(Nie)normalne zachowanie mamy.

[liza_s]

Czy Twoja matka wykonuje jakiekolwiek prace domowe?

[gelee]

Mama gotuje, od czasu do czasu wrzuci do pralki pościel, albo ręczniki, wyjdzie
do ogrodu i poplewi przy kwiatkach, umyje okna... W sumie nie uważam, żeby było
to dużo, ale mama robi straszny szum wokół swoich obowiązków. Jak wracam do domu
zawsze zdaje mi relację, ile to ona się dzisiaj napracowała, co zrobiła, itd. A
ja nie widzę w tym nic nadzwyczajnego... Przecież to naturalne, że robi sobie
śniadanie, albo idzie do warzywniaka po owoce. A jeśli chodzi o gotowanie to ja
nawet nie próbuję się w to wtrącać, bo zawsze gdy chcę sama coś upichcić, mama
ładuje się do kuchni, niby zrobić sobie herbatę, a zaczyna mnie krytykować,
wyrywać z rąk garnki, czy łyżki i robić wszystko po swojemu.
Kiedyś chciałam ugotować coś razem z chłopakiem (a przy okazji usmarować mu
sosem nos, całować się zamiast pilnować czy coś się nie przypali, itd), więc
poprosiłam mamę, żeby nie wchodziła do kuchni, ale ona oczywiście przyszła i już
została. Powiedziała mi, że ja nie umiem gotować, że wszystko robię źle, że
zaraz wszystko zepsuję i skończyło się tak, że MOJĄ kolację ugotowała mama,
asystował jej mój chłopak, a ja siedziałam z boku i słuchałam radia :/

[0ffka]

Wiesz... masz straszne cyrki z mamą, ale widać że ja bardzo kochasz.
Pomimo wszystko opisujesz jej zachowanie z wielką czułością.
Oby w końcu Twoja mama sama stanęła na nogi i przestała żyć Twoim życiem. Może
faktycznie postaraj się znaleźć jej jakieś towarzystwo czy zajęcie. Może lubi
np: fotografować, albo niech zapisze się na języki obce?
Niech wyjdzie do ludzi i zacznie żyć swoim życiem. Może pozna fajnego faceta i
będzie w końcu szczęśliwa!

[nobody-home]

Proba zmiany zachowania twojej mamy moze sie nie powiesc chocby nie wiem co, pamietaj ze starych drzew sie nie przesadza, musisz zmienic pierw swoje podejscie, zaczac grac w ta gre po swoimemu i wedlug swoich zasad. konsekwetnie sie ich trzymac. powiedz sobie samej co chcesz zmienic i co musisz zrobic by Tobie samej sie lepiej zylo - jesli mama Ci sie obrazi bo "cos nie tak" to pwoiedz wprost, ze nie chcesz byc sznatazowana i nie zwracaj uwagi na to. Jesli bedzie Ci wchodzic do pokoju to nie dawaj za wygrana, pare razy i sie jej znudzi. Jesli bedziesz konsekwenta oczywiscie. No i nie sprzataj jej pokoju, wogle to z jakiej racji sprzatasz jej pokoj? Naprawde nie ma co sie przejmowac jej gadaniem, jak sama napisalas pomagasz w domu, dokladasz sie do rachunkow, a ona tego nie widzi i widziec nie bedzie, pokaz jej jak to jest bez twojej pomocy. Moze zrozumie:D

[kirke18]

