"Zrobię sobie dziecko i zatrudnię nianię"

[feminasapiens]

Do napisania tego postu skłonił mnie program w telewizji, gdzie
pewne panie uskarżały się jakie to mają złe doświadczenia z
nianiami, i w ogóle to "tak trudno trafić na dobrą opiekunkę",
trauma i w ogóle.

Rozumiem kobiety które w trakcie studiów/kariery/innych planów
życiowych zaszły w nieplanowaną ciążę i chcąc kontynuować swoją
naukę/karierę itp. zatrudniają "baby-sitter".

Ale nie kumam kobiet które świadomie rodzą dziecko żeby zaraz potem
zatrudnić obcą kobietę do opiekowania się nim.

Wracając do przykładu z programu TV: jedna z pań tam występujących
(której dziecko padło ofiarą przemocy ze strony niani) opowiadała
jak to strasznie trudno było jej wyleczyć siebie i dziecko z tej
traumy i tak mocno to przeżyły... Po czym w następnym zdaniu
opowiadała z uwielbieniem jaką to jej się udało w końcu znaleźć
fantastyczną nianię do dziecka, która to niania następnie opiekuje
się jej kilkumiesięczną drugą córeczką.
Czyli co? Zamiast - nauczona traumatycznym doświadczeniem -
zakombinować opiekę nad dzieckiem mama-tata-dziadkowie, wszystko
zrobić żeby nie narażać dziecka/dzieci na kolejne negatywne
doznania, to ona rodzi następne dziecko i znowu oddaje je w ręce
opiekunki.

Po co ludziom dzieci? Dla prestiżu, dowartościowania się,
pochwalenia się rodzinie?
Jeżeli ktoś nie czerpie satysfakcji z wychowywania własnych dzieci
to po co je powołuje na świat?

[niunka24]

bo dziecko trzeba m.in wyżywić
żeby móc je wyżywić, trzeba pracować
żeby pracować, trzeba dziecko z kimś zostawić albo dać do żłobka/przedszkola

to tak trudno zrozumieć?;)

[feminasapiens]

niunka24 napisała:

> bo dziecko trzeba m.in wyżywić
> żeby móc je wyżywić, trzeba pracować
> żeby pracować, trzeba dziecko z kimś zostawić albo dać do
żłobka/przedszkola
>
> to tak trudno zrozumieć?;)

żeby wyżywić rodzinę i wychowywać dzieci można to pogodzić w
następujący sposób:
- tata pracuje i zarabia, mama "siedzi" w domu z dzieckiem
- mama pracuje i zarabia, tata "siedzi" w domu z dzieckiem
- mama i tata pracują na zmiany zajmując się dzieckiem na zmiany

tak trudno zrozumieć?

[niunka24]

hehehe
rozbraja mnie Twoje czarno-białe widzenie świata
ale porozmawiamy, jak urodzisz i będziesz 2 lata siedziała NON STOP ze swoim dzieckiem, ewentualnie na zmianę z mężem, jak proponujesz, kiedy nie będziesz się widywała z własnym facetem, bo będziecie albo pracować, albo siedzieć z małym.

Daj znać, jak urodzisz, wtedy pogadamy:-)
a póki co, zajmij się swoimi problemami, a nie ocenianiem osób, o ktorych życiu nie masz pojęcia.

powodzenia

[feminasapiens]

niunka24 napisała:

> hehehe
> rozbraja mnie Twoje czarno-białe widzenie świata
> ale porozmawiamy, jak urodzisz i będziesz 2 lata siedziała NON
STOP ze swoim dz
> ieckiem, ewentualnie na zmianę z mężem, jak proponujesz, kiedy
nie będziesz się
> widywała z własnym facetem, bo będziecie albo pracować, albo
siedzieć z małym.

Otóż wyobraź sobie że "siedziałam" przez 6 lat z dziećmi, najpierw
ze starszym przez 3 lata, potem urodził się młodszy i z
nim "siedziałam" kolejne 3 lata.

I uprzedzam żeby nie było: nie forsuję mojej opcji, każdy wybiera
jak chce, można pracować i wychowywać jednocześnie, trzeba się
tylko postarać.

[niunka24]

to zwracam honor, hehe,
no cóż, ale to, że TY tak robiłaś nie znaczy, że to dobra opcja dla innych.
Ja z moim dzieckiem siedzę w domu, pracuję też w domu i mój syn nie chodzi do żłobka, ani o nianki, co nie znaczy, że uważam, że inni wysyłając dzieci do nianki czy żłobka robią źle. każdy ma prawo do własnego życia według własnych zasad. po co te ocenianie i krytykowanie innego postępowania niż nasze?

[iberia.pl]

feminasapiens napisała:


> Otóż wyobraź sobie że "siedziałam" przez 6 lat z dziećmi, najpierw
> ze starszym przez 3 lata, potem urodził się młodszy i z
> nim "siedziałam" kolejne 3 lata.


i czy w zwiazku z powyzszym uwazasz sie za lepsza matke od tej,
ktora po kilku miesiacach od porodu wraca do pracy a maluchem
zajmuje sie babcia lub niania?

[feminasapiens]

iberia.pl napisała:

> feminasapiens napisała:
>
>
> > Otóż wyobraź sobie że "siedziałam" przez 6 lat z dziećmi,
najpierw
> > ze starszym przez 3 lata, potem urodził się młodszy i z
> > nim "siedziałam" kolejne 3 lata.
>
>
> i czy w zwiazku z powyzszym uwazasz sie za lepsza matke od tej,
> ktora po kilku miesiacach od porodu wraca do pracy a maluchem
> zajmuje sie babcia lub niania?

Nie uważam się za lepszą matkę, natomiast uważam że tak jest lepiej
dla dziecka.

[iberia.pl]

feminasapiens napisała:

>> Nie uważam się za lepszą matkę, natomiast uważam że tak jest
lepiej dla dziecka.

lepiej, ze 24h przebywa tylko z matka?Nie sadze.

Czyli 3 latek to już nie dziecko?

[sir.vimes]

Nie widzę żadnej różnicy miedzy oddaniem innym osobom pod opiekę 3 latka czy
roczniaka.

Po co ci były te dzieci?
Dla prestiżu?
Dla przyjemnosci posiadania małej laleczki?

[feminasapiens]

sir.vimes napisała:

> Nie widzę żadnej różnicy miedzy oddaniem innym osobom pod opiekę 3
latka czy
> roczniaka.

Jeżeli masz dziecko/dzieci (starsze niż 3 lata) i nie widzisz tej
różnicy to już Ci nie jestem w stanie wytłumaczyć.

A jeżeli nie masz, to spróbuję:

Roczne dziecko emocjonalnie jest bardzo związane z matką, ważna jest
dla niego jej bliskość i to że zawsze może się do niej przytulić,
często jest jeszcze karmione piersią, niektóre roczniaki nie
potrafią jeszcze chodzić, mówić, stabilnie się poruszać, nie
sygnalizują potrzeb fizjologicznych, nie potrafią rozpoznać swoich
potrzeb, mama jest po prostu najważniejsza a już zwłaszcza w
sytuacji kiedy dziecko jest chore (fachowiec od psychologii pewnie
napisałby więcej, ale mi do głowy przychodzi tylko tyle).

Trzyletnie dziecko z reguły już dobrze mówi, lubi przebywać z
rówieśnikami, może na dłużej zostawać bez mamy i nie jest to dla
niego tak rozpaczliwe jak w wieku 1 roczku, nie nosi pieluch,
korzysta z toalety, potrafi wiele czynności robić samo, zająć się
sobą pod nadzorem dorosłej osoby, sprawnie się porusza, usiedzi w
miejscu... itd.

No nie wiem, przecież to oczywiste że różnica 2 lat między dzieckiem
rocznym a trzylatkiem jest tak duża jak między 8-latkiem a 18-
latkiem.

Naprawdę tego nie widzisz czy tylko prowokujesz?

[sir.vimes]

> Jeżeli masz dziecko/dzieci (starsze niż 3 lata) i nie widzisz tej
> różnicy to już Ci nie jestem w stanie wytłumaczyć.
>

Mam dziecko starsze niż 3 lata.
I różnicy tej nie widzę.
Co więcej - uważam, ze niemowle przytulić , przewinąć, nakarmić paćką z marchwi
może każdy (dziadek, babcia, niania - niekoniecznie z wykształceniem
pedagogicznym ;P) - a wychowywać dziecko kilkuletnie nie każdy... Wiec różnicę
widze raczej odwrotną - niemowlę można powierzyć osobie po prostu dobrej -
kilkulatka - tylko dobrej i mądrej.

[lynnl]

Pieprzysz głupoty feimnosapiensie.
Pozwól, że Cię uswiaodmię:
mama pracuje - zarabia 1 tys. pln. Tata zajmuje sie dzieckiem. Splacaja kredyt
mieszkaniowy za 2 pokojowe mieszkanie. Rata 1 200 pln - upsss zabrakło. Chyba
ich wyrzucą na bruk....
Mama nagle traci pracę-razem z tatą zajmują się dzieckiem. Pełnia rodzinnego
szczęścia. Szkoda tylko, że nie mają nawet 1 zł na miesiąc-no jest opieka
społeczna. Można też wykorzystać dziecko do żebrania, podobno to skuteczne.

[feminasapiens]

lynnl napisała:

> Pieprzysz głupoty feimnosapiensie.

Po pierwsze - bez inwektyw!

> Pozwól, że Cię uswiaodmię:
> mama pracuje - zarabia 1 tys. pln. Tata zajmuje sie dzieckiem.
Splacaja kredyt
> mieszkaniowy za 2 pokojowe mieszkanie. Rata 1 200 pln - upsss
zabrakło.

Jeżeli budżet rodziny wynosi 1 tys. zł, to żaden bank nie udzieli
kredytu, którego rata spłaty wynosi 1200 - to prosta matematyka,
więc coś u ciebie z matmą szwankuje.

Chyba
> ich wyrzucą na bruk....
> Mama nagle traci pracę-

Jeżeli oboje nie mają pracy to chyba logiczne że ani kredytu ani
dziecka się wtedy nie planuje.

Najpierw popracuj nad logiką, Lynnl

[ewik_75]

To, że mają kredyt może wynikać z tego, że dostali go wcześniej,
kiedy było ich na ten kreydyt stać - bo np. - wiecej obydwoje
zarabiali.
Potem ona mogła stracić pracę - jak to często po powrocie z
macierzyńskiego bywa, on też mógł mieć kłopoty i dostać gorszą
pracę. Zdarza się. I to całkiem często.

To, że mają dziecko nie znaczy, ze było ono planowane.
Gdyby na Świecie miały się rodzić tylko dzieci planowane byłoby nas
znacznie mniej...

P.S. Świat nie jest czarno-biały...

[feminasapiens]

Ewik, przeczytaj pierwszy wpis - sprawa nie dotyczy dzieci
nieplanowanych.

[ewik_75]

OK., co do planowanych dzieci - masz rację.
Ale co powiesz o sytuacji, kiedy kredyt już wzięty - bo sytuacja
finansowa była bardzo ok.
Następnie sytuacja ta uleggła pogorszeniu… I co? W budżecie domowym
zostaje 1700 na rękę na 3 osoby w tym małe dziecko, 1200 kredyt,
plus - powiedzy - kilkaset zł jakaś zapomoga…

Fajnie?

Dzieci trzeba nakarmić, ubrać i wyedukować.
Nie wystarczy kochać.

[panileonowa]

życia nie można planować jednotorowo. Jeśli wszystko postawisz na
pracę zostaniesz sam jak palec, jeżeli wszystko postawisz na rodzinę
lepiej nie myśl co się z Tobą stanie jak rodziny zabraknie.. Trzeba
mieć "kilka żyć" by czuć się bezpiecznie. Tak samo jest z partnerem.
Niedobrze jest zostawić rodzinę czy przyjaciół dla partnera
choćbyśmy go kochali nie wiem jak.. Trzeba to wszystko godzić.
Dlatego uważam, że rzeczą mądrą jest posiadanie dzieci i
równocześnie prowadzenie normalnego jak dotychczas życia. Oczywiście
każdy robi jak chce i jak mu sumienie duktuje, Nie każdy musi czuć
się dobrze z pieluszkami 24/dobę 7 dni w tyg.
:)

[feminasapiens]

Ależ ja właśnie optuję za "kilkoma życiami".

[his_girl]

> - mama i tata pracują na zmiany zajmując się dzieckiem na zmiany
>

W jaki sposób np. menedżer w audycie i doradca podatkowy
(małżeństwo) mają pracować na zmiany? Większość ludzi nie pracuje w
fabryce przy taśmie, zeby to było możliwe.

audyt

[feminasapiens]

Akurat w branży finansowej można sobie pozwolić na większą
elastyczność niż w rzeczonym przypadku taśmy produkcyjnej.

[his_girl]

Tak, tylko co z tego? W okresie grudzień - kwiecień mój mąż 80%
czasu spędza poza Warszawą, u klientów.

[estra23]

Zgadzam się w 100%.. Po co ludzie decydują się na potomstwo, skoro wychowuje je
ktoś inny??? Uważam, że oddawanie nawet babci jest bardzo złym pomysłem. Zupełny
brak konstruktywnego myślenia.. To przypomina mi temat "a ja chcę pieska"..

[rosa_de_vratislavia]

estra23 napisała:

> Zgadzam się w 100%.. Po co ludzie decydują się na potomstwo, skoro
wychowuje je
> ktoś inny???

Nie każdy może złapać takiego "ustawionego" samca,który zamierza
utrzymywać żonę i gromadkę dzieci (jak Ty planujesz)...bo tych
samców jest niewielu;-)
Zwykli szarzy ludzie mają wg Ciebie nie mieć dzieci, bo nie stać ich
na przerwanie pracy i trzy lata bezpłatnego wychowawczego?

[feminasapiens]

> estra23 napisała:
>

> Zwykli szarzy ludzie mają wg Ciebie nie mieć dzieci, bo nie stać
ich
> na przerwanie pracy i trzy lata bezpłatnego wychowawczego?

Zwykli szarzy ludzie mogą po prostu na trzy lata (dopóki malec nie
pójdzie do przedszkola) zrezygnować np. z wakacji na Riwierze na
rzecz wypoczynku na działce czy z pójścia do kina/teatru na rzecz
ciekawego filmu w TV (a wierz mi że takie się zdarzają) lub
wypożyczenia książki z biblioteki.
Czyż coś tak cennego jak własne dziecko nie jest tego warte?

[kol.3]

A może byś przestala bredzić?

troll?

[rosa_de_vratislavia]

feminasapiens napisała:

> > Zwykli szarzy ludzie mają wg Ciebie nie mieć dzieci, bo nie stać
> >ich na przerwanie pracy i trzy lata bezpłatnego wychowawczego?

> Zwykli szarzy ludzie mogą po prostu na trzy lata (dopóki malec nie
> pójdzie do przedszkola) zrezygnować np. z wakacji na Riwierze na
> rzecz wypoczynku na działce.

Proszę, proszę...powiedz,że żartujesz.
Bo mam wrażenie,że jesteś trollem.
Jak para zarabia np. 2x 2000zł, to naprawdę nie jest kwestia
zrezygnowania z butów Manolo Blahnika i wakacji na Riwierze.

[feminasapiens]

Przecież niania nie przychodzi za darmo. Zamiast oddawać kasę
niani, lepiej zostać w domu i samemu zajmować się dzieckiem, co nie?

