Odwieczny problem - rodzice

[kasrin]

Zaręczyliśmy się....Kochamy się bardzo i planujemy ślub. Rodzice nie zgadzają
się żebyśmy zamiszkali razem przed ślubem. Zawsze uchodzili za bardzo
nowoczesnych i tu nagle....Jak do nich podejść?

[tiresias]

a bierzecie od nich kasę?
jeżeli tak to morda w kubeł i róbcie jak wam każą
jeżeli nie - jesteście wolnymi ludźmi
nie bierzcie ślubu! po co???

[Gość: aga]

nie rozumiem Twojego problemu
albo jesteście dorosłymi, samodzielnymi ludźmi, podejmującymi świadomą decyzję
o wspólnym życiu i nie musicie się nikogo pytać o zgodę (bo i po co?), albo
jesteście dziećmi na utrzymaniu rodziców, jeśli tak, to chyba nie tylko ze
wspólnym mieszkaniem, ale i ze ślubem trzeba poczekać...

[Gość: kasrin]

Oboje pracujemy, nie jesteśmy na garnuszku rodziców

[tiresias]

no to jesteście porąbani
pozdrawiam

[Gość: aga]

to w czym problem?
jesteście dorośli i sami powinniście decydować o swoim życiu, a rodzice muszą
to zaakceptować
nie wyobrażam sobie ślubu z mężczyzną, z którym wcześniej nie mieszkałam (to
zupełnie inna bajka, niż tzw chodzenie ze sobą, nawet jeśli znacie sie bardzo
długo) i dlatego nie wyobrażam sobie też tego, ze rodzice mieliby za mnie
decydować
nawet jeśli na początku będzie ciężko, to zapewniam Cię, że w końcu rodzice to
zaakcpetują, po prostu nie będą mieli innego wyjścia, mają obowiązek uszanować
Twoją decyzję

życzę powodzenia :)

[Gość: mamusia]

wlasnie

A tak w ogóle...

[Gość: Liver]

... to macie gdzie sami zamieszkać ?
Bo jeżeli kontem u któryś z rodziców to nie ma sensu i tu nie dziwiłbym się
rodzicom. Natomiast jeśli macie oddzielne lokum to w czym problem ?

[Gość: kasrin]

Właśnie że mamy oddzielne lokum i nie musielibyśmy mieszkać z rodzicami. Nie
wyobrażam sobie tego.

[Gość: aga]

no to w czym jest problem??
macie oddzielne mieszkanie, sami się utrzymujecie, kochacie sie - to na co
czekacie??
w jakim jesteście wieku? i dlaczego tak ważna jest zgoda rodziców?

[jagna_jagna]

kasrin napisała:

> Zaręczyliśmy się....Kochamy się bardzo i planujemy ślub. Rodzice nie zgadzają
> się żebyśmy zamiszkali razem przed ślubem. Zawsze uchodzili za bardzo
> nowoczesnych i tu nagle....Jak do nich podejść?


Mieszkalibyście u rodziców czy oddzielnie bo to jest podstawowa kwestia.
Jeśli oddzielnie to mogą wam "nafiukać" nazwijmy to tak.
Jeśli z nimi to niestety ale mogą sobie nie życzyć żeby się obca osoba po domu
platała.
A po ślubie gdzie zamierzacie mieszkać? Jeśli oddzielnie to dalej nie ma
problemu. Jesli u rodziców to trzeba zacisnąć zęby. Poza tym to nie wiem czy
nie trzeba by tego ślubu przesunąć (jeśli oczywiście macie wogole jakieś widoki
na oddzielne mieszkanie).

[Gość: leo]

do rodziców - wcale nie podchodzić, aż się sami "odezwą"
wynająć mieszkanie (chyba że się już ma) i zamieszkać razem conajmniej pół roku (oczywiście konieczna
"pełna" przeprowadzka, małe wspólne zakupy wyposażenia - b. trudny element!!! - warto sprawdzić, etc...)
jak wszystko będzie grało to już nie trzeba mieszać do tego ślubu!!!!

jak chcecie zrobić imprezę, to zróbcie sobie parapetówę

powodzenia

[Gość: mamusia]

pewnie, jak sie chce ze soba zyc to nie trzeba do tego slubu. kwestie finansowe
mozna rozsadnie ustawic - choc znam takiego specjaliste, ktory wymslil, ze z
jej pensji zyja , a z jego pensji splacaja samochod i mieszkanie. a jka sie
przyszlo rozstac to jej nie zostalo nic aon mila samochod i mieszkanie. ale to
byl blad formalny.
natomiast jak sie chce byc rodzina to wygodniej wszystkie prawa i obowiazki
zalatwic jednym podpisem pod aktem slubu, inaczej czlowiek sie strasznie umeczy
aktami notarialnymi, pelnomoctnictwami etc.

a poniewaz troszke odbieglam od tematu - do glowy mi nie przyszlo pytac mamy o
zgode na mieszkanie z ukochanym, wiec tez nie miala okazji zaprotestowac. po
prostu poinformowalam ja o tym planie tak jak pare lat wczesniej o kierunku
studiow, ktory wybralam. ni mniej ni wiecej.

