imię

[wascka]

zaraz musze wybrać imię na bierzmowanie i nei mogę się zdecydować,,,
pomóżcie! mam do wyboru
1. Matydla
2. Nina
3. Antonina
4. Jadwiga

co radzicie?

[mmm_kkk]

żadne mi się jakoś nie podoba specjalnie,ale jeśli już to nina .ja mam weronika.

[wascka]

widzisz, a mi się z kolei nie podoba weronika...

Matylda

[nikita696]

bardzo ładne:)

[kohol]

Antonina mi się podoba i Jadwiga.
Może zainspirują Cię biografie tych świętych? www.biblia-patron.com

[cala_w_kwiatkach]

a ja wzielam sobie imie po Królowej Jadwidze:))

[skorpionica11]

bo Nina to kojarzy mi sie z pewnym ku..szonem z ktorym pracowalam kiedys
Antonina to kojarzy mi sie ze strasza osoba
Jadwiga j.w

[krambambulia]

wybierz raczej imię świętej, która wyda ci się szczególnie bliska :)

www.imiona.net.pl/

Matylda

[krambambulia]

święta Matylda
królowa | wspomnienie obchodzimy 14 marca

Patronka królowych i wdów.



--------------------------------------------------------------------------------

Święta Matylda urodziła się około roku 895. Była córką saskiego hrabiego
Teodoryka i Reinhildy, spokrewnionej z królewskim rodem duńsko-fryzyjskim.
Wychowywała ją jednak babka. W 909 roku dziewczyna poślubiła saskiego księcia
Henryka Ptasznika, z którym miała trzech synów. Gdy zmarł król Konrad, Henryka
wybrano nowym monarchą. Ale Matylda nawet będąc królową, żyła skromnie,
gorliwie oddając się modłom i postom. Pomagała także biednym. Dzięki jej
dobroczynności zbudowano liczne kościoły, przytułki i szpitale. Król Henryk
stoczył wiele zwycięskich wojen. Lud wierzył, że to pobożność Matyldy była
źródłem jego sukcesów i dlatego małżonek nie sprzeciwiał się szczodrobliwości
swojej żony, choć skarb królestwa nieraz był zagrożony. Sytuacja zmieniła się
jednak po śmierci Henryka. Tron objął Otton, syn Matyldy, lecz jego młodszy
brat nie chciał się z tym pogodzić. Matka zdołała zapobiec bratobójczej walce,
ale sama stała się ofiarą swych wysiłków – bracia zawarli rozejm i postanowili
ograniczyć wpływy królowej-matki. Oskarżyli ją, że donacjami na rzecz Kościoła
doprowadza państwo do ruiny. Nakazali jej przedstawić szczegółowe wyliczenia, a
w jej najbliższym otoczeniu umieścili szpiegów. Matylda podzieliła, więc cały
majątek między synów i sama schroniła się na wsi. Niedługo potem Otton ciężko
zachorował, a książę Henryk doznał wielu niepowodzeń. Lud i Kościół wierzyli,
że tak mszczą się na nich krzywdy, które uczynili swej matce. Otton też widać
tak myślał, gdyż ubłagał Matyldę, by wróciła na dwór i oddał jej cały majątek.
Dzięki temu królowa mogła kontynuować dzieło, które rozpoczęła za młodu –
wspomaganie Kościoła i biednych.
Zmarła 14 marca 968 roku w Quedlinburgu. Została pochowana w kościele św.
Serwacego, obok swego męża. Lud szybko otoczył ją czcią należną świętym.

[krambambulia]

Matylda
Imię złożone pochodzenia germańskiego. Pierwszym jego członem jest element maht-
(meht) – moc męstwo, a drugim -hild – walka, wojna.

