poradzić sobie z rodzicami

[cori_celesti]

Jak uświadamialiście rodziców, że stajecie się dorośli?
Zwłaszcza w przypadku, gdy są to osoby "starej daty", z konserwatywnymi
poglądami o dość mocno chrześcijańskim podłożu.
Jak powiedzieć im, że współżyję z chłopakiem, że chcę z nim zamieszkać, że mam
na ten temat inne poglądy niż oni?
Z tym, że niestety oni mnie utrzymują i muszę (co więcej, chcę bo szanuję ich)
liczyć się z ich zdaniem.
Pytam po prostu jak w Waszym przypadku to wyglądało, jakich użyć argumentów w
dyskusji, jak zacząć rozmowę. Czuję, że powinnam to zrobić i ich uświadomić
ale cóż- nie wiem jak. Co radzicie?

[kora3]

nie mam wielkiego doświadczenia osobistego, bo moi rodzice sami z
siebie wiedzieli, ze jestesmy juz dorosłe z siostrą, ale z
doswiadczenia innych wiem, ze najlepszym sposobem jest zwyczajne
normalne i uprzejme poinformowanie o swoich planach.
dorosli ludzie tak sie komunikuję, nie prosza o pozwolenie, a
INFORMUJA.

ale,jesteś mądra:))jak zareagujesz,kiedy

[cytrynka_ltd]

twoje dzieci poinformują ciebie, że wyprowadzają się z domu.
i pewnie jeszcze będą wymagać od ciebie, że masz je dalej utrzymywać?

ja nie będę pisać nastolatkom, jak powinni ukręcić swoich rodziców, którzy ich
kochają.

[nsc23]

Ale coz to za problem? Nie wiem, ja sie wyprowadzilam z domu majac lat 17 z
kawalkiem, za zgoda i namowa rodzicow i utrzymuja mnie do tej pory. Jakos nie ma
potrzeby szantazowania mnie pieniedzmi, robie co uwazam za stosowne, a i rodzice
wydaja sie byc z ukladu zadowoleni. Bez przesady...

[alpepe]

nsc23 napisała: i utrzymuja mnie do tej pory.

Ale żeby się tym chwalić?

[nsc23]

A czy ja sie chwale? Taki jest fakt, nie jestem jakims ewenementem, mam dopiero
23 lata i wlasnie koncze studia. Zarabialam troche na pierwszym i na drugim
roku, na 3. i 4. skupilam sie na nauce i na dobre mi to wyszlo - wszystko po
ustaleniu z rodzicami.

po prostu powiedz im że się puszczasz

[hagi_no]

na pewno zrozumieją

jak chcesz byc utrzymanka to droga wolna

[hegemon72]

mozesz pomyslec takze o sponsoringu, az tak duzej roznicy jak by sie wydawalo to nie ma

i nie licz na kase od rodzicow(w koncu sa konserwatywni)

Zabawne

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Zabawne, ale większość osób serwujących opinie: "dorosła będziesz, jak sama się
będziesz utrzymywać" z pewnością ma mieszkania kupione w całości lub częściowo
za kasę rodziców lub przynajmniej podżyrowane przez nich. A już na pewno
zapożyczeni są w bankach i trzęsą się o kurs franka i żeby nie stracić teraz
pracy. Pewnie jest też paru bezrobotnych, którzy żyją z moich pieniędzy. Tyle na
temat samodzielnego utrzymywania się.

[jednorazowy3]

tak, bo rodzice kazdego dziecka maja kilkaset tysiecy na mieszkanie :)
stara jestes a glupia :)

[lacido]

myślę że podobna liczna osób które wymieniłaś myśli co innego i co z tego?

My way or highway

[galba00]

Rodzice moze i glupi, zasciankowi - ale za dawana kase maja prawo stawiac warunki....
Jezeli ich przekonasz i zaakceptuja twoja propozycje zamieszkania z chlopakiem i finansowania tego - good for you. Jesli nie - to masz pecha.....albo nie masz daru przekonywania lub tez twoje argumenty nie sa racjonalne. Wtedy: WYPROWADZ SIE I NIECH CHLOPAK POGLOWKUJE JAK TU WAS UTRZYMAC..... ;-}
Chyba, ze chlopak nie jest glupi i chce nie tylko twej du.... ale i kasy od twych rodzicow..... to winno ci dac duzo do myslenia......

[tygrysio_misio]

o seksie wcale nie musisz im mowic... to w zasadzie nie ich sprawa

co do wyprowadzenia sie... dziwne dla mnie jest to,ze chcesz sie wyprowadzic bez
srodkow do zycia.. moim zdaniem powinnas poczekac, az sie usamodzielnisz..a
wtedy oni nie beda mieli nic do tego gdzie i z kim mieszkasz

[soulshunter]

> o seksie wcale nie musisz im mowic... to w zasadzie nie ich sprawa

w zasadzie tak, do czasu kiedy beda musieli bawic wnuka bo corunia jeszcze szkoly nie skonczyla

[cori_celesti]

Chyba źle się wyraziłam, oni już mnie utrzymują (studia w innym mieście,
niestety takie, że nie mam czasowo możliwości zarobienia na mieszkanie, za to po
studiach perspektywy powinny być niezłe;), chodzi mi jedynie o zmianę
współlokatora, jeśli chodzi o koszty nic się nie zmienia.

