Dlaczego ludzie tak bardzo chca miec dzieci

[kizinka15]

moje życie nie jest złe. Myślę, że mogę powiedzieć o sobie że jestem szczęśliwą
osobą. Może dziecko (lub dzieci), które urodzę też będą mogły się cieszyć tym że
po prostu są i mogą spróbować tego wszystkiego co daje i oferuje nam nam życie

życie przed i po urodzeniu dziecka jest tak samo wartościowe i ekscytujące. Na
pewno to przed było dużo lepsze.

[kabja]

Ja też nie jestem pewna,czy dzieci to rzeczywiście takie wielkie szczęście.
Rzadko odważam się publicznie o tym mówić. Wolę sobie spokojnie żyć,czytac
książki,uczyc się języków,wysypiać się porządnie bez wstawania do dziecka itp.
Dziecko ogranicza takie rzeczy,wiem od mamusiek,że zazdroszczą mi tego,chociaż
przyznać im się nie wypada. Czasem tylko dają się przyłapać
mówiąc: "o,kochana,nie pamietam,kiedy ostatnio przeczytałam książke, przespałam
całą noc..."
Myślę,że chęć posiadania dzieci to zwykły instynkt. Widocznie nie wszyscy go
mają.

[kmkasia]

Zam 2 kobiety, które nie chciały dzieci z własnej woli i wydawałoby się , że
przemyślanej decyzji.
Obie w tej chwili w wieku po 60tce i obie .... żałują podjętej decyzji.
Każdy podejmuje decyzje sam i sam później ponosi jej konsekwencje, uważam,że
ludzie którzy nie chcą mieć dzieci poprostu nie powinni ich mieć i tyle (lepiej
dla dzieci), a nie roztrząsać czemu inni chcą. Powodów za i przeciw jest
zapewne tyle samo.

:)

[operatorkoparki]

ale sie usmiałem, kiedys dokładnie to były moje słowa
a teraz nie ma wiekszego szcżeścia niż moje 2 córeczki:)
i powiem tak ludzie bezdzietni są biedni - bardzo biedni
Ale dopóki ktoś nie ma swojego to nie zrozumie ja jestem tego przykładem.

[waldemarka]

no ja nie czuję się ,,biedna"...Niejeden chciałby zwiedzić tyle co ja, i
osoiągnąc takie sukcesy. Gdybym wybrała tradycyjny model życia, to własnie
dzisiaj byłabym biedna. :o

[gringo68]

Tjaa, zwiedzisz i osiągniesz mnóstwo, a potem zostaną ci puste cztery ściany i
przeglądane w domu spokojnej starości albumy ze zdjęciami z podróży...

Idziesz na łatwiznę. Z dziećmi mozna zwiedzić rownie dużo i rownie dobrze
realizować swoje apirajce, tyle że jest to oczywiście trudniejsze, bo trzeba
dostosować się wtedy do sytuacji kiedy wszstko nie kręci się wokół ciebie i
twoich zachcianek. Trudniejze lae rownie możliwe dla ambitnych i lubiących
wyzwania...

P.S. Poziom przyjaciól nie zależy do dzietności czy bezdzietności...

[p.s.j]

Powtórzę swoją myśl. Większość pensjonariuszy domów spokojnej starości _ma_ dzieci.

[gringo68]

p.s.j napisał:

> Powtórzę swoją myśl. Większość pensjonariuszy domów spokojnej starości _ma_
dzi
> eci.

Masz jakieś dane na popparcie swojej tezy. Ja mam info z pierwszej ręki.
Siostra żony jest lekarzem i ma konsultacje specjalistyczne w takim właśnie
domu. Dusponuje dossier i ankietami. Wiekszość pensjonariuszy nie ma dzieci, a
ci którzy mają są tam najczęsciej z tego powodu, że rodzina faktycznie nie jest
w stanie się nimi zająć czy to z powodów bytowych, czy te stanu zdrowia
wymagającego ciagłej opieki pielęgniarskiej. Przypadki, że rodzina podrzuca
kogoś do takiego domu, bo chce żyć lekko, latwo i przyjemnie są jednostkowe.
Oczywiście są medialne dlatego je się eksponuje, chociaż tak naprawdę to drobny
margines...

[p.s.j]

Z uwagi na stan zdrowia moja prababcia w wieku lat 87 została przewieziona do
domu opieki. Cała rodzina ją tam odwiedzała, ja od czasu do czasu też, więc mam
dane jako tzw. "eye-witness" - po prostu do pozostałych pensjonariuszy też
przychodzili goście - jak należało przypuszczać po wieku i rozmowach - rodzina.

[gringo68]

p.s.j napisał:

> Z uwagi na stan zdrowia moja prababcia w wieku lat 87 została przewieziona do
> domu opieki. Cała rodzina ją tam odwiedzała, ja od czasu do czasu też, więc
mam
> dane jako tzw. "eye-witness" - po prostu do pozostałych pensjonariuszy też
> przychodzili goście - jak należało przypuszczać po wieku i rozmowach -
rodzina.

No wlaśnie opisujesz co widzialeś, jednak konkretów nie podajesz. Ja wlaśnie
pisalem o tym, ze w ogromnej więszkści przypadków, wlaśnie stan zdrowia takiej
osoby oraz obiektywna niemożnośc zapewnienia opieki w domu przez rodzine jest
przyczyna umieszczenia w domu opieki. Opieram to na relacjach lekarki, która ma
pełny wglad w sytuację życiową takich ludzi. Twoja prababcia też pewnie dlatego
tam trafiła....

[p.s.j]

Nooo tak, tyle ze ja nie pisałem o POWODACH umieszczania w domach opieki. Po
prostu chciałem zanegować dosć fałszywą teze "jak nie bedziesz mieć dzieci, na
starość trafisz do domu opieki, a jak będziesz miał dzieci, to się tobą zajmą".
Otóż nie zajmą się, bo osoby z dziecmi i bezdzietne kończą w tym samym miejscu.

[des4]

p.s.j napisał:

> Nooo tak, tyle ze ja nie pisałem o POWODACH umieszczania w domach opieki. Po
> prostu chciałem zanegować dosć fałszywą teze "jak nie bedziesz mieć dzieci, na
> starość trafisz do domu opieki, a jak będziesz miał dzieci, to się tobą
zajmą".
> Otóż nie zajmą się, bo osoby z dziecmi i bezdzietne kończą w tym samym
miejscu.

Widzisz, domy opieki to ekstremum. Mi z kolei chodziło o to, że starość jest w
większości przypadków szczęśliwsza z dziećmi niż bez nich. Pomijam ty patologie
i wypadki losowe. Ja i moja zona mamy spore rodziny z duża ilością rodzeństwa i
dzieci. I widzę ja moi rodzice czy teściowie się ciesza kiedy my przyjeżdzamy
do nich, kiedy spotykamy się róznych okazji, kiedy oni przychodzą do nas, kiedy
my podrzucamy im wnuki kiedy od czasu do czasu wychodzimy gdzieś dami, nawet
kiedy prosimy ich o wybranie dziecka z przedszkola Dla mnie nic tego nie
zastąpi, żadna samorealizacja, wyprawy dookoła świata czy też kółko szachowe.
Po prostu, kiedy wracam do domu, wiem że zawsze ktoś w nim na mnie czeka i ten
dom żyje. Znam też ludzi, którym na starość zostały tylko cztery ściany, co z
tego że złocone...

[p.s.j]

To piękna wizja, może bym i w nią uwierzył, gdyby nie fakt, iż wiązanie się
dzieci i rodziców tak głębokimi relacjami emocjonalnymi (zwłaszcza w okresie
starosci rodziców) to wynalazek ostatnich 120-150 lat, mniej więcej od II połowy
XIX wieku. Ciekawe, czy wcześniej ludziom tak dokuczały straszliwie te "cztery
ściany złocone" :) ?

[des4]

p.s.j napisał:

> To piękna wizja, może bym i w nią uwierzył, gdyby nie fakt, iż wiązanie się
> dzieci i rodziców tak głębokimi relacjami emocjonalnymi (zwłaszcza w okresie
> starosci rodziców) to wynalazek ostatnich 120-150 lat, mniej więcej od II
połow
> y
> XIX wieku. Ciekawe, czy wcześniej ludziom tak dokuczały straszliwie te "cztery
> ściany złocone" :) ?

Coż ja nie rozpatruję hitorii społeczeństwa i cywilizacji, tylko piszę o swoich
odczuciach...

[echtom]

Wcześniej mało kto dożywał starości.

[operatorkoparki]

bzdury piszesz prosze popatrzec na 0-X wiek naprzykład w wiekszosci wsie imałe
miasteczka i rodziny, w wielu kulturach

a pozatym co to ma do rzeczy?
Zaraz jeden napisze że tu i tu było tak czy siak,
Jak komputer to wynalazek ostatnich 50 lat to tego też nie powinno się stosować.

Jak czytam wypowiedzi "anty dziecowych" to myślę że jednak maja oni coś nie tak
w głowach (z róznych przyczyn) a do tej pory naprawde myslałem że jak ktos nie
chce to nie ma , a te wywody nie mam dzieci i mam lepiej bo.... są poprostu
istna pozywka dla psychologów

[waldemarka]

ale czy ja naprawdę musze mieć dzieci skoro ich po prostu nie lubię? Skoro nie
odpowiada mi taki model życia? W imie czego mam się zmuszać do macierzyństwa.
Mi jest naprawdę dobrze z moją bezdzietnością.

[operatorkoparki]

własnie ak nie lubisz dzieci to ich nie masz i tu jest decyzja - a mieszanie do
tego "zwiedzania" i pracy to bełkot,
ja np. nie nawidze zwiedzać - uwieliam podroże ale nie zwiedzanie i nie lubię
zwiedzaczy obwieszonych aparatami - nabijających albymy - po prostu są nudni
wolą widzieć niż przezyć. taki jest mój wybór.

[b.dori]

waldemarka napisała:

> no ja nie czuję się ,,biedna"...Niejeden chciałby zwiedzić tyle co ja, i
> osoiągnąc takie sukcesy. Gdybym wybrała tradycyjny model życia, to własnie
> dzisiaj byłabym biedna. :o

No ja zamiast zwiedzania i sukcesow ponad wszystko pragne dzidziusia .Oddałabym
wszystko żeby miec dziecko , razem z mężem bardzo pragniemy i cierpimy z powodu
braku dzidziusia.Leczymy sie na niepłodnosc ,ciągle mamy nadzieje że w końcu nam
sie uda ,niewyobrażamy sobie życia bez dziecka , nie jesteśmy szczęsliwymi
ludzmi .Cierpimy .

[des4]

b.dori napisała:

> No ja zamiast zwiedzania i sukcesow ponad wszystko pragne
dzidziusia .Oddałabym
> wszystko żeby miec dziecko , razem z mężem bardzo pragniemy i cierpimy z
powodu
> braku dzidziusia.Leczymy sie na niepłodnosc ,ciągle mamy nadzieje że w końcu
na
> m
> sie uda ,niewyobrażamy sobie życia bez dziecka , nie jesteśmy szczęsliwymi
> ludzmi .Cierpimy .
>

Wszstko będzie dobrze. Trzeba próbować, próbować, aż do skutku. Jeśli nie macie
defektu definitywnie wykluczającego możliwość poziadania potomstwa, to pedzej
czy później się uda.

Mam dwoje dzieci i też nie obyło się bez problemów. Mielismy jednak szczęście i
lekarza który potrafił nam pomóc. Za każdym razem wystarczyła kilkumiesięczna
terapia...

A jeśl nie zostaje innae rozwiazanie - adopcja, ale to już zupełnie inna para
kaloszy i moim zdaniem znacznie poważniejsza decyzja. Tym torem poszli moi
znajomi adoptując roczną coreczkę. Minely 3 lata i są szczęśliwą, kochającą się
rodzina...

[kora.munroe]

b.dori napisała:
> No ja zamiast zwiedzania i sukcesow ponad wszystko pragne
dzidziusia .Oddałabym
> wszystko żeby miec dziecko , razem z mężem bardzo pragniemy i cierpimy z
powodu
> braku dzidziusia.Leczymy sie na niepłodnosc ,ciągle mamy nadzieje że w końcu
na
> m
> sie uda ,niewyobrażamy sobie życia bez dziecka , nie jesteśmy szczęsliwymi
> ludzmi .Cierpimy .

