Takie tam

[kombinerki_pinocheta]

Watek z cyklu tych filozoficznych, od ktorych zawsze trzymam sie z daleka.

Czy nie jest tak, ze dostajac okreslone geny i majac juz uksztaltowany charakter nie jestesmy pewnych rzeczy/sytuacji/zdarzen - w moim przypadku tych najprostszych - przeskoczyc?

Pytam, poniewaz od dluzszego czasu nic mi nie wychodzi i coraz mocniej wierze w to, ze jestem nieudacznikiem i tak juz musi pozostac.

[skarpetka_szara]

mentalnosc mozna zmienic, ale trzeba byc otwartym na swiat a nie
upartym oslem.

Gdy zmienisz mentalnosc zmieniasz sposob w jaki funkcjonujesz i
patrzysz na swiat.

pamietaj ze nie jestes cialem i mozgiem. Ty po prostu masz cialo i
mozg - wykorzytaj te "dary".

[hermina25]

A ja wychodzę z założenia,że co mnie nie zabije to mnie wzmocni...Dostawałam od
życia w dupę od kiedy tylko nauczyłam się chodzić,z wiekiem tylko co raz mocniej
i bardziej perfidnie.Wypracowałam sobie taki system obronny-nie ma na świecie
żadnej rzeczy,która mogłaby mnie zranić,ma też to swoje złe strony ,bo
uodparniając się fizycznie,zanikała stopniowo u mnie sfera emocjonalna- w chwili
obecnej właściwe takowej nie posiadam...
Ale wracając do Twojego pytania-tak nad charakterem można
pracować,trzeba-przecież ja też uczuciowym terminatorem się nie urodziłam...
Jeśli chodzi o pracę nad sobą-mam wyznaczony cel i do niego zmierzam,mimo,że też
mi nie wiele wychodzi i ciągle bez przerwy mam pod górkę.Jestem totalną
pesymistką,zawsze zakładam najgorsze,a mimo,to nie poddaje się,brnę do
przodu.Można by rzec,że moje niepowodzenia dodatkowo mnie motywują...
Geny-jeśli są dziedziczone po rodzicach -to powinnam być już w tej chwili na
samym dnie,a nie jestem-na przekór wszystkiemu.

[skarpetka_szara]

Hermina, ty masz strefe emocjonalna, tylko zabarykowalas ja gleboko
w sobie. Bedziesz jak ten wulkan na Islandji - w pewnym momencie
wybuchniesz i bedzie duuuuzo duuuuzo pylu i lawy. Nie jest to
dobre, bo rowniez moze sie to odbic na tobie fizycznie (choroby,
raki, bole miesni).

Lepiej jest z otwartym sercem stawiac czola przeszkodom. Bycie
zranionym jest czescia zycia - wiec nie pozbywaj sie tego.

I jeszcze jedno (tylko nie smiej sie ze mnie):
tworzac skorupe wokol swojego serca (emocji) "chronisz sie" przed
zlem, ale rowniez szczescie nie ma jak wejsc. A wiez mi ze warto
jest troche pocierpiec aby byc szczesliwym.

[hermina25]

Wiesz co Skarpeto,po tym co przeszłam ,miałam 2 wyjścia-albo totalnie
ześwirować,albo tylko lekko ;)
wybrałam to drugie,bo z tym lekkim ześwirowaniem da się żyć :)
Uważam,że i tak świetnie sobie radzę,choć emocjonalnie jestem skrzywiona.Ale
funkcjonuję,pracuję na sobą,rozwijam się i mimo,że jestem urodzonym pechowcem
nie poddaję się,będę walczyć tak długo,aż osiągnę cel.
Masz rację w tym co napisałaś,ale pamiętaj,że nie jest mi źle z moim
podejściem-może dla większości jest to przerażające ,dla mnie to bezpieczne i
tego się trzymam :)

[skarpetka_szara]

nie spotkalam wielu ludzi ktorzy nie byliby emocjonalnie
skrzywieni.

