On nie ma matury...

[Gość: Beata]

Dowiedziałam się o tym ciut za późno - gdy byłam już bardzo zaangażowana w
ten związek. Wcześniej cedził niezłe ortografy w mailach, ale usprawiedliwiał
się tym, że "zawsze miał z tym problemy". A poza tym? - normalny, inteligenty
facet. Wrażliwy, z oryginalnymi zainteresowaniami.
Kocham go. Mieszkamy za sobą już rok. Przy okazji majowych egzaminów
zapytałam go o jego doświadczenia i jakie oceny dostał...i tu...zaskoczenie-
"ja nie mam matury. Oblałem polski, więcej już nie podchodziłem. A co?-
przeszkadza Ci to?".
Czy mi przeszkadza?-no cóż-jestem mgr, pochodzę z inteligenckiej rodziny. To
nie tak, że przekreślam ludzi bez dyplomu, ale żeby w dzisiejszych czasach
nie mieć zdanej matury?-Toż to podstawa. Przyznałam się mamie-reakcja do
przewidzenia...do dziś tego żałuję.
Za 2 m-ce maj i kolejna szansa. Niby deklaruje, że bardzo mu zależy na
zdaniu. A tymczasem-nie uczy się...
Proszę, naciskam, grożę - niewiele pomaga...("mówisz tak jak moja
matka", "znam już to na pamięć", "jestem zmęczony", "nie dzisiaj").
Obkłada się czasem tymi brykami chyba tylko po to, żeby mieć spokój z mojej
strony.
Niestety czarno to widzę.
Poradźcie-co robić. Jak go zmotywować? Jak ja mogę mu pomóc?
Najgorzej jak wyobrażę sobie naszą wspólną przyszłość. Ten brak wykształcenia
będzie zawsze stawał nam na drodze.

[kini]

> Ten brak wykształcenia
> będzie zawsze stawał nam na drodze.


Ale dlaczego właściwie? Przecież piszesz, że jest inteligentnym facetem,
wrażliwym, z oryginalnymi zainteresowaniami.

[reniatoja]

Sorry, ale czegos nie rozumiem. Przez dlugi czas nic Wam nie stalo na drodze do
szczescia, czyli rozumieliscie sie, mieliscie o czym rozmawiac, pokochaliscie
sie, i nagle wszystko prysnelo jak banka mydlana bo przypadkiem dowiedzialas
sie, ze on nie ma matury?? I uwazasz, ze jesli on sie przylozy na dwa miechy do
nauki i zda te mature, zeby Ci zrobic przyjemnosc, to nadrobi braki w
wyksztalceniu? Jestes smieszna, rok z gosciem mieszkasz i nie widzisz brakow, a
nagle dowiadujac si, ze nie ma matury zaczynaja przeszkadzac ci braki w
wyksztalceniu?

A jesli teraz powiedzialby ci, ze tylko zartowal, ze tak naprawde to ma mature
i nawet studiowal to co? znowu bedzie ok i wszystko sie ulozy? zastanow sie na
czym budujesz swoj zwiazek.


hahaha :)))

Pozdrow Mame!

[kocioo]

mam zły humor i powiem wprost:

WALNIJ sie dziewczynko w głowkę

przy okazji i mamusię.

zobacz czy ma wszyskie członki, bo może okazać się, że trafił ci sie
wybrakowany egzeplarz, bez matury itd.

Ale się usmiałam, co to za ludki po tym świecie chodzą buuhahahaha

Sam się walnij w główkę (o ile ją masz)

[Gość: Beata]

[anek.anek]

