szukam kumpeli która ma dośc meza

[katarzyna251]

Czesc dziewczyny,
Jakis totalny dól mnie dopald. Z mezem za zadne skarby nie moge sie dogadac-
po prostu baaardzo sie roznimy, ale sie nie rozwiode. Przynajmniej nie teraz.
Na razie pragne sie komus wyzalic, chociaz sama ponosze tu duza wine. Ale od
tego w koncu sa przyjaciolki, zeby stawaly po swojej stronie, no nie? Czy
jest tu ktoras, ktora jest ze swoim mezem, a tak naprawde obok? Mamy 2 dzieci
i wlasnie przez ciaze wyszlam za maz. On sie cieszyl, ja raczej srednio.
Teraz on pracuje, ja mam wszystko o czym zapragne, ale nie mam w nim oparcia,
nie jest moim przyjacielem, mysle ze przede wszystkim za malo sie lubimy zeby
moc sie kochac. Mam 27 lat, a czuje ze zycie juz mi sie konczy. Jak jest u
was?

[lakie]

no to ja mam podobnie, tyle że nie jestem już z mężem, mam jedno dziecko i nie mam funduszy żeby mieć wszystko co zapragnę. Aha, rozwodu nie mam, tylko faktycznie nie mieszkam z mężem od lutego.

Kasia

[carinaa1]

No i ja też tak mam -mam 27 lat jedno dziecko z mężem jestem ale tak jakbym
była sama -on sie pnie w pracy , ja siedze z dzieckiem i juz mam dość tej
wegetacji-mąż mnie nie rozumie, i to mnie boli-też nie mam sie komu wyżalić ale
trudno widocznie tak musi być-ale i lubie słuchać i jak coś to doradze

[moni3333]

mam 33 lat a od trzech moj maz mna pomiatal pogardzal i szyderczo wysmiewal w
domu oczywiscie bo przy znajomych i rodzinie byl tym dobrym a ja przestalam
wreszcie udawac ze jest OK. nie chcial nic ze mna robić, uciekal do znajomych z
corka a w tym roku nie pozwolil mi jechac na wakacje, Powiedzialam ze ma sie
wyprowadzic i zrobil to. Nie okazuje przy tym zadnych emocji, splynelo po nim
kilkanascie lat. czekam teraz na jego ruch a chyba szybciutko bedzie chcial
rozwodu. Zrobilam to bo od kilku lat jestem sama praktycznie a teraz wreszcie
nikt mnie nie traktuje jak smiecia. Choc teraz siedze w domu i glupia czekam ze
może stanie sie cud i bedzie chcial rozmawiac...

[1spag]

I tu sie nasuwa pytanie:
jaki mąż jest lepszy ten który przynosi pieniądze do domu, aby żonie kupić to
czego zechce,żeby nie musiała się o nic martwić (tzw. zaradny)ale kosztem
przebywania z rodziną czy taki któremu jest trudno jakoś sklecić wszystko, ale
więcej czasu poświęca rodzinie?

[lakie]

tu chyba nie chodzi o pieniądzę i czas tylko o zrozumienie.

[moni3333]

zgadzam sie z lakie, "mój" nawet chyba jest dośc inteligentny zeby rozumiec ale
bawilo go ze mi zalezy i moze mna pomiatac...karmil swoje EGO.

[karolajna75]

Właśnie, o zrozumienie. Czy to jest takie trudne?

[aniolki21]

ja w sumie to jeszcze nie jestem w takies sytuacji jak Wy, ale czasami czuje ze
sie oddalamy, ze coraz mniej sie mna opiekuje. Wiecie co zrobic zeby to
przerwac, zeby nie bylo tak jak w Waszych przypadkach?
Dzieki i pozdrawiam

[moni3333]

ja probowalam wszystkiego. kolacyjki, swiece. kino ale slyszalam ze nie ma
czasu albo kiedy, ktore kino, i jaki film wiec mi sie odechciewalo. ale warto
probowac, moj zapomniala mi chyba powiedziec ze mnie nie kocha, tylko mialam
sie bardziej starac a jak to juz mialam sie domyslec Fajny jest!

