Jestem w kropce:(

[miracleyoumakeithappen]

W zeszłym roku w styczniu poznałam faceta.Od tamtej pory jesteśmy razem. Na
początku byłam nim delikatnie zauroczona,ale nigdy nie było to płomienne
uczucie,zreszta nie o to mi chodzi.Jest dobrym człowiekiem,troszczy sie o
mnie dzwoni codziennie ale.....no właśnie cos mi w nim przeszkadza:( zaczyna
mnie drażnić, nie tęsknie za nim a każdy jego dotyk zamiast sprawiac mi
przyjemność,drazni mnie:(jest mi z tym ciężko, a jeszcze gorzej jak mam sie
zebrac do poważnej rozmowy z nim,no bo w koncu chciałabym mu o tmy
powiedziec ale...Boje się,bo jest bardzo miekkim człowiekiem.Boje sie go
skrzywdzić,a sytuacja w której sie znajduje obecnie tez nie jest fair wobec
niego,bo mu o tym nie powiedziałam:(Mam mętlik w głowie do tego napieta i
smutna atmosfera w domu z powodu mojej choroby i choroby mojego taty:(słowem
kanał.....zastanawiam sie czy ni jestem straszna osoba skoro tak odtracam
mojego chłopaka i nie mowie mu prawdy??pomózcie,poradźcie bo zwariuje;(

Przejdz na dwukropek :).

[facet.normalny]

Nie ma u Was umphhh! To ze jest dobrym czlowiekiem to nie jest argumentem
aby byc razem. Potrzebujesz innej znajomosci. Wszechogarniajacej, plomiennej
i zwalajacej z nog. Nie masz sie co meczyc. Powiedz mu, ze potrzebujesz
troche czasu/przestrzeni aby wszystko przemyslec i zajac sie sytuacja
w domu. I na razie nie bedziesz sie z nim spotykala. Lepiej powiedziec to
teraz i zaczac wolno wyhamowywac. Powinien subtelna aluzje zrozumiec.
Jezeli nie to trudno. W takich zwiazkach zawsze jest ktos lekko zraniony.
Ale ta polszczerosc jest lepsza na dluzsza mete. Powiedz mu to podczas
weekendu i od poniedzialku zacznij wyhamowywac :).
Powodzenia,
fn.

[kaktusik0]

jeśli czujesz że gdzieś w środku chcesz z nim być to poczekaj trochę. Mi się
takie nastroje zdarzają jak mam doła i potem mijają. Jeśli czujesz że to
definitywny koniec, to powiedz mu o tym. Nie oszukuj jego i nie zmuszaj do
kłamstw siebie.
trzymaj się

[miedzy_ziemia_a_niebem]

Przemyśl, czy chcesz z nim być. Jeśli nie - jak napisał normalny facet -
wyhamowuj i skończ to.
a jeśli myślisz, że to co Ci przeszkadza, dąłoby się zmienić - porozmawiaj z
nim o tym. Szczera rozmowa, choć tak trudna, jest podstawą.
Zastanów się, czy to jest to, czego chcesz. Czy do prawdziwej miłości
wystarczy, ze jest dobrym człowiekiem?
Jeśli w Tobie nie ma uczucia, to prędzej czy później i tak zacznie się to
wszystko psuć. A wtedy skrzywdzisz nie tylko jego, ale i siebie. Oboje
bedziecie cierpieć, całkiem niepotrzebnie, bo mozesz to zerwać wcześniej.
Straszna nie jesteś, tylko po prostu niezakochana :) moze wielkie uczucie
jeszcze przed Tobą :)
powodzenia