No i oczywiscie wszystko w swoim czasie. Byc moze nie jest jeszcze
czas abys sie otworzyla. :)

[ma_dre]

"nie ma na świecie żadnej rzeczy,która mogłaby mnie zranić"
znawczynio cierpienia, mam pytanie, a nuz mi pomozesz : jak
uodpornic sie na kalectwo swojego dziecka?

[hermina25]

mówiłam o sobie nie o Tobie,a mnie taka sytuacja nie będzie dotyczyć,bo raczej
nie będę mieć dzieci

[marguyu]

To ja moze mniej folozoficznie odpowiem, ze gowno prawda.
Najlatwiej zrzucic wine na geny. Wtedy gdy ma sie niezly potencjal,
ale zbyt malo woli do jego uruchomienia, jest to doskonale
wytlumaczenie dla wlasnej inercji.

kombinerki,
przestan sobie wmawiac, ze jestes nieudacznikiem i idiota, bo w
koncu sam w to uwierzysz.
Istnieje istotna roznica pomiedzy rzeczowa autoanaliza wlasnych
mozliwosci i niedoskonalosci, a nieustannym dolowaniem sie.

Wylaz wiec z dolka zwatpienia, otrzep sie i idz w zycie.
I to taki jaki jestes, bo ulizanych czy zapasionych dupkow jest juz
i tak nadmiar, a z tego co zrozumialam nie mozna cie do nich
zaliczyc.
:)

[kombinerki_pinocheta]

> przestan sobie wmawiac, ze jestes nieudacznikiem i idiota, bo w
> koncu sam w to uwierzysz.

Tutaj trafilas w sedno. Cale zycie sobie wmawialem, ze jestem nieudacznikiem, a rodzice mnie tylko w tym utwierdzali. Taki mam niestety charakter, ale bywalo gorzej niz jest obecnie.

[marguyu]

Mam nadzieje, ze im nie uwierzyles.
Ja moim nie uwierzylam i dobrze na tym wyszlam.

[izabellaz1]

Ty sobie najpierw uświadom co dokładnie ma Ci wyjść i realizuj.

Ps.1. Nie można być nieudacznikiem we wszystkim
Ps.2. Nie może być tak, że nic nie wychodzi :)

geny

[croyance]

Nie wiem, czemu narzekasz na geny: przypomne za Billem Brysonem, ze
zeby doszlo w ogole do tego, ze powstales, przez 3.8 bilionow lat
Twoi przodkowie genetyczni po obu stronach byli wystarczajaco
atrakcyjni, by znalezc partnera, wystarczajaco zdrowi, by sie
rozmnozyc, i mieli wystarczajace szczescie i umiejetnosci, by zyc na
tyle dlugo, zeby to wszystko osiagnac. Przetrwales - jako material
genetyczny - pokolenia i pokolenia i pokolenia naturalnej selekcji, a
teraz narzekasz? :-D

[twojabogini]

Geny jak geny - nie determinują całkowicie losu, no chyba, że akurat
masz pecha urodzic się tutsi, cyganem, tybetańczykiem czy żydem w
niewłaściwym historycznie czasie...
Czasem w zyciu łapie się doła i jakos nic nie wychodzi. Ja tam
stosuję wtedy najprzyjemniejsza technikę - podobno wymyslili ją
taoisci. Wychodzisz z założenia, że nie ma sensu walczyc z nurtem,
bo za duzo siły to wymaga, marnotrawisz tylko czas i energię.
Dostosowujesz się do nurtu, wpisujesz w bieg wydarzeń, czekasz na
sprzyjające okolicznosci.
W moim przypadku wyglada to zazwyczaj tak, ze olewam wszystko i jadę
na jakies pustkowie, albo ze znajomymi, albo gdzie los zdarzy. I
potem jakos się składa wszystko jak trzeba.
Poznałam kiedys człowieka, który z kolei jako motto zycia stosował
którys tam z psalmów "Pasterzem moim jest niebo i nie brak mi
niczego". Spędziłam parę dni w jego towarzystwie i faktycznie
wszystko do niego przychodziło "samo". jak płynę z nurtem i nie
walcze na siłę - to i u mnie dzieje się podobnie.
No, głowa do góry :)

[kochanic.a.francuza]

"Czasem w zyciu łapie się doła i jakos nic nie wychodzi. Ja tam
stosuję wtedy najprzyjemniejsza technikę - podobno wymyslili ją
taoisci. Wychodzisz z założenia, że nie ma sensu walczyc z nurtem,
bo za duzo siły to wymaga, marnotrawisz tylko czas i energię.
Dostosowujesz się do nurtu, wpisujesz w bieg wydarzeń, czekasz na
sprzyjające okolicznosci."

