od lat w tym samym związku

[misia-pysia1]

pewnie gdzies juz był tu poruszany taki temat, ale nie moge sie do kopac,
wiec. Jestem z facetemod 7 lat i jest to jedyny facet w moim zyciu. Kocham go
strasznie, a jednak zdarza mi się zamarzyć, żeby ktos mnie poderwał,
rozkochał i pokazal, ze w innymzwiazku tez moze byc fajnie. Czuję się winna,
myśląc tak... tez tak macie?

[nikosik]

ne mylismy o nim...

[misia-pysia1]

mnie to normalnie wkurza, jak moje koleżanki się rozkochuja, podniecaja, a ja
jak w starym małżeństwie: obiad, kapcie, telewizor i do spania!

[nikosik]

do psania? ocj chyba nie:))))))))))))))))))))mezusia w oborty:)
na spacer, na impreze, moze chatka czy namiot w gorach:P

[misia-pysia1]

to nawet nie mężus jeszcze, a już obrastamy rutyną...a na domki w górach nie
mamy czasu niestety. Ale to raczej chodzi o te "motyle w żołądku", pierwsze
pocałunki, spacery za rękę..mmm...i co ? juz nigdy tak nie będzie??:/

[boberekk1]

no, ja tez tak mam - rutyna i motyle gdzieś odfrunęły niestety!czasami zdarza mi
się myśleć - czy warto to ciągnąc a potem mi za te myśli, a potem znowu -
zastanawiam się, czy nowy związek rozmotylił moje życie...eh zycie,,,

[misia-pysia1]

jakos to wszystko jest nietak pomyślane! czemu człowiek się nie może po prostu
zadowowlić tym, co ma, tylko jak głupi raz na jakiś czas musi jakąś świeżyznę
przeżyć. Ja nie wiem, jak ludziom się udaje zyć ze sobą po kilkadziesiąt lat i
nie mieć wątpliwości...

[kafkaf]

ja też nie wiem, czy to jest możliwe. mam za sobą dłuuugi staż - i jestem z Nim
bi kocham- tak mi się wydaje. ale czasem nachodzą mnie dziwne myśli - i nie
chodzi o swieżyznę, tylko raczej o srarszyznę, tj. tęsknie za kimś kto był ważny
w moim życiu dawno temu i zastanawiam się jakby było z nim? najgorzej gdy
odezwie się czasem telefonicznie, mówi milo i niby oboje wiemy, ze to stara
historia - to potem zastanawiam się, czy nie rzucić wszystkiego w cholerę i nie
zacząć jeszce raz? a może właśnie to była miłość mojego zycia? i co wtedy?

[misia-pysia1]

no i ja właśnie, chyba z obawy, że kiedyś bym się czuła dokładnie tak jak Ty
teraz, wciąz wierzę, że to ma sens. Pomimo tego, że jestem młoda i że to jedyny
facet, jakiego miałam. I ktto nam, biednym kobietom, powie, które decyzje są
dobre?

[kafkaf]

właśnie,decyzje...czasem czuję się jak w piosence"bo ja jestem proszę pana na
zakręcie...". miło mi, ze choć trochę mnie rozumiesz bo nawet moim przyjaciółką
wydaje się chwilami, ze ja zmysły postradałam.potem te wyrzuty sumienia - ze
przecież stały partner, że to, ze siamto. a moze lepiej zaryzykować i spróbować
odnaleść tamtą chwile z dawnych lat? ale czy mam pewność ze On też wciąż o mnie
mysli w kategoriach wspolnej przyszłości? a przecież mój obecny facet jest
wspaniały i czuły i czego ja właściwie chcę? ja jakaś dziwna jestem...

[misia-pysia1]

ja z tym moim obecnym facetem rozstawałam się wiele ray, ale nigdy nei
przestałam myśeć o nim "z sentymentem". Za każdym razem wracaliśmy do siebie i
zawsze było to cudowne, ale powiem Ci, że do dziś nie wiem, czy wracaliśmy do
siebie z przyzwyczajenia, czy z prawdziwej miłości. I myślę, ze się już nie
dowiemy. I chyba nie da się o woelkiej milości tak po prostu zapomnieć, zawsze
coś zostaje, nawet jesli ktos, z kim zyjesz jest cudowny. Sama mam ochotę
czasem na sprawdzeni naprawdę, co by było gdyby...zawsze wydaje mi się to takie
niewinne. ale chyba mamy zbyt wiele do stracenia...a może nie, może właśnie w
życiu trzeba być odważnym??

[kafkaf]

a my nigdy nie rozstawalismy sie chociaż powodów bylo często tysiące.moze to
właśnie ten brak odwagi, moze to wspomniane przyzwyczajenie? a może...dlaczego
nie znamy odpowiedzi na wszystkie pytania? fajnie byloby mieć taką kule magiczną
o zobaczyć-co by bylo, gdyby...