Marnym bo marnym, ale uzupełnieniem niskich dochodów są zasiłki
(wychowawczy i rodzinny).

[rosa_de_vratislavia]

feminasapiens napisała:

> Przecież niania nie przychodzi za darmo. Zamiast oddawać kasę
> niani, lepiej zostać w domu i samemu zajmować się dzieckiem, co
nie?

Nie, jeśli pensja niani jest niższa od pensji mamy, co usiłowałam
pokazać w innym poście.
>
> Marnym bo marnym, ale uzupełnieniem niskich dochodów są zasiłki
> (wychowawczy i rodzinny).

[ewik_75]

Nie, bo za kilka lat, kiedy mama bedzie chciała wrócić do pracy, to
nie znajdzie jej już w swojej branży, bo będzie niekompetentna i nie
na bieżąco z rynkiem i zmianami, jakie na nim zaszły w ciągu kilku
lat.n Pracodawców interesuje wartość pracownika i jego
wiedza/umiejętności i nie to, ze ma dzieci
Pracę będzie mogła podjąć nie za 2000 czy 2500, tylko za 1000... Na
przykład. I co wtedy?
I tak przez kilka lat, zanim kilka razy awansuje i "wyrówna" do
poprzedniej pensji.
No, chyba, że po jakimś czasie będzie chciała znowu mieć dziecko -
co wydaje się całkiem naturalne - i co wtedy?
Wtedy, po kolejnych kilku latach, to w ogóle na rynku pracy nie
będzie raczej poszukiwanym pracownikiem...

Szybkie obliczenia:
Załóżmy, że dziewczyna zaczęła pracę w wieku lat 24. Obecnie ma 26 i
zarabia 2500 miesięcznie brutto. To jej daje ok 1700 netto. Mąż
drugie tyle.Łącznie miesięcznie mają 3300-3400, czyli średnio
miesięcznie 3350. Niania zażądała za swoje usługi 1650, a więc na
rodzinę zostaje im, jak poprzednio - 1700 netto.
Jeśli po powrocie z macierzyńskiego dziewczyna wróći do pracy i
wynajmie nianię, to przez 3 lata będzie to wyglądało tak: 3350
(średnio miesięcznie) - 1650 = 1700 miesięcznie dla rodziny. Po
trzech latach już 3350 - bo odejdą koszty niani i tak przez kolejne
lata zakładając, że nie bedą awansować. Po "odprawieniu " niani
budżet rodziny poprawia się z miesiąca na miesiąc.

Gdyby odeszła z pracy na trzy lata, to w tym okresie budzęt rodziny
wyniesie 1700, a po jej powrocie za mniejszą pensję - czyli dajmy na
to te 1000 PLN netto mamy 2700 netto dla rodziny w stosunku do
sytuacji, w której dziewczyna by pracowała - o 650 PLN mniej
miesięcznie! w skali roku to daje 7800 zł, a to spora różnica. I tak
jeszcze długo....

I jest jeszcze jeden aspekt. Kobieta jest _niezależna finansowo_ ! W
sytuacji, gdy on zdradza - na przyykład, of course, lub nie daj Boże
bije ją lub dzieci - ona może sie zdobyć na opuszczenie go, nie jest
do niego przywiązana jak niewolnica ze względu na to, że on
utrzymuje ja i dzieci. A to też sie zdarza i jest nie do
przewidzenia.

rozliczenie budżetu rodzinnego Ewik'a

[feminasapiens]

Okej, powiedzmy, że Twój argument finansowy jest jakoś tam
przekonywujący, ale:

Wiadomo że dziecko/dzieci kosztują, więc na dziecku raczej nie
zaoszczędzisz tylko na dziecko się wydaje. Ba! z roku na rok coraz
więcej.

Więc, Ewik, nie da się na wszystkim zaoszczędzić, wychowanie dziecka
kosztuje i od tego nie uciekniesz.

Więc koszty niższej/braku płacy można wliczyć w koszty wieloletniego
wychowania dziecka do samodzielności.


Boże, nie kumam, jak można dzieci przeliczać na pieniądze, po prostu
tego nie pojmuję, ale może ja się nie znam.

[kadfael]

Ależ o czym Ty mówisz? Sądzę, że wg. autorki postu, ludzie z takimi
dochodami w ogóle nie powinni sie decydowac na dziecko!!!
Ba, może to wręcz powinno byc ustawowo zabronione!

[feminasapiens]

kadfael napisała:

> Ależ o czym Ty mówisz? Sądzę, że wg. autorki postu, ludzie z
takimi
> dochodami w ogóle nie powinni sie decydowac na dziecko!!!
> Ba, może to wręcz powinno byc ustawowo zabronione!

Ludzie z każdymi dochodami mogą się decydować na dziecko, pod
warunkiem że są w stanie mu zapewnić wyżywienie, byt i wykształcenie
(co najmniej minimalne).
Kwestia jest tylko taka na ile wyrzeczeń są w stanie się zgodzić.

[kalina.tt]

rosa_de_vratislavia napisała:

> Zwykli szarzy ludzie mają wg Ciebie nie mieć dzieci, bo nie stać ich
> na przerwanie pracy i trzy lata bezpłatnego wychowawczego?


Zwykłych szarych ludzi nie bardzo stać na nianię :)) Nawet gdy obydwoje pracują.

koszt wynajęcia niani

[feminasapiens]

kalina.tt napisała:

> rosa_de_vratislavia napisała:
>
> > Zwykli szarzy ludzie mają wg Ciebie nie mieć dzieci, bo nie
stać ich
> > na przerwanie pracy i trzy lata bezpłatnego wychowawczego?
>
>
> Zwykłych szarych ludzi nie bardzo stać na nianię :)) Nawet gdy
obydwoje pracują
> .

A propos: a ile właściwie kosztuje pełnoetatowa niania?

[estra23]

Sama nią kiedyś byłam. Ceny kształtują się 800-???. Faktycznie, szarego
człowieka nie stać na zatrudnienie niani..

[rosa_de_vratislavia]

estra23 napisała:

> Sama nią kiedyś byłam. Ceny kształtują się 800-???. Faktycznie,
szarego
> człowieka nie stać na zatrudnienie niani..

W mojej hipotetycznej sytuacji pary, gdzie zarobki są 2x 2000 niania
się opłaca - nadal są 1200zł "do przodu". Zamiast 2000 miesięcznie
(matka na bezpłatnym wychowawczym), mają 3200 (matka w pracy).
Sama byłam najpierw na wychowawczym,a potem zatrudniliśmy
nianię,któej oddawałam ponad połowę nauczycielskiej pensji,ale nie
żałujemy. Dzieci też.
Po prostu nie wytrzymałabym dłużej na wychowawczym, mimo że mąż
przejmował częśc obowiązków przy dzieciach i w tym czasie skońcyłam
studia podyplomowe.
4 lata w domu (zaplanowaliśmy dzieciz małą różnicą wieku) to
naprawdę sporo.
Znam kobiety, któe są zmęczone "Zamknięciem" po6 miesiącach,a nie są
wyrodnymi matkami.

[estra23]

Poświęcać dziecko za 1200 zł??? To faktycznie dziecko dużo znaczy dla rodzica..
Bardzo dużo..

Poświęcać, była nianiu>?

[sir.vimes]

[sir.vimes]

Pisałaś , że byłaś nianią - co takiego robiłaś swoim podopiecznym, że
zostawienie dziecka na kilka godzin dziennie z niania uważasz za poświęcanie go?

[rosa_de_vratislavia]

feminasapiens napisała:

>> Rozumiem kobiety które w trakcie studiów/kariery/innych planów
> życiowych zaszły w nieplanowaną ciążę i chcąc kontynuować swoją
> naukę/karierę itp. zatrudniają "baby-sitter".
>
> Ale nie kumam kobiet które świadomie rodzą dziecko żeby zaraz
potem
> zatrudnić obcą kobietę do opiekowania się nim.

Nie zawsze kobieta może pozwolić sobie na komfort bezpłatnego urlopu
wychowawczego, bo jej zarobki stanowią np. 50% dochodu rodziny.
A posiadania dzieci nie chce odwlekać do czterdziestki.

> Czyli co? Zamiast - nauczona traumatycznym doświadczeniem -
> zakombinować opiekę nad dzieckiem mama-tata-dziadkowie,

Chwila, chwileczka...moi rodzice np. pracują,a teściowie mieszkają
400km od nas.
Poza tym dziadkowie,nawet na emeryturze mogą powiedzieć "nie,
dziękujemy,mamy inne plany".

[feminasapiens]

rosa_de_vratislavia napisała:

> Nie zawsze kobieta może pozwolić sobie na komfort bezpłatnego
urlopu
> wychowawczego, bo jej zarobki stanowią np. 50% dochodu rodziny.
> A posiadania dzieci nie chce odwlekać do czterdziestki.

Zawsze może troszkę zmienić swoją pracę, dostosowując ją do
częstszego przebywania w domu (e-praca - słyszałaś o czymś takim?).
>

> > Czyli co? Zamiast - nauczona traumatycznym doświadczeniem -
> > zakombinować opiekę nad dzieckiem mama-tata-dziadkowie,
>
> Chwila, chwileczka...moi rodzice np. pracują,a teściowie
mieszkają
> 400km od nas.
> Poza tym dziadkowie,nawet na emeryturze mogą powiedzieć "nie,
> dziękujemy,mamy inne plany".

Oczywiście, że tak - dziadkowie to tylko jedna z opcji.

[mary_an]

> Zawsze może troszkę zmienić swoją pracę, dostosowując ją do
> częstszego przebywania w domu (e-praca - słyszałaś o czymś takim?).


Ooo!!! Alez ty genialna!! Ze tez na to nie wpadlam. Poradze mojej
przyjaciolce, zeby zostala e-lekarzem a jej maz e-zolnierzem i moze
wreszcie beda mogli sie zajac dziecmi.

Nie myslalam, ze to moze byc takie proste!!! Dzieki Ci Wielki
Geniuszu.

[iberia.pl]

feminasapiens napisała:

> Zawsze może troszkę zmienić swoją pracę, dostosowując ją do
> częstszego przebywania w domu (e-praca - słyszałaś o czymś takim?).
> >


wyobraz sobie, ze nie zawsze.Ciekawe jak sobie wyobrazasz np. prace
pielegniarki w formie e-pracy.....?:-DDDD

Iberia i MaryAnn

[feminasapiens]

Nie obraźcie się, ale dziwię się jak osoby wykształcone mogą mieć
tak wąskie perspektywy.

Przecież e-praca to tylko jedna z opcji, wiadomo że w niektórych
zawodach lepsza jest e-praca, a w niektórych np. zmiana godzin pracy
na ustalane indywidualnie.
Akurat pielęgniarka w szpitalu może opiekę dostosować do dziecka, bo
ma pracę zmianową.

Czasem mam wrażenie że muszę wam tłumaczyć dlaczego trawa jest
zielona.

[iberia.pl]

feminasapiens napisała:

> Nie obraźcie się, ale dziwię się jak osoby wykształcone mogą mieć
> tak wąskie perspektywy.

spojrz na siebie.

> Przecież e-praca to tylko jedna z opcji, wiadomo że w niektórych
> zawodach lepsza jest e-praca, a w niektórych np. zmiana godzin
pracy na ustalane indywidualnie.

a jeszcze w innych etat minimum 8h i co madralo?

> Akurat pielęgniarka w szpitalu może opiekę dostosować do dziecka,
bo ma pracę zmianową.

jasne, w nocy bedzie pracowac, w dzien zajmie sie dzieckiem a kiedy
bedzie spac?

>
> Czasem mam wrażenie że muszę wam tłumaczyć dlaczego trawa jest
> zielona.

jak ciebie czytam to mi rece opadaja.

[misia12347]

Myślę że przesadzasz. Jasne że malutkie dziecko musi mieć stałą
opiekę, ale nie musi być to całodobowa opieka mamy. To że mama lubi
chodzić do swojej pracy i/lub zmuszają ją do tego warunki finansowe,
nie oznacza, że jest wyrodną matką. Mówię to z perspektywy dziecka,
które miało swoją opiekunkę, a jak tylko się dało to wylądowałam w
żłobku. Za to po powrocie z pracy moi rodzice, a nie tylko mama
poświęcali mi dużo uwagi, spacery, zabawa itd. Nigdy nie miałam z
tego powodu żadnych problemów psychicznych (a przynajmniej na razie
jeszcze nic nie zauważyłąm ;)

[nadinka_nadinka]

i w czym problem? dziecko, podobnie jak partner, nie moze zastapic calego
swiata. i dlatego potrzebna jest opiekunka/opiekun.

[robin2510]

Feminasapien czy raczej kura domowa, ??? czytając twoje posty rozumiem ze
kobieta ma rodzić i siedzieć w domu a maż ma zarabiać kasę na utrzymanie rodziny
gratuluję poglądów i niskiej samooceny, tak sie składa że są kobiety które i
chcą mieć dzieci i kontynuować karierę.
Nie ma nic gorszego jak uzależnienie materialne od faceta i żebranie o kasę na
chleb, siedząc z d..pą w domu. Dla mnie nie sztuką jest tak postępować a raczej
sztuką pogodzić dom i pracę.

[feminasapiens]

robin2510 napisała:

> Feminasapien czy raczej kura domowa, ??? czytając twoje posty
rozumiem ze
> kobieta ma rodzić i siedzieć w domu a maż ma zarabiać kasę na
utrzymanie rodzin
> y

Przeczytaj wszystkie moje wpisy na tym wątku i jak dobrze
przeczytasz to zrozumiesz że nie obciążam tylko kobiety
wychowywaniem dzieci.

> gratuluję poglądów i niskiej samooceny,

a w którym miejscu wyczytałaś moją niską samoocenę?

tak sie składa że są kobiety które i
> chcą mieć dzieci i kontynuować karierę.
> Nie ma nic gorszego jak uzależnienie materialne od faceta i
żebranie o kasę na
> chleb, siedząc z d..pą w domu. Dla mnie nie sztuką jest tak
postępować a raczej
> sztuką pogodzić dom i pracę.

Jeżeli masz męża który skąpi na twoje potrzeby to współczuję.

[feminasapiens]

nadinka_nadinka napisała:

> i w czym problem? dziecko, podobnie jak partner, nie moze
zastapic calego
> swiata. i dlatego potrzebna jest opiekunka/opiekun.
>

A gdzie wyczytałaś że sugeruję "zastępowanie całego świata"?

Opiekunka (zaufana) przydaje się w sytuacjach wyjątkowych,
niecodziennych (wyjście do kina, załatwiemie spraw których z
dzieckiem się nie da załatwić, wolny wieczór na spotkanie z
przyjaciółmi itd.)

Mnie chodzi o sytuacje kiedy z góry zakłada się że po urodzeniu
dziecka będzie pełnoetatowa niania.

Ja to rozumiem jako założenie że chce się mieć dziecko na 1/2
etatu, a nie na maxa.

Oczywiście możecie się ze mną nie zgadzać.

[robin2510]

Tak sie składa ze przynajmniej teraz zarabiam więcej od męża....

