jestem rozdarta

[fiordilligi]

pomiędzy pracą, nauką, domem, dziećmi...Mam straszne przeświadczenie, ze
zaniedbuję rodzinę a przy tym ostatnio osiadłam na laurach i niczego się
nowego nie nauczyłam poza wyrokiem TK sygn 6/06.
Czuję, ze potrzeba mi wyciszenia, przemyślenia własnej sytuacji,rozważenia za
i przeciw ale zabrakło we mnie opanowania, rozwagi,czuję się zagubiona. Nie
wiem, czy zaczynać aplikację adwokacką, cieniutko u mnie z pieniędzmi, z
czasem, z zapałem do podejmowania nauki na nowo.A z drugiej strony dostałam
się, szkoda stracić szansę - mam dwa lata na wpis na listę aplikantów, ale
czy jest sens czekać.
Co mi radzicie? Jak wy byście postąpiły?

Moje zdanie

[akikoo]

Nie bądź rozdarta, ciesz się z tego co osiągnęłaś, nie trać tej wspaniałej
szansy. Myślę, że czekanie i odkładanie nie jest dobrym rozwiązaniem. W
dzisiejszych czasach trudno rezygnować z pracy, szans rozwoju, możliwości
nauki, a będąc normalną kobietą trudno rezygnować z dzieci, rodziny. Więc po
prostu trzeba przyjąc do wiadomości istnienie różnych "rozdarć", że teraz tak
musi być, jak jest i koniec. A czekanie i odkładanie to stanie w miejscu.

[tennesee]

jak sobie czytam różne Twoje wpisy na forach, to mam przekonanie, ze jesteś
osobą, która nie marnuje czasu i nie drepcze w miejscu. Masz dwoje małych
dzieci, skończyłaś aplikację i masz sznse zrobić drugą, cały czas pracujesz,
masz męża itp. Pieniądze jak sama pisałaś nie sa najważniejsze, ale wiem, ze ich
brak dołuje. może po prostu przyszło do Ciebie zwyczajne zmęczenie, tym bardziej
że w ostatnim czasie zdałaś sedziowski. Podziwiam takie osoby jak Ty, ale będę
Cię podziwiać jeszcze bardziej, jeżeli będziesz umiała dać dobie czas dla siebie
i miejsce na wątpliwości. Człowiek to nie cyborg i ma prawo byc zmęczony czy
zniechęcony. A ty, droga fiordilligi próbujesz chyba byc perfekcjonistką, a to
nie zawsze sprzyja dobremu samopoczuciu.
Konkludując: zastanów się dobrze czego Ty chcesz, przelicz na co Cię stać
finansowo, daj sobie miejsce na oddech i czas do namysłu. jak nie będziesz
najdoskonajlszejszą matką i najperfekicyjniejszym prawnikiem to świat sie nie
zawali.

[fiordilligi]

Dziękuję wam za te wpisy. Ja zdaję sobie sprawę, że mam pewną przypadłość
polegającą na irracjonalnym wewnętrznym poczuciu pośpiechu, jakby za chwilę
miał skończyć sie mój odliczony czas na osiągnięcie zawodowego sukcesu.
Irracjonalny ten pospiech ostatnio dopada mnie w moim życiu codziennym, nawet
jak sadzę kwiaty na balkonie to mam wrażenie, że muszę to robić prędko, bo.....
no właśnie nie wiem , po co. Przeciez jest sobota i sprzątanie nie
zając....Prowadzę samochód i sie zastanawiam, po co ja tak szybko jadę, po co
wrzucam czwórkę skoro dojeżdżam do skrzyżowania ze światłami, a na moim pasie
jest czerwone. Poczucie pośpiechu istotnie mnie zmęczyło. Macie zatem rację, ze
to jest jakiś rodzaj zmęczenia. Jest to widocznie sygnał, ze powinnam
odetchnąć.


co to jest : stu prawników na dnie morza? Dobry początek :-)

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=29806

[nula9]

Kochana Fiordiligi,
Czytam Twoją ostatnią wypowiedz i widze siebie....pośpiech ....czas...

Ja własnie dostała nauczke i prztyczek w nos od losu, mocno podupadłam na
zdrowiu,leżąc w szpitalu strasznie żal mi było straconego czasu ze jest taka
ładna pogoda a ja nie mogę pobiegać z moją malutką po dworku...

Teraz tez jeszcze nie wiem co bedzie dalej wiem ze MUSZE zwolnic, moj organizm
nie da rady ani jedno dnia dłużej, nawet zastanawiam się nad powrotem na moją
ukochaną wieś, i nawet czasami nad zmianą pracy....
Mam pomału gdzieś zawodowy sukces, moje dziecko powiedziało mi mamusiu tak się
o Ciebie martwie, i to ja zafundowałam jej ten strach, a moje dziecko ma 3
lata...

