Mam doła ;(

[hanaria]

W piątek mija termin, jaki wyznaczyłam mojemu starszemu na złożenie sprawy
rozwodowej w sądzie. Z tego co zauważyłam nie pokwapił się tam jeszcze,
mogłam coś przeoczyć, ale zwyczajnie nie miał na to czasu. Obawiam się, że w
piątek powie mi, że nie było dobrego momentu. Moja godność będzie mi kazała
wyjść z naszego wspólnego domu, bo już taki stworzyliśmy. A serce będzie
zatrzymywało. Jeśli się nie mylę to na pewno pojadę na weekend do rodziców,
ale co potem??? Już się boję....
;(

[anias05]

Witaj!
Nie załamuj się, cholera jak łatwo jest komuś radzić,sama sobie tego nie
wyobrażam. Co innego po kłótni, w nerwach, można się spakować i wyskoczyć bez
bólu a tak......
Czeka Ciebie poważna rozmowa, ale z tym weekendem u rodziców to dobry pomysł.
Porozmawiaj z nim i po prostu spokojnie weż szczoteczkę do zębów i wyjdz:-(
Na pewno spędzisz fajny weekend u rodziców a jemu MOŻE to coś da do myślenia.
Cholerka ciężka sprawa, a jeszcze miesiąc temu byłyśmy takie mądre....
Przyznam się ,że chyba sama nie wiem co bym zrobiła.Na pewno udawałabym
pokrzywdzoną i pojechałabym do rodziców ale czy to ruszy naszego starszaka?
Mi się wydaje,że oni są odporni na wszystko...

[hanaria]

Juz wiem na pewno ze nic nie zalatwil bo mi powiedzial, cholera... Nie wiem czy
w ogole czekac do tego piatku czy juz z nim pogadac. Chyba poczekam i tak mi
nic innego nie pozostalo. Sama nie wiem co robic. Juz szukam mieszkania.

Hej Hanaria!!!

[1first_lady]

Zajrzałam tu przypadkiem i strasznie się ucieszyłam ......:)........wiesz
dlaczego! Wygląda na to, że pan w wieku podobnym do mojego, zachował resztki
przyzwoitości i logicznego myślenia! Jeśli Cię choć trochę kocha, to powinien
tak postąpić do końca. Trzymam kciuki, żeby nie zapeszyć! Ale przede wszystkim
trzymam kciuki za Ciebie, zebyś wytrwała w podjętej decyzji!!! Zobaczysz, za
jakiś czs będziesz mu wdzięczna.
Trzymaj się dziewczyno, wiesz, ze Ci dobrze życzę! Pozdrów Rodziców! :)

[hanaria]

Witaj Pierwsza Damo. Wiem, ze mi dobrze życzysz, fajnie że mnie tu znalazłaś.
Wczoraj odbyliśmy rozmowę. Tak jak myślałam, nie zapamiętał sobie daty, tak jak
ja to zrobiłam, zdziwił się "to już miesiąc?" i powiedział, że oczywiście nie
było dobrego momentu. Ale na pewno będzie tak w czwartek. Czyli jutro. To
jednak oznacza, że jutro dopiero z nią porozmawia, a kiedy złoży papiery - nie
wiem. Zabolało mnie to strasznie, ze potraktował moje słowa z przymrużeniem
oka, powiedział, że w takiej sytuacji nie można się trzymać kurczowo
wymyślonych terminów i że on wie co robi.
Że absolutnie mam nie myśleć że on się jakoś próbuje wymigać z rozwodu, bo
decyzja już jest podjęta, a na jej realizację czeka po to, żeby jak najłatwiej
się rozwieść. Żeby jego żona nie wycofała się z obietnicy, że da mu rozwód. On
uważa, że gdyby nie chciała mu dać rozwodu to wtedy pewnie bym nie wytrzymała
całej bitwy w sądzie i bym go olała, więc woli poczekać.