Moja mama cale zycie tak mowila. Jak jej powiem, ze jest taoistka
to sie zapadnie pod ziemie, ze wstydu przed ksiedzem proboszczem:)

[s.p.7]

Jak urodził bys sie psem miał bys problem, twoje zycie bylo by dosc
zdeterminowane poczynaniami twoich wlascicieli. ruchal bys se jak by ci
pozowolono i jak bys mial dobry rodowod, ewentualnei jak bys uciekl gdzies na
wioske i zbalamucil suczke w czasie rui
podobnie jak byl bys muchą - twoj los byl by przesrany

natomiast jako ze jestes czlowiekiem i nie zostales skazony jaks choroba
genetyczna jak zespol dałna, czy inne smieszne zwyrodnienie to twoje mozliwosci
w kazdym wypadku są ogromne.
Wszystko zawiera sie w kształotowaniu osobowosci, charakteru, determinacji,
emocji, wierze.

Problem w tym ze sa ludzie ktoryz byli chowani w dosc niesprzyjajcych warunkach
(matka-kurwa-niekochajaca, ojciec nieudacznik) Wtedy czesto ejst tak ze dzieci
traktowane sa jak balast i ulegaja deprecjacji, nie sa rozwijane, nie dostają
uczuc, ciepla, pcozucia bezpiecznestwa, wsparcia w rowoju itd...
Niestety trzeba to konkretnie nadrabiac jak najszybciej i wymaga sporej pracy
nad sobą.

kazdy czlowiek ma sporoe poklady mozliwosci w sobie, wystarczy chciec i wiedziec
ze da sie to osiagnac po czym przyjac droge realziacji.

Co to jest "śmieszne zwyrodnienie"?

[maitresse.d.un.francais]

zespol dałna, czy inne smieszne zwyrodnienie

Zwyrodnienie nie jest śmieszne i póki żyjesz, jakieś może ci się przytrafić.

[s.p.7]

tak, dlatego bede sie z tego smial a nie zalamywal rece i zalil sie do
otoczenia czy oczekiwał wspracia, pomocy i lez nad moim "biednym" losem
posiadacza zwyrodnienia

[menk.a]

Ja już dawno się pogodziłam, że nie będę piosenkarką, nauczycielką, tłumaczką,
pogodynką, nie zdobędę tytułu miss wszechświata no i paru innych rzeczy nie
osiagnę.:P
Mnóstwo celów można osiagnąć. To tylko kwestia odpowiedniego czasu i sposobu.
Zwłaszcza sposobu.;)

[s.p.7]

jak bedziesz miala znajomosci jeszcze wszystko jest mozliwe ;)

[lolcia-olcia]

Optymista;p

[s.p.7]

patrze calkiem realnie
wystarczy wiedziec jaki sie ma mozliwosci :)
bez przesady, tą nauczycielka to mzoe zostac, wystarczy zostac zakonnica i uczyc
religii :P
wygodnie jest wierzyc ze nie podniesie sie zapalniczki jesli nie chce sie jej
podniesc :)
na a co do znajomosci to ronie bywa, moze wpywowy znajmy awansuje i zaltawi
intratną posadkę... :)

[jan_hus_na_stosie]

menk.a napisała:

> Mnóstwo celów można osiagnąć. To tylko kwestia odpowiedniego czasu i sposobu.
> Zwłaszcza sposobu.;)


muszę sobie to zapamiętać ;)

[menk.a]

Janku, ale gwarancji to ja 'na wszystko' nie daję, więc reklamacji nie przyjmę.;)