[kafkaf]

no i jeszcze jedno, teraz wiem że to była właśnie WIELKA MIŁOŚĆ mojego zycia.ale
dziś też kocham mego obecnego faceta, tylko jakoś inaczej...

[36mayfair]

Nad zwiazkiem trzeba pracowac, bo inaczej umrze. O wiele latwiej jest zaczynac
ciagle nowe znajomosci, niz pielegnowac stara. Taki wieloletni zwiazek bedzie
jednak glebszy, oparty na przyjazni, a nie tylko namietnosci. Mysle, ze duzo
ludzi czujac nude w zwiazku szuka podniet poza nim zamiast pomyslec jak ozywic
dawna namietnosc.

[ewa_lamia]

A ja myślę, że to dziwne, że skoro kochacie swoich partnerów i jesteście tego
pewne, chodzą Wam po głowie takie rzeczy. Cos musi być jednak nie tak skoro
tęsknicie za czymś czego nie macie. Gdybym ja była w związku z facetem, ale
jeszcze nie był on moim mężem a miałabym inną alternatywę (np. ktos z
przeszłości, kto jak któras z Was pisała dzwoni i wspomina to co było) to
powaznie bym sie zastanowiła nad swoim życiem. Wiem to łaczy sie z ryzykiem,
ale pozostanie z tym obecnym tez jest swego rodzaju ryzykiem tylko mniejszym.
Ja tez bałam sie ryzykowac w życiu, a dziś mam męża, z którym nie jestem
szczęśliwa. Zanim został moim mężem miewałam różne rozmyslania, ale pozostałam
przy nim, bo wydawało mi sie dokładnie tak jak Wam. Dzisiaj już wiem, że jestem
gotowa na ryzyko, które stoi u moich drzwi i zrobie to, bo jestem młoda i nie
chce tylko marzyć i tęsknić! Pozdrawiam

[kafkaf]

witam dzięki za dodanie odwagi - ryzyko też stoi u moich drzwi i zbieram się w
sobie. jestem w tej lepszej sytuacji, że nie mam męża i tak myślę że to już
ostatni dzwonek. ale znając życie - dojdę do tego co Ty- mąż, brak szczęścia. a
może nie dojdę? i znowu rozterki...a mój Miły właśnie wstał, zjemy obiad i dziś
pewnie Przeszłość nie da o sobie znać...buziaki dla wszystkich. oj, przydałby mi
się kubeł zimnej, dyngusowej wody na głowę...

[ewa_lamia]

Ja też tak wiele razy myślałam, ze kubeł zimnej wody by sie przydał, ale
okazuje się, że wtedy nie myślałam o sobie tylko o tej drugiej osobie, czyli
włączały sie wyrzuty sumienia i niestety żal kogoś. Nie ma nic gorszego i
bardziej mylnego, bo wczesniej czy później przejzysz się w lustrze wody w tym
kuble i stwierdzisz "zmarnowałam młodośc". Zamiast szaleć, kochać byc kochaną i
cieszyć sie miłością ja tkwiłam przy kimś, owszem, dobrym, opiekuńczym ale
kompletnie beznamietnym:(Nie wiem jak jest u Ciebie, ale jesli tak masz to
zmiataj szybko, zwłaszcza jak masz z kim i do kogo. Smacznego sniadanka
światecznego życzę :)

[kafkaf]

witam w klubie.i owszem - dobry, opiekuńczy, ale brakuje tego - czegoś...na
pozór - wszystko gra, wspólne zycie, wspolni znajomi i tak od wielu lat. wle jak
najdzie mnie taka refleksja - to stwierdzam, ze jednak czegoś mi brak, podobnie
jak Urszuli w piosence:bobrzy ludzie mówią mi - wszystko jest ok. ale nie wiem
czy stać mnie na tyle, by sie dbudzic wreszcie i zmiatać? a może wymyslam, a
może jakaś glupia jestem? widzę jednak, ze z tego co piszesz ewka - to im dłużej
tym gorzej. a jak okaże się, ze ten za kim tęsknie jest wspaniały bo juz tyle
lat pozostaje w kwestii marzeń tylko? a w rzeczywistości - jest obcym mi
człowiekiem? za chwilę oszaleję. a może Go kocham? ale przecież obecnego też -
tylko inaczej. ewka, a Ty juz podjęłas decyzje?

