Obsesja

[evula]

Jeszcze 2 lata temu zatruwalam wlasny organizm, zycie, siebie, zeby sie
wykonczyc - a wszystko przez jakiegos totalnego palanta. Teraz czuje sie
szczesliwa, ze juz sie wyleczylam i mam go w d...:-)))) hurra wolnosci, hurra
zdrowy rozsadku! Kocham siebie!

[akkknes]

podziwiam cie, ze sie z tego cieszysz...
tez bym chciala

[evula]

Zeby sie z tego wyleczyc, trzeba doswiadczyc tego na wlasnej skorze. Proces
leczenia troche trwa, ale zapewniam, ze efekty sa powalajace. Potem juz tylko
swieci slonce:-) Jak sobie teraz o nim pomysle to smiac mi sie chce haha, a
kiedys opuchlizna z oczu od lez nie schodzila tygodniami, teraz, gdy o tym
pomysle to pukam sie w czolo:-)

[pozno_w_noc]

Jak sobie poradzilas? jak Ci sie udalo?

[evula]

Trwalo to prawie rok... wizyty u psychologow, psychoterapeutow, spotkania DDA,
ksiazki, szczegolnie polecam 'Toksyczna milosc' P.Mellody i 'Droga do Bliskosci'
- tej samej autorki. Dzieki tym ksiazkom oduczylam sie sluchac doslownie SLUCHAC
textow we wszystkich piosenkach o milosci - i to byl 1-szy bardzo wazny krok.
Najwazniejsze to poznac samego siebie, swoje potrzeby, nauczyc sie kochac siebie
i o siebie zadbac. Dopoki tego nie zrozumiemy, nikt za nas tego nie zrozumie,
dopoki to sie nie stanie, nie zyskamy szacunku i nie zrozumiemy czym jest
milosc. Wiele wiele osob niestety nie potrafi odroznic milosci od obsesji, czyli
toksycznego zwiazku. Nigdy nie mozemy oddawac sie komus w pelni, by ten
zrozumial, ze kochamy. Najpierw trzeba zadbac o siebie, nie pozwalac, by nas
emocjonalnie krzywdzono, pomyslec o wlasnych potrzebach, zyc soba, okreslac
swoje cele i absolutnie nie kierowac sie tylko i wylacznie tym, czego oczekuje
od nas ta druga osoba. Oddanie sie komus w pelni to krzywda dla siebie samej! To
nie jest milosc, to strach przed odrzuceniem, to paniczne poczucie checi
posiadania kogos, kto moglby sie nami zaopiekowac. Tymczasem sztuka nie polega
na oddaniu siebie komus, lecz na oddaniu siebie sobie, a wowczas droga do
sukcesu jest prosta.
Kluczem do sukcesu jest umiejetnosc cieszenia sie najmniejszymi detalami zycia,
samym soba i wiara w siebie, oraz wlasne mozliwosci. Przez to wszystko
przeszlam, jestem sama, nadal nie czuje sie gotowa do nowego zwiazku, ale wierze
w siebie, bo dzieki temu, ze upadlam prawie na samo dno przez kogos, kto wowczas
zrujnowal mi zycie odzyskalam wiare w siebie i zaczelam dbac o wlasne potrzeby,
patrzec na zycie z wiekszym optymizmem bez nastawiania sie na: rycerz na bialym
koniu odmieni moj los. To ja jestem dla siebie tym rycerzem:-)

[pozno_w_noc]

evula, dziekuje Ci bardzo za te slowa...rozplakalam sie jak to
przeczytalam, jestem teraz na samym dnie i boje sie ze nie dam rady
sie podniesc...a Twoje slowa to malutkie swiatelko w moim ogromnym
ciemnym tunelu(ale banal mi wyszedl, co?;)

[smooczek]

Kłaniam Ci się nisko Evula. Za szukanie pomocy profesjonalnej. Ja
jestem po 1,5 rocznej terapii. Odkąd zmieniłam siebie, zmienił się
cały świat wokół mnie. Na lepszy, weselszy, bardziej bezpieczny !!!
A jestem juz dość "wiekowa".
Powodzenia wszystkim w dogadywaniu się ze samym sobą, bo tylko wtedy
bedziemy umiały się porozumieć z innymi, a przede wszystkim jasno
stawiać granice innym.
Gdzies czytałam, że żadna zewnetrzna rzecz nie jest w stanie nas
uszczęśliwić, gdy nie mamy szczęścia w sobie. Myślę, że to prawda

[akkknes]

nooo, ja to moze w czolo sie nie pukam, ale mam ostra rozkminke,
czemu bylam tak glupia i naiwna i sie zgodzilam na to spotkanie po
takim czasie...
smiac sie tez nie smieje, bo za bardzo cierpialam po pierwszym
rozstaniu, ale bylo juz lepiej - na tyle, ze wiedzialam, ze tak nie
zrobie na drugi raz.
a teraz, jak sie mna pobawil miesiac i potem rzucil w kat jak stara
lalke, to nie wiem sama co mam robic :/

