tak na szybko, jeszcze Maan z ksiazki Vikrama Setha "A suitable
boy".

[Gość: As]

Tomcio Sawyer też chyba do specjalnie pracowitych nie należał :)
Podobnie zresztą jak jego serdeczny przyjaciel Huck.

[makusia_p]

Poniekąd można tak potraktować bohatera książki Amelie Nothomb pt.:"Higiena
mordercy", pisarza Pretextata Tacha...

Podkolesin

[hrabalek]

Podkolesin z "Ożenku" Gogola- toż to było bydle leniwe, nawet mu się ożenić
nie chciało.


www.tvp.pl/_teatry/o/o25.htm

[szaraiwka]

kubus puchatek - len jakich malo, tylko by przekaszal, calkowite przeciwienstwo
krolika do ktorego chodzil po prosbie jak wlasne zapasy wyczerpal ;-)

[bumm]

Pablo Miralles z "Najlepsze, co moze zdarzyc sie rogalikowi" Tusseta: absolutny
obibok i to taki z powolania. Ma szereg defektow osobowosciowych, ale trudno go
nie polubic...

[noida]

Bohater "101 Reukiavik" Hlynur Bjorn- w wieku 34 lat wciąż na utrzymaniu
mamusi, leń obrzydliwy, nieodpowiedzialny dupek, ale jednak go lubię
niezmiernie.
Bohater "Czarodziejskiej góry" Hans Castrop- wkurzający leniuch, pod pretekstem
choroby wymigujący się od pracy, odpowiedzialności, od życia! Dobrze, że jest
tak nierealistycznie opisany, bo bym chyba nie przeczytała.

[Gość: As]

Proszę zwrócić uwagę na bohaterów książki "Sposób na Alcybiadesa" Niziurskiego.
Lenistwo czterech głównych bohaterów tej książki było de facto źródłem,
przyczyną fascynującego przebiegu wydarzeń w niej zawartych oraz jej
zaskakującego zakończenia ...

Cala klasa sympatycznych leniochow!

[wlodekbar]

'Wspomnienia niebieskiego mundurka' Wiktora Gomulickiego.
Gdy pachnialo latem, nikomu nie chcialo sie wkuwac nazw rzek, miast, panstw
(geografia). Uczniowie nalapali chrabaszczy i puszczali je na lekcji.
'Wez pan ten kraboncz!' - wrzeszczal przerazony nauczyciel geografii, Niemiec z
pochodzenia, ktoremu owad akurat usiadl na ramieniu bodaj.
I tak dalej:)

[wlodekbar]

A zwlaszcza leniuchow, przepraszam:)

Mulitkulturowy, globalnie idealny, uroczo

[a.adas]

miałki współczesny "inteligent" (werble)osadzony w trudnej roli narratora
"47 na odlew" Nataszy Goerke

Pozwolę sobie zacytować jego, hmm, wizytówkę:
"Dlaczego ja?! JA PRZECIEŻ NIC NIE ZROBIŁEM!"

Słodki rodzaj lenistwa :)

[makusia_p]

Dyzio Marzyciel - Juliana Tuwima

ps. czas podwieczorku :)

[agni_me]

To zabawne, bo większość moich literackich antypati to ludzie pracy, trudno
wśród nich o lenia. Książkowe lenie to, w przeważającej części, ludzie
sympatyczni i dający się lubić. Moje ukochane lenie to trójca z "Trzech panów w
łódce" - lenistwo w czystej i radosnej postaci. Leniem z natury był Kaptah
z "Egipcjanina". Lubię ojca panien Benett z "Dumy i uprzedzenia", który też nie
należał do najpracowitszych. Jest jeszcze taka potworna dwójka z "Musicy" Fina
Alneana, koszmarne lenie i obiboki - ale ci, mimo, że zwykłam sympatyzować z
lenistwem, raczej mnie denerwują przegadaniem.

[Gość: Tserof]

Obłomow - jak ja go rozumiem!

W ogóle twierdzę, że praca powinna być karalna!

Włóczykij.
Marmieładow.
Tomasz Łęcki.
Zagłoba.
Sami fajni.

[wlodekbar]

A btczek Fernando jakim byl obibokiem, ze tak powiem:D

[wlodekbar]

A Tuwim w 'Kwiatach polskich' posal, ze lubi lezec na wznak i, bodaj, gapic sie
w sufit...:)

[wlodekbar]

Józef Ślimak zas byl robotnym chlopem i umial wiele zrobic. Ale mial trudnosci
z - zaczynaniem pracy. Zona musiala go do niej zapedzac:)

[Gość: foxie77]

Przepraszam Pan Lecki byl w wieku emerytalnym, natomiast
Starski to obibok, ktory oprocz dlugow nic nie robil.
juz nie wspomne Kazia z Emancypantek, ale prosze chciala go bogata
baba, czyli lenie nie maja wcale tak zle

[ada08]

Ależ Kazio nie był leniem ! Był człowiekiem wręcz zaganianym,
a to bale, a to rauty, a to nawiązywanie stosunków (dla kariery),
a to wojaże zagraniczne itd. Kazio nie był zatem jakimś gnuśnym
leniem, tylko do konkretnej pracy nijakiej ciekawości nie miał :-)
a.

