Problem z rodzicami, już nie mam siły!

[wkurzona.na.wszystkich]

Mam 20 lat, ale zamiast na studia niestety dopiero zdałam do 4 klasy
technikum. Opóźnienie to wzięło się stąd, że jako dziecko nie mieszkałam w
Polsce i po powrocie miałam kłopoty w szkole, bo nie nadążałam z programem, po
prostu wielu rzeczy z lekcji nie rozumiałam. Teraz juz jest ok.

Mimo mojego wieku moja Matka ciągle traktuje mnie jak dziecko. Mimo, że od 2
lat mam dowód, nie mam własnej kasy i muszę żyć pod dyktando rodziców, a oni
mi na nic nie pozwalają!

Przykładowo, są wakacje, pomagam ojcu w firmie. Chciałabym pojechać gdzieś na
wakacje. W przyszłym roku matura, dobrze byłoby odpocząć. Chciałam pojechać z
moim chłopakiem, jego bratem i dziewczyną brata na 3 tyg pod namiot. Wyjazd
byłby tani - na wszystko, włącznie z zakupem niektórych sprzętów (nie mam np
śpiwora) wyliczyłam, że potrzebuję nie więcej niż 500-600 zł. Rodzice się nie
zgodzili! Powiedzieli, że mogę wyjechać na obóz chrześcijański (koszt
1500zł!), albo nad morze do ciotki nawet do końca wakacji. Ale ja nie chcę.

Teraz pracuję u ojca w firmie, zapytałam, czy mi da za to jakąś ekstra kasę.
Odpowiedział, że zabierze mnie do centrum handlowego i kupię sobie ciuchy i
książki jakie będę chciała. Ale ja nie chcę ciuchów. Chcę spędzić wakacje z
moim chłopakiem bez ciotek, księży i rodziców.

Załamka. Mój chłopak wie, jacy są moi rodzice i w sytuacji tego wyjazdu
którego oni nie chcą zaakceptować nawet do mnie do domu nie przychodzi. Wysłał
mi dziś smsa żebym się wyrwała z firmy na godzinkę i się spotkaliśmy na rynku.
Tam pokazał mi kupioną karimatę i śpiwór dla mnie. Powiedział, że pożyczył 400
zł od brata i da radę opłacić cały wyjazd. Najwyżej kiedyś mu oddam w ratach.

Ucieszyłam się bardzo, ale teraz nie wiem co robić? Spakować się i po prostu
pojechać? W sumie możemy jechać jutro jak chcemy. Mogę się spakować szybko w
nocy i wyjść nad ranem zostawiając tylko wiadomość dla rodziców, że wrócę za 3
tygodnie. Wiem, że ich nie przekonam, ale strasznie nieprzyjemnie z tego
powodu. Co robić?

Z tego wszystkiego wcale nie chcę iść na studia, tylko od razu do pracy i
potem może zaocznie coś robić.Ojciec chce mnie zatrudnić u siebie, ale wiem
jak to będzie - kontrola totalna. Marzę o jak najszybszym wyrwaniu się z domu,
choćby do Londynu (angielski to mój pierwszy język). Jeszcze rok, jeszcze
tylko rok!

[jacek1982]

lepiej nie ryzykuj tatus odetnie dostep do kasiorki i nie bedzie na waciki :D:/

jak odetnie jak nic nie daje??

[swinia_i_cham]

Dlaczego pomagasz mu w firmie jak nie daje kasy? Co to kurna jest? Ja podejrzewam że pojechałbym w pizdu na wakacje sam w takiej sytuacji, niech starzy siwieja z nerwów jak traktują mnie jak swoją własność, a nie dorosłego człowieka. Albo spakować się, POWIEDZIEC ze jedziesz i niestety nie mają nic w tym temacie do powiedzenia bo jesteś dorosła. Swoje rzeczy wcześniej zabunkrowałbym u faceta, coby starsi w przypływie zemsty nie chcieli ulubionych jeansów spalić

Wyjaz kościelny - dobre sobie....

Idź na studia - nie daj sobie tego odebrać. Jak masz dobry język powinnaś móc znaleźć prace w większym mieście (Kraków/Warszawa/Wrocław) i studiować zaocznie. Szkoda czasu na odwlekanie nauki...

[vandikia]

Faktycznie masz rodziców, którzy chcą postawić koniecznie na swoim.
Tyle, że samo posiadanie dowodu osobistego nie czyni człowieka
dorosłym :)
Nie chcą puścić, bo co? Nie podoba im się chłopak? Są
konserwatywnymi chrześcijanami? Jeśli tak, to nie możesz mieć do
nich w sumie pretensji dopóki pozostajesz na ich utrzymaniu, to ich
reguły są regułami panującymi w domu - chociaż powinni wysłuchać
Twoich racji, być bardziej elastyczni.

Ja kiedyś wyszłam po prostu z domu, byłam zbyt zakochana żeby bać
się konsekwencji :) Na szczęście moi rodzice bardzo się zmienili
ostatnio ale ja też. I dopiero teraz właściwie po 4 latach
wyprowadzki z domu mamy dobre, udane i przyjazne bardzo relacje.
Więcej przyjazni, mniej formalnosci ze tak to nazwę.

[mason_i_cyklista]

sorry, ja wiem, że bunt jest fajny, a ucieczka z chłopakiem na wakacje to
"niezły wypas" ale trochę przesadzasz.

Rodzice wprawdzie powinni Cię puścić w tym wieku, ale jest druga strona medalu:
mieszkasz u nich, żywisz się za ich pieniądze. na studiach się to zmieni, ale
póki nie skończyłaś technikum to jesteś na ich terenie i to oni ustalają zasady.
Zresztą kiedyś im za to podziękujesz, bo takie wychowanie wprawdzie nie należy
do modnych i szczególnie przyjemnych dla zainteresowanych, ale zostawia po sobie
trwałe i pozytywne efekty - trzeba zagryźć zęby i to przejść.


Marzenia o ucieczce z domu świadczą tylko o nieodpowiedzialności

CytatWyjazd
> byłby tani - na wszystko, włącznie z zakupem niektórych sprzętów (nie mam np
> śpiwora) wyliczyłam, że potrzebuję nie więcej niż 500-600 zł. Rodzice się nie
> zgodzili! Powiedzieli, że mogę wyjechać na obóz chrześcijański (koszt
> 1500zł!), albo nad morze do ciotki nawet do końca wakacji. Ale ja nie
chcę.
nic dziwnego, że się nie zgodzili - tu nie chodzi o kasę tylko o zasady.


co do pracy i studiów - wystarczy ze wyrwiesz się na nie do innego miasta - to
już da Ci wystarczającą dozę wolności, nie trzeba zaraz uciekać na drugi koniec
świata i brać się za byle jaką pracę, byle z dala od rodziców. Wykształć się
najpierw porządnie, na pracę jeszcze przyjdzie czas w Twoim życiu.

[vandikia]

zbytnia tresura i zbyt sztywne wychowanie na pewno nie przynoszą
pozytywnych efektów

[mason_i_cyklista]

nie mówię o tresurze tylko o zasadach. partnerstwo - ok, ale w takim przypadku
wszystko powinno opierać się na rozmowie, a nie na faktach dokonanych w stylu
ucieczka z domu. Zresztą trudno z tego postu jednoznacznie stwierdzić czy to
tresura czy emocje autorki ustawiają rodziców w takim świetle. Ja się nie dziwie
że rodzice mają opory przed wysłaniem swojej córki na 3 tygodnie pod namioty z
chłopakiem. Ty chyba też nie, prawda?

[enith]

> że rodzice mają opory przed wysłaniem swojej córki na 3 tygodnie pod namioty z
> chłopakiem. Ty chyba też nie, prawda?

Z całym szacunkiem, ale my mówimy o DOROSŁEJ 20-letniej kobiecie, która chce jechać pod namiot z swoim partnerem, a nie 14-latce, która się musi rodziców pytać o zgodę. Dziewczyna, jeśli chce, może jechać na te wakacje i jeśli zechce, może sypiać ze swoim partnerem, a rodzicom guzik do tego. Czy tobie, jak miałeś 20 lat, mamusia też mówiła, że już wolno ci sypiać z dziewczyną czy jak spędzać wakacje?

[mason_i_cyklista]

ta DOROSŁA dziewczyna na chwilę obecną ma podstawowe wykształcenie i jeśli
zaciąży, nie skończy tego technikum to dokładnie z takim pozostanie. poza tym
jest na utrzymaniu rodziców, więc pełnoletność też nie jest tutaj argumentem. to
że z prawnego punktu widzenia jest dorosła nie oznacza, że może robić co zechce.

Znaczy może, ale pod warunkiem przyjęcia na siebie wszelkich skutków takiego
postępowania. łącznie z tym, że po ucieczce to od jej rodziców będzie zależało
czy będzie miała gdzie mieszkać - w końcu oni też nie mają obowiązku łożyć na tą
20-letnią DOROSŁĄ kobietę, tak jakby była 14-latką. łańcuchem do kaloryfera
przecież jej nie przypięli.

[enith]

> czy będzie miała gdzie mieszkać - w końcu oni też nie mają obowiązku łożyć na t
> ą
> 20-letnią DOROSŁĄ kobietę, tak jakby była 14-latką. łańcuchem do kaloryfera
> przecież jej nie przypięli.

I tu się właśnie mylisz. Rodzice mają PSI OBOWIĄZEK utrzymywać dziecko, dopóki się uczy i nie ukończy 26 roku życia. Autorka wątku ma 20 lat i uczy się, więc rodzice pod ten obowiązek podpadają, czy im się to podoba, czy nie.

[sundry]

Zacytuj przepis prawa,mówiący o 26 roku życia.

[enith]

Prawo nie określa górnej granicy wieku, w którym wygasa obowiązek alimentacyjny względem uczącego się dziecka. Określa to doktryna:
"„...Dziecku, które podjęło wyższe studia, przysługuje w stosunku do rodziców roszczenie alimentacyjne, w zasadzie do ich ukończenia."
Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 17 grudnia 1976 r.III CRN 280/76, OSPiKA 1977/11-12 poz. 196)

[lacido]

enith napisała:

> Prawo nie określa górnej granicy wieku, w którym wygasa obowiązek alimentacyjny
> względem uczącego się dziecka. Określa to doktryna:
> "„...Dziecku, które podjęło wyższe studia, przysługuje w stosunku do rodz
> iców roszczenie alimentacyjne, w zasadzie do ich ukończenia."
> Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 17 grudnia 1976 r.III CRN 28
> 0/76, OSPiKA 1977/11-12 poz. 196)

jasne tylko jak dziecko podczas studiów ma 2 dziekanki i masę "warunków" to
chyba jasne że o nie o naukę chodzi, inaczej to do 40-ki musieliby płacić ;)

[enith]

Autorka wątku nie ma 2 dziekanek, masy "warunków", ani 40 lat. Ma 20 lat, uczy się i rodzice muszą ją utrzymywać. I to tyle w temacie.