maturę można zdać chyba (jeszcze )również eksternistycznie (tak zrobiłam ja,
ale to było 10 lat temu). rozumiem, że nie chodzi ci o jego inteligencję, tylko
o np. tzw start w życiu.
Niestety sama go znasz najlepiej, więc sama musisz znaleźć sposób. Fajnie
jeśliby okazało się, że jest jakiś kierunek studiów , który go interesuje - bez
matury ani rusz. Musisz znaleźć sposób jak mu "wejść" na ambicję.
Wydaje mi się, że prośby, groźby itd. w przypadku facetów rzadko skutkują.Na
pewno też mówienie np, że jesteś taki inteligenty a nie masz matury, to wstyd,
itd, też zadziałają odwortnie niż byś chciała. Muszisz chyba go sposobem
przekonać, że 1/ wierzysz jego inteligencję bez względu na papiery (niech
poczuje się bezpiecznie i dowartościowany) 2/ pokazać, że nauka jest fajną
rzeczą (nie wiem jak bo go nie znam, my np. wieczorem często rozmawiamy o
sprawach "naukowych", pretekstem może być jakiś artykuł w gazecie, albo nawet
dyskusja w necie, może zrobi mu się głupio, że czegoś nie wie?)
To trudne i bardzo delikatnie trzeba do tego podchodzić.Powodzenia

ile by tu Cie nie krytykować to prawda jest taka

[blanchet]

że taka heterogamia w wykształceniu jest często problemem w związku i dobrze
jest jej unikać Tak dowodzą badania nad czynnikami małżeńskiego sukcesu
Ale z drugiej strony wy już pewien sukces odnieśliście bo zakochaliście sie w
sobie i doceniłaś w nim wartości ktore sa ważne dla ciebie (inaczej nie
zakochałabyś się)
no i pogoń go do tej matury dziewczyno, nie wyszło mu raz i teraz sie pewnie
boi.

[Gość: Beata]

Ale z was jędze, daję słowo!
Na jakim wy świecie żyjecie? Nie widzicie jak ciężko jest o pracę w naszym
kraju? Dzisiaj KAŻDY coś tam studiuje, czegoś tam się uczy. Takie są realia.
Nie mieszkam na wiosce tylko w dużym mieście.
Gdybym myślała tylko pod kątem tego cholernego papierka to dawno już bym z
chłopakiem nie była. Ale bardzo mi na nim zależy. Jak i na tym, żeby w
przyszłości nie myśleć, że nie mam na pampersy dla naszego dziecka, bo tatuś
nie może znaleźć pracy z racji braku podst.wykształcenia.
Zastanówcie się i bardziej wczujcie w moją sytuację. Może na FORUM, gdzie
ludzie mają o wiele większe problemy to rzeczywiście ŻADEN PROBLEM, ale dla
mnie to jest akurat powód do zmartwienia!

[annb]

z tym że nawet jak bedzie miał mature, skonczy studia a nawet obroni doktorat
to też mu nikt gwarancji nie da że pracę będzie miał
takie realia....

[Gość: Beata]

Ale na pewno udowodniłby tym, że się starał, że pomyślał o naszej a przede
wszystkim swojej przyszłości...
Czy myślicie, że mi na studiach było łatwo?-że matma, statystyka, ekonometria
to moja pasja? - ryłam bo wiedziałam, że wyjdzie mi to na dobre i innego
wyjścia nie ma!
Niestety-takie życie. To kwestia samokontroli i odpowiedzialności. Czy się
pomyśli co będzie za te 10-20 lat czy tez nie.

[fitit]

Daj chłopu spokój.Brak matury może w przyszłości okazać się jego atutem.
Samoobrona czeka !

[default]

Szczerze powiedziawszy to nie bardzo wiem, o co Ci chodzi. Bo jeśli martwisz
się, że chłopak nie mając wykształcenia (w sensie papierka) będzie miał
problemy ze znalezieniem pracy i utrzymaniem przyszłej rodziny - to racja. Ale
jeśli po prostu uważasz, że Pani Magister uwłacza zadawanie się z gościem bez
matury, to śmieszne i świadczy chyba o jakimś niezdrowym snobizmie z Twojej
strony.