[Gość: anka]

Pytanie zasadnicze - ile macie lat? Samo stwierdzenie, że rodzice się nie
zgadzają świadczy o tym, że szukacie ich akceptacji a nie informujecie, że
podjęliście taką a nie inną decyzję, tzn. sami stawiacie się na pozycji dzieci
a nie dorosłych, niezależnych ludzi. Dorosłość polega m.in. na samodzielnych
wyborach. Jeśli jesteście całkowicie niezależni od rodziców, to po co pytać o
zgodę? Rodzice na pewno będą protestować, jeśli np. macie po 20 lat i
dorabiacie sobie do studiów. Mogą się bać, że za wcześnie wpakujecie się w
dziecko. Jeśli macie np. po 25 lat to pewnie czują strach przed odcięciem
pępowiny. Pytanie, czy wy jesteście gotowi ją odciąć. Wasze decyzje czasem nie
bedą się rodzicom podobały i to jest normalne, nie trzeba od razu zrywać
kontaktów, można posłuchać ich rad, ale decyzje o swoim życiu powinniście
podejmować sami!

[Gość: kasrin]

Wiem, wiem i muszę powiedzieć, że to co napisałaś bardzo mi pomogło
ustosunkować się do całej sytuacji. Zobaczymy jak się ułoży i mam nadzieję, że
jakoś przyjmą to do wiadomości. Pozdrawiam:-)

[Gość: anka]

W ramach ciekawostek: kiedy moi znajomi zamieszkali razem (finansowo byli
więcej niż niezależni), to jej ojciec odbierając telefon mówił że Ewa gdzieś
wyszła, bo przez gardło mu nie przechodziło, że może komuś powiedzieć, że się
wyprowadziła do swojego narzeczonego. I tak przez ponad rok, póki się nie
pobrali...

[Gość: kasrin]

Macie rację porąbane jest to wszystko i z perspektywy nie widzę problemu:-)

[Gość: klastron]

a ja widze. sam mam podobny problem. mimo 28 lat, wlasnego mieszkania, pracy
itd nie jestem w stanie wydukac starym, ze mieszkam z kobieta. a nie jestem, bo
wiem ze dla nich to bylby cios, ze z tego powodu moga niezaakceptowac mojej
przyszlej zony. po prostu nie chce psuc atmosfery przed slubem.

[Gość: anka]

Ale to chowanie głowy w piasek! I po ślubie moze być dokładnie to samo! Co
innego liczyć się ze zdaniem rodziców, a co innego pozwalać im podejmować
decyzje za siebie! Moi też są zawsze pełni obaw, ja natomiast nauczyłam się
jednego - nie tłumaczę się, nie usprawiedliwiam, nie przekonuję. Po prostu
wszystkie te obiekcje kwituję w stylu 'wiem mamo, ale już zdecydowałam".
Rodzicom trzeba też wyznaczyć pewne granice ingerencji, bo potem to się czkawką
odbija. Ty jako facet powinieneś być chyba bardziej zdecydowany (w tym
wieku?!). A co jeśli nie zaakceptują twojej przyszłej małżonki?

[Gość: pg1514]

28 lat i Ty się boisz rodziców??? Mamusia ciągle w niedzielę przywozi Ci
obiadki na cały tydzień? A tatuś wierci otwory w ścianie, bo właśnie Ci kupił
półkę na książki? Żałosne. Facet obudź się! Stań przed lustrem i zobacz, czy
masz jeszcze jaja...

[Gość: klastron]

mam, ale bardzo malutkie! ze strachu przed moimi wrogami - rodzicami.

[Gość: kasrin]

Musisz sam podjąć decyzję, a skoro jesteś mężczyzną to tym bardziej. Spróbuj
oswoić swoich rodziców ze swoją kobietą. Nie musisz mówić od razu że mieszkacie
razem. Zorganizuj kilka spotkań na których będą mogli ją lepiej poznać i
zaakceptować.

[Gość: Aton]

kasrin napisała:

> (...) Rodzice nie zgadzają (...) Jak do nich podejść?

Najlepiej w ogóle nie podchodzić i w ogóle nie mieszkać
przed ślubem razem.

[cerveza]

witam,
my zamieszkalismy razem - to byla nasza wspolna decyzja
pochodzimy z dwoch roznych miast i zamieszkalismy w trzecim
rodzice dowiedzieli sie o tym dopiero wtedy, gdy wszystko bylo przygotowane i
ustalone, czyli na miesiac przed
jestesmy niezalezni finansowo i jest wspaniale
powodzenia!!!
ps. jeszcze nie jestesmy malzenstwem, ale czy jest jakas roznica?
moze tylko bylaby podatkowa
:)))

[Gość: kasrin]

Rozumiem, że każdy ma pogląd na własne życie. Ja nie uważam żeby czekanie z
mieszkaniem razem do ślubu miało sens.

[Gość: gaga]

Podam przyklad z zycia wziety. Moi znajomi byli ze soba 5 lat na zasadzie:"on
u siebie, ona u siebie". Wzieli slub. Po pol roku wspolnego mieszkania
rozstali sie (rozwod w trakcie). Jesli masz mozliwosc zamieszkania z
przyszlym mezem przed slubem, zrob to! Nie mozna lepiej poznac partnera jak
mieszkajac z nim. Wspolne pokonywanie blaskow i cieni codziennosci to proba,
nie tylko dla uczucia.