Jest po prostu kwestia pokonania ich "nie wypada", "przed ślubem?" i "ja w twoim
wieku tak się nie zachowywałam".

[tygrysio_misio]

no to lipa...

Ty mowisz,ze chcesz z nim mieszkac...oni, ze nie... Ty, Ze i tak to
zrobisz...oni,ze w takim razie nie daja Ci kasy na to...jestes na lodzie

mozesz:
a) sprobowac delikatnie wybadac sprawe i moze akurat uda sie
b) poklocic sie z nimi i zaczac utrzymywac sie sama
c) oklamywac ich i udawac,ze mieszkasz caly czas z ta sama dziewczyna (ale
bedzie ciezko)

[cori_celesti]

No właśnie, lipa, a chciałoby się :)

[atomm]

Hmm...
A po co im o tym w ogole mowic??
Studiujuesz jeszcze jestes mloda, wspol-lokatar pewnie sie jeszcze zmieni nie raz...
Po co w to wtajemniczac rodzicow???

[amira43]

na razie pomieszkaj z Nim,rodzicom powiedz ,ze to "nowa kolezanka"...;-DDD
rodzice nie sa,chyba na tyle "zasciankowi" i zdaja sobie sprawe,ze jeli Jestes
z kims emocjonalnie zwiazana,to ten pierwszy raz ,masz juz za soba:-)

[homard]

skoro mieszkasz w innnym city nie musisz nawet ich o tym informowac.

No chyba ze sa nienormalni i zrobili by Ci nalot

Jesli nawet by chcieli CIer odwiedzic, to jesli sa normalni to powiinni
uprzedzic, a wowczas slady bytnosci twojego faceta mozna zamaskowac, dlugo to
nie potrwa...

[tylna.szyba]

Uswiadamianie wlasnych rodzicow - super! Troche ci jeszcze brakuje
do doroslosci jesli chodza ci po glowie takie akcje, ktore z
zalozenia sprowokuja klotnie lub nieprzyjemna i niesmaczna sytuacje.
To tlko twoja potrzeba dzecinnej prowokacji, bo do przewidzenia
jest, ze ich tym (wyznaniem a nie faktem) zszokujesz.
Jak chcesz doroslosci to po prostu powiedz im, ze masz zamiar
zamieszkac ze swoim ukochanym a nie ze z nim wspolzyjesz! Nie
uwazasz, ze to twoja prwatna sprawa i rodzice nie musza znac
szegolow?

[cori_celesti]

Dlatego zapytałam o propozycje argumentów/sposobów przeprowadzenia takiej
rozmowy, żeby nie zrobić z tego głupiej akcji czy prowokacji, jak to nazywasz. I
naprawdę kłócenie się z nimi nie jest moją potrzebą :) A samo wspomnienie o
współżyciu jest w tej sytuacji kwestią marginalną, po prostu (znając ich) wiem,
że mogą o to zapytać.

Poinformować, jasne- ale jeśli rozpocznę z nimi dyskusję, chcę mieć mocne
argumenty i o podanie ich poprosiłam tu na forum wychodząc z założenia, że może
ktoś wie jak się w takiej sytuacji zachować.

[tygrysio_misio]

mozesz oczywiscie powiedziec,ze tak: jestes zdzirowata bezboznica... ale za
dalsze utrzymywanie bedziesz siedziala cicho i nie narobisz lipy w srod rodziny
i ich znajomych

maly szantazyk nie jest zly ;]

zartuje oczywiscie :D:D

[cori_celesti]

:D
dokładnie.
a z moim zdzirowatym stylem życia jeszcze zarobię :P

[maladalila]

Tylko weź pod uwagę, że skoro współżyjesz, to możesz mieć dziecko i je także
musisz jakoś utrzymać. Nawet jeśli "się zabezpieczasz", to nie masz stu procent
pewności. Żebyś potem nie płakała, że nie wiesz, jak to się stało i co teraz
będzie. Seks to dorosłość, a na to trzeba mieć środki utrzymania. Własne.

[cori_celesti]

Tak, rozumiem to, że mogę mieć dziecko. I że to dziecko bardzo wiele by
zmieniło, wiem też jaki byłby wtedy mój ewentualny plan na życie, a Twój post
jest próbą wytłumaczenia mi czegoś oczywistego, czego jestem świadoma, proszę
raczej o odpowiedź na moje pytanie :)

[tygrysio_misio]

hoho...atak beretow?

od kiedy to zeby wspolzyc trzeba skonczyc studia i podjac prace?

a o sposobach planowania rodziny nie slyszeliscie?

[2szarozielone]

Aaaa tam, przegięłaś z takim kazaniem. Mało kto czeka ze współżyciem do momentu
aż będzie w stanie utrzymać zupełnie samodzielnie siebie i dziecko. Od tego jest
antykoncepcja. Jak antykoncepcja zawiedzie, co jest rzadkim przypadkiem, no to
niestety, pech. Trzeba zmienić plany - może zacząć pracowac po nocach, a może
rzucić studia, a może zaciągnąć kredyt studencki, a może... Milion dwieście
możliwości. Ale niekoniecznie trzeba to wszystko robić przed decyzją o
uprawianiu seksu... Po cholerę? Po to ludzie wynaleźli pigułki, prezerwatywy i
inne sposoby na zapobieganie ciąży.