[lacido]

może nie zauważyłaś ale odniosłam się do Twojej wypowiedzi, nie zawsze rodzice
mszą robić to co napisałaś - tyle w temacie

[alienka20]

Choćby z ustawy o szkolnictwie wyższym można to wyczytać:
"Za rodzinę studenta uważa się osoby, z którymi student zamieszkuje i pozostaje
we wspólnym gospodarstwie domowym. W szczególności do rodziny studenta zalicza się:
a) studenta,
b) małżonka studenta,
c) rodziców studenta,
d) dzieci studenta i jego małżonka - do ukończenia 26 roku życia, jeżeli 26 rok
życia przypada w ostatnim roku studiów - do ich ukończenia oraz dzieci
niepełnosprawne bez względu na wiek,
e) dzieci rodziców studenta pozostające na ich utrzymaniu i pobierające naukę
- do ukończenia 26 roku życia, jeżeli 26 rok życia przypada w ostatnim roku studiów
- do ich ukończenia oraz dzieci niepełnosprawne bez względu na wiek."
Poza tym osoba, która się uczy może wliczać się do ukończenia 26 roku życia do
rodzinnego ubezpieczenia zdrowotnego, oraz do w/w wieku korzystać z ulg i zniżek
studenckich na komunikację zbiorową, uczniowie szkół średnich mają taką
możliwość do 24 roku życia.
Myślę, ze to dość przekonujące przykłady.

[vandikia]

Rodzice mają obowiązek alimentacyjny względem dziecka dopóki się
uczy i dopóki jest niepełnoletnie. W momencie gdy dziecko może
podjąć pracę zarobkową i ukończyło 18 lat rodzice nie mają obowiązku
alimentacyjnego. Przynajmniej tak wynika z artykułów, które na ten
temat czytałam.

[mason_i_cyklista]

tzn jest jeszcze jakiś tam zapis że jeśli dziecko wykazuje specjalne zdolności
predysponujące je do skończenia studiów to obowiązek ten jest przedłużony do
czasu ukończenia studiów. z tym że zarówno o zasadności jak i wysokości
alimentów decyduje u takiej osoby sąd, więc psi obowiązek nie taki znowu psi jest.

[enith]

Błędne jest przekonanie, że obowiązek alimentacyjny względem dziecka wygasa z chwilą osiągnięcia przez to dziecko pełnoletności. Wg art. 133 KRiO, rodzice obowiązani są utrzymywać dziecko, dopóki ono samo nie jest się w stanie utrzymać. Jak 18-latek, będący w liceum ma się sam utrzymać? Jak 20-latka na studiach, dajmy na to, medycznych, ma się samodzielnie utrzymać?

[0ffka]

vandikia napisała:

> Rodzice mają obowiązek alimentacyjny względem dziecka dopóki się
> uczy i dopóki jest niepełnoletnie.

dodam dopóki uczy się dziennie.
Jeśli pana skończy w wieczorówce to sama powinna się utrzymywać; poza tym jest
już PEŁNOLETNIA. Ma 20 lat.

[ritsuko]

www.serwisprawa.pl/porady_prawne,83,992,obowiazek_alimentacyjny_trwa_tak_dlugu_jak_sad_nie_orzeknie_o_ustaniu_tego_obowiazku
Proszę miłe Panie, sprawa chyba jasna... Do tego alimenty na rodziców również
istnieją :). Raczej jednak sąd się przychyla do wniosku o alimenty jeśli dziecko
chce się uczyć, mimo, że jak sądzę autorka alimentów od rodziców i tak nie chce :)

[0ffka]

mason_i_cyklista napisał:

> ta DOROSŁA dziewczyna na chwilę obecną ma podstawowe wykształcenie i jeśli
> zaciąży, nie skończy tego technikum to dokładnie z takim pozostanie.

Dokładnie o to chodzi jej starym.
Chcą mieć w przyszłości córkę o podobnym sobie statusie społecznym.

[swinia_i_cham]

> w końcu oni też nie mają obowiązku łożyć na tą
> 20-letnią DOROSŁĄ kobietę

mają. Prawny. Jeżeli odmówią to ona może ich do sądu o alimenty podać. Jeżeli dziecko się uczy (do bodajże 26go roku życia) to mają obowiązek zapewnić mu byt. A nie mają prawa odmówić zakwaterowania, żywienia i odziania dlatego, że pojechała na wakacje gdzie chciała

[wkurzona.na.wszystkich]

> że rodzice mają opory przed wysłaniem swojej córki na 3 tygodnie pod namioty z
> chłopakiem. Ty chyba też nie, prawda?

Tak, ale ja mam 20 lat a nie 15! Jadę z chłopakiem ale i znajomymi.
Słuchajcie, ja nawet nie dostaję kieszonkowego. Jak czegoś potrzebuję, to mówię
że chcę książkę, dżinsy czy coś tam. Dużo książek wybieram w internecie, albo
nawet rzeczy do pokoju, a ojciec tylko płaci karta on-line. To samo tyczy się
wychodzenia z domu. Musze się spowiadać dokąd idę z kim i kiedy wrócę. Czuję się
jak ubezwłasnowolniona. Studia niczego nie zmienią, chyba że pojadę gdzieś
daleko. Ja po prostu strasznie się z nimi męczę. Nie buntuję się, nie krzyczę,
staram się rozmawiać, ale z nimi praktycznie nie ma rozmowy. Musi być tak jak
oni chcą i już.

[tytoniowy_dym]

Co za chory pomysł z tym obozem. W życiu nie słyszałam, żeby ktoś w wieku lat 20
jechał na obóz. No chyba, że jako opieka, ale nie uczestnik?!

[mason_i_cyklista]

rozumiem co czujesz, ale musisz to przecierpieć niestety. rodziców masz tylko
jednych i to oni póki co ustalają zasady. A na studiach musi się zmienić, bo jak
wyjedziesz do innego miasta to nie ma siły, żebyś nie dostała pieniędzy na życie
i zdecydowanie większej dozy wolności. Przecież nie będą przyjeżdżać sprawdzać
czy aby na pewno jesteś w domu o 22. Zresztą taka ich rola, żeby do momentu
Twojego wyjazdu przekazać Ci jak najwięcej zasad, które wg nich są dobre. Dalej
już wszystko (a przynajmniej większość) zależy od Ciebie.

a g.ó.wno prawda :D

[swinia_i_cham]

> rozumiem co czujesz, ale musisz to przecierpieć niestety. rodziców masz tylko
> jednych i to oni póki co ustalają zasady.

nie - jest dorosłą osobą. Jak starzy chcą ryzykować pozostanie samotnymi, zgorzkniałymi dziadkami, narzekającymi na absolutny brak kontaktu z dzieckiem, które nawiało przy pierwszej możliwej okazji, to muszą brać pod uwagę, że dziecko w wieku 20 lat to nie jest dziecko w wieku lat 12 w kontekście rodzicielskiej władzy nad tym dzieckiem.

Może wyjśc gdzie chce, może wrócić kiedy chce. Jeżeli w wyniku tego zostanie niewpuszczona do domu, nienakarmiona albo zmuszona do chodzenia w dziurawych starych ciuchach, to ma prawo podać natychmiast starych do sądu.

Nie dawać sie terrorowi moherowych inkwizytorow. Bo żal Ci dziewczyno będzie straconego życia i młodości.

Albo - zaciśnij zęby, przetrzymaj rok ale musowo na studia poza miejsce zamieszkania (tak, abyś musiała mieszkać poza domem rodzinnym). Jeżeli dostaniesz się na studia dzienne w innym mieście, to oni MUSZĄ dawać Ci na życie - inaczej zagrozisz alimentami. Biorąc pod uwagę że ojciec prowadzi firmę, a alimenty będą proporcjonalne do dochodu, spokojnie się utrzymasz.

O swoje trzeba walczyć. Jak dasz się tak gnoić, zostanie Ci to do końca życia i będziesz się dawała gnoić każdemu, kto będzie miał nad Tobą jakąs przewagę

[sundry]

Skoro jest ci źle,to sobie znajdź normalną pracę i się
wyprowadź.Technikum możesz zrobić eksternistycznie,jak tak
tragicznie jest z rodzicami.

[vandikia]

Ja bym puściła. Szczególnie, że osobiście nie podoba mi się taka
zasada: pracujesz, więc dam ci extra kasę, ale kupisz to co ja będę
chciał (wycieczka z ojcem do CH). To albo niech tata uzna ją za małą
dziewczynkę i nie pozwala pracować, a jeśli pozwala zarabiac, to
raczej nie powinien pozniej rozporządzać tymi pieniędzmi,
przynajmniej nie w takiej formie.

To już moi konserwatywni rodzice gdy mialam 20 lat nie widzieli
problemu w wyjezdzie na wakacje ze znajomymi, pod namioty. A ja im
jestem dzisiaj za to wdzieczna, ze nie musialam uciekac sie do jakis
wymyslow, kretactw zeby wyjechac, tylko spedzalam czas jak mloda
dziewczyna a nie przyszla zakonnica.
Raz sprawa byla na ostrzu noza ale to byly zupelnie inne
okolicznosci i wtedy jak napisalam wyszlam po prostu z domu, dzisiaj
zalatwilabym to inaczej.

[vandikia]

i na obozy chrzescijanskie tez jezdzilam ale jak mialam lat 14-16 i
to ja tego chcialam, a nie rodzice mnie na sile chcieli uszczesliwic
i za to tez jestem im wdzieczna :)

[puszysta_gimnazjalistka]

Aleś pojechał. Ja tu żadnych zasad nie widzę, raczej przesadną kontrolę i brak
zaufania do własnego dziecka. Współczuję dziewczynie.
20 lat to może nie jest dorosłość, ale to z pewnością nie jest dziecko.

[mason_i_cyklista]

i puściłbyś swoją córkę, która nawet nie ma wykształcenia technicznego (ba!
nawet zawodowego!) na 3 tygodniowy wyjazd pod namiot z chłopakiem ot tak? ja
jako rodzic wolałbym być wyzywany przez ten rok jeszcze od najgorszych i dopiero
odpuścić. jak skończy technikum i nic się nie zmieni to się wtedy będzie można
oburzać na nadopiekuńczość, czy brak zaufania. wcześniej rodzice są od tego by
powiedzieli "stop".

[puszysta_gimnazjalistka]

Co ma do tego wykształcenie? Nie widzę, żadnego związku.

Ja i moi znajomi (koleżanki również) mniej więcej od 16 roku życia jeździliśmy
sami, dużo się nauczyłem, dbać o siebie, radzić sobie. Odrobina wolności jeszcze
nigdy nikomu nie zaszkodziła, korzystania z niej należy uczyć się jak
najwcześniej. Dla mnie taka postawa rodziców to zwykły brak szacunku do drugiego
człowieka, brak poszanowania jego woli. Wyjazd pod namiot to nie jest łamanie
prawa czy nielegalna działalność albo przesadne ryzyko, to zwykła aktywność
młodego człowieka, a do tego należy ludzi zachęcać a nie zniechęcać.