[Gość: Beata]

Myślę tylko i wyłącznie o tym 1. Nigdy się nie wywyższałam, że jestem jak to
okresliłeś "Panią Magister". Mam gdzieś tytuł. Liczy się to czy się kochamy,
czy mamy o czym ze sobą rozmawiać. Ale posiadanie matury to w dzisiejszym
świecie podstawa! O tym się nawet nie mówi. Ale spójrz tylko do GW "Praca" -
już nawet do branży budowlanej szukają ludzi z wyższym wykształceniem +
znajomością języków.
Nie ukrywam, że poglądy mojej mamy też nie najlepiej na mnie wpływają: "jak ty
sobie życie układasz?", "z czego wy będziecie żyć?-z tej jego lichej
pensyjki?", "ja cię tak wykształciłam, tyle ci dałam..." a zresztą nie będę
kończyć. Moja mama jest super, ale niestety w pewnych sprawach myśli 1-torowo.
Myślę, że wasze matki też mówiłyby podobnie-nie czarujmy się.
Pytam-co zrobić, żeby go zagonić do nauki? Czy desperackie-jeśli nie zdasz to
koniec-nie zadziała wręcz przeciwnie?

[annb]

W branzy budowlanej od zawsze poszukiwano ludzi z wyzszym
wykształceniem.politechniki mają dosyć oblegane kierunki na wydziałach lądowych
i też tam zalicza się egzaminy ze statystyki, matematyki a potem inne, znacznie
trudniejsze.Potakie na przykład prawo budowlane definiuje kto może zdobyć
uprawnienia kierownika budowy, robot czy też kto może być inspektorem.ale nie o
tym.
myslę czy nie lepiej byłoby dla was abyście się rozstali.
bo problem wykształcenia będzie czymś co nie da Ci spokoju.
jak twój chłopak będzie niał maturę, zacznie ci przeszkadzać ze nie ma studiów.
To bezsens.bedziesz go traktować z góry poza tym jest jeszcze presja twojej
matki gdzieś tam w tle.
Powiedz..warto komuś całe zycie wiercić dziurę w brzuchu?
A może on nie ma aspiracji, i będzie to odbierał jak swoisty atak na jego
osobę.wrecz krzywdę?

[Gość: Beata]

Jak już wspomniałam-za bardzo się zaangażowałam, żeby zerwać ten związek.
Zresztą uważam, że byłaby to bzdura zrywać z takiego powodu. Po cichu wciąż
liczę, że nadgoni stracone lata. W końcu ma dopiero 25 lat.
Niestety tak jak mówisz-boję się, że ten problem będzie wracał przy byle
okazji. I kiedyś może on zaważyć na na naszej przyszłości.

Kup mu na bazarze.

[pajdeczka]

Mój mąż też nie ma, z lenistwa, bo mógł mieć. Niech mi pozazdrości niejedna
małżonka faceta po studiach. Facet nie może być za bardzo wykształcony, bo nie
szanuje wtedy żony:))

[Gość: :)]

Bzdury. Kolejny wymyślony problem z pod tego adresu. Że też komuś się chce...

[appassionato]

Masz jakiś sprawdzony? Gdzie kupiłaś swoją?

KOMPLEKSY WYŁAŻĄ Z GOŚCI FORUM...

[Gość: ulehome]

Beata!

nie przejmuj się, z niektórych bywalców forum wyłażą straszne kompleksy, po
prostu...

z jednej strony zgadzam się - matura nie jest wszystkim, nie kocha sie ludzo za
wykształcenie. z drugiej strony jednak:

-problemy trzeba pokonywać - jeśli nie zdał matury, powinien podejśc do niej
jeszcze raz, myslę, że bez problemu możesz go przygotować. nigdy nie wiadomo,
kiedy twój chłopak, a moze przyszły mąż stwierdzi, że np. zmarnował życiową
szansę, nie osiągnał niczego i takie tam... w wieku 50 lat wymysli sobie, na
przykład, że matura była jego jedynym celem i nikt nie chciał mu pomóc.

-o prace niełatwo...

-czasem dysonans w wykształceniu staje się, niestety, problemem nie do
pokonania:-(

-matura otwiera droge nieskończonych możliwości. jest tyle szkół,
uniwersytetów, ośrodków kształcenia pomaturalnego, kursów. przecież na każdym
etapie życia można poczuc niedosyt wiedzy. matura jest wtedy jedynym kluczem.


a więc: kochaj go nadal takim, jakim jest. pokaż mu, ze papier nie jest dla
ciebie warunkiem stworzenia udanego zwiazku.

ale: dla jego własnego dobra sprubuj go przekonać do kolejnej próby. jesli nie
teraz to może za rok, albo kiedyś tam... z pewnością twój chłopak podziekuje ci
za to w niedalekiej przyszłości.