Bardzo Wam życzę, żebyście doczekali się swojego dzidziusia. Jesli dziecko jest
chciane i oczekiwane to jego pojawienie sie jest dla rodziców szczęściem.
Natomiast jeśli ktoś nie chce dzieci to też należy uszanować jego pogląd.
Po to nam dano wolną wolę...

[b.dori]

kora.munroe
dzieki kochana , pojewienie sie dzidziusia będzie dla nas najwiekszym szczęsciem
,a Ci którzy świadomie nie chca dziecka ich wybór oczywiscie trzeba
uszanowac.Pozdrawiam

do waldemarki

[hawkanytsuj]

A nie wydaje ci się ze zwiedzanie świata z małym człowiekiem jest równie
pasjonujace a nawet bradziej?? Że pokazywanie mu tego swiata uczy Cie patrzec
na swiat inaczej, w dwojaki sposób, bo z punktu widzenia dorosłego i dziecka??
Co z tego ze tyle zwiedziłaś skoro niebędzie komu tego opowiedziec gdy już
siwizna przypruszy włosy??

[waldemarka]

Nie wydaje mi się.

Swoją droga podróż z dzieckiem to istny koszmar. Pojechalismy z całą grupą w
rumuńskie Karpaty i jedna para zabrała sześciolatka. Był to koszmar, bo ten
dzieciak ciągle był zmęczony, głodny, przez niego opuściliśmy kilka wypraw.

[des4]

waldemarka napisała:

> Nie wydaje mi się.
>
> Swoją droga podróż z dzieckiem to istny koszmar. Pojechalismy z całą grupą w
> rumuńskie Karpaty i jedna para zabrała sześciolatka. Był to koszmar, bo ten
> dzieciak ciągle był zmęczony, głodny, przez niego opuściliśmy kilka wypraw.

I tym sposobem Galaktyka i cywilizacja ziemska straciły niezwykle ważne
przeżycia w rumuńskich Kapratach...

do des4

[hawkanytsuj]

Chyba podobnie patrzymy na świat.
Pozdrawiam

[des4]

hawkanytsuj napisała:

> Chyba podobnie patrzymy na świat.
> Pozdrawiam

;)

[des4]

des4 napisał:

> hawkanytsuj napisała:
>
> > Chyba podobnie patrzymy na świat.
> > Pozdrawiam
>
> ;)

Dla mnie wielką radością byl pierwszy wyjazd z naszym małym na wakacje za
granicę. Miał 2,5 roku. Też nie byłem wcześniej przekonany czy jechać z nim czy
też zostawić malego o dziadków, kiedy jednak zobaczyłem tą radość dziecka z
morza, plaży, skoki do basenu nie miałem już zadnych wątpliwości. Do dzisiaj
wszystko pamięta i komentuje każde zdjęcie w albumie czy scenę na filmie...

[blackforever]

> hawkanytsuj napisała:
> >
> > > Chyba podobnie patrzymy na świat.
> > > Pozdrawiam
> >
a ja tu widzę nutkę zazdrości. Żałożę się, że same chciałybyście podrzucić
dzieciaczki do dziadków i pojechac w Karpaty. No czy nie chciałybyście?

do blackforever

[hawkanytsuj]

Po pierwsze o ile się zorientowałam to des4 to facet, a ja nie mam dzieci, choc
robimy wszystko żeby mieć. I uwierz, że pomimo pasji jaką są dla mnie oddałabym
wszystkie góry świata żeby móc podcierać tyłek mojemu dziecku, gotować dla
niego zupki etc. A jeśli zazdroszcze, to matkom, które narzekają ze się przy
maleństwie wyrwać z domu nie mogą.
Wobec powyższego Twój sarkazm jest nieuzasadniony.

[mama.muminka1]

Ja tez odebrałam to jako zazdrość, że ktoś może sobie pojechac w góry, a des4
ma obowiązki i dzieci. Bo wykazał się złośliwością wobec osoby, która nie chce
miec dzieci, bo ma inne pomysły na zycie i spełnia swoje marzenia. I dobrze!
Fajnie, że ma pomysł na swoje życie! Ja mam dzieci, aczkolwiem jestem trochę
podobna do Waldemarki, uwielbiam rozwijać swoje liczne zainteresowania i cieszę
się, że zdecydowałam się na dziecko dopiero po osiągnięciu pewnych celów w
życiu, bo gdybym zdecydowała się na Karolinkę wcześniej nie byłoby to możliwe.
A tak jestem zadowolona. Długo miaeszkłam za granica w różnych krajach i nigdy
nie widziałm takiej niechęci do ludzi, którzy chca żyć inaczej niż większość.
Nie rozumiem.

[pani.herbatka]

nie dziwię się Waldemarce, zabieranie dziecka na taka wyprawę to pomyłka. Znam
taką osobe jak ona, zaszła w ciążę, urodziła dziecko i jest nieszczęśliwa, bo z
kobiety aktywnej nagle stała się panią domu. Była szczęśliwa, to urodziła
dziecko i teraz jest sfrustrowana. Bo naprawdę dziecko ogranicza i nikt nie
powie, że jest inaczej. Jeżeli ktoś wybrał drogę życia, która kłóci się z
życiem rodzinnym to nic na siłę, bo zaowocuje to nieszczęśliwą rodziną. Ja
uważam,że Waldenmarka jest bardzo odpowiedzialną osobą, wie, że pasje sa dla
niej najważniejsze, wie, że nie pogodzi tego ze stabilnym, rodzinnym życiem,
więc się nie decyduje. I słusznie!

[hawkanytsuj]

Tak masz rację z dziećmi inaczej trzeba organizować to zwiedzanie, bardziej
indywidualnie, ale dla mnie to nie problem, nigdy nie byłam zwolennikiem
wycieczek komercyjnych.
No i do swoich dzieci mamy więcej cierpliwości niż do cudzych. Własne płaczące
dziecko nas martwi, obce irytuje. Własne chcemy utulic, a od obcego chcemy zeby
się wreszcie zamkneło, dlatego nie dziwie się że wycieczka była zepsuta, ale to
nie powód zeby od razu wyciągac wnioski ze poznawanie świata z dziećmi to
męczarnia.

[operatorkoparki]

:)
cały dowcip że zwiedzanie i kariera VS dzieci tp przesądy, a i moi znajomi akoś
nie sa uposledzeni przez dzieci, jezdz gdzie chcę, prace lubię i osiągnołem to
co chciałem zarabiam tyle że starcza na rodzine, żona zajmuje sie praca naukową
i ma sukcesy

PS ile masz lat

[blackforever]

operatorkoparki napisała:

> :)
> cały dowcip że zwiedzanie i kariera VS dzieci tp przesądy, a i moi znajomi
akoś
>
> nie sa uposledzeni przez dzieci, jezdz gdzie chcę, prace lubię i osiągnołem
to
> co chciałem zarabiam tyle że starcza na rodzine, żona zajmuje sie praca
naukową
>
> i ma sukcesy
>
> PS ile masz lat


Operatorze, zazdroszczę Ci strasznie, bo niestety ja jestem przez kolejnych
pracodawców stawiana przed wyborem - albo praca albo rodzina. Nie zarabiam
mało, ale po macierzyńskim kobiety nie wracają do mojej firmy.Lepszej pracy niż
ta nie znajdę, a mąż zarabia mało. Żauważ, że wiele osób nie decyduje się na
dzieci bo ich nie stać, nie czują się pewnie. Dla młodych ludzi mieszkanie
teraz jest czymś mało realnym, często pracują po 12 godzin za marne grosze...i
weź tu się rozmnażaj. Aby się rozmnażąc przyszli rodzice muszą miec poczucie
bezpieczeństwa!!! A jak na razie matka jest tylko zewsząd kopana w tyłek.
Naprawdę tak teraz jest, pracę i życie rodzinne pogodzić jest coraz ciężej.

[samwieszkimjestem]

Dzieci nie są Twoją własnością, więc nie ma rozróznienia "ma dzieci=bogaty, nie
ma dzieci=biedny". Pamiętaj, że wszystko, co masz, to dzień dzisiejszy. Nie
oczekuj, że dzieci będą z Tobą do końca życia, bo to by było podcinanie im
skrzydeł. Ciesz się szczęściem, a potem - pozwól dzieciom znaleź ich własne.
MOże nawet bardzo daleko od Ciebie - jeśli nasz kraj nie poprawi sytuacji
pracodawcom...

[imszulc]

Bezdzietne zycie jest spokojniejsze i szczesliwsze.

...pożyjemy zobaczymy...

[mortalcoil]

Mam wrażenie, że nie przemyślałaś treści swojego wpisu. "Skąd ta powszechna
obsesja na punkcie dzieci" - to pytanie jest nie na miejscu. To nasz instynkt
posiadania potomstwa, rzecz wpisana w nas immanentnie. To tak, jakbyś będąc
lesbijką (nie do końca zręczne porównanie) zadawała sobie pytanie, dlaczego
ludzie łączą się w pary heteroseksualne. I nie mam tu nic przeciwko lesbijkom i
gejom. Po prostu dziwię się Twojemu zdziwieniu. I nie tylko zdziewieniu, ale
również temu, że wykazujesz brak współodczuwania. Jesteś z partnerem, łączy Was
uczucie. Partner jest obiektem uczucia, kimś, komu chcesz się w jakimś sensie
poświęcić. Masz wiedzę o tej miłości, wiesz, że go kochasz. Ale ponad tą wiedzą
jest samo sedno uczucia, wpisany w Ciebie sens bycia z nim. I dokładnie tak
samo jest z dziećmi. Akurat w Twoim przypadku tego sedna w stosunku do dzieci
nie ma. I ja to doskonale rozumiem. Ale nie zrozumiem Twojego pytania, dlaczego
osoby, które nie mogą mieć dzieci, tak bardzo rozpaczają. To tak jakbyś
zapytała, dlaczego kobieta rozpacza po śmierci swojego partnera. Miłość do
dziecka jest ideą, czymś co pojawia się zanim sięono narodzi.

I jeszcze inna kwestia. "Bezdzietne życie jest spokojniejsze i szczęśliwsze" -
zestawiłaś z sobą dwa elementy nie przystające pod względem wartościowania. O
ile określenie "spokojniejsze" jest przez ogół rozumiane podobnie, o
tyle "szczęśliwsze" zupełnie nie. Według mnie napisałaś głupotę. Bezdzietne
życie jest szczęśliwsze dla Ciebie. Ale na przykład dla mnie nie. Nie ma można
formułować ogólnych tez o szczęśliwości biorąc pod uwagę swój punkt widzenia.
Dla każdego szczęście wyraża się w czymś i nnym. I rozumiem, że dla Was
szczęśliwsze jest życie bez dzieci.

Maój punkt widzenia - mój synek sprawia, że czuję się młodszy. Odczuwam miłość,
w zupełnie innej formi niż do mojej żony, ale jest to bardzo głębokie uczucie.
Liczę na to, że kiedy się zestarzeje, nie będę miał poczucia nadchodzącego
końca. Pewnie jest w tym też jakaś forma zabezpiecznia. W końcu kiedyś relacja
ja - moja żona, się urwie. Bo jedno z nas umrze pierwsze (chyba że obydwoje
zginiemy w wypadku :)) Dziecko daje poczucie bezpieczeństwa. Ale mniejsza o to,
kocham synka ogromnie. Dziś rano, gdy odwoziłem go do przedszkola, powiedział
mi po cichu, z lekkim wstydem: "Tato, kocham Cię". I nic poza tym nie da się
powiedzieć.

pozdrawiam

[agga_27]

mayfair, myślę że nie warto nawet argumentować, ty i tak nie zrozumiesz dlaczego
inni ludzie chcą mieć dzieci, tak samo jak ludzie, którzy chcą mieć dzieci nie
zrozumieją, dlaczego ty ich nie chcesz mieć.
Tak już po prostu jest.

nie rozumien w czym problem

[blackforever]

Każdy ma prawo żyć jak chce. Nikogo nie powinno interesowac dlaczego pani X nie
ma dzieci a pani Y ma ich ośmioro. Jeden jest dobrym rodzicem, drugi spełnia
się wczymś innym i ludzie uzupełniają się wzajemnie. Rodzicielstwo czy
bezdzietność nie przesądzają o wartosci człowieka. Każdy ma swoją role w
społeczeństwie. Żyjmy i dajmy żyć innym.
Nie rozumiem też wzajemnego przekonywania innych do swoich racji w tej
dziedzinie. Każdy sam najlepiej wie co dla niego dobre.