Nina

[krambambulia]

święta Nina z Gruzji
wspomnienie obchodzimy 14 stycznia



--------------------------------------------------------------------------------

Święta Nina jest bohaterka wielu legend. Jako niewolnica trafiła na początku IV
wieku do Gruzji. Była chrześcijanką, a żyła wśród pogan. Miała jednak dar,
którym potrafiła ich zjednać. Pani, której służyła, zachorowało dziecko. Nikt
nie potrafił mu pomóc i zrozpaczeni rodzice kazali niewolnicy czuwać w nocy
przy kolebce. Ona przytuliła niemowlę, okryła je własną suknią, zaczęła gorąco
modlić się i dziecko wyzdrowiało. Wieść o tym szybko się rozeszła i do Niny
zaczęli przychodzić ludzie chorzy z całego miasta. Gdy o darze Niny usłyszała
sama królowa, od dawna już poważnie chora, wezwała ją do siebie. Nina
odpowiedziała jednak, że jako niewolnica nie jest godna, by pojawić się w
pałacu, wówczas władczyni udała się do niej. Nina okryła ją suknią, wzniosła
modły i królowa wyzdrowiała. Królowa nie wiedziała, jak ma dziękować swej
zbawczyni. Król wysłał Ninie złoto i srebro, lecz ona kazała wszystko odesłać z
powrotem. Nie mnie macie dziękować – powiedziała – lecz Chrystusowi. Z początku
gruziński monarcha wzdragał się z przyjęciem chrztu mimo tak niezbitych dowodów
mocy Zbawiciela. Legenda głosi, że potrzebował jeszcze jednego cudu. Podobno
pewnego razu zabłądził w lesie na polowaniu i przerażony przyrzekł, że nawróci
się, jeśli odnajdzie drogę do zamku. Wówczas mgły rozstąpiły się, zaświeciło
słońce, a władca, powróciwszy bezpiecznie, natychmiast spełnił swą obietnicę i
wezwał Ninę, by oświeciła go i jego małżonkę w kwestiach wiary. Wkrótce potem
królewska para przyjęła chrzest, a w ślad za nimi cały gruziński naród.

[krambambulia]

Nina
Imię to jest zdrobnieniem żeńskiego imienia Janina, które z kolei oznacza - Bóg
jest łaskaw. Inną formą tego imienia jest Nino.

Antonina

[krambambulia]

Antonina
Jest rozumiana u nas jako żeńska forma imienia Antoni. W rzeczywistości jest to
żeńska postać łacińskiego imienia Antoninus (Antonin) czyli należący do rodu
Antoniuszy, Antoniuszowy. W naszym przypadku należałoby imię to przetłumaczyć
jako Antoniuszowa.


--------------------------------------------------------------------------------
święta Antonina
dziewica i męczennica | wspomnienie obchodzimy 4 maja



--------------------------------------------------------------------------------

Święta Antonina pochodziła z miasta Krodam w Tracji. Była bogobojną
chrześcijanką. Gdy za cesarza Dioklecjana i Galeriusza Maksymiana wybuchły
prześladowania, pojmano ją i wtrącono do więzienia. Rządca Fest próbował
obietnicami nakłonić ją do wyparcia się wiary w Chrystusa. Proponował by jako
mądra i czysta dziewica została kapłanką bogini Artemidy. Obiecywał przy tym
liczne dary i honory. Ona jednak odrzuciła wszystko, nazywając pogańskie bożki
diabłami. Rozgniewany rządca polecił pobić dziewczynę i wtrącić na trzy dni do
lochów. Jednocześnie rozkazał dowódcy strażników, aby dobrym słowem próbował
przekonać męczennicę do wyrzeczenia się Chrystusa. Jednak i jego starania nie
przyniosły żadnych rezultatów.
Czwartego dnia Antoninę przyprowadzono przed oblicze rządcy. Sąd oddał ją na
pohańbienie do domu publicznego. Tam jeden ze strażników - dwudziestotrzyletni
Aleksander, postanowił pomóc jej w ucieczce. Narzucił na nią swój płaszcz, a
sam pozostał w pomieszczeniu. Kiedy wszystko wyszło na jaw Aleksandra
aresztowano, a za Antoniną rozesłano listy gończe. Gdy jednak żołnierza
postawiono przed sądem, męczennica powróciła i razem zaczęli wychwalać Pana i
osądzać swych prześladowców. Wówczas oblano ich smołą, wtrącono do głębokiego
dołu i zasypano ziemią. Miało to miejsce w 306 roku. Gdy tylko zaprzestano
prześladowań chrześcijan, relikwie męczenników, w obecności których miały
miejsce cudowne uzdrowienia, przeniesiono do Konstantynopola.
Wierni modlą się do świętej o pomoc przy próbach gwałtu oraz o wstawiennictwo w
czystości małżeńskiej.