[miracleyoumakeithappen]

nawet nie wiecie jak wam dziekuje za rady:)normalny facecie dzikuje,pomogłes mi
swoja rada i czuje sie silniejsza:)to nie jest takie łatwe zwłaszcza ze mam
toksyczna rodzine. Wszyscy w rodzinie mówia mi "trzymaj T.bo taki dobry to ci
sie juz nie zdarzy"i w tych momentach czuje sie jakbym była jakims quasimodo,a
wcale nie jestem mam wszytsko na swoim miejscu i mozna powiedziec ze jestem
atrakcyjna kobieta:)Moi rodzice też gobardzo polubili i boje sie konsekwencji
odejscia od niego kurcze;(niech mnie ktos przytuli:(

[qw994]

Jeśli nie tęsknisz za nim, a wręcz przeciwnie - drażni cię, to zastanów się
głęboko, czy ty go kochasz? Czy widzisz się u jego boku za 5 lat? Czy ta wizja
powoduje u ciebie panikę? Jeśli tak, to kończ to jak najszybciej, bo to nie
miłość, a prawdziwa miłość na pewno ci się jeszcze przydarzy. Powodzenia.

[aureliana]

ogolnie to wniosek nasuwa sie jeden: beznadzieja. ale z drugiej strony wiem
wlasnego doswiadczenia, ze czasem warto cos takiego przeczekac. czasem. tez
kiedys chcialam zrywac i konczyc zwiazek, a teraz twierdze, ze nigdy w calym
swoim zyciu nie bylam tak szczesliwa jak jestem z tym facetem. ale to zadna
regula; bardziej wyjatek. ps. tez nie wyobrazalam sobie nas za pare lat wtedy, a
okazuje sie, z jestesmy razem caaaaalkiem sporo czasu juz.

[lampka.nocna]

Wszyscy w rodzinie mówia mi "trzymaj T.bo taki dobry to ci
sie juz nie zdarzy"i w tych momentach czuje sie jakbym była jakims quasimodo,a
wcale nie jestem mam wszytsko na swoim miejscu i mozna powiedziec ze jestem
atrakcyjna kobieta:)

Niestety obawiam sie, ze dzieci z toksycznych rodzin gardza dobrocia, bo wydaje
im sie mdla. Nie ma to jak slodki brutal, ten dopiero zapewnia ekscytacje. Ech
kobiety......

[qw994]

Ale co z tego, że dobry, skoro ona go nie kocha? Uważasz, że kobiety kochają
tylko słodkich brutali? To chyba jakiś żart.

[lampka.nocna]

qw994 napisał:

> Ale co z tego, że dobry, skoro ona go nie kocha? Uważasz, że kobiety kochają
> tylko słodkich brutali? To chyba jakiś żart.

Nie tylko, ale bardzo czesto lgna do "typkow", a jak dostana mocno w doope to
zmienia im sie optyka. To co kiedys bylo wada staje sie nagle zaleta tylko, ze
wtedy sa tak pogruchotane psychicznie, ze trzeba lat na dojscie do rownowagi.

[qw994]

Chyba przesadzasz. Wokół siebie widzę szczęśliwe związki, a faceci wcale nie
są "typkami". A mimo to kobiety do nich lgną. Swoimi słowami powtarzasz pewien
stereotyp.

[lampka.nocna]

Jesli kobiecie sie nie podoba mezczyzna z roznych przyczyn to jest to narmalne,
ale jesli jedyna jego wada jest to, ze dzwoni, jest zaangazowany w zwiazek i
jest przewidywalny to taka dziewczyna ma problem.....ale glownie ze soba. Oto
mi chodzilo. A tylko autorka postu najlepiej wie jak z nia jest.

[kill_yourself]

A ja się w pełni zgadzam z normalnym.fecetem - jeśli ten, z którym się
spotykasz już Cię drażni, to lepiej zakończyć to teraz. Łagodnie.
A kobiety są różne - niektóre pokochałyby takiego czułego 'misiaczka', inne
szukają ekscytujących związków. Ty zapewne należysz do tej drugiej grupy, i ...
chyba Cię rozumiem :)
Pozdrawiam
ps. jestem ciekawa, jak to się skończy, więc jeśli nie uznasz tego za nadmierny
ekshibicjonizm, to... napisz :)

It is over :). Finito! :))).

