jak "zmusic" chlopaka do oswiadczyn?

[mattness]

"jak "zmusic" chlopaka do oswiadczyn?"

Przyjdź z policją

[joly.roger]

> bo ja naprawde nie mam pojecia. Dodam ze para bardzo fajna.

Jak zmusić to nie wiem, ale mogę podać parę sposobów jak się skutecznie migać :P
A serio - nie bierzesz się za uszczęśliwianie kogoś na siłę?

[s.m.anna]

jeśli zamieszkałaś z nim bez oswiadczyn, zareczyn i innych takich, to do czego
ci to jest potrzebne teraz ?

[s.m.anna]

Żeby pić mleko nie trzeba kupować krowy.
Żeby mieć dzieci nie jest potrzebny ślub.

[grzespelc]

5) Niech się sama oświadczy!!

[dassmina]

Mam taką samą sytuację z moim chłopakiem.
Co za durne rady żeby kobieta oświadczyła się facetowi?!
Czy to coś złego że dziewczyna chce mieć życie poukładene i
ustatkowane, że żyje w takiej kulturze, w takiej religii i tak
została wychowana? Z tym nie ma co polemizować!
A co oznacza pierścionek? To kolejny krok w życiu który świadczący o
tym że ta oto para zamierza na zawsze się połączyć związkiem
małżeńskim i założyć rodzinę. To nie jest tylko kawał metalu. Jest
wyróżniona spośród innych kobiet i nie jest tylko koleją jego
dziewczyną ale kimś więcej.
Ci co wypowiadają się negatywnie odnośnie ślubu i zaręczyn po prostu
albo są niewierzący, albo boją się odpowiedzialności i są wygodni.
Ja osobiście wyznaję klasyczny model rodziny: mąż,żona,dzieci.

[dassmina]

A ja myślę że chłopak tej dziewczyny tak jak i mój chce ślubu tylko
się boi. Boi sie odpowiedzialności, wie że to poważna decyzja,
koniec wolności ( w mniemaniu mężczyzn), że nieodwracalnie zmieni
się jego życie. Zdaje sobie sprawę że będzie głową rodziny i będzie
za nią odpowiedzialny również finansowo. To jest tylko strach.
Autorce nie chodzi o usidlenie chłopaka. Słowo "zmusić" jest w
cudzysłowiu. Myślę że ma namyśli jak mu uświadomić pewne kwestie.
Jak do niego przemówić i uzmysłowić że ślub to nie koniec świata, że
po ślubie można dalej się rozwijać, spełniać pasje itp.

[htoft]

> Jak do niego przemówić i uzmysłowić że ślub to nie koniec świata, że
> po ślubie można dalej się rozwijać, spełniać pasje itp.

A nie jest to koniec świata i wolności? Można się rozwijać i spełniać pasje itp.? Nie zauważyłem, żeby tak było. Skoro jedna z drugą chce wyjść za mąż, to niech najpierw pomoże rozwiać wątpliwości Bogu ducha winnego kandydata.

O matko, ależ masz problem!

[tommydaho]

Od kiedy to dowodem miłości jest małżeństwo?! Facetowi jest pewnie dobrze tak
jak jest, tyle. Zdradza Cię? Olewa? Nic o tym nie piszesz, więc znaczy ok. Daj
na wstrzymanie.

[dassmina]

Małżeństwo nie jest dowodem miłości a ucementowaniem jej.
Gdyby facet zdradzał to by został olany.

[agalt]

dassmina napisała:

> Małżeństwo nie jest dowodem miłości a ucementowaniem jej.