[kadfael]

No cóz, dla mnie takie paroletnie zamknięcie w domu z dzieckiem 24
na dobę byłoby równie nie do zniesienia jak kilkuletnia kara
więzienia. I co z tego powodu mam zrezygnować z dzieci? Dziecko jest
ważne, ale to nie znaczy, że kobieta musi stać się kurą domową
zrezygnować absolutnie z siebie i uwsteczniać się. Ja bym tak nie
umiała. Z kolei nie oddałabym za nic dziecka do żłobka, chyba że
istniałaby wyższa konieczność, np. samotna matka, która musi
pracować a nie ma na utrzymanie niani. Wtedy wyjścia nie ma. A
babcie, jakże często młode kobiety o tym zapominają, nie są od
wychowania wnuków. Po pierwsze mają swoje życie, bardzo często
jeszcze zawodowe. Po drugie odchowały dzieci i nie muszą się
zajmować wnukami.
Jeśli Tobie, autorko postu odpowiada siedzenie kilka lat w domu OK.
Ale pomyśl trochę i nie zmuszaj do tego innych kobiet.

[kol.3]

Femina to Ty jesteś ale czy sapiens to już wątpię. Wychowałam 2
dzieci, z każdym siedziałam na długim wychowawczym, przy drugim
dziecku było to 3 lata, po czym zatrudniłam opiekunkę, bo dziecko z
początku nie kwalifikowało się do przedszkola. Opiekunka może być
drugą babcią, przyjaciółką rodziny, z którą można długo po
odchowaniu dzieci zachować dobre stosunki. Pamiętam że jak
wychodziłam do pracy mojemu dziecku wystawała tylko spod kołderki
różowa pięta, a niania zaczynała przy nim dyżur.

[feminasapiens]

kol.3 napisała:

> Femina to Ty jesteś ale czy sapiens to już wątpię.

A nie da się dyskutować bez ubliżania?

Wychowałam 2
> dzieci, z każdym siedziałam na długim wychowawczym, przy drugim
> dziecku było to 3 lata, po czym zatrudniłam opiekunkę, bo dziecko
z
> początku nie kwalifikowało się do przedszkola. Opiekunka może
być
> drugą babcią, przyjaciółką rodziny, z którą można długo po
> odchowaniu dzieci zachować dobre stosunki.

3-letnie dziecko (chociaż nie każde - niektóre wcześniej, niektóre
później) może już zostawać z opiekunką, tak jak zostawałoby w
przedszkolu.

Mnie chodzi o sytuację kiedy matka rodzi dziecko z zamiarem
szybkiego powrotu do pracy i zostawia nawet kilkutygodniowe czy
kilkumiesięczne dziecko z opiekunką (której nawet czasem nie zna)
na cały etat i idzie do pracy.

Ja zwyczajnie bym się obawiała o to czy ktoś potrafi się zająć
odpowiednio moim maleństwem.

[kol.3]

A jak Ty potraktowalaś te matki, które zatrudniają niańki? Jak
zbrodniarki. Idą do pracy, bo najczęściej muszą. Kobieta w Polsce na
ogół nie ma wyboru"pracować-nie pracować", kobiety, a już zwłaszcza
matki są w pracy na tej gorszej pozycji.
Wynajęcie niańki sprawia że dziecko mniej choruje, nie jest zrywane
czarną nocą do żłobka czy przedszkola,matka nie chodzi na zwolnienia.
Siedzenie latami przy dzieciach w znacznym stopniu zmniejsza
emeryturę, jak sobie obliczysz kiedyś kapitał początkowy to
zobaczysz, że przez wychowanie dzieci na starość grozi Ci chleb i
woda.I to realnie. Nasze kolejne rządy dużo gadają na temat ochrony
rodziny, zachęcają do macierzyństwa, ale finansowo najbardziej
uderza się w matki z dziećmi.

[feminasapiens]

kol.3 napisała:

> A jak Ty potraktowalaś te matki, które zatrudniają niańki? Jak
> zbrodniarki.
Przesadzasz, po prostu się dziwię jak można własne dziecko zostawić
z obcą osobą.

Idą do pracy, bo najczęściej muszą. Kobieta w Polsce na
> ogół nie ma wyboru"pracować-nie pracować", kobiety, a już
zwłaszcza
> matki są w pracy na tej gorszej pozycji.

Ale te kobiety-matki mają przecież facetów-mężow, którzy są w
lepszej pozycji, więc tę lepszą część dochodów mogą przeznaczyć na
dziecko.

> Wynajęcie niańki sprawia że dziecko mniej choruje, nie jest
zrywane
> czarną nocą do żłobka czy przedszkola,
Wynajęcie matki dziecka do opieki sprawia to samo, tylko że jest
korzystniejsze dla dziecka.

> Siedzenie latami przy dzieciach w znacznym stopniu zmniejsza
> emeryturę, jak sobie obliczysz kiedyś kapitał początkowy to
> zobaczysz, że przez wychowanie dzieci na starość grozi Ci chleb i
> woda.I to realnie.

Oczywiście że tak, to zależy jakie są twoje priorytety: dziecko czy
więcej kasy.

Nasze kolejne rządy dużo gadają na temat ochrony
> rodziny, zachęcają do macierzyństwa, ale finansowo najbardziej
> uderza się w matki z dziećmi.

Tu się z tobą zgadzam.

[feminasapiens]

kadfael napisała:

> No cóz, dla mnie takie paroletnie zamknięcie w domu z dzieckiem
24
> na dobę byłoby równie nie do zniesienia jak kilkuletnia kara
> więzienia.

Ale to wcale nie musi być 24h/dobę sama mama+dziecko (chociaż są
kobiety którym to odpowiada). Przecież ojciec dziecka chyba też
przebywa w domu i może zająć się dzieckiem, można też skorzystać od
czasu do czasu z pomocy sąsiadki/przyjaciółki/cioci/babci lub innej
zaufanej osoby.
Można też po prostu zabrać dziecko ze sobą, w ostatnich latach
wachlarz możliwości znacznie się poszerzył. Są prowadzone zajęcia
aerobiku mama+dziecko, wybrane seanse kinowe dla mam/tatusiów z
malutkimi dziećmi, opiekunki "na godzinę" w centrach handlowych itd.
Gdzieniegdzie w niektórych kurortach oferowane są usługi
profesjonalnych opiekunek żeby rodzice mogli poprzebywać trochę bez
dzieci.
Niezależnie od tego jest internet, gdzie można naprawdę mieć
kontakt ze światem i nie zapomnieć o sobie.
Trzeba po prostu chcieć.

I co z tego powodu mam zrezygnować z dzieci? Dziecko jest
> ważne, ale to nie znaczy, że kobieta musi stać się kurą domową
> zrezygnować absolutnie z siebie i uwsteczniać się.

Poza tym samo wychowywanie dziecka to nie jest przecież jakaś kara.
To coś wspaniałego, rozwijanie więzi, patrzenie jak ten mały, potem
coraz większy człowieczek poznaje świat, jak można poszerzać jego
horyzonty i kształtować osobowość. To fascynujące.
Jak dla kogoś dziecko to więzienie i kara to po prostu nie powinien
mieć dzieci.


> A babcie, jakże często młode kobiety o tym zapominają, nie są od
> wychowania wnuków. Po pierwsze mają swoje życie, bardzo często
> jeszcze zawodowe. Po drugie odchowały dzieci i nie muszą się
> zajmować wnukami.

Oczywiście, że tak, babcia może chcieć lub nie.

> Jeśli Tobie, autorko postu odpowiada siedzenie kilka lat w domu
OK.
> Ale pomyśl trochę i nie zmuszaj do tego innych kobiet.

Ależ ja nikogo do niczego nie zmuszam (nawet gdybym miała takie
możliwości, a nie mam).
Po prostu dziwi mnie takie postępowanie: dziecko jest moje i ja
odpowiadam za jego wychowanie.

Podobnie dziwi mnie następująca postawa:
rodzina wielodzietna - narobili sobie dzieci i płaczą że państwo im
nie daje kasy na dzieci.

Trzeba mieć tyle dzieci na ile cię stać (i czasowo, i finansowo).

[nadinka_nadinka]

> Ale to wcale nie musi być 24h/dobę sama mama+dziecko (chociaż są
> kobiety którym to odpowiada). Przecież ojciec dziecka chyba też
> przebywa w domu i może zająć się dzieckiem,


nie moze, musi zarabiac na zycie, bo matka przeciez nie pracuje tylko wychowuje.


można też skorzystać od
> czasu do czasu z pomocy sąsiadki/przyjaciółki/cioci/babci lub innej
> zaufanej osoby.

niby mozna, ale nie kazdy chce cudze dzieci pilnowac.


> Można też po prostu zabrać dziecko ze sobą, w ostatnich latach
> wachlarz możliwości znacznie się poszerzył. Są prowadzone zajęcia
> aerobiku mama+dziecko, wybrane seanse kinowe dla mam/tatusiów z
> malutkimi dziećmi, opiekunki "na godzinę" w centrach handlowych itd.
> Gdzieniegdzie w niektórych kurortach oferowane są usługi
> profesjonalnych opiekunek żeby rodzice mogli poprzebywać trochę bez
> dzieci.
> Niezależnie od tego jest internet, gdzie można naprawdę mieć
> kontakt ze światem i nie zapomnieć o sobie.
> Trzeba po prostu chcieć.


nie dla kazdego wizyta w centrum handlowym to rozrywka.:P poza tym aerobic tak,
ale na rowerowe cross country dzieciaka nie wezmiesz, podobnie jak na jogging,
do pracy czy do teatru tez nie.

wybralas taki sposob zycia i wychowania dzieci jaki tobie odpowiada, ale nie rob
z tego ideologi. ty nie rozumiesz, ze ktos rodzac dziecko wie od razu, ze
zatrudni opiekunke, a ja nie rozumiem, ze ktos chce spedzic kilka lat siedzac w
domu z dzieckiem. nie glosze jednak moich pogladow jako jedynie obowiazujacej i
slusznej postawy spolecznej. uwazam, ze kazdy powinien zyc tak jak mu sie
podoba, nawet kobiety :-)

[kadfael]

> wybralas taki sposob zycia i wychowania dzieci jaki tobie
odpowiada, ale nie ro
> b
> z tego ideologi. ty nie rozumiesz, ze ktos rodzac dziecko wie od
razu, ze
> zatrudni opiekunke, a ja nie rozumiem, ze ktos chce spedzic kilka
lat siedzac
> w
> domu z dzieckiem. nie glosze jednak moich pogladow jako jedynie
obowiazujacej i
> slusznej postawy spolecznej. uwazam, ze kazdy powinien zyc tak jak
mu sie
> podoba, nawet kobiety :-)
>

Nic dodać, nic ująć. Wątek emerytalny zresztą też jest istotny.
Nie rozumiem takiej postawy - kiedyś to mężczyźni zamykali kobiety w
domu, teraz jedne kobiety chcą zamykać inne. Uważam, że jak ktos
chce wychowywać dzieci i siedzieć 3-4-5-6 lat w domu jego sprawa.
Ale tylko jego.Nie znaczy to, że ma prawo wymagać tego od innych.
Kobieta, która zatrudnia opiekunkę nie jest wcale gorszą matką.

[feminasapiens]

> nie dla kazdego wizyta w centrum handlowym to rozrywka.:P poza
tym aerobic tak,
> ale na rowerowe cross country dzieciaka nie wezmiesz, podobnie
jak na jogging,
> do pracy czy do teatru tez nie.
>
Oczywiście, wszystkiego z dzieckiem nie zrobisz, ale to chyba jasne
że decydując się na dziecko jesteśmy świadomi ograniczeń życiowych
jakie to ze sobą niesie.
Są ludzie którzy nie chcą się ograniczać i nie decydują się na
dzieci - to jest dla mnie zrozumiałe.

[vandikia]

czyli nie potrafisz zrozumieć, że w dzisiejszych czasach rola
kobiety nie ogranicza sie do rodzenia dzieci
i w zasadzie to wystarczy za caly komentarz

[rosa_de_vratislavia]

vandikia napisała:

> czyli nie potrafisz zrozumieć, że w dzisiejszych czasach rola
> kobiety nie ogranicza sie do rodzenia dzieci

Rozumiem,że ktoś chce być "perfect housewife" ale czemu uważa za
gorszych ludzi, którzy mają inną wizję swojego życia
rodzinnego/zawodowego?

[feminasapiens]

vandikia napisała:

> czyli nie potrafisz zrozumieć, że w dzisiejszych czasach rola
> kobiety nie ogranicza sie do rodzenia dzieci
> i w zasadzie to wystarczy za caly komentarz
>
No pewnie że każdy żyje jak chce.
Jeżeli ktoś nie chce mieć dzieci to nie musi. Gdzie wyczytałaś że
ja uważam że każda kobieta powinna urodzić? To nieprawda.

Jeżeli jednak świadomie decydujemy się na dzieci to
okres "uwięzienia" (jeżeli już w ten sposób postrzegamy pierwszy
okres wychowywania dzieci) wynosi (minimum) odpowiednio:
- przy 1 dziecku 2-3 lata
- przy 2 dzieciach 3-4 lata (przy założeniu że kolejne dziecko
rodzi się 2 lata po pierwszym, jeżeli odstęp między dziećmi wynosi
3-4 lat, można w międzyczasie podjąć pracę).

Czy 2 do 4 lat z całego dorosłego życia jest takim wielkim
poświęceniem (w imię dobra własnego dziecka)?

[kadfael]

4 lata i potem co? dziecko do przedszkola? A skoro przy dwójce
dzieci mówisz o 4 latach, to to młodsze do żłobka? To juz chyba
lepsza niania!

[feminasapiens]

kadfael napisała:

> 4 lata i potem co? dziecko do przedszkola?

4-letnie dziecko oczywiście że do przedszkola.

A skoro przy dwójce
> dzieci mówisz o 4 latach, to to młodsze do żłobka?

Do dwulatka można już zatrudnić nianię, żłobek oczywiście jest
gorszym rozwiązaniem niż niania.

[vandikia]

feminasapiens napisała:

> Gdzie wyczytałaś że ja uważam że każda kobieta powinna urodzić? To
nieprawda.

Gdzie wyczytałaś, że ja napisałam, że uważasz, że każda kobieta
powinna urodzić?


Co do dalszej części... między piękną ideologią, a realiami
dzisiejszego rynku pracy widzę tu ogromną przepaść. 4 lata dla
dziecka - owszem, pod warunkiem, że partner zapewni przez te 4 lata
byt rodzinie (bo jednak zawodów, ktore mozna wykonywac w domu jest
niewiele) i że kobieta woli 3 czy 4 lata siedzieć w domu niż
pracować.
Mam nadzieje, ze zdajesz sobie sprawe z tego, ze 3-4 lata bez pracy
w zawodzie to jest wypad z obiegu i wszystko od nowa? Nie kazda ma
na to ochote.

[feminasapiens]

vandikia napisała:

> czyli nie potrafisz zrozumieć, że w dzisiejszych czasach rola
> kobiety nie ogranicza sie do rodzenia dzieci
> i w zasadzie to wystarczy za caly komentarz

Myślę że nie umiesz czytać ze zrozumieniem

[alpepe]

a ja jestem twojego zdania.

Znaczy nie rozumiem

[yagiennka]

Te kobiety, o których piszesz nie pracowały, nie robiły kariery, nie studiowały
ale zatrudniały nianie?? No to faktycznie dziwne :) Bo w innych okolicznościach
nianai jest zrozumiała, nie każdy ma dzidaków i babcie, niektórzy nie mają
takiej pomoc, np rodzice już nie żyją albo są schorowani i nie są w stanie się
zająć wnukami. Nie każdy też zarabia kokosy i muszą pracować oboje aby utrzymac
dom i owe dzieci. Nie przyszło ci to do głowy? A trudno wymagać od ludzi
rezygnacji z dzieci w ogóle dlatego bo musza np pracować!