Zachowanie Twojej mamy jest dość charakterystyczne dla kobiet, które
nie mają swojego życia- zainteresowań, hobby, znajomych, no i -
czasem- męża. Czasem mają męża i on: albo ucieka od babska, albo
umiera szybko i cicho, albo żyje tak, jakby nie żył, czyli robi
tylko to, czego ona chce. Dzieci też maja w domu marne życie,
wyjścia zasadnioczo mają takie jak ojciec.
Taka kobieta traktuje wszystkich przez swoje potrzeby- JA chcę
wiedzieć, co robisz, JA chcę wejść o każdej porze do Twojego pokoju,
JA uważam, że zużywasz za dużo wody! Itd. Zauważ,że ona wcale nie
chce wiedzieć jak się czujesz z tymi jej zachowaniami. Nie słucha,
co do niej mówisz. Poniża Cię przy ludziach i bez ich obecności.
Zobacz, że gdyby miała jakieś zainteresowania, hobby, chłopa,
znajomych- to i jej czasem nie bywałoby w domu (ciekawe jak by się
czuła, gdybyś to Ty wydzwaniała co chwilę co robi, z kim i
dlaczego?).
Gdyby się spotykała z mężczyzną, też może i on spędzałby noc w jej
pokoju, i co? Z pewnością uważałby, że Twoje wejście do jej pokoju w
takij sytuacji jest nie do przyjęcia.
Jest kiepsko, mamy nie zmienisz, raczej nie "wychowasz". Myślę, że
jak wyprowadzisz się zbyt blisko to, tak jak Ci to już ktoś napisał,
będzie Cię nachodzić.
Być może, że nawet jak wyjdziesz za mąż, będzie chciała dyrygować
Twoim małżeństwem, będzie mówiła Ci co masz robić, jak postępować z
mężem i, oczywiści, z dziećmi.
Znam takie matki, pewna kobieta w mojej rodzinie ma swojego męża za
idiotę, co ogłasza wszem i wobec, dzieci nie szanują ojca, nawet 10-
cio latka potrafi mu powiedzieć:"Zamknij się, pijaku!". Właśnie
nakłoniła swoją córkę do małżeństwa (z zupełnie nieodpowiednim
chłopakiem), bo ciąża, a teraz rozbiła to małżeństwo ciągłym
dyrygowaniem córką, dziewczyna wróciła z wnuczkiem do mamusi, rozwód
w toku.
A tak w ogóle to Twojej mamy nie zawstydza nagi facet w Twoim łóżku?
Albo stojący obok? Ja bym chciała zobaczyć, jak wparowałaby moja
matka i nadziała się na mojego faceta z fiutem na wierzchu! Jeszcze
zapytałabym ją czy nie jest jej głupio, tak przy facecie.
A jak wychodziłabym to nagrałabym na swojej poczcie głosowej:
" Jestem cała i zdrowa, mam randkę i nie odbieram telefonów, bo mi
mamusia ciągle dzwoni. Nagraj wiadpomość po syglanle (MAMO! Proszę
nie rób z siebie idiotki!)."
I z jednym się tu nie zgodzę_ Policja nie ma żadnego limitu na
przyjęcie zaginięcia osoby (48, 36 czy 24 godziny-bzdura!), to
są "fakty medialne" powtarzane do upojenia przez media i ludzi.
Najważniejsze jest kto, w jakim wieku, stanie zdrowia i ewentualnych
zamiarach zaginął.Tym bardziej nie dotyczy to nieletnich.
Dlaczego: bo zupełnie inaczej jak dorosły facet idzie na imprezę z
kolegami i spóźnia się z powrotem, a co innego jak ten facet choruje
np. ma schizofrenię, depresję itp. i mówi, że idzie się powiesić
(była ostatnio taka sprawa w naszym mieście, kiedy rodzina (w
Polsce) faceta mieszkającego w Wlk. Brytanii zadzwoniła w Polsce na
policję, że on dzwonił, że się chce zabić. Natychmiast podjęto
działania, w efekcie których brytyjska policja weszła do zajmowanego
przez faceta mieszkania i odratowała po próbie samobójczej).
A! mam 23-letniego syna, mieszka w innym mieście, czasem się o niego
martwię, więc dzwonię i pytam co słychać. Albo gadamy na GG. Tak
raz, kilka razy w tygodniu. Czasem mówi:"mamo, jest w porządku,
pogadamy jak przyjadę w środę".Ale walcz! I pisz, jak Ci idzie!
Powodzenia!

[gelee]

Widocznie mojej mamy nic nie jest w stanie zawstydzić. Kiedyś weszła do mojego
pokoju bez pukania, ja leżałam naga w łóżku, na szczęście zdążyłam się przykryć,
ale mój chłopak stał obok w samych bokserkach. I to, że tak powiem, z wyraźnie
widoczną "wypukłością". A mama, jakby nigdy nic, zaczęła opowiadać, że spotkała
znajomą, która powiedziała jej, że kuzyn koleżanki męża jej córki coś tam coś
tam... Kogo to w ogóle obchodzi w takiej sytuacji?!
W każdym razie będę działać :)

[joanna29]

