"W czym mogę pani pomóc?"

[Gość: nutka]

Nic mnie bardziej nie denerwuje niż taki tekst rzucany przy wejściu do
sklepu :/ Lubię sama decydować a gdy potrzebuję pomocy sprzedawcy to o nią
proszę.

Chcę pochodzić, pooglądać towar, poprzymierzać, porównać ceny, poszukać
czegoś fajnego a tu taka pani się przyczepi i chodzi za mną krok w krok. Jak
ja dotknę jakiejś bluzki to ona od razu: a jakiego rozmiaru pani szuka?
Kiedyś oglądałam majtki i poprosiłam o podanie innego rozmiaru a pani
sprzedawczyni obciąła mnie taaakim wzrokiem i pyta: a to dla pani te majtki??
Nie wytrzymałam i powiedziałam, że to nie jej sprawa.

Kiedyś przymierzałam spódnicę i zaraz po tym jak ją założyłam pani
sprzedawczyni odsunęła kotarę przymierzalni, żeby zobaczyć ja wyglądam! Nawet
mnie nie upprzedziła. Warknęłam na nią i więcej tam nie poszłam.

W innym sklepie pani chodziłą za mną krok w krok i jak tylko zatrzymałam się
przy jakimś ciuchu na dłużej niż 2 sekundy to ona recytowała, jaki to
materiał, jaki rozmiar, że są jeszcze inne kolry itp a na końcu pytała: i co,
przymierzamy? I tak z 10 razy. No strasznie mnie to denerwuje.

Nie wiem, czy to ja jestem przewrażliwiona czy to niektóre panie w sklepach
takie nachalne?

[inezja21]

Nie,nie jesteś przewrażliwiona:)
Ja "przez" taką jedną nie chodze w ogóle do Promodu w Krakowie,bo raz jak tam
weszłam to "musiałam"kupić spodnie:)
Poza tym wszystko identycznie jak opisałaś,łacznie z włazeniem do przymierzalni
i recytacją nt. kazdego ciucha:)

[Gość: sk]

nie wydaje mi się, żebyś była przewrażliwiona. Na mnie to pytanie działa jak
płachta na byka. Najgorsze jest to, że ta zaraza tak się rozpleniła, że
dosłownie wszędzie gdzie bym nie poszła czy zadzwoniła w najróżniejszej
sprawie, tam od razu wyskakują z "pomocą". Czy np. dzwoniąc do firmy
kurierskiej oczekuję, że tam załatwią mi reklamacje butów? Bezmyślność....

pozdrawiam!

[niedzwiedzica_sousie]

kochana, w poznaniu jest taki sklep z bielizną, gdzie gruba baba włazi ci do
przymierzalni i układa cycki w biustonoszu
jak mnie to spotkało za pierwszym razem to z oburzenia tchu mi zabrakło, ale
ona pierwsza dobrała mi odpowiedni rozmiar i rodzaj stanika...

[inezja21]

o rany,chyba bym umarła:)

[Gość: nutka]

Ze stanikami to jeszcze gorszy mam problem, bo mam dość nietypowy rozmiar i w
ogóle można się załamać :)

Pozdrawiam jesiennie :)

[miawalles]

to tak jak w jakims filmie, nie pamietam tytułu:))

[alpepe]

no co ty, to scena jak z Sex and the city! :)))

[miawalles]

Właśnie!!!! To było w "Seksie..."!!!!!!
Kto tam kupował stanik? Chyba ta mała, czarna?

[niedzwiedzica_sousie]

widać ten zwyczaj jest rozpleniony po świecie
teraz skojarzyłam: widziałam ten odcinek, miranda na pogrzeb swojej matki
(chyba) kupowała stanik

[alpepe]

właśnie ona :)

[miawalles]

Aaa, fakt!!!