Ja nie wiem co mam o tym myśleć. Łudzę się, że faktycznie on ją lepiej zna i
wie co robi, bo go kocham. Mieszkania nie znalazłam. Dziś ide na rozmowe o
pracę, skończyły mi się własne środki.Na weekend pojadę do rodziców, ale się
nie przyznam co się u mnie dzieje. Przemyślę sobie to raz jeszcze. Zobaczę też
co z tą czwartkową rozmową. Podejmę decyzję z końcem tygodnia.

Jest we mnie dużo bólu i rozczarowania. Jak z nią jutro nie porozmawia, to
pojadę do rodziców jutro.
Pozdrawiam was serdecznie!

[1first_lady]

Bądź konsekwentna i szanuj sama siebie dziewczyno, bo jak Ty tego nie zrobisz,
to on na pewno nie! Wymówki, wymówki, usprawiedliwienia, obiecanki........znamy
to.......!Wiem, że z uczuciami niełatwo, ale uwierz, ze czas sobie z tym
poradzi. Ty jesteś taka młoda, świat nalezy do Ciebie! Dlaczego uparłaś się, ze
Twoim światem musi być podstarzały facet, któremu w dodatku na Tobie nie zależy???

[anias05]

A mi się wydaje,że jemu zależy tylko jak każdy facet jest wygodny!
Przyzwyczaił się i tak mu dobrze, a może się boi?
faceci............ szkoda czasu żeby się nad nimi zastanawiać, trzeba robić
swoje:-)

POZDROWIONKA OD A&J

No dobra! Wsio rawno. Jak zwał tak zwał!

[1first_lady]

W każdym razie poczyna sobie dosyć beztrosko i lekceważąco.
Ale ja o czym innym i Hanaria o tym wie. Czy to jest szczyt szczęścia na ziemi
trzymać się takiego przeżutego i wypranego faceta? on sam jest niepewny i to
widać a poza tym to tak się układa, jakby to los Ci mówił, żeby sobie dać
spokój. I to właśnie zrób! A ja Cię trzymam za słowo :) !!!

[megxx]

Jak najłatwiej się rozwieść?
A mieszkacie razem?
Złożyć pozew bez orzekania, a gdy w sądzie żona powie-tyś winien, grzecznie się na to zgodzić. (na przyjęcie winy)
Gdy małoletnie dzieci w tle..może w ogóle nie dojść do rozwodu-i na to trzeba być gotowym.

Jeżeli facet gra na dwa fronty i Ciebie ukrywa nadal...nie licz na wiele, a przynajmniej nie prędko.
Dobrze robisz przygotowując się na niezależne życie.

[hanaria]

No i zostałam. Pewnie teraz posypią się komentarze, jaka głupia jestem, ale
wierzcie mi - to nie takie łatwe.

Faktycznie - daty nie zapamiętał. Na 3 dni przed nią zaczął rozmowę o
rozwodzie, zapytałam go co w związku z tym zrobił przez ten miesiąc? Zapytał -
"a to już miesiąc?". No jak się wkurzyłam, szlag mnie trafił. Do końca dnia to
była nawet nie burza a Katrina!
Potulnie następnego dnia zaraz z rana porozmawiał z żoną, i dowiedział się że
ona nie chce rozwodu, nie ma czasu ani pieniędzy, nie znalazła sobie adwokata i
tyle. Więc on jej powiedział, że adwokata jej znajdzie, zapłaci za wszystko i
się tym zajmie. Potem zadzwonił do swojej pani adwokat, która mu poradziła, że
skoro w czerwcu poszła na ugodę to żeby jej jednak znaleźć adwokata i przed
sądem porozmawiać w czwórkę.
Na tym sprawa stanęła, bo czeka go teraz ponowna rozmowa z żoną, która musi się
definitywnie zakończyć jakąś decyzją. Powiedział mi że jak nadal będzie się
upierać że nie, to złoży pozew i trudno - będzie się ciągnęło, będą brudy
wywalane na jej życzenie.

Wszystko to zrobił przed terminem miesiąca. Nie tak się umawialiśmy, ale
zostałam. W końcu mam go i tak cały czas przy sobie. Teraz już zadbam o
to ,żeby szybko się reszta potoczyła, bo ja mam wrażenie że on się jej boi. Boi
się tego co jej robi i jak ona to znosi. Ale jak się powiedziało a...