[aiczka]

> żeńska postać łacińskiego imienia Antoninus (Antonin) czyli należący do rodu
> Antoniuszy, Antoniuszowy. W naszym przypadku należałoby imię to przetłumaczyć
> jako Antoniuszowa.

Raczej Antoniuszówna. Imię pochodziło od ojca a nie męża.

[krambambulia]

Ja tylko kopiuję to ze stronki o swiętych :)

Jadwiga

[krambambulia]

Jadwiga
Jest to imię pochodzenia germańskiego złożone z dwóch członów: hadu- i -wig.
Słowa te miały to samo znaczenie – walka.


--------------------------------------------------------------------------------
święta Jadwiga Śląska
księżna | wspomnienie obchodzimy 16 października

Patronka Polski, Śląska, archidiecezji wrocławskiej, diecezji w Gorlitz, miast:
Andechs, Berlina, Krakowa, Trzebnicy, Wrocławia, Europy, uchodźców oraz
pojednania i pokoju.



--------------------------------------------------------------------------------

Święta Jadwiga Śląska urodziła się w 1174 roku na zamku rodowym w Bawarii, jako
jedna z córek Bertolda IV i Agnieszki, córki margrabiego Miśni. Otrzymała
staranne wychowanie i wykształcenie w domu rodzinnym i u benedyktynek w
Kitzingen. Jadwiga odznaczała się dojrzałością serca i umysłu. Unikając
beztroskiej pustoty dziecięcej, przyswajała sobie dobre obyczaje. W trzynastym
roku życia poślubiła Henryka Brodatego, księcia Wrocławia, z którym miała
siedmioro dzieci. Około 1190 roku przybyli na Śląsk.
W swoim życiu Jadwiga doświadczyła tajemnicy krzyża. Przeżyła śmierć męża i
prawie wszystkich swoich dzieci. Jej ukochany syn Henryk Pobożny zginął podczas
bitwy pod Legnicą. Ostatnie lata swego życia spędziła Jadwiga w ufundowanym
przez siebie klasztorze cystersek w Trzebnicy, gdzie przełożoną była jej córka
Gertruda. Święta słynęła z pobożności i czynów miłosierdzia. Opiekowała się
biednymi i chorymi fundując im przytułki i szpitale. Wyczerpana surowym życiem
mniszki, choć nie składała ślubów zakonnych, zmarła 14 X 1243 roku.
Kanonizował ją Klemens IV w 1267 roku. W XVII wieku powstało bractwo Świętej
Jadwigi, zaś we Wrocławiu zgromadzenie sióstr Świętej Jadwigi, zajmujące się
pracą charytatywną.
W ikonografii przedstawiana jest jako młoda mężatka w długiej sukni lub w
książęcym płaszczu z diademem na głowie. Czasami w habicie cysterskim. Jej
atrybutami są: but w ręce, krzyż, księga, figurka Matki Boskiej, makieta
kościoła w dłoniach, różaniec.

[krambambulia]

