Jak odróżnić dobrego architekta od złego?

[Gość: Inwestor]

Pytanie do architektów, jak również do inwestorów, którzy z tym środowiskiem
mieli już styczność.

[Gość: Łysy]

gdybym nie byl studentem ze stosunkowo niewielkim doswiadczeniem, to bym
napisal, ze po realizacjach...:P

[Gość: qmaan]

dobrego architekta poleci dobry znajomy ktory go sprawdzil
ale i tak istnieje szansa choc minimalna ze akurat miedzy wami nie zagra
spotkanie jedno czy dwa pokazuje czy sie dogadujecie
czy architekt slucha czy gluchy jest na twoje potrzeby
na kilkudziesieciu klientów z dwoma nie znalazlem wspolnego jezyka
i to raczej nie z mojej winy, wynikalo to raczej z ich wrodzonej niecheci do
placenia rachunkow
ale to statystyka , tego sie nie uniknie
pozdr
[e-mail]

[Gość: Kocurro]

Hemm... Zalezy na co patrzysz, domyślam się że chodzi o "względy użytkowe" :)

Zażądaj listy referencyjnej, skontaktuj się z inwestorami i zasięgnij języka.
Szanujący się architekt dba o dobry kontakt ze swoim klientem i projektuje
stosownie do jego potrzeb nie narazajac na nadmiernie duże wydatki :))) No tyle
jeśli chodzi o propagandę w stylu Muratora :)))

[Gość: kakaka]

> czy architekt slucha czy gluchy jest na twoje potrzeby
> na kilkudziesieciu klientów z dwoma nie znalazlem wspolnego jezyka

ale sztuka?
co sztuka na to?

[Gość: Łysy]

hehe

[Gość: macio]

nie wszystko sztuka co kto narysuje (wystarczy wspólny język i trochę
wyobraźni?)

Slucha klienta?

[Gość: Loop]

Zdaje sie w Polsce wlasnie tylko takich mamy ktorzy sluchaja.
Same pozniej goralskie chalupy wychodza z tego i bryly pokryte tanim szklem.
Architekt nie ma sluchac tylko przekonac do swojej wizji. Jesli to bedzie cos
dobrego to nawet chlop w gumofilcach to poczuje i zgodzi sie.

[Gość: macio]

święta racja, pod jednym wszakże warunkiem, że ta "wizja jest cokolwiek warta.
Myślę, że jednak lepiej jest rozmawiać (czyli również słuchać) - jak nie ma
porozumienia to nie ma projektu, jak jest to być może coś sensownego powstanie
(wypadkowa wielu różnych czynników). Uzurpowanie sobie prawa do narzucania
komukolwiek swoich wizji jest moim zdaniem nie w porządku, a niestety taka
postawa jest dość popularna. Proszę zwrócić uwagę że projekt to nie tylko
rzuty, przekroje i kolorowe obrazki do powieszenia na ścianie, ale potem
powstaje wg niego kosztem ogromnych sum budynek w którym ten chłop w
gumofilcach będzie mieszkał długie lata, czyli de facto jest to operacja na
cudzej własności i chocby dlatego architekt powinien najpierw wysłuchać a potem
ewentualnie przekonywać.

"Co na to sztuka?"

[Gość: Kocurro]

Kiedy pytanie zadaje "Inwestor" to liczą się raczej walory o których
pisałem. Architekt jest jednym z zawodów "zaufania społecznego" razem z
lekrzami, prawnikami itd. Kwestie ładu przestrzennego czy jakości architektury
powinna byc bliska każdemu projektantowi. Nie koniecznie jednak to musi byc
decydujące kryterium dla kupującego projekt. A działalność architektoniczna to
nie tylko manifesty i teoria (która u nas niestety i tak nie istnieje w
porównaniu z taką Holandią) ale przede wszystkim działalność "biznesowa". A tu
liczy się skuteczność i rzetelność no i niestety często umiejętność
osiągania "zgniłych kompromisów".

A w wychowywanie chłopa w gumofilcach jednym projektem nie wierze. Jest to
nierealne. Zobaczie jak odbierana jest sztuka współczesna w Polsce. Uważam że
nowoczesna architektura wymaga także odpowiednio wychowanego odbiorcy (czytaj
inwestora) i jeśli ktoś chce "słodki domek z ogródkiem" trudno będzie go od
tego odwieść aby realizować własną, autorską, architektoniczną wariację na
temat "dom jednorodzinny" za jego pieniądze.

sztuka w gumofilcach

[Gość: macio]

Architekt "powinien być" zawodem zaufania społecznego a w praktyce jest poddany
regułom biznesowym popytu i podaży. Jeżeli nawet ze względu na szacunek dla
ładu przestrzennego nie zdecyduję się wykonać projektu pod naciskiem inwestora,
to zaraz za rogiem znajdzie się następny który to bez problemu zrobi (często za
marne grosze). W sumie sprowadza się to do kwestii szacunku do samego siebie,
albo ktoś to olewa albo nie i wtedy nie zgadza się na wszystko (jeśli go na to
stać chocby od strony finansowej) jest to wybór indywidualny i nie da się go
zadekretować. Stosowane powszechnie standardy etyczne wykonywania tego zawodu w
Polsce są moim zdaniem niewysokie, a środowisko architektów jest skłócone i
zajęte głównie swoimi biznesami.
Osobną kwestią jest interpretacja zapisów o prawie autorskim, podpierając się
zapisami tej ustawy zdarza się że projektanci blokują próby poprawiania przez
Inwestora np. błędów czy po prostu chybionych pomysłów, które wychodzą na jaw w
trakcie realizacji. To są przeważnie wypadki kiedy wizja projektanta nie ma
właściwego odbiorcy (albo inwestor wybrał niewłaściwego architekta).