[lacido]

mason_i_cyklista napisał:

> i puściłbyś swoją córkę, która nawet nie ma wykształcenia technicznego (ba!
> nawet zawodowego!) na 3 tygodniowy wyjazd pod namiot z chłopakiem ot tak? ja
> jako rodzic wolałbym być wyzywany przez ten rok jeszcze od najgorszych i dopier
> o
> odpuścić. jak skończy technikum i nic się nie zmieni to się wtedy będzie można
> oburzać na nadopiekuńczość, czy brak zaufania. wcześniej rodzice są od tego by
> powiedzieli "stop".

jasne a potem niech robi co che ;/

[kadfael]

Ja w wieku 17 lat (nie mając matury) pojechałam pod namiot ze
znajomymi. To dopiero szok nie? :P

[alienka20]

Jako przyszła potencjalna mama zwróciłabym uwagę na to, jak dziecko się
zachowuje w domu, jakie ma plany na przyszłość i czy ma problemy w nauce. Jeżeli
spotykali się do tej pory i nie miała z tego problemów w szkole, dobrze się
uczyła, nie było nagan czy upomnień i ma jakąś dojrzałą koncepcję na życie -
typu, mamo/tato chcę iść na studia medyczne, prawnicze, filologię, chcę być
tłumaczem, czy nauczycielem czy nawet kucharzem - puściłabym z błogosławieństwem
- niech się dobrze bawi i uważa na siebie. Domyślam się, że 20-letnia kobieta
potrafi sobie zorganizować jakieś jedzenie w ciągu dnia. Mi ojciec próbował
wmówić, że dopóki za mąż nie wyjdę, to mam się go słuchać i nie mieszkać z
facetem przed ślubem (a sam święty nie jest), a wszystko co zarobię pożyczać na
wieczne oddanie xD, bo po co mi nowa bluzka, ciuch, sukienka czy telefon
komórkowy na studiach. Korzyści z takiego "konserwowego" wychowania nie
wyniosłam, bo do tej pory czuję, że mam w sobie mało jakiejś "iskry*,
przebojowości, mam coś w rodzaju fobii społecznej, choć w zasadzie i tak
stawiałam na swoim, studiuję co chcę, piszę pracę na taki temat i na takim
seminarium, jakim sama chciałam, z chłopakiem mieszkam i do tej pory nie
zaciążyłam. W zasadzie to już widzę niekonsekwencję w wychowaniu, że brat z
dziewczyną może sobie pod namiot jeździć (a też mogą zrobić dziecko), ale ona
sama to już w 3 ciąże zajdzie od samego spojrzenia. Jeżeli jedzie pod namiot z
bratem to już tym bardziej nie widzę przeciwskazań - dałabym co najwyżej paczkę
kondomów obojgu :P (mój chłopak dostał od ojca przed wyjazdem na studia, z
przeświadczeniem, że wie doskonale do czego służy).

[wanilinowa]

na przyszłość daruj sobie pomoc w firmie rodziców za książkę i obóz u zakonnic,
tylko idź do normalnej pracy sobie dorobić

[mason_i_cyklista]

a to swoją drogą;)

[wkurzona.na.wszystkich]

Na pewno sobie daruję. Za rok o tej porze nie będzie mnie już w tym domu!

[mason_i_cyklista]

i to jest prawidłowe podejście. powodzenia!

(swoją drogą: spróbuj z niższego pułapu - przekonaj rodziców do wyjazdu na
weekend, albo czegoś w tym stylu. może łatwiej będzie im to przełknąć niż 3
tygodniowy wypad.)

[0ffka]

wkurzona.na.wszystkich napisała:

> Na pewno sobie daruję. Za rok o tej porze nie będzie mnie już w tym domu!

Dokładnie. Wytrzymaj ten rok. Zrób maturę i zwiewaj na studia.

[bertrada]

To, że rodzice dają Ci pieniądze jest ich psim obowiązkiem a nie łaską pańską.
Zgodnie z prawem mają obowiązek Cię utrzymywać dopóki się nie usamodzielnisz.
Natomiast stwierdzenie, że skoro cię utrzymują to ty masz być moim psem i robić
co ci każę jest przestępstwem. Nazywa się to przemoc ekonomiczna i jest na to
paragraf. Poza tym jeżeli pracujesz u ojca, to należy Ci się z tego tytułu
wynagrodzenie. Inaczej ojciec łamie prawo pracy, bo zatrudnia pracownika na czarno.

Jesteś pełnoletnia i nie musisz ich o nic prosić. Możesz co najwyżej
poinformować ich że wyjeżdżasz. Nie daj sobie wejść na głowę i ustal jakieś
granice. Nawet rodzice muszą znać swoje miejsce w szeregu. Szkoda, że nie
zrobiłaś tego wcześniej. Normalnie to już małe dzieci potrafią sobie wywalczyć
godną pozycję w rodzinie. Bo im dłużej człowiek pozwala sobą pomiatać, tym
pomiatającemu bardziej się w głowie przewraca, robi się bardziej agresywny i
trudniej wyjść z tej sytuacji.

A jeżeli rodzice zaczną robić jakieś problemy i scysje, to zaskarż ich o przemoc
w rodzinie i wystąp o alimenty.

[vandikia]

Kurde co wy z tym psim obowiązkiem? Dziewczyna jest pełnoletnia i
sąd może orzec, że jest już zdolna do samodzielnej pracy i
utrzymania, to nie jest takie oczywiste jak piszesz.

[sueellen]

Żaden sąd tego nie orzeknie jeśli uczy się normalnie, dziennie.
Takie orzeczenie mogłoby zapaść tylko gdyby przerwała szkołę, albo uczyła się
wieczorowo, co pozwalałoby podjąć pracę.

[vandikia]

Z sądami to akurat nigdy nic niewiadomo :) Przepisy jednoznacznie
chyba tego nie określają?

[maitresse.d.un.francais]

No tak czy owak, skoro się PRACUJE, u ojca, wuja, czy siostrzeńca, PIENIĄDZE się
należą, a nie wycieczka do malla.

[mason_i_cyklista]

nie każdy ma obowiązek iść na studia. jeśli autorka tematu otrzyma tytuł
technika to już jest zdolna do pracy. a taki tytuł otrzyma za rok najprędzej,
więc przy okazji ewentualnego wyrzucenia/ucieczki z domu obowiązek alimentacyjny
może trwać dokładnie tyle i ewentualnie zostać przedłużonym przez sąd - co takie
znowu oczywiste nie jest.

a czemu ojciec ci nie płaci?

[maitresse.d.un.francais]

wszak u niego pracujesz...

nie widzę jakoś, jak szef mówi pracownikowi "to zabiorę pana do centrum
handlowego i sobie pan kupi, co pan zechce"

[mason_i_cyklista]

oczywiście, niech poda go do sądu! albo naśle na niego inspektora z urzędu pracy.

a jak zachoruje niech nie mówi tacie że się źle czuje tylko niech przekaże L4
swojemu szefowi.

[maitresse.d.un.francais]

mason_i_cyklista napisał:

> oczywiście, niech poda go do sądu! albo naśle na niego inspektora z urzędu prac
> y.

a ty czemu sprowadzasz do absurdu?

pracuje u ojca? pracuje.

[mason_i_cyklista]

i w sumie pieniądze też dostaje. co potrzebuje to ma, tylko z kontrolą rodziców.

no ale w sumie fakt, tutaj to już przesadza trochę.

[puszysta_gimnazjalistka]

Ja bym zadał inne pytanie, dlaczego ojciec ją zatrudnia.

Jeżeli robi to dla jej dobra, to powinien traktować ją jak wszystkich innych
pracowników, wymagać tyle samo i dawać tyle samo, a zatem powinien płacić.

Jeżeli robi to dla swojego dobra, czyli korzysta z darmowego pracownika, to
bardzo nieładnie robi, to się nazywa wykorzystywanie.

[thank_you]

Mam tak samo konserwatywnych rodziców. Na 18stki mogłam chodzić, ale tylko do 22
godziny. Wakacje? Tylko obozy. W domu miałam się stawiać o 20.

Pewnego dnia nie wytrzymałam. Koleżanka powiedziała, że jadą na Mazury, na 4
dni. Wiedziałam, że nie mam nawet o co prosić rodziców. Spakowałam się, po
kryjomu wyniosłam rzeczy do sąsiadki. Powiedziałam rodzicom, że wychodzę na
grilla i powiedziałam, że będę o 22. Po czym wyszłam z domu, wyjęłam baterię z
telefonu i wróciłam za 4 dni.

[enith]

Mało to dojrzałe. Rodzice nie zgłosili twojego zaginięcia na policję? Co się stało, gdy w końcu wróciłaś, jaka była reakcja rodziny?

[thank_you]

Mało dojrzałe? A ze strony rodziców to normalne, że traktowali mnie jak więźnia?
Uczyłam się w rewelacyjnym liceum, miałam porządnych znajomych, nie sprawiałam
problemów, oceny miałam niezłe, nie piłam, nie paliłam. Uważasz, że to ok, gdy
18 letnia dziewczyna ma być w wakacje o 20 w domu? Gdy cała klasa świętuje
18stkę kolegi/koleżanki, a po mnie przyjeżdżają o 22?

Zgłosili zaginięcie, obdzwonili szpitale. Do domu szłam z duszą na ramieniu,
weszłam do swojego pokoju, po 15 minutach pojawili się oni i ...w życiu nie
widziałam tak smutnego ojca. Nic nie powiedzieli. Kazali się wykąpać i zabrali
mnie do wesołego miasteczka. Nie wspomnieli nigdy o tej sytuacji. Od tamtej pory
zaczęli mi ufać i mogłam wracać później. Chyba zrozumieli, że nie tędy droga. A
największą karą był dla mnie właśnie wzrok taty i zapłakane oczy mamy.

[enith]

Mało dojrzałe, bo mogłaś powiedzieć rodzicom wprost, że jedziesz na 4 dni nad morze, mają cię nie szukać i po prostu wyjść. A nie mówić, że idziesz na grilla i wracać 4 dni później do rodziców przekonanych, że ich córka zaginęła, a być może nie żyje. Nie osiwieli przez te 4 dni? Bo ja bym osiwiała.

[thank_you]

Gdybym powiedziała, że wyjeżdżam, to zaryglowaliby drzwi. Gdybym zadzwoniła, to
policja by mnie znalazła. Oni doskonale wiedzieli, że gdzieś wyjechałam, bo
sąsiadka powiedziała, że wyniosła mi plecak.

Tata osiwiał jak miał 25 lat ;-)

[thank_you]

I doskonale rozumiem założycielkę wątku. Z perspektywy czasu zrobiłabym to samo,
tylko zostawiłabym im list, że wrócę za kilka dni. Tylko wtedy miałabym szlaban.
A tak nie miałam.

[wanilinowa]

thank_you napisała:

> I doskonale rozumiem założycielkę wątku. Z perspektywy czasu zrobiłabym to samo
> ,
> tylko zostawiłabym im list, że wrócę za kilka dni. Tylko wtedy miałabym szlaban
> .
> A tak nie miałam.

superaśnie!

[thank_you]

Jak? :DDDD

[wanilinowa]

thank_you napisała:

> Jak? :DDDD

no pewnie to wtedy pomyślałaś: superaśnie że nie ma szlabanu, to gdzie za tydzień?

[thank_you]

A Ty co, z fusów wróżysz? :D A certyfikat unijny masz? :DDD

[wanilinowa]

jeśli nawet teraz najistotniejszy jest dla Ciebie fakt że nie dostałaś wtedy
szlabanu, to moje przypuszczenie ma silne podstawy.


PS: a żebyś wiedziała że z wróżeniem mam wiele wspólnego :)

[thank_you]

A wiesz czemu to jest istotne? Bo miałam kiedyś szlaban od sierpnia do czerwca.
Za co? Za randkę z chłopakiem. Randka = lody na rynku o godzinie 13. Miałam 17 lat.


Serio z tym wróżeniem?

[0ffka]

Mogłaś chociaż SMS puścić że jedziesz pod namiot z przyjaciółmi i będziesz za 4
dni, następnie wyłączyć telefon. Heh...