KOMPLEKSY WYŁAŻĄ Z GOŚCI FORUM...

[Gość: ulehome]

Beata!

nie przejmuj się, z niektórych bywalców forum wyłażą straszne kompleksy, po
prostu...

z jednej strony zgadzam się - matura nie jest wszystkim, nie kocha sie ludzo za
wykształcenie. z drugiej strony jednak:

-problemy trzeba pokonywać - jeśli nie zdał matury, powinien podejśc do niej
jeszcze raz, myslę, że bez problemu możesz go przygotować. nigdy nie wiadomo,
kiedy twój chłopak, a moze przyszły mąż stwierdzi, że np. zmarnował życiową
szansę, nie osiągnał niczego i takie tam... w wieku 50 lat wymysli sobie, na
przykład, że matura była jego jedynym celem i nikt nie chciał mu pomóc.

-o prace niełatwo...

-czasem dysonans w wykształceniu staje się, niestety, problemem nie do
pokonania:-(

-matura otwiera droge nieskończonych możliwości. jest tyle szkół,
uniwersytetów, ośrodków kształcenia pomaturalnego, kursów. przecież na każdym
etapie życia można poczuc niedosyt wiedzy. matura jest wtedy jedynym kluczem.


a więc: kochaj go nadal takim, jakim jest. pokaż mu, ze papier nie jest dla
ciebie warunkiem stworzenia udanego zwiazku.

ale: dla jego własnego dobra sprubuj go przekonać do kolejnej próby. jesli nie
teraz to może za rok, albo kiedyś tam... z pewnością twój chłopak podziekuje ci
za to w niedalekiej przyszłości.

[Gość: Beata]

Jak nie teraz to za rok, powiadasz. Coś niestety w to wątpię. Czas leci a w nim
z każdym rokiem może narastać obawa czy da radę zdać i czy w ogóle jest po co...
Plany co do studiowania to on ma-owszem. W koncu jego koledzy, którzy z nim
kiedyś wagarowali a potem cudem prześlizgnęli się przez maturę teraz mają już
licencjaty i uczą się dalej. A on?-na gadaniu i chęciach się kończy...
To się tak mówi, ale jak w swoim czasie nie zabierzesz się za pewne sprawy to
im później tym jest coraz ciężej.
Najgorsze, że moje wypominania przynoszą odwrotny skutek. A z kolei jak nic nie
mówię to tak jakby problemu nie było.
Wiem, że papierek to nie wszystko, ale czasy się zmieniają. Wchodzimy do Unii,
pracodawcy mają coraz większe wymagania, każdy kurs zaczyna się liczyć.
Inni idą do przodu a on stoi w miejscu.
Powiem szczerze-nie wyobrażam sobie, żeby ojciec mojego dziecka nie miał
matury. Bo to dziecko kiedyś mu powie: "Tato-a co ty wiesz-nawet matury nie
masz". I niestety bedzie miało rację.
2 m-ce - myślicie, że jest szansa żeby nadgonił?

[Gość: Ethlinn]

> Jak nie teraz to za rok, powiadasz. Coś niestety w to wątpię. Czas leci a w
nim
>
> z każdym rokiem może narastać obawa czy da radę zdać i czy w ogóle jest po
co..

Fakt... Mój z kolei studia niby skończył, ale za cholerę nie moze sie zmusić do
napisania pracy;-(
Najgorsze jest jednak to, że tu przecież nie chodzi o sam fakt ze Twój facet
nie ma tej matury, tylko o tego przyczyny... Nie znam go, ale z Twoich postów
nie wynika by był to człowiek ambitny, chcący osiągnąć coś w życiu. Można zadać
też sobie pytanie czy on naprawdę sie troszczy o Ciebie i chciałby zapewnić Wam
jaki taki byt (dla mnie to logiczne że jeśli sie kogoś kocha) Wyglada na to że
nie. I to jest najsmutniejsze.

[Gość: Beata]

To jakaś nowa teoria-jakkolwiek bazowałaś chyba tylko na własnym doświadczeniu.
Ja nie odczułam jakoś z jego strony "zwiększonej dawki podziwu i szacunku" dla
mojej osoby. W codziennym życiu nie jestem taka "ę,ą" może dlatego...
A na bazarowej maturze mi nie zależy. Niech pokaże, że sam potrafi zdać.