Oczywiście nic nie tłumaczy takich zachowań rodziców. Wynika to
jednka z faktu, że jesteście z mamą same i mama widzi, że dorastasz
i zaraz opuścisz "gniazdo" a ona zostanie sama. To ja przeraża i
zachowuje się nie racjonalnie.
Jak sie wyprowadziłąm z domu (miałam jakies 22 lata) moja mama
ciagle dzwoniłą czy juz wrociłam, co robie. Pewnego dnia byłam
bardzo zmęczona i połozyłam się około 20, o 21 zadzwoniła moja mama
i mnie wyrwała ze snu, byłam tak zmeczona i zaspana, że nie
wiedziałam co się dzieje. Mam mnie spytała gdzie jestem, a ja
odpowiedzialam, ze w hotelu. Moja mama omało zawału nie dostała tak
się przestraszyła, że ja w jakimś hotelu (a dzwoniła na tel
stacjonarny). Dobra strona tej stresowo-zabawnej sytuacji byla taka
że przestała wydzwaniać.

[83kimi]

Podziwiam się, że jesteś normalna mając taką matkę. Myślę, że może to wynika ze
strachu przed utraceniem Ciebie. Z tego co piszesz wynika, że Twoja mama ma
właściwie tylko Ciebie i zapewne w taki irracjonalny sposób próbuje Cię przy
sobie zatrzymać. Strach jej jednak nie usprawiedliwia.
Napisałaś, że dawałaś mamie 600 zł na rachunki. Nie wiem w jakim mieście
mieszkasz, ale moje koleżanki na studiach mieszkając w akademiku (ok. 300 zł)
były się w stanie utrzymać za taką kwotę. Rzecz jasna łatwo im nie było,
odżywiały się głównie pizzą margaritą i pierogami, ale chyba spokój psychiczny
jest cenniejszy. Teraz jest dobry czas na szukanie mieszkań, poszukaj jakiegoś
pokoju w mieszkaniu studenckim i się wyprowadź. To rzecz pierwsza. A rzecz druga
zabierz mamę do psychologa.

[tetika]

Z tego co piszesz droga Glee wynika ze masz dwa problemy, pierwszy to mama a drugi to obecny facet.
Jak sama zauwazylas a ja wyczytalam z Twoich postow obecny chlopak wogole sie nie interesuje Twoja sytuacja i nie zamierza Ci nijak pomoc.Nie ma oporow znajac sytuacje przychodzic i sie z Toba kochac ale pomoc to juz nie.Ty sie dobrze przyjrzyj czy on aby nie przychodzi w tylko jednym wiadomym celu.Jestes lagodna , dajesz sie latwo manipulowac a moze jemu to pasuje?Zrobi co chce i wyjdzie a Ty sie uzerasz z cala ta sytuacja:/.Moze to tylko moje niewlasciwe odczytanie Twoich slow , ale wspomnialas ze jest ktos kto Ci chcial pomoc.Jesli to ktos powazny to porozmawiaj jak by on znalazl sie w takiej sytuacji co by zrobil.Nie musisz od razu mu sie pakowac do lozka, ale porady zawsze warto posluchac.

[jagodowelato]

A ja bym spojrzała na to z innej perspektywy.
Moim zdaniem w zachowaniu Twojej Mamy nie ma nic nienormalnego, a w
każdym razie za grubo przesadzone uważam doszukiwanie się u Niej
zaburzeń psychicznych. Piszesz, że otoczenie (dalsza rodzina,
kuzynki, Twój chłopak) nie widzą nic strasznego i są z Nią w dobrych
stosunkach. Także Ty sama, oprócz opisanych kłótni, dogadujesz się z
Mamą dobrze, lubisz i szanujesz Ją. Problem dotyczy więc tego
konkretnego momentu w Waszym życiu, kiedy następuje
powolne "odcinanie pępowiny", nadchodzi pora na Twoje
usamodzielnienie się i rozpoczęcie dorosłego życia. Dla Was obu to
będą duże zmiany i podchodzicie do niektórych problemów zbyt
emocjonalnie. Na pewno nie bez znaczenia jest fakt, że jesteś
jedynaczką, o Tata nie żyje. Nie macie się komu zwierzyć, a w domu
nie ma kto buforować takich sytuacji i łagodzić konfliktów.