[smutasek-2]

Zgadzam się z tym co napisałeś.
Mi tez nic w życiu nie wychodzi, ani osobistym, ani zawodowym.
Próbowałam coś zmienić, ale nic z tego nie wyszło.
Mogę się starać, podejmowac różne próby, aby coś zmienić, ale i tak
będzie tak jak jest czyli dno totalne w każdej z dziedzin życia.
Pogodziłam się z tym, że szczęsliwa nigdy nie będę.
Często myślę, że jedynym i najlepszym rozwiązaniem jest skończyc ze
sobą, ale jestm tak beznadziejna, że nawet na to brakuje mi odwagi.

[kombinerki_pinocheta]

> Często myślę, że jedynym i najlepszym rozwiązaniem jest skończyc ze
> sobą, ale jestm tak beznadziejna, że nawet na to brakuje mi odwagi.

Nie pierdziel glupot. Umrzec zawsze zdazysz. :)

[smutasek-2]

Tylko skąd brać siły do dalszego życia, bez nadziei, wiary, że
będzie lepiej.
Jesteś pewnie młodym człowiekiem, całe życie przed Tobą, wiele
dobrego może się zdarzyć.
Ja stara jestem, mnie już życie pozytywnie nie zaskoczy.

[takajatysia]

Ty to idź lepiej do doktora po jakieś dropsy, bo to wygląda na jakąś
brzydką depresję.

[rzeka.chaosu]

Eee ja tam nie wierzę w stuprocentowy determinizm.
Da się przeskoczyć te wszystkie problemy (no może większość).

Charakter kształtujesz, a nie masz ukształtowany.

Może zmień środowisko, pracę, znajomych - poczujesz się nowym człowiekiem ;D

[devilyn]

Trzeba Tobie napisać bajkę terapeutyczną by Cie wzmocnić (ja kończę
kurs i jak najdzie wena to coś skrobnę).

A nie masz przypadkiem anemii???

[izabellaz1]

devilyn napisała:

> Trzeba Tobie napisać bajkę terapeutyczną by Cie wzmocnić (ja kończę
> kurs i jak najdzie wena to coś skrobnę).

Ja już wiele lat za sobą, więc może coś wspólnie naskrobiemy ;)

[kombinerki_pinocheta]

> Trzeba Tobie napisać bajkę terapeutyczną

Co to takiego? Przed chwila przeczytalem, ze stosuje sie ja u dzieci. :)

> A nie masz przypadkiem anemii???

Czuje sie bardzo dobrze fizycznie, tylko jakos od srodka mnie dusi niemoc wlasna. Przebieglem 7,5 km i od razu mi lepiej. :)

Caly problem polega na tym, ze skonczylem studia i musze w koncu isc do porzadnej pracy, a czytajac oferty tylko sie zniechecam. Nawet cv nie wysylam, poniewaz wymagania nie przerazaja. Pomijajac juz doswiadczenie, to ta cala komunikatywnosc, dynamizm w dzialaniu, wychodzenie z inicjatywa, praca w grupie, otwartosc nie sa dla mnie. Troche mnie to przerasta, mimo ze nawet nie zaczalem. Tak juz niestety mam.

[lacido]

może Tobie po prostu się nie chce co?

[izabellaz1]

kombinerki_pinocheta napisał:

> Caly problem polega na tym, ze skonczylem studia i musze w koncu isc do porzadn
> ej pracy, a czytajac oferty tylko sie zniechecam. Nawet cv nie wysylam, poniewa
> z wymagania nie przerazaja. Pomijajac juz doswiadczenie, to ta cala komunikatyw
> nosc, dynamizm w dzialaniu, wychodzenie z inicjatywa, praca w grupie, otwartosc
> nie sa dla mnie.

Kombi nie pieprz! Nie masz pomysłu to pisz na priva - sie wymyśli.

[mamba8]

Ej nie wiem czy Cię to pocieszy, ale hmm ja takie cechy jakie są
potrzebne do mojego stanowiska nie miałam w sobie na starcie. A
wyrobiły się właśnie dzięki pracy.