No i tak się skończyła moja historia z podawaniem terminu. Zostałam, bogatsza o
parę przemyśleń. Jeszcze nie wiem jak się z tym czuje.
Pozdrawiam !

[anias05]

Gratuluję podjęcia decyzji.
Nie wiem czy słusznej ale sam fakt że ja podjęłaś już świadczy o ty że jesteś
konkretna:-)
Moze już nigdy nikogo nie pokochasz jak od niego odejdziesz? A tak masz to
swoje szczeście.
A propos nie jesteś jeszcze taka stara, także nie ma sie co spieszyć z
podejmowaniem decyzji:) Daj mu teraz czas i wez wszystko w swoje ręce.A jak za
3,4,5 miesięcy nic się nie zmieni to uciekaj gdzie pieprz rośnie.
Na nic już się nie doczekasz:-( Ale oby tak nie było oczywiście!
Pozdrawiam cieplutko i życze samych cudownych chwil u jego boku:-)

:(:(:(:(:(:(:(

[1first_lady]

Moim zdaniem, to nie jest dobra decyzja :(, ale jak już kiedys Ci powiedziałam-
to Twoje życie......

[klara551]

Twój starszy tak,jak mój/mąż/ zrobił sobie psychiczny lifting na młodym ciałku
Postaw go pod ściana,a go stracisz i to Ci się należy.Myślisz ,że już go
masz,zastanów sie,która jestes z kolei?Ile takich jak ty zaliczył,a potem
wrócił w domowe pielesze.Nie mów o żonie per "ona",bo to ty jestes tą głupią,
która myśli,że łóżko wiąże faceta

[hanaria]

Ciąg dalszy historii:

Więc zostałam i nadal czekam. Tym razem termin podał on sam- do końca stycznia,
bo teraz święta itd. Zaklina się na czym świat stoi, że na pewno to zrobi.
Chyba nie mam innego wyjścia jak poczekać do tego końca stycznia.
O ile wytrzymam, bo poki co mam okropne huśtawki nastrojów. Dziś mu urządziłam
dziką awanturę, po której stwierdził, że nie bedzie już ze mną na temat rozwodu
rozmawiał, bo on wie co ma robić i nic tu już nowego nie wymyślimy.
I nawet jak odejde to on zlozy te papiery, bo nie robi tego dla mnie tylko dla
siebie. Zobaczymy.
Doszlam tez dzisaj do wniosku, że skoro możliwe że zostało nam kilka tygodni
tylko, to dam sobie trochę luzu i przestanę mu tak truć, niech chociaż teraz
będzie miło.

Przyznam, że od momentu kiedy nie dotrzymal tego ultimatum mielismy wlasciwie
kryzys. Zawiodlam się strasznie, po prostu dostalam kopa jak jeszcze nigdy.
Otrzeźwiałam i spojarzałam na to wszystko trochę z boku. No i cóż widzę -
nadal go kocham a strasznie trudno jest odejść od kogoś kogo się kocha. Tym
bardziej, że w mieście gdzie mieszkamy ja nie mam żadnych swoich znajomych,
przyjechalam tu dla niego.
Lada moment zaczne nowa prace, wiec przynajmiej tam ludzi poznam, ale poki co -
jestem bez środków i musiałabym wrócic do rodziców.

Swoja droga, zaczęłam rozmyślać na temat jak wyglądałoby moje życie bez niego a
z kims innym. Nie moge sobie tego wyobrazic. On jest we mnie tak głęboko.
Wszystko co robie i o czym mysle wiąże się z nim. Wszystko co planuję jest z
nim związane. Chcę zeby to on był ojcem moich dzieci. Ale na pewno nie zonaty.

Jest ciężko. Straciłam trochę zaufania, zrzuciłam różowe okulary i czekam do
końca stycznia. To już definitywnie ostatnia jego szansa.

Pozdraiwam Was wszystkie serdecznie!