Serio - zaczęłaś uprawiać seks dopiero jak miałaś przyzwoite zarobki i umowę na
czas nieokreślony? :)

[envi]

hmm, no i jak bys mieszkala w Europie to nikt oczywiscie by cie nie zmuszal do
tego ze masz koniecznie urodzic dziecko bo zaszlas w przypadkowa niechciana
ciaze, ale w PL to chyba nigdy nie bedzie legalne:)

[amira43]

sorrki...nie omawiamy kwestii aborcji,tylko proby dorosłosci w kontekscie
zamieszkania z chłopakiem:-))

[goblin83]

Ja zacząłem współżyć na 100% z dziewczyną jak zarobiłem odpowiednią kwotę na
ewentualny zabieg aborcji. Na szczęście niechciana ciąża się nam nie
przytrafiła, dziewczyna brała tabletki i było ok.

Wcześniej tylko oral i petting, też było bardzo fajnie i nie narzekaliśmy.

[psc0]

hahaha.. Nie chciałam komentować tego wątku, ale ten post mnie powalił na kolana...
"Zacząłem współżyć, kiedy wiedziałem, że będzie mnie stać na aborcję" - noo.. to
się nazywa odpowiedzialność.
Gratuluję Ci chłopie.. Gratuluję..

[figgin1]

Rozumiem, że ty rozpoczęłaś współżycie dopiero po zdobyciu nieźle płatnej pracy?

[10iwonka10]

Jesli maja konserwatywne poglady to raczej ich nie zmienia pod
wplywem rozmowy z toba.A poniewaz wciaz cie utrzymuja to jestes od
nich zalezna. Albo powiedz to wprost ze planujecie zamieszkac razem
i zobaczysz jaka bedzie ich reakcja.... Albo nie mow wogole - ale
jesli jestes z nimi blisko i ich szanujesz to ukrywanie prawdy
bedzie cie troche uwierac.

[nsc23]

Ja swoich rodzicow poinformowalam, ze od tego i tego dnia ja i W zamieszkujemy
razem. Jestem na ich utrzymaniu, w odleglym miescie, moglam ich oklamac, ale
tego nie zrobilam, bo po co.
Odciecie kasy w takim momencie przez rodzicow byloby dziecinada. To, ze daja Ci
pieniadze nie znaczy, ze moga decydowac o Twoim zyciu.

[forumowicz100]

Ja w takiej sytuacji, jak tylko zamierzałam zamieszkać razem
powiedziałam o tym rodzicom. Nie mówiłam konkretnej daty tylko, że
chciałabym, że zamierzamy zamieszkać itd, ale nie wiadomo kiedy nam
sie uda itd. Powiedziałam tak kilka razy i po kilku miesiącach
zamieszkaliśmy. Nie mieli nic przeciwko. Trzeba przygotować rodziców
do takiej dla nich dziwnej "zmiany", muszą przetrawić, potem
wszystko ok.

[cytrynka_ltd]

mogą nie dawać kasy. nic nie muszą, jak dziecko nie chce ich słuchać i uważa, że
jest już dorosłe. jak pójdzie do pracy, będzie wstanie samodzielnie utrzymać się
i swoje własne mieszkanie, to można powiedzieć o pewnej dorosłości. do tej pory
ma słuchać rodziców i cieszyć się, że są łaskawi.
fajnie ostatnio u Drzyzgi taki jeden gó...arz-16-sto latek, któremu odbiło
trochę, powiedział dużo starszej i samodzielnie pracującej osobie, że ona nie
zna życia:))))
dobrze wszystkich ubawił. a, on znał życie tylko z imprez i nocnych wypadów:)))))

[nsc23]

A pracodawcy tez musisz sie sluchac, bo daje Ci kase? Nie. No wlasnie.
Rodzice, ktorzy szantazuja pieniedzmi tez nie sa chyba zbyt dojrzali, co?

[madry11]

> A pracodawcy tez musisz sie sluchac, bo daje Ci kase?

Kiepskie porównanie. Pracodawca w przeciwieństwie do rodziców nie daje kasy za
darmo, czaisz różnicę?

[nsc23]

Rozumiem, ze dopoki nie zaczeles zarabiac na siebie absolutnie we wszystkim
sluchales sie rodzicow? Trudno mi w to uwierzyc.

[turzyca]

cytrynka_ltd napisała:

> mogą nie dawać kasy. nic nie muszą, jak dziecko nie chce ich słuchać i uważa, ż
> e
> jest już dorosłe


I tu sie wlasnie mylisz. Istnieje cos takiego jak obowiazek alimentacyjny
rodzicow do konca nauki dziecka (nie dluzej jednak niz do 26 roku zycia). Czyli
jesli dziecko jest na studiach dziennych i grzecznie te studia zalicza (bo
studia wieczorowe i student-obibok to inna bajka), to rodzice sa zobowiazani do
utrzymywania dziecka. Nawet jesli dziecko zrobilo sobie kolczyk w nosie i tatuaz
na pol plecow, co niechybnie jest znakiem opetania.
I dziecko moze pozwac rodzicow o zabezpieczenie jego bytu do konca studiow. A
sadu naprawde nie obchodzi, kto bedzie mieszkal w sasiednim pokoju.