[b.dori]

mortalcoil napisał
Ale nie zrozumiem Twojego pytania, dlaczego
>
> osoby, które nie mogą mieć dzieci, tak bardzo rozpaczają. To tak jakbyś
> zapytała, dlaczego kobieta rozpacza po śmierci swojego partnera. Miłość do
> dziecka jest ideą, czymś co pojawia się zanim się ono narodzi.

Tak mortalcoil masz całkowita rację , ja rozpaczam bo umarły moje marzenia ,
dziecko dla mnie jest najważniejsze od małego człowiek jest przygotowywany do
roli rodzina ,dziewczynki bawią lalki , jako nastolatki marza że kiedys będą
miały swoje dzieci ,mężczyzni wedle przysłowia maja wybudowac dom i spłodzic
syna .ja zawsze pragnełam dziecko i bezdzietnoisc jest dla mnie cierpieniem ,
nie wybrałam tego świadomie , to spadło na mnie tak niespodziewanie .
rozumiem ludzi którzy nie chca miec dzieci ,nie każdemu jest to pisane ,każdy
człowiekma ma inne wartości ,ale zrozumcie takich którzy pragna dziecka a
niemoga go miec ,jest mi bardzo przykro że niemoge doswiadczyc macierzynstwa .
U mnie na pierwszym miejscu jest rodzina , szczęsliwa pełna ,pieniądze podróże
,piekne mieszkanie nie jest takie ważne .

[b.dori]

des4
dzieki ,będziemy próbowac ,tak łatwo sie niepoddamy ,mam nadzieje że nam sie uda
.Ale jeśli nie będzie nam dane urodzic to będziemy mieli adoptusia ,myslimy juz
o tymi obydwoje z mężem jesteśmy zgodni . zalezy nam na swoim dziecku(krew z
krwi) ale bardziej na tym zeby o kogos dbac , kochac i pokazac świat .Wierze że
napewno
znajdziemy drogę do naszego dzidziusia.

[aagnes]

Czyli mam miec dziecko bo taki jest 'instynkt' albo jak niektorzy tutaj
twierdza 'chca po sobie cos pozostawic'???? -nieszczęsne te wasze dzieci - toż
to dopiero 'powody' POSIADANIA dziecka ;-)

[b.dori]

jeśli nie chcesz dziecka to nie musisz sie decydowac ,widocznie nie masz
instynktu ,może jeszcze nie czas .Może kiedys odezwie sie ( a uwierz mi potrafi
byc bardzo silny).to jest twoj wybor ja go szanuję .

jestem załamana tym stwierdzeniem

[basiulka999]

"czemu ludzie chcą mieć dzieci?" Uważam że lepiej zadać pytanie czemu ludzie
ich nie chcą mieć. Nie znam logicznego uzasadnienia, bo te które podsałaś sa
smieszne i wynikaja z twojego lenistwa wygodnictwa i niedojrzałosci. A tak poza
tym to nie masz pojecia ile tracisz.

> Bezdzietne zycie jest spokojniejsze i szczesliwsze.

moze jest spokojniejsze ale i nudniejsze i na pewno nie jest szczęśliwe

[cicuta.virosa]

Nie widzisz powodów? A ogromne przeludnienie generujące procesy wyniszczajace
planetę, jak niekontrolowaną emisje gazów cieplarnianych choćby, a wystarczajaca
juz ilość dzieci niechcianych i niekochanych, którymi warto najpierw sie zająć,
zanim zacznie się produkować własne, a cechy charakteru potencjanlego rodzica,
zdecydowanie niesprzyjające posiadaniu dzieci? Wiesz, nie kazdy ma predyspozycje
do posiadania dzieci, i niestety wielu ludzi, którzy dzieci nigdy mieć nie
powinni rozmnaża się licznie i beztrosko. Lenistwo i wygodnictwo? A może raczej
realizowanie własnych potrzeb i pragnień, zamiast poddać się obowiązujacym
normom społecznym i zrezygnować ze swojej osobowości w imię wygody i świętego
spokoju?

[des4]

cicuta.virosa napisała:

> Nie widzisz powodów? A ogromne przeludnienie generujące procesy wyniszczajace
> planetę, jak niekontrolowaną emisje gazów cieplarnianych choćby, a
wystarczajac
> a
> juz ilość dzieci niechcianych i niekochanych, którymi warto najpierw sie
zająć,
> zanim zacznie się produkować własne, a cechy charakteru potencjanlego rodzica,
> zdecydowanie niesprzyjające posiadaniu dzieci? Wiesz, nie kazdy ma
predyspozycj
> e
> do posiadania dzieci, i niestety wielu ludzi, którzy dzieci nigdy mieć nie
> powinni rozmnaża się licznie i beztrosko. Lenistwo i wygodnictwo? A może
raczej
> realizowanie własnych potrzeb i pragnień, zamiast poddać się obowiązujacym
> normom społecznym i zrezygnować ze swojej osobowości w imię wygody i świętego
> spokoju?

To się nazywa eugenika. To w programie mieli naziści....

[cicuta.virosa]

Doprawdy nie rozumiem, skąd ci się tutaj ta eugenika wzięła.

[kereish]

Jesli niechec do posiadania dzieci jest eugenika to niechec do zakupu komputera
to elektronika! Nonsens!

[kereish]

Sluszna uwaga. Mozna z tego stworzyc podwatek z nastepujacym pytanie,
sierowanym gownie do oredownikow dzieciowatosci: skoro juz miec dzieci to po co
plodzic nowe skoro jest na Ziemi (pozostawione w szpitalach, domach dziecka, po
uracie rodzicow w wypadkach, czy po prostu sprzedane w niewole (w Ghanie mozna
wykupic takie dziecko za $50))? Jesli juz ktos chce tak poswiecic swoje zycie
to dlaczego nie uratowac przy tym jakiegos dziecka?

Wszakze czesc dzieciatych uwaza, ze ich dzieciatosc to szczyt altruizmu, a
niedziedziatosc tych, ktorzy zdecydowali sie na rodzicielska abstynencje
traktuja jako przejaw egoizmu!

[kereish]

Zycie bez dzieci moze byc jakiekolwiek zechcesz! Na tym polega jego glowna
zaleta. Masz nad nim pelna (do granic techniki, prawa itp) kontrole. Jesli
chcesz moze byc spokojne (siedzisz w domu, czytasz ksiazki, podrozujesz nad
Morze Srodziemne itp) lub bardzo niespokojne (zaciagasz sie do wojska i lecisz
do Afganistanu) lub tez cos posrodku (wyjezdzasz do Vermont i przystajesz do
jakiejs ekipy harleyowcow, albo zostajesz maklerem i przekrzykujesz sie z
innymi na GPW)... Czyz nie dostrzegasz tej pieknej palety mozliwosci? Jak
chcesz to porownac do standardowosci i zwyklosci rodzinnego zycia rodem z
reklam Viziru i platkow Nestle?

Mylisz sie rowniez, ze zycie bez dzieci nie moze byc szczesliwe. Oto sluze jako
kontrprzyklad dla Twojej tezy: nie mam dzieci i jestem szczesliwy! :-)

A propos strat. Ja moge nie wiedziec co trace (choc moi dzieciaci znajomi daja
mi dobry posmak co "trace"). Zadziwiajace jest, ze Ty pewnie wiesz co tracisz,
bo przeciez nie zawsze mialas dzieci... ;-P

[hukop]

Oczywiście ty lepiej wiesz czy czyjeś życie bez dzieci nie jest szczęśliwe. Ja nie mam dzieci i nie zamierzam nigdy mieć i uwierz mi, wcale nie jestem z tego powodu nieszczęśliwa. Mogę się wyspać, posiedzieć w spokoju na internecie, poczytać książkę, wypić w spokoju kawę, wyspać się. Jak przyjdzie mi i mojemu partnerowi ochota, to się pakujemy i wyjeżdżamy na weekend. Nikt mi nie marudzi, nie wyje nad uchem. Nikt mnie nie budzi w środku nocy. I dlatego jestem szczęśliwa i dobrze mi z tym. Mam dużo czasu po pracy dla siebie, gdybym miała dziecko to tak moje życie by nie wyglądało. Opiekowałam się przez tydzień dzieckiem siostry, po 8 godz z nim, byłam szczęśliwa, że już wychodzi. Nie wyobrażam sobie, żeby codziennie dzień, noc mieć przy sobie dziecko. Zwariować można od tego wiecznego jazgotu jaki wydają.

[m77wawa]

Może i bez dzieci życie jest spokojniejsze, ale na pewno nie szczęśliwsze.
Nigdy nie zdałabym sobie z tego sprawy gdybym nie miała dziecka, dopiero ono daje nam takie niewyobrażalne szczęście o jakim wcześniej nawet nie myślimy.
Ale rozumieją to tylko Ci, którzy mają dzieci.

Pozdrawiam
Marta

[kereish]

Otoz mylisz sie: zycie bez dzieci jest szczesliwsze. Dla mnie! :)

„Złudne marzenia”

[jita]

Dziecko to najważniejsza decyzja w życiu. Jak już zostało powiedziane: NA
ZAWSZE.

CZAS – jeśli nie zrezygnujemy ze swoich potrzeb - zawsze będzie to kosztem
dziecka. Niańka niańką, ale to my jesteśmy rodzicami i powinniśmy się zajmować
naszymi dziećmi. Poza tym – one mają właśnie taką potrzebę – naszej bliskości,
nie bliskości niańki… W rezultacie okaże się, że to nie my przekazujemy im
nasze poglądy, nie my uczymy ich myśleć, nie my wychowujemy. Wg mnie – jeśli
się decydujesz – odpowiadasz za to, angażujesz się i poświęcasz temu czas.
Jeśli nie masz czasu i ochoty – nie zabierasz się za to w ogóle. Dotyczy
wszystkiego.

STAROŚĆ – jeśli myślisz, że poda Ci szklankę wody, to są trzy możliwości:
1. nie poda, bo będzie zajęty/a
2. poda, ale raz na trzy tygodnie /posiedź sam przez parę tygodni. Niech
ktoś przychodzi tylko (nawet) 2 razy w tygodniu. Co to jest? Mniej niż
namiastka. Zawiedziesz się. Starość jest okrutna/
3. będzie podawać stale, ale co to za życie? Nie chciałabym, aby moje
dziecko coś musiało. Musiało się mną opiekować, bo będę niesprawna. Egoizm.
Nawet gdyby chciało miałabym wyrzuty.

Wydaje mi się, że dziecko trzeba traktować jak właśnie takie z adopcji. Nie
jest naszą własnością, zostało nam podarowane i mamy się nim opiekować,
ukierunkować i puścić wolno w świat nie żądając nic w zamian.

DZISIEJSZY WYŚCIG SZCZURÓW – nie mam pomysłu na wychowanie dziecka w tych
czasach…

W środowisku obserwuję najpierw deklarowanie się, że nigdy w życiu, a potem
ciąża i najszczęśliwszy rodzic na świecie… Mnie to nie dopada. A patrząc na
lata życia i te małżeńskie – już dawno powinno. Męczy mnie tylko mój egoizm,
ale ja się po prostu do dzieci nie nadaję.

[aagnes]

Męczy mnie tylko mój egoi
> zm,
> ale ja się po prostu do dzieci nie nadaję.
Dlaczego meczy Cie swoj wlasny egoizm - wczytaj sie w wypowiedzi tych, co maja
dzieci i znajdz mi jedna NIE EGOISTYCZNA wypowiedz, argument za 'posiadaniem'
dziecka wynikajacy z innych pobudek nie wlasne szczescie, realizowanie wlasnych
celow oraz pozostawienie po sobie (na pewno genialnego i wyjatkowego) materialu
genetycznego.
Wlasnie nikt nie potrafi napisac 2 sensownych zdan 'za'. czyzby posiadanie
dziecka ograniczalo rozwoj intelektualny oraz umiejetnosc dyskusji? ;-)

aha i uprzedzam od razu wsciekle ataki 'posiadajacych'(tez swoja droga ciekawe
stwierdzenie) - nigdzie nie napisalam, czy mam czy nie mam dzieci :-)))

[kohol]

Ty to chyba nie trafiłeś/aś na moją wypowiedź :)

Do jita

[hawkanytsuj]

Marzenia o dziecku nie da się wytłumaczyć, poprostu chce się mieć dziecko i
już, to tak jak pytac dlaczego ten facet a nie tamten, ale ty jako jedyna
podałaś argument dlaczego nie masz dzieci. Nie ogólnikowe, bo świety spokój, bo
podróże, bo dokonanie wielkich rzeczy, tylko konkretnie o swoich watpilwościach
i racjach. Dojrzałe to co napisałaś.
A apropos wielkich rzeczy - moim zdaniem wychowanie dziecka to najwieksza
sztuka, zwłaszcza w dzisiejszych czasach. Odpowiedzialność większa niż
niewywiązanie się z najważniejszego kontraktu to i duma większa jeśli się uda
tak ukszatłtowac tą istotę którą powołalismy na swiat ze jest dobrym
człowiekeim. Minie cię to, ale właśnie dlatego że zdajesz sobie z tego sprawę
nie chcesz mieć dzieci. Moje pragnienie o dziecku niepozwala mi zrozumieć ludzi
którzy ich nie chca mieć ale Twoje dorosłe podejście spowodowało że Cię rozumię.

