Taki sobie kiedys wierszyk napisałem:))

[flumen]

Taki sobie m.in. wierszyk kiedyś napisałem (w dorobku ma
sporo "szufladowców :))) ). Pozdrawiam tych, którzy zadadzą sobie trud
przeczytania tych paru zdań.

BEZ ŚWIATŁA

Nie zapalajcie światła
Bo się jeszcze szczęście ujawni
I wyjdzie z mroku
Pokaże swoje oblicze

A wtedy się może okazać
Że szczęście ma twarz
Pooraną głębokimi bruzdami
Starą i zmęczoną

Przestraszone i zawstydzone
Ucieknie. I tyle je widzieli
A tak ? Może śpi, może go nie widać
Ale jest gdzieś niedaleko

Więc lepiej nie zapalajcie światła

23 czerwca 1999 r.

[kropka.]

Śliczne. Proste i bezpretensjonalne. I niegłupie.
Dawaj więcej, proszę :-)

[flumen]

bardzo dziękuje Kropka za miłe słowa; skoro życzysz sobie jeszcze jeden -
prosze bardzo :) Jeden z moich ulubionych.

W PIEKLE

Gdy mnie już w kotle smażyć będą
kosmate stare biesy cztery,
co będąc w piekle postradały,
opowiem diabłom nie bez kozery.


Na świat nasz piękny z rzadka wyłażąc,
słońca zostali pozbawieni,
nie mogli chodzić do pizzerii,
ani w mórz falach zażywać kąpieli.

Wspomnę im coś o kobiecych kształtach,
o smaku ust. też nie omieszkam;
opowiem czartom o dobrych autach
i o spacerze w ciepłym deszczu.

A jak im tego będzie za mało,
dobiję gości wspomnieniem browaru,
którego w Hadesie podobno niestatek,
bo Żywiec wszakże nie lubi żaru.

Może się czarty wtedy zbuntują,
pokażą swoje rogate dusze,
fajrant ogłoszą, na piwo pójdą,
a mnie ominą piekielne katusze.

22 maja 1996

[fleur.du.mal]

urzekly mnie Twoje diabelki:))
dopracowalabym wiersz- rymowo-slownie- zwlaszcze zwrotke druga i trzecia-
niech juz bedzie rymowanie konsekwentnie. i ten piwa niestatek- cos mi w uchu
zgrzyta- ale nie jestem pewna czy slusznie. czy niestatek to aby napewno to
samo co niedostatek?

pozdrw

w PIEKLE mnie kusi, zeby Ci coś poprzestawiać :-)

[nict1]

ale się powstrzymam :) hehehe

extra wierszyk sobie napisałeś :-)

[nict1]

podbieram,..gaszę światło i czekam na poorane zmarszczkami moje szczęście :-)

[troicka]

takie urocze powiem szczerze poprostu urocze.
do poczytania szczególnie zimową porą z kubkiem kakao na bujanym fotelu z kotem
na kolanach zakutłanym w kocu w szkocka kratę
troszkę nielogicznie liczę na inteligencje czytającego bo na swoją nie mogę

[flumen]

Równiez Tobie, Karolinko, dziękuję za sympatyczne słowa. Moje "szufladowce"
również dziękują :)))

[as62]

To jest jedyny wiersz z zamieszczonych tutaj , który mi się podoba.Aby to
napisać specjalnie założyłam konto, którego dotąd nie miałam (tu). Przez wiele
lat pisałam wiersze i wierszyki. Wzruszałam się ogromnie wypisując to wszystko.
Po czasie czytając byłam przerażona jak można tworzyć tak potworne teksty i
cieszyć się "z radości tworzenia". Przestałam więc pisać, chociaż czasem w
myślach nadal coś sobie tworzę. Przestałam jednak cokolwiek zapisywać.
Powstrzymam się od zamieszczania tutaj wierszy z mojej szuflady. Mnie przestały
się podobać, a tutaj zapewne znalazłby się ktoś kto kurtuazyjnie zdobyłby się
na pochwałę. I co z tego?

[flumen]

Dziękuję za kolejne pozytywne dla mnie wypowiedzi na temat tych wierszy, które
zaprezentowałem. Nawiązując do tego, co napisałaś, As62, że nie chcesz
opublikowac tu swych wierszy, gdyż dziś już Ci się nie podobają, to jednak
namawiał bym Cię do tego. Twoje wiersze przecież naprawdę mogą się komuś
podobać i nie będzie to miało nic wspólnego z kurtuazją. Niedawno czytałem
wywiad z W. Szymborską związany z opublikowaniem przez nią jej najnowszego
zbioru poezji. Szymborska rzekła coś takiego (nie pamietam dokładnie słów, lecz
mniej więcej sens): nie ma większego znaczenia co ja myślę o interpretacji
wiersza, strofy, choć oczywiście mam jakąś własną; istotna jest wartość jaką
ten utwór tworzy w głowie czy sercu czytelnika, któa może być całkowicie
odmienna od moich wyobrażeń.
Rozochocony tak miłym odbiorem mojej bazgraniny pozwalam sobie zamieścić
kolejny wytwór :)) Prosze o wybaczenie za tą śmiałość.