[tojatojatoja]

cytrynka_ltd napisała:

> mogą nie dawać kasy. nic nie muszą, jak dziecko nie chce ich słuchać i uważa, ż
> e
> jest już dorosłe. jak pójdzie do pracy, będzie wstanie samodzielnie utrzymać si
> ę
> i swoje własne mieszkanie, to można powiedzieć o pewnej dorosłości. do tej pory
> ma słuchać rodziców i cieszyć się, że są łaskawi.

Ta opinia: "mogą nie dawać kasy. nic nie muszą" jest nieprawdziwa. Jest jeszcze w polskim prawie coś takiego, jak obowiązek alimentacyjny w stosunku do uczącego się dziecka. Oczywiście podawanie rodziców do sądu o alimenty to skrajność, której większość chciałaby uniknąć, ale tama możliwość prawna istnieje - przynajmniej do zakończenia studiów (dziennych oczywiście).

Utrzymywanie dzieci do zakończenia edukacji, to obowiązek, a nie ŁASKA ze strony rodziców. A rodzice na pewno nie mają prawa do regulowania życia seksualno-emocjonalnego pełnoletniej w świetle prawa osoby. Tak więc dorosła osoba nie musi "się słuchać" rodziców w tej kwestii. Może brać pod uwagę ich zdanie, ale na pewno nie musi.

[pati-888]

napisz cori ile masz lat?tak z ciekawosci..
jesli chodzi o zamieszkanie ja mialam gdzies co powiedza rodzice-
poprostu poinformowalam,moze nie drastycznie ale poinformowalam.
wiec oni sie godzili ALE zawsze szantazowali mnie pieniedzmy.
Ciezko jest bo nie mialam suoer jakiejs pracy wiec bylo mi
ciezko,nmie starczalo czasami na cos,a oni wtedy juz nie
interesowali sie mna.Niezaleznie od wieku -moje decyzje=moje
konsekwencje.ja to rozumiem ale oni zawsze niezadowolenie pokazuja
szantazem,na pocz.bylo mi ciezko..a oni juz sie wtedy mna nie
interesowali..po cichu mysle liczyli ze zatesknie za wygodnym zyciem
i wroce albo bede ppstepowala wg.ich zasad.proste,nie?
mam uraz do dzis co sie przeklada na moje zycie z partnerem.

bo najlepiej dzieci i nie tylko uczą się na własny

[cytrynka_ltd]

ch błędach.
mądrzy rodzice wiedzą i wypuszczają swoje pociechy na wolność. niech samo pozna,
co to jest życie i jak sobie w nim radzić. inaczej będą je mieli do końca życia
na głowie i na garnuszku.
nadopiekuńczość tylko szkodzi dzieciom.

[annataylor]

moja kolezanka ma ten sam problem, jej rodzice dali jasno do
zrozumienia: jak nie beda mieli slubu, to moga pomarzyc o mieszkaniu
razem, tym bardziej o jakimkolwiek seksie. biedna dziewczyna sie
zareczyla, bo co miala zrobic? dodam, ze jej siostra w wieku 28 lat
miala zakaz mieszkania ze swoim narzeczonym dopoki nie wziela
slubu...moja kolezanka chce sie wyprowadzic, ma pieniadze, ale nie
zrobi tego, bo po prostu slucha rodzicow...

musisz sama podjac decyzje: czy jestes grzeczna coreczka czy
zbuntujesz sie i postawisz na swoim, ale najpierw znajdz prace :)

[pati-888]

moim zdaniem jasnym jest ze ze rodzice nie moga "kazac" jesli ma sie
iles tam lat odpowiednich juz do swoich decyzji.Jesli ma sie
prace,czyli podchodzi odpowiedzialnie i juz doroslo,nie moga nam
zakazac.a jesli to robia sa nie fair bo kazdy ma prawo do swoich
zycia,dezycji.Nawet jesli ma to pogorszyc relacje rodzinne mysle ze
i tak trzeba pokazac ze nie moga nami rzadzic,manipulowac.Trzeba sie
postawic.My ich szanujemy wiec oni powinni nas i nasze decyzje!
Uwazam ze ludzie bez wlasnego zdania,niedojrzali badz slabi nie
potrafia sie przeciwstawic rodzinie.My nie jestesmy isch wlasnoscia.
Ja zawsze mialam twardy charakter i sie umialam postawic.Bylo
ciezko,ale dokonalam mojego wyboru i zyje jak chce,po swojemu.To
moje zycie.
Inna sprawa jak rodzina szantazuje jak moja wtedy ma sie ten uraz i
ja go wlasnie mam bo wowczas rodzina pokazuje ze albo nas nie
szanuje,naszego zdania,zycia ale tez ze nie kocha nas
bezingteresowna miloscia(,mimo wszytsko)a to jest moim zdaniem
najgorsze.

zacznij się sama utrzymywać.

[alpepe]

Wtedy możesz żyć z kim i jak chcesz, wtedy będzie to znaczyło, że dorosłaś. Na
razie jesteś smarkulą, niezależnie od wieku.