[Gość: Miska]

nie mala czarna
stanik kupowala Miranda na pogrzeb swojej mamy

[aretse11]

czesc z nich jest nachalna..a czesc po prostu tak nauczona..bo niby powinno sie
wychodzic do klienta,starac mu pomoc...a co za tym idzie takz nim rozmawiac i
pokazac klientowi zainteresowanie by ten chcial kupic dany ciuch itd..niestety

przyznam ,ze sama nienawidze jak ktos mi sie pyta itd..tj Ty wole sama wybierac
a jesli mam pytanie to sama sie z nim zwroce do sprzedawcy..

znam fajny sklep z bielizna..tania i ladna..ale nie chodze tam..bo
sprzedawczyni wchodzi do przymierzalni..niby pyta..czy moge zerknac..ale nie
czeka na odp..tylko wchodzi ..ostatnim razem jak tam bylam..to weszla i
autentycznie chwycila w reke moja piers i zaczela ja ukladac w staniku..ja
pierdziele..nie wstydze sie..ale akurat nie mialam ochoty calkowicie sie
rozbierac by przymierzyc i stalam w dziwnie naciagnietym sweterku..to wygladalo
idiotycznie ale nie wprawiloby mnie w zaklopotanie gdybym mogla przymierzac
stanik w samotnosci..

[Gość: Anusia]

znam to, tez mnie to wkurza. jak juz na prawde nie mozesz, i "nie, dziekuje"
nie wystarczy, na pytanie "czy moge jakos pomoc", odpowiedz, ze owszem, na
przyklad finansowo. to dziala;-))

[Gość: nutka]

dobre :)
Chyba zacznę stosować to powiedzonko :)

[owca]

wystarczy po jej pierwszym tekście powiedzieć:
'Dziękuję, jak będę potrzebowała Pani pomocy, poproszę Panią.
Chcę się najpierw trochę rozejrzeć.'
to Ty jesteś ważna w tym sklepie i Ty nadajesz klimat waszej rozmowie
ona jest tylko do pomocy

[Gość: -hela]

Ja odpowiadam zawsze na takie pytanie ekspedientki: A co ja kaleka jestem?:D

[odett]

sprzedwaczyni w nasze przymiezalni z reka na nasze piesri to istny horror. ale,
to tak zabwanie brzmi, jak to opowiadacie. ja pewnie bym zrobila histeryczna
awanture. co to jaksa ulomna jestem ze sobie stanika pozadnie nie umiem
przymierzac.
bardzo mnie krepuje pyt 'w czym moge pomoc', gdy jestem sama a nie w
towrzystwie. wtedy ze strachem oczach krece glowa i mowie, ze sie tylko
rogladam.
czy taka sprzedawczyni, nie moze powiedziec poprostu 'dzien dobry', gdy
wchodzimy do sklepu? a ewentualna pomoc zaproponowac, gdy widzi niezdecydowanie
w naszych oczach lub zagubienie? ale tylko wtedy?

[mayessa]

Nie jestem jakąś nieśmiałą osobą ale jak widzę,że w sklepie nie ma żadnego
klienta to nie wchodzę (raczej) właśnie po to żeby uniknąc tego znienawidzonego
pytania i późniejszego patrzenia na ręce, czy może coś mnie jednak
zainteresowało.

[odett]

ale czasami dobrze, gdy espedientka podejdzie do klientki. kiedys weszlam z
kolezanka do sklepu, chyba z kosmetykami, i chcialysmy zapytac o cos kogos kto
tam pracuje. ale trudno bylo stwierdzic, ktore z kobiet to sprzedawczynie, a
ktore klientki. dobrze, ze sama do nas podeszla.

[oldbay]

W takich sytuacjach jak nie mogę odróżnić personelu od klientek zawsze idę do
kasy.

Nie znoszę, gdy sie mnie na siłę zagaduje w sklepie. Na zakupach jestem "Zosia-
samosia". Nie lubię jak ktoś na siłę chce mi radzić, w czym mi jest lepiej a w
czym gorzej, a szczególnie gdy jest to ekspedientka.
-
oldbay

[odett]

czasami nie ma nikogo w kasie.
a skad wiesz czy ekspedientka nie widzi lepiej, czy w czyms Ci do twarzy czy
nie? fakt, moze sie zdarzyc, taka, co to we wszystkim, co ma w sklepie bedzie
Ci do twarzy. ale czasami moze byc, taka, ktora umie podpowiedziec, czy Ci
pasuje ten fason czy nie.