[thank_you]

Mogli traktować mnie jak człowieka. Heh..

[0ffka]

thank_you napisała:

> Mogli traktować mnie jak człowieka. Heh..

Byłaś dla nich małą córeczką pewnie.

[thank_you]

Mam rodzeństwo starsze o ponad 10 lat. Siostra była spokojna i grzeczna, brat
mógł robić co chciał, a mnie próbowali ubezwłasnowolnić. Żeby mieli ku temu
jakiekolwiek podstawy, to ok, położyłabym uszy po sobie...ale nie w sytuacji,
gdy byłam jak najbardziej w porządku.

Chciałabym zauważyć, że to ONI zrozumieli, że tak nie można wychowywać dziecka.

[jane-bond007]

thank you sorry ale moglas wyslac im sms ze wszystko ok i wrocisz za
4 dni, jak dla nie zachowanie beznadziejne

juz nie wspomne ile osob mialo przez ciebie robote ...

[thank_you]

Nie mogłam, bo miałabym szlaban. Inna metoda by na nich nie podziałała. Znam ich
lepiej.

Ty wierzysz w to, że policja wszczyna poszukiwania po 2 dobach?

[jane-bond007]

wiesz jakos wierze...

i nawet nie wiesz ile to jest pracy

[thank_you]

Taaaa, po dwóch dniach :-) Oni łaskę robią, że przyjmą wezwanie. Co nieco wiem o
ich pracy.

[jane-bond007]

Co nieco wiem o ich pracy.

z pewnoscia :)

Oni łaskę robią, że przyjmą wezwanie.

to nie zglaszaj/wzywaj, inne sprawy podziekuja - np zaginiecie
nastolatki, faktyczne

[thank_you]

Cieszę się, że się cieszysz :-)

Tydzień temu, w niedzielę, byłam na policji. I gdyby nie to, że znałam prawa
mojej mamy i sypnęłam paragrafami, to zbyliby ją w 5 minut. Taka to policja.

[jane-bond007]

tak tak

[thank_you]

Siła argumentów :-)))))))))))))))

[jane-bond007]

zabiła mnie...

[thank_you]

"Porażające" jak dowody pana Ziobry ;-)

[jane-bond007]

zalosne jak ww. szlaban a raczej jego brak <jupi>

[thank_you]

Brawa dla tej pani :-)))))))

[jane-bond007]

no to ja ide spac :)
dobrej nocki

[thank_you]

Dobranoc :-))))))))))) I: piona :-)

[agulek89]

Witajcie:P ja mam podobny problem. Mam 20 lat a rodzice mi na nic
nie pozwalają... Dziś wychodząc z domu mama zaczęła mi prawić
kazania że niczym się nie interesuje, że nigdy nie będe dość
samodzielna. Ale jak mam to zrobić jeżeli rodzice cały czas dyktują
mi co mam robić. Doskonale wiedzą że nie chce mieszkać z nimi do
końca życia... Moim marzeniem było iść do szkoły kosmetycznej i
otworzyć własny zakład kosmetyczny no ale dzięki rodzicom poszłam na
studia które kompletnie mnie nie interesuj. Mój chłopak pracuje
200km ode mnie i widuje się z nim tylko w weekendy ale i też nie we
wszystkie. Dobrze wiedzą że ja chce być z nim i co jakiś czas bede
do niego jeździćale i tak mi na to nie pozwalają. o każde pieniądze
musze się prosić matki a jak mi zostanie to muszę jej oddać. jeżeli
gdzieś wychodzę to mój pokój jest przegrzebany. Czego ona do cholery
w nim szuka? zero prywatności!!!! jak chciałam iśc do pracy to
ojciec podarł moje cv i powiedział że nigdzie nie pójde. teraz chce
jechać do chłopaka a oni i tak mnie nie puścili..:( poóżcie mi...co
mam robić??

[kreska.nad.o]

a co się stało, jak wróciłaś po tych 4 dniach?

[kreska.nad.o]

ups. juz pisalas ;)

[thank_you]

:-) Tak. Dziwne, prawda?

[0ffka]

thank_you napisała:

> Po czym wyszłam z domu, wyjęłam baterię z
> telefonu i wróciłam za 4 dni.

Ciekawe co byś zrobiła gdyby Twoi rodzice wycięliby Ci taki nr? Heh... Znam
podobny przypadek.
Córeczka dorosła chodziła po ścianach, ponieważ jej rodzice wrócili nad ranem :)

[thank_you]

Mama wycięła mi taki numer i dzwoniłam całą noc do Niej. Okazało się, że jest u
rodziny i że ktoś zmarł.

[0ffka]

thank_you napisała:

> Mama wycięła mi taki numer i dzwoniłam całą noc do Niej.

Takie życie... Pozdrawiam Cię serdecznie!

[thank_you]

Takie życie. :-) Dlatego postaram się wychować moje dziecko w ciut inny sposób.

Również pozdrawiam :-)

[0ffka]

Partnerstwo, zaufanie... Trzymaj się :)

[thank_you]

Nie mieszkam już z Nimi od kilku lat :-) Ta sytuacja miała miejsce daaaaaaaawno
temu.

Buźka :-)

[zloty.strzal]

> Pewnego dnia nie wytrzymałam. Koleżanka powiedziała, że jadą na Mazury, na 4
> dni. Wiedziałam, że nie mam nawet o co prosić rodziców. Spakowałam się, po
> kryjomu wyniosłam rzeczy do sąsiadki. Powiedziałam rodzicom, że wychodzę na
> grilla i powiedziałam, że będę o 22. Po czym wyszłam z domu, wyjęłam baterię z
> telefonu i wróciłam za 4 dni.

W ten sam sposób w pierwszej liceum rozwiązałam problem imprez do rana i
naprawdę pomogło! Mam młodszą siostrę, która nie musiała się uciekać do takich
sposobów, nie wiem czy oni się przyzwyczaili czy każde dziecko się traktuje
inaczej jak u thank_you.

[wkurzona.na.wszystkich]

Przed chwilą powiedziałam im, że się pakuję i jutro wyjeżdżam. Powiedzieli, że
absolutnie się nie zgadzają. Na co ja, że nie pytam ich o zgodę, ale informuję o
swoich planach. Wryło ich w fotele.
Ojciec powiedział, że nie ja jestem od dyktowania warunków w tym domu, na co ja,
że nie jestem jego własnością, ale dorosłą córką, której prawa powinien
szanować. Wygarnęłam, że nie podoba mi się ich sposób traktowania mnie, że za
pracę w firmie nie dostaję pieniędzy które mogłabym przeznaczać na własne
potrzeby według mojego uznania ale gadżety kontrolowane przez rodziców. Nie mam
już 5 lat, żeby rodzice wybierali mi zabawki.

Powiedziałam, że dotąd się nie sprzeciwiałam, ale czuję się stłamszona,
ubezwłasnowolniona i przez to nieszczęśliwa. I na koniec rzuciłam coś że kanarki
w złotych klatkach też nie śpiewają i uciekłam na górę zanim zdążyli
zripostować. Ojciec z matką siedzą teraz na dole i dyskutują zaciekle, ale
ściszonymi głosami, więc nie słyszę o czym. Jestem już prawie spakowana. Kurde,
w pewnym, sensie jestem z siebie dumna!

[thank_you]

Mądra dziewczynka :-)

[wanilinowa]

> Powiedziałam, że dotąd się nie sprzeciwiałam, ale czuję się stłamszona,
> ubezwłasnowolniona i przez to nieszczęśliwa. I na koniec rzuciłam coś że kanark
> i
> w złotych klatkach też nie śpiewają i uciekłam na górę

no cóż, sztukę dojrzałej rozmowy masz do poprawki.. a tekst o kanarkach niestety
umieścił Cię w gronie egzaltowanych nastolatek. nie możesz normalnie z nimi pogadać?

[thank_you]

A jej rodzice co mają do poprawki? Spójrz na drugą stronę medalu.

[wanilinowa]

thank_you napisała:

> A jej rodzice co mają do poprawki? Spójrz na drugą stronę medalu.

jak jej rodzice opiszą tu swój problem to też im zaserwuję radę, na razie jest
tylko ona :)

[thank_you]

Ale ta dziewczyna postąpiła bardzo mądrze. Nie zachowała się jak egzaltowana
nastolatka, tylko rzeczowo odpierała ich argumenty. A tekst o kanarku? Cóż,
przysłowia mądrością narodów.

[wanilinowa]

thank_you napisała:

> Ale ta dziewczyna postąpiła bardzo mądrze. Nie zachowała się jak egzaltowana
> nastolatka, tylko rzeczowo odpierała ich argumenty. A tekst o kanarku? Cóż,
> przysłowia mądrością narodów.

nie wiem czy czytałyśmy ten sam opis :) ja widziałam coś o ucieczce zanim
zdążyli odpowiedzieć.. pewnie do tej pory siedzą i myślą o co chodziło z tym
kanarkiem i czy córka chce zostać śpiewaczką :D

[thank_you]

No tak, nie zdążyli nic odpowiedzieć.

"Przed chwilą powiedziałam im, że się pakuję i jutro wyjeżdżam. Powiedzieli, że
absolutnie się nie zgadzają. Na co ja, że nie pytam ich o zgodę, ale informuję o
swoich planach. Wryło ich w fotele.
Ojciec powiedział, że nie ja jestem od dyktowania warunków w tym domu, na co ja,
że nie jestem jego własnością, ale dorosłą córką, której prawa powinien
szanować. Wygarnęłam, że nie podoba mi się ich sposób traktowania mnie, że za
pracę w firmie nie dostaję pieniędzy które mogłabym przeznaczać na własne
potrzeby według mojego uznania ale gadżety kontrolowane przez rodziców. Nie mam
już 5 lat, żeby rodzice wybierali mi zabawki. "

[wanilinowa]

thank_you napisała:

> No tak, nie zdążyli nic odpowiedzieć.
>
> "Przed chwilą powiedziałam im, że się pakuję i jutro wyjeżdżam. Powiedzieli, że
> absolutnie się nie zgadzają. Na co ja, że nie pytam ich o zgodę, ale informuję
> o
> swoich planach. Wryło ich w fotele.
> Ojciec powiedział, że nie ja jestem od dyktowania warunków w tym domu, na co ja
> ,
> że nie jestem jego własnością, ale dorosłą córką, której prawa powinien
> szanować. Wygarnęłam, że nie podoba mi się ich sposób traktowania mnie, że za
> pracę w firmie nie dostaję pieniędzy które mogłabym przeznaczać na własne
> potrzeby według mojego uznania ale gadżety kontrolowane przez rodziców. Nie mam
> już 5 lat, żeby rodzice wybierali mi zabawki. "


... Powiedziałam, że dotąd się nie sprzeciwiałam, ale czuję się stłamszona,
ubezwłasnowolniona i przez to nieszczęśliwa. I na koniec rzuciłam coś że kanarki
w złotych klatkach też nie śpiewają i uciekłam na górę zanim zdążyli
zripostować."


mimo wszystko będę się upierać że dorośli ludzie w ten sposób ze sobą nie
rozmawiają, a ten moment byłby idealny na wykazanie się dojrzałością.