[uleczka_k]

Jeśli chcesz się wyprowadzić od nich i utrzymywać sama - cóż Twoja sprawa, droga
wolna. Pewnie się im to nie spodoba, ale skoro sama się utrzymujesz, to nie ma
dyskusji. Jeśli jednak zamierzasz się wyprowadzić i nadal korzystać z ich
funduszy, to nie licz na to, że będą zachwyceni, zrozumieją i się zgodzą. W
takim wypadku, to oni rozdają karty i oni decydują o regułach gry. Potraktujmy
to przez chwilę jak inwestycję: wydają pieniądze i decydują na co mają być
przeznaczone. W tym wypadku inwestycją jesteś dla nich Ty i mają prawo w tym
wypadku nie zgodzić się na rozwiązania, które według nich mogą nie być dla
Ciebie korzystne. Uważam, że to jasna sprawa.
Co do seksu - to już jest Twoja prywatna sprawa i akurat o tym nie musisz ich
informować. Do czego ma im to posłużyć?
Myślę, że najlepiej będzie, przy okazji różnych decyzji jakie będą Ciebie
dotyczyć, kiedy niekoniecznie będziesz zgadzać się ze zdaniem rodziców jasno i
wyraźnie komunikować, że masz inne spojrzenie, a skoro sprawa dotyczy Ciebie to
należy Twoje zdanie też brać pod uwagę, podkreślaj wtedy swój wiek. Staraj się
zrobić to spokojnie. Jedna rozmowa, choćby najszczersza niczego nie załatwi i na
pewno nie doprowadzi do szybkich zmian. Nie da się zmienić czyjegoś myślenia w
trakcie jednej rozmowy, musisz dać im czas na przetrawienie tego. A to nie
będzie łatwe ani przyjemne. Nie obejdzie się bez sprzeczek, zgrzytów i wyrzutów.
Ale musisz być konsekwentna, tylko wtedy zrozumieją, że jesteś silną, dorosłą
osobą. Mówię tak z własnego doświadczenia córki konserwatywnych rodziców.

jeśli chcesz wyprowadzić się z domu i będziesz sam

[cytrynka_ltd]

a na siebie pracować i na potencjalne dzieci, to możesz sobie myśleć, że jesteś
dorosła. do 18-stego roku życia, twoi prawni opiekunowie-rodzice mają nad tobą
prawna władzę.
ale, pamiętaj, że bierzesz sama odpowiedzialność za swoje życie i przyszłość.
zastanów się, czy ten chłopak jest odpowiedzialny i możesz na nim polegać.

a, rodzice, kiedy skończysz 18 lat, nic już nie muszą. ale, właśnie na tobie
może spocząć obowiązek alimentacyjny i opieka nad nimi:)

[nsc23]

Coz za bzdura. Rodzice maja obowiazek swoje dziecko utrzymywac do konca jego
edukacji, pod warunkiem, ze nie dluzej niz bodajze 26. rok zycia. Takze mozna
sie wyprowadzic na swoje za kase rodzicow, tylko jezeli miedzy dziecmi a
rodzicami dochodzi do spraw o alimenty, to chyba uklad jest troche chory i moze
warto po prostu popracowac nad komunikacja?

[a.bc]

Dobre podejście, jestem dorosła ale...
no właśnie to ale:)
Współzyjesz z chłopakiem a nie potrafisz zarobic na chleb dla siebie?
A co prezerwatywy tez kupujesz z kieszonkowego?
Jak widać z tego co napisałaś dorosła to ty nie jestes, bo pojmujesz
świat jak dziecko czyli brać wszystkie przyjemnosci natomiast
zmartwienia i cała reszte zostawić na głowie rodziców...
Wiesz co, to nie chodzi o twoich rodziców i ich staroswieckie
podejście tylko o to,ze jestes młoda i głupia, zatem dorosnij
dziecko, skończ szkołe, zacznij na siebie zarabiac a potem mów o
dorosłym zyciu:)
A swoja droga to spodziewasz sie tego,ze rodzice dadza ci kaskę na
mieszkanie, jedzenie i ciuchy jak zamieszkasz ze swoim facetem???I
do tego bedą zachwyceni twoim postępowaniem?
śmiac mi sie chce :)

[nsc23]

To do mnie? To troche jak kula w plot...

[sundry]

Obawiam się,że nie wszyscy uprawiający seks zarabiają na siebie:)

[agattka_84]

> Współzyjesz z chłopakiem a nie potrafisz zarobic na chleb dla
siebie?

Czy Ty zaczęłaś współżyć dopiero wtedy, gdy byłaś w stanie W PEŁNI
na siebie zarobić?

[a.k.77]

Nie do końca na temat ale sprostuję: obowiązek alimentacyjny
rodziców wobec dzieci nie jest ograniczony wiekiem dzieka (skąd wy
bierzecie te 26 lat?) tylko moliwością samodzielnego utrzymania się-
to bardzo duże uproszczenie, bo sąd bada w takim przypadku czy
dziecko nie naciąga rodziców mogc już się utrzymać i tylko w celu
otrzymywania środków przeciągać naukę - np gdy ma już zawód.

