samotna matka

[Gość: NIKE]

WITAJCIE

NIE DAWNO ROZSTALAM SIE Z MOIM FACETEM I ZOSTALAM SAMA Z MALYM DZIECKIEM.
SYTUACJA MNIE PRZERASTA NIE WIEM JAK SOBIE Z TYM WSZYSTKIM PORADZIC JAK SIE
ZORGANIZOWAC I PROWADZIC NORMALNE ZYCIE. MOZE SA JAKIES SAMOTNE MATKI KTORYM
TO SIE UDALO?

Ja miałam dwanaścioro!!!!I zamienił je w kamień...

[Gość: Niobe]

do NIKE

[18lipiec]

a co ? bez faceta to już jak bez rączek, bez nóżek..bez mózgu? radz sobie jak
radzą sobie miliony innych samotnych kobiet na świecie...oto i całe babskie
myślenie

[nglka]

18lipiec napisała:

> a co ? bez faceta to już jak bez rączek, bez nóżek..bez mózgu? radz sobie jak
> radzą sobie miliony innych samotnych kobiet na świecie...oto i całe babskie
> myślenie

Oto i całe szowinistyczne myślenie - zrównać załamaną kobietę z błotem by poczuć
się lepiej (na szczęście nie wszyscy faceci są tak płycy). Bo załamaną kobietę
łatwiej "objechać" bo robisz to anonimowo i nie zrobisz w portki ze strachu
patrząc takiej kobiecie w twarz zaraz po tym, gdy przeczyta twoje słowa ale cóż
się będę nawnosić - najgłośniej i najostrzej zawsze krzyczą ci, którzy najmniej
mają do powiedzenia bo nie znają takiej sytuacji, wychowani zostali pod kloszem
i wiecznie poniżani - dowartościowują się kosztem innych...

Droga załamana - miałam podobną sytuację i mimo, że miałam 19 lat, przed sobą
maturę - dalej żyję. Jak? Normalnie... to przechodzi 0 cały żal i niepewność jutra..
Maturę zdałam rok później, pieniądze się znalazły tylko dziecko chyba nie bardzo
wszystko "wytrzymało" bo je straciłam. Ty swój Skarbek masz... na prawdę
rozumiem jak się czujesz - tak samo jak Ty zostałam "na lodzie" tyle, że (jak
teraz uważam) była to poczęści moja wina że głowy nie miałam by z takim dupkiem
się zadać. Ciesz się uśmiechem swojego dziecka i żyj dalej - świat się na jednym
facecie nie kończy (zresztą co to za facet, który własne dziecko zostawia? Ciesz
się, że zostawił Cię teraz a nie za lat 10 - 15, wtedy żeby się pozbierać
potrzebowałabyś dużo więcej energii).
Jesteś młoda - Twoje dziecko malutkie - nie rozumie jeszcze do końca sytuacji...
płakać to mogłabyś, gdyby dziecko miało lat 12 i nie umiało poradzić sobie z
sytuacją - miałabyś podwójny ciężar - swój i dziecka.
3maj się, wierzę, że sie uda

odp

[Gość: 18lipiec]

Jestem kobietą... wcale nie wychowaną pod kloszem, wręcz przeciwnie i dlatego
teraz tak myślę: liczyć na siebie i nie być z byle kim tylko po to by być...

[hanna26]

18lipiec napisała:

> a co ? bez faceta to już jak bez rączek, bez nóżek..bez mózgu? radz sobie jak
> radzą sobie miliony innych samotnych kobiet na świecie...oto i całe babskie
> myślenie


Człowieku, jesteś zwykłą szmatą.

[Gość: 18lipiec]

niby czemu nazywasz mnie szmatą? tylko dlatego że napisałam prawdę ???

[veerle]

jest ich wcale nie tak malo.

jest Ci teraz bardzo trudno, ale masz dziecko dla ktorego to wlasnie TY jestes
najwazniejsza. i jesli nie znajdujesz oparcia w swiecie dookola Ciebie sprobuj
znalezc je wlasnie w Twoim dziecku.

napisz na forum Samodzielna Mama
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=571
tam jest duzo dobrych dusz ktore Ci pomoga i nie poskapia wsparcia.

mysle o Tobie cieplo, nie daj sie przeciez jestes silna!