[berta-live]

Jak zaczniesz wysyłać cv i okaże się (a okaże się na 99%), że pies z kulawą nogą
na żadne nie odpowiedział, z wyjątkiem może wklepywania danych na umowę
zlecenie, to dopiero się zdołujesz. Źle się do tego wszystkiego zabierasz.
Chcesz dostać pracę to zacznij ją sobie załatwiać. Absolwentów nikt nie chce,
więc musisz się uśmiechnąć do znajomych i rodziny i na pierwszy rzut wziąć co
dają, bez wybrzydzania. Nie ważne, że nudne, mało płatne i średnio rozwojowe.
Ważne, żeby było w okolicy twojej branży, dawało możliwość zdobycia
doświadczenia i jeszcze było w miarę stałe. Potem jakoś to pójdzie.

[sweet_pink]

Kombinerki, a to czasem nie jest tak, że ty zawodowo nie wiesz czego chcesz? A
że nie wiesz czego chcesz to nie wiesz jak działać i tak się smrodzisz bez
energii i odwagi?
Musisz poświecić trochę czasu na poukładanie sobie w głowie co chcesz w czym
jesteś dobry (mogę lekturę która Ci pomoże polecić). Jak to opanujesz to
będziesz wiedział jaki plan ułożyć na poszukiwanie pracy.
I pamiętaj ogłoszenia to zaledwie z 1/4 rynku miejsc pracy i to ta, do której
jest największa konkurencja. I nie wszędzie trzeba być dynamicznym, otwartym i
pracować w zespole.

[kochanic.a.francuza]

"Pomijajac juz doswiadczenie, to ta cala komunikatywnosc, dynamizm
w dzialaniu, wychodzenie z inicjatywa, praca w grupie, otwartosc
nie sa dla mnie. Troche mnie to przerasta, mimo ze nawet nie
zaczalem."

Wiesz, to zeden problem, to c Cie przeraza.
Ja jestem Twoja dokladna odwrotnoscia, dynamiczna, otwarta z
pomyslami i zawsze w grupie ale... W kazdej grupie takich
dynamicznych osob wystarczy jedna, dwie. Jakby wszyscy byli
dynamiczni to by zespol roznioslo. Bardzo lubie ludzi, ktorzy po
prostu dobrze wypelniaja swoja obowiazki, nie musza byc wulkanami
energii.
Na rozmowie kwalifikacujnej warto zaprezentowac jedynie dobre
maniery, solidnosc, enrgie wskazujaca na dobre zdrowie i tyle.
Acha, zraz po studiach, wszyscy sa troche przemeczeni,
przeintelektualizowani po 5-ciu latach stresow: jakby nie bylo
sesja sesje pogania. Ja mialam mozliwosc wyjechac po studiach
daleko i poszalec bez ani jednej ksiazki-pomaga:) Moze Tobie tez
pomoze:)

[ind-ja]

kombiner cos kombinuje

[berta-live]

A może ty jakąś depresję masz?

A tak poza tym, to Marek Aureliusz miał rację mówiąc:
Boże, daj mi pogodę ducha, abym
godził się z tym, czego zmienić nie mogę,
odwagę, abym zmieniał to, co zmienić
mogę, i mądrość, abym zawsze potrafił
odróżnić jedno od drugiego.
Bo coś mi się wydaje, że większość ludzkich problemów właśnie wynika z
nieumiejętności wprowadzenia w życie powyższej sentencji.

[kopx]

Kombinerki,

Proponuje wyznaczać sobie małe cele i krokami dochodzić do tych
coraz większych. Powiem Ci po sobie. Czułem się po zakończeniu
studiów podobnie do Ciebie. Życie osobiste w całkowitej rozsypce.