święta Jadwiga Królowa
królowa | wspomnienie obchodzimy 8 czerwca



--------------------------------------------------------------------------------

Św. Jadwiga, królowa, urodziła się 18 lutego 1374 roku jako córka Ludwika,
króla Węgier i Polski, oraz Elżbiety Bośniackiej. Po ojcu odziedziczyła tron
Polski. W wieku 10 lat została koronowana. Było to 16 października 1384 roku.
Ze względów dynastycznych w wieku 4 lat została zaręczona z Wilhelmem, synem
cesarza Leopolda. Ustalenia te jednak anulowano. Ale Wilhelm pojawił się w
Krakowie, pragnąc poślubić Jadwigę. Mimo życzliwości i uczucia, jakim darzyła
go młodziutka królowa, musiał jednak opuścić Kraków. W związku z zaistniałą
sytuacją polityczną, a także wobec dalekosiężnych planów polskich rozważano
możliwość unii Polski z Litwą. Stała się ona faktem dzięki małżeństwu królowej
Jadwigi z Władysławem Jagiełłą, wielkim księciem Litwy. Ceremonia zaślubin,
poprzedzona chrztem Jagiełły, odbyła się w katedrze królewskiej 18 lutego 1386
roku. Jadwiga miała wtedy 12 lat, a Jagiełło 35. Królowa stała się sprawczynią
i uczestniczką chrystianizacji Litwy. Biorąc czynny udział w rządzeniu
państwem, prowadziła głębokie życie religijne. Wojciech Jastrzębiec, arcybiskup
gnieźnieński, który przez pewien czas był kanclerzem królowej, zapisał: „Z
doświadczenia wiemy, że spełniała przeróżne uczynki miłosierdzia, cierpliwości,
postów, czuwań oraz innych niezliczonych dzieł pobożnych”. Poprzez akt
fundacyjny i testamentalny zapis na rzecz Akademii Krakowskiej uchodzi za
współzałożycielkę Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmarła, wkrótce po połogu, 17
lipca 1399 roku w Krakowie.
8 czerwca 1979 roku w katedrze na Wawelu Jan Paweł II odprawił po raz pierwszy
Mszę św. ku czci błogosławionej królowej Jadwigi, wynosząc ją tym samym na
ołtarze. Kanonizował ją uroczyście na Błoniach Krakowskich ten sam papież 8
czerwca 1997.

[lusia59]

Moja rada: wybierz Matylde.

[polla4]

Z całym szacunkiem dla wszystkich Jadwig, tylko nie Jadzia (łojezu)

Ja bym wybrała Matyldę, jakoś tak najbardziej neutralnie z tych Twoich
propozycji i dzieci nie powinny się smiać. Nina też ładnie, choć trochę zbyt
oficjalnie i chłodno.

[krambambulia]

Hm, imienia z bierzmowania przecież sie nie używa na co dzień, więc chyba to
nie ma znaczenia jak imię brzmi... I jakie dzieci...???? Do bierzmowania
przystępuje się w liceum.

[polla4]

Ups, gapa jestem (nie przeczytałam dokłądnie:)

stanowczo Matylda - to piękne imię

[feminasapiens]

hmm... ;-)

[lidka_77]

i tak się zaczyna uzależnienie ;-) teraz pytasz o imię, później, którego faceta
masz wybrać - Marcina, Maćka czy Zenka... uciekaj póki możesz ;-)

[deodyma]

antonina

[wascka]

wybrałam już MATYLDĘ,,,. Tak to już jest uzależnienie! imię to imię, a
potencjalnego 'faceta' nie znacie[nie znasz] więc jak mogłabym pytać którego
wybrać, ehhh słów brak

[cala_w_kwiatkach]

wybierz JADWIGA!
ja tak mam z bierzmowania, JADZKA:)

[wascka]

za późno! ksiądź już wpisał... co mi tam, tak nie będę używać

[magdam26]

Hmm...to nie jest łatwe pytanie. Mało kto odpowie ci na nie "tak z marszu".
Biografie świetych nie są powszechnie znane i dlatego trudno komuś doradzić
wybór patrona od bierzmowania. Trzeba troszkę poczytać, zastanowić się.

[lilarose]

Matylda lub Nina

[martalek]

matylda, tylko nie jadzia!

[andzia_to_ja]

uhm,
Matylda jest bardzo ładne

[frutinka]

Mnie się bardzo zawsze podobało imię Matylda. Ale Nina też brzmi pieknie.
Bardzo kobieco. Szczerze powiedziawszy zupełnie zapomniałam o tym imieniu. Może
weź tą Ninę? Bardziej też chyba oryginalne niż Matylda.

[andzia_to_ja]

wiecie, nie wiem dlaczego, ale moja Babcia zawsze mówiła, krowa Matylda,
hm, a mnie podoba się to imię, jak już pisałam wcześniej, a Nina też ładne

[domisku_21]

2

[ardzuna]

ładne imiona, ale moze coś bardziej wykręconego:
Kandyda
Amata
Flora
Benilda
Eutropia. Super, nie?
www.ak.org.pl/download/zywoty_swietych.pdf