[kereish]

Alez wbrew temu co stwierdzilas marzenia o dziecku daja sie latwo wytlumaczyc!
Podobnie jak daja sie wytlumaczyc marzenia o seksie, jedzeniu czy wodzie.
Wszystkie one pojawiaja sie na skutek dzialania okreslonych popedow.

Sytuacja, w ktorej Twoje pragnienie posiadania dziecka uniemozliwia Ci
zrozumienie tych ktorzy Twojego pragnienia nie podzielaja przypomina sytuacje,
w ktorej glodny nie moze zrozumiec sytego. Wydaje mi sie to niebywalem
ograniczeniem umyslowym. Szczegolnie w obliczu tak wielu silnych argumentow
podanych na forum.

[blackforever]

hawkanytsuj napisała:

> Marzenia o dziecku nie da się wytłumaczyć, poprostu chce się mieć dziecko i
> już, to tak jak pytac dlaczego ten facet a nie tamten, ale ty jako jedyna
> podałaś argument dlaczego nie masz dzieci. Nie ogólnikowe, bo świety spokój,
bo
>
> podróże, bo dokonanie wielkich rzeczy,

To tez są konkretne powody. Jeżeli ktoś jest samotnikiem lubiącym ciszę, jeżeli
zdecydował, że będzie wiódł życie Tony Halika czy robił cokolwiek co mogłoby
kolidować z byciem rodzicem, jeżeli poprostu wyznaje inny system wartości - nie
decydowanie się na dziecko świadczy tylko o odpowiedzialnośći. Nie- bo wie, że
tych dwóch rzeczy nie pogodzi ze sobą. Pomyślcie co to byłoby takie osoby
podjęły pochopną decyzję o dziecku, a potem 2 światy zaczęły się ze sobą
kłócić?

[blackforever]

> DZISIEJSZY WYŚCIG SZCZURÓW – nie mam pomysłu na wychowanie dziecka w tych
>
> czasach…
>
Właśnie!!! I tu jest problem. Jak przekazać dziecku wartości. Jak wychować na
dobrego człwoieka w tak koszmarnych czasach?

> W środowisku obserwuję najpierw deklarowanie się, że nigdy w życiu, a potem
> ciąża i najszczęśliwszy rodzic na świecie… Mnie to nie dopada. A patrząc
> na
> lata życia i te małżeńskie – już dawno powinno. Męczy mnie tylko mój egoi
> zm,
> ale ja się po prostu do dzieci nie nadaję.

Nie każdy musi się nadawać. Rób w życiu to do czego się nadajesz i nie
zamartwiaj się swoim egoizmem. Każdyz nas jest po trochu egoistą. Bardzo
podobała mi się Twoja wypowiedż, zwłaszcza o starości. Jeżeli kiedyś tam
zdecyduję sie na dziecko, nawet nie mam zamiaru liczyć na to aby zajęło się mną
na starość, bo...zapewnie ucieknie z tego chorego kraju, a ja pragnąc jego
szczęscia mu w tym nie przeszkodzę.

do blackforever

[hawkanytsuj]

A ja mam nadzieje ze będę umiała tak wychować dzieci żeby o mnie na starość
pamiętali. Nie mówię o stawaniu im na drodze do szczęścia, nigdy nie popełnie
błędu mojej teściowej która wtrąca się we wszystko i najlepiej chciałaby zyć
naszym życiem, pozwole dzieciom dorosnąć.
Niech nawet powyjeżdzają za granice - takie czasy, ale jednocześnie świat się
skurczył. Samoloty są tak powszechne, że mam nadzieję ze niepozwolą mi poczuc
że o mnie zapomnieli.

a ja nie chcę mieć dzieci bo

[pani.herbatka]

nabrałam do nich strasznej awersji pracując w szkole. Poszłam do szkoły z
powołania a po kilku latch pracy nie cierpię, nie trawię i jeszcze raz nie
znoszę...I nikt mnie nie przekona. Po tylu latach pracy w szkole jedyne czego
pragnie 90 procent nauczycieli, to cisza, spokój i żadnych dzieci w pobliżu!!!

[crown2007]

Większość ludzi odczuwa biologiczną potrzebę posiadania potomstwa, a dla
większości kobiet jest to spełnieniem. Dla większości kobiet seks, czy kariera
schodzi na dalszy plan, gdy biologia wzywa. Tak mówią badania.

Ale świat jest różny i zmienia się każdego dnia, jest w nim coraz więcej
tolerancji.. To do nas należą wybory o naszym życiu.

Wiem, że przeżywanie rodzicielstwa, troska o kogoś zależnego od nas, fizyczny
wysiłek i często psychiczne zmęczenie potrafią przynieść satysfakcję.
Rodzicielstwo potrafi również wyznaczyć kierunek w życiu. Bo któregoś dnia
będziemy starsi, powolni, nasyceni życiem. Co wtedy zobaczymy za sobą?

Pozdrawiam,

Pawel 40 lat

[flyhalf]

> bo bezdzietna para ma malo wspolnego z ludzmi,
> ktorych zycie obraca sie wokol dzieci.

tak..., dodam, że ziemia jest okrągła woda płynie z góry na dół.
Jesteście z poza normy i tyle. Rozumiem, że się głupio
czujecie: wszyscy z dziećmi, a tu takie dwa rarogi.
Musicie zmienić towarzystwo poszukać takich samych jak wy
i będzie OK.

Jeśli ludzie nie chcą dzieci,to...

[meg303]

Nie powinni ich mieć.Jeśli zdecyduja się na dziecko to mogą je unieszczęsliwić
na całe życie.
Wiem, bo sama jestem dzieckiem z "wpadki"

[reset999]

a skad wiesz ze jest spokojniejsze i szczesliwsze skoro nigdy nie mialas dzieci?
pomysl co po sobie pozostawisz? nic...
a w dzieciach bedziesz 'zyc' nawet jak juz cie nie bedzie.

[lupus76]

reset999 napisał:

> a skad wiesz ze jest spokojniejsze i szczesliwsze skoro nigdy nie mialas
dzieci
> ?
> pomysl co po sobie pozostawisz? nic...
> a w dzieciach bedziesz 'zyc' nawet jak juz cie nie bedzie

Taki na przykład Kant umarł bezpotomnie - i powiesz, że nic po sobie nie
zostawił? Albo Chrystus... czy dalej twierdzisz, że ludzie nie posiadający
potomstwa nic po sobie nie zostawili?

[echtom]

Jakoś nie widzę przyszłych Kantów i Chrystusów wśród ludzi, którzy rezygnują z
dzieci, by móc przez całe życie latać na całonocne imprezy i spać do obiadu.

[lupus76]

Widzisz Echtom - ten wpis tyczył się tego, że można zostawić po sobie coś
innego, niż potomstwo. I żebyśmy się dobrze zrozumieli - uważam, ze chęć
posiadania dzieci jest całkiem normalną ludzką potrzebą, leżącą u podstaw
naszej egzystencji. Tyle, ze ja tej potrzeby zupełnie nie odczuwam.

[echtom]

A ja Cię nie namawiam. Mój złośliwy komentarz dotyczył postów ludzi, którzy
piszą o pozostawianiu po sobie wiekopomnych dzieł lub, jeszcze bardziej
demagogicznie, o tym, że nie należy robić nowych dzieci, kiedy wokół jest tyle
niechcianych i niekochanych. Tak naprawdę to 99 % z nich niczego wielkiego w
życiu nie dokona i nie zajmie się ani jednym niekochanym dzieckiem, bo jedynym
sensem ich życia jest robienie kasy i używanie na maksa.

[kereish]

Zgadzam sie z Toba, ze hedonizm jest prymitywna postawa, ale nie zalezy to od
tego, czy hedonista ma czy tez nie ma potomstwa.

Co do faktu, ze duza czesc ludzi, ktorzy nie decyduja sie miec dzieci w nadziei
poswiecenia czasu na probe osiagniecia czegos wiekszego nie ukonczy swych prob
sukcesem. Nie jest to jednak mozliwe! Tylko niektorym sie udaje zostac Kantem
czy Einsteinem. Z drugiej jednak strony im wiecej bedzie probowac tym wieksze
sa szanse na to, ze ktos z nich osiagnie sukces!

[lupus76]

Z tego, co wiem - to Einstein posiadał potomstwo :)

[lupus76]

I o to chodzi! Szanujmy nawzajem swoje wybory i nie narzucajmy sobie swojego
punktu widzenia. Ja dzieci nie chcę - Ty chcesz (może już masz), ale dlaczego
ma to nas w jwkikolwiek sposób poróżnić? Pozdrawiam :)

[cicuta.virosa]

Zdumiewające - znasz motywację wszystkich ludzi, którzy nie chcą mieć dzieci!
Nie mają ich, żeby móc wiecznie imprezować... Niestety nie masz racji. Nieznoszę
imprez i jestem wybitnym domatorem, a dzieci mieć nie zamierzam.

[kereish]

Tutaj poruszylas wazna sprawe: powodow, dla ktorych ludzie nie maja dzieci jest
cala rozmaitosc, podczas gdy motywacja dla zdecydowanej wiekszosci rodzicow by
je miec jest zazwyczaj "naturalna kolej rzeczy", czyli "no bo wszyscy maja". To
jest zdumiewajace jak malo rozsadnej argumentacji za posiadaniem dzieci mozna
uslyszec/przeczytac. Zapewne w wiekszosci przypadkow (pewnie, nie we
wszystkich, ale w wiekszosci) dzieci maja Ci, ktorzy w ogole sie nad tym nie
zastanawiaja i po prostu je maja bo je sobie zrobili ;-)

[cicuta.virosa]

To nic niezwykłego. Ogromna wiekszość ludzi nie ma żadnej kontroli nad swoim
życiem i sama koncepcja podejmowania samodzielnych decyzji napawa ich
przerażeniem, a osoby, które chcą świadomie kształtowac swoje życie wywołują w
nich lęk i agresję. Żeby nie było nieporozumień - nie uważam posiadania dzieci
za cokolwiek złego czy dyskwalifikujacego, poprotu irytuje mnie to ujadanie
dużej części dzieciatych, jakby nieposiadanie dzieci było złem i krzywdą dla
całego świata.

[kereish]

Coz, wydaje mi sie, ze jest wazny powod, dla ktorego ludzie, ktorzy nie maja
kontroli nad swoim zyciem i jada wedlug scenariusza reaguja przerazeniem na
mysl o swobodnym i swiadomym decydowaniu o ksztalcie wlasnego zycia. Wynika to
zapewne z faktu, ze potrzebuja wiary, ze ten ich standardowy scenariusz ma w
sobie cos wyjatkowego co czyni go uniwersalnym (np. to, ze tak przykazal Bog,
albo Natura albo jeszcze jakies inne niewyjasnialne kuriozum). Ta uniwersalnosc
staje sie zagrozona na skutek pojawienia sie osob, ktore postanowily zyc
inaczej.

[cicuta.virosa]

Oczywiście. Każdy, kto nie żyje według ich wyobrażenia, jest zagrożeniem dla ich
całego świata. Jest rażącym dowodem na to, że da się inaczej, że inaczej też
może byc dobrze. Że to, w co wierzą, to niekoniecznie jest jedyna prawda. Cóż,
nie przeszkadza mi, jeśli ktoś żyje zgodnie z normami społecznymi, według dawno
utartych wzorów i nie ma żadnych innych oczekiwań wobec życia, i jeśli tylko mu
z tym dobrze, cieszę się za niego. Tylko niech nie próbuje mówić mi jak ja mam
żyć, w co wierzyć i czego pragnąć. A wychodzi na to, że nie można nie chcieć
mieć dzieci...