[Gość: Kuku]

A ja rozumiem i widzę problem. I to nie tylko ten. Bez matury (i studiów) nie
ma co startować do dobrej pracy i taka jest niestety prawda. Zależy, jakie kto
mam ambicje. Owszem, uważam, że żadna praca nie hańbi, ale nie każdą chciałoby
się wykonywać, prawda?
Poza tym, i to jest tutaj dla mnie kluczowe - widzę problem w różnicy poziomów
ambicji autorki wątku i jej faceta (ambicji proszę nie utożsamiać ze snobizmem,
tylko z chęcią kształcenia sie i rozwoju). Otóż u tego pana chęci rozwoju za
wiele nie ma - nie chce się uczyć, odkłada na później... A jej to przeszkadza.
Ta różnica może się z czasem pogłębiac i naprawdę przeszkadzać (np. ona
chciałaby, żeby dzieci studiowały, a on, że po co?)
A do pajdy: nie miec matury z lenistwa? Sorry, ale czym sie tu chwalić?

[Gość: Martyna]

Mój mąż też nie ma, z lenistwa, bo mógł mieć. Niech mi pozazdrości niejedna
> małżonka faceta po studiach. Facet nie może być za bardzo wykształcony, bo
nie
> szanuje wtedy żony:))

A Ty tak na powaznie ? czy tylko tak sie zgrywasz?

normalnie jestes glupia i prymitywna Beato

[Gość: Zawodowiec]

juz nie pisząc o twojej mamie

co wg.ciebie znaczy "inteligencka rodzina"? - czy w tej rodzine jest jakis
potomek krolow , książąt, czy ktoś skonczył prestiwozwe(powtarzam prstizowe)
studia w USA,na Wyspach Brytyjskich, Francji, lub Skandynawi? bo wiesz jesli w
polsce to powiem ci tylko ze my polacy uwazamy nasze uczelnie za prestizowe juz
nie wspominajac o inteligencji
Czy w twoje rodzinie jest jakis znany na cały swiat ze swych osiągniec profesor
lub wynalazca?
dzielenie na mgr. oraz cholote skonczyło sie w 1989 roku bo wiesz za komuny
jedyne co mozna bylo w zyciu osiągnąc to jakis tytuły typu prosesor ,lekarz,
mgr. docent itd. dzis liczy sie potencjal czlowieka oraz jego osiągi

Jesli uwazasz ze brak wykształcenia bedzie stawał na drodze to powiem ci ze
wielu moznych tego swiata tez jest bez wyksztalcenia i to nawet sredniego!!!

[Gość: Beata]

Trochę siedzę na Forum więc zdążyłam już poznać twoją osobę i powiem tylko, że
innego komentarza z twojej strony się raczej nie spodziewałam.
Przyznaj-sam nie masz wyższego wykształcenia, prawda?
No widzisz-to wychodzi z twojego postu jak słoma z butów.
"Inteligencja" to nie potomkowie królów-to się nazywa "arystokracja". A te
twoje "prestiwozwe(powtarzam prstizowe)" studia w USA to bardziej snobizm niż
wyznacznik czyjejś inteligencji.
Niestety o samą kasę mi nie chodzi. Mam gdzieś "osiągi" jeśli ktoś nie zna
podstawowych pojęć i ma takie poglądy na świat jak ty.
P.S. nie "chołota", ale: HOŁOTA
Pozdrawiam

ścieme sypnełas i tyle

[Gość: Zawodowiec]

skoro mnie znasz tzn. ze tu siedzisz i piszesz jak oszalala coraz to nowe mity,
dzisiejszy jest o maturze jutro o tesciowej pojutrze o klutni z mezem, itd itd
itd itd itd itd

no narazie nie mam wyzszego wyksztalcenia bo miec go nie moge(za młody jestem)

I mieć go nie będziesz...