[feminasapiens]

Yagiennka, przeczytaj cały wątek - tam znajdziesz odpowiedź.

[kol.3]

Logika Feminy jest prosta - jak się zrezygnuje z wakacji na Riwierze
to starczy na dziecko.

[kol.3]

Bardzo podobnie rozumowała Maria Antonina - skoro ludzie nie mają
chleba, niech jedzą ciastka.
Podejrzewam, że Femina nie ma pojęcia skąd się biorą pieniądze, ani
ile co kosztuje. Szkoda czasu na dyskusję.

[yagiennka]

Hm, możliwe :) Femina, streszczaj się w 1 wątku, mi się nie chce i nie mam zcasu
na czytanie wszystkiego :)

[feminasapiens]

yagiennka napisała:

> Hm, możliwe :) Femina, streszczaj się w 1 wątku, mi się nie chce i
nie mam zcas
> u
> na czytanie wszystkiego :)

Ja się streściłam w jednym wpisie, reszta to dyskusja.

[mary_an]

Jak zrezygnujesz z wakacji na Fidzi starczy na blizniaki, jak
zrezygnujesz z willi z basenem to na trojke, a za prywatny jacht i
jet to juz nawet czworka dzieci moze byc. :)))

[naganoga]

a bo to jest takie niemieckie myslenie:)) tutaj maja nawet
okreslenie na to rabenmutter. kobiety decyduja sie na dzieci kolo
40, gdy juz sie dorobia. potem zostaja w domu i robia z tego cala
dziedzine naukowa. na sasiadki zza miedzy (francuski) patrza z
pogarda, bo tamte maja po 3, 4 dzieci i jeszcze pracuja. one
natomiast ledwo daja sobie rade z tym 1 (max. 2) dzieci. dzieciary
wyrastaja aspoleczne bo swiat sie wokol nich kreci. mamuski sluza za
szoferow od jezdzenia z dziecmi po roznych kolkach (tak jakby w
przedszkolu nie mozna bylo zorganizowac czegos sensownego).
doprawdy nie widze wsrod niemckich dzieci zadnych cudow w porownaniu
z ich zagraniczynmi rowiesnikami. natomiast widze mocno kopniete
matki.

[naganoga]

ps. wiele z tych matek, ktore nie maja serca oddac dziecka do
zlobka, ma serce palic papierosy w obecnosci swoich pociech. no
comment.

No wszystko fajnie

[yagiennka]

tylko że to nasze społeczeństwo, a nie niemieckie jest "chore", smutne, marudne,
narzekające i nie radzące sobie z życiem. Z czegoś to wynika :)

[naganoga]

no nie wiem. niemcy sa dosc dretwi (oczywiscie nie wszyscy). a z ta
nieumiejetnoscia radzenia sobie w zyciu to jest chyba odwrotnie. nie
znam niemca, ktory potrafilby przezyc w polskich warunkach za
przecietna polska pensje. znam natomiast wielu polakow, ktorzy w
niemieckich warunkach sobie dobrze radza, mimo ze niemcy nikogo
specjalnie nie cholubia i obcokrajowcow nie lubia. a narzekajacych
niemcow tez jest calkiem sporo. a tych malo zaradnych to juz bardzo
duzo.

[mary_an]

Nie po to ciezko pracuje, studiuje i sie ucze, zeby spedzac moj czas
na zmienianiu pampersow i gotowaniu papek. Chce miec kiedys dzieci,
ale uwazam, ze jako osoba inteligentna i chcaca rozwijac sie
zrobilabym sobie najwieksza krzywde, gdybym na 2 lata zrezygnowala z
zycia, rozwoju, kontaktow z rowiesnikami na rzecz dziecka.

Nie ma zadnego udowodnionego zwiazku pomiedzy czasem spedzonym z
dzieckiem a jego zdrowiem psychicznym, jak bylam mala rodzine i
dziadkowie pracowali, ja bylam oddawana na pol dnia do nianki i nie
przezylam z tego powodu jakiejs wielkiej traumy. Za to moi rodzice
nadrabiali zaleglosci w weekendy, zawsze spedzalismy je razem,
jezdzilismy na wycieczki, do zoo itp. uwazam to za lepsze, niz zeby
moja mama znienawidzila mnie, ze jej odebralam zycie, kariere i
wszystko, o co walczyla. Jakby siedziala w domu i mnie wychowywala,
nie doszlaby do tego, kim jest dzisiaj.

Swietnie, ze zmarnowalas 6 lat swojego zycia na bycie kura domowa,
ukladanie z dzieckiem klockow, gotowanie mu i sprzatanie domu, ale
ja nie po to sie ksztalce, zeby zejsc do tego poziomu. Niech kazdy
zajmie sie tym, w czym jest najlepszy - w koncu po cos sa studia
pielegniarskie i pedagogiczne. Oddam moje dzieci pod dobra opieke, a
sama na pewno nie zrezygnuje z kariery. Po 6 latach urlopu mozesz
sobie tylko pomarzyc o wroceniu do zawodu - chyba, ze jestes
szwaczka/sekretarka/sprzedawczynia, tam sie raczej wiele nie
zmienia.

Poza tym chyba bym umarla z nudy siedzac tylko z dzieciakami w domu.
Uwazam, ze jest to po prostu NUDNE!!! I wiele z moich znajomych tez
tak sadzi, jedne maja dzieci, inne nie, wola nawet zarabiac 1000zl i
tyle samo oddawac niance ale za to sie rozwijac, niz siedziec w domu
miedzy pampersami i kleikami. I to nie znaczy, ze bedziemy zlymi
matkami, chyba kazdy normalny czlowiek, stwierdzi, ze siedzenie w
domu z dzieckiem jest to nudne i malo uwsteczniajace. Wole pracowac,
miec satysfakcje zawodowa, zarobione pieniadze zainwestowac w nianke
i kogos do sprzatania. I caly moj wolny czas moge poswiecac
dzieciom. Ale na pewno nie bedzie to 100% mojego czasu i zycia.

[kalina.tt]

mary_an napisała:


> Uwazam, ze jest to po prostu NUDNE!!! I wiele z moich znajomych tez
> tak sadzi,


No cóż....ktoś tu kiedyś napisał, że inteligentny człowiek nigdy nie nudzi się w
swoim towarzystwie :))

[mary_an]

Jasne, dla rozrywki mozna pastowac podloge, sciagac pajeczyny z
sufitu, w ramach urozmaicenia robic kaszki nie tylko truskawkowe ale
tez malinowe, a jak dziecko zasnie i dom czysty i obiad ugotowany to
mozna sobie jeszcze jakas telenowele zarzucic. Jak moglabym w ogole
porownywac takie ciekawe zycie z praca lekarza, prawnika czy
dziennikarza!

[kalina.tt]

mary_an napisała:

> Jasne, dla rozrywki mozna pastowac podloge, sciagac pajeczyny z
> sufitu, w ramach urozmaicenia robic kaszki nie tylko truskawkowe ale
> tez malinowe, a jak dziecko zasnie i dom czysty i obiad ugotowany to
> mozna sobie jeszcze jakas telenowele zarzucic.

No tak....jeśli nie ma się żadnych zainteresowań, to rzeczywiście tylko to można
robić. Lepiej iść do pracy w takim przypadku.


>Jak moglabym w ogole
> porownywac takie ciekawe zycie z praca lekarza, prawnika czy
> dziennikarza!

Jesteś lekarzem, prawnikiem i dziennikarzem w jednym?

[mary_an]

kalina.tt napisała:


> No tak....jeśli nie ma się żadnych zainteresowań, to rzeczywiście
tylko to możn
> a
> robić. Lepiej iść do pracy w takim przypadku.

To powiedz mi co takiego ambitnego i interesujacego robisz w czasie,
jak dziecko sobie raczkuje po podlodze i w kazdej chwili moze cos
zwalic na glowe albo hasa w piaskownicy. Zamykasz sie w pokoju obok
i malujesz? A kto ugotuje obiad, zmieni pampersa, posprzata dom i
popilnuje dziecka? Jakos nie znam mamusiek, co siedza w domu i
zajmuja sie studiowaniem filozofii lub rozwijaniem pasji muzycznej,
bo sa tak wykonczone pilnowaniem dzieci i
sprzataniem/gotowaniem/zajmowaniem sie domem ze co najwyzej w wolnym
czasie leza na kanapie i przysypiajac ogladaja Klan.


> Jesteś lekarzem, prawnikiem i dziennikarzem w jednym?

Nie musze byc zadnym, wystarczy ze mam ciekawe zycie zawodowe i sie
w nim spelniam. Rownoczesnie moge sie spelniac jako matka, nie
trzeba byc nianko-praczko-sprzataczka-kucharka zeby byc dobra matka
i zona.

[kalina.tt]

mary_an napisała:


>
> To powiedz mi co takiego ambitnego i interesujacego robisz w czasie,
> jak dziecko sobie raczkuje po podlodze i w kazdej chwili moze cos
> zwalic na glowe albo hasa w piaskownicy. Zamykasz sie w pokoju obok
> i malujesz? A kto ugotuje obiad, zmieni pampersa, posprzata dom i
> popilnuje dziecka?

Ty chyba nie masz dzieci? Co?
W czasach gdy byłam w domu z dzieckiem udawało mi się wyskrobać na moje hobby
kilka godzin dziennie. Da się, oczywiście nie miałam wypicowanego mieszkania, bo
szkoda mi czasu na bieganie ze szmatką w ręku od rana do nocy, ale to dla mnie
nie jest najważniejsze.

>Jakos nie znam mamusiek, co siedza w domu i
> zajmuja sie studiowaniem filozofii

Hehe, akurat 'Historię Filozofii' sobie przeczytałam wówczas więc już znasz :))

>lub rozwijaniem pasji muzycznej,
> bo sa tak wykonczone pilnowaniem dzieci i
> sprzataniem/gotowaniem/zajmowaniem sie domem ze co najwyzej w wolnym
> czasie leza na kanapie i przysypiajac ogladaja Klan.
>

No cóż, ja wole o tej porze włączyć sobie DVD i zerknąć na coś ambitniejszego.
Polecam Ci, bo seriale są beznadziejne.
A najbardziej zmęczona w życiu byłam gdy pracowałam i wstawałam o 5 rano
wracałam do domu o 17. To był najbardziej jałowy okres w moim życiu.
Rozumiem,. że ty jesteś wypoczęta i świeżutka po pracy, tak?
I coś się tak zawzięła na ten Klan, pewnie jak wracasz z pracy to kładziesz się
na tej kanapie i go oglądasz :)))

> > Jesteś lekarzem, prawnikiem i dziennikarzem w jednym?
>
> Nie musze byc zadnym,

Nie stawiaj zatem za przykład zawodów, których nie znasz i nie wykonujesz.

>wystarczy ze mam ciekawe zycie zawodowe i sie
> w nim spelniam.

No i się spełniaj, ja ci tego nie bronię. Tylko nie obrażaj kobiet, które
spełniają się inaczej niż pracując zawodowo.
Jeśli ty nie masz pomysłu na siebie i na zorganizowanie sobie wolnego czasu,
jeśli nie masz żadnych zainteresowań, jeśli rozwijasz się tylko w jednym
kierunku, to nie oceniaj przez swój pryzmat innych kobiet. Bo nie wszystkie sa
takie nudne jak ty.

>Rownoczesnie moge sie spelniac jako matka, nie
> trzeba byc nianko-praczko-sprzataczka-kucharka zeby byc dobra matka
> i zona.

Jasne. Rozumiem, że masz służącą która za ciebie pierze, gotuje i sprząta?

[mary_an]

kalina.tt napisała:


> Nie stawiaj zatem za przykład zawodów, których nie znasz i nie
wykonujesz.

Zawody te sa wykonywane w mojej najblizszej rodzinie, dlatego dobrze
je znam i moge podawac za przyklad. Jeszcze moge do tego dorzucic
prace naukowca, bo ja tez znam b. dobrze (mam z takim jednym do
czynienia na codzien). Uwazam, ze sa to zawody niesamowicie
interesujace i wciagajace, nie jest to tylko sposob na zarobienie
pieniedzy ale tez pasja. Siedzenie w domu na pewno nie.


> No i się spełniaj, ja ci tego nie bronię. Tylko nie obrażaj
kobiet, które
> spełniają się inaczej niż pracując zawodowo.
> Jeśli ty nie masz pomysłu na siebie i na zorganizowanie sobie
wolnego czasu,
> jeśli nie masz żadnych zainteresowań, jeśli rozwijasz się tylko w
jednym
> kierunku, to nie oceniaj przez swój pryzmat innych kobiet. Bo nie
wszystkie sa
> takie nudne jak ty.

Moje zainteresowania sa bardzo szerokie, ze bedac uwiazana przez 3
lata z dzieckiem w domu nie bylabym w stanie sie rozwijac. Ile mozna
siedziec i czytac ksiazki, podczas gdy dziecko spi (jak juz sie
ugotowalo, posprzatalo, wypralo i wyprasowalo). A co z kontaktami z
innymi ludzmi? Z rozmowami bardziej intelektualnymi niz mamy w
piaskownicy o kolorze i konsystencji kupki dziecka? Koncze studia i
czasami sobie dorabiam pilnujac dzieci, jak patrze na te mamuski na
placu zabaw, to mi sie niedobrze robi. I nie wiem, dlaczego mialabym
byc nudna, to, ze nie jestem sobie w stanie wyobrazic zycia kury
domowej nie oznacza, ze jestem osoba ograniczona, wrecz przeciwnie.
A matki, ktorym dzieci pilnowalam to swietne osoby, atrakcyjne,
ambitne, interesujace. Pilnowalam dzieci u prawniczki, ktora byla
cudowna matka i pracowala w znanej na calym swiecie kancelarii,
miala 3 corki. Potem u pani mikrobiolog, ktora miala z kolei 3
synow, tez pracowala od rana do wieczora, ale byla cudowna matka,
jednoczesnie odnosila spore sukcesy - sporo o niej bylo wtedy
artykulow w gazetach, wywiadow w telewizji. Jeszcze inna miala
wlasna firme, ktora swietnie prosperowala, miala 3 corki, w tym
blizniaczki. I tez byla swietna matka, dzieci byly normalne, jakos
potrafila polaczyc jedno z drugim. No ale potrzebowaly pomocy, tutaj
akurat przez jakis czas pomagalam ja, maluchy byly rano w
przedszkolu/zlobku/jedne u babci a potem je przejmowalam po poludniu.
Ja tu nikogo nie obrazam, to ten watek obraza kobiety, ktore chca
byc matkami, ale jednoczesnie spelniac sie zawodowo u nie ograniczac
sie do chodzacego inkubatora i potem nianki. I nie wiem skad te
poglady, ze matka pracujaca i majaca jakies ambicje i cel w zyciu,
to matka zla. Chocbym miala najbogatszego meza na swiecie to nie
zrezygnowalabym z rozwijania sie i bycia soba na rzecz pilnowania
dzieci. Bo nie jestem soba bedac uwiazana w domu.


>
> Jasne. Rozumiem, że masz służącą która za ciebie pierze, gotuje i
sprząta?