[echtom]

I o to właśnie chodzi - dzieci po prostu się ma i bez sensu jest dorabiać do
tego jakąś filozofię czy ideologię.

[kereish]

Nie chodzi o dorabianie filozofii czy ideologii. Wszystko ma swoje przyczyny,
rowniez ludzkie dzialania. Czasami przyczyna dzialania jest swiadomy wybor, a
czasami przyczyna jest "naturalna kolej rzeczy" wyznaczajaca tradycyjnie
ustalone czynnosci jakie nalezy podjac w okreslonych momentach zycia zgodnie ze
scenariuszem: dziecinstwo, studia, praca, rodzina, dzieci, emerytura, smierc.
Uwazasz to za inspirujace?

Ja nie. Preferuje swiadome wybory.

[echtom]

Nie znam motywacji wszystkich takich ludzi - opieram się głównie na postach
założycieli podobnych wątków (btw. zdumiewająco licznych). Imprezy czy nie - i
tak chodzi o wygodę i życie bez zobowiązań.
PS. Szanuję i podziwiam ludzi, którzy rezygnują z dzieci dla jakiejś wyższej
idei - pracy misyjnej, społecznej itp. Ale oni nie wypowiadają się na tym forum.

[cicuta.virosa]

>Imprezy czy nie - i
> tak chodzi o wygodę i życie bez zobowiązań.
Moim pierwszym i najważniejszym zobowiazaniem jest wiernośc wobec siebie, własny
rozwój i uczynienie mojego życia wartościowym. Nie widzę nic szlachetnego w
wyrzeczeniu się siebie dla 'dobra' innych, to zwykle przynosi fatalne efekty.

[kereish]

Co jest zlego w wygodzie i braku zobowiazan? Powaznie, czy starasz sie uczynic
swoje zycie mozliwie niewygodnym i obciazyc sie mozliwie wieloma
zobowiazaniami? To czyste szalenstwo.

Czy sama tak naprawde nie szukasz wygod i nie unikasz zobowiazan? Wydaje mi sie
to malo prawdopodobne. Dlatego ludzie uzywaja samochodow i komorkek i dlatego
prawo przewiduje mozliwosc rozwiazania kazdej umowy na wiele roznych sposobow.

[echtom]

Nie szukam wygód i nie unikam zobowiązań - wolę podejmować wyzwania, jakie
niesie życie, bo to jest bardziej inspirujące.

[kereish]

Wyzwanie to cos trudnego. Cos co wymaga umiejetnosci, charakteru czy wiedzy,
ktore nie sa pospolite. Cos co nie wszystkim sie udaje.

Zrobienie dziecka, a nawet jego dobre wychowanie nie jest zbyt ambitnym
wyzwaniem. Wszakze udaje sie to ogromnej ilosci ludzi!

[echtom]

Zrobić to rzeczywiście niewielka sztuka. Dobrze wychować dziecko czy kilkoro
dzieci to sztuka znacznie większa. To, że udaje się wielu ludziom, wcale tego
nie umniejsza. A wyzwania dotyczą częściej spraw codziennych i banalnych niż
wielkich.

[kereish]

To, ze zrobienie i wychowanie dzieci udaje sie wielu ludziom oznacza, ze jest
to relatywnie >>latwe<<. A wiec nie jest >>wyzwaniem<<. Nie rozumiem jak moze
byc cos takiego jak "banalne wyzwanie". Brzmi to jak oksymoron.

[echtom]

Napisałam, że najtrudniejsze wyzwania dotyczą codziennych spraw, a te kojarzą
nam się zwykle z czymś pospolitym i banalnym. Decyzja, czy zostać i opiekować
się ciężko chorą żoną/mężem, czy skorzystać ze swego prawa do szczęścia i
związać się z kimś innym, jest większym wyzwaniem niż wyprawa na biegun.

[cicuta.virosa]

Właśnie dlatego niektórzy nie angażują się w układy, które mogą wymagać takich
decyzji. Bez oszukiwania samego siebie i partnera, bez bawienia się w
'altruistę', bez obietnic, które się złamie. Egoizm, ale ile bólu oszczędza obu
stronom.

[kereish]

Zgadzam sie, ze podana przez Ciebie sytuacja wymaga podjecia trudnej decyzji.
Okay. Ale nie jest to codziennosc. Wrecz przeciwnie jest to sytuacja
ekstremalna i zgola niecodzienna.

[echtom]

Choroba, starość to doświadczenia wpisane w ludzki los - mogą się przytrafić
każdemu.

[kereish]

Mala dygresja: czy przez dzialalnosc misyjna rozumiesz sluzenie imprializmowi
religijnemu Watykanu czy tez akwizycje dla mentorow z Utah czy cos jeszcze
innego? W jaki sposob stalo sie to "jakas wyzsza idea"?

[echtom]

Takie dyskusje prowadzi się na forum społeczeństwo, ale dobrze. Religia nie ma
tu większego znaczenia - myślę o ludziach, którzy decydują się na rozłąkę z
krajem, rodziną i przyjaciółmi, by nieść konkretną pomoc tym, którzy jej
potrzebują, i wspierać ich duchowo. Niewierzący lekarz też może być misjonarzem.

[kereish]

Okay, jesli masz na mysli lekarzy i wolontariuszy misji humanitarnych, to
zwracam honor :-) Przestraszylem sie, ze imperializm ktorejs sposrod jedynie
slusznych religii stal sie idea na tyle wysoka by usprawiedliwiac brak
potomstwa ;-)

Przepraszam za dygresje. Nie moglem sie powstrzymac ;-)

[sara.24]

Przestraszylem sie, ze imperializm ktorejs sposrod jedynie
> slusznych religii stal sie idea na tyle wysoka by usprawiedliwiac brak
> potomstwa ;-)
A w jakim celu miałoby się usprawiedliwiać brak potomstwa? To przecież
indywidualny wybór kazdego i jeśli sam nie czuje się winny, to nie ma potrzeby
szukania usprawieliwień.

[kereish]

Oczywiscie, ze ktos kto nie ma dzieci nie ma zadnych powodow by czuc sie winny.
Chodzilo o wypowiedz echtom, w ktorej poczynila ona (dla mnie niezrozumialy)
wyjatek dla ludzi bezdzietnych, ktorzy sa misjonarzami stwierdzajac, ze takich
szanuje.

[sara.24]

> Oczywiscie, ze ktos kto nie ma dzieci nie ma zadnych powodow by czuc sie
winny.
>
> Chodzilo o wypowiedz echtom, w ktorej poczynila ona (dla mnie niezrozumialy)
> wyjatek dla ludzi bezdzietnych, ktorzy sa misjonarzami stwierdzajac, ze
takich
> szanuje.
A jednak ma się wrażenie jakbyś w wielu postach próbował się usprawiedliwić.
Nie widzę takiej potrzeby. Posiadanie dziecka często wynika z wewnętrznej
potrzeby, niepopartej jakimiś racjonalnymi argumentami, powodami. Podobnie z
brakiem chęci. Skoro go nie ma to proste, nie zostaje się rodzicem i ma w nosie
to co myśli społeczeństwo.

[kereish]

Co to za bzdura z ta niby niesmiertelnoscia? Naprawde ktos wierzy, ze bedzie
zyc w swoich dzieciach? Czy w Was zyja nasi przodkowie? Wiekszosc pewnie nawet
nie potrafi wymienic swoich pradziadkow, by nie siegac za daleko.

Poza tym: kto powiedzial, ze koniecznie musimy cos po sobie zostawic? Panta
rhei. Co jest trudnego w zaakceptowaniu faktu, ze wszystko ma swoj kres i
przestaje istniec?

[samwieszkimjestem]

To chyba chodzi o pozbycie się lęku przed śmiercią poprzez "zostawienie części
siebie" na ziemii. Głupota, ale na większośc ludzi działa.

[sylwii3]

To nie jest obsesja.Moim zdaniem to natura.I w pewnym momencie zycia czujesz ze masz taka potrzebe.roznych ludzi "dopada to" w roznym czasie.Ja jestem 4,5 roku(6 lat znajomosci)po slubie i dopiero teraz powoli o tym mysle.Wczesniej nie.Chcialabym wiedziec ile masz lat i jak dlugo jestes ze swoim partnerem.Bo mysle ze to kolejny etap zwiazku pomiedzy para.Moze jestescie jeszcze krotko ze soba albo macie bardziej"rozciagniete"okresy w swoim zyciu.Wtedy zrozumiesz i niepotrzebne beda takie pytania.Pozdrawiam

[kereish]

Pozwol, ze zwroce Twoja uwage na powazne mankamenty Twojego sposobu myslenia:

"Wtedy zrozumiesz i niepotrzebne beda takie pytania". Operujesz jezykiem
mistyki i robisz z prostej rzeczy: decyzji czy miec czy nie miec potomstwa
sprawe, ktora mozna zrozumiec tylko samemu doswiadczywszy instynktu
macierzynskiego. Tu sie jednak mylisz, gdyz doswiadczenie instynku nie daje Ci
zrozumienia jego natury. Jesli jestes osoba nieracjonalna i niepotrzebujaca
racjonalnych argumentow przy podejmowaniu decyzji instynkt moze Ci o tyle
pomoc, ze podejmie decyzje za Ciebie. Tym samym robisz z siebie marionetke
dzialajaca pod wplywem bodzcow, ktorych ostateczna natura jest bardziej
fizjologiczna i ewolucyjna niz bys tego zapewne chciala. Jesli potrzebujesz
prawdziwie duchowego doswiadczenia w tej materii to pozwol, ze zasugeruje, ze
uswiadomienie sobie wlasnych mechanizmow motywacyjnych i zblizenie sie do
prawdy o wlasnej naturze, jakakolwiek by ona nie byla bedzie lepsze niz
bezmyslne poddawanie sie instynktom i twierdzenie, ze "nie trzeba wiecej pytan".

Wplyw stosunku naszych rodzicow do nas

[miss_a]

Nie sadzicie, ze to moze miec spory wplyw?

Moze po prostu jest tak, ze ci, ktorych rodzice byli szczesliwi i spelnieni w
swoim rodzicielstwie, teraz maja do rodzicielstwa bardzo pozytywny stosunek. A
z drugiej strony ci, ktorym rodzice wypominali ile dla nich poswiecili itd, i
ogolnie prezentowali rodzicielstwo jako pasmo wyrzeczen, teraz czuja przed tym
rodzicielstwem dosc zrozumialy opor.

Tak mysle o sobie samej, i o moim chlopaku, i o znajomych, jakie mamy podejscie
do rodzicielstwa, i wydaje mi sie, ze mozna taka zaleznosc w ilus przypadkach
stwierdzic.

Pozdrawiam.

[kereish]

Mysle, ze to jest dosc trafna obserwacja. Ja np nie zamierzam miec dzieci (z
powodow ktore opisalem w innych postach) i rzeczywiscie rodzicielstwo bylo dla
mojego taty raczej pasmem wyrzeczen, choc mojej mamie dawalo poczucie
spelnienia. Byc moze to zawazylo na moim stosunku do tematu.

[gatmar]

> Bezdzietne zycie jest spokojniejsze i szczesliwsze.

Do czasu...
Ja sobie teraz nie wyobrażam, żeby nie było moich dzieci.
Chociaż roboty przy nich co niemiara:)

Artur

[kereish]

Co nie miara roboty... Fakt. Marnujesz kupe czasu. Pomyslales o tym kiedys?

[sonia765]

Dla mnie pytanie w ogóle jest dziwne i troche naiwne.. Dlaczego ludzie chcą
mieć dzieci?
A dlaczego ptaki chcą mieć pisklaki, a dlaczego ryby składają ikrę?
Człowiek nie jest niczym innym jak tylko ssakiem ( choćby nie wiem jak się
wywyższał ) i jak każdy ssak podlega instynktowi rozmnażania.

[kereish]

Zgadzam sie, ze jestem z ssakiem. Ale stad i z mojej niecheci do rozmnazania
(nie zamierzam miec dzieci, ale nawet gdybym mial wolalbym wziac jakies
porzucone przez matke, a nie koniecznie obstawac przy moich wlasnych genach)
wynika, ze jednak nie kazdy ssak podlega instynktowi rozmnazania. Uprzejmie
sluze za kontrprzyklad dla Twojej tezy!