[carinaa1]

moni3333-z bólem serca to sie czyta-ale może i dobrze że tak sie stało -bo po
co żyć z kimś komu nie zależy, co sie nie stara.Obawiam sie że im dłużej jak
jesteśmy ze swoimi partenarami-to nie tak łatwo będzie nam na nowo zabłysnąć i
nawet ta kolacja ze świecami nie przyniesie takiego efektu jak dawniej.Nudzimy
sie naszym mężom-to jest straszne nie macje pojęcia-kiedyś zawsze sobie
myślałam że jestem naj naj w życiu mojego męża-zawsze był zazdrosny i kazdy mi
mówił że mogę mieć każdego -a ja wziełam jego (nie pasujemy do siebie)a teraz
widze że nie szanuje mnie,awantury o wszystko,nawet dziecka nie da do
przedszkola -bo po co bo żona z nim posiedzi.Mam 27 lat i jestem juz zmęczona
życiem-nie mam odwagi tego zmienić-podziwiam Cie moni-ale wiem że cierpisz.

[moni3333]

pewnie dalej tkwilambym w tym wszystkim bo ludzilam sie ze mnie na swoj sposob
kocha. Rok temu powiedzialam swoim rodzicom i tesciowej, Rodzice mi bardzo
pomogoli zrozumiec ze to nie jest milosc, a tesciowa wyslala mnie do psychologa
(bo on przeciez nie pójdzie)i dlugo trzymala moja strone. Moja corka ma 10 lat
i chyba zaczyna mnie rozumiec nie buntowala sie jak sie wyprowadzal i mam
wrazenie ze odzyła ja tez. Dziewczyny polecam książkę Kofty GDYBY KOBIETY
ZAMILKLY czytajac ja po raz pierwszy od kilku lat nie plakalam tylko sie
smialam, jaby cytowala moje dialogi z mezem. To tez pomoglo w podjeciu
decyzji.ja mam 34 lata i stwierdzilam ze cale zycie przede mna a majac 27 lat...

[jasminar]

u mnie kobitki tez w tej kwestii nie jest rózowo.To juz mój drugi mąż i chyba
drugi niewypałsmieje sie pisząc to bo nie chce wpadać w zadne doły nie chce
sie zadreczac bo wtedy zabraknie mi sił zeby działac.Mamy jedno dziecko
2miesiące ale to co miedzy nami.... nawet nie wiem jak to nazwac doszłam tylko
do wniosku ze nigdy nie bedziemy sie kochac naprawde bo do tego musielibysmy byc
przyjaciołmi a jak przyjacielem moze byc człowiek ktoremu boje sie cokolwiek
powiedziec bo albo bedzie awantura albo mnie wysmieje,mysle nad rozstaniem ta
mysl kiełkuje we mnie od jakiegos czasu ....

[molly101]

Tak mi strasznie przykro. Wiem co przeżywasz. Ja ze swoim mężem ledwie
wytrzymuję. Ciągle myslę o rozwodzie. Nawet mu o tym powiedziałam, ale mnie wysmiał

[paulinka84]

Własnie odwiedziałam to forum po raz pierwszy. Jestem praiwe 1,5 roku po
slubie, mamy 10 - miesięczne dziecko. Coraz cześciej się kłócimy, a powodem
każdej kłótni są rodzice mojego męża. Ludzie ograniczeni, nieodpowiedzialni,
nipowazni.... Maz broni ich na kązdym kroku, mimo, że dobrze wie, że nie ma
racji. Ostatnio mam dość wszytskiego, nie mam na nic sił.... czuję, że z dnia
na dzien się oddalamy. Nawet każda próba zgody kończy się awanturą. Myślę, że
gdyby nie dziecko już dawno zapomniałabym, że mam męża. Nakazy, zakazy, głupie
odzywki, poniżanie..... mam dość. najgorsze jest to, że nie mam przyjaciół, z
którymi mogłabym o tym pogadać. Nie mam komu się wyżalić, kogo poradzic.
Chętnie zaprzyjaźnię się z kimś o podobnym problemie. Czekam na maila

R JA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[blou1]

Też mam dość.

[zwykladziewczyna5]

Ja mam zupelnie inna sytuacje i nie mam zamiaru sie chwalic, ale pokazac, ze
nie wszyscy mezczyzni sa zli. Jestem dlugo po slubie. Nie mamy dzieci, wiec
moze dlatego jestesmy szczesliwi, bo nie jestesmy ze soba dla dzieci, ale dla
siebie. Gdy go poznalam uderzylo mnie to, ze z nikim mi sie tak dobrze nie
rozmawialo. Wspiera mnie, nie krytykuje, nie oglada sie za innymi kobietami,
ciagle podkresla, ze tylko ja mu sie podobam. Jestem dla niego najwazniejsza.
Nie jego rodzina, ale wlasnie ja. Jest poza tym naprawde dobrym czlowiekiem i
stabilnymi emocjonalnie. Nie obraza sie, nie ma zmniennych nastrojow. Nie pali
i pije bardzo malo, tylko ze mna (troche wina albo piwo, nie jestesmy
alkoholikami) Zadnych wyjsc z kumplami na wodke. Jestesmy swoimi jedynymi
przyjaciolmi. Zycze Wam znalezienie kogos takiego. Tez myslalam, ze tacy ludzie
nie istnieja.