[ewa_lamia]

kafkaf, ale skaczemy z tych topików :-D tego czy ten drugi będzie lepszy nigdy
sie nie dowiesz dopóki nie zaryzykujesz w tym tkwi sęk. Ale co lepsze twkic w
czymś sprawdzonym, ale nie do konca satysfakcjonującym czy zaczynanie od nowa
czegoś co przynajmniej na starcie wierzysz, że jest lepsze, bo dostarcza Ci to
czego potrzebowałas. Zawsze jest opcja, ze bedziesz porównywć, możesz nawet
zapłakac po czasie, ze tamten (ktorego bys zostawiła) nie zachowałby sie tak
czy tak w danej sytacji. Ale za to nie jest z nim nudno. To bardzo trudny
temat, bo to zycie własnie. Ja ma za sobą kilka lat malżenstwa i kilka dołów z
powodu braku satyswakcji. Robie sie coraz bardziej drazliwa, zniecierpliwiona,
a przez to czasami nie do zniesienia dla otoczenia. Po dłuuugich rozmyslaniach,
wiem, ze z tym mężczyzna nie bede szczesliwa, albo bedzie to tylko pozorne
szczescie, bo dylematy i niespelnione pragnienia, niemoznośc rozwiniecia
skrzydeł, zawsze beda wracały i dopadały i wszytsko bedzie sie zaczynało od
nowa. Dojrzałam do decyzji i teraz tylko czekam na impuls, a ten juz puka do
drzwi ;)

[kafkaf]

szkoda, ze nie mieszkamy natym samym osiedlu...bo twoje opowieści to jak odbicie
mego życia...i przyznaję od dawna z nikim tak mi się dobrze nie
rozmawiało.wiesz, jak to jest- przyjaciólki oceniają, znajome będące w związkach
patrzą na mnie jak na czuba. a tu się okazuje, że takie potyczki z losem to
istotnie trudna sprawa. szkoda tylko, ze nie jestem na forum często i szkoda, że
tak późno Cię poznałam...

[misia-pysia1]

to fajne, co napisałaś...ale myślę, że każda z nas musi sama przejść przez taką
lekcję, żeby zobaczyć, jak by ło naprawdę. A niestety wiem, ze człowiek jest
wten sposób zbudowany, że często lubi nie dostrzegać tego, co ma, a trawa za
płotem zawsze zdaje się by c bardziej zielona. Dlatego nie ma sensu pochopnie
podejmować decyzji-serca w odpowiednim czasie powie, co trzeba zrobic:) tak
mysle przynajmniej:)

[kafkaf]

ale apropos marazmu i niespełnienia - kiedy to odkryłaś? zawsze towarzyszyło Ci
poczucie, że to nie to? bo ja boje się przyznać, ale chyba u mnie właśnie tak
było...a potem przyszło przyzwyczajenie, wspólne zycie i tak trwam...a potem
znów pojawiła się Przeszłość. i nie ma Go na codzień, nie widujemy się, ale gdy
zadzwoni to szaleję, a potem wyrzuty i tak w kółko.

[misia-pysia1]

a ja Wam cos opowiem:) w zeszłym roku poznałam faceta, strasznie mi się
podobał, wydawął mi się ideałem. Przy okazji zaczelo nam sie psuc w związku,
wiec zostawialm mojego faceta (jak pisałam rozstawalismy sie miliony razy-
oczywiscie on nie wie, ze dla innego go zostawilam, zreszta nie do konca to tak
bylo, ale dla uproszczenia uznajmy, ze tak). W kazdym razie wydawalo mi sie, z
znowu jestem zakochana pierwszy raz od tak dawna, ale nistety nie...jak juz
doszlo do konkretow okazalo sie to kompletną klapą, czego nie omiewszkałam mu
powiedzieć. Zeszłam się ze swoim chłopakiem mądrezjsza o to, że trawa za płotem
nie jest bardziej zielona. Ale neistety każdaz nas musi sie o tym przekonać
sama...

[ewa_lamia]

kafkaf! nigdy nie mów, ze cos przyszło za późno, zabrzmiało strasznie, czyzbys
juz zdecydowała, ze nic w swoim zyciu Ci sie nie nalezy? A co do tego czy ja
mialam takie wrazenie..owszem i tez nigdy sie do tego nie przyznawałam, nawet
przed soba, tzn w dniu slubu, zeby bylo wszytsko jasne, wiedzialam ze to co
robie to najlepsza rzecz, bo mialam nadziej, mnóstwo nadziei, ze to zmieni nas
i ansze zycie, ale sie pomyliłam. Niestety wiekszosc ludzi postrzega swiat w
kolorach biało czarnych nie zauwazając odcieni szarości i własnie takie
mowienie , że trawa za płotem jest zielensza jest dowodem na to (przepraszam
misio-pysio1 jesli Cie uraziłam). Mysle, ze te przyjaciółki i znajome o ktorych
kafkaf wspominasz sa albo szczesliwe w swoich zwiazkach i przez to nie
rozumieje Ciebie, albo malo wymagające, a przez to nieświadome stad takie
zdziwinoe, ze Tobie sie cos poprzestawiało. Ja w ten sposób stracilam
przyjaciółke, raz jej sie zwierzyłam skarcila mnie, "probowala sprowadzic na
ziemie" no i już nie jest moja przyjaciółka, Juz nic jej nie mówie.

[ewa_lamia]

haha, a skad pewnośc, ze nie mieszkamy na tym samym osiedlu? ja bym poszla
dalej, mysle ze nawet w tym samym miescie nie mieszkamy, choc moze szkoda:)