[Gość: Beata]

...coś mi się zdaje...
Rzadko wdaję się tu w dyskusję-w przeciwieństwie do Ciebie :)

no wiesz zaoczynm jestem

[Gość: Zawodowiec]

jeszcze 2 lata wiec jest szansa na posiadanie go ale i tak nie przywiązuje do
tego wiekszej wagi .

zdecydowanie gorzej jest jak dziewczyna nie ma wyksztalcenia

[miriammiriam]

jesteś z facetem bez studiów od roku i nagle, dlatego że on nie zdał matury,
pojawia się problem braku wykształcenia.
dopiero 25 lat! toż to stary koń, chyba gdzieś pracuje, prawda?
czy on ci kiedykolwiek obiecywał, że pójdzie na studia, czy to tylko twoje
pobożne zyczenia?
związałaś się z facetem, który ma średnie wykształcenie i nic się nie zmieniło,
fakt że nie zdał matury świadczy tylko o tym, że ma średnie bez matury i o
niczym więcej.
mama jest niezadowolona, bo zapewne od początku nie podobał jej się
taki "nieuk" , a teraz ma się do czego przyczepić.

A Ty co taka nabuzowana jesteś?

[Gość: Beata]

O tym, że nie ma matury dowiedziałam się po jakiś 3 m-cach naszej znajomości (a
właściwie już: miłości :)). Deklarował, że chce cos z tym zrobić i to przy
najbliższej okazji. Lato, jesień mijały - "jeszcze tyle czasu, jak zacznę teraz
sie uczyć to wszystko wyparuje". OK - ale przyszła zima, niebawem minie i jak
było tak jest...
Owszem - od matury cały czas pracuje. A to, że chce iść na studia to nie tylko
moje pobożne życzenie ale przede wszystkim jego. (Szkoda, że na gadaniu się to
kończy).

[miriammiriam]

problem nie tkwi więc w samym fakcie braku matury, tylko w niedotrzymanej
obietnicy

[Gość: Beata]

Mylisz się. Problem tkwi w tym, że w dzisiejszych czasach bez matury ani rusz,
bo otwiera ona drogę do różnych szkół, studiów, daje większe szanse
zatrudnienia...
Jestem rozczarowana tym, że nie umie przysiąść tych parę tygodni i zdać ten
cholerny egzamin, co najbardziej chyba jemu samemu poprawiłoby humor. Bo ma
kompleksy na tym punkcie, wierz mi, i to całkiem spore.

[miriammiriam]

Gość portalu: Beata napisał(a):

> Mylisz się. Problem tkwi w tym, że w dzisiejszych czasach bez matury ani
rusz,
> bo otwiera ona drogę do różnych szkół, studiów, daje większe szanse
> zatrudnienia...
> Jestem rozczarowana tym, że nie umie przysiąść tych parę tygodni i zdać ten
> cholerny egzamin, co najbardziej chyba jemu samemu poprawiłoby humor. Bo ma
> kompleksy na tym punkcie, wierz mi, i to całkiem spore.

widze, ze forumowicze nie bez powodu wyśmiali cie na samym początku...
facet jest jaki jest: nie ma matury, ma kompleksy, nie wykazuje konsekwencji w
dążeniu do celu i albo go takiego akceptujesz, albo nie.

[Gość: Beata]

"widze, ze forumowicze nie bez powodu wyśmiali cie na samym początku..."
- a jakiż to powód, żeby mnie wyśmiać? - bo ja go doprawdy nie widzę. To, że na
forach jest niemało kretynów to rzecz jasna, ale to,że Ty miriammiriam się z
nimi utożsamiasz to dla mnie nowość...

forumowi kretyni

[miriammiriam]

poprosze o liste kretynów z którymi się niby utożsamiam. jestem niezwykle
ciekawa.