[miang]

jeżeli ja mam ochotę kupić coś w czym będzie mi mniej do twarzy to chyba mam
takie prawo?
a co powiesz o ekspedientkach którym się wydają ze lepiej ode mnie wiedzą jaki
rozmiar noszę?

[Gość: nutka]

Widzisz, ja po prostu nie lubię wdawać się w rozmowy na temat moich osobistych
spraw z ekspedientką.
To, czego potrzebuję, co mi się podoba a co nie, to jest moja indywidualna
sprawa. I to ja będę decydować o tym, czy kupię zieloną czy czerwoną bluzkę. I
mam prawo kupić zieloną nawet jeśli dla sprzedawczyni ładniejsza jest czerwona.
I nie mam ochoty z nią o tym dyskutować, bo to nie jej sprawa!
Mam swój własny gust i nie potrzebuję w tej kwestii pomocy.
Jak potrzebuję innego rozmiaru czy mam pytanie to sama pytam.

Zawsze jak słyszę takie pytania to się zastanawiam: czy ja wyglądam na osobę,
która sobie nie radzi z podejmowaniem decyzji i na pierwszy rzut oka potrzebuje
pomocy jakiejś pannicy ze sklepu z ciuchami? (szczególnie, że one czasem
traktują sklep jak swoją prywatną własność, którą klientom udostepniaja do
obejrzenia z wielką łaską)

[Gość: ala]

a ja mam sposob na takie nachalne sprzedawczynie,
[moja kuznka tak zawsze robila i to skutkuje :)]
wystarczy wymyslec jakas fantazyjna rzecz i kazac tej pani jej szukac :)
np. na pytanie "w czym moge pani pomoc?"
odpowiedzieć: "szukam garsonki w różowo-cukierkowym kolorze" :)
Pani ze sklepu oczywiscie poczuje sie w swoim żywiole i pójdzie szukać różowej
garsonki :) Ona szuka garsonki a my mamy ją na chwile z głowy i czasem nawet
zdążymy wyjść ze sklepu zanim wróci z magazynu z tuzinem garsonek :)
No a jak wroci z garsonkami, to oczywiscie mowimy, ze to nie ten rozowy,
ktorego szukamy, ze wolimy taki bardziej landrynkowy :)

Najważniejsze to podchodzić do życia z humorem :)

[Gość: g]

A ja miałem ostatnio takie przeżycie: Kupowaliśmy buty, w sumie po dość długim
przymierzaniu Moje Kochanie się zdecydowało, pani ekspedientka zapakowała, i
niestety przy płaceniu okazało się że nie akceptują mojej niemieckiej karty.
Ponieważ było kilka minut przez zamknięciem, zaproponowaliśmy żeby odłożyć te
buty do jutra, to rano odierzemy i zapłacimy gotówką. Pani ekspedientka
śmiertelnie się obraziła, kazała nam biec do bankomatu ("o, tu niedaleko, tam
pan sprawdzi czy się da wypłacić") i była ogromnie niezadowolona, czemu jak
najbardziej dawała wyraz.

[Gość: Vicky]

Kochane, te panie w większości przypadków MUSZĄ tak się zachowywac. Tego
właśnie wymaga od nich pracodawca i jest to skrupulatnie sprawdzane
("tajemniczy klienci" z dyktafonami). Oczywiście nie piszę tutaj o
wchodzeniu "na chama" do przymierzalni, ale właśnie o zaczepianiu. Od tego
nagabywania zależy ich pensja oraz "byc a nie być" w tej pracy. Sama pracowałam
w wypożyczalni kaset video, gdzie trzeba było "atakować" każdego klienta, czy
tego chciał czy nie. Nienawidziłam tego serdecznie. Właściciele takich sklepów
dążą do jak najbardziej profesjonalnej obsługi, ale niestety korzystają głównie
z wzorców amerykańskich, i niestety w Polsce to się nie sprawdza.
A pytanie "w czym mogę pani pomóc" jest najmniej profesjonalne, bo zawsze można
powiedziec "nie, dziękuję" i koniec rozmowy. Lepiej " a jakiego
rozmiaru/koloru/fasonu pani szuka?" i w większości przypadków (jeśli klient
naprawdę chce coś kupić, a nie tylko ogląda) zaczyna się rozmowa...
Pozdrawiam,
Vicky

[Gość: ..................]