[thank_you]

Ja o zupie, Ty o dupie :-) I taka to rozmowa :-))))

[wanilinowa]

thank_you napisała:

> Ja o zupie, Ty o dupie :-) I taka to rozmowa :-))))

hehe, widzę że trzymasz się starego, sprawdzonego sposobu prowadzenia dyskusji.

[thank_you]

Skoro nie dostrzegasz tego, że dziewczyna ROZMAWIAŁA z rodzicami i pleciesz
bzdury o tym, że powiedziała coś o kanarku a następnie podwinęła ogon i uciekła
na górę to o czym my mamy dyskutować? :D

[thank_you]

Pomiędzy "powiedziała" a "coś" wstaw słowo "jedynie". ;-)))

[wanilinowa]

thank_you napisała:

> Skoro nie dostrzegasz tego, że dziewczyna ROZMAWIAŁA z rodzicami i pleciesz
> bzdury o tym, że powiedziała coś o kanarku a następnie podwinęła ogon i
uciekła na górę

wklejam jej opis, dziewczę, więc jeśli to są bzdury to nie ja jestem ich autorem.

> to o czym my mamy dyskutować? :D

no w ten sposób to naprawdę ciężko... ale czego Jaś się nie nauczył tego Jan nie
będzie umiał (masz, lubisz przysłowia)

[thank_you]

Wklejasz tylko wycinek, który pasuje do Twojej tezy. Cała wypowiedź by ją
zrujnowała...

Kto powiedział, że lubię? Stwierdziłam jedynie fakt, że przysłowia są mądrością
narodów. ;-)))

[wanilinowa]

thank_you napisała:

> Wklejasz tylko wycinek, który pasuje do Twojej tezy. Cała wypowiedź by ją
> zrujnowała...

zabawne, bo Ty zrobiłaś dokładnie to samo. różnica polega na tym, że Ty wkleiłaś
pasujący Ci fragment wypowiedzi, a ja to uzupełniłam. na przyszłość będę wklejać
całość żebyś się nie stresowała :) jeszcze nam uciekniesz..

[thank_you]

Wnoszę o ponowną analizę moich wypowiedzi :D

[silene2409]

Przeczytałam wasze wpisy i większość ma problem z nadopiekuńczością a ja chyba
zawsze też miałam problemy z moimi rodzicami ale w dosyć odwrotnym kierunku moi
rodzice wogóle się mną nie interesowali , odkąd skończyłam gimnazjum pracowałam
żeby sobie kupić fajny ciuch jeśli chodzi o robienie czegoś z niczego jestem
świetna moi rodzice zawsze uważali że oni nie mieli nic w życiu za darmo i ja
też mam na wszystko pracować .
Ojciec nie wiedział gdzie chodze do szkoły pewnego razu dowiedział się przez
przypadek gdy zagaiła go sasiadka ktorej corka chodzila do tej samej szkoly .
Mama nigdy nie pytała co robie , powtarzała tylko ciągle że mam nie robić jej
wstydu bo co ludzie pomyślą i zgrywać się na uśmiechnieta i zadowoloną gdy ktoś
nas odwiedził .
Nigdy z nimi nie rozmawiałam o problemach moich ktorych w czasach gimnazjum
nagrzebałam sporo , otrząsnąć się i zmądrzeć musiałam sama , moi rodzice nigdy
nieczego nie chcieli wiedziec wiedzieli tylko to co przymusowo ktoś im powiedział .
Nie orientowali się co robi z kim i jak tak było wygodniej dla nich a pozniej
juz dla mnie tez . Jedyne momenty w ktorych z sobą wymienialismy zdanie to kłotnie .
Mama ktora strasznie dbala oto jak moglaby byc postrzegana przez innych kazala
mi chodzic w mega babcinych ciuchach , twierdziła ze wyglada to schludnie i ze
wygladam jak porzadna i spokojna dziewczyna .
A ja to olałam wkurzało mnie że myśli tylko o sobie , zawsze wpajała mi w głowę
sporo kompleksów .
Nadszedł moment że znalazłam faceta byliśmy z sobą dwa lata i pewnie bylibyśmy
dłużej ale po tych dwoch latach moi rodzice dowiedzieli sie ze on wogole
istnieje , ojciec spalil moj telefon a w domu slychac bylo tylko klotnie ze jak
można być z kimś takim , to przetrwalo jeszcze rok i tak duzo sie nauczylam ,
sceptycznie podchodzilam do moich kompleksow bardziej optymistycznie do ludzi i
swiata . Zmieniłam sie przez ten zwiazek dostalam do najlepszego liceum ,
goniłam zaległości zmądrzałam z rodzicami bez zmian . Sądzę że gdybym nie
spotkała wtedy kilku ważnych ludzi dzisiaj już raczej nie było by tego wpisu ,
niewiem co by było i wole nie myśleć , teraz jestem sama problemów mam do
pokonania masę ale dzięki takiemu rygorowi wprowadzonemu przez rodzicow jakoś
łatwiej przychodzi mi pokonywanie trudnosci mam twardy łeb i daje radę i dam
choć bywa różnie . Pozdrawiam

[enith]

I pięknie:) Pomysł z wymykaniem się cichcem uważam akurat za taki, który świadczy mocno na niekorzyść twojej dojrzałości. A tak, wzięłaś wszystko na klatę i poinformowałaś rodziców o planach. Uważam, że nie ma lepszej opcji, niż powiadomienie ich o wyjeździe, by nie umierali przez 3 tygodnie nie wiedząc, co się z tobą dzieje. Pakuj się i baw dobrze na wakacjach.

[jane-bond007]

popieram, teraz to juz napewno wyjedziesz ale pamietaj - dzwon
codziennie- dla nich Twoj wyjazd to spory szok, oszczedz ich ;)

Wkurzona

[wimperga]

dobrze, że im powiedziałaś a nie uciekłaś po kryjomu. Mam dwie córki (5,5 i 4
lata) z tych, którym już teraz nie da się niczego dyktować - zwłaszcza młodszej
(za to naprawdę dużo rozumieją i mają wyrozumiałość dla starych rodziców;)) i
zapewniam Cię, że gdyby któraś z nich w przyszłości uciekła i nie wiedziałabym
co się z nią dzieje zeszłabym na zawał w trymiga:(. I mimo naprawdę
konserwatywnych poglądów uważam, że Twoi rodzice przesadzają choć doskonale
rozumiem dlaczego. Zwyczajnie boją się, że ktoś Cię skrzywdzi (Twój chłopak?),
że zaciążysz, że Cię napadną/zgwałcą/ograbią itp. Uważam również, że powinni dać
Ci szansę - może okażesz się rozsądną dziewczynką i wrócisz do domu w jednym
kawałku i bez niespodzianek;).

[x.armide]

thank_you po twoich tekstach widze ze przytomna dziewczyna z ciebie co potrafi zrispostowac jak trza. powiedz Ty mi prosze Ciebie jak to mozliwe ze przez tyle lat nie moglas ich jakos 'wychowac' ulozyc cokolwiek ?

[thank_you]

Najpierw prosiłam, rozmawiałam, groziłam. "Krótka smycz" to była inicjatywa
mamy, tata by mnie puścił, ale niestety nie chciał się z nią kłócić. Przy
pierwszej nadażającej się okazji zrobiłam to, co zrobiłam i rodzicom natychmiast
zmienił się światopogląd.

[mallina]

wimperga napisała:
Uważam również, że powinni da
> ć
> Ci szansę - może okażesz się rozsądną dziewczynką i wrócisz do domu w jednym
> kawałku i bez niespodzianek;).

kobieto, to juz nie jest DZIEWCZYNKA, nawet zartobliwie nie wypada tak napisac w
watku w ktorym autorka skarzy sie, ze rodzice traktuja ja jak dziecko...

[wimperga]

mallina napisała:


> kobieto, to juz nie jest DZIEWCZYNKA, nawet zartobliwie nie wypada tak napisac
> w
> watku w ktorym autorka skarzy sie, ze rodzice traktuja ja jak dziecko...

no faktycznie - zapomniałam się, starość nie-radość. Ja też w wieku 20 lat mówiłam, że mam JUŻ 20 lat, ech gdzie te czasy...

nie daj sobą rządzić

[gobi05]

> Załamka. Mój chłopak wie, jacy są moi rodzice i w sytuacji tego wyjazdu
> którego oni nie chcą zaakceptować nawet do mnie do domu nie przychodzi. Wysłał
> mi dziś smsa żebym się wyrwała z firmy na godzinkę i się spotkaliśmy na rynku.
> Tam pokazał mi kupioną karimatę i śpiwór dla mnie. Powiedział, że pożyczył 400
> zł od brata i da radę opłacić cały wyjazd. Najwyżej kiedyś mu oddam w ratach.

Chłopak zaciągnął ci dług u siebie bez twojej zgody???
Że rodzice podejmują za ciebie decyzje, nawet mimo
twojej pełnoletniości - to mogę zrozumieć. Ale że
twój chłopak (czyli kolega, znajomy, obcy facet)
robi zakupy na twoje konto - to mi się w głowie nie mieści!!!

Jestem przekonany, że ten wyjazd wiele cię nauczy,
szczególnie o ludziach.

[umfana]

Facet podupczy i jeszcze karze sobie zapłacić buahahahah!
Widać rodzice wiedzą, jakie głupie ciele chronią przed fagasem.

[alienka20]

I tak by sobie kupiła jakby miała pieniądze, więc o co halo? I tak podupczyłby i
tak :P.

[gobi05]

Ty jesteś forumowiczką, ja forumowiczem - to łączy!
Mam dla ciebie świetną! propozycję po prostu:
okazyjny zakup mieszkania na dogodne raty.
Kupię ci je w twoim imieniu, może być nawet
bez dupczenia...

Jeśli sama nie potrzebujesz to możesz wynajmować,
będziesz mi dozgonnie wdzięczna...

[alienka20]

Chodzi o to, że i tak miała w planach sobie kupić. Nie dostała pieniędzy od ojca
za pracę, to poratował ją facet, coś dziwnego? A śpiwór przyda jej się też na
dalszą przyszłość i inne okazje, będzie przy kasie to spłaci. A mieszkania od
ciebie bym nie chciała, bo mnie nic z tobą szczególnego nie łączy ( i pewnie nie
połączyłoby), tak jak autorkę wątku z chłopakiem. No i taka różnica, że ja
mieszkania nie potrzebuje jak na razie, a autorka śpiwora potrzebowała. Poza tym
nie wiemy, czy facet podupczy, bo może mu autorka nie da :P.

[gobi05]

> Chodzi o to, że i tak miała w planach sobie kupić.
Nie wydaje mi się - gdyby to planowała, to skołowałaby
pieniądze wcześniej albo poprosiła rodziców o zakup,
bez kontekstu wyjazdu z chłopakiem. Brat jej chłopaka
chciał mieć towarzystwo, ale nie chciał dzielić się
swoją laską. Wtedy ona nagle zapragnęła pojechać.
Wściekła ulega wpływom - jakbym widział piętnastolatkę.

> A śpiwór przyda jej się też na
> dalszą przyszłość i inne okazje, będzie przy kasie to spłaci.
Tak się przyda, jak to mieszkanie tobie.
Inne okazje będzie miała jeśli przywiezie dobre
wspomnienia - ale ja nie o tym chciałem pisać.
Śpiwór kupować za pożyczkę to tak, jakby chleb
kupić na raty.

