Szpital z sercem

[Gość: gosia]

mojego synka czeka badanie. mozna je wykonac ambulatoryjnie, ale
dziecko ma byc przyjete na odddzial. dwulatek musi
swoje "odlezec" bo to korzystniejsze dla szpitala. lekarze nie
mysla o tym, ze dla dziecka to oznacza zupelnie niepotrzebny
stres zwiazany z calodobowym pobytem w szpitalu. moge sie
poskarzyc prawda?. na przyklad pani doktor, ktora bedzie
przyjmowala na oddzial moje dziecko. wiec, sie nie poskarze.
bede udawac, ze rozumiem, ze tak musi byc. i bede udawac, ze
rozumiem trudna sytuacje finansowa lekarzy i pielegniarek.

[Gość: zośka]

mam bardzo mieszane uczucia co do szpitala na Litewskiej.Ponad
rok temu pojechaliśmy z mężem z niespełna dwumiesięczną córką do
izby przyjęć, bo małej pojawiła się krew w kupce, na dodatek
dostała biegunkę. Niedość, że spędziliśmy tam 4 godziny, to na
dodatek pani doktor dyżurująca powiedziała nam, że nie przyjmie
takiego dziecka, tylko mamy sobie gdzieś indziej jechać, bo
rodzice innych dzieci skarżą się potem, że szpital przyjmuje
dzieci z biegunką. Poza tym pani potraktowała nas jakbyśmy
przyszli do niej co najmniej po pieniądze a nie po pomoc dla
dziecka. Odesłano nas do szpitala bielańskiego, gdzie małą zajął
się doktor z prawdziwego powołania. Od tamtej pory wszystkim
znajomym odradzam ten szpital.

[Gość: pediatra]

Odróżnijmy dwie rzeczy - nasze problemy: warunki, pensje, sytuacje finansową
szpitali i konieczność lub brak konieczności hospitalizowania dziecka.
Moim zdaniem ( jestem pediatra z długim, ponaddwudziestoletnim stażem w
oddziale klinicznym) jesli nie ma bezwzględnej konieczności pozostawienia
dziecka w oddziale nie należy tego robić!
I to z kilku powodów: stres związany ze zmianą warunków u każdego, a zwłaszcza
dziecka w tym wieku jest przeogromny. Jego skutki moga ciągnąć się naprawdę
długo i przybierać zupełnie nieoczekiwaną formę. Pobyt w szpitalu może,
paradoksalnie, nie wyjść dziecku na zdrowie. Mam na myśli biegunki, infekcje,
bakterie wewnątrzszpitalne itp.
Jęśli , zatem, jest mozliwość zrobienia badań w systemie ambulatoryjnym -
prosze to uczynić. Nawet gdyby ten czy ów był bardzo niezadowolony. Lekarka
przyjmująca nie jest wszechwładna - jest ordynator, kierownik kliniki, dyrektor
placówki do spraw lecznictwa, w ostateczności inny ośrodek.
Doradzam grzeczną stanowczość i domagania się swoich praw, ale bez agresji
kierowanej na lekarzy.

[Gość: renata]

mój synek urodził się z wrodzoną złożoną wadą serca, bardzo
często przebywał w różnych szpitalach,zawsze byłam przy nim i od
momentu kiedy skończył dwa latka przed każdym badaniem dokładnie
mówiłam mu na czym będzie polegało, nawet jeśli było to związane
z bólem,zauważyłam że przez to mniej się stresuje i ma do mnie
ogromne zaufanie,starałam się żeby każdy wyjazd do szpitala
zamienić w ciekawą wyprawę w nowe nieznane miejsce,naprawdę
odnosiło to niesmowity skutek,zawsze był wesoły i łatwo
nawiązywał kontakt z personelem szpitala,przez sześć lat
walczyliśmy o jego życie,niestety przegraliśmy,ale wiem że
zrobiłam wszystko żeby to krótkie życie nie było pasmem
cierpienia.