ZAPAŁKA

Chcąc nie chcąc,
zapalił się płomień zapałki,
by nadać swemu mikroświatu
ciepło i blask.

Drżał chwilę na wietrzyku,
zmagając się z jego przeciwnością,
uległszy mu w końcu.

Nad drewnianym ciałem
popłynął pożegnalny obłok.
Spadło na ziemię, gdzieś między liście.

Zabawne...
Przecież jestem tylko
zapałką na wietrze.

5 marca 2001 r.

[troicka]

flumen napisał:

> Dziękuję za kolejne pozytywne dla mnie wypowiedzi na temat tych wierszy,
które
> zaprezentowałem. Nawiązując do tego, co napisałaś, As62, że nie chcesz
> opublikowac tu swych wierszy, gdyż dziś już Ci się nie podobają, to jednak
> namawiał bym Cię do tego. Twoje wiersze przecież naprawdę mogą się komuś
> podobać i nie będzie to miało nic wspólnego z kurtuazją. Niedawno czytałem
> wywiad z W. Szymborską związany z opublikowaniem przez nią jej najnowszego
> zbioru poezji. Szymborska rzekła coś takiego (nie pamietam dokładnie słów,
lecz
>
> mniej więcej sens): nie ma większego znaczenia co ja myślę o interpretacji
> wiersza, strofy, choć oczywiście mam jakąś własną; istotna jest wartość jaką
> ten utwór tworzy w głowie czy sercu czytelnika, któa może być całkowicie
> odmienna od moich wyobrażeń.
> Rozochocony tak miłym odbiorem mojej bazgraniny pozwalam sobie zamieścić
> kolejny wytwór :)) Prosze o wybaczenie za tą śmiałość.
>
> ZAPAŁKA
>
> Chcąc nie chcąc,
> zapalił się płomień zapałki,
> by nadać swemu mikroświatu
> ciepło i blask.
>
> Drżał chwilę na wietrzyku,
> zmagając się z jego przeciwnością,
> uległszy mu w końcu.
>
> Nad drewnianym ciałem
> popłynął pożegnalny obłok.
> Spadło na ziemię, gdzieś między liście.
>
> Zabawne...
> Przecież jestem tylko
> zapałką na wietrze.
>
> 5 marca 2001 r.
>
>
nie ma tu żadnej kurtuazji/ to tak na wszelki wypadek/ naprawde lubie czytac
Twoje szufladowce jesli możesz to wsac ich tu wiecej. Przypominają mi wiele
rzeczy...budza pewne zapomniane juz niestety emocje. Tak czy inaczej mają
miejse od jakiegoś czasu w mojej głowie napewno jest tam bardzo ciepło to
chyba najcieplejsze miejsce!

[nict1]

flumen napisał:

> ZAPAŁKA
>
> Chcąc nie chcąc,
> zapalił się płomień zapałki,
> by nadać swemu mikroświatu
> ciepło i blask.
>
> Drżał chwilę na wietrzyku,
> zmagając się z jego przeciwnością,
> uległszy mu w końcu.
>
> Nad drewnianym ciałem
> popłynął pożegnalny obłok.
> Spadło na ziemię, gdzieś między liście.
>
> Zabawne...
> Przecież jestem tylko
> zapałką na wietrze.
>
> 5 marca 2001 r.
>
nie tylko Ty jesteś "zapałką na wietrze", a tylko nie wszystkie "zapałki"
potrafią pisać wiersze :-)

[rzulw]

siedzę "po ciemku" :)

Uczucie zrodzone przez Internet

[otryt]

flumen napisał:

>
> BEZ ŚWIATŁA
>
> Nie zapalajcie światła
> Bo się jeszcze szczęście ujawni
> I wyjdzie z mroku
> Pokaże swoje oblicze
>
> A wtedy się może okazać
> Że szczęście ma twarz
> Pooraną głębokimi bruzdami
> Starą i zmęczoną
>
> Przestraszone i zawstydzone
> Ucieknie. I tyle je widzieli
> A tak ? Może śpi, może go nie widać
> Ale jest gdzieś niedaleko
>
> Więc lepiej nie zapalajcie światła
>
> 23 czerwca 1999 r.

To może być o uczuciu zrodzonym poprzez Internet.

Więc lepiej nie zapalajcie światła
Nie wysyłajcie proszę zdjęć
Nie podnoście słuchawki
Zamknijcie swoje oczy
Zatkajcie uszy
I rozum
Cisza





.