miłość i kariera

[Gość: Max]

Czy są Kobiety, które najpierw myślą o sprawach zawodowych, a miłość
zostawiają na potem....???

[salomea78]

Miłość wymaga zaangazowania w nią duzo czasu...
A skad go wziasc pracujac po 10 godzin dziennie?
A pracujac mniej to z czego żyć??

[z3r0]

> Czy są Kobiety, które najpierw myślą o sprawach zawodowych, a miłość
> zostawiają na potem....???

Na potem? Czyli na kiedy?

Co za naiwne pytanie!

[Gość: Diabolo]

Konsultanki E&Y czy PWC

Zacytuję mojego szefa..

[mimo_toto]

Jak mówił o dwóch dyrektorkach pewnego banku:
"Stare panny, totalne pasztety i głupie do bólu. Ten bank ma taką dziwną
politykę, że nie promuje normalnych kobiet, tylko takie beznadzieje, które
siedza po 15 godzin w biurze... Normalna kobieta z rodziną nie ma szans."
dodam, że w naszej firmie wśród dyrektorswa jest:
12 dyrektorów
2 panie dyrektor, z czego jedna meżatka (stara) i jedna panna (też niemłoda)
Jedna p. dyrektor, która odeszła, byął rozwiedziona.
w zarządzie same chłpy. I CO, PANIE DYREKTORZE???? HIPOKRYTO JEDEN?

[Gość: mm]

Beznadziejne pytanie!!! Co to znaczy na potem??Co maja sprawy zawodowe do
miłości??Miłość to zycie prywatne a praca jest po to zeby miec kasę na życie.

[grubaska20]

...no nie do końca to tak dwie odrębne sprawy. poniewaz to ciągle jest jedno
życie..

[Gość: mm]

niby tak,ale zerzygnowała byś z miłości dla kariery..bo ja nie,tak bym to
ustawiła zeby miec i jedni o drugie.
A wogóle to cześć Grubaska..gdzie byłas jak Cie nie było??:-)

[grubaska20]

hehe:) cześć rybeńko:)) urwanie głowy, po prostu masakra! hehe, wygrzebuję się
spod tony wydruków, sprawozdań i analiz.. jeszcze tydzień i powinno być ok:))
a wracając do tematu.. hehe- mam stajla, jestem singlem i puszczam esy! heheh:)
nie wiem, nie chcę sie na razie z nikim wiązać, co innego pospotykacsie dla
zapełnienia czasu, ale nie chcę angazować sie teraz w żadną wielką lovestory,
mam zbyt dużo do zrobienia, osiągnięcia, zdobycia.. to chyba nie mój czas..:))

[Gość: mm]

myślę ze po prostu nie trafiłaś na tego jedynego i wyśnionego,bo gdyby tak było
zmieniła bys myślenie i zycie,rybeńko:-))

[Gość: grubaska20]

hehe:) pewnie masz rację:) jednak uważam, ze bycie z kims ogranicza nasz rozwój
w pewnym bardzo dużym hehe stopniu. i nie próbuj zaprzeczać, bo to tylko
logiczny wniosek, parafraza twoich słów- gdybym sie zakochała, zmieniłabym
zdanie! dokładnie, przestałabym dążyć do osiągania tego, co chcę zdobyć.. będąc
z kimś obniżamy sobie poprzeczkę, przemianowujemy priorytety.. taka prawda.

[Gość: mm]

ale ja nie napisałam ze przestała byś dążyć tylko ze zmieniała byś
zdanie...chodziło mi o to ze byś tak chciała za swoją zgodą ustawić sobie zycie
zeby kogos tam wpóścic....być z kims i dazyć do włąsnych celów...ja uwazam ze
to jest możliwe.

