Uczucia

[satina]

Beznadziejne dzieciństwo, ojciec - lepiej nie mówić, matka z tych
toksycznych. Odrzuciłam porządnego chłopaka, choć byliśmy już zaręczeni.
Byłam za młoda na małżeństwo. Potem związałam się szaleńczo z ekscentrycznym
egocentrykiem. Nic z tego nie wyszło. Potem nie chciałam kogoś, kto za mna
szalał. Był wspaniały ale go nie kochałam. Potem jakieś nieistotne romanse. I
znowu ktoś się pojawił. Lekcja życia na całe życie. Nie życzę najgorszemu
wrogowi (choć takowych nie posiadam). Potem znowu próby, nieudane, szarpanie
duszy, samotność, rzucanie się w wir bezsensownych przygód. Nadwrażliwość,
uczuciowość, łzy.
Decyzja - terapia. Pomogło. Jest ciężko ale idę do przodu. Spotkałam kogoś
przed trzema miesiącami. Jesteśmy razem. Jest zupełnie inny niż Ci, których
spotykałam do tej pory. Powiedziałam mu trochę o swoim życiu. Nie w tonie
nieszczęsnej ofiary. Ot, tak, po prostu, bezznamiętnie prawie. Po jakimś
czasie mi powiedział, że bardzo chciałby mi wynagrodzić to wszystko, co mnie
do tej pory spotkało, a nie spotkało zbyt wiele dobrego. Że chciałby się mną
opiekować, dać mi szczęście, którego w zyciu miała tak mało.
Czy ludzie to robią z miłości? Chciałbym, by tak było...

[samowolny]

satina napisała:

> Czy ludzie to robią z miłości? Chciałbym, by tak było...

tak chęc przejęcia od ukochanej osoby jej trosk to jest oznaka miłości..czego
wam zycze:)

[satina]

Ja Tobie także tego życzę, Samowolny. Cokolwiek już masz, to tego nigdy za
wiele.:)

[Gość: Suzi]

Słuchaj mnie uważnie. Z tego co piszesz, rzeczywiście nie zaznałaś zbyt wiele
szczęścia w dotychczasowym życiu. Jednak jeśli chodzi o uczucia, to chyba
każdy przez pewnien etap w życiu - szuka, popełnia błędy. Wiem to po sobie,
gdyż podobnie jak Ty, przeżyłam pare "toksycznych związków", pare
niesczesliwych milosci, nieodwzajemnionych uczuc. Moje serce bylo do tej pory
straszliwie kochliwe i nigdy nie dostawało tyle miłości, ile było w stanie
dawać. I nagle, przypadkiem znalazł sie ktoś, kto potrafił mnie uleczyć.
Dziwne to było, bo broniłam sie przed tym uczuciem, jednak w koncu okazalo sie
byc to silniejsze ode mnie. Chlopak caly czas byl przy mnie, przezywal ze mna
szczescie (malo go bylo) i smutki. Nie wierzylam na poczatku w szczerosc jego
uczuc, wrecz myslalam sobie, iz nie zasluzylam na takie uczucie, jakie on mi
daje. Myslalam sobie, ze jest dla mnie doslownie "za fajny". Odrzucalam go,
bronilam sie, ale on caly czas przy mnie byl. Teraz, po prawie roku, wiem, iz
jego uczucia były szczere i z głębi serca. A z każdym dniem pogłębiają się
coraz bardziej. Także widzisz na moim przykładzie, iż nie zawsze chodzi o
litość. Jezeli mezczyzna sie zakocha, jest w stanie zrobic wszystko dla swojej
wybranki. Więc jesli masz u swego boku kogos fajnego, nie odrzucaj go,
zaryzykuj. Cuda czasami sie zdarzaja. Szczegolnie przed Swietami :).
Wszystkiego najlepszego!!!

[satina]

Dzięki, Suzi. Też łapie się na myslach, że nie zasługuje na niego, że tacy
mezczyźni są zarezerwowani dla innych kobiet.
Nie odpychałam go, ani on nie od razu się nie zakochał. Trochę w tym było
instynktu ale też tyle samo rozsądku... po trzydzestce patrzy się na człowieka
inaczej niż nastolatek. Boje się, że mu sie odwidzi... najgorsze, że nie mam
żadnego powodu tak myśleć, wręcz przeciwnie. Jest kochany, dobry, czuły. Moje
strachy to duchy z przeszłości i musze bardzo uważać, by nimi nie zniszyć, co
jest między nami.
Stąd we mnie tyle niepewności, czy rzeczywiście to się dzieje, czy tylko bardzo
chcę, by sie działo...

[tapati]

Satina!! Ty dobzre wiesz, że to z miłości, peweni tylko troszkę się boisz! Nic bardziej ludzkiego. Bardzo fajnie, że masz w końcu kogoś kto na Ciebie zasłużył.
Pozdrawiam.

[satina]

Po prostu trudno mi w to uwierzyć. I jakkolwiek mam się za inteligentną kobiete
to w tym przypadku głupieję zupełnie.

[tapati]

Co do dokumentnego ogłupienia przy facecie - zdarza się chyba wszytskim:)))))
Wiesz, ja też kiedys myślałam, ze na kogoś tam nie zasługuję, bo za dobry. Już nie jestem z nim, z mojej własnej przyczyny. Nie żebym narzekała, jednak czasem myślę, że tak rzadko nam sie, zdarzają na prawdę dobre rzeczy, że jak już są to TRZEBA je doceniać i brać pełnymi garściami. A w przypadku związku także dawać. Myślę, że on dzięki Tobie moze czuć sie tak samo jak Ty, czyli szczęśliwy, więc pozwól mu na to.

[Gość: Lucy]

a ja bym uważała...

[joasia1]

satina napisała:

> że bardzo chciałby mi wynagrodzić to wszystko, co mnie
> do tej pory spotkało, a nie spotkało zbyt wiele dobrego. Że chciałby się mną
> opiekować,

Moim zdaniem "...ten typ tak ma..."
on potrzebuje kogos kim sie opiekuje - miejmy nadzieje ze nie kogos kogo od
siebie uzalezni
a Ty potrzebujesz kogos kto sie toba zaopiekuje

Nie umiesz zyc sama, uzalezniasz sie od zwiazkow i w tym problem.