Nonkonformizm --

[haasioo]

Czy to się opłaca? Przyznaję, że egoistycznie zapytuję tylko dla wzbogacenia
własnej wiedzy; ja jestem niekonformistką, zarówno w życiu prv, osobistym i
służbowym; umiem czasem rezygnować, jeśli mi na czymś nie zależy, to pokornie
schylę głowę i dopasuję się do reszty; nie ufam ludziom, bo jakoś dotąd
niewiele od nich dobrego zaznałam, wolę liczyć na siebie, bo jestem mniej
zawodna; mimo to mam paru wypróbowanych przyjaciół; czasem lecę na pysk ze
zmęczenia, ale zmienić się za ch-ę nie umiem; wiem, że z tego powodu będę
miała problemy w stałej pracy (jako studentka pracuję na zlecenie;)na koniec
mam pytanie do Was, Czy ja jestem normalna, czy zrzucili mnie z jakiejś
obcej planety? bo dziś wyjątkowo czuję się mała, głupia i o małej sile
przebicia?

[dyskopata]

dla mnie to jest niezwykle ważna wartość

[haasioo]

Dla mnie coś, co cenię u innych, a u mnie jest naturalne; czy to oznacza, że
już zawsze będzie mi tak ciężko dogadać się z ludzmi; o rówieśnikach nie
wspomnę?

[dyskopata]

ja bym bardziej twoją postawę określił jako indywidualizm przypuszczam że krótko
pracujesz i myślę że jednak się dostosujesz jak np. znajdziesz pracę w której
współpraca będzie niezbędna proponuję trochę poprzyglądać się kolegom/koleżanką
podczas pracy jak zobaczysz że naprawdę wkładają serce w to co robią to będziesz
potrafiła im zaufać

[haasioo]

to ja powiem tak jak Hłasko w Ikarze: To ja jeszce zobaczę; ale dzięki!

[dyskopata]

a proszę bardzo

[haasioo]

Może to indywidualizm, a nie nonk., ale tekst: widać ci po oczach, żeś diabeł
już tak mnie wkurza zarówno w syt. prv, jak i oficjalnych, a do tego robię
sobie w życiu remanent: zrywam stare znajomości i nowe zawieram na innych
zasadach, mniej toksyczne i ja czuję sie w nich swobodniej, min. dlatego
jestem na forum, uczę się prawa do własnej opinii, i tylko czasami łapię kwasa

[dyskopata]

ja (i nie tylko ja) też się uważam za nonkomformistę ale nie mam problemów z
nawiązywaniem i utrzymywaniem kontaktów ja po prostu nie biorę do siebie opinii
innych i wiem że tego można się nauczyć bo kiedyś bardzo przejmowałem się tym co
ludzie o mnie mówili

[haasioo]

Niech zgadnę tak zwany dystans, najlepiej jeśli będzie miał zmienną długość w
zależności od sytuacji i osoby; nie umiem, ale mam się nauczyć, takie
zalecenie; tylko jak?

[dyskopata]

najważniejszy jest dystans do samego siebie proponuję zacząć się śmiać z głupich
tekstów na twój temat albo celnie ripostować to dodaje pewności siebie

[jackulus]

Mawiają, że dobrze jest z boku się sobie przyglądać... I sprawdzać, co się w
Tobie dzieje, kiedy się zdarzają rzeczy, o których mówisz. Wtedy rośnie
świadomość i panowanie nad tym co odczuwasz. I przede wszystkim zdać sobie
sprawę z tego, że to co mówią inni, to jest ocena Ciebie wg ich własnego
świata, wg ich poglądów, kryteriów, etc. Ona nie może być dla Ciebie
bezwzględną wykładnią, bo skąd niby inni mają Ciebie znać ? Najprawdopodobniej
sama siebie nie znasz do końca, a co dopiero inni. Prawda ? :-)

[haasioo]

Jakkolwiek to zabrzmi; mam wrażenie, że dopiero się urodziłam, parę miesięcy
temu, kiedy coś ważnegow życiu zmieniłam; odrzuciłam nieswoje poczucie winy;
po 23latach zaczynam od początku, znowu sama w innym wydaniu; jeszcze sobie nie
ufam, nie wiem na co mnie stać i czy sobie poradzę;

chyba sama siebie się uczę w tej chwili

[jackulus]

Tak robimy wszyscy, przez cały czas. Jeśli potrafisz zaczynać od początku, to
zawsze sobie poradzisz. Pewne jak w banku... :-)))

[dyskopata]

nigdy się nie dowiesz czy warto sobie ufać jeżeli się o tym nie przekonasz

[haasioo]

Nie zawsze; ja już sprawdzałam; w życiu prv i pracy; tylko, że zawsze stała z
boku osoba, kt. bezwarunkowo ufałam; to był M, ale nie mój; dopiero teraz
widzę, że chcąc mi pomóc, nie do końca to robił; bo trenując mnie do dorosłego
życia, wbijał mi szpilę i osłabiał poczucie własnej wartości; teraz jest
inaczej, na innych zasadach