> nie wiemy, czy facet podupczy, bo może mu autorka nie da :P.
Taaak, na pewno - obok będzie się kotłować ten brat
z dziewczyną, a oni będą trzymać się za ręce
i planować podróż poślubną...

Coraz bardziej dochodzę do wniosku, że rodzice powinni
ją przykuć do kaloryfera. Tysiące dziewczyn w jej wieku
mieszka poza domem, ale do tego trzeba choć trochę
dojrzałości.

[alienka20]

Załóżmy, że możliwe. Że jest dziecinna i niezrównoważona, w końcu to tylko 20
lat - ja mądrzejsza nie byłam, ale byłam bardziej samodzielna niż ona, bo
wszystko mogłam sobie sama kupić, ew. szłam z siostrą lub mamą. Ale na Boga,
kiedy ona ma się nauczyć podejmować samodzielne decyzje? Jak skończy studia?
Wtedy to będzie całkiem zgaszona dziewczyna, która nic sama nie będzie umiała
załatwić (ojciec kupuje jej książki i ciuchy, decyduje o wakacjach). A że się
przejedzie na chłopaku? Lepiej jak się przejedzie teraz, niż by to po ślubie
wyszło, bo już by jej rodzice dali popalić z jazdą, w stylu "w naszej rodzinie
rozwodów nie było - nieś swój krzyż, jak tak chciałaś". Czy mądry rodzic
traktuje swoje dziecko jak własność i trzyma na smyczy jak psa, żeby szkody nie
wyrządził? Nie, pozwala mu się rozwijać - nawet przez złe doświadczenia.
Rozumiem, że pragną jej szczęścia, każdy rodzic tego pragnie - ale samymi
zakazami człowieka nie wychowasz i nie uchronisz przed całym złem świata. Gdy
wyjechałam na studia wiele razy się przejechałam na ludziach, ale przynajmniej
wiedziałam, co potem zrobić. Jeżeli była cały czas normalnym posłusznym
dzieckiem, to coś jej się od życia należy, czyli wyjazd z ROWIESNIKAMI, a nie
pobyt z ciocią, z którą może się nie lubi, nie będzie miała co robić nad morzem
(może ona pracuje i nie będzie miała czasu codziennie jej po mieście wozić i
pilnować). Nie sądzę, że będzie się dobrze bawiła na obozie wśród obcych jej
światopoglądem ludzi. Ja miałam zaproszenia na oazę w liceum, ale nie poszłam,
bo wiedziałam, że to nie jest dla mnie, że dla mnie ich cele, idee są obce i źle
będę się tam czuła (siała ferment). Takim postępowaniem mój ojciec np. zrobił
sobie we mnie wroga nr 1, a mój dziadek w jego siostrze - dziewczyna zwiała z
domu na studia 600 km od domu, i po śmierci babci nie odzywała się do niego.
Teraz historia się powtarza ze mną. Jej rodzice również do tego dążą, że gdy
dziewczyna tylko wyruszy z domu, postara się przejść na swoje, zerwie kontakt z
rodzicami, a oni zostaną sami, zgorzkniali, że po tylu latach jedyne dziecko się
od nich odwróciło. Tylko że oni jej nie wychowują na człowieka umiejącego żyć w
społeczeństwie, ponoszącego skutki decyzji, tylko hodują jak stokrotkę pod
kloszem. Dla siebie nie dla innych. Ciekawe, jak ona by funkcjonowała w
małżeństwie będąc taką bezwolną mimozą, co to jej wszystko jedno, bo tatuś
zawsze wszystko załatwiał. Człowiek nigdy nie jest szczęśliwy, gdy nikt nie
liczy się z jego potrzebami i nie słucha, co ma do powiedzenia. Mój ojciec
próbował uszczęśliwiać mnie na siłę i jeszcze potem pretensje miał do mnie, że
nie chciałam tego, co akurat nie było mi potrzebne i zbieżne z moimi planami. On
już mi zaplanował życiorys na 10 lat naprzód, a moim psim obowiązkiem miało być
spełnianie jego ambicji. Ojciec autorki wątku to ten sam typ co mój, jeśli
chodzi o władcze zapędy w stosunku do dzieci. I naprawdę nie zdziwię się, gdy
ona w końcu z tego domu zwieje przy byle okazji i ten kontakt zerwie lub
ograniczy do minimum. Jeśli chce pozostać zdrowym psychicznie i społecznie
człowiekiem, szczerze polecam, ale zawsze będzie miała w sobie to poczucie
krzywdy, że musiała uciekać z domu, bo nikt się z nią tam nie liczył.

[gobi05]

> kiedy ona ma się nauczyć podejmować samodzielne decyzje?
Nie "kiedy?", tylko "w jakich sytuacjach?".
Ponadto, ja raczej niespecjalnie widzę tu jej
samodzielność - chłopak ją namówił, pożyczył
(niespodzianka!) pieniądze i kupił jej śpiwór,
oraz jego brat wszystko zorganizował. W czym
ta samodzielność? Że wyjdzie sama z domu?
Ciekawe czy zastanowiła się, co zrobi jeśli
przestanie jej się podobać?

> przejedzie na chłopaku? Lepiej jak się przejedzie teraz
Nie, nie lepiej. Lepiej, żeby w ogóle nie "przejechała się",
a jeśli już, to w znanym sobie środowisku. Nie 100 km
od domu i bez pieniędzy.

> Rozumiem, że pragną jej szczęścia, każdy rodzic tego pragnie - ale samymi
> zakazami człowieka nie wychowasz i nie uchronisz przed całym złem świata.

Wiem to doskonale, zgadzam się w 100pc i uważam,
że jej rodzice źle robią. Problem w tym, że 0na
też wcale nie robi dobrze.

> wiedziałam, co potem zrobić. Jeżeli była cały czas normalnym posłusznym
> dzieckiem, to coś jej się od życia należy, czyli wyjazd z ROWIESNIKAMI, a nie
> pobyt z ciocią
Ktoś tu pisał, że 20-latka na obóz to raczej jako opiekunka,
a nie podopieczna. Nie chodzi mi o przeciwstawienie
"towarzystwo ciotki" - "towarzystwo rówieśników", tylko
"być kontrolowaną przez ciotkę" - "być kontrolowaną przez
rówieśników". "Nie dać się upupiać przez ciotkę", to nie
musi od razu oznaczać "dać się dupczyć przez chłopaka".
No i wyszło, że ja jej seksu żałuję, tymczasem cały czas
chodzi mi o to, że ona tym wyjazdem żadnej samodzielności
nie rozwija.

> chodzi o władcze zapędy w stosunku do dzieci. I naprawdę nie zdziwię się, gdy
> ona w końcu z tego domu zwieje przy byle okazji i ten kontakt zerwie lub

Oczywiście, że zwieje za rok - ale nie po to by zostać
seksniewolnicą. Dojrzałość to umiejętność decydowania
o sobie.

[sundry]

Bo każdy przeciętny 20-latek kupuje swojej dziewczynie prezenciki za
400 zł..Nie osłabiaj mnie.

[gobi05]

> > > Tam pokazał mi kupioną karimatę i śpiwór dla mnie. Powiedział, że pożyczył 400
> > > zł od brata i da radę opłacić cały wyjazd. Najwyżej kiedyś mu oddam w ratach.

> Bo każdy przeciętny 20-latek kupuje swojej dziewczynie prezenciki za
> 400 zł..Nie osłabiaj mnie.

Karimata i śpiwór to nie za 400. Tyle wynosi pożyczka
od brata. Ona później zapłaci rachunek, który wystawi
jej chłopak za to, że ją zabierze (500-600, albo
nie wiadomo ile).
Uważam, że nie powinien wobec niej stosować "polityki
faktów dokonanych". On boi się jej rodziców, a oni mu
(oraz swojej córce) nie ufają - a czemu mieliby zaufać
komuś, kogo nie znają? "Wkurzona" to stan jej emocji,
zaś "głupia" to stan jej intelektu, ona nie umie oceniać
ludzi ani sytuacji. Rzutuje na nich własne pragnienia
i widzi to, co chce widzieć. Obawiam się, że wkrótce
się na tym przejedzie.

Ogólnie biorąc jest to bardzo smutna sytuacja.
Rodzice kontrolują dorosłą dziewczynę. Moja córki
dostawały kieszonkowe jak miały 5 lat. Czy wydały
na głupotki, czy oszczędzały na coś ważnego - uczyły
się myśleć o sobie. Za Wkurzoną decydowali
rodzice, a teraz ten chłopak.
Ciekawe, czy ona sama ma coś do powiedzenia?

[delayla]

500 zł na 3 tygodnie pod namiot?????
Ja tyle wydałam pod namiot na 6 dni w Karwii będąc z 2 kumpelami (namiot,
karimaty i wszystko już miałyśmy).
Nie, nie było imprez, szaleństw i rozrzutności - zwykły pobyt
namiot-plaża-obiad-namiot....

[szarrak]

ja w zeszłym roku byłam pod namiotem przez tydzień i z trudem wydałam 200zł,
gdybym chciała, to bez najmniejszego problemu przeżyłabym za dużo mniej. tyle,
że my sobie sami obiadki gotowaliśmy nad butlą gazową... jeśli człowiek chce, to
za 500zł na dwie osoby przeżyje trzy tygodnie pod namiotem, jeśli będzie miał
kosmetyki typu szampon, krem do opalania, coś od komarów itd., bo mi to sporą
część budżetu pochłonęło.

wydatki

[ravny]

na same prezerwatywy 200zł pójdzie

albo ani złotówki a potem 25 lat razy 600zł alimentów

[ravny]

a potem 25 lat razy 600zł alimentów/miesiąc

[lilicziczi]

Cześć,

Przyczyną opisanej przez Ciebie postawy Twoich Rodziców jest
najprawdopodobniej obawa, że zajdziesz w ciążę albo "zejdziesz na
złą drogę" - stąd ich zakazy i ciągła kontrola. Może wynika to z ich
obserwacji nastolatek i młodych kobiet w Londynie? Jeżeli są
religijni, to na pewno także i z tego powodu.

Oczywiście, że ich działania i zakazy są nieadkwatne do Twojego
wieku a poza tym nieskuteczne - przed niechcianą ciążą uchronić Cię
może w Twoim wieku tylko Twój rozsądek, podobnie jest z narkotykami
itp. itd. Prawdą jest również, że Ty nie musisz wyznawać tych samych
katolickich wartości, co Twoi Rodzice.

Prawdą jest i to, że Rodzice muszą Cię utrzymywać do czasu
ukończenia przez Ciebie szkoły oraz, jeżeli dostaniesz się na studia
dzienne a oni są w dobrej sytuacji materialnej, mają obowiązek Cię
wspierać do ukończenia przez Ciebie studiów, jeżeli nie jesteś w
stanie utrzymać się samodzielnie (warto jednak zauważyć, że ostatnio
pojawiają się poglądy prawników i sędziów, że w wielu przypadkach
dziecko może iść na studia zaoczne i pracować, rodzice nie muszą go
więc utrzymywać, jeżeli wiąże się to ze znacznym uszczerbkiem w ich
majątku, ew. wystarczy, że będą dziecko wspierać jedynie częściowo -
zapytaj na jakimś forum prawniczym).