[Gość: baba]

Hihihi, rzeczywiscie, bywalo to zycie towarzyskie dosc meczace, zwlaszcza,
jesli wsrod tej calej arystokracji trafila sie raz na jakis czas osoba
pracowita- to dla niej bylo to koszmarne...

Dla mnie obibokiem byl Erlend z Krystyny, ktory w wieku lat czterdziestu paru po
prostu zaczal prowadzic zycie emeryta zostawiajac troske o byt licznej rodziny
zonie. Nie znosze go, nic na to nie poradze.
Oblomowi raczej wspolczuje, albowiem uwazam, ze poziom energii po prostu jest
sprawa genetyczna, tak jak uroda- mozemy troche to poprawic, ale z kaszalota nie
zrobimy miski.
,Niektorzy ludzie rodza sie po prostu z bardzo niskim poziomem energii ijesli
sie z domu i szkoly nie wyniesie pewnej dyscypliny, to tragedia.

Leniem do potegi entej byla bogata ciotka Fanny z Mansfield Park, ale nie
potrafie jej nie lubic- zreszta przyklad matki Fanny pokazuje, ze jesli ktos
jest leniem z natury, to warunki zawnetrzne niewiele moga zmienic.
Milym leniem jest tez pan Bennet z Dumy i uprzedzenia.
W zadnym wypadku nie nazwalabym leniem Colasa Breugnona- to przyklad czlowieka,
z ktorego trzeba brac przyklad- robic co sie lubi, miec czas na rozrywki,
refleksje, przyjaciol-tak sie powinno zyc.
pozdrawiam

[Gość: foxie77]

alez oczywiscie, ze Kazio nie byl oblesnym leniem,
on byl czarujacym leniem, ktory rujnowal swoja matke.
rauty i bale i wyjazdy,wszyscy chca byc takimi leniami pozdrawiam

[makusia_p]

Mnogość a mnogość obiboków to bohaterowie z kart powieści K.Dickensa
:)

[dupekzoledny]

na tapcvzanie leży leń....
lenistwo jest stanem przyrodzonym, ludzkości...

Leń pobożny :-)

[ada08]

Przypomniał mi się właśnie fragment ze wspomnień Moniki Żeromskiej.
Otóż pisze ona, że na parterze domu, w którym mieszkała z rodzicami
mieszkał stróż Józef, ze swą żoną Jozefową :-)
Józef był pracowity; zasię leniwa Józefowa nic tylko leżała w łózku i ćmiła
papierosy.
Któregoś dnia Monika z Mamą zajrzały do Józefowej i Mama Moniki jęła czynić
Józefowej delikatne wyrzuty , że nic po całych dniach nie robi i zasugerowała,
żeby może zwlokła się z łóżka i uwarzyła Józefowi jakiej strawy. Na propozycję
tę Józefowa odpowiedziała z oburzeniem:

- A miałby on ta co jeść, żebym się o to po całych dniach nie modliła ??? Toć
sie modlę !!!
:-)
a.

[monikate]

Do leni zaliczam księcia Obłońskiego z "Anny Kareniny". Niby miał tam jakąś
posadkę załatwioną przez szwagra Karenina, ale była to synekura. Obłoński mocno
krzątał się tylko w sprawie własnych rozrywek. Kobiety, klub, spotkania ze
znajomymi...

[Gość: Abra]

Może trudno to nazwać lenistwem, bo takie były czasy ale...Klaudyna z serii
powieści Colette. Gdy bohaterka skończyła szkołę, to przez wszystkie kolejne
tomy zastanawiałam sie, kiedy ona sie czymśc pożytecznym zajmie??? ;) Skoro te
książki odbierano w czasie ich wydania jako kontrowersyjne, to sądziłam, że
bohaterka naprawde się bedzie czymś wyróżniac spośród kobiet epoki.

Na tej samej zasadzie nic nie robiła pani Bovary, ale ją już odbierałam barziej
antypatycznie.

[monikate]

No, fakt, czasy takie były. Nikt się nie dziwił, że kobieta nie pracuje...
raczej gdy pracowała, otoczenie jej współczuło, że tak musi się męczyć. Zero
presji, coby dom utrzymywać, realizować się i rozwijać w pracy, bla, bla...
ach, to se ne vrati! I takimi uroczymi leniuszkami w duchu Klaudyny były także
siostry Puciatówny z "Kroniki wypadków miłosnych" Konwickiego.

[Gość: Razorfan]

Wszyscy bohaterowi "tortilla flat" Steinbecka to typowi vagabonds az sie im
zazdrosci tego luzu :)