[joanna29]

Myslę, że ważną rolę bedzie odgrywać czy:
- Twoi rodzice znają chłopaka
- jaki macie staż związku
- jakie macie plany na przyszlosc
Jeżeli Twoi rodzice są konserwatywni, a dla Ciebie wspólne
mieszkanie to zabawa to bedzie im to trudno przełknąć.

[kaqkaba]

Dorosła będziesz jak się będziesz sama utrzymywać.

[panistrusia]

TO zależy.
Jeśli chrześcijańskie poglądy mają dość mocno ugruntowane, to
przygotuj się do rzeczowej dyskusji: przeczytaj sobie np. 'Miłość i
odpowiedzialność' Wojtyły i wytłumacz im racjonalnie, dlaczego Ty nie
chcesz tak, jak jest w moralności chrześcijańskiej.

Jeśli oni są natomiast 'Dulskimi' a Ty w sumie nie wybierałaś między
światopoglądami, tylko uznałaś ich moralność za efekt bycia 'starej
daty', to posłuchaj rad udzielonych powyżej.

Co do krzyżówek (umiejący umotywować swoją postawę rodzice i córka
idąca 'za głosem pokolenia', zaściankowi rodzice i świadomie
odrzucająca moralność chrześcijańską córka) - jest za wcześnie rano,
żeby mi się chciało doradzać;)

[akselbant]

Ja oznajmiłam rodzicom, że zamieszkam z moim mężczyzna, chociaż moja
rodzicielka jest dość konserwatywna i byłam pewna, że nie przejdzie
to -delikatnie mówiąc - bez echa. Jednak wybrałam odpowiedni moment -
tuż po powrocie z 4-miesięcznego pobytu zarobkowego na Wyspach.
Miałam dobry start na kilka miesięcy i wiedziałam, że nie musi dojść
do sytuacji, w której będę musiała prosic ich o pieniądze, co byłoby
tym bardziej niezręczne, jeśli byliby bardzo przeciwni mojej
decyzji.. To bylo rok temu, teraz już normalnie pracuję i wszystko
układa się świetnie, a rodzice jakos przywykli;)

[agrafka-1]

Bardzo mi sie podobaja niektore wpisy :D Usmialam sie przednio, dziekuje.
Najbardziej te o doroslosci i zarabianiu na siebie. Mam juz prawie 30stke na
karku, utrzymuje mnie maz, bo tak ustalilismy, ja zajmuje sie domem i naszym
malym dzieckiem. NIE zarabiam na siebie - czy to znaczy, ze nie jestem dorosla i
nie mozemy uprawiac seksu? Doroslosc nie zalezy od pieniedzy, tylko od
"doroslych" i trafnych w danej sytuacji decyzji.

najpierw dorośnij :)

[gronostaj8]

> Z tym, że niestety oni mnie utrzymują i muszę (co więcej, chcę bo szanuję ich)
> liczyć się z ich zdaniem.

Póki cię utrzymują to musisz grać wg ich zasad i tyle. Chcesz być dorosła i być traktowana jak dorosła? To zarabiaj na siebie i wtedy możesz żyć jak chcesz.

[nsc23]

Póki cię utrzymują to musisz grać wg ich zasad i tyle. Chcesz być dorosła i być
> traktowana jak dorosła? To zarabiaj na siebie i wtedy możesz żyć jak chcesz.

Kto tak powiedzial? Naprawde nie rozumiem skad bierze sie myslenie, ze zyjac za
pieniadze rodzicow trzeba ich we wszystkim sluchac. I na studia tez pojdziesz
kompletnie rozne od Twoich zainteresowan, bo mamusia Ci kaze? Bez jaj. Jezeli
rodzice sa na tyle niedojrzali, zeby podejmowac za dziecko decyzje, to ja bardzo
wspolczuje.

[gronostaj8]

Ale kto tu mówi o edukacji?
Przecież ona chce zamieszkać z chłopakiem razem, co rodzicom nie za bardzo się podoba bo to oni za nia płacą.

Tym światem rządzi pieniądz i ten który go daje oczekuje szacunku i może stawiać warunki.
Są 3 drogi:
- być na łasce rodziców i być dzieckiem które musi ich słuchać
- być utrzymywana przez męża, a w zamian wychowywać dzieci/prać/gotować.
- pracować i być zależna od szefa/szefowej 8 godzin dziennie a potem można robić co sie chce.

[nsc23]

Mozna jeszcze miec normalnych rodzicow, ktorzy akceptuja wybory dzieci i
rozumieja, ze dziecko niekoniecznie musi robic wszystko tak, jak oni sobie wymysla.
Studia byly tylko przykladem - bo skoro nie mozna zamieszkac z chlopakiem, bo to
nie zgodne ze zdaniem rodzicow, to czemu ze studiami mialoby byc inaczej?
Dla mnie sytuacja, w ktorej rodzice mieliby decydowac za dziecko nie jest zdrowa.