A facetow tez taksamo pytaja i sa takie pomocne we wszystkim?

[Gość: nutka]

> Lepiej " a jakiego
> rozmiaru/koloru/fasonu pani szuka?" i w większości przypadków (jeśli klient
> naprawdę chce coś kupić, a nie tylko ogląda) zaczyna się rozmowa..


Na takie pytanie mam ochotę odpowiedzieć: a co to panią obchodzi?

I jeśli na prawdę chcę coś kupić a nie tylko oglądam, reaguję zupełnie tak
samo.
Nie znoszę, jak się ktoś wprasza ze swoją niemile widzianą pomocą.

Ktokolwiek wymyślił tą strategię nie trafił w dziesiątkę. Nie zamierzam wdawać
się w sklepie w rozmowy z ekspedientką na temat moich gustów, planów, potrzeb i
rozmiarów. To nie jej sprawa a ja nie jestem dzieckiem.

[Gość: Vicky]

Ja wcale nie próbuję Cię przekonać, ze te panie robią dobrze. Mi też sie to nie
podoba, sklepów z takimi standardami obsługi unikam, ale cóż te sprzedawczynie
są temu winne? Pracodawca wymaga, pracownik wykonuje.. tyle. Sama tego
nienawidziłam całym sercem i zapewniam Cię, ze one tez robią to z czystego
obowiazku.
Pozdrawiam,

[odrey]

wydaje mi się że sklep sklepowi nie równy :) mój znajomy pracuje w sklepie
komputerowym. Tam takie pytanie, nawet na wejście, jest całkiem sensowne. Tym
bardziej, że nigdy caly towar nie jest wyłożony na półkach.

ale jesli chodzi o ciuchy, kosmetyki itp. to zgadzam się w stu procentach.
Nachalność może być przerażająca. Niestety pewne kanony zachowań narzucane są
przez szefostwo

[Gość: ..................]

A mnie ogolnie to odpowiada. Nachalnosci sprzedawcow jakos nie umiem
zauwazyc, byc moze dlatego ze nie mieszkam w Polsce, byc moze
dlatego, ze takie cos mi nawet do glowy nie przychodzi. Sprzedawcy
wykonuja swoja prace i tyle. Nie przeszkadzaja mi zupelnie
usmiechajace sie grzecznie dziewczyny, kobiety czy czasem faceci nawet.
W koncu jestem w ich sklepie, jestem gosciem-klientem. W
niektorych przypadkach obsluga jest pomocna. Zazwyczaj(prawie zawsze)
jestem w sklepie za czyms. Czasem nie wiem gdzie dana rzecz szukac.
Otoz, jesli ktos z obslugi mnie zapyta przy wejsciu czego chce,
odpowiem to i tamto, po czym powiedza mi gdzie dana rzecz jest,
czasem nawet tam zaprowadza. Zdarza sie, ze czasem trzeba samemu
szukac kogos z personelu w duzym sklepie by pomogl w zakupie,
doradzil. Zawsze jest przyjemniej gdy ktos zagada (jakas zgrabniara
np.) Wtedy sie zamieni kilka slow z usmiechem, zawsze milo itp.
Inaczej sie chodzi po sklepie. Jakgdyby lzej. Zyc sie bardziej
chce.......

[mariolka99]

Domyslam się że mężczyzna? Faceci może inaczej do tego podchodzą, może dlatego
że- wybaczcie panowie- przy kupnie szczególnie ubrań damska pomoc jest
niektórym wręcz niezbedna;) Ale mnie do szału to doprowadza! Potrzebuje czasu,
pogrzebania na wieszakach, bo często jest tak że chce sobie sprawić drobną
przyjemność, ale jeszcze nie wiem co to będzie. Więc jak mam ekspedientce
powiedzieć w czym może mi pomóc? "Niech mi pani poszuka czegoś, ale sama
jeszcze nie wiem czego". Wieją na drugi koniec sklepu;)

[klara-klara]