[Gość: evik]

beata- nie daj się tym wszystkim MORALNYM, które tak Cię krytykują, bo za
przeproszeniem g... rozumieją.
Mój facet po dwóch latach związku wyznał mi, że tak naprawdę to on nie zdał
matury, a okłamywał mnie, bo bał się, że go zostawię...
Nie zostawiłam go, i dobrze nam się układa. Wspomniałaś w tym wątku o tym, że
ojciec dziecka musi mieć maturę... i to jest właśnie to. Poza tym, brakiem
matury zamyka sobie drogę do lepszej pracy lub ew. na studia.
Prosiłam, drążyłam, lecz za każdym razem wybucha, jest zły, że się wpieprzam w
JEGO sprawy, mówi, że jak będzie chciał, to zrobi.. i że Jemu matura nie jest
potrzebna. Załamuje mnie to, on ma 24 lata, i tą całą swoją agresją zakrywa
zwyczajny lęk, że znowu mu się nie uda (oblał matmę, z polskiego miał 4).
Nie wiem co mam zrobić... Jest strasznie uparty..

[...]

[Gość: Kuku]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[envi]

a ja nienawidzę ludzi którzy nie mają krzty ambicji i nie szanują
wykształcenia.i tyle.sama mam podobny problem,ponieważ mój facet ledwo dociąga
skończenie studiów licencjackich w wieku 23 lat.na prywatnej uczelni.kocham
go,ale jestem pewna że jeszcze jedna dziwna wpada na studiach i się
rozstajemy.Zależy mi na tym,żeby mieć pewną przyszłość i nie sądzę żę będę mieć
jej gwarancję u boku człowieka który nie ma ambicji bądź idzie na łatwiznę.W
tym jednym przypadku bez względu na miłość i sentymenty myślę racjonalnie,bądź
jak kto woli:jak wyrachowana suka.
i niestety jest mi wstyd przed zanjomymi,jeśli idzie o pytanie a gdzie studiuje
Twój facet?albo ile ma lat? w momencie odpowiedzi na to pytanie czuję się
jakbym mówiła że nic nie osiągnął.Bo tak na prawdę uważam że NiC nie osiągnął
jeszcze.i mam gdzieś to żę jest czuły,kochający,wierny itepe jeśli jest zerem i
nie zamierza z tym dalej nic robić.

Czy Ty nie przesadzasz?

[Gość: Beata]

Zastanów się czy go naprawdę kochasz.

[envi]

naprawdę go kocham,jednak jak już mówię życie często pokazuje że uczucia
uczuciami a życie życiem.nie zamierzam poświęcać się na ołtarzu
miłości.Prawdopodobieństwo tego że moją miłościa wykarmię potomstwo jest
zerowe.Po pewnym czasie samo uczucie nie wystarcza i ludzie mają do siebie zbyt
wiele pretensji.Na początku chcesz dać z siebie jak najwięcej,odsuwasz na
dalszy plan swoje potrzeby a później co raz trudniej je wyegzekwować.
Nie sądzę że przesadzam.Samodzielnie kreuję moją własną przyszłośc i mojego
ewentualnego potomstwa.Przewiduję różne scenariusze i jeśli więcej jest
czarnych nie łudzę się że jednak te świetlane wygrają. Świadomie inwestuję w
takie plany idee,które mają szansę się ziścić.Chcę wieść dostatnie życie,mieć
udane małżeństwo i stabilizację,nie łudzę sięże jakoś wyjdzie ale staram się na
to wpłynąć jak najbardziej.
Jedni nazywają to wyrachowaniem,drudzy racjonalizmem. Nie buduję mojego życia
na kruchych fundamentach,z szansą na rozwód lub kłótnie,niezadowolenie.i nikogo
nie oszukuję.Mój luby wie co myślę.

[Gość: Beata]

Widzę, że wiesz czego chcesz. Ja się jeszcze łudzę. Ale przed chwilą wpadł do
mieszkania, cos wziął i pognał na salę. Jak go widzę to aż mi lepiej. Od razu
mi się pajda cieszy. No i co tu robić?
Ależ my baby się dajemy omamić!

[envi]

właśnie,ilekroć tak mam to sobie myśle jak bardzo byłam zakochana w moim ex i
zdawało mi się że żyć bez niego nie mogę a teraz?
miłość jest ważna,ale ja zakładam żę moje małżęństwo będzie trwać do końca
życia a nie przez kilka sezonów a potem tylko na papierze.to nie jest
egoistyczne myślenie,ja też nie chcę komuś składać obietnic których nie będę
mogła dotrzymać.nie mogę obiecać mojemu facetowi że w zdrowiu i chorobie,póki
śmierć nas nie rozłączy,skoro już teraz mnie wkrw fakt jego
nieodpowiedzialności.