[moniowiec]

ja wprowadziłam się do mojego chłopaka po zaręczynach, byłam na ostatnim roku dziennych studiów i juz utrzymywałam się sama (praca w biurze) - można jak się chce. rodzice trochę krzywo patrzyli ale wyrazili zgodę, bo znali nasze plany

[masher]

ty chcesz kogos uswiadamiac? to slowo tutaj nijak nie pasuje:] mozesz ich
poinformowac, zapytac, porozmawiac na temat... uswiadamiac? heh z takim
podejsciem to wybacz, ale nie masz o czym z nimi rozmawiac.

i coz ci powiedziec, utrzymuja cie, moga przestac :) nie maja obowiazku
utrzymywac doroslej osoby. skoro czujesz sie na tyle dorosla aby samostanowic o
sobie to musisz sie z tym liczyc ze jesli czegos nie beda pochwalac to moga
wycofac sie ze sponsorowana twoch zabaw:) a moga wrecz przeciwnie, polubic tego
mlodego czlowieka... ale ty pewnie chcesz ich uswiadamiac. mloda jeszcze jestes
i przyjmij ponizsze slowa do serca- za smarkata do tego skoro rodzicow chcesz
uswiadamiac i jeszcze sie sama nie utrzymujesz :]

Rodzice to nie głupcy.

[xolaptop]

Rodzice mają doświadczenie ze swojego życia, z życia swoich znajomych, rodziny,
w sumie często z życia przynajmniej dwóch pokoleń. Co z tego wynika? Właśnie to,
że rodzice dobrze wiedzą, że w razie Twoich niepowodzeń życiowych oni będą
ponosić ich skutki. Nie mam tu na myśli niechcianej ciąży, tylko bardzo
przyziemne sprawy, np. takie, że jeśli rozstaniesz się z tym kolegą, stracisz
pracę, wrócisz mieszkać do nich, a nie do rodziców tego kolegi, z którym mieszkałaś.
Rodzice widzą, że nie jesteś samowystarczalna, a więc i dorosła, co znaczy, że
nie chcą mieć przez ciebie nie swoich kłopotów.

[zloty.strzal]

To forum jest rewelacyjne. Zero seksu, dopóki nie będziesz miała umowy na czas
nieokreślony i kredytu na mieszkanie:D

[rzmija]

Nie wiem jaka jest uniwersalna zasada przeprowadzana takich rozmów z rodzicami.
Mogę jedynie napisać jak wyglądało to u mnie. Ja wyjaśniłam rodzicom, że
zamierzam się przeprowadzić do lubego ze względu na fakt, iż mieszka obok mojej
uczelni i nie będę tracić godziny na dojazd na zajęcia. Powiedziałam wprost, że
ja i tak często u niego nocuję więc lepiej dorzucać się do czynszu niż płacić za
wynajem mojego pokoju plus narażać lubego na dodatkowe koszta. Wydaje mi się, że
argument mieszkamy razem czyli płacimy mniej jest całkiem dobry bo rozsądny.
Sporo zależy też od tego czy rodzice lubią i akceptują twojego partnera. Na
pocieszenie powiem Ci, że mój bardzo religijny ojciec pogodził się w końcu z
faktem, że córka żyje w "grzechu ciągłym". Powodzenia!

[stokrota113]

Moi rodzice mają podobne poglądy do Twoich rodziców. Zamieszkałam z chłopakiem
ale powiedziałam im, że to są dwa osobne pokoje w jednym domu. Pech chciał, że
złożyli nam niezapowiedzianą wizytę i przekonali się jak jest. Powiedzieli, że
im się to nie podoba, że mamy się w rodzinie nie afiszować. A później pogodzili
się, nie było gadania i pomagali. Więc chyba po prostu trzeba to zrobić nie
czekając na ich błogosławieństwo bo takiego raczej nie uzyskasz.

[starucha_izergiel]

A ja rozumiem Twoich rodziców! Co więcej, znam bardzo wiele podobnych historii
kiedy rodzice nie chcieli się zgodzić na taki układ (włącznie z moimi) i mimo,
że kiedyś się wściekałam, teraz (z perspektywy około 6lat) cieszę się, że tak
wyszło.

Ze swoim facetem zamieszkałam w wieku 25 lat, mogłam wcześniej, ale nie miałam
wtedy odpowiedniego faceta:) Z tym, z którym chciałam zamieszkać w wieku 20 lat,
3 lata później już nie chciałam. Od 23 r.ż. utrzymuję się sama, teraz nawet
dopłacam rodzinie, bo zarabiam więcej.

Własne dziecko mam dopiero w brzuchu, ale za 20 lat, podobnie jak Twoi rodzice,
nie pozwolę mu bawić się w dom za moje pieniądze.. Taki związek, gdzie
parka żyje sobie za cudzą kasę jest dość mocno degenerujący. Pójście na łatwiznę
wyzwala lenia. Potem młodzi będą chcieli sobie kupić większe wyro - będą
uderzać do rodziców, jak im się dzieci urodzą - babcia z dziadkiem przecież
pomogą. I tak już się przyzwyczają do dobrego. Kiedy ktoś się decyduje na
zamieszkanie razem, musi być wystarczająco dojrzały i odpowiedzialny, a przede
wszystkim niezależny finansowo.

Życie w pojedynkę na studiach jest budujące, uczące samodzielności i
odpowiedzialności. Naucz się najpierw tego, uniezależnij się finansowo i wtedy
przyjdzie czas na stały związek.