[grubaska20]

wsztstko się zgadza! jednak wymagałoby to jakiegoś kompromisu pomiędzy
ambicjami, a uczuciami, a kompromis to przeciez ustępstwo! hehe:) i moje na
wierzchu!;)

[true_oveja]

trzeba znalezc faceta ktory bedzie cie pobudzal do rozwoju i vice versa.
Kompromis to umiejetnosc zycia w spoleczenstwie a nie ustepstwo. Czy mam
rozumiec ze twoj brak sklonnosci do kompromisow oznacza ze np. spychasz
samochody z pasa po ktorym chcesz jechac? ;)))))))))))
moim zdaniem ambicje zawodowe i milosc nie sa do sobie odwrotnie
proporcjonalne. Moga harmonijnie wspolistniec.

[grubaska20]

moja droga, wogóle sie nie rozumiemy! to nie tak, ze nie jestem skłonna do
kompromisu hehe:) kompromis jest umiejętnością życia w społeczeństwie, ok,
zgadza się, jednak z definicji jest rezygnacją z części siebie, w sensie swoich
oczekiwań, nie mam racji?? wiec skoro tak, nie zaprzeczajmy logicznemu
wnioskowi! bycie nawet z najbardziej ambitnym, motywujacym do działania
facetem, tak czy inaczej zawsze ogranicza! bo przecież musisz jakos pogodzic
realizacje siebie z obecnościa drugiego człowieka w twoim zyciu.
hmm..twierdzisz, że ambicje zawodowe i miłość mogą harmonijnie współistnieć..
pewnie mogą, jednak to współistnienie wyklucza poswiecenie sie całkowite
którejkolwiek z tych spraw. to tak jak uczyć sie do kilku egzaminów
jednocześnie. efekty bedą wymierne, względnie zadowalające, a jeśli przełozysz
sobie częśc nauki na inny termin, w sensie rozłozysz racjonalnie terminy
egzaminów, możesz osiagnąć maks punktów z każdego z przedmiotów! nie musisz
zadowalać sie półśrodkami! ..rozumiesz..?

[true_oveja]

nie mam racji??

wg mnie nie ;)))))

ja rozumiem kompromis jako dostosowaniee, jako wlasnie to "rozplanowanie
egzaminow" - teraz jedziemy obydwoje do Londynu na rok, bo ty dostales
stypendium a potem jedziemy na 3 miesiace do Ameryki Pd. zbierac materialy do
mojego doktoratu albo vice versa. Odsuniecie w czasie jednej rzeczy aby obydwie
strony byly zadowolone i aby byc razem.
Wytlumacz mi prosze w jaki sposob milosc ogranicza twoja kariere zawodowa? Bo
nie spisz po nocach tylko sie bzykasz z ukochanym i potem na zebraniu jestes
nieprzytomna? ;)))))) Facet ci zabrania chodzic do pracy? Ze niby majac u boku
ukochanego nie mozna pojsc samej do kina?
Piszesz ze to jest rozdrabnianie sie, ze wtedy nie mozna sie poswiecic jednej
rzeczy bez reszty. No to w takim razie jak sobie wyobrazasz sobie milosc -
siedzenie od rana do nocy na przeciwko siebie i kwilenie? ;)))))
Albo co spisz w biurze/na uczelni/ gdzies tam? Nie odpoczywasz nigdy? Nie masz
wolnych weekendow? Jezeli nie to masz problem z pracoholizmem.

nie musisz
> zadowalać sie półśrodkami!

czyli mam nie pracowac w ogole jezeli kogos kocham? albo pracowac na 1/2 etetu
zeby bilans czasu spedzony z ukochanym przewyzszal czas spedzony w pracy? bez
sensu wg. mnie.

a jak fajnie sukces zawodowy dzielic z kims kto cie kocha :))))))))))

[Gość: grubaska20]

..dwa bieguny! nie dojdziemy do porozumienia..
hehe:) ale tak czy inaczj pozdr.;)

[Gość: Max]

Dzięki, miło było poczytac ten gorący dyskurs...a u mnie małe światełko w
tunelu.

[Gość: Hmmm]

Miłość najważniejaszsa w życiu!