W kwestii szczegółów, to po pierwsze, Twoja Mama ma rację, że nie ma
znaczenia która z Was zapłaci rachunek, jeśli będzie on duży. W
końcu przecież prowadzicie wspólne gospodarstwo domowe. Tak jak w
małżeństwie, kasa jest wspólna, nawet jeśli Ty pracujesz dorywczo i
dokładasz się "ze swoich". Oczywiście dziecinne jest "dawanie
ochrzanu" Tobie, nagłe wyłączanie wody podczas kąpieli, tak samo jak
machanie dziesięciozłotówką przed Jej nosem z Twojej strony ;-).
Porozmawiajcie po prostu rzeczowo, jakie są kolejne pozycje w
budżecie domowym, na czym warto oszczędzić, a na co sobie pozwolić z
większym luzem. Weź też pod uwagę, że to jednak jest dom Twojej Mamy
i to do niej należy ostatnie słowo. (BTW moim zdaniem to 7-
minutowego lania wody pod prysznicem jednak nie można nazwać
oszczędnym. Oszczędny prysznic trwa 2-3 minuty, sprawdź np. na polu
namiotowym ;-)
W kwestii podziału obowiązków domowych. Myślę, że robisz dużo, jak
na osobę w Twoim wieku (sprzątanie całego domu, zakupy, ogród) i
jesteś dobrą córką. Jednak nie wypominaj Mamie tego, i przymknij
oko, kiedy narzeka ile musi robić. Nie wiem, czy Mama jest na
emeryturze, czy pracuje jeszcze również zawodowo? Może ma prawo być
zmęczona, tym bardziej, że pewnie od wielu lat dom był na jej
głowie, kiedy Ty byłaś dzieckiem.
W kwestii chłopaka. Myślę, że to jest sprawa dosyć delikatna, i że
naruszanie Waszej intymności przez Mamę jest oznaką jej w gruncie
rzeczy braku akceptacji faktu, że ze sobą sypiacie. Ona tego nie
powie głośno, pewnie boi się, żeby nie wyjść na "nienowoczesną", w
sumie stara się być przyjazna i nie zakazuje chłopakowi aby u Was
nocował, ale jednak to Ją uwiera. Trudno mi tu coś doradzać, musisz
z nią delikatnie porozmawiać i wyjaśnić co i jak. W razie czego,
intensywniejszy seks i smarowanie się sosami trzeba będzie zostawić
na czas, kiedy zamieszkasz samodzielnie. Na razie, jeśli jest taka
możliwość to nie zapominaj za każdym razem o zamknięciu zamka,
abyście zdążyli się ogarnąć zanim wparuje do pokoju. (BTW fakt że
wogóle zezwala na zamontowanie zamka, i nie posiada własnego klucza
do pokoju w Jej domu, uważam za przejaw dużej tolerancji - ja bym
swoim dzieciakom nie pozwoliła ;-).
W kwestii koleżanek i randek. Tu się zgodzę z przedmówcami, trzeba
wyłączać telefon podczas wyjść. Pod warunkiem, że uprzedzasz o
której wrócisz, a potem przestrzegasz ustalonych godzin, że wyślesz
sms o tym, że dotarłaś na miejsce, że jest OK, że niedługo wracasz.
Możesz mówić wprost, że telefony kontrolujące Cię krępują, nie dają
spędzić swobodnie imprezy, albo powiedz że i tak jest hałas i nie
usłyszałabyś.

Nie pozostaje mi też nic innego jak zgodzić się z większością osób,
że najlepszym wyjściem jest jak najszybsze wyprowadzenie się i
rozpoczęcie samodzielnego życia. Absolutnie nie musi to oznaczać
zrywania kontaktów z Mamą, ani zostawiania jej bez pomocy - albo Ją
o tym wcześniej przekonaj, albo jeśli się nie da, to postaw przed
faktem dokonanym a przekona się później w praktyce. Ten moment jest
nieunikniony.
Ja mam też wrażenie, że Ty się trochę boisz tej samodzielności, i
wygodniej Ci tak jak jest, tylko chciałabyś aby Mama się zmieniła.
To się nie da. Dopóki mieszkasz u niej, jesteś dla niej dzieckiem, i
tak Cię będzie traktować. Pokażesz jej, że nie jesteś dzieckiem,
dopiero w momencie gdy będziesz naprawdę samodzielna, finansowo i
pod każdym innym względem. Praktyczne rady już tutaj padły:
mieszkanie na spółkę w lokalu studenckim, wynajęcie czegoś z
chlopakiem. Także może przejście na studia zaoczne, podjęcie pracy
na etat i wzięcie kredytu na kawalerkę. Nie powinnaś moim zdaniem
oczekiwać, że Mama ze swoich oszczędności kupi Ci mieszkanie - czemu
miałaby to robić? Niech je wyda na swoje przyjemności, pozwiedza
świat, albo "trzyma na czarną godzinę", nikomu nic do tego.

pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia

[zmija_koralowa]

Przy założeniu, że Twoja mama może wchodzić w okres klimakterium
albo już je mieć, zachowuje się bardzo normalnie, niestety...
Jeśli jest samotna, "poświęciła" ci życie, a ty teraz zaczynasz żyć
swoim i "wymykasz się" jej - traci powód, dla ktorego przez wiele
lat prowadziła życie z Toba w roli głównej, bo ty jej ten sens zycia
nadawałaś. To jeszcze zwiuększa jej frustracje, bo czuje się coraz
bardziej niepotrzebna.
Złotej rady ci nie dam, bo nie mam, za to mam doświadczenia ze swoją
mamą - straszne zresztą.
Pomogłaby jej wizyta i ginekologa-endokrynologa i hormony, ale nie
wiem jak ja masz do tego namówić - możesz usłyszeć ze nic jej nie
jest (ona jest zreszta przekonana że z nią wszystko jest OK,
natomiast Ty nie jesteś w porządku wobec niej) i że robisz z niej
wariatkę....
Niestety, klimakterium odkłada się też "w głowie" , a u niektórych
kobiet - przede wszystkim w głowie.
Tu nie ma co narzekać na matkę że jest nienormalna, bo to
fizjologia. Wszystkie z nas to czeka, nie zapominajcie. Tylko że
niektóre przejda przez to w miarę lekko bez hormonów, inne z
hormomami, a jeszcze inne dostaną bez hormonów wścieka na kilka lat.

wspolczuje...ale ja mam troche nawet gorzej;)

[kolia3_ltd]

sluchaj-
BEZ WYPROWADZKI NIC NIE ZROBISZ!
bo to jest srodek do celu jak nie sam cel w sobie.
bo automatuycznie ograniczasz kontakt wiec WIELE rzeczy juz nie
bedzie takich jak teraz.a sam kontakt sam bedzie sie rozluznial(nie
mowie zeby calkowicie sie oddciac ale ten "chory"ciagly niszczacy
kontrolujacy kontakt).
moi rodzice(ale tez bardziej mama)tak mna manipulowali ze ja serio
myslalam ze moze maja racje lub robilam po ich dla swoetego spokoju.
ale tak sie nie dalo.
zeby mogla byc jakakolwiek zmiana w zyciu MUSI byc jakis twardy
moment.cos za cos.czyli wtym przypadku i klotnia z mama ze sie
wyprowadzasz(bo pewnie tak bedzie)oraz ciezko samej finansowo.
Rodzice mi nie pomogli a jestem przykladem ze mozna!ja jestem uparta
wiec dalam rade.i opstra-bos ie klocilam-mama plakala,ojciec sie
wku...al ale ja juz wiedzialam ze dluzej tak nie moze byc!bo tak nie
mozna!

ps-a apropo chlopaka-wspolczuje wrecz ze ON SIE TOBA NIE INTERESUJE!
jesli zalezy mu na Tobei powinien patrzec na Twpje problemy!
jakis egoista albo nie zalezy mu za bardzo.
Ja mialam to szczescie ze akurat z chlopakiem sie wlasnei
wyprowadzilam.

aaaa...

[kolia3_ltd]

a pisze ze mam jescze gorzej bo u mnie cala rodzina jest podobna do
mamy!wiec mozna powiedziec ze bylam w jakiejs sekcie!
ciagle ich "trenuje"ale skoro juz mamy mniejszy kontakt to nie mam
co sie teraz denerwowac,poprostu czasami sie nei odzywam i tez nie
odbieram telefonu i tyle.
ps-mamie nadal smutno-wiec najgorzej jest to ze ranisz kogos ale jak
pomyslisz ze to Ona ma problem a nie Ty to juz otrzasasz sie ze nie
robisz nic zlego,nie dawac sie manipulowac!
takei typy mam nie zmieniaja sie-one nadal beda takei same,nawet jak
sie wyprowadzilam ma ciagel jakeis ALE,ale juz jest delikatna i
taktowana i nie truje mi..wiec jakis postep jest;)