[delegatka]

Bardzo mi sie podoba to co napisalas. Ja niestety nie mialam okazji nigdy
pomieszkac sama (nie liczac 9 miesiecy na wymianie studenckiej, ale to w
akademiku) i troche tego zaluje.

Autorko watku - jeszcze zdazycie sie ze soba namieszkac do obrzydzenia. Narazie
ciesz sie tym co masz i nie probuj oszukiwac rodzicow.

[alienka20]

Mój ojciec twierdził 4 lata temu, że studiuję i pracować będę dla niego i na
niego :P. A rządzić się będę, jak będę miała swój dom, samodzielne utrzymanie
nie wystarcza. LOL..I tak zrobiłam, co chciałam, sparzyłam się, mimo wszystko
uważam, że było warto. Przynajmniej nie zostawił mnie z brzuchem, tak jak swoją
obecną żonę :P i dowiedziałam się, na jakie typy zwracać szczególną uwagę.
A nie taniej, żeby się pobawili, a jak im się nie spodoba
towarzysz/towarzyszka rozeszli się bez takiego huku i męczarni, jak w przypadku
rozwodu? Po co ten ślub, skoro po 3 miesiącach mają się rozwieść? Żeby sąsiadki
nie gadały? Ja mam w nosie panie Dulskie, które patrzą po innych, a jej córka
czy syn ledwo zawodówkę skończyły, zięć w więzieniu za rozbój siedzi, a synek
pije pod sklepem. I one oczywiście są bardziej moralne niż ja.
Ja od swoich rodziców nie biorę więcej niż mi potrzeba, prawie w ogóle - czasem
tylko może 20 zł na bilet do szkoły dostanę. Nie wiem czemu, ale wolałam
przebiedować i odpuścić sobie kino, niż prosić o pieniądze (nawet moja mama
wścieka się, jak chomikuję pieniądze od "Mikołaja" ;)).
Aha, samodzielności człowiek uczy się z dala od domu rodzinnego - jakieś 200
km około, bo nie ganiasz do mamy, żeby przyszyła ci guzik, tylko bierzesz nitkę
i igłę w rękę i sam to robisz - podobnie wiele innych spraw. Im dalej od domu,
tym silniejszy instynkt przetrwania. To, z kim mieszkasz nie ma najmniejszego
znaczenia, bo sam czy we dwoje, o swoje interesy trzeba dbać i nie oglądać się
na nikogo.
Po wcześniejszych doświadczeniach wolę wiedzieć na zapas, w co się pakuję,
niż później siedzieć kątem u rodziców z dzieckiem, bo mu się nagle po ślubie
odwidziało, bo go maltretuję psychicznie prosząc o zachowanie porządku w pokoju
- takich przykładów znam mnóstwo.
A poza tym, nie wszyscy są tacy rozwydrzeni, żeby ciągle się na rodziców
oglądać i ich kasę.

[starucha_izergiel]

> A nie taniej, żeby się pobawili, a jak im się nie spodoba
> towarzysz/towarzyszka rozeszli się bez takiego huku i męczarni, jak w przypadku
> rozwodu?

Taniej czy drożej, - nie ważne. Ważne, kto za tę zabawę płaci.

Po co ten ślub, skoro po 3 miesiącach mają się rozwieść?

A kto tu mówi o ślubie?

Ja mam w nosie panie Dulskie, które patrzą po innych, a jej córka
> czy syn ledwo zawodówkę skończyły, zięć w więzieniu za rozbój siedzi, a synek
> pije pod sklepem. I one oczywiście są bardziej moralne niż ja.

Ale o co Ci znowu chodzi? Nikt się nawet o sąsiadkach nie zająknął. A tak swoją
drogą - w fajnej dzielnicy mieszkasz, że masz takich sąsiadów...


> Ja od swoich rodziców nie biorę więcej niż mi potrzeba, prawie w ogóle - czasem
> tylko może 20 zł na bilet do szkoły dostanę. Nie wiem czemu, ale wolałam
> przebiedować i odpuścić sobie kino, niż prosić o pieniądze (nawet moja mama
> wścieka się, jak chomikuję pieniądze od "Mikołaja" ;)).

No i dobrze, tak powinno być.

To, z kim mieszkasz nie ma najmniejszego
> znaczenia, bo sam czy we dwoje, o swoje interesy trzeba dbać i nie oglądać się
> na nikogo.

Owszem, jest duża różnica - ogromna nawet bym powiedziała. Życie we dwoje wymaga
znacznie więcej odpowiedzialności, bo odpowiada się nie tylko za siebie, ale
trzeba się także liczyć z partnerem i to drugie czasami jest trudniejsze niż się
wydaje.

> Po wcześniejszych doświadczeniach wolę wiedzieć na zapas, w co się pakuję,
> niż później siedzieć kątem u rodziców z dzieckiem, bo mu się nagle po ślubie
> odwidziało, bo go maltretuję psychicznie prosząc o zachowanie porządku w pokoju
> - takich przykładów znam mnóstwo.


No i właśnie o tym piszę. Do poważnego związku trzeba najpierw dorosnąć
psychicznie - najlepiej samemu - bez testowania kolejnych partnerów i zabawy w
dom za cudzą kasę.