Znalazłem sobie pracę, ze strasznie dziadowskim wynagrodzeniem, ale
taką, która była spójna z moim wykształceniem. 1,5 roku się
przemęczyłem i znalazłem pracę z wynagrodzeniem 2 razy większym. I
główną przyczyną zatrudnienia mnie było właśnie te doświadczenie z
dziadowskiej pracy. Dzięki temu, że miałem fajną pracę i jakieś tam
pieniądze ogromnie wzrosła pewność siebie. Pewność siebie pomogła mi
znaleźć fajną dziewczynę i stworzyć trwały związek. Zadowolenie z
życia prywatnego przełożyło się na moje życie zawodowe (gdy jestem
szczęśliwy jestem lepszym pracownikiem) co pozwoliło zwiększyć
wynagrodzenie kilkukrotnie. Aktualnie już nie jestem w tym związku i
nie mogę powiedzieć, że jestem bardzo szczęśliwy. Ale wiem, że nie
jestem już w tym samym punkcie, co kiedyś, wiem, że życie zawsze coś
przyniesie (zarówno dobrego jak i złego)

Najgorsze, co możesz zrobić, to próbować osiągnąć wszystko naraz.
Nie próbuj też porównywać się do innych. Często widzę ludzi, którzy
wychodzą z założenie, że Heniek z Markiem mają lepiej, bo rodzice są
bogaci, bo są przystojni, bo ktoś im załatwił pracę, więc oni szarzy
ludzie nie mają szans. Świat nie jest sprawiedliwy, niektórzy mają
rzeczywiście łatwiej. Tylko co z tego? Trzeba się tym pogodzić i
robić swoje.

think pink

[gocha033]

spojrz na to pozytywnie - czyli od doopy strony.

jak Ci nic nie wychodzi, to przynajmniej wiesz na czym stoisz,
a w kazdym razie - na czym siedzisz.

Juz General de Gauulle byl mawial: jak jakiegos problemu nie da sie rozwiazac,
to trzeba poczekac - az sam sie rozwiaze.

[alpepe]

naprawdę tak gadał? Też to zauważyłam, że czasem trzeba poczekać, aż problem sam
sie rozwiąże :-).

[kobieta_z_polnocy]

Boże, co za nudny koleś.
Po co było wydawać pieniądze podatników na twoje studia, skoro nawet cv nie chce
ci się wysyłać? Nie umiesz współpracować z ludźmi to się naucz, albo aplikuj na
stanowisko latarnika.

[grynder]

Tak, to straszne, zmarnował pieniądze podatników... a to jego wina że w tym
kraju studia są bezpłatne? Dostał się na studia, utrzymał się, więc o co chodzi?
A może jego rodzice w ciągu ostatnich 20 lat zapłacili 50 razy więcej podatku
niż te całe studia kosztowały? Więcej niż prawdopodobne, że za cudze się nie
obijał... yy znaczy studiował ;)

Ktoś wyżej napisał, że po studiach jesteśmy przemęczeni, że 5 lat stresów - imo
sytuacja jest zupełnie inna. Studia to trzy miesiące wakacji, a tak naprawdę to
jeszcze więcej, bo przez większość semestru niewiele się robi. Fakt, że wraz z
sesją robi się gorąco, ale bez przesady. Wolne chwile to oczywiście jakieś
wyjazdy, imprezy a reszta czasu, jeżeli nie jesteś wystarczajaco
zmotywowany/systematyczny/energiczny i sam się nie dokształcasz, idzie na jakieś
pierdoły. Te pierdoły można próbować podciągać pod zainteresowania, tłumaczyć
potrzebą rozrywki, ale w życiu zawodowym raczej się nie przydadzą. A co po
studiach? No jeżeli wcześniej nie zacząłeś to teraz już nie ma rady, trzeba brać
się do roboty - dzień w dzień 8 godzin (+dojazdy), dwadzieścia parę dni wolnego
w roku, od początku ogromne wymagania, a zarobki nie dość, że relatywnie niskie
(w porównaniu z kosztami życia), to jeszcze zjadane przez ogromne opodatkowanie.
No i to wszystko zakładając, że w ogóle jakąś pracę dostaniesz.

Nie ma się co oszukiwać, na studiach jest fajnie, a potem jest ciężko.
Przynajmniej na dzień dzisiejszy tak to widzę... sam jeszcze nie wysłałem
żadnego CV... a to już chyba najwyższy czas. :D