Ale przede wszystkim moim zdaniem NIE WARTO w Twoim przypadku grozić
Rodzicom sądem, alimentami, ucieczką. NIE RÓB TEGO!!! Takie
działania można podejmować jedynie w sytuacjach, w których nie ma
się nic do stracenia, jest zagrożone czyjeś życie i zdrowie, czyli w
przypadkach przemocy, molestowania. Możesz ogromnie urazić Rodziców,
zepsuć sobie całkowicie i na zawsze relacje z nimi.

Co Ci radzę:

1. Jeżeli chodzi o wakacje: może pojedź do ciotki a chłopak z bratem
i dziewczyną pojadą pod namiot do tej samej miejscowości ;)

2. WYTRZYMAJ DO MATURY - pomyśl, czeka Cię ważny egazmin, powinnaś
go zdać jak najlepiej, potrzebujesz spokoju - czy warto przez
najbliższe 10 miesięcy (to tylko 10 miesięcy ;))tracić czas na walkę
z Rodzicami - oni prawdopodobnie się nie zmienią, a stres może odbić
się na wyniku Twojej matury.

3. PO MATURZE - STUDIA DZIENNE W INNYM MIEŚCIE, tak, jak Ci radzą
forumowicze. Tylko nie mów Rodzicom, jaki jest prawdziwy powód
wyjazdu do innego miasta. Powiesz, że tam jest Twój wymarzony
kierunek albo wyjątkowo prestiżowa uczelnia itd. itp.

4. WŁASNE PIENIĄDZE - możesz udzielać korepetycji z angielskiego
(dwie godziny tygodniowo po 25 zł i już masz 200 zł miesięcznie
WŁASNYCH pieniędzy :)), o których rodzice nie muszą nawet wiedzieć.
Po maturze, mając średnie wykształcenie i będąc studentką, będziesz
mogła udzielać więcej korepetycji albo ew. robić tłumaczenia
specjalistyczne - wtedy naprawdę dobrze dorobisz - znowu własne
pieniądze, niezależne od wiedzy i woli rodziców.

Na marginesie - nie wybieraj raczej anglistyki, niech angielski
będzie Twoim dodatkowym atutem obok wykształcenia technicznego albo
ekonomicznego!

Czyli metoda unikania bezpośredniej konfronatacji, konfliktu - bo z
Rodzicami nie warto, poza szczególnymi sytuacjami, walczyć!

Piszę Ci z własnego doświadczenia - moi Rodzice, choć nie byli chyba
tak rygorystyczni, jak Twoi, też mieli swoje zasady typu: o 21.00
(później o 22.00) w domu, z imprezy, będąc dorosła, musiałam wrócić
do domu o 24.00, o 24.00 musiałam spać (również będąć dorosła ;)),
prawo jazdy - dopiero po studiach a i samochód Mama pożyczyła mi po
raz pierwszy w tym roku (mam 28 lat, nie mieszkam już z Rodzicami a
mój własny samochód właśnie się zepsuł) i wiele innych. Walki z
Rodzicami nic nie dawały - tylko atmosfera w domu była coraz gorsza
:(.

Na pocieszenie napiszę Ci jeszcze, że być może Rodzice "poluzują"
trochę po zdaniu przez Ciebie matury, bo to będzie moment, w którym
staniesz się dorosła albo przynajmniej doroślejsza :)

pozdrawiam - pamiętaj, bez "gwałtowych ruchów" ;)

lilicziczi

[jendza1]

Nie to, zeby sie 'czepiala', ale katolicyzm nie nakazuje wiezic dzieci, ani tym
bardziej - dzieci pelnoletnich... Wrecz przeciwnie...

Hm, a reszta Twojej wypowiedzi... Przeczytaj ja uwaznie, prosze, i ponownie. I
jeszcze raz... Zauwazylam duzo rzeczy, nie tylko te z niefortunna interpretacja
katolicyzmu. Jednak przede wszystkim rzuca sie w oczy fakt, ze usilujesz ustawic
zycie Autorki watku tak wlasnie, jak jej rodzice. I pewno tak, jak Twoi
traktowali Ciebie.

Czyzby to przechodzilo z pokolenia na pokolenie?

[lilicziczi]

> Nie to, zeby sie 'czepiala', ale katolicyzm nie nakazuje wiezic
>dzieci, ani tym bardziej - dzieci pelnoletnich... Wrecz
>przeciwnie...

Jasne, że nie nakazuje. Problem w tym, że rodzice Autorki wątku mają
swój pogląd, jak wyglądać powinno katolickie wychowanie i obawiam
się, że będą przy nim obstawać i rozmowy nic nie dadzą. TO jest ICH
interpretacja a nie moja.

>Jednak przede wszystkim rzuca sie w oczy fakt, ze usilujesz ustawi
> c zycie Autorki watku tak wlasnie, jak jej rodzice. I pewno tak,
>jak Twoi traktowali Ciebie.

Nie - ja tylko radzę Autorce wątku unikać konfliktów z rodzicami,
zwłaszcza do czasu zdania matury, bo nic dobrego z tego nie
wyniknie: rodzice się nie zmienią a relacje w domu się popsują.
Niestety, jak się mieszka z rodzicami to nie warto z nimi walczyć
(poza szczególnymi sytuacjami). Po zdaniu matury i dostaniu się na
studia Autorka wątku będzie mogła bez zbędnych zadrażnień
wyprowadzić się z domu (wyjazd na studia) i wiele problemów z
rodzicami rozwiąże się siłą rzeczy. A to tylko 10 miesięcy.

A co Ty radzisz Autorce wątku?

[jendza1]

lilicziczi napisała:


> Problem w tym, że rodzice Autorki wątku mają
> swój pogląd, jak wyglądać powinno katolickie wychowanie i obawiam
> się, że będą przy nim obstawać i rozmowy nic nie dadzą. TO jest ICH
> interpretacja a nie moja.

Wcale tego nie wiemy - rodzice Autorki watku tu sie nie wypowiedzieli. Skad
wiesz, jaka jest 'ich interpretacja'? Skad wiesz, ze 'rozmowy nic nie dadza'?


> Nie - ja tylko radzę Autorce wątku unikać konfliktów z rodzicami,
> zwłaszcza do czasu zdania matury, bo nic dobrego z tego nie
> wyniknie: rodzice się nie zmienią a relacje w domu się popsują.
> Niestety, jak się mieszka z rodzicami to nie warto z nimi walczyć
> (poza szczególnymi sytuacjami). Po zdaniu matury i dostaniu się na
> studia Autorka wątku będzie mogła bez zbędnych zadrażnień
> wyprowadzić się z domu (wyjazd na studia) i wiele problemów z
> rodzicami rozwiąże się siłą rzeczy. A to tylko 10 miesięcy.

Czy relacje w domu Wkurzonej moga sie jeszcze bardziej popsuc? Zastanow sie,
prosze... Poza tym - i owszem, radzisz - w formie dosyc autorytarnej i w wielu
konkretnych detalach, konkretne rozwiazania. A przeciez nie znasz nikogo z tej
rodziny. Przeczytalas tylko pare postow...

> A co Ty radzisz Autorce wątku?
>

Na razie... nic. Tylko trzymam za nia kciuki - bo widze, ze wreszcie zaczela
decydowac o sobie sama. POpelni bledy - jak kazdy. Najlepiej jednak bedzie, gdy
przestanie sie ogladac na 'dobre rady' oraz decyzje na temat jej zycia
kogokolwiek - od rodzicow poczawszy, na forumowiczach skonczywszy.
Tylko ona jest w swojej skorze, zna swoich rodzicow, swojego chlopaka i swoje
uwarunkowania oraz mozliwosci.

A moje analogiczne doswiadczenie... Hm... zaczelam byc traktowana w domu
rodzinnym z odrobina szacunku dopiero wtedy, gdy przestalo mi zalezec na tzw.
'milosci' rodzicow, na skutek czego, a wobec braku rzeczonej milosci, przestalam
'byc grzeczna'. Czyli 'sluchac'. I zaczelam robic to, co sama uznalam za
sluszne. Bo z moich aktow kiedys rozliczana bede ja, nie moi rodzice. I tego -
pewno sie zdziwisz - nauczyl mnie... katolicyzm wlasnie...
I stanelam na nogi.

I nikt mi nie wyliczal, ile na mnie wydal, nikt sie odwazyl walnac mi tekstu, ze
moj chlopak na przyklad - mna kieruje...
Walka o siebie to ciezka praca.
Trzymam kciuki za 'Wkurzona'.
j

[gobi05]

> Nie to, zeby sie 'czepiala', ale katolicyzm nie nakazuje wiezic dzieci, ani tym
> bardziej - dzieci pelnoletnich... Wrecz przeciwnie...
Skąd ci katolicyzm przyszedł do głowy??

> katolicyzmu. Jednak przede wszystkim rzuca sie w oczy fakt, ze usilujesz ustawi
> c
> zycie Autorki watku tak wlasnie, jak jej rodzice.
Ona proponuje nie walczyć z rodzicami i jest to podejście
jak najbardziej na miejscu. Autorka wątku nie jest osobą
dominującą, konfrontacyjną, choleryczną - gdyby była
to już dawno wywalczyłaby sobie zupełnie inną pozycję.
Można osiągać własne cele w rodzinie bez walki.
"Udzielaj korepetycji, wybierz studia w innym mieście,
nie podejmuj konfrontacji" - to są dobre rady.

Pytasz "Czy relacje w domu Wkurzonej moga sie jeszcze
bardziej popsuc?" - oczywiście, że mogą.

[jendza1]

> Ona proponuje nie walczyć z rodzicami i jest to podejście
> jak najbardziej na miejscu.

Po pierwsze: lilicziczi nie potrzebuje adwokata. Jesli juz go jednak ma:), to po
drugie:
Nieprawda jest, ze 'ona proponuje nie walczyc z rodzicami'. I owszem - uzywajac
trybu rozkazujacego (patrz nizej) wydaje nieledwie polecenia, co powinna zrobic
Wkurzona. Czyli - nie jest to 'propozycja', a raczej rodzaj polecenia, a dodam
do tego, ze istota owego jest polityka chowania glowy w piasek, a nie wziecia
sprawy w swoje rece.

Autorka wątku nie jest osobą
> dominującą, konfrontacyjną, choleryczną - gdyby była
> to już dawno wywalczyłaby sobie zupełnie inną pozycję.
> Można osiągać własne cele w rodzinie bez walki.
> "Udzielaj korepetycji, wybierz studia w innym mieście,
> nie podejmuj konfrontacji" - to są dobre rady.
>
> Pytasz "Czy relacje w domu Wkurzonej moga sie jeszcze
> bardziej popsuc?" - oczywiście, że mogą.

A na jakiej podstawie tak twierdzisz? Byles kiedys tak doglebnie nieszanowany?
Wiesz, jakie to moze byc pieklo? A przede wszystkim: co w ogole wiesz o zyciu
tej rodziny, poza tym, co napisala Autorka watku?

Na jakiej podstawie twierdzisz, ze
> Można osiągać własne cele w rodzinie bez walki.
????
W jakiej rodzinie? MOze w kazdej? BO tak Twoje stwierdzenie zabrzmialo...
aksjomatycznie, rzeklabym.

A to przeciez wierutna bzdura:(.

Ja mam doswiadczenia w tej dziedzinie dokladnie przeciwpolozne.
W jednej rodzinie, tej, z ktorej sie wywodze, nie moglam 'osiagnac swoich celow'
zadna metoda, w drugiej - tej, ktora budujemy wspolnie z mezem od wielu lat -
cele, ktore oboje rowno wyznaczamy, osiagamy wspolnie. NIczego nie musze
'osiagac' w 'walce', a juz na pewno nie z moim mezem...