[katarzyna251]

Ostroznie z marzeniami, bo moga sie spelnic.
Ja na razie nie jestem pewna, czy na tym etapie swojego zycia chcialabym poznac
kogos idealnego, a wlasciwie kogokolwiek. Mysle, ze nie jest dobrze zostawiac
meza dla kogos innego. Ja jesli sie zdecyduje kiedys odejsc, to mam nadzieje,
ze dlatego ze tego bede chciala, a nie dlatego ze pokocham kogos innego. Gubie
sie soraz bardziej. Raz chce zostac, raz odejsc. A najgorsze, ze tak naprawde
nie mam mu nic konkretnego do zarzucenia....

[jasminar]

Ja czasami tez mysle ze sama nie wiem czego chce ale wiem napewno ze bycie z
kims dla dzieci to totalna głupota!!Mam wrażenie że nie jestem stowrzona do
małżeństwa albo do bycia z jednym mezczyzna przez całe zycie ewentualnie jest
jeszcze taka opcja że trafiam na pajaców)

[carinaa1]

A może o wiele lepiej było by, gdyby nasi mężowi dbali o nas,tak jak to przed
ślubem było?a może to juz nie mozliwe, czar pryska,bo za długo juz jesteśmy ze
sobą?Żeby tak można zmienić faceta(tego samego)na to aby był bardziej kochany,i
cały czas w nas zakochany.Piszemy że to my ich mamy już dośc-a oni przecież nas
też-tylko że w większosci z nas kobiet-nic nie robi,a facet jak widzi że nie
jest juz tak cudownie że jego kobieta niegdyś tylko jego,pachnąca zmienia sie w
matke-z kochanki-to szukają sobie po za domem czegoś innego.

[dankazaba]

zwykladziewczyna5 napisała:

> Ja mam zupelnie inna sytuacje i nie mam zamiaru sie chwalic, ale pokazac, ze
> nie wszyscy mezczyzni sa zli. Jestem dlugo po slubie. Nie mamy dzieci, wiec
> moze dlatego jestesmy szczesliwi, bo nie jestesmy ze soba dla dzieci, ale dla
> siebie. Gdy go poznalam uderzylo mnie to, ze z nikim mi sie tak dobrze nie
> rozmawialo. Wspiera mnie, nie krytykuje, nie oglada sie za innymi kobietami,
> ciagle podkresla, ze tylko ja mu sie podobam. Jestem dla niego najwazniejsza.
> Nie jego rodzina, ale wlasnie ja. Jest poza tym naprawde dobrym czlowiekiem i
> stabilnymi emocjonalnie. Nie obraza sie, nie ma zmniennych nastrojow. Nie
pali
> i pije bardzo malo, tylko ze mna (troche wina albo piwo, nie jestesmy
> alkoholikami) Zadnych wyjsc z kumplami na wodke. Jestesmy swoimi jedynymi
> przyjaciolmi. Zycze Wam znalezienie kogos takiego. Tez myslalam, ze tacy
ludzie
>
> nie istnieja.


jak czytałam twój opis to pomyślałam o sobie. mój mąż też jest wspaniałym
partnerem, jest tylko jedno ale... jest takim domatorem że zaczyna mnie to
męczyć. kiedyś bywałam w knajpkach, na dyskotekach/uwielbiam tańczyć/ a teraz
siedzę tylko w domu. pod tym względem jest nijaki

[nuta01]

Jezeli istnieją tact faceci, to chyba zacznę szukac od nowa, bo ze swoim już
nie wytrzymuję.....

Jestem z W-wy i chętnie poznam psiapsiółkę W-wy o podobnych kłopotach. Moze
razem znajdziemy jakieś rozwiazanie?

[carinaa1]

Nuta01-też jestem z wawy-tak wiec witaj w klubie.To co małe zakupy?haha-
pozdrawiam.