Mowimy tutaj o zatrudnianiu nianiek, czy nie? Jak bylam mala i jak
moja siostra byla mala pilnowala nas nianka, ktora gotowala,
sprzatala i prala. A potem rodzice wracali z pracy, nianka szla do
domu i spedzalismy ten czas fajnie razem. Jak chcieli wieczorem
wyjsc do kina, teatru czy do restauracji na obiad to przychodzila
nianka/czasami babcia nas pilnowac. Nie trzeba rezygnowac z
normalnego przyjemnego zycia, kariery i marzen zeby miec dzieci. To
nie jest wybor albo-albo. Tylko ktos musi pomoc przy dzieciach. I do
tego wlasnie stworzone sa nianie.

[feminasapiens]

> Moje zainteresowania sa bardzo szerokie, ze bedac uwiazana przez
3
> lata z dzieckiem w domu nie bylabym w stanie sie rozwijac.

Oczywiście, z niektórych zainteresowań można na jakiś czas
zrezygnować - dla dobra dziecka.

Ile mozna
> siedziec i czytac ksiazki, podczas gdy dziecko spi (jak juz sie
> ugotowalo, posprzatalo, wypralo i wyprasowalo). A co z kontaktami
z
> innymi ludzmi? Z rozmowami bardziej intelektualnymi niz mamy w
> piaskownicy o kolorze i konsystencji kupki dziecka?

Akurat w ostatnich latach naprawdę nie ma z tym problemu: internet,
telefony komórkowe, komunikatory itp. zdobycze techniki dają nam-
matkom bardzo dużo możliwości. A poza tym - jak już wcześniej
pisałam - od czasu do czasu można skorzystać z
opiekunki/babci/cioci żeby się spotkać z przyjaciółmi.

Koncze studia i
> czasami sobie dorabiam pilnujac dzieci, jak patrze na te mamuski
na
> placu zabaw, to mi sie niedobrze robi.

Kobiety, które ograniczają swoje zainteresowania wyłącznie
do "zupek-kupek-pieluch" nawet gdy nie mają dzieci są ograniczone i
nie mają zainteresowań, no najwyżej "M jak miłość" czy "Twoje
Imperium".

Potem u pani mikrobiolog, ktora miala z kolei 3
> synow, tez pracowala od rana do wieczora, ale byla cudowna matka,
> jednoczesnie odnosila spore sukcesy - sporo o niej bylo wtedy
> artykulow w gazetach, wywiadow w telewizji.

Jak pracowała od rana do wieczora odnosząc sukcesy (które przecież
wymagają dużego zaangażowania) to kiedy była tą świetną matką (i to
trójki dzieci) - w nocy jak dzieci śpią?

A dzieci nie wystarczy tylko pilnować i dać im jeść - trzeba z nimi
chodzić na badania kontrolne do lekarzy (pediatra, stomatolog,
ortopeda, ortodonta, szczepienia, bilanse - i to tylko u tych
dzieci, które prawidłowo i bezchorobowo się rozwijają - a wiadomo
że takich nie ma), a także zadbać o ich rozwój emocjonalny,
intelektualny, zwyczajnie je socjalizować.
Kto to wszystko z dziećmi tej sukcesywnej prawniczki robił? Niania?
A jak dziecko płacze i ma gorączkę, przez kilka dni wymaga
specjalnego traktowania, przytulania to kto się nad nim pochyla i
chodzi do lekarza? Też niania?
To gratulacje z powodu tworzenia więzi.

Dzieci to nie kwiatki w doniczce które wystarczy podlać i przyciąć
żeby ładnie rosły.

No ale potrzebowaly pomocy, tutaj
> akurat przez jakis czas pomagalam ja, maluchy byly rano w
> przedszkolu/zlobku/jedne u babci a potem je przejmowalam po
poludniu.

Nie, no super! Nie dość że siedziały przed południem w
przedszkolu/żłobku, to i po południu nie miały mamy/taty dla siebie.

I ty mówisz o "idealnej matce"? Chyba tylko na zdjęciu. Nie
rozśmieszaj mnie.

> Ja tu nikogo nie obrazam, to ten watek obraza kobiety, ktore chca
> byc matkami, ale jednoczesnie spelniac sie zawodowo u nie
ograniczac.

No tak, nie chcą się ograniczać zawodowo, więc muszą się ograniczać
macierzyńsko. Jasne.

[mary_an]

feminasapiens napisała:

> Akurat w ostatnich latach naprawdę nie ma z tym problemu:
internet,
> telefony komórkowe, komunikatory itp. zdobycze techniki dają nam-
> matkom bardzo dużo możliwości. A poza tym - jak już wcześniej
> pisałam - od czasu do czasu można skorzystać z
> opiekunki/babci/cioci żeby się spotkać z przyjaciółmi.

Tak tylko sie sklada, ze o godzinie dwunastej, kiedy te mamusie sie
zbieraja w piaskownicy, normalni ludzie pracuja. Chodza na
spotkania. Jedza razem lunch. Rozmawiaja. Mi nie wystarczy kontakt
na odleglosc. I nie widze potrzeby, ograniczania sie do niego.

> Jak pracowała od rana do wieczora odnosząc sukcesy (które przecież
> wymagają dużego zaangażowania) to kiedy była tą świetną matką (i
to
> trójki dzieci) - w nocy jak dzieci śpią?

Rano je odwozila do przedszkola i bys sie zdziwila - dzieci byly
przyzwyczajone, ze rano mama i tata ida do pracy, a one ida do
przedszkola, to bylo dla nich po prostu normalne. Wieczorem zawsze
minimum dwie godziny siedziala z nimi, bawila sie, czytala
ksiazeczki i opowiadala bajki. No i calusienki weekend byla z
maluchami bez przerwy, wieczorem jak dzieci spaly miala tez zycie
towarzyskie. Nie uwazam, zeby stala sie jakas tragedia, jak dziecko
jest przed poludniem u niani/w przedszkolu, ale ma oprocz tego
rodzicielska milosc i zainteresowanie. Ale to tylko moja opinia,
moze Ty uwazasz, ze jak oddasz dziecko do niani to wyrosnie z niego
jakis degenerat, ja nie znam matek, ktore nie pracowaly i
wychowywaly dzieci, w moim towarzystkie glownie akademickim takich
osob nie ma. I ich pociechy, badz juz dorosle osoby nie maja zadnych
odchylow i problemow emocjonalnych.

> A dzieci nie wystarczy tylko pilnować i dać im jeść - trzeba z
nimi
> chodzić na badania kontrolne do lekarzy (pediatra, stomatolog,
> ortopeda, ortodonta, szczepienia, bilanse - i to tylko u tych
> dzieci, które prawidłowo i bezchorobowo się rozwijają - a wiadomo
> że takich nie ma), a także zadbać o ich rozwój emocjonalny,
> intelektualny, zwyczajnie je socjalizować.
> Kto to wszystko z dziećmi tej sukcesywnej prawniczki robił?
Niania?
> A jak dziecko płacze i ma gorączkę, przez kilka dni wymaga
> specjalnego traktowania, przytulania to kto się nad nim pochyla i
> chodzi do lekarza? Też niania?
> To gratulacje z powodu tworzenia więzi.

Jak zdarzala sie taka sytuacja, srednio raz na miesiac, to mama albo
tata brali dzien urlopu i zalatwiali sprawe. Jak dziecko bylo chore,
to trzeba bylo znalezc jakies rozwiazanie, albo rodzic nie szedl do
pracy, byla babcia, byla opiekunka. Z tej trojki przez rok bylo
jedno chore jeden raz, kiedy to czyms sie zatrulo i wymiotowalo.


> Dzieci to nie kwiatki w doniczce które wystarczy podlać i przyciąć
> żeby ładnie rosły.

Alez ja nie mowie, ze tak jest. Ale nie uwazam, ze dziecko
potrzebuje atencji rodzicow przez 24 godziny na dobe. Jak ma
zapewniona profesjonalna opieke w czasie jak rodzice pracuja a
reszte czasu spedza z rodzicami, ktorzy sie nim potrafia zajac to
wszystko jest ok. Jezeli w tygodniu beda przez 40godzin w zlobku, z
czego i tak minimum 2h dziennie przesypiaja to nic im sie nie
stanie. Nie mowie o wyrodnych rodzicach, tylko takich, ktorzy
kochaja swoje pociechy, ale chca sie tez rozwijac a nie calkowicie
poswiecac dla dziecka.

> Nie, no super! Nie dość że siedziały przed południem w
> przedszkolu/żłobku, to i po południu nie miały mamy/taty dla
siebie.

Rodzice pracowali od 9 do 17, potem wracali do domu, dzieci szly
spac o 21, wiec mialy jeszcze 4 godziny z rodzicami plus cale
weekendy, wakacje, swieta. Wszystko bylo w tych rodzinach normalnie,
przy czym rodzice byli szczesliwi i spelnieni. I musze powiedziec,
ze mi sie to bardzo podobalo.

> I ty mówisz o "idealnej matce"? Chyba tylko na zdjęciu. Nie
> rozśmieszaj mnie.

Musialabys zobaczyc ja z dziecmi. I dzieci. To moze bys zmienila
zdanie. To, ze ty bedziesz przez caly dzien siedziala przy dziecku
nie robi jeszcze z ciebie idealnej matki.

[rosa_de_vratislavia]

mary_an napisała:

> kalina.tt napisała:
>> To powiedz mi co takiego ambitnego i interesujacego robisz w
czasie,
> jak dziecko sobie raczkuje po podlodze i w kazdej chwili moze cos
> zwalic na glowe albo hasa w piaskownicy.

Ja byłam 4 lata na wychowawczym (dziadkowie pracują etc.).
NIGDY nie byłam tak na bieżąco z prasą, literaturą i życiem
kulturalnym. Chodziłam też do teatru i kina (oczywiście nie jak
dziecko było oseskiem i było karmione piersią na żądanie).
Skończyłam też studia podyplomowe(ot tak, dla przyjemności, nie są
mi potrzebne do pracy, bo zajęcia były w weekendy i z córką(była
wtedy jedna) zostawał mąż.
Dla rozrywki handlowałam na e-bayu pocztówkami z Polski.
Swój urlop wychowawczy uznaję za bardzo udany. Wielokilometrowe
marsze z wózkim po opustoszałych rano nadodrzańskich wałach też były
miłe. Można brzuchem pchać wózek,w ręku trzymając świeżą prasę:)
Na pewno przez urlop nie uwsteczniłam się intelektualnie.
Jednakw pełni rozumiem osoby,które zatrudniają nianię.

Ty zaś masz dziwaczne podejście,że dziecko jest NUDNE.
Jeśli układanie klocków z własnym dzieckim, rozmowa z nim etc. są
dla Ciebie koszmarem...pomyśl,czy na pewno chcesz mieć dzieci.

[mary_an]

> Ty zaś masz dziwaczne podejście,że dziecko jest NUDNE.
> Jeśli układanie klocków z własnym dzieckim, rozmowa z nim etc. są
> dla Ciebie koszmarem...pomyśl,czy na pewno chcesz mieć dzieci.

No jesli przez 3 lata mialabym rezygnowac ze swojego normalnego
zycia, zeby siedziec i ukladac z dzieckiem klocki i rozmawiac o
biedronkach calymi dniami to musze przyznac, ze na pewno bym
zrezygnowala z macierzynstwa. Bo bym sie przez ten czas ZANUDZILA na
smierc. Ale na szczescie naleze do osob, ktore nie widza problemu w
tym, zeby wziac opiekunke do dziecka i dalej robic to, co mnie
interesuje. Moja mama mieszka ponad 1000km ode mnie wiec nie sadze,
ze bede mogla jej czasami podrzucic dziecko na godzinke, dlatego
bede na pewno szukala profesjonalnej pomocy. A czytanie gazet i
spacerowanie to na pewno super zajecie, moge tak spedzic kilka
tygodni, ale na pewno nie kilka lat mojego zycia. Jakbym chciala
miec np. trojke dzieci jak matki u ktorych pilnowalam dzieci to
musialabym przez 9 lat zrezygnowac z normalnego zycia i spacerowac z
gazetka. I potem miec oczywiscie zamknieta droge do kariery
zawodowej, bo juz przerwa polroczna w wielu zawodach wyklucza z
rynku pracy. Nie, dziekuje.

Mary-an, matka to nie sprzątaczka

[sir.vimes]

Posprzątać musi sobie każdy.
Nie tylko matki spedzajace czas z dziećmi w domu.

A jesli ktos chce się rozwijać - bedzie to robił takze w domu z dziećmi.
Nic nie stoi na przeszkodzie by czytać, malować, pisać wiersze, powieści czy
eseje, zrobic sobie ciemnię i zajmować się fotografią, grać na instrumentach -
dziecko jest fajnym towarzyszem dla prawdziwej pasji bo w przeciwieństwie do
wielu doroslych , przyjmie to, co mu pokażesz, to, czego chcesz je nauczyć - z
entuzjazmem.
Paromiesięczne dziecko nie potrzebuje wymytej 5 razy dziennie podłogi - i takich
rzeczy zazwyczaj nie robi sie dla dziecka tylko dla siebie (przykre, ze sporo
kobiet uważa, że MUSI mieć dom jak wystawę w sklepei meblarskim tylko z tego
powodu, że mają wychowawczy...). Paromiesięczne niemowlę będzie zachwycone
patrząc jak mama maluje, słuchając jak czyta (i równie zachwyci je Lacan czy
Kanta, jak bajeczki o misiach).
Kobieta wychowujaca w domu dzieci to nie sprzątaczka czy kuchta.

[mary_an]

sir.vimes napisała:

czytać, malować, pisać wiersze, powieści czy
> eseje, zrobic sobie ciemnię i zajmować się fotografią, grać na
instrumentach -


Jesli moja kuzynka, ktora studiowala medycyne i jej zyciowa pasja
jest byc dobrym lekarzem, po urodzeniu oddaje dzieci do nianki i
sama zasuwa w szpitalu, zeby zrobic specjalizacje, to ja to bardziej
podziwiam, niz zeby zrezygnowala z pracy na kilka lat i w powiewnej
sukni niczym nimfa biegala po domu malujac obrazy, grajac na harfie
i recytujac napisane przez siebie wiersze. Bo ona potrafi polaczyc
jedno i drugie - byc swietnym lekarzem i wychowywac dzieci, poswieca
im naprawde duzo czasu, ale nie 100% bo mysli tez o sobie i swojej
karierze, nie uwazam tego za egoizm.

[sir.vimes]

Sorry, niezrozumiemy sie.
Ty piszesz najpierw o braku możliwości robienia w domu czegokolwiek prócz
sprzatania i gotowania.
Potem zaś piszesz, ze tych co robią cokolwiek poza czymś tam (ogólnie -pracą
zawodowaą) nie podziwiasz.

Ja myślę, ze ludzki podziw właśnie czy tez oczekiwanie go najczęsciej jest jedna
z przyczyn głupich decyzji życiowych typu : męczenia się w pracy, której się nie
lubi, męczenia się w domu, którego się nie lubi, mycia odłóg bo trzeba czy
brania fury nadgodzin "bo trzeba"...

Myslę, ze pasjonatka medycyny nie ma wyboru typu "a co tam, nie będę pracować 6
lata a laboratorium sobie zrobię w domu" ale ja nie o tym piszę.
Natomiast , jeśli chodzi o pasję, która jest możliwa do realizacji w domu (a
przy tym przynosi pieniądze...co dla ciebie jest chyba kluczowe) - jest ich
multum. I rzeźbiarz, i informatyczka, i malarka, i pisarka, i grafik, muzyk nawet...
To, ze akurat te aktywności nie wydają ci się godne podziwu - to już tylko twój
problem.