Pozdrawiam bardzo serdecznie,

[fiordilligi]

Witam Nula
Pozdrawima Cię i życzę powrotu do zdrowia. To najwazniejsze.
Ja podjęłam już decyzję o rezygnacji z zawodu. Zakładamy z mężem firmę, żeby
jakoś zarabiac na poziomie i może z czasem się przyzwyczaję.
Ta idiotyczna zawierucha na górze, której powodem jest nie za bardzo wiem co ,
najbardziej godzi w takie osoby jak ja, nadto ja to najwidoczniej za bardzo
przeżywam.Obawiam się, że swoich zainteresowań nigdy się nie pozbędę, ale może
moim dzieciom juz łatwiej przyjdzie realizacja własnych marzeń.
W każdym bądź razie nie rozpoczynam juz żadnej aplikacji - mam dość.Nic nie
gasi mnie bardziej niż rozbudzone i na powrót stłumione nadzieje.
No i zamierzam wrócić do zdrowia i nabrać ochoty do tego, żeby się cieszyć
życiem.
pozdrawiam i życze powrotu do zdrowia
Fiordilligi

[akikoo]

Fiordilligi, to smutne co napisałaś.
I pozdrawiam forumowiczki :)

[nula9]

Fiordiligi,

Strasznie mi żal, że ktoś taki jak Ty jednak przez głupotę Tych na górze
rezygnuje, myśle , ze to wielka strata, ale jednocześnie myśle że Ty na tym
zyskasz i Twoja rodzina, wierze że uda Ci Wam się, jak już ruszycie z firmą daj
znać,
No i trzymam za słowo, ze pobiegamy z naszymi córeczkami po Polach Mokotowskich
teraz jest tak pięknie na dworze...)Pojdziemy do ogrodu botanicznego, moze do
zoo, chociaz nie za bardzo lubie widok zwierzat w klatkach i na lody

Ściskam bardzo mocno,

[fiordilligi]

Hej. Mój mąż od dawna już planuje działalność. Ja go popieram i zajmę się tym,
bo on póki co w swoim zawodzie się realizuje i szkoda, zeby go rzucał dla
firmy. Jak będę jechać do Wawy to bezwzględnie dam znać:-) Obiecałam córce i
ona co jakiś czas mnie upomina, że obietnicę trza spełnić :-)

[pom]

Bardzo dobrze rozumiem Twoje rozterki.
Mój synek niedlugo skonczy 3 miesiące a ja już biorę się za zlecenia, bo właśnie
kupujemy mieszkanie i wiadomo - pieniądze są bardzo potrzebne.
A wcale mi się to nie uśmiecha.:(
Bo nie mam zupełnie czasu dla siebie...

Nie pędź tak, naprawdę nie warto. Dwoje dzieci, kolejna aplikacja i nerwy...
pomóż meżowi rozkręcić interes i zapewne zrealizujesz się jako prawnik.

[pimkie1]

Fiordiligi!
nie rezygnuj z zawodu!. Tyle juz osiagnęłaś. Chyba, że potraktujesz to
prejściowo, u nas nie traci się prawa do wykonywania zawodu tak jak u lekarzy ;-
)
Ja właśnie kończę apl. sędziowską i mam ten sam problem co TY - czy iść do
sądu, cy może czekac na rozwój wypadków w związku z OTK w celu wpisania się na
listę, czy może robić cos zupełnie innego...A moja córezcka ma dopiero 2
miesiące...
NIe poddawajmy się! A myślałaś o doradztwie prawnym jako takim? To otwiera
pewne możliwości, mówi sie, że nawet ma powstac odrębny samorząd.
POza tym ja nie wierzę, że osoby ze zdanym egzmaminem sęzdiowskim nie będą się
mogły wpisywać do adwokatury/radców. To se ne vrati! ;-) Rozpoczynanie obecnie
kolejnej aplikacji mija sie moim zdaniem z celem. Musimy tylko cierlpiwie
poczekać na nowelizację ustaw korporacyjnych.
Swoją drogą bardzo chciałabym Cię wypytać o egzamin w ministerstwie i o to jak
da się go zdać mając małe dziecko. Wiem, że Ty tego dokonałaś :-)
Czy mogłabys podać mi swojego priva albo napisać na mojego?
[e-mail]?
Z góry bardzo dziękuję :p-))
PIMKIE (katowiczanka z urodzenia, mieszkanka Warszawy)

[fiordilligi]

Witam
Dzięki za te miłe słowa. W zasadzie okres czarnego humoru minął mi już. To
forum mnie wyciaga ze złych nastrojów , a kontakt z Wami pomaga wierzyc, ze nie
warto rezygnowac. Jednak nie warto.
Teraz chwilowa mam małą przerwę, ale podjełam parę działań i może wyjdzie coś z
tego. Na razie jestem tajemnicza, ale za parę dni część moich spraw się
rozstrzygnie i może cos o nich napiszę.
W ORA zaliczyli mi praktyki sądowe i bardzo zachecają do wpisu na liste
aplikantów - ale ja się zastanawiam. Zaliczenie 1,5 roku niekoniecznie musi
mnie w zupełności satysfakcjonować. Nie ukrywam, ze czekam na rozwój wypadków.
Aplikacja jest kosztowna i długa, a po sedziowskim jednak wiekszość wiedzy
merytorycznej przerobilismy, pozostaje tak naprawdę kwestia praktyki.
Próbowałam dac sobie spokoj, ale ja chyba nie potrafie :-(

[fiordilligi]

Zapraszam na priva gazetowego [e-mail]

[mansfeld]

Dziewczyny - PODZIWIAM WAS! Jestem facetem i też nie zawsze chce mi się
zakuwać, ale czytając o was po prostu zaczynam wstydzić się za siebie! Jak Wam
się to udaje? Podziwiam Was i gratuluję Waszym mężom i chłopakom!

[a.mas1]

moja droga mowia widzialy galy co braly!!!tez zawod jest ciezki ale mozna
wszystko pogodzic wiem to z wlasnego doswiadczenia widzac swoja rodzine i sama
tak samo zrobilam a aplikacje rob bo to bardzo cenny papier na cale
zycie,pozdrawiam agata