[dotsi]

..może jeszcze uda Wam sie porozumieć... może zmienić swoje oczekiwania...u mnie
to pomogło ...
Jak chcesz to mozemy poplotkować o wadach mężów i zaletach żon :o)

pozdr. Dotsi

[karolajna75]

Rozumiem Ciebie... ja też się nie rozwiodę, bo w sumie po co? M. nie jest moim
przyjacielem, nie rozumiemy się (może kiedyś, jak będziemy starzy).

[dr.watson1]

Cześć. Pierwszy raz weszłam na to forum i od razu zachciało mi się napisać.
Niby powinnam być zadowolona i nie marudzić. Mój mąż troszczy sie o mnie, nie
jest chamski ani niemiły, wspiera mnie we wszystkim co robię. Ale nie mogę juz
znieśc jego milczenia. Po powrocie z pracy potrafi cały wieczór przesiedziec
przed tv, w ogóle nie patrząc w moją stronę, ewentualnie zasiada przed
komputerem. Próby nawiązania rozmowy na jakikolwiek temat sązbywane
półsłowkami. Za to b. chętnie rozmawia z innymi ludźmi. Kiedy jestesmy ze
znajomymi czasem buzia mu sie nie zamyka, a potrafi rozmawiać dosłownie o
wszystkim. Ostatnio odkryłam,że od dawna już konwersuje z róznymi kobietami na
gadu-gadu. Nie podobało mi się to, na moja prosbe przestał, obiecał że zerwie
kontakty. I dalej tak tkwi na fotelu albo kanapie bez słowa. Czuję sie jak
powietrze, jak mebel prawie, mam wrażenie że gdybym znikneła, to nawet by nie
zauwazył. Czuję się z tym okropnie, przecież nie chodzi mi o to, żeby cały czas
zabawiał mnie rozmową, ale jak długo można tłumaczyć się zmęczeniem po pracy?
Nie lubi, nie może, nie chce ze mną rozmawiać?? Czasem zastanawiam się,
dlaczego i po co ze mną jest. Mam dość.
Pozdrawiam serdecznie wszystkie forumowiczki. Ja tez nie mam z kim pogadać.
Moje przyjaciółki mieszkają daleko, a rozmowa przez telefon to juz nie to.

[kasterka]

Do Katarzyny 251. Czy Ty jesteś mną??? Tylko ja mam 30 lat. Imię Katarzyna.
Kraków. I cytaty też są moje.A co do męża ... chętnie pogadałabym na żywo.

[katarzyna251]

Wiem, ze to moze zabrzmi okrutnie, ale ciesze sie ,ze nie tylko ja mam ten
dylemat. Najgorsze jest to, ze czasami bywa naprawde fajnie i wtedy czuje sie
po prostu podle, ze nie potrafie docenic swojego meza. A potem jemu znowu
zmienia sie nastroj, jest cichy, denerwuja go moje zarty, dowcipy...
Gubie sie bo juz nie wiem kim jestem ani z kim jestem. Z jednej strony mam to o
czym marza niektore kobiety, z drugiej wyrzut sumienia, ze nie doceniam, a
jeszcze z trzeciej strony dociera do mnie fakt, ze to chyba nie jest czlowiek o
ktorym marzylam. Tylko co z tym fantem zrobic??

[judka_1]

Wiesz ja miałam podobnie(a mam 25lat) pomimo tego ze mieszkalismy razem przed
slubem i było w miare dobrze to potem nagle diametralna zmiana...mijanie sie w
dzrzwiach, ciągłe zarzuty o coś, brak wspólnych celów, stawalismy sie sobie
strasznie obcy. Ja zaczynałam uciekac w prace żeby tylko jak najmniej bywać w
domu, on za to znalazł pocieszenie w ramionach mojej przyjaciółki(byli ze soba
prawie pół roku) dostałam dwa ciosy na raz od niego i od niej...to był trudny
okres. Teraz jestem już pare mies po rozwodzie i z jednej sprawy się ciesze, z
tego ze nie mielismy dzieci bo wiem ze na taki krok byłoby mi o wiele trudniej
sie zdecydować.

[krycha2000]

Nie przejmuj się tak. Każde małżeństwo przechodzi taki kryzys. Też to
przeszłam.Postaraj się dojrzeć w mężu te dobre strony. Popracuj nad tym.
Przecież dzieci nie masz z obowiązku a do łóżka nie poszłaś z nim z przymusu.
Dba o Ciebie i dzieci - a to ważne.Może potrzebujesz trochę oddechu, tj. innych
problemów? Głowa do góry, życie się nie kończy. Pozdrawiam