[nela42]

Ja bardzo chciałam mieć dzieci i je mam,dla mnie są cudem i potwierdzeniem ,że
warto mieć dzieci, kochać je i pokazywać im świat,cieszyć się jak rosną i jak
się uczą,jak nas kochają ,jak się bawią.Miłość do dzieci jest bezwarunkowa i
szczera,takiej miłości nie rozumie osoba, która nie ma dziecka.
Nikt takiej osobie nie wytłumaczy, co traci,co zyskuje ,nie mając dziecka.Znam
wiele par bezdzietnych, nawet takich, które nie mogą mieć dzieci i te pary nie
czują się z tym żle, to zależy od kazdego z nas, nie wszyscy potrafimy być
rodzicami,nie wszyscy chcemy.Może życie bez dzieci jest
wygodniejsze,łatwiejsze,wiem jedno ja bardzo chciałam mieć dziecko.

żyje się dla drugiego człowieka

[nel27]

Tak miewał mój dziadek, który zawsze twierdził że nikt nie da Ci tego co dają
nam dzieci, dzięki nim nasze życie jest dłuższe, radosne i nieprzywidywalne.

[kereish]

Jest wiele rzeczy dzieki ktorym zycie jest:
- dluzsze (np. zdrowa dieta),
- radosne (np. podroze, realizacja zainteresowan, dzialalnosc charytatywna),
- nieprzewidywalne (np. wyjazd do Iraku, zaangazowanie w badania naukowe itp).

[marianna18]

w czasach wczesnej młodości" Nasuwa mi się takie stwierdzenie jak czytam
argumentacje przeciw dziecim typu "moge iść na imprezę, mogę zapić i cały dzień
leżeć w wyrze" "mogę jeździć gdzie i kiedy chcę". To dobrze, że tacy ludzie
zdecydowanie nie chcą mieć dzieci, bo jak czasem zechcą to w najlepszym
przypadku "hodują" je dziadkowie, opiekunki itp.
Inni znów nie chcą przerwać tzw. "kariery". Piszą to zapewne szczury
korporacyjne do których i ja sie zaliczam, więc wiem na czym ta psudokariera
polega i jak się może skończyć. Żałosne. Ale niech się łudzą.
Nalbardziej przemawia do mnie argumentacja "Nie dorosłam/łem do roli rodzica i
taki jest mój wybór"
Dla mnie osobiście dzieci są tym co mogło mnie spotkać najlepszego w życiu, a
zdecydowałam się na nie późno po latach balangi, kariery, podróży. Czasem
zacałowałabym je na śmierć, a czasem mam ochotę postawić pod ścianą i je
rozstrzelać. Moje skrajne reakcje nie wynikają ze zmian w ich zachowaniu, tylko
z moich emocji w danej chwili. Ot, i tyle...

[kereish]

Masz nerwice. Jesli chcesz kogos rozstrzelac to powinnas porozmawiac z
psychoterapueta zanim kogos skrzywdzisz.

[operatorkoparki]

popieram w 100% CUD, a co do wygodności życia ile mozna balowac imprezowac i
uczyć się itp? w pewnym wieku dostrzegasz że się starzejesz i kolejna funkcja
czy profesura nie jest pocieszeniem, a jak widzisz duża cząstke siebie w
maleństwie to wiesz po co ci ta wiedza, majatek itp jest potrzebne
Polecam lekture Króla Lwa - "krąg życia" - co to jest

[vanilla.dream]

cóż, nie każdy żyje dla siebie i patrzy tak egoistycznie jak wy. jesteście takim nowoczesnym związkiem ;-)))

[kereish]

Slowo egoizm ozncza samolubstwo. Z nieposiadania dzieci nie wynika posiadanie
tej cechy. Poznalem kiedys na wolontariacie kobiete z Holandii, ktora nie
zalozyla rodziny. Podrozowala po swiecie i pomagala pracujac za darmo (no, za
wyzywienie i dach nad glowa) w instytucjach charytatywnych, m.in. pomagala
osobom uposledzonym w Irlandii i uczyla rolnikow w Ugandzie. Bez dzieci mozna
prowadzic pelniejsze i bogatsze zycie, w ktorym nie brakuje czasu na pomoc dla
innych. Natomiast posiadanie dzieci zabiera tak duzo czasu, ze zwykle brakuje
go na pomoc dla innych ludzi. Tak wiec to posiadanie dzieci jest bardziej
egoistyczne. Pomoc jaka udzielasz >>swoim<< dzieciom nie jest szczytem
bezinteresownosci.

[mantha]

Hmm, ciekawy watek, tylko dlaczego nie ma w ogole zadnych argumentow
racjonalnych za 'posiadaniem' jak ladnie to nazywacie dzieci (szkoda, ze nie
hodowaniem :-))) - zyje sie dla innych ludzi - jak najbardziej sie zgadzam, ale
chyba niekonicznie zyjemy tylko dla wlasnych dzieci - w ogole chyba nie ma nic
gorszego niz cierpietnicza matka-polka zyjaca tylko dla swoich dzieci? (celowo
przejaskrawiam).
ludzie ktorzy maja dzieci bardzo agresywnie reaguja na innych, ktorzy mowia, ze
nie chca miec dzieci, ze jest to ich swiadomy wybor itd... dlaczego to AZ tak
irytuje?? czyzby tutaj byl pies pogrzebany??
proponuje rowniez z reka na sercu napisac - ile z Waszych dzieci jest
planowanych? wiem, ze teraz sie okaze, ze wszystkie, bez wyjatkku :-))))
osobiscie nie zdecyduje sie na dziecko dopoki nie bede 100 % pewna, ze jestem
osoba odpowiedzialna i mądrą na tyle zeby dziecko wychowac na uczciwego,
porzadnego czlowieka (bynajmniej nie mam tutaj na mysli stanu konta).
obserwujac dzieciaki w przedszkolach, na podworkach i szkolach pozwalam sobie
postawic teze, ze wlasnie tej madrosci i odpowiedzialnosci w przypadku mniej
wiecej 80 % rodzicow zabrakło...

Ile waszych dzieci było planowanych?

[echtom]

Dwoje. Trzecie podświadomie - tzn. dopiero po jego urodzeniu miałam pewność, że
nie chcę mieć więcej dzieci. I nie mam.

[kereish]

Oprocz tego, ze dzieci zwielokrotniaja Twoje miesieczne wydatki i pochlaniaja
olbrzymia ilosc czasu to stanowia balast przekreslajacy szanse na ciekawe
zycie. Zamiast kupowac bobofruty i marnowac czas na wycieraniu tylka lepiej
jest wykorzystac czas i pieniadze na ciekawe podroze, ksiazki, dodatkowe
studia, czasopisma, sprzet elektroniczny, dodatkowe mieszkanie w jakims miescie
w innym kraju itd. To jest nieslychane, ze tak olbrzymia masa ludzi de facto
nie planuje swojego zycia samodzielnie lecz siega po z gory przygotowany
scenariusz z telenowel i tzw tradycji, ktory daje sie skrocic jako:
dziecinstwo, studia, praca, rodzina, dzieci, emerytura, smierc. Dziwi to tym
bardziej, ze jest to jeden z najnudniejszych scenariuszy jakie mozna wymyslec.
Posiadanie dzieci to marnowanie okolo 20 lat zycia, w czasie ktorych mozna
zobaczyc prerie ameryki, pustynie australii, amazonie, olbrzymie miasta w
stanach czy japonii... Mozna tez zrobic doktorat i zamiast bezuzytecznego
dzieciaka zostawic publikacje, ktora moze ktos kiedys przeczyta. Mozna nauczyc
sie kilku jezykow i poznac przyjaciol z roznych miejsc planety... Mozliwosci sa
ograniczone jedynie stanem rozwoju techniki i wlasna pomyslowoscia...
Co do utraty znajomych - mozna poznac nowych, nie babrajacych sie tyle w
pieluchach ;-)

[gringo68]

kereish napisała:

> Oprocz tego, ze dzieci zwielokrotniaja Twoje miesieczne wydatki

a więc o kaskę chodzi...

i pochlaniaja
> olbrzymia ilosc czasu to stanowia balast przekreslajacy szanse na ciekawe
> zycie.

śmiem twierdzić, że moje życie jest ciekawsze z dziećmi, niż przed ich
urodzeniem...

Zamiast kupowac bobofruty i marnowac czas na wycieraniu tylka lepiej
> jest wykorzystac czas i pieniadze na ciekawe podroze, ksiazki, dodatkowe
> studia, czasopisma, sprzet elektroniczny,

szkoda, że twoi rodzice tak nie mysleli, nowy ipod ponad wszystko..

dodatkowe mieszkanie w jakims miescie
>
> w innym kraju itd. To jest nieslychane, ze tak olbrzymia masa ludzi de facto
> nie planuje swojego zycia samodzielnie lecz siega po z gory przygotowany
> scenariusz z telenowel i tzw tradycji,

Trzeba stworzyć nową świecką trdycję...

ktory daje sie skrocic jako:
> dziecinstwo, studia, praca, rodzina, dzieci, emerytura, smierc. Dziwi to tym
> bardziej, ze jest to jeden z najnudniejszych scenariuszy jakie mozna
wymyslec.


Wpólczuję ci, jeśli to jest nudne dla ciebie...

> Posiadanie dzieci to marnowanie okolo 20 lat zycia, w czasie ktorych mozna
> zobaczyc prerie ameryki, pustynie australii, amazonie, olbrzymie miasta w
> stanach czy japonii...

bez komentarza....

Mozna tez zrobic doktorat i zamiast bezuzytecznego
> dzieciaka zostawic publikacje, ktora moze ktos kiedys przeczyta.

Znamy t4e doktoraty z mniemanologii stosowanej...

Mozna nauczyc
> sie kilku jezykow i poznac przyjaciol z roznych miejsc planety... Mozliwosci
sa

Znam 3 języki obce i mam dwoje dzieci....


> ograniczone jedynie stanem rozwoju techniki i wlasna pomyslowoscia...
> Co do utraty znajomych - mozna poznac nowych, nie babrajacych sie tyle w
> pieluchach ;-)

młodych i dynamicznych, takich trendi dzezi i kul...



Ale dzieciak...

[kereish]

1. O kase rowniez. Nie rozumiem co w tym zlego. Kase mozesz zamienic na wiele
(przyznaje, ze nie wszystkie i nie te najwazniejsze) waznych i potrzebnych
dobr. Przyklady juz podalem.
2. A ja smiem twierdzic, ze potrafie zyc ciekawiej bez nich. Przyklady
wspanialych rzeczy, ktore czynia zycie ciekawszym, a sa nieosiagalne badz
trudne do osiagniecia z dziecmi podalem wyzej.
3. Gdyby moi rodzice woleli ipoda (ktorych wtedy nie bylo, ale zalozmy, ze
moglo to byc cos innego), to nie mialbym zalu. Nie moglbym go miec, gdyz by
mnie wtedy nie bylo!
4. Nie trzeba tworzyc nowej tradycji. Trzeba dac sie poniesc wyobrazni,
ograniczyc nasladownictwo i przestac przyjmowac rzeczy za dane z gory tylko
dlatego, ze masy tak robia.
5. Nie masz czego mi wspolczuc. Dzieci sa dla mnie nudne, ale nie bede ich
mial. Inne rzeczy sa dla mnie ciekawe i je robie. Skad powod by mi wspolczuc?
6. Fakt, z ktorym sie zgadzam, ze wiekszosc doktoratow jest do niczego nie
znaczy, ze Twoj musi taki byc. Trzeba sie starac :-)
7. Swietnie, ze znasz az 3 jezyki. Ja tylko jeden. Moja teza jest, ze
wykorzystalbys je pelniej gdybys nie mial dzieci.
8. Trendi, dzezi, kul...? Coz, chyba, zle oceniles moj wiek ;-P
9. "Dzieciak"? Coz za ironia! Poslugujesz sie tym slowem w pejoratywnym
znaczeniu. Chyba jest szansa na znalezienie miedzy nami porozumienia ;->

[echtom]

Wieczne studia, podróże itp. atrakcje to życie w świecie "Alicji w Krainie
Czarów - bardzo się natężasz i bardzo szybko pędzisz, a jesteś wciąż w tym
samym miejscu - i w wieku lat 25 i 50. Gdy masz dzieci, w wieku lat 50 jesteś
na zupełnie innym etapie rozwoju.