Skad wiesz, z jaka rodzina ma do czynienia Autorka watku? Kto Ci dal prawo do
tak radykalnego ferowania tak bezsensownych stwierdzen?
Chcesz pomoc tej dziewczynie, czy wcisnac ja jeszcze glebiej w poczucie winy?

[lilicziczi]

>Nieprawda jest, ze 'ona proponuje nie walczyc z rodzicami'. I
>owszem - uzywajac trybu rozkazujacego (patrz nizej) wydaje
>nieledwie polecenia, co powinna zrobic Wkurzona. Czyli - nie jest
>to 'propozycja', a raczej rodzaj polecenia,

Autorka wątku prosi o rady - więc dałam jej rady. Nie są to
polecenia, ale konkretne, moim zdaniem słuszne, RADY. Przy
udzielaniu rad język polski dopuszcza stosowanie trybu
rozkazującego. Poczytaj choćby forum i m. in. swoje posty:

forum.gazeta.pl/forum/w,16,97527478,97559335,Re_nic.html
forum.gazeta.pl/forum/w,16,66694043,66707131,Re_chlopak_alkoholik_.html

czy udzielasz rad, czy wydajesz polecenia (rozkazy?)

>a dodam do tego, ze istota owego jest polityka chowania glowy w
>piasek, a nie wziecia sprawy w swoje rece.

To napisz konkretnie, jak Autorka wątku ma "wziąć sprawy w swoje
ręce", poradź coś konstruktywnie, a nie skupiaj się na krytyce moich
rad .

[jendza1]

Ale sobie zadalas trudu:) - czuje sie wyrozniona.
To idzmy dalej w krytyke tekstu - ale teraz calosci, nie tylko trybu
rozkazujacego, wyrwanego z kontekstu.
POpatrz prosze nawet na moje obie wypowiedzi, do ktorych linki zamiescilas, i na
swoja pierwsza - te, skierowana do AUtorki watku.
POpatrz na konstrukcje calosci, styl/sposob 'dawania rad', rozlozenie naciskow,
itd. Zastanow sie na przyklad nad funkcja punktacji we wlasnym poscie itd.

Tak, wlasnie: "zastanow sie", nie 'zastanow sie, prosze', nie 'moglabys sie
zastanowic' itd.
Tym razem uzywam trybu rozkazujacego na Twoj sposob.

pzdr
j

[lilicziczi]

>POpatrz prosze nawet na moje obie wypowiedzi, do ktorych linki
>zamiescilas, i na swoja pierwsza - te, skierowana do AUtorki watku.


Patrzę i co widzę - słowa:

"CO Ci radzę:"

a dalej w punktach rady.

[jendza1]

Obie wypowiedzi:

Skoncentruj sie -
pierwsza

zrob sobie badania - hm, to zimno i niechec do dzialan moglyby sugerowac na
przyklad lekka niedoczynnosc tarczycy...
Moga miec tez racje inni - z tymi witaminami, slonkiem...

JEdnak bym sie sklaniala do wykonania podstawowych badan krwi + hormony tarczycy.

Trzymaj sie!


I druga

Werko, problem, o ktorym piszesz, to tylko jedna z przestrzeni bycia dwojga
ludzi ze soba. NIe sluchaj, prosze, rad w stylu 'zostaw go', bo sa... niezbyt
przemyslane. Nikt z nas nie zna ani Ciebie, ani jego - jakim zatem prawem takie
zdecydowane sugestie?

A jak chodzi o Twoje pytanie?
Hm, moze warto pogadac z nim, pojsc z nim/sama na spotkanie specjalistow... nie
wiem, AA, albo dzieci anonimowych alkoholikow, albo... nie wiem jeszcze, kto...

WIesz, mam przyjaciolke. Poznala go pozno, miala kolo 30tki. On wlasciwie juz
pil. Przez pierwszych 5 lat mieszkali u jej rodzicow - to tylko potegowalo ich
problemy. WYrwali sie. Zdobyli wlasne m - w dzielnicy jego mlodosci, co gorsza...
Tam kolegow co niemiara...

Stworzyla taki dom, ze mu sie CHCIALO do niego wracac.
Za kazdym razem, gdy ich widze - jest lepiej.
Maja prace, mieszkanko, dzialke i kota.
I pasje.
A z alkoholu.. pijaja nalewki.. wlasnej produkcji...:), w naparstkowych ilosciach..

I to nie bajka - mozesz mi wierzyc.

CO nie znaczy, ze w Twoim/Waszym przypadku tak bedzie.
Musisz sama przemyslec i zdecydowac. Czy chcesz z nim byc.
Jak ma wygladac to bycie.

Pzdr
j

Gdzie tu widzisz 'rady w punktach'?

Lilicziczi - gdzie Twoja uczciwosc?

[lilicziczi]

analizowałam SWOJĄ pierwszą wypowiedź, a nie Twoją - napisałam:

Co Ci radzę:

i dalej rady w punktach

a zatem z kontekstu mojego pierwszego postu wynika chyba, że są to
rady, nie polecenia

[jendza1]

Badz konsekwentna, prosze:)

(a propos: widzisz roznice miedzy 'badz konsekwentna', a 'badz konsekwentna,
prosze:)'?)

Wywolalas mnie do tablicy - w kontekscie uzywania trybu rozkazujacego zalaczajac
linki do dwoch moich wypowiedzi - a gdy Cie prosilam o POROWNANIE Twojej
wypowiedzi i stylu uzywania trybu r. z moimi wypowiedzialmi i analogicznym
stylem - wycofalas sie.

To jak to w koncu z Toba jest?

[lilicziczi]

To Ty pierwsza stwierdziłaś:

>uzywajac trybu rozkazujacego (patrz nizej) wydaje nieledwie
>polecenia, co powinna zrobic Wkurzona. Czyli - nie jest
>to 'propozycja', a raczej rodzaj polecenia,

Więc ja ci odpisałam, że tryb rozkazujący nie przesądza o tym, ze
dane zdanie jest poleceniem, podając przykłady Twoich postów.

Ty napisałaś się o kontekstach i zaproponowałaś porównanie moich i
Twoich postów. Więc porównałam i przeczytałam mój post jeszcze raz.
Wydaje mi się, że z mojego postu, z całego kontekstu wypowiedzi, a w
szczególności ze względu na użycie słów: "Co Ci radzę" wynika, że
daję rady, a nie polecenia.

[jendza1]

Osobistemu tacie Wkurzonej tez sie z pewnoscia 'wydaje', ze on radzi, a nie
wydaje polecenia...
Przeciez nie robi tego w punktach i uzywa slowa 'radze'...
POza tym - oni tak przeciez z troski, bo pomoc chca dziewczynie dorosnac...
Jeju, stale to samo, stale to samo

[bertrada]

> Nie to, zeby sie 'czepiala', ale katolicyzm nie nakazuje wiezic dzieci, ani tym
> bardziej - dzieci pelnoletnich... Wrecz przeciwnie...

Też mi się tak wydaje. Miałam w szkole koleżankę, która pochodziła z
ortodoksyjno katolickiej rodziny. I wierz mi, nikt nie miał tyle swobody co ona.
Jej rodzice wychodzili z założenia, że skoro się modlą za te swoje dzieci i
chodzą do kościoła, to znaczy że tym dzieciom nic się nie stanie. Zawierzyli je
bogu, więc są pod dobrą opieką. Co więcej, nawet jakby coś się stało, to znaczy,
że taka była wola boża i nie można się temu sprzeciwiać. Co najwyżej można się
pomodlić.

Dziewczyna będąc w liceum pojechała sobie ze znajomymi na wycieczkę po Europie,
autostopem. Nie było wtedy ani komórek, ani internetu. Natomiast słyszało się,
że jest to dość niebezpieczny i ryzykowny proceder. No moja ateistyczna matka w
życiu by mnie nie puściła na coś takiego.
Nie wspomnę o tym, że nie miała żadnych ograniczeń co do wracania po nocach do
domu, itp. Ona zawsze miała radochę z osób, których rodzice pilnowali,
przyjeżdżali po nie wieczorami, czy odwozili gdzieś. Dla niej taki strach o
dziecko to jakaś totalna abstrakcja była.

[lilicziczi]

Ależ oczywiście macie rację - jeżeli człowiek wyznaje określone
wartości, to wyznaje je niezależnie od tego, czy przebywa w namiocie
ze swoim chłopakiem, czy też na obozie młodzieży katolickiej i
opisana przez Ciebie postawa rodziców koleżanki jest pięknym wyrazem
zaufania do ich córki i wiary, że ich wychowanie było skuteczne.

Nie zmienia to jednak faktu, iż wielu ludzi wychowujących dzieci "po
katolicku" postępuje tak, jak rodzice Autorki wątku - uważa, że
najlepszym miejscem dla ich dziecka będzie ciocia albo obóz
katolicki.

Oczywiście, że jest to niesłuszne, niemające wiele wspólnego z
chrześcijańskim wychowaniem i nieskuteczne. ALE RODZICE AUTORKI
WĄTKU MAJĄ WŁAŚNIE TAKIE POGLĄDY i moim zdaniem rozmowa i
przytaczanie im podanych przez Was przykładów koleżanek katoliczek
podróżujących autostopem po Europie NIE PRZEKONA ICH.

Przecież chodzi o udzielenie rad Autorce wątku a nie o rozważanie,
czy poglądy jej rodziców są rzeczywiście zgodne z chrześcijańskimi
wartościami, czy nie.

[bertrada]

Ale coś mi się wydaje, że to są tacy pseudokatolicy a nie prawdziwi. Czyli z tej
kategorii, to to niby wierzą ale na wszelki wypadek wolą splunąć przez lewe
ramię jak im czarny kot przebiegnie drogę. A być może ten katolicyzm to zwykły
lans jest albo pretekst, żeby uskuteczniać jakieś swoje socjopatyczne skłonności.

Ludzie naprawdę wierzący mają to do siebie, że zwalają odpowiedzialność za to co
ich spotyka na siłę wyższą.
Logiczne jest, że żaden rozsądek i żadne dobre wychowanie nie uchronią przed
zostaniem ofiara przestępstwa. Jak ktoś wraca po nocach do domu to nie ma na to
wpływu, że ktoś go napadnie, nic nie poradzi na to, że go ktoś wciągnie do
klatki schodowej i zgwałci, nie jest w stanie się obronić przed zboczonym
kierowcą tira, który go wywiezie do lasu i zamorduje. Podobnie jest z wypadkami
drogowymi, które są spowodowane nie z naszej winy, itp. I osoby wierzące, wierzą
w to, że jak wypełniają wszystkie boże przykazania, to ten bóg uchroni ich i ich
dzieci przed złem tego świata. W związku z tym, nie ma potrzeby dodatkowo się
zabezpieczać. A być może taka dodatkowa ostrożność to w ich mniemaniu nawet
bluźnierstwo.

[lilicziczi]

Nie jestem znawcą w temacie religii, ale wydaje mi się, że różne
religie mają różne poglądy na kwestię fatalizmu/predestynacji.
Kwesta ta jest też różnie ujmowana w różnych odłamach
chrześcijaństwa a nawet istnieją rozbieżności w poglądach teologów w
obrębie katolicyzmu.