stracilam corke

[montrachet]

mam 44 lata, ponad rok temu wyszlam za maz po raz drugi, moja 22
letnia corka nie byla na naszym slubie, ja teraz mieszkam za granica
a moje dziecko nie odzywa sie do mnie od 4 miesiecy, nie odbiera
telefonow, nie odpowiada na wiadomosci ani na moje zaczepki on-line,
nie wiem co mam teraz zrobic, mam rozdarte serce i obawiam sie, ze
mojej corce wlasnie o to chodzilo...

[prom_do_szwecji]

dlaczego przestałyście sie dogadywać?

[montrachet]

nie wiem, to stalo sie tak nagle... doslownie z dnia na dzien,
uslyszalam tylko, ze Ona nie ma czasu... a moze to tylko mnie sie
wydaje, ze to bylo nagle, moze bylam zbyt zajeta soba by dostrzec
problem na poczatku...

[prom_do_szwecji]

wiesz, moja mama też tak powtarza. A ja od niej uciekam bo mnie
krytykuje i ośmiesza. Nie mam siły tego dzwigać wiec się
odizolowałam. Xle mi z tym, ale inaczej nie daje rady

[montrachet]

hmm... to chyba byla jakas wskazowka... ja co prawda nie osmieszalam
mojej Eweliny ale chyba zbyt dlugo chcialam Ja kontrolowac... moze
miala juz mnie dosyc, moze chce odpoczac ode mnie... ale ja za Nia
tesknie, brakuje mi naszych rozmow, nie umiem bez Niej zyc, jestem
gotowa zoztawic wszystko by Ja odzyskac, gdy patrze na Jej fotki
czuje jakbym juz Jej nie miala :( Nie myslalam, ze to takie straszne.

[sfera]

gdy patrze na Jej fotki
> czuje jakbym juz Jej nie miala :(

Dzieci sie nie posiada! Moze tutaj wlasnie lezy problem...
Moja znajoma uciekla az za ocean, aby uwolnic sie od nadopiekunczej mamy.
Smutne, ale czesto sie zdarza.

[lilith.b]

Napisz jej to wszystko co czujesz.
Napisz list i jej pozostaw decyzję czy się chce do ciebie odezwać czy nie.
Jak nie znasz powodu to popros o wytłumaczenie. Może zdobędzie sie na to by
odpowiedziec listownie? Czasem tak łatwiej niż twarzą w twarz czy telefonicznie.

[nas-daq]

Wszystko można naprawić, napisz do niej jak bardzo tęsknisz. Córka
jest jeszcze młoda, Ty zresztą też, ale z czasem zrozumie jak wiele
dla siebie znaczycie.

[czarna.porzeczka]

Moze czuje sie odrzucona bo Ty masz nowe zycie i ona ma poczucie
krzywdy?
Dobrze ktos tu poradzil, zebys napisala list i wszystko jej wyjasnila.
Moze warto byloby zebyscie sie psotkaly i pogadaly? Mysle ze mogloby
to wiele zmienic.
Trzymaj sie, wspolczuje nerwow.

[agaoki]

ja również uciekłam od nadopiekuńczej mamy, ale nie zerwałam z nią kontaktu. im
jestem starsza, tym coraz lepiej ją rozumiem i bardziej mnie do niej ciągnie niż
kiedyś.
najważniejsze teraz, to żebyś odzyskała z nią kontakt. pomysł z listem jest
dobry, tylko uważaj, żebyś niechcący nie obwiniała córki za tą sytuację i żebyś
nie wpadała w zbyt melancholijny i patetyczny ton. moja mama ma takie tendencje,
a ja tego bardzo nie lubię.
napisz jej, że jest Ci przykro, że Ci jej brakuje, że chciałabyś wiedzieć, o co
chodzi, co się stało, poproś o rozmowę, o spotkanie. zapewnij, że może na Ciebie
liczyć.
z tego co piszesz wynika, że już próbowałaś. ale nie ma wyjścia, musisz próbować
aż do skutku.
ja myślę, że ona sama kiedyś zrozumie wszystko, albo znajdzie się w sytuacji, że
będzie Cię bardzo potrzebować.
musi być Ci ciężko, ale to na pewno da się jeszcze odwrócić. odzyskasz córkę,
zobaczysz.