[kereish]

Coz, to jest nieprawda. Gdy uczysz sie, podrozujesz, poznajesz nowych ludzi,
nowe postawy, nowe sposoby na zycie, inne hierarchie wartosci, nowe teorie i
nowe sposoby ich weryfikacji to zdobywasz nowe doswiadczenia. A wiec z czasem
jestes w innym miejscu. To samo sie dzieje gdy masz dzieci. Dostarczaja Ci one
nowych doswiadczen i zmieniaja Cie.

Problem z dziecmi jest taki, ze jak juz sie na nie zdecydujesz to bedziesz ich
musial(a) doswiadczac przez kolejne 20 lat. Nie majac dzieci mozesz swoje
doswiadczenia ksztaltowac zgodnie ze swoim uznaniem. Mozesz na przyklad 3 lata
robic doktorat z mechaniki kwantowej, a pozniej pojechac do osrodka
opiekujacego sie malpami bonobo w Kinszasie lub ludzmi niepelnosprawnymi w
Stanach i przezyc tam kolejne 3. Potem mozesz poleciec na antarktyde by
doswiadczyc doby trwajacej caly rok. Pozniej... Jak juz gdzies pisalem:
mozliwoscia sa ograniczone jedynie Twoja wyobraznia i cudami techniki :-)
Takie zycie da Ci wiecej roznorodnych doswiadczen niz zycie w roli gosposi
domowej lub ciezko pracujacego tatusia.

[vanilla.dream]

szkoda, że twoi rodzice nie mieli twojego podejscia. a może mieli tylko tandetna guma ze stomilu pękła. ale przecież można cie było wyskrobać.

twoj nowoczesny i taki na topie scenariusz na życie kiedyś odbije ci się czkawką, gdy w osamotnieniu będziesz zdychać w domu starców w samotności i opuszczeniu. bo cała plastikowa, konsumpcyjna kicha nie będzie wtedy o tobie pamiętać.

[kereish]

Gdyby moi rodzice mnie nie splodzili nie mial bym im tego za zle, poniewaz...
by mnie nie bylo!

Nie boje sie samotnosci. Znosze ja rownie dobrze jak towarzystwo. Niektore
zajecia wrecz takowej wymagaja, przyklady: cztanie ksiazki, badania naukowe.
Jesli zas Twoja motywacja do posiadania dzieci plynie ze strachu przed
samotnoscia to OK. Nie odbieram Ci prawa do dzieci a jedynie pokazuje silne
argumenty by zrobic cos innego. Zastanow sie czy marnowanie 20 lat w ktorych
jestes w swietnej formie po to by uniknac samotnosci przed smiercia jest takie
oplacalne.

Naiwna...

[meg303]

Myślisz,że posiadanie dzieci chroni przed domem starców?
Ludzie,którzy tam umierają maja dzieci,zapewniam cię.

[1group]

Bo im ksiądz kazał :)

[cicuta.virosa]

Nie wiem, dlaczego oryginalne, twórcze i własne życie nazywasz konsumpcyjną
kichą. Dla mnie konsumpcja to pampersy i bobofruty, lizaki, coca cola i inne
typowo rodzinne produkty. Nie chcę utknąć uwiązana w domu na następne 20 lat,
dla mnie nie byłoby to najwspanialsze zyciowe dozwiadczenie i szczyt marzeń, a
pułapka, z której nie mogłabym sie wyrwać. Przecież to, że ja nie chcę dzieci
nie uniemożliwia tobie ich posiadanie. Wychowuj je i bądź szczęśliwy/szczęśliwa.
Nie kazdy ma takie same marzenia i potrzeby, i chyba lepiej kiedy człowiek
próbuje realizować siebie, a nie na siłę wpasowywać się w normę społeczną, która
uczyni jego i jego rodzinę nieszczęśliwymi.

[sara.24]

> Mozna tez zrobic doktorat i zamiast bezuzytecznego
> dzieciaka zostawic publikacje, ktora moze ktos kiedys przeczyta.
Użyteczne publikacje i bezużyteczny dzieciak- świetne zestawienie ;-) Już widzę
jakim jesteś świetnym naukowcem, z życiem pełnym sukcesów, którego myśli
przetrwają wieki. Chyba dla swoich rodziców byłeś takim bezużytecznym tworem i
stąd ta mądrość życiowa.

[kereish]

Nie twierdze w mojej wypowiedzi, ze jestem dobrym naukowcem ani ze w ogole
jestem naukowcem. Podawalem jedynie przyklad zajecia, ktorego rezultat bylby
potencjalnie uzyteczniejszy od splodzenia dzieciaka. Zrobienie doktoratu jest
bardziej uzyteczne gdyz choc moze i ten doktorat nie przetrwa wiekow to na jego
podstawie moze powstac nowy wynalazek i firma go sprzedajaca. Osiagniecie
wieksze niz splodzenia dzieciaka. Naturalnie moze sie nie udac. Czasami sie
jednak udaje. Nie nalezy przekreslac swoich szans na starcie i popadac w
macierzynstwo.

[sara.24]

Podawalem jedynie przyklad zajecia, ktorego rezultat bylby
> potencjalnie uzyteczniejszy od splodzenia dzieciaka.
Takie jest Twoje zdanie i masz do niego prawo.

Podawalem jedynie przyklad zajecia, ktorego rezultat bylby
> potencjalnie uzyteczniejszy od splodzenia dzieciaka.
Sformułowania nie należy, nie powinno się itp. powinny być co najwyżej
kierowane do własnej osoby. Nie Tobie decydować co inni powinni i co dla nich
byłoby najwłaściwsze.
Popaść zresztą, to można w długi, a nie w macierzyństwo ;-) Wielu świetnie
godzi macierzyństwo z pracą, karierą, innymi aspektami życia i jest to tylko i
wyłącznie ich sprawa. Tak sama jak i Twoja co zechcesz zrobić ze swoim życiem.

[kereish]

Coz, jak napisalas, takie jest moje prawo by miec swoje zdanie. Chcialbym
zauwazyc jednak, ze takie stwierdzenie z Twojej strony, choc nie mija sie z
prawda to mija sie z istota dyskusji. Wszystko co tu wypisujemy to sa nasze
zdania a dyskusja polega na ich wyglaszaniu i popieraniu argumentami.
Stwierdzenie, ze mam prawo wyglaszac swoja opinie to nie dotyczacy tematu
truizm, wygladajacy na czesto naduzywana probe unikniecia argumentacji.

Rowniez stwierdzenia modalne typu "powinno sie" sa moja opinia, do wyglaszania
ktorej prawo chcialbym zachowac ;-) Kieruje je do innych tylko jako moja opinie
na temat powinnosci. Nie myslalas chyba, ze moje wypowiedzi to bylo stanowienie
prawa? Bo nie mam do tego prawa ;-P

Zgadzam sie natomiast z tym, ze wielu ludzi, ktorzy duzo w zyciu osiagneli
mieli potomstwo. Coz. Posiadanie potomstwa nie uniemozliwia podejmowania wyzwan
w zyciu. Z zyciorysow takich osob wnosze jednak, ze czesto zaniedbywali
rodzine, ktora z tego powodu bywa nieszczesliwa. Bezsprzeczny jest rowniez
fakt, ze nieposiadanie dzieci dojac wiecej czasu i pieniedzy ulatwia wiele
przedsiewziec.

[sara.24]

Wszystko co tu wypisujemy to sa nasze
> zdania a dyskusja polega na ich wyglaszaniu i popieraniu argumentami.
Moje zdanie w temacie wątku jest takie, że posiadanie czy też nie dzieci jest
tak ważną i intymną kwestią dla każdej osoby, że żadne racjonalne argumenty nie
mają tu większego sensu. Warto mieć dzieci kiedy się tego pragnie, czuje
potrzebę, w odwrotnej sytuacji- nie ma sensu się zmuszać. Przekonywanie jednej
strony przez drugą jest bardziej gadaniem dla gadania, bo i tak spora większość
pozostanie przy swoim zdaniu ;-)

> Bezsprzeczny jest rowniez
> fakt, ze nieposiadanie dzieci dojac wiecej czasu i pieniedzy ulatwia wiele
> przedsiewziec.
Znam podobną ilość bezadzietnych osób, które zawodowo czy finansowo nic
specjalnego nie osiągnęły, jak i rodziców którzy dorobili się niezłej kasy i
mimo że przenaczają jej sporo na dzieci, to im samym niczego w związku z tym
nie ubywa.
Co do czasu to jasne że jest go mniej na inne sprawy, ale ( wiem że to może być
dla Ciebie trudne do pojęcia ) ten spędzony z dziećmi jest dla wielu
najszczęśliwszym i czas na pracę, karierę i sprawy "światowej wagi" się do tego
nie umywa :-)

[kereish]

Z tego, ze kwestia jest wazna i intymna w zadnym razie nie wynika, ze
racjonalne argumenty nie maja w jej przypadku wiekszego sensu. Racjonalne
argumenty zawsze maja sens. Na tym m.in. polega racjonalnosc owych argumentow,
ze nie sa pozbawione sensu. To czy okreslony czlowiek bedzie sie nimi kierowal
to inna sprawa.

Mysle, ze masz racje w kwestii niewielkich szans na przekonanie kogokolwiek,
poza byc moze najbardziej niezdecydowanymi, a i to niewielka. Sama prezentacja
argumentow jest jednak o tyle wazna, ze pozwala kazdej ze stron dyskusji
zrozumiec nawzajem swoje pobudki. To wazny element zycia spolecznego ;-) Tak
wiec sadze, ze to co tu robimy ma pewien sens wiekszy od gadania dla samego
gadania ;-)

Ja na przyklad jestem niezmiernie zaciekawiony jak czlowiek moze zrezygnowac z
czegos tak wspanialego jak wolnosc, podroze (pomysl o pustyniach, gorach,
antarktydzie, wyspach tropikalnych), nauka (np mechanika kwantowa, ktora czai
sie by zrewolucjonizowac nasz sposob myslenia o rzeczywistosci) itd. dla
prokreacji. Musze przyznac ze smutkiem, ze zupelny brak argumentow ze strony
zwolennikow rozmnazania nie pomaga w rozumieniu ich stanowiska ;P Jak narazie
wszyscy oni albo ludza sie, ze na starosc ich dzieci beda dookola nich skakac,
albo kwituja wszystko stwierdzeniem, ze sa normalni a ci inni to nie, albo
opowiadaja o swoich wznioslych doswiadczeniach szczescia jakby sie nacpali albo
doznawali jakichs stanow mistycznych na mysl o swoich potomkach. Czy nie
przyznasz, ze sytuacja jest oplakana?

[echtom]

Można podyskutować dla sportu, ale z dyskusji ludzi, którzy obracają się w
orbitach zupełnie różnych wartości konstruktywny wspólny wniosek raczej nie
wyniknie. To bardziej przypomina dwa monologi prowadzone w różnych językach.
Twojej ciekawości chyba nikt tu nie zaspokoi, bo trzeba by wielkiego poety, by
złożone doświadczenie ująć w kilku prostych słowach - a zresztą i tak byś nie
uwierzył. Co mogę powiedzieć od siebie - po prostu doświadczyłam wcześniej
wolności, podróży itp. atrakcji i po pewnym czasie stwierdziłam, że to jest
jałowe i ma niewiele wspólnego z prawdziwym życiem ("Wszystko ch..." - jak to
ujął pewien polski zespół). Z tego samego powodu zrezygnowałam bez żalu
z "kariery naukowej". Brzydziło mnie środowisko nadętych "uczonych" żyjących w
sztucznym świecie rozpraw ze wspomnianej wcześniej mniemanologii stosowanej i
nie skusiła mnie nawet perspektywa zaprezentowania własnej "pracy naukowej" na
zagranicznym uniwersytecie. Teraz po kilkunastu latach dostałam drugą szansę i
mogłabym pobawić się w doktorat, ale po co? Myślę, ze sprawię światu więcej
radości, dając mu trzy piękne, inteligentne młode kobiety.

[kereish]

Wiekszosc ludzi, ktorych spotkalem i mowilo, ze ich podroze sa jalowe to ludzie
ktorzy podrozowali do krajow by je zobaczyc i wracali. Nigdy de facto nie zyli
w innym kraju tak jak jego normalni mieszkancy. Wtedy poznajesz ludzi. To nigdy
nie jest jalowe. Tyle, ze takie podroze wymagaja wielu lat. Z dziecmi niezwykle
ciezko byloby tego dokonac.