[mary_an]

To co napisalam, bylo troche ironiczne, nie uwazam, ze czlowiek,
ktoremu nad glowa drze sie dwojka/trojka dzieci, ktory sprzata i
gotuje jeszcze ma wiele czasu na malowanie granie i spiewanie. Bylam
przez kilka miesiecy au-pair i pilnowalam cudzych dzieci i pomagalam
w domu i cos o tym wiem. Byla to normalna ciezka praca na pelen
etat, nie wiem, gdzie jeszcze obok tego mialabym robic cokolwiek
innego. I tak jako opiekunka nie sprzatalam, czyli bylam ja i
sprzataczka i mimo wszystko bylam po takim dniu z trojka maluchow
polzywa. Ale sie nimi aktywnie zajmowalam, a nie wlaczalam tv i
szlam grac na fortepianie.

Oczywiscie, ze podziwiam malarzy, pisarzy, rzezbiarzy i fotografow,
ale ja nie jestem jednym z nich i nie moge mojej pracy wykonywac w
domu. I jak urodze dziecko nie stane sie nagle
malarzem/pisarzem/rzezbiarzem badz fotografem. I nie mam takiego
zamiaru.

Podziwiam ludzi, ktorzy walcza, a nie poddaja sie stereotypom.
Dlatego mowie, ze jezeli czyims marzeniem jest zostanie chirurgiem i
oprocz tego zalozenie rodziny, to bede bardziej go podziwiala jak
bedzie sobie wypruwal zyly i ciagnal wszystko na raz, niz jak
zrezygnuje z kariery lekarza i bedzie siedzial w domu z dzieckiem i
malowal/spiewal/czytal dziela filozoficzne.

Swoja droga, ile znasz rzezbiarzy, informatyczek, malarek, pisarek,
grafikow i muzykow? Bo ja ani jednego.

[sir.vimes]

> Swoja droga, ile znasz rzezbiarzy, informatyczek, malarek, pisarek,
> grafikow i muzykow? Bo ja ani jednego.


Dla mnie zawody , które wymieniałam sa normalne i oczywiście znam ich
przedstawicieli.
Ty nie?
Za to znasz masę lekarzy czy prawników więc się nie martw ;P


I jak urodze dziecko nie stane sie nagle
> malarzem/pisarzem/rzezbiarzem badz fotografem.

Ależ ja nie sugeruję , ze się staniesz.
Po prostu - masa osób zajmuje się sztuką, krawiectwem, informatyką (zajęcia ,
które można wykonywać w domu) bo to lubia i maja talent, niektórzy zajmują się
tym zawodowo.
Przede wszystkim nie dyskutowałysmy o tym co TY zrobisz, jeżeli będziez mieć
dzieci. Tylko o tym czy możliwe jest być w domu zdziećmi i nie być sprzątającą
od rana do wieczora kuchtą.

[nod26]

mary_an napisała:
Nie ma zadnego udowodnionego zwiazku pomiedzy czasem spedzonym z
dzieckiem a jego zdrowiem psychicznym, jak bylam mala rodzine i
dziadkowie pracowali, ja bylam oddawana na pol dnia do nianki i nie
przezylam z tego powodu jakiejs wielkiej traumy.

Myślenie i macierzynstwo nigdy nie bedzie twoja mocna stroną.Sadzac po
przeczytaniu całej tresci przeżyłas traume ale ty o tym nie wiesz.
Inteligencja droga pani to nie koniecznie i nawet napewno realizacja
zawodowa,ukonczone studia.Znam osobiscie kobiety ktore wychowały gromadki
dzieci,przeczytały mase literatury,bywały w teatrze,operze interesowały sie
malarstwem,bywały na wystawach i równiez sprzatały własne mieszkania,myły okna
etc.Zadna z nich nie okreslała sie jaka to ona inteligentna a dyplom trzymały w
szufladach bo nie chciały zrobic dziecku krzywdy pordrzucajac je niance.O jakiej
ty krzywdzie piszesz,najwieksza krzywde wyrzadzisz dziecku jesli urodzisz i
bedziesz tak myslec jak teraz\.

[mary_an]

nod26 napisał:

> Myślenie i macierzynstwo nigdy nie bedzie twoja mocna
stroną.Sadzac po
> przeczytaniu całej tresci przeżyłas traume ale ty o tym nie wiesz.
> Inteligencja droga pani to nie koniecznie i nawet napewno
realizacja
> zawodowa,ukonczone studia.Znam osobiscie kobiety ktore wychowały
gromadki
> dzieci,przeczytały mase literatury,bywały w teatrze,operze
interesowały sie
> malarstwem,bywały na wystawach i równiez sprzatały własne
mieszkania,myły okna
> etc.Zadna z nich nie okreslała sie jaka to ona inteligentna a
dyplom trzymały
> w
> szufladach bo nie chciały zrobic dziecku krzywdy


No to genialnie, chodz sobie na wystawy, czytaj calymi dniami
gazety, graj na fortepianie, chodz do kosmetyczki i myj okna, ja mam
troche wiecej ambicji w zyciu. Swoje dzieci wychowam zgodnie z
wlasnymi przemysleniami i obserwacjami.

Ze ktos ma inne poglady na zycie niz ty nie oznacza od razu, ze ma
problemy z mysleniem. Raczej wrecz przeciwnie. Studiuj pare lat,
schowaj dyplom do szuflady, porzuc marzenia i ambicje, zeby zmieniac
dzieciom pieluchy. Tylko potem prosze bez placzu, jak maz cie
zostawi dla innej, mlodszej, ladniejszej, ambitniejszej, odnoszacej
sukcesy, a ty zostaniesz sama ze swoim dyplomem w szufladzie, ale z
doswiadczeniami macierzynskimi, moze ktos zatrudni cie jako nianke i
jakos uda ci sie przezyc.

[feminasapiens]

. Studiuj pare lat,
> schowaj dyplom do szuflady, porzuc marzenia i ambicje, zeby
zmieniac
> dzieciom pieluchy.

Znam babeczki które studiowały jako matki zdecydowały na jakiś czas
schować dyplom do szuflady. Potem wróciły do pracy (oczywiście nie
jest to łatwe po przerwie, ale można).
Ewentualnie można sobie zrobić większą przerwę między następnym
dzieckiem żeby nie wyjść z obiegu (znam i taki przypadek - 8-letnia
przerwa w dzieciach, pierwsze odchowane do 3 lat, drugie do 2-ch/;
zarówno po pierwszym, jak i drugim dziecku powróciła do zawodu, mało
tego: w międzyczasie zrobiła studia podyplomowe).

Tylko potem prosze bez placzu, jak maz cie
> zostawi dla innej, mlodszej, ladniejszej, ambitniejszej,
odnoszacej
> sukcesy

Bardzo jesteś naiwna sądząc że stawiając na sukces zawodowy, pnąc po
szczeblach kariery zagwarantujesz sobie wierność męża.
Oj, życzę Ci żebyś się nie pomyliła.

[mary_an]

feminasapiens napisała:

> Znam babeczki które studiowały jako matki zdecydowały na jakiś
czas
> schować dyplom do szuflady. Potem wróciły do pracy (oczywiście nie
> jest to łatwe po przerwie, ale można).
> Ewentualnie można sobie zrobić większą przerwę między następnym
> dzieckiem żeby nie wyjść z obiegu (znam i taki przypadek - 8-
letnia
> przerwa w dzieciach, pierwsze odchowane do 3 lat, drugie do 2-ch/;
> zarówno po pierwszym, jak i drugim dziecku powróciła do zawodu,
mało
> tego: w międzyczasie zrobiła studia podyplomowe).

To jeszcze zalezy od tego, jaki ma zawod. U mnie jest w pracy taka
sytuacja, ze pewna kobieta wziela urlop macierzynski, czy
wychowawczy (wszystkie mozliwe po kolei) teraz ma juz trzecie
dziecko i juz ponad 7 lat nie pracuje. Moj szef sie tylko podsmiewa
i zastanawia, co zrobi, jak ona bedzie chciala kiedys wrocic.
Wszyscy maja nadzieje, ze nie bedzie chciala, bo osoba po
siedmioletniej przerwie wypada z obiegu. I nikt juz jej nie zatrudni
na dobrym stanowisku. Koniec, kropka.
A jesli pracuje w pewnych zawodach to juz roczna przerwa moze byc
zbyt dluga. Sluszalam o kobiecie (w USA), szefowej mojej znajomej,
ktora wrocila do pracy 7 dni po urodzeniu, uwazam, ze to moze jednak
troche za szybko. Nie mozna przeginac w zadna strone, jakby pobyla
miesiac w domu to tez nic by sie nie stalo.

> Bardzo jesteś naiwna sądząc że stawiając na sukces zawodowy, pnąc
po
> szczeblach kariery zagwarantujesz sobie wierność męża.
> Oj, życzę Ci żebyś się nie pomyliła

Ja nie gwarantuje sobie tym sposobem wiernosci meza, tylko
samodzielnosc. Bo jakbys ty teraz chciala sie rozstac z mezem (z
jakichkolwiek powodow) to jestes udupiona. Dlatego tez mowie
odejsciu meza, bo zadna normalna kobieta, ktora siedzi w domu,
pilnuje dzieciakow i jest zalezna finansowo od swojego meza nie
bedzie chciala rozwodu z wlasnej woli. Jesli juz to on ja zostawi.

[feminasapiens]

Argument o samodzielności finansowej do mnie dociera.

A Twoja znajoma z pracy (3 dzieci - 7 lat w domu przy dzieciach) nie
musi się zatrudniać po tych 7 latach na etacie, może się zdecydować
na samozatrudnienie (zakłada własną firmę), a nawet jeżeli nie -
wszystko kwestia pracy nad sobą.

[mary_an]

feminasapiens napisała:

> A Twoja znajoma z pracy (3 dzieci - 7 lat w domu przy dzieciach)
nie
> musi się zatrudniać po tych 7 latach na etacie, może się
zdecydować
> na samozatrudnienie (zakłada własną firmę)

Jaaasne tak, kobieta, ktora 7 lat nic nie robila zalozy nagle wlasna
firme. Tak po prostu, wezmie wysoki kredyt i bez zadnego
doswiadczenia w tej dziedzinie nagle stanie sie swietnie
prosperujaca business woman. Chyba sama w to nie wierzysz. Ja ci
powiem, jak bedzie. Jest to typowa Niemka, bedzie siedziala w domu,
moze udzielala sie w osiedlowym klubie na rzecz dzieci, w kazdym
razie do pracy nie wroci, na wlasny biznes trzeba miec kapital i
pomysl. Ona nie ma ani jednego ani drugiego. Bo niby co, otworzy
sklepik z ciasteczkami?

Zastanawia mnie tylko jedno - co te wszystkie kobiety robia, jak
dzieci juz urosna, pojda do szkoly, wyprowadza sie z domu. Po prostu
siedza w domu calymi dniami i nic nie robia??

[nod26]

mary_an napisała:

> Ja nie gwarantuje sobie tym sposobem wiernosci meza, tylko
> samodzielnosc. Bo jakbys ty teraz chciala sie rozstac z mezem (z
> jakichkolwiek powodow) to jestes udupiona. Dlatego tez mowie
> odejsciu meza, bo zadna normalna kobieta, ktora siedzi w domu,
> pilnuje dzieciakow i jest zalezna finansowo od swojego meza nie
> bedzie chciala rozwodu z wlasnej woli. Jesli juz to on ja zostawi.


No to tylko ci pozostaje pogratulowac udanego zwiazku.Trwac w zwiazku i weszyc
czy nie zdradza ,he,he dobre sobie.Facet z byle powodu nie zostawia
kobiety,przynajmniej ten ktory naprawde kocha chyba ze był całe zycie lovelasem.

[iberia.pl]

tez kiedys myslalam jak ty:po co komu dziecko, skoro kobieta po pol
roku wraca do pracy skoro nie musi-bo dajmy na to stac ich na to by
zyc normalnie z jednej pensji.
W tej chwili nie wyobrazam sobie byc z dzieckiem 3 lata w domu, to
nie dla mnie, po macierzynkism i wykorzystaniu urlopu wypoczynkowego
wrocilabym do pracy a malenstwem zajelaby sie babcia ewentualnie
niania z polecenia.
Czy wszyscy musza zyc tak samo?Czy kazda kobieta musi byc TYLKO
matka, a potem gdzies na szarym koncu zona czy pracownikiem?NIE.

[naganoga]

femina, moze to i dla dziecka dobre, ale w dzisiejszym swiecie nie
da sie tak zyc jak ty piszesz. poza tym wszelki umiar jest wskazany.
nie kazdy sobie moze pozwolic na 3 lata siedzenia w domu. w wielu
branzach taka przerwa grozi wypadnieciem z rynku. a gdy dojdzie
kolejne dziecko, to juz kompletnie.
poza tym niekoniecznie tylko ilosc spedzanego czasu z dzieckiem jest
wazna, ale rowniez (a moze przede wszystkim jego jakosc). miej to na
wzgledzie, ze sfrustrowana matka nie musi byc najlepszym
rozwiazaniem. poza tym natura tak to ulozyla, ze dzieci ma sie
raczej w mlodym wieku, kiedy ma sie sile godzic wiele rzeczy.
niestety, ale na utrzymanie dziecka trzeba zarobic.

mieszkam w kraju, gdzie wiekszosc kobiet na dlugi okres rezygnuje z
zycia zawodowego ze wzgledu na dzieci. nie wiem do konca, czy tym
dzieciom tak to na dobre wychodzi. brakuje im uspolecznienia. sa
pepkiem swiata (w negatywnym sensie) i maja wpojone, ze wszystko sie
wokol nich kreci. ostatnio (przez przypadek) bylismy u pewnej
rodziny z 4 letnia corka. matka kolo 40. do pracy nie chodzi, bo
przeciez nie mialaby serca zostawic dziecka w zlobku. teraz pociecha
poszla do przedszkola, ale jak widac niewiele jej to dalo. ta 4
letnia pannica kopnela moja 5 miesieczna corke. dlaczego???? bo jest
wynudzona jak mops i niedostosowana spolecznie. brrr.