sztuka versus gumofilce

[Gość: Kocurro]

Przy takiej argumentacji trudno się nie zgodzić. Niestety jak już ktoś o tym
wspomniał mamy nadpodaż architektów a słabo "z postawą etyczną". Niestety
geodeci czy budowlańcy są od nas o niebo lepsi w "trzymaniu sztamy".

Podobały mi się uwagi Inkubatora, zwłaszcza podkreślenie rzetelności i
profesjonalizmu - z tego co wiem dumpingowcy rzadko potrafią spełnić te
kryteria. Wierzę (pewnie całkiem naiwnie) że w Polsce jest możliwość
prowadzenia pracowni o czytelnym, bezkompromisowym w stosunku do lewizny stylu
i jakoś z tego żyć.

Jesli juz mowa o postawie etycznej

[Gość: Loop]

...to ja wolalbym raczej by skupic sie na czyms 'malym' - estetyce.
Te wypowiedzi przypominaja opowiesci o filmie polskim; wspaniali tworcy tylko
produkt kupa.
Do czasu kiedy nie spotkam dobrze zaprojektowanej lawki w parku czy slupa
ogloszeniowego nie uwierze ze jest w tym kraju choc jedna osoba ktora by mozna
zwac architektem a nie chalturnikiem (tutaj nie potrzeba 'zgody inwestora').

Zly odbior architektury wspolczesnej? A gdzie ona powstala? Ja takiej nie
widze... A katalogi domkow jednorodzinnych? Straszliwe gargamele od ktorych
oczy bola.
Wszystko to szlachetne co mowicie panowie tylko jest jeden maly problem; brak
umiejetnosci oraz smaku.

[Gość: Kocurro]

Ech Loop pokaż swoje portfolio to pogadamy :)))

Troche tej "współczesnej architektury" jednak powstaje, no chyba że jedynym
źródłem Twojej wiedzy o tym co się dzieje jest Architektura -Murator, ostatni
numer pt "co się nie wydarzyło w POLSKIEJ ARCHITEKTURZE" skłania do oceny
sytuacji właśnie w takim tonie "wielcy twórcy, produkt kupa" ....

[Gość: macio]

no tak, loop nas wszystkich podsumował na zero, ale ta odpowiedzialność
zbiorowa - wszystko jest be, a wszyscy architekci są chałturnicy do kitu to
chyba jednak przesada. Jak dobrze poszukać to trochę ciekawej architektury się
w różnych zakamarkach naszego pięknego kraju znajdzie, może nie jest tego dużo,
ale trochę jednak jest. Pewnie upłyną długie lata zanim w sposób odczuwalny
zacznie się zmieniać świadomość estetyczna naszego społeczeństwa, ale ten
proces trwa - obserwuję go na swojej ulicy. Przez ostatnie parę lat właściciele
posesji ocieplali ładne przedwojenne budynki 2-3 rodzinne o charakterze
willowym na chama, skuwając wszystkie gzymsy, opaski okien, okładając
styropianem ściany, o podziałach okien z katalogu typowej stolarki nie wspomnę.
Efekt końcowy - kupa I klasy. Po czym w końcu któryś z właścicieli przy okazji
remontu odtworzył wszystkie detale elewacji, podziały okien zrobił zblizone do
oryginalnych, dobrał jakąś stonowaną kolorystykę - różnica w efekcie końcowym
drastyczna (a przede wszystkim jednak dało się!). Zdaje sie że nie tylko ja
widzę różnicę bo ten standard powoli zaczyna się pojawiać przy remontach
następnych domów - to działa.

[Gość: inkubator]

1. realizacje ilość i jakość
2. dobry warsztat pracy
3. profil działań projektowych
4. pokora do zawodu

ponad to polecam:
- do projektów wnętrz szukać pracowni młodych najlepiej prowadzonych przez
energiczne kobiety (mają więcej cierpliwości do detalu i wyczucie koloru)
- do projektów budowlanych o niestandardowaj architekturze - facetów w okolicy
czterdziestki, bo opanowali już warsztat, posiwieli trochę na budowach i
jeszcze im się chce " szukać prawdy"
- do weryfikacji projektów i spokojnych solidnych realizacji pokornych
sześciesięciolatków, którzy nie będą nagle szukać swojej twórczej szansy...
Unikać pracowni nastawionych na:
a) szybkie taśmowe adaptacje typówki,
b) niskie wyceny projektów (które nie uwzględniają wszystkich elementów pracy
takich jak: czas pracy koncepcyjnej, czas pracy technicznej, odpowiedzialność i
ubezpieczenie projektu, dbałość o detal i szczegółową koordynacje branż),
c) beztroskich uśmiechniętych japis, których lakierki nie znają budowlanego
błota
No i okaze się, że nie bardzo jest w czym wybierać...
Powodzenia