Jestes chyba bardzo młodziutka osobą. I bardzo wdzieczne są Twoje
poglądy, ale jakies takie jakby do wyrecytowania. Przepraszam, że
tak mówię, nie chce Cie urazić. Ale to nie tak.
Miłości nie trzeba cementować, a jeśli trzeba, to musi jakaś
nietrwała być. Pomyśl tylko, czy słyszałaś o jakimś ceremoniale,
który miałby cementować miłość dzieci do rodziców, czy rodziców do
dzieci? Milość do ulubionego zwierzaka, szumu fal, wiatru we
wlosach? Miłość jest albo jej nie ma. Jeśli jej nie ma to być może
jest fascynacja, zachwyt, zauroczenie, pożądanie. Jeśli jest miłość,
to cement jej niepotrzebny. Jeśli jest coś zamiast miłości, cement z
tego miłości raczej nie zrobi.
Nie żebym miała cos przeciw małżeństwu. Ale nie traktujmy na Boga,
małżeństwa jak lepiszcza, który zwiąże to, co się kiepsko trzyma. Bo
ono takiej właściwości nie ma.
Małżeństwo to decyzja. Ważna bardzo. O własnej dojrzałości,
odpowiedzialności za siebie i innych, o dobrowolnym wyrzeczeniu się
kawałka "siebie", zeby stworzyć "nas". O rezygnacji z utopijnej
wiary w tzw. niezależność. I jako takie, małżeństwo NIE JEST dla
wszystkich. A jedynie dla tych, których na taką dojrzałość i na
takie decyzje stać i CHCĄ je podjąć.
Małżeństwo to "my", a nie "ja i on". Dlatego sam tytuł tego wątku
mówi, że dziewczyna chce rytuału, a nie związku. Nie ma znaczenia,
czy się pobiorą, czy nie. Bo jeśli ona osiągnie swój cel w terminie
jaki ją interesuje, to niedługo bedziemy odpisywac na post "Jak się
bezbolesnie rozwieść?" Dla mnie, jej chłopak przynajmniej ma
świadomość, że do takiej decyzji nie dorósł. Natomiast ona nawet nie
widzi potrzeby dorastania.

[agalt]

I jeszcze słowo: fakt, że dziewczę czuje, że jej zegar biologiczny
coraz glośniej tyka, nie oznacza żadnej innej dojrzałości poza
biologiczną. Do zrobienia dzidziusia taka dojrzałość niestety
wystarczy. Do stworzenia rodziny to za mało. Spójrzcie na rosnący
odsetek rozwodów. One skądś sie biorą. Nie wystarczy
powiedzieć "Tak", czy "ślubuję Ci". Trzeba być dojrzałym na tyle,
żeby rozumieć, co mówimy wypowiadając te słowa i odważnym na tyle,
żeby włozyć wysiłek by stały sie rzeczywistością. Albo dać se spokój

[romarrio]

agalt - dokladnie tak

powiem tak

[yola13]

skarpetka_szara napisała:

> Prosze o naprawde i tylko madre rady.
>
> taka sytuacjia: chlopak-dziewczyna (27 lat)od dwoch lat w zwiazku,
> od roku mieszkaja razem. Dziewczyna chce sie zareczyc, ale nie
> chce wywolywac presji na chlopaku bo chcialaby zeby to wyszlo od
> niego. Chlopak odwleka to, nie lubi o tym rozmawiac, -byc moze
> widzi zareczenie za kilka lat (ma rozwiedzionych rodzicow i byc
> moze dlatego ma lek). Oczywiscie dziewczyna nie chce
> tyle "czekac", bo byc moze nigdy sie nie doczeka, a chce z kims
> (nim) zalozyc rodzine (dzieci za kilka lat).
> co zrobic aby przyspieszyc ten process?
>
> 1)dac mu limit czasowy?
> 2)czekac cierpliwie nie napierajac?
> 3)rozmawiac o tym czesto? typu:"chcialabym miec dowod ze
> jestesmy "na serio", ze czas prob sie skonczyl, ze nie jestem
tylko
> zabawka na ten czas.
> 4)odejsc?
> 5)inne?
> bo ja naprawde nie mam pojecia. Dodam ze para bardzo fajna.

jezeli dziewczyna mysli o małzenstwie bo z tego tak wynika, a
chłopak raczej sie nie kwapi to po prostu pomyłka jedna wielka,
lepiej sie rozstac teraz niz pozniej chodzic po sadach z pozwem
rozwodowym, nikogo nie mozna zmusic do stałego związku i do tego
żeby był odpowiedzialny za kogos a nie tylko za siebie, no cóż po
prostu sie nie dobrali. Jak ja spotykałam sie z moim obecnym mężem
to my odrazu wiedzielismy ze chcemy byc razem na zawsze. Jezeli po 2
latach bycia razem facet sie dalej zastanawia to cos jest nie halo.
A w końcu nie kazdy ma ochote zyc całe zycie na kocia łapę. Jak
widze dla niektórych panów jest to nie do przyjecia, po prostu
wiekszosc z Was moi panowie nie chce sie wiązac na stałe, lubicie
skakac z kwiatka na kwiatek i nie byc za nic odpowiedzialnym- żenada

[littleblackdress111]

po prostu z nim porozmawiaj!
znacie się 2 lata i nie znasz jego poglądu na małżeństwo? to juz czas to nadrobić.
musisz wiedzieć na czym stoisz, jakie on ma na ten temat poglądy.
tylko musisz go SŁUCHAĆ!!!
być może dla niego oświadczyny i slub nie maja znaczenia, jesteście razem ,
kochacie i jemu to wystarcza. nie musi to oznaczac nic złego.