[evula]

> nooo, ja to moze w czolo sie nie pukam, ale mam ostra rozkminke,
> czemu bylam tak glupia i naiwna i sie zgodzilam na to spotkanie po
> takim czasie...
> smiac sie tez nie smieje, bo za bardzo cierpialam po pierwszym
> rozstaniu, ale bylo juz lepiej - na tyle, ze wiedzialam, ze tak nie
> zrobie na drugi raz.
> a teraz, jak sie mna pobawil miesiac i potem rzucil w kat jak stara
> lalke, to nie wiem sama co mam robic :/

To ja Ci powiem: potraktuj go identycznie, gdy jeszcze raz bedzie mial czelnosc
zawracac Ci glowe swoja marna osoba. To Ty jestes najwazniejsza, Twoje uczucia,
Twoje JA i to czego TY chcesz, a nie tego czego on chce. Zanim odbierzesz
telefon od niego, zastanow sie, czy napewno chcesz z nim rozmawiac, czy znow
chcesz skazac sama siebie na cierpienia. Zycze wszystkiego naj;-)

[akkknes]

ja mam zawsze wewnetrzny opor, ze jak zleje smsa, telefon, mejla,
wiadomosc na gg od niego to wlasnie przepada mi ostatnia szansa na
bycie jednak wlasnie z nim!!
a najgorsze jest to, ze nie dam sobie reki uciac ze kiedys jednak w
koncu po tym wszystkim bede umiala z nim byc szczesliwa.

[quba40]

Musisz pogodzić się z tym, że nie bedziecie nigdy razem, musisz o nim po prostu
zapomnieć. Nie wiem czy masz tyle siły w sobie aby zerwać wszystkie kontakty,
wywalić wszystko co Ci go przypomina? Ale wierz mi to pomaga.

[kookardka]

Nie myśl o sobie głupia i naiwna. To, że poszłaś na spotkanie pełna
nadziei, że powróci dobre to nie jest nic złego. Nie możesz winić
siebie za to, że podeszłaś do sprawy szczerze i otwarcie. To facet
jest nie w porządku, bo to wykorzystał. I tak o nim myśl, zawszona
gnida, która nie zasługuje na Twój szacunek a już tym bardziej na
to byś o nim rozmyślała i w sobie to roztrząsała. Nie warto
poświęcać mu ani chwili uwagi, szkoda czasu. Mnie też niedawno koleś
tak potraktował i mam go w dupie, co więcej życzę mu by miał
w życiu jak najgorzej . Zamknęłam temat i nic nie roztrząsam.

Sama zobaczysz, że jak zaczniesz myśleć o nim jak o złym człowieku
( nie, że Cię skrzywdził tylko, że jest nic nie wartym śmieciem)
to zmienisz nastawienie i przestaniesz czuć żal i rozgoryczenie.

Jest inna sprawa ... takie wydarzenie zotawia ślad w psychice,
niestety - zostaje strach przed bólem, że ktoś kiedyś może
potraktować Cię tak samo. Ta obawa powoduje, że do kolejnego faceta
podchodzisz z dużym niepokojem, strachem, że może zrobić to samo.
Trzeba sobie wtedy tłumaczyć, że nowy człowiek to inny człowiek,
nie musi zrobić tak samo, na wszelki wypadek lepiej trzymać emocje
na wodzy i nie rzucać się jak ćma do świecy, tylko obserwować i
rozmawiać na tematy, które niepokoją ...

Na pewno dasz sobie radę, tylko nie bij sama siebie za to, że ktoś
inny jest zły - to zostaje na jego sumieniu a Ciebie nie powinno
absorbować. Jak czujesz, że to Ci pomoże to powiedz mu co o nim
myślisz. Ja w pysk nie dałam, chociaż miałam na to ochotę, ale
powiedziałam co myślę. Trzymaj się :)))

[akkknes]

ale on doskonale wie jak bardzo mnie skrzywdzil wtedy, jak bardzo
mnie zwodzil teraz... on wie ile mnie to kosztowalo. on wie ze
powinnam nim doslownie pogardzac.


i on wie, ze jesli bedzie trzeba skocze za nim w ogien

[lawetas]

Więcej szacunku do siebie!
Jeśli sama nie docenisz siebie, będzie Cię zwodzić i „wykorzystywać”
dopóty, dopóki mu będziesz na to pozwalać.

[chantal10]

Ja pół roku walczę jeżeli chodzi o jednego gościa... nie kocham go, ale obojętny
też mi nie jest.

[modliszka24]

zawsze mówię że z każdego wariactwa się można wyleczyć gratuluję

[minasz]

jak tak piszesz to dalej jestes chora