DYSORTOGRAFIA

[Gość: Beata]

Czy słyszeliście coś o tym? Czy ktoś z was zetknął się z tym "zaburzeniem"?
(np.przykład z własnej rodziny).
Pomyślałam właśnie, że to może byc przyczyną tych byków w wypracowaniach. Czy
jeśli ma się na to "papier" to na maturze dadzą mu spokój z ortografami?
Bo innego wyjścia już nie znajduję...

[oleena]

Jeśli ma dysortografię, stwierdzoną badaniem w specjalistycznej poradni, nie
póżniej niż na 9 m-cy przed maturą, to dadzą mu spokój z ortografią.
Te zasady dotyczą młodzieży licealnej. Jak to jest w przypadku dorosłych
najlepiej spytać w Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej- namiary powinno dać
kuratorium, być może też oni udzielą informacji.

A tak z innej beczki: ja byłam mgr, mój facet technikiem. W czasie naszego
związku on uzyskał zaocznie tytuł inżyniera, a potem magistra. I zaraz potem
się rozstaliśmy :) Równy poziom wykształcenia nie zagwarantował nam wspólnej
przyszłości.

[envi]

popieram.tylko dlaczego ten twój facet wcześniej sam na to nie wpadł,sam się
nie zainteresował,nie zrobił czegokolwiek w tym kierunku?

[Gość: Beata]

Oto pytanie...
Niestety on ma jakąś "blokadę" - minęło już parę latek, wydaje mu się pewnie,
że to wszystko takie trudne, poza tym stracił kontakt z nauką i wiele
pozapominał. Woli oddalać od siebie tę myśl niż zwyczajnie wziąć sprawy w swoje
ręce.
Zresztą - ostatnio spotkał się z polonistką, ma dostać od niej zagadnienia.
Tylko czemu tak późno?... :(

[Gość: hanka]

Oj, obawiam się, że zdanie matury Cię nie zadowoli i nie rozwąże waszego
problemu; potem będziesz chciała, żeby poszedł na studia i to nie byle jakie,
tylko takie które zapewnią "dobrą przyszłość".
A co by było, gdyby Twój facet nagle zechciał podążyć za swoimi
zainteresowaniami i iść na takie kompletnie "nieprzyszłściowe" studia typu
etnografia, filozofia, itp?

[Gość: Beata]

Jak ja zaczynałam studia to po bankowości pracowało się w banku, ale jak je
skończyłam to modnym stało się co innego - kreatywność, indywidualizm,
inteligencja emocjonalna. Można skończyć chemię a zostać Key Account Managerem
w jakimś molochu albo head hunterem w innej agencyjce. Przestało to mieć aż
takie znaczenie.
Podziwiam ludzi, którzy idą na oryginalne, niemodne kierunki. Przyznam
szczerze - ja sama trochę zboczyłam ze swoich zainteresowań. Teraz staram się
do nich wracać, ale rozpoczęcie studiów w tej dziedzinie już nie wchodzi w grę.
Jakkolwiek nigdy tego nie żałowałam.
Chcę zobaczyć, że coś robi. Że się stara. Jak zobaczę, że coś go fascynuje,
będę w siódmym niebie.
Pa,pa

[appassionato]

Nie matura, lecz chęć szczera....

[Gość: la]

ja ciebie rozumiem , tez bylam w podobnym zwiazku a po kilku latach sama
podczas konczenia studiow bylam po " drugiej" stronie,..tzn nie mialam ochoty
pisac magistra a potem sie po prostu balam isc do promotora po zbyt dlugiej
nieobecnosci, on pewnie tez sie po prostu boi ale mozna to przelamac, moj
chlopak po prostu mnie wspieral ale tez sie pytal.."ile stron dzis napisalas
pracy, ..."pokaz co napisalas"?...itp i nigdy mnie nie naciskal. Rozumiem ze
chcesz jako przyszla zona matka miec zapewniony byt i wsparcie, moze sprobuj
bardzo delikatnie sie pytac a jak sie nie zmieni to moze powiedz o swoich
obawach szczerze.zycze powodzenia .