Zmusić???

[skywalker2002]

Jak "zmusić"... Moim zdaniem autorka wątku ma spore problemy z samą sobą. Teraz
chce małżeństwa, szybkiego spłodzenia dziecka, a jak to się pojawi mąż wyleci z
sypialni bo jego miejsce na kilka następnych lat w łóżku małżeńskim zajmie
dzieciak, z którym "będzie ją łączyła szczególna więź". Na miejscu faceta
zostawił bym taką kobietę od razu. Nie można na kimś wywierać presji w tak
ważnej sprawie. już samo sformułowanie tematu wiele mówi. "Zmusić". Znaczy to,
że jej jedynym celem jest szybkie zaobrączkowanie faceta. Inaczej by to
wyglądało gdyby zapytała "jak przekonać". Ale po co. Liczy się tylko jej zdanie,
jej "ja chcę" i nie ma dyskusji.
Dziewczyno, leczysz się??? jak nie to zacznij bo powinnaś.

[pitland.pl]

nie mieszać się, nie przeszkadzać

[dassmina]

do htoft:
uważasz że małżeństwo to koniec świata? Że nie można się realizować?
Współczuję.Ja ze swoim rozmawiałam, wytłumaczyłam że nie zamierzam
go zamknąć w klatce. Mamy te same pasje i podobne marzenia.Po ślubie
nadal będziemy ciszyć się sobą i życiem...
Szkoda że ty HTOFT masz takie złe doświadczenia i przykłady.

[htoft]

> do htoft:
> uważasz że małżeństwo to koniec świata? Że nie można się realizować?
> Współczuję.Ja ze swoim rozmawiałam, wytłumaczyłam że nie zamierzam
> go zamknąć w klatce. Mamy te same pasje i podobne marzenia.Po ślubie
> nadal będziemy ciszyć się sobą i życiem...
> Szkoda że ty HTOFT masz takie złe doświadczenia i przykłady.

Zazdroszczę Twojemu narzeczonemu. Niestety, jak widać, w polskiej kulturze jest jak jest i to mężczyzna musi się oświadczyć i przekonać kobietę do małżeństwa. To on musi udowodnić, że się nadaje. A kto przekona jego? Kto go uspokoi i rozwieje jego obawy? Kto pokaże mu, że się nadaje do małżeństwa i nie będzie uwieszonym na jego szyi bluszczem, tylko równorzędnym partnerem, w szczęściu i w chorobie?...

teoretyzowanie

[romarrio]

wlasnie: "bedziemy"
nikt nie wie co bedzie
na razie tylko teoretyzujesz i sobie wyobrazasz jak to bedzie,

jedno jest pewne - zycie zawsze wyglada inaczej niz plany,
a teoria wcale nie tak latwo stosowac w praktyce...

[kzrider]

Oświadczyny i "zmusić" nie mogą być użyte w jednym zdaniu. To jest sprzeczność!
Jeśli naprawdę koleżance zależy na ślubie niech porozmawia z facetem. Dziwię się
że po 2 latach bycia razem nie wie jeszcze jakie facet ma podejście do ślubów.

Z drugiej strony 2 lata to za krótko na ślub. Jesteśmy biologicznie
zaprogramowani że po około 2-3 latach się odkochujemy. Warto więc poczekać
jeszcze rok czy dwa. Dopiero gdy minie zauroczenie i nadal będą razem będzie
można myśleć o ślubie bo przecież chcą spędzić ze sobą resztę życia.

Jeśli na serio zastanawia się by odejść z takiego powodu jak brak ślubu... cóż,
żal mi jej i jego.

Dziś już ślub nie jest żadną gwarancją. Jeśli myśli że ślubem uwiąże faceta to
albo bardzo się myli albo facet bardzo głupi lub religijny. Obecnie rozpada się
około 30% małżeństw, tych zawartych kilka lat temu więc zawarte teraz
prawdopodobnie rozpadną się w większym stopniu.

Pamiętajcie - główną przyczyną rozwodów jest ślub ;)

[restyle]

Może po prostu chłopak nie chcę się żenić.
Zresztą mu się nie dziwię, ja sama z moim chłopakiem jestem 3 lata , zaręczył
się co prawda już 1,5 roku temu, ale do ślubu nam nie spieszno, i sądzę że
weźmiemy ślub dopiero jak KUPIMY własny dom.

Jak nie chce o tym rozmawiać to na 90% nie chce się żenić.

[gobi05]

> weźmiemy ślub dopiero jak KUPIMY własny dom.