[facet.normalny]

miracleyoumakeithappen napisała:

"Jest dobrym człowiekiem...no właśnie cos mi w nim przeszkadza:( zaczyna
mnie drażnić, nie tęsknie za nim a każdy jego dotyk zamiast sprawiac mi
przyjemność,drazni mnie:(jest mi z tym ciężko)..."


Przeczytaj raz jeszcze siebie. I raz jeszcze :). Jezeli juz Ciebie
znajomosc drazni to z czasem bedzie coraz gorzej. Minimalistycznymi
radami rodziny sie nie przejmuj. Ty z nim bedziesz a nie oni.
Masz olbrzymia szanse poznania kogos kto bedzie wywolywal trzesienie
sie Twoich nog gdy zadzwoni :). Zwiazek to nie instytucja charytatywna.
Nie mozna byc z nikim z litosci lub z obawy o zranienie. Przespij sie
juz z ta decyzja. Porozmawiaj z nim jutro i zawiescie spotykanie sie.
Zacznij z czysta kartka od poniedzialku. Nie sluchaj porad rodziny - nie
pomagaja Tobie. Do diabla z dobrocia - Ty potrzebujesz milosci lub
ekscytujacego zwiazku. Samego dobrego czlowieka zawsze znajdziesz :).
Jezeli czujesz, ze cos jest "nie tego" to na pewno jest.

[coincidenza]

Tak naprawde, to nie ma tu co filozofowac za duzo, wybor jest prosty albo gra
pozorow, twoje zle samopoczucie i co za tym idzie utwierdzanie sie, ze nie
jestes warta czegos wiecej, albo... komfort psychiczny. Spojrz na to w
kategoriach dluzszego okresu czasu, trwania... czy bylabys w stanie w czyms
takim tkwic, nie patrz na to, co mowia ludzie, bo to Twoje zycie, nie patrz na
to jakie trudne rozmowy bedziesz musiala z nim przeprowadzic bo to wszystko
jest blahe w porownaniu z korzysciami, ktore najprawdopodobniej zaczniesz
odczuwac. O swoje szczescie trzeba walczyc, a nawet gdy sie wie, ze mozna kogos
zranic, trzeba to zrobic fair, bez podchodow, oszukiwania siebie i drugiej
strony w imie tak zwanej dobroci serca, litosci. Aha, i sadze ze wazniejsza
jest tu moralnosc (a Ty w pewnym sensie oszukujesz sama siebie i jego w tej
chwili) niz dobroc. Tego, w jaki sposob sie cos odczuwa nie mozna zmienic, i
predzej czy pozniej serducho sie upomina o to, jak to wszystko powinno wygladac
naprawde.. w Twoim przypadku wyglada na to, ze ani iskierek ani tym bardziej
ognia z tego nie bedzie i trzeba postawic sprawe otwarcie zanim wszystko
jeszcze bardziej sie zagmatwa (a na pewno nie bedzie prosciej, i miej odwage
sie przed soba sama do tego przyznac). Tak naprawde bardziej moze ranic go Twoj
brak decyzji, Twoje przeciaganie calej sprawy, skoro i tak wyglada na to, ze
nic z tego nie bedzie. No i glowa do gory, serce nie sluga.. faceta moze na
poczatku zabolec ale, jesli naprawde zalezalo mu na Tobie, powinien zrozumiec..
Pozdrawiam cieplo!

[miracleyoumakeithappen]

dziekuje wam za okazanie mi odrobiny serca na forum:)kurze jest mi cięzko
tymbardziej ze przed chwila napisałm mi na dobranoc jak bardzo mnie kocha,że
nikogo nigdy tak nie kochał i że nidy mnie nie skrzywdzi:)serce mi sie
kraje,robie wszystko zeby mu to wynagrodzic i odwzajemnic jego uczcuia ale sie
nieda:(nieumiem:(