Jak zdajesz sobie sprawe dobrych prac naukowych jest niewiele. Pieknych i
inteligentnych kobiet jest cale mnostwo.

[echtom]

Pomieszkałam pół roku w obcym kraju i utwierdziłam się w przekonaniu, że wolę
spędzić resztę życia u siebie, choć tu jest trudniej. Nie napisałam zresztą, że
podróże są jałowe, bo lubię podróżować i poznawać ludzi, tylko że jałowe jest
życie wypełnione rozrywkami i kolekcjonowaniem wrażeń.
Zdaję sobie sprawę, że dobrych prac naukowych jest niewiele, natomiast ludzi,
którzy parają się działalnością naukową, jest cała masa. Nie rozumiem, jak
można "poświęcić się nauce", kiedy nie ma się do powiedzenia nic, co mogłoby
uczynić świat lepszym, tylko produkuje się abstrakcyjne papierowe byty, które
przeczytają co najwyżej przymuszeni do tego studenci.
Zgadzam się, że pięknych i inteligentnych kobiet jest całe mnóstwo. Niestety,
nie są wieczne i dlatego trzeba ciągle robić nowe.

[p.s.j]

> Ja na przyklad jestem niezmiernie zaciekawiony jak czlowiek moze zrezygnowac
z
> czegos tak wspanialego jak wolnosc, podroze (pomysl o pustyniach, gorach,
> antarktydzie, wyspach tropikalnych), nauka (np mechanika kwantowa, ktora czai
> sie by zrewolucjonizowac nasz sposob myslenia o rzeczywistosci) itd. dla
> prokreacji.

Przesadzasz. Mimo, iż sam nie czuję ciągot rodzicielskich, to estem w stanie
myśleć na tyle trzeźwo, by stwierdzić, iż "kawa nie wyklucza herbaty".
Einstein, który dokonał przełomu nie mniejszego niż obecni pionierzy
mech.kwantowej, "jakoś" dał radę zrewolucjonizować fizykę mimo wcale licznego
potomstwa.

James Cook zdołał odbyć swoje podróże, w czasie których opisano niemal cały
Pacyfik, "chociaż" posiadał szóstkę dzieci.

Przykłady można by mnożyć.

[sara.24]

> Z tego, ze kwestia jest wazna i intymna w zadnym razie nie wynika, ze
> racjonalne argumenty nie maja w jej przypadku wiekszego sensu
Na to czy się czegoś wewnętrznie pragnie czy odczuwa niechęć na myśl o tym,
żadne racjonalne argumenty nie mają wpływu. Pewnie, pogadać sobie można, nawet
dla samej wymiany argumentów, tylko w tak osobistej kwestii argumenty jednej
strony będą dla drugiej malutkie. Dla kogoś kto ma dziecko które kocha, Twoje
mowy o wolności, podróżach, braku możlwości rozwoju będą g.. warte i pozstaną
tylko gadkami faceta który o prawdziwym rodzicielstwie nie ma pojęcia. Ty
natomiast możesz uznawać wszystkie argumenty zwolnnników rodzicielstwa za
nietrafione, skoro jak sam napisałeś dzieciak to dla Ciebie to "coś
bezużytecznego", o mniejszej wartości niż naukowe publikacje.

> Ja na przyklad jestem niezmiernie zaciekawiony jak czlowiek moze zrezygnowac
z
> czegos tak wspanialego jak wolnosc, podroze (pomysl o pustyniach, gorach,
> antarktydzie, wyspach tropikalnych), nauka (np mechanika kwantowa, ktora czai
> sie by zrewolucjonizowac nasz sposob myslenia o rzeczywistosci) itd. dla
> prokreacji.
Odpowiem Ci tak- nie mając dziecka nie pojmiesz pewnych spraw, choćbyś nie wiem
jak się starał :-)
Wolność każdy z nas nosi w sobie ;-) Można być wolnym mając kilkoro dzieci i
życie ułożone tak jak się chciało, zgodnie ze swoimi decyzjami. Daleko będzie
do wolności niejednemu bezdzietnemu który mimo braku dzieci,
będzie "zniewolony" przez różne okoliczności, pracę, możliwości zdrowotne czy
finansowe.
Jak tak ciągle piszesz o tych podróżach, wspaniałej nauce, rewolucyjnych
wynalazkach, to momentami śmiać mi się chce. Ale to może tylko dlatego że mamy
w życiu inne priorytety.
Poza tym wiem jak wiele można w życiu osiągnąć, też wtedy kiedy się posiada
dzieci. Wystraczy chcieć i mieć potencjał. Znam niejednego nieudacznika, który
nie posiada dzieci i ani nie podróżuje, ani nic nie wynalazł, tylko prowadzi
nudne, bezbarwne życie i sporo "ludzi sukcesu" mających dzieci, które nie tylko
nie są dla nich przeszkodą, ale często bywają motorem napędowym żeby osiągać
więcej. Skoro Ty znasz tylko odwrotne przypadki- odnoszących sukcesy
bezdzietnych i sfrustrowanych, ograniczonych rodziców, to trudno mi w to
uwierzyć. W takim układzie, trzebaby stwierdzić, że widzisz tylko to co chcesz
i przedstawiasz tylko przykłady pasujące do Twojej życiowej teorii.

> Musze przyznac ze smutkiem, ze zupelny brak argumentow ze strony
> zwolennikow rozmnazania nie pomaga w rozumieniu ich stanowiska ;P
A mnie kompletnie nie smuci to że nie rozumiesz ;-) Głodny sytego nie zrozumie,
z niewidomym nie wie jak to jest widzieć.

Jak narazie
> wszyscy oni albo ludza sie, ze na starosc ich dzieci beda dookola nich
skakac,
> albo kwituja wszystko stwierdzeniem, ze sa normalni a ci inni to nie, albo
> opowiadaja o swoich wznioslych doswiadczeniach szczescia jakby sie nacpali
albo
> doznawali jakichs stanow mistycznych na mysl o swoich potomkach. Czy nie
> przyznasz, ze sytuacja jest oplakana?
Nie, nie przyznam. Każdy ma swoje racje i kieruje się tym co mu rozum czy serce
podpowiada. Dla innych Twoja sytaucja i opowieści mogą być opłakane.

[ciepielaszek]

pogadamy, jak będziecie mieć po 80 lat i problemem będzie dojście do kuchni
celem zrobienia herbaty...

[cicuta.virosa]

Weź pod uwagę, że kiedy ty wydajesz masę pieniędzy na potomstwo, ja pracuję, a
utrzymać muszę wyłacznie siebie. Nie matrw się o mnie, stać mnie będzie na bycie
starym i niedołężnym. Jeśli bedę mieć ochotę tego doświadczyć, oczywiscie.

[kereish]

Prosta i sluszna obserwacja :-)

Pozwole sobie na kontynuacje tej dygresji:

Zgadzam sie rowniez, ze starosc i niedoleznosc to cos o czym w pewnych
granicach mozemy decydowac. Ludzki organizm zle znosi niska temperature i
niskie cisnienie. Indianie wspinali sie na wysokie gory i umierali z
wycieczenia.

Przyszlo Wam kiedys do glowy jakie to musi byc dziwne i niezwykle
doswiadczenie: isc na gore >>wiedzac<<, ze juz sie z niej nie zejdzie.

[cicuta.virosa]

Coś w tym stylu miałam właśnie na myśli. Może niekoniecznie akurat górę, ale
świadomą decyzję, co dalej zrobić ze swoim życiem. Może zechcę doświadczyć
starosci i wszystkich z nią związanych konsekwencji, ale jeżeli nie bede
chciała, to przeciez nie ma przymusu...

[gross10]

Mnie tam bachory do niczego nie są potrzebne. Nie jestem dzieciorobem.

[triccia]

a czasami jest i tak, ze ktos za wszelka cene chce miec dziecko- nie wazne z
kim ale zeby bylo- jak moj byly, chial je miec, bo...bedzie mogl miec nad nim
calkowita kontrole, bo musi cos po sobie zostawic, a poniewaz dla mnie najpierw
jest zwiazek, bycie razem a potem dziecko wiec zrobil je innej, bo on chcial
miec je juz zaraz- cel osiagnal, przy okazji kogos bardzo skrzywdzil ale
najwazniejsze, ze przyrost naturalny na tym zyskal- tylko gdzie tu miejsce na
zasady, i co on przekaze swojemu dziecku jak sie urodzi---na szczescie to juz
nie moj problem

[adomas]

Nie wiem czemu tracicie kontakt i jak mówicie macie mało wspólnego z ludźmi
mającymi dzieci. Jeżeli jesteście szcżęśliwi i oni też, to chyba macie coś
spólnego. Czy bezdzietne życie jest spokojniejsze i bardziej szczęśliwe, chyba
żeby to stwierdzić musielibyście przeżyć jedno życie bezdzietne a potem dla
porównania mieć dzieci.
Ludzie chcą mieć dzieci z różnych powodów, często bardzo egoistycznych.
Ja chciałem móc kogoś kochać miłością rodzicielską, być może to też egoistyczna
pobudka. Myślę, że szczęście nie zależy od tego czy się ma dzieci czy nie ma,
szczęście bierze się z nastawienia do życia takiego jakie ono jest.

[kereish]

Taaa... Maja cos wspolnego. I oni i ich znajomi sa szczesliwi! Super! Teraz
beda rozmawiac ze soba o swoim szczesciu. Problem ze swiezo upieczonymi matkami
(ojcow dotyczy to w mniejszym stopniu) jest wlasnie taki, ze one nie potrafia
uczestniczyc w konwersacji, ktorej temat jest inny niz "ah, to moje malenstwo
jest takie codowne". Takie mamusie nie potrafia rozmawiac nawet ze soba
nawzajem, lecz jedynie obok siebie, gdyz kazda rozmawia o najwspanialszym
malenstwie na swiecie, tj. >>jej<< wlasnym. Poza tym nie mozna z nimi nic
ciekawego wspolnie zrobic. Wspolnego wyjscia nie da sie zorganizowac bo nie
maja z kim zostawic dziecka. Zajac sie czyms wspolnie w domu (podyskutowac,
zagrac w jakas gre, poogladac slajdy... cokolwiek) tez sie nie da bo one co
chwila lataja do dziecka sprawdzic czy nic mu nie jest. To dlatego kontakty z
ludzmi, ktorym przydarzylo sie dziecko urywaja sie jesli sam na nie sie nie
decydujesz.

[kohol]

To, że matki mówią tylko o swoich dzieciach - to stereotyp. Owszem, potrafią o
dzieciach dużo mówić, ale jakby Twoje życie w pewnym okresie ograniczało się
tylko do skakania na spadochronie - też byś o tym dużo mogła mówić.

[sferka]

Zarówno zwolennicy, jak i przeciwnicy "posiadania" dzieci podają szereg
racjonalnych argumentów na rzecz swoich poglądów, mnie zastanawia natomiast coś
innego. Ani ja (31 lat niebawem), ani mój małż (lat 34 wkrótce) nie odczuwaliśmy
nigdy potrzeby czy chęci posiadania dzieci. Nie ze względu na to, że coś w
związku z tym stracimy, czy też obniżyłby się nasz standard życia (na marginesie
- zupełnie przeciętny), po prostu nigdy nie pojawiło się to "COŚ", co
nakazywałoby nam spłodzić potomka czy też potomkę. Co za tym idzie, nie
prowadziliśmy rozważań czy na dziecko możemy sobie pozwolić, jak to zmieni nasze
życie itd. Nie jesteśmy pracoholikami, nie robimy kariery, ale też nie
prowadzimy rozrywkowego trybu życia, niemniej jednak jedynym argumentem
przemawiającym za "rozmnożeniem się" byłby nasz wiek, a to tchnie jak dla mnie
lekką desperacją.
Rodzice - dziwicie się, jak można nie chcieć mieć dzieci. Mi natomiast nieznane
jest to uczucie, które Was popycha do rodzicielstwa (oczywiści mam tu na myśli
świadome rodzicielstwo, a nie pogodzenie się z wpadką).
Pozdrowienia dla wszystkich nieświrniętych i niesfrustrowanych bezdzietnych, jak
również dla rodziców nie mających obsesji na punkcie swojego potomstwa :)