Tak, tak: dom, dwa samochody i idealnie urządzony
pokoik dla dziecka.
Na ten dom pracować będziecie wspólnie, kupicie go
na nazwisko o.m.c. męża, ale mieszkać w nim będzie
jego prawdziwa miłość, ta z którą się ożeni.
Ty dostaniesz kopniaka.

[czwarty.wymiar]

gobi05 napisał:
[...]Na ten dom pracować będziecie wspólnie, kupicie go na nazwisko o.m.c. męża, ale mieszkać w nim będzie jego prawdziwa miłość, ta z którą się ożeni.
Ty dostaniesz kopniaka."

Ty już chyba dostałaś. Skąd wiesz kto będzie na niego pracował, na kogo kupią? Nie słyszałaś, że można kupić "na spółę"?

[dassmina]

gobi05 ma rację. Jak budować to wszystko razem i po ślubie. Nawt
kredyt łatwiej załatwić.
My też chcemy budowac dom, ale rodzice pomogą nam dopiero po ślubie.
Jak mówią nie wiadomo czy w nas inwestować bo może nam się odmieni i
się rozstaniemy a wtedy co? Pomoc rodziców, kasa, wszystko utopione.
Ja ich rozumiem. To racjonalne podejście.

[czwarty.wymiar]

Jak to co? Zostanie temu, na kogo było kupione, czyli dziecku owych rodziców.
Poza tym, po ślubie ludzie też się rozstają. Wówczas jednak dochodzi do podziału majątku, więc jakby co, rodzice będą dopiero naprawdę stratni.

[dassmina]

czwarty.wymiar..........
Jeśli para kupuje mieszkanie przed ślubem na jedno z nich to, to
mieszkanie nie wchodzi do majątku wspólnego po ślubie! Jest
własnością tego na kogo zostało kupione.
Jeśli jest się po ślubie i jedno kupi mieszkanie to mieszkanie
wchodzi do majatku i przy rozwodzie wchodzi do podziału.
Inaczej jest jak w mojej sytuacji, bo my chcemy budować dom. Rodziny
będą się składać na budowę ale nie porówno. Każdy wyłoży ile może i
nie będzie wyliczania kto ile. Tylko że budowa ruszy po ślubie.

[czwarty.wymiar]

No przecież wiem - nawet tak napisałem w jednym poście.
Napisałem również, że przed ślubem też można kupić "na spółę".
Ale ok, już rozumiem, że chodzi o pewien "komfort" składającej się rodziny.

[pyzz]

> My też chcemy budowac dom, ale rodzice pomogą nam dopiero po ślubie.
(...)
> Ja ich rozumiem. To racjonalne podejście.
A ja ich nie rozumiem, a ich podejście jest zupełnie nieracjonalne.
Gdybym ja miał dziecku kupować dom to raczej zażądałbym aby ten dom NIE wszedł
we wspólnotę majątkową, bo chciałbym uchronić się i moje dziecko przed sytuacją,
gdy partner mojego dziecka po otrzymaniu domu zażąda rozwodu i zabierze połowę
czegoś, co ja chciałem dać mojemu dziecku. Bo właśnie WTEDY ta pomoc byłaby
utopiona.

[dassmina]

do pyzz........
Po pierwsze nie po to wychodze za mąż żeby się rozwodzić.
Po dugie jeśli kese wykłada tylko jedna rodzina to zgadzam się z
tobą ale jeśli składa się rodzina moja i mojego chłopaka to co
innego. Nasze rodziny wspólnie nam pomogą w starcie ale jeśli
poważnie myślimy o wspólnym życiu.
Rodzice robią to bezinteresownie tzn. nie oczekują niczego w zamian
i nie tagują się kto da więcej. Dom będzie nasz wspólny tzn. mój i
mojego przyszłego męża.

[pyzz]

Wybacz Gobi, ale jednak sytuację, w których oboje pracują na dom, oboje płacą
raty po pół, ale dom jest kupowany na nazwisko tylko jednego z nich oceniam
raczej na znikomo mało prawdopodobne.

A jak się która tego boi, to niech kupią dom na spółkę. Jako właściciele w
księdze wieczystej może występować dwoje ludzi.
Tyle tylko, że sytuacja, w której dom ma być wspólny, ale na raty na niego ma
zarabiać tylko jedno z nich jest mało fair.

[gobi05]

> Wybacz Gobi, ale jednak sytuację, w których oboje pracują na dom, oboje płacą
> raty po pół, ale dom jest kupowany na nazwisko tylko jednego z nich oceniam
> raczej na znikomo mało prawdopodobne.

A ja kiedyś trafiłem