Kiedyś miałam podobne zdanie na ten temat, ale teraz widze to także z drugiej strony, po tym, jak pracowałam w jednym z większych sklepów odzieżowych. Prawda jest taka, ze one _muszą_ sie tak zachowywać, czyli pytać czy pomóc, czy podać jakiś rozmiar, doradzać i usługiwać. Tam gdzie ja pracowałam moją postawę sprawdzały dwie kamery(!!!) lub tez czasem sam szef lub szefowa będąca na terenie sklepu. Wszytsko zależy od rodzaju sklepu, np. Zara - pełna samoobsługa, Reserved - walka o klienta, bo ich pensja zależy od tego ile sprzedają, tam gdzie ja pracowałam - bynajmniej nie jest to sklep samoobsługowy, spzredawcy są tam po to, aby aktywnie, wchodząc w romzowę z klientem spzredawać rzeczy. Coż nie ma nigdy zapytania już na samym wejściu, tylko w sytacjach gdy klient grzebie, wywraca, wyrazie czegoś szuka. Najbardziej "lubię" te klientki, które chcą same, bo "są sparwne i poradzą sobie", przegrzebią cała półkę ze spodniami, oczywiście już na tyle sprawne, żeby dostrzec, ze tuż obok wszytskie fasony są wywieszone i nie tzreba każdej pary wyciągać z półki, już niemówiąc, o tym, ze złożenie tych spodni już w ogóle ponad siły i sparwnosć fizyczną ów pani, a potem jednak z rozbrajającym uśmiechem proszą o pomoc, bo one szukaja takiego i takiego fasonu, i nie może takiego znależć. Oczywiście na pytanie o rozmiar również nie ma bladego pojecia...Przykłady można mnożyć. Cóż, nawet jeśli ktoś zna swój rozmiar, wie dokladnie jaki fason chce, to także nie ma możliwości, aby taka pani, pan sam sobie szuakł spodni, bo to nie jest supersam.

zostawcie ekspedientki w spokoju

[Gość: obierzyna]

to nie ich wina. kiedys bylam swiadkiem, jak wlascicleka sklepu strofowala i
pouczala ekspedienki, ze mają wlasnie nadskakiwac, wypytywac, zachwalac.
wlasnie w tym sklepie sprzedawczynie dzialaly mi na nerwy, ale jak zobaczylam
ich szefowa w akcji to od razu zmienilam zdanie. inna spawa, ze zawsze moga
zmienic pracodawce. a baba sama w sobie byla koszmarna (z wygladu i sposobu
bycia, mimo, ze starala sie byc wobec mnie bardzo mila). tak wiec "jaki cyrk -
takie małpy".

[six_a]

:) a ja tam lubię. Dzięki temu nie muszę pięc razy wychodzić z przebieralni po
kolejną rzecz, bo miła pani robi to za mnie :)

A jeśli od wejścia nagabuje, mówię: Dziękuję, trochę się rozejrzę i zaraz panią
poproszę :) i mam z głowy :)

Wariatka.

[grogreg]

W mojej pracy czesto uzywam zrwotu "w czym moge Panu / Pani pomoc"
Wiekszosc osob kozysta z pomocy. Sa tez osoby ktore tylko sie szwedaja. Wtedy
lwia czesc z nich z usmiechem dziekuje, a ja zajmuje sie swoimi sprawami.
Zdazaja sie natomiast furiatki, ktore zaczynaja awanture. Tak praca.

[reniatoja]

Ciekawa jestem co by te panny w sklepach zrobily gdyby klient na pytanie"w czym
moge pomoc" odpowiedzial np "a prosze mi zrobic loda". Zawsze mam ochote tak
odpowedziec, ale po pierwsze jestem kobieta, a po drugie brakuje mi odwagi.

Nienawidze tej nachalnosci. A czym mniejszy sklep tym bardziej nachalne sa te
sprzedawczynie. Powiedzienie ze chcesz sie tylko rozejrzec i ak bedziesz
potrzebowala poocy to sie odezwiesz nie zawsze pomaga - po minucie taka wraca i
dale sie narzuca. JA wiem, ze to jest ich obowiazek, ale w efekcie
odsttrzaszaja klientow, a nie przyciagaja. Nawet jesli cie psychicznie zusza do
kupienia czegos, to wiecej tam nie wrocisz przeciez. A wracam do sklepow, w
ktorzych zostawiaja mnie w swietym spokoju.