[Gość: ela]

trzymaj sie Nike. i nie daj sie bandziorom jak ten 18lipiec - dupek jeden.
usiadz i pomysl jaka jest twoja sytuacja,

pod wzgledem materialnym - dasz sobie rade? na pewno wystap o alimenty. Nie
badz ambitna pod tym wzgledem - to jego dziecko tez i niech placi.

emocjonalnie - na pewno jestes w dolku ale to przejdzie. Twoje dziecie doda ci
radosci i otuchy a i zmartwien od czasu do czasu - w wtedy stare smutki ida w
zapomnienie. Jesli czujesz sie odrzucona i niewarta to nie mysl tak. W koncu
porzucil cie idiota - wczesniej czy pozniej sama bys sie pewno na nim poznala i
wystawila za drzwi - a tak sam poszedl - i dobrze.


A teraz idz i przytul dzidzie - ona cie potrzebuje - a ty jej
Ela

[Gość: Nina]

Nie daj sie, glowa do gory, niech dupek zobaczy ze sobie radzisz
to bardzo trudne, wiem z doswiadczenia sama jestem z dwojka, wystap o alimenty.
Niestety samo przyznanie alimentow nie gwarantuje ze bedzie je placil, a
komornicy u nas w kraju niestety sa wobec takich panow bezradni.
Nie daj sie masz dla kogo teraz byc usmiechnieta, dziecku Twoje cieplo i
usmiech jest strasznie potrzebne, nie moze dorastac w poczuciu Twojej
przegranej, moje dzieciaki widza mnie usmiechnieta mimo iz czasami wyc sie
chce. I naprawde lepiej ze teraz a nie po 16 latach jak mnie, trudniej dla
dzieciakow bo juz rozumieja i naprawde trudno im wytlumaczyc ze tak bylo lepiej

[Gość: nike]

dzieki za wszystkie slowa pocieszenia. moze za jakis czas dojde do siebie i
bede tak na to patrzyla jak wy.

[pogoda25]

Gość portalu: NIKE napisał(a):

> WITAJCIE
>
> NIE DAWNO ROZSTALAM SIE Z MOIM FACETEM I ZOSTALAM SAMA Z MALYM DZIECKIEM.
> SYTUACJA MNIE PRZERASTA NIE WIEM JAK SOBIE Z TYM WSZYSTKIM PORADZIC JAK SIE
> ZORGANIZOWAC I PROWADZIC NORMALNE ZYCIE. MOZE SA JAKIES SAMOTNE MATKI KTORYM
> TO SIE UDALO?

JA po 4 latach związku-byly wzloty i upadki jak u kazdego-zostalam sama w
chwili gdy moj men dowiedzial sie o ciązy;przede mna byla obrona pracy mgr i
sama jak palec;wtedy tez okazało jacy naprawde są przyjaciele i ilu ich mam
tak naprawde:(
Dzis dzidzia ma 8 miesiecy,skończylam studia w terminie,zrobilam prawko a
wkrótce mam spotkanie w sprawie pracy;pseudo tatus płaci na dziecko i odwiedzi
raz na 5 miesiecy jak ostatnio;
Ale moment, moment:mam 25 lat,jetsem zatem młoda, wyksztalcona i życie przede
mną,poznam kogos kto pokocha nas obie; A komentarze jakigos gnoja,które tu
przeczytalam(pewnie małolaty nie maą co robic zamiast ucyc sie),smieszą
mnie.Wcale sie nimi nie przejmujmy:)

Papatki

[Gość: Katarzyna]

Alimenty przede wszystkim - dla dziecka, a jak się da to i dla Ciebie.
Pamiętaj, że pogorszył Ci sie standatd życia. Może nie jest to łatwe i pewne,
ale warto popróbować.
Nie siedź w domu - musisz tak ułożyc sobie życie, żebyś miała choć trochę czasu
dla siebie ( może pomocna będzie znajoma w podobnej sytuacji, może
niekoniecznie samotna, natka dziecka w podobnym wieku).
Nie wstydź sie prosic o pomoc - masz prawo czuc się zmęczona, sfrustrowana,
rozżalona.
Jeśli tauś dziecka będzie chciał uczestniczyc w jego wychowaniu nie zabraniaj.
Choc w tej chwili brzmi to dla Ciebie jak herezja pamiętaj, ze może to byc dla
Ciebie ulga i odpoczynek ( nie do pogardzenia). Po latach dziecko nie będzie
miało do Ciebie pretensji - prawdziwych lub wyimaginowaych-, że zabrałaś mu
tatusia ( a tak bywa). Utrzymując z nim w przyszłości poprawne stosunki
unikniesz szykan np. przy wyrabianiu paszportu dziecka. I jeszcze jedno -
niczego nie podpisuj, niczego sie nie zrzekaj.
I pamietaj, po burzy zawsze pojawia sie słońce ( także w zyciu). Pozdrowionka!