Umierające światy

[Gość: Xanatos]

"I am the only one who remembers that summer. Oh, I remember" tak kiedyś
śpiewał Layne Staley, który już nie żyje.

Tak naprawdę już nikt nie pamięta tamtego lata... całe światy umierają razem
z ludźmi.

[atlantis75]

Gość portalu: Xanatos napisał(a):


> Tak naprawdę już nikt nie pamięta tamtego lata... całe światy umierają razem z ludźmi.


Moi Dziadkowie umarli w tym roku. Pozostawili po sobie
leśniczówkę - dom, sad, ogródek. Wszystko to własność
nadleśnictwa. Obok płynąca spokojnie rzeka Łyna...
Gdy żyli Dziadkowie to miejsce było moim rajem. Nie tylko
moim, także całej rodziny. Wszystko kwitło kolorami,
pulsowało, śpiewało radosny hymn pochwalny na temat
życia... Gdy ich zabrakło stało się coś przerażającego...
Dom, sad, ogródek - umarły razem z ludźmi, którzy je
kochali. Gdy pojechałam w tamto miejsce (mam ok. 150 km)
kilka tygodni temu zastałam wstrząsający obraz: chwasty,
odpadający tynk, zmurszały płot... Zobaczyłam śmierć
świata, który istniał dla ludzi, a gdy ich zabrakło
popełnił zbiorowe samobójstwo...
Pewnie, że to wszystko nie było nowe, leśniczówka miała
swoje lata, jabłonki w sadzie z roku na rok rodziły coraz
mniej owoców - ale gdy żyli Dziadkowie całe otoczenie
"trzymało pion", żyło pomimo upływu czasu. Dotknęłam
odrapanych drzwi wejściowych i były... zimne. Okna bez
firanek jak zdziwione puste oczodoły...
Widziałam śmierć.

Atlantis, płakałam czytając ten tekst - serio :(((

[aguszak]

atlantis75 napisała:

> Gość portalu: Xanatos napisał(a):
>
>
> > Tak naprawdę już nikt nie pamięta tamtego lata... całe światy umierają raz
> em z ludźmi.
>
>
> Moi Dziadkowie umarli w tym roku. Pozostawili po sobie
> leśniczówkę - dom, sad, ogródek. Wszystko to własność
> nadleśnictwa. Obok płynąca spokojnie rzeka Łyna...
> Gdy żyli Dziadkowie to miejsce było moim rajem. Nie tylko
> moim, także całej rodziny. Wszystko kwitło kolorami,
> pulsowało, śpiewało radosny hymn pochwalny na temat
> życia... Gdy ich zabrakło stało się coś przerażającego...
> Dom, sad, ogródek - umarły razem z ludźmi, którzy je
> kochali. Gdy pojechałam w tamto miejsce (mam ok. 150 km)
> kilka tygodni temu zastałam wstrząsający obraz: chwasty,
> odpadający tynk, zmurszały płot... Zobaczyłam śmierć
> świata, który istniał dla ludzi, a gdy ich zabrakło
> popełnił zbiorowe samobójstwo...
> Pewnie, że to wszystko nie było nowe, leśniczówka miała
> swoje lata, jabłonki w sadzie z roku na rok rodziły coraz
> mniej owoców - ale gdy żyli Dziadkowie całe otoczenie
> "trzymało pion", żyło pomimo upływu czasu. Dotknęłam
> odrapanych drzwi wejściowych i były... zimne. Okna bez
> firanek jak zdziwione puste oczodoły...
> Widziałam śmierć.
>

[Gość: Kinga]

Na wiosnę umarła moja córka.
Uczyła sie w liceum plastycznym, grała na skrzypcach. Zostawiła obrazy, których
nikt już nie dokończy, nie wywołane zdjęcia, skrzypce, na których nie ma kto
zagrać...I cały ten światek kolezanek, gadanie o wystawach, odczytach, olejach,
temperach, gruntach, szum, zamieszanie...
Teraz cicho i smutno. Nawet posprzątać nie mam siły.

Trzymaj sie...

[Gość: KR$]

Nie wiem co Ci powiedziec i jak Cie pocieszyc, ale wiedz ze nie jestes sama, ze
sa ludzie ktorzy rozumieja Twoja tragedie i boleja nad nia z Toba.

[dbaj-o-zdrowie-niszcz-muchy]

Gość portalu: KR$ napisał(a):

> Nie wiem co Ci powiedziec i jak Cie pocieszyc, ale wiedz ze nie
> jestes sama, ze sa ludzie ktorzy rozumieja Twoja tragedie
> i boleja nad nia z Toba.

Podpisuje sie...

[summa]

Atlantis, mam podobne wspomnienia jak Twoje (chociaz już nieco pokryły sie
kurzem).
Mój dziadek mieszkał w małym miasteczku na Kielecczyźnie, miał duży, piękny,
stary dom, wokół ogród i sad - i też był to raj naszego dzieciństwa.
Spędzaliśmy tam z braćmi każde wakacje. Dziadek był przedwojennym nauczycielem
i społecznikiem, dbał więc nie tylko o swój ogródek, ale też szczepił róże na
rynku miasteczka, przejmował sie każdym drzewem i krzakiem, uczył nas
rozpoznawać otaczającą przyrodę, umiał skonstruować na potrzeby dziecięcych
zabaw wagę, i łuk, i serso...
Dzadek zmarł kiedy kończyłam podstawówkę i wtedy skończyło się moje
dzieciństwo. Mama sprzedała ten dom, więc nie popadł w ruinę, ale nowi
właściciele wszystko przebudowali.
Już tam nie bywam, wolę zachować wspomnienia.

[agick]

no i tu dałeś X na całego... jak można taki temat w wakacje, po południu, w
czwartek zarzucać..??

[Gość: Xanatos]

agick napisała:

> no i tu dałeś X na całego... jak można taki temat w wakacje, po południu, w
> czwartek zarzucać..??
>


Masz szczęście, że nie żyjesz w moim świecie. Ice mogłaby Ci coś o nim
powiedzieć... uuu bój się. :))

[agick]

powoli zaczynam...:)
Ty masz mordercze skłonności drogi Xana...
ygrekowi piłą grozić..?

nie tylko ygrekowi

[aise]

mi też cały czas grozi śmiercią gwałtowną:-)

ale temat kurde rzeczywiście zarzucił, mówie ci...

[martolka]

jakoś tak Gombrowiczem mi powiało

[Gość: KR$]

Umieraja, codziennie i wokol nas... Pamietam takie zdjecie sprzed kilku lat -
smierc fotoreportera w RPA. Do dzisiaj pamietam zegarek na jego rece - taki
bezsensownie niepotrzebny, zbedny i juz nieprzydatny.

Pieknie jest to ujete w prologu do pierwszej czesci 'Wladcy pierscieni' - mowie
o filmie. '...for those who remeber, no longer live...' czy jakos tak...

Czy wraz ze smiercia ludzi umiera prawda o swiecie w jakim zyli? Ich prawda?
Ich interpretacja tego swiata?

Mam glowe pelna takich pytan ale staram sie zyc codziennoscia...