[goblin.girl]

Nie mam jeszcze dzieci, ale w niedługim czasie zamierzamy. Natomiast w kwestii
wychowywania przez "siedząca" w domu mamę mam własne doświadczenie, gdyż moja
mama zdecydowała się na urlop macierzyński. Finansowo nie bylo lekko, rodzice
byli młodym małżenstwem, tato robił doktorat, ale przeżyć sie dało. (W
dzisiejszych czasach nie wyobrażam sobie, żeby ze stypendium doktoranckiego
mojego męża dało sie utrzymac trzyosobową rodzine). Czasem opiekowała się mna
niezamężna ciocia, babcie nie - rodzice nie oczekiwali, ze babcie będą się
zajmować wnukami. Nie chodziłam do przedszkola, dopiero do zerówki w wieku 5 lat.
Na pewno wychowanie przez mamę dało mi bardzo dużo; również tato poswiecal mi
bardzo dużo czasu. Mimo, ze poszłam wcześniej do szkoly, nie mialam zadnych
problemów, dzieki temu, co ze mną w domu przerabiali rodzice, głownie mama.
Z drugiej strony - miałam duże problemy z zaaklimatyzowaniem się wśród innych
dzieci w szkole i nawiazywaniem kontaktów. Pewnie częściowo z tego powodu, ze do
przedszkola również nie chodziłam.
Z punktu widzenia mojej mamy - kiedy z nią rozmawiałam, mówiła, ze nie żałuje
swojej decyzji; zakladam, ze mówiła szczerze, bo tak ze soba rozmawiamy. Wiem
jednak, że powrót do pracy był dla niej bardzo trudny i że urlop wychowawczy
kosztował ją poswiecenie kariery naukowej - zrezygnowała z robienia doktoratu i
z różnych przyczyn nie miała już możliwosci powrotu do tego tematu. wiem, ze
byłoby ją na to stać, gdyż bedąc pracownikiem naukowo-technicznym ma w dorobku
dużo publikacji, w tym wysoko punktowanych, wiec ambicji ani zdolnosci jej nie
brakuje.
Podsumowując, pozostawanie w domu z dzieckiem zawsze ma plusy i minusy,
natomiast uważam, ze nie powinno sie potępiać w czambuł wszystkich kobiet
podejmujacych taką czy inna decyzję, bo to ich indywidualna sprawa i kryja sie
za tym życiowe wybory i motywy, których nie znamy i nic nam do tego. Osobiście
szanuję kobiety pozostające w domu z dziećmi, to nie umniejsza ich wartości. Co
do rozwoju intelektualnego w tej sytuacji - moze na niekóre kobiety podziała to
stymulująco, a na inne wręcz przeciwnie; nie jestem zwolenniczką twierdzenia, ze
tylko w pracy można się rozwijać; gdyby tak było, to nie byłoby tylu wypalonych
zawodowo w wieku 30 lat; prawda jest taka, że czasem praca potrafi ogłupić i
wyjałowić intelektualnie jak mało co.
Sama nie zrezygnowałabym z pracy, ale to moja opinia i mnie dotyczy.

[ewik_75]

a ja rozumiem.
Powiem więcej - gdyby wszyscy wokół rozumowali tak jak Ty, to
posiadanie dziecka oznaczałoby dla kobiety udupienie w domu na
ładnych kilka lat.
Wtedy na pewno nie zdecydowałabym się na dziecko i podejrzewam, że
podobnie zrobiłoby wiele kobiet dziś pracujacych i posiadających
małe dzieci.
Wiesz, co to jest "złoty srodek"?
Dziecko + pracująca mama + zaufana opiekunka - czy to niania, czy
babcia lub ciocia lub siostra - to jest właśnie w tej
sytuacji "złoty środek"

Osobiscie nie wyobrażam sobie siebie całkowicie przez kilka lat
zależnej finansowo od mężczyzny - nawet najukochańśzego.

Koniec, kropka.

[monika_04]

Nie widzę w tym nic złego. Powiem więcej: nawet jakby mojego męża/ partnera było
stać na utrzymanie mnie i 12 dzieci też bym wróciła do pracy. Dla siebie.

[trypel]

monika_04 napisała:

> Nie widzę w tym nic złego. Powiem więcej: nawet jakby mojego męża/ partnera był
> o
> stać na utrzymanie mnie i 12 dzieci też bym wróciła do pracy. Dla siebie.

i to są świete słowa.
Lepiej nieraz zarobić tyle zeby na opiekunke starczyło ale robić coś dla siebie
i swojego rozwoju niż głupieć przy garach całymi dniami ogladając telenowele lub
( w wersji ambitnej) chodzic na kursy lepienia garnków (bo można z dzieckiem)

[mala_mee]

Jak Ci pasuje sioedzieć w domu, proszę bardzo. Siedź sobie ile
wlezie.
Ale jeżeli ja bym czuła się sfrustrowana "zamknieciem" to wolałabym
iść do pracy.
Lepiej jak dziecko ma szczęsliwą mamę nawet jeżeli nie cały dzień,
niż frustratke wiecznie się nim opiekującą.
Takie jest moje zdanie.

[izabellaz1]

mala_mee napisała:

> Lepiej jak dziecko ma szczęsliwą mamę nawet jeżeli nie cały dzień,
> niż frustratke wiecznie się nim opiekującą.
> Takie jest moje zdanie.

To bardzo dobre zdanie jest:)

[his_girl]

Według Ciebie powinno się siedzieć z dzieckiem do momentu, kiedy
pójdzie ono do przedszkola?
A co w przypadku, kiedy rodzina nie może sobie pozwolić na urlop
wychowawczy? (np. kredyt mieszkaniowy, którego z jednej pensji się
nie spłaci)

[feminasapiens]

his_girl napisała:

>
> Według Ciebie powinno się siedzieć z dzieckiem do momentu, kiedy
> pójdzie ono do przedszkola?

Można wcześniej, moim zdaniem dziecko ok 2-letnie (niektóre
wcześniej, niektóre później) można już powoli zacząć zostawiać z
opiekunką.

> A co w przypadku, kiedy rodzina nie może sobie pozwolić na urlop
> wychowawczy? (np. kredyt mieszkaniowy, którego z jednej pensji się
> nie spłaci)

Przeczytaj wszystkie wpisy w wątku - tam znajdziesz odpowiedź (mama
z tatą pracują na zmiany, mama lub tata pracują w domu).

[his_girl]

W pewnych branżach nie da się pracować na zmiany.
Podobnie z pracą w domu. Nawet gdybyśmy z mężem chcieli pracować w
domu, nie mamy takiej możliwości. On zajmuje się audytem, większość
czasu spędza w biurach klientów. Ja mam podobną sytuację. Jak to
sobie wyobrażasz, np. w naszej sytuacji?

[feminasapiens]

his_girl napisała:

>
> W pewnych branżach nie da się pracować na zmiany.
> Podobnie z pracą w domu. Nawet gdybyśmy z mężem chcieli pracować
w
> domu, nie mamy takiej możliwości. On zajmuje się audytem,

Zawsze się można lekko przebranżowić na 2 lata (nawet zgodnie z
wykształceniem).
Nikt nie mówi że posiadanie dziecka nie zmieni twojego życia ani na
jotę.

[his_girl]

To powiedz mi, jak powinni się przebranżowić audytor i doradca
podatkowy, aby móc pracować na zmiany?

[prom_do_szwecji]

miałam bardzo aktywną mamę. Wydaje mi sie, że mama która studiuje,
pracuje, dużo jeździ daje dziecku więcej niż mama, która oddaje sie
bez reszty w układanie klocków. Dziecku nie tylko potrzeba opieki
ale takze stymulacji intelektualnej. I chyba to najbardziej w mojej
mamie cenię

[nod26]

prom_do_szwecji napisała:

To bardzo ciekawe zjawisko opisałaś,bo ja np.mimmo wielkiego wysiłku nie
potrafie tego zrozumieć.Mamy ktorej prawie nigdy nie ma w domu z uwagi na
nauke,prace,wyjazdy rowniez jej nie ma dla dziecka.Kiedy ona znajduje czas
własnie po to by pobawic sie z nim klockami.Dziecko małe ma w nosie twoja
stymulacje intelektualną.Ono potrzebuje opieki,obecnosci matki i poczucia
bezpieczenstwa,a to moga dac tylko rodzice,oczywiscie kochajacy rodzice.Tam
gdzie mama z tata uwazaja ze praca i realizowanie sie sa piorytetem nie powinni
wydawac potomstwa na swiat bo nigdy nie beda miec czasu dla niego.dziecko to nie
zabawka.Czesto sie zdarza ze panie robia kontrolowana wpadke po to by złapac
męza a pozniej problemem jest dzieckjo i nikt nie ma czasu dla niego.Wtedy tez
wszystkie sie chca realizowac a dziecko to kula u nogi.

[prom_do_szwecji]

zauważ, ze ja napisałam nie z perspektywy matki, ale dziecka. Nie
pisz mi, ze dziecku nie było to potrzebne, bo mnie było. Chyba, ze
wiesz lepiej co było dla mnie fajne ;)
Jak byłam mała objechałam z mamą pół Polski a na dobranoc mama,
która wówczas studiowała polonistykę czytała mi Goethego, opowiadała
o historii i literaturze. Nigdy w życiu nie uczyłam się na lekcje z
polskiego. Nie potrzebowałam. Mature zdałam na 5
Wcale nie jest tak, ze dla dziecka dobry jest tylko obiad o 14, bo
inaczej dom jest beznadziejny. A matka w pracy nie kocha swojego
dziecka.

[nod26]

> Jak byłam mała objechałam z mamą pół Polski a na dobranoc mama,
> która wówczas studiowała polonistykę czytała mi Goethego, opowiadała
> o historii i literaturze

Ile ta twoja mama miała lat jak studiowała polonistyke?nie chcesz powiedziec ze
2-3-ech latkowi mozna czytac Goethego i opoowiadac o historii i literaturze i
cos z tego zrozumie.No chyba ze miałas 10 lat to mama zabrała sie za
naukę.Pogubiłas sie w tym wszystkim a filozofia nie jest twoja dobra stroną.Dom
to rodzice i ich obecnośc i czas ktory poswięcą maleństwu,obiad tez jest bardzo
wazny i niekoniecznie o 14.00i codziennie ale obiad ktory wspolnie zjedza z
dzieckiem.Dawno nie czytałam podobnych głupot.Zeby zaliczyc mature na 5 z
polskego nie trzeba miec matki polonistki i nie słuchac Goethego a proste
opowiadania i bajeczki.

A to czemu?

[sir.vimes]

> Ile ta twoja mama miała lat jak studiowała polonistyke?nie chcesz powiedziec z
> e
> 2-3-ech latkowi mozna czytac Goethego i opoowiadac o historii i literaturze i
> cos z tego zrozumie

Jak najbardziej można.

Zresztą, jakbyś był w stanie nie podniecać sie tak wielkimi nazwiskami i
NAPRAWDĘ poczytać np. Goethego odkryłbys dziwne podobieństwo motywów w wielkiej
literaturze do motywów w baśniach dla dzieci. Miłośc, zło, dobro, dorastanie,
śmierć , wierność (Cierpienia młodego Wertera, Faust , Herman i Dorota itd...)

[prom_do_szwecji]

miałam pieć lat. Może byłam zdolnym dzieckiem? Nie znasz takich? Cóż
za pech....Przekaże mojej mamie, że Twoim zdaniem była złą
matką ;))))

[modonia]

No tak jak zwykle. Cały czas tylko o prawach matki. A jakie prawa ma dziecko.
Dzieci to w pewnym sensie rezygnacja z samego siebie. Młode i gniewne niestety
tego nie rozumieją, bo to One muszą się raelizować, bo najważniejsza jest Ich
niezależność, awans w pracy itd. Ile warte jest dziecko skoro robicie
wyliczaniki co bardziej się opłaca niania i kasa czy bycie z dzieckiem. No, na
ile je wyceniacie?

[zoofka]

Uważam, że mary_an jako jedna z niewielu w tym wątku mówi bardzo rozsądnie. Jej
wypowiedzi to kwintesencja mądrości życiowej, czego niestety brakluje wielu z
was. Szczególnie założycielce wątku.

[mary_an]

zoofka napisała:

> Uważam, że mary_an jako jedna z niewielu w tym wątku mówi bardzo
rozsądnie. Jej
> wypowiedzi to kwintesencja mądrości życiowej, czego niestety
brakluje wielu z
> was. Szczególnie założycielce wątku.

Ojejku :) Pierwsza osoba, ktora mnie nie wyzywa od zwyrodnialcow. :)
Przypomina mi sie pewna historia.

Bylam na wakacjach z moim chlopakiem, byla tam jeszcze jedna mloda
para z Polski (mniej wiecej w naszym wieku, ale maja dziecko).
Zaczelismy sobie rozmawiac, ze moj chlopak robi doktorat a ja
studiuje za granica, ze pracujemy, ze wyjezdzamy na wakacje w rozne
fajne miejsca, ze mamy takie a takie plany zyciowe. Okazalo sie, ze
u nich on planowal robic doktorat, ona skonczyla studia i pojawilo
sie dziecko (nieplanowane). Poniewaz miala poglady jak autorka watku
rzucila marzenia i zaczela opiekowac sie dzieckiem, maz poszedl do
pracy i nie zostal na uniwersytecie. Potem pojawilo sie drugie
dziecko, wiec ona juz 6 lat nie pracuje, nie sadze, zeby jeszcze
jakas prace znalazla. I jak tak sobie troche porozmawialismy,
poopowiadalismy, a ja nieszczesna, zanim jeszcze wiedzialam o tym,
ze ona ma dziecko zaczelam jej opowiadac o moich pogladach, tych z
kilku postow wyzej, o realizowaniu sie i spelnianiu marzen. I ze nie
chce miec dzieci przez najblizszych pare lat, ze najpierw chce do
czegos dojsc w zyciu. No i zaczelo sie. Przez caly pobyt nas unikali
i patrzyli jakos tak wsciekle, tylko probowali rzucic jakas zlosliwa
uwage, ze jacy to my nie jestesmy, ze to, ze tamto, ze to bez serca
zostawiac dzieci (w naszym przypadku nie miec), ze my sie bawimy
jezdzac z plecaliem po Azji a oni wychowuja dzieci, ze ja jestem
szczupla a ona po tych ciazach nie - porownywala sie ciagle do mnie
a on do mojego faceta, ze mamy pieniadze a oni wszystko wydaja na
dzieci itp. Ciagle usilowali sie dowartosciowac, ale z tego, co
wczesniej mowili widac bylo, ze nasz styl zycia byl ich marzeniem i
planem, dopoki nie pojawila sie ciaza. I potem juz tylko zawisc i
historia o dobrych Matkach Polkach i wyrodnych matkach niemkach (to
ja :)))
Jakby nie mozna bylo po prostu wynajac niani, ona by pracowala, on
by pracowal mniej i robil doktorat, nie musieli tez sobie robic tych
wszystkich dzieci w wieku 23 i 25 lat..
Jesli ona bywa na tym forum to pierwsza bedzie atakowala kobiety,
ktore nie zostaja w domu. Przez zwykla zawisc.

[naganoga]

hej jakie wyrodne matki niemki:)???? te to dopiero siedza w
domu........

[naganoga]

mary_an "szkoda" ze nie znasz mojej tesciowej (niemki). ona ma
poglady identyczne jak autorka watku. to jest dopiero zascianek. jej
corka rowniez. tragedia. siedzi w domu z 2 dzieci juz 7 (albo 8 lat)
i sie dowartosciowuje tworzac na tej swojej wsi kolka
przeprowadzaczy dzieci przez ulice. ostatnio byla bardzo dumna, bo
opisali ja w jakiejs lokalnej gazecinie. na mnie najezdzaja jak na
wariata. a tylko dlatego, ze chce pracowac. cale szczescie meza mam
bardziej oswieconego. zastanawiam sie, do kogo on sie wdal, bo
ojciec w tej rodzinie nie lepszy.

[mary_an]

Oczywiscie masz racje, tutaj to jest w ogole po prostu masakra.
Szczegolnie, ze mieszkam w Baden-Württemberg, gdzie 90% matek nie
pracuje, tylko wychowuje dzieci. I potem chodza ulicami takie
frustratki z wozkami. Przeciez ja nie mowie, ze dziecko trzeba oddac
w ogole do mamki i przez pierwsze 3 lata go nie widziec, fajnie, jak
mozna troche ograniczyc prace i miec wiecej czasu dla maluszka, ale
nie uwazam, ze zostawanie w domu i robienie z tego wielkiej idei
zupelnie bezsensownego "poswiecenia sie dla dzieci" jest dobrym
rozwiazaniem.
ALe teraz to ukroca, wlasnie czytalam w najnowszym Spieglu o
propozycji nowego systemu alimentow, juz te wszystkie mamuski, ktore
siedza i wychowuja dzieci nie beda dostawaly przez cale zycie
tysiecy euro od bylych mezow. Moze troche sie zastanowia i nie
zrezygnuja z pracy, bo potem po pietnastu latach mieszkania w
wielkiej chacie, z bogatym mezem i wychowywania dzieci praca w Aldim
przy kasie nie jest chyba przyjemna. A po 15 latach niecnierobienia
(o nie, przepraszam, "wychowywania") trudno bedzie im znalezc jakies
zajecie zeby sie utrzymac.

[feminasapiens]

Mary_an, Twoja historia jest troszkę dygresyjna, ponieważ dotyczy
pary która (jak sama piszesz) ma dzieci NIEPLANOWANE.

To odbiega od podstawowego założenia w moim wątku, on takich
sytuacji po prostu nie dotyczy.

[mala_mee]

A co to za rozgraniczenie. Dziecko to dziecko. A jak w jednej
rodzinie jest jedno planowane a jedno nie, to jak??? Przy pierwszym
matka zostaje w domu a drugie puszcza wolno???

[feminasapiens]

mala_mee napisała:

> A co to za rozgraniczenie. Dziecko to dziecko. A jak w jednej
> rodzinie jest jedno planowane a jedno nie, to jak??? Przy
pierwszym
> matka zostaje w domu a drugie puszcza wolno???

Matkom, którym urodziło się nieplanowane dziecko nie dziwię się że
nadal chodzą do pracy (skoro chcą, czy muszą), ponieważ nie
planowały tej sytuacji i muszą sobie jakoś z nią radzić.

Moje zdziwienie dotyczy li-tylko kobiet które planując macierzyństwo
planują od razu obecność przy nim niani.

[mary_an]

Nie wiem, czy pierwsze bylo nieplanowane, chyba na to wychodzi, ale
drugie to juz jak najbardziej. On pracowal, ona i tak siedziala w
domu to co miala innego do roboty jak sobie zrobic jeszcze jedno.
Chyba mieli taka teorie, ze jedynak to najgorsze co moze byc, wiec
jak juz jest jedno naturalna reakcja bedzie urodzenie drugiego, zeby
bylo do pary.

[ju3]

To smutne że to rodzice wpoili Ci że tylko praca i kasa dają
człowiekowi szczęście i spełnienie,jesteś przez to b. ubogą osobą.

Nie rozumiem z czym masz problem

[sir.vimes]

Sama piszesz , ze twoje dzieci oddałaś pod opiekę innym ludziom.

Trzylatek to nie jest małe dziecko?

Jeżeli naprawdę sądzisz , że miarą miłości jest rezygnacja z pracy, opieka
"własnoręczna" 24 h na dobę - to nie kochasz swoich dzieci.

A może uważasz, ze tylko niemowlęta są dziecmi?
Albo, że wychowuje się dzieci pierwszy rok/ trzy lata życia a kolejne 15 lat
jest już kompletnie nieważne?
IMO - traktujesz dzieci jak małe laleczki. Mylisz wychowanie z przecieraniem
zupek, miłość z kontrolą, macierzyństwo/tacierzyństwo z urlopem wychowawczym...

To, że rodzina trafiła na złą opiekunkę - nie znaczy, ze wszystkie opiekunki sa złe.
To, ze jednemu dziecku jest przykro w przedszkolu - nie znaczy, żewszystkie
dzieci sie tam fatalnie czuja.
To, ze jedna rodzina moze dowolnie korzystać z pomocy dziadków czy cioć - nie
znaczy, że wszystkie mogą.
Poza tym - a mało to razy były w prasie doniesienia o dziadkach - pedofilach,
babiach parzących niemowle wrzącą kawą, ojcach- mordercach czy matkach-
narkomankach? Czy to znaczy, ze dzieci powinno się odseparować profilaktycznie
od wszystkich matek, ojców, babć i dziadków i oddać pod opiekę jedynej, twoim
zdaniem, kompetentnej Feminasapiens?

[his_girl]

Feminasapiens najwyraźniej nie spełniła się zawodowo, więc dopisuje
ideologię do 6 lat spędzonych na analizowaniu kupy.

[feminasapiens]

his_girl napisała:

>
> Feminasapiens najwyraźniej nie spełniła się zawodowo, więc
dopisuje
> ideologię do 6 lat spędzonych na analizowaniu kupy.

Brakuje argumentów i odwołujemy się do wycieczek osobistych i
inwektyw?

A propos "analizowania kupy" - co powiesz o zawodzie laboranta czy
naukowca? Bo to właśnie oni poświęcają swoje życie zawodowe na
analizowanie kupy.
Powiem więcej, czasem z tego analizowania kupy wyjdzie coś mądrego -
np. ważne odkrycie naukowe.

Przemyśl to, His-girl.

[nod26]

> his_girl napisała:

> A propos "analizowania kupy"

Z dwojga złego wolałabym "analizować kupę" swojego dziecka siedzac na
wychowawczym niz realizowac sie w pracy np.Laboratorium Analitycznym i
analizowac mocze,kupy takich madrych osobnikow jak ty

[feminasapiens]

sir.vimes napisała:

> Sama piszesz , ze twoje dzieci oddałaś pod opiekę innym ludziom.
>
> Trzylatek to nie jest małe dziecko?

Trzylatek to już dziecko które nie potrzebuje "całodobowego"
kontaktu emocjonalnego z mamą, a z każdym rokiem potrzebuje go mniej
i przede wszystkim potrzebuje innego rodzaju opieki, który można mu
zapewnić niekoniecznie siedząc z nim w domu.

> Jeżeli naprawdę sądzisz , że miarą miłości jest rezygnacja z
pracy, opieka
> "własnoręczna" 24 h na dobę - to nie kochasz swoich dzieci.

Przeczytaj jeszcze raz moje posty a przekonasz się że wyciągasz
błędne wnioski.

[sir.vimes]

Przede wszystkim uważam, ze twój sposób myślenia oparty jest na błędnych
przesłankach (> Trzylatek to już dziecko które nie potrzebuje "całodobowego"
> kontaktu emocjonalnego z mamą, a z każdym rokiem potrzebuje go mniej ).
Powiem więcej - mierzi mnie sprowadzanie całości problemu opieki nad dzieckiem
do okresu niemowlecego czy pierwszych trzech lat życia dziecka.

Ponadto - jak widać nie potrafisz odpowiedzieć na moje pytania.

[feminasapiens]

Zarzucasz mi że nie potrafię odpowiedzieć na Twoje pytania, więc
poniżej skopiowałam Twój wpis i odpowiadam na wszystkie pytania w
nim zawarte:


Sama piszesz , ze twoje dzieci oddałaś pod opiekę innym ludziom.

Trzylatek to nie jest małe dziecko?

Trzylatek to dziecko na tyle małe że nie może np. zostać samo w
domu, ale na tyle duże żeby zostać pod opieką obcej osoby na parę
godzin dziennie bez uszczerbku na psychorozwoju emocjonalnym.


Jeżeli naprawdę sądzisz , że miarą miłości jest rezygnacja z pracy,
opieka
"własnoręczna" 24 h na dobę - to nie kochasz swoich dzieci.

To nie pytanie a zarzut więc na niego nie odpowiadam (tym bardziej
że opiera się na błędnym założeniu).

A może uważasz, ze tylko niemowlęta są dziecmi?
Albo, że wychowuje się dzieci pierwszy rok/ trzy lata życia a
kolejne 15 lat
jest już kompletnie nieważne?

Dzieci wychowuje się do osiągnięcia przez nich dojrzałości:
biologicznej, seksualnej, społecznej i ekonomicznej, co kończy się
ok. 20-20kilku lat.
Oczywistym jest dla mnie (myślałam że i dla wszystkich), że nie
wykonywanie pracy zawodowej przez matkę gdy dziecko ma lat np. 13
jest mniej zasadne niż nie wykonywanie tej samej pracy gdy dziecko
ma roczek.
Jeżeli nie widzisz różnicy w absorbowaniu czasu matki przez 2- a 13-
latka to ja nie jestem w stanie Ci tego wytłumaczyć i ta dyskusja
nie ma sensu.

To, że rodzina trafiła na złą opiekunkę - nie znaczy, ze wszystkie
opiekunki sa złe.
To, ze jednemu dziecku jest przykro w przedszkolu - nie znaczy,
żewszystkie
dzieci sie tam fatalnie czuja.

Oczywiście, też tak uważam.

To, ze jedna rodzina moze dowolnie korzystać z pomocy dziadków czy
cioć - nie
znaczy, że wszystkie mogą.

Oczywiście że nie wszyscy mogą/chcą korzystać z pomocy dziadków.

Poza tym - a mało to razy były w prasie doniesienia o dziadkach -
pedofilach,
babiach parzących niemowle wrzącą kawą, ojcach- mordercach czy
matkach-
narkomankach? Czy to znaczy, ze dzieci powinno się odseparować
profilaktycznie
od wszystkich matek, ojców, babć i dziadków i oddać pod opiekę
jedynej, twoim
zdaniem, kompetentnej Feminasapiens?

Widzę że nie zrozumiałaś w ogóle o co mi chodzi - ja uważam że każde
dziecko powinno być wychowywane przez własnych rodziców a nie przez
jakąś wszechwiedzącą feminesapiens.

Czyli

[sir.vimes]

ja uważam że każde
> dziecko powinno być wychowywane przez własnych rodziców

Czyli
Także przez tych pedofili itp. OK. Twój pogląd.

Cieszę się , że mi odpowiedziałaś na pytania. Nurtują mnie teraz ewne kwestie -
jeżeli jesteś świadoma, ze nie każda niania jest zła, a nie każda babcia
(dziadek czy ciocia) chętni do pomocy - czemu sugerujesz, że opieka niania jest zła?
Gdybyś uznawała wszystkie nianie za złe - byłoby to zrozumiałe...

Co do tego trzylatak - wyjaśniłam ci w innym poście co sadzę na temat
paranoicznego wynoszenia pod niebiosa okresu niemowlęcego. W wielu przypadkach
wygląda to po prostu tragicznie - dziecko jest "mamuni słodziunią kiciunią" póki
małe, jest przyzwyczajone do stałej obecności matki, spełniania wszelkich żądań,
jest traktowane jak mała laleczka - i nagle następuje "detronizacja" a mamunia
znika na cały dzień i na dodatek zamiast zachwycać się - wymaga.
Moim zdaniem wizja matki "24h/dobe" rezygnujac nie tylko z pracy ale z pasji i
życia towarzyskiego (co sugerujesz) może zaowocować tym bardziej bolesną
"detronizacją " dziecka.

Powtórzę co pisałam gdzieś powyżej - niemowlę potrzebuje czułych ramion, kaszki,
mleka , uśmiechu i ciepła - może dać je także dobra niania, dziadek, babcia,
tata...
Kilkulatek - potrzebuje dużo więcej.
I jeżeli był chowany niemal pod spódnicą nieoddalającej się matki - nigdy już
nie będzie dobrego momentu by zacząć uczyć go , ze miłość to nie to samo co
stała obecność.

[ju3]

"Nie udowodniono żadnego związku między czasem spędzonym z dzieckiem
a jego zdrowiem psychicznym",wszystkimi swoimi wypowiedziami
udowodniłaś ,że jednak jest i to spory.A może pobawimy się w
psychoanalizę i zaryzykuję tezę że ta twoja momentami wręcz agresja
słowna jest próbą usprawiedliwienia nieobecności rodziców w
dzieciństwie,że jak ciągle będziesz to powtarzała to w końcu
zaczniesz w to wierzyć.Dla mnie to jest jedyne wytłumaczenie twoich
wypowiedzi,niemożliwe żeby człowiek był aż tak
zimny ,egoistyczny,pozbawiony uczuć wyższych.

[mary_an]

Nie odnosze sie tutaj do mojego dziecinstwa, nawet o tym nie
pomyslalam, tylko do obserwacji poczynionych jako opiekunka do
dzieci. Poznalam cudowne matki, ktore odnosily sukcesy (ciagle
wierze, ze ta od mikrobiologii dostanie kiedys Nobla, wszystkie inne
nagrody juz dostala), oraz ich dzieci, ktore byly slodkimi
pociechami. I powiem szczerze, ze byly to wspaniale rodziny, mimo
tego, ze obydwoje rodzice pracowali, dzieki doswiadczeniu jako au-
pair i potem opiekunka dowiedzialam sie bardzo duzo o dzieciach i o
zyciu i wyciagnelam po prostu pewne wnioski.

Moja agresja slowna wynika z tego, ze jestem wsciekla bo siedze
calymi dniami przed komputerem (jak widzisz pisze o kazdej porze
dnia i nocy) i usiluje pisac prace magisterska. Idzie powoli, termin
oddania sie zbliza i czasami sie odreagowuje na forum, moze troche
przesadzam. A moze nie.

[ju3]

Ja też wyobraż sobie byłam opiekunką(kto nią nie był)i nie poznałam
tych cudownych matek ze słodkimi pociechami.Poznałam kobiety które
przy pierwszym problemie z dzieckiem patrzyły błagalnie na
nianię,nie znały swoich dzieci wcale ,musiały wyglądać "jakoś" w
pracy więc fryzjer ,siłownia,zakupy w galeriach ,itd.Poznałam za to
dzieci zapomniane w tym wszystkim,kiedys myślałam że są poprostu
niegrzeczne,teraz wiem że nie były szczęśliwe.Ja tez siedzę przed
komputerem,ale nie mam potrzeby odreagowywania mimo że nie pracuję
zawodowo ho,ho nie napiszę ile lat.To jest mój czas ,dzieci wiedzą o
tym i zajmują się sobą,aż mama skończy.Potem będę tylko dla nich.

[nod26]

Zabieraj głos wtedy gdy masz troche praktyki w temacie.Kobieta powinna rodzic
gdy jest pewna ze spełni sie w opiece nad dzieckiem,tak samo facet powinien sie
przygotowac do narodzin i byc obecnym w wychowaniu malucha.Zwiazek dwoja ludzi
to obowiazki i czasem rezygnowanie na dłuższy czas z przyjemnosci.Jestes kobieto
zimna jak głaz a to wynik braku czułosci ktorej sama prawdopodobnie nie
otrzymałas od rodzicow.

[sabriel]

Nie musisz rozumieć takich kobiet.Ja z kolej nie kumam kobiet,które siedzą z
dzieckiem latami,chyba bym oszalała.Ale spoko,ich wybór,mają do tego prawo.
Sytuacja kobiet na rynku pracy jaka jest to widać.Nie bardzo można sobie
pozwolić na długą przerwę.Poza tym ludzie często mają na głowie zaciągnięte
kredyty.Z jednej pensji nie sposób często wyżyć. Dziadkowie nie zawsze sa pod
ręką,nie zawsze chcą pomagać (mają do tego zresztą prawo, swoje dzieci odchowali).
Druga sprawa,że wiele kobiet nie czuje sie dobrze siedząc cały dzień w
domu.Chyba lepiej żeby wróciły wcześniej do pracy i nie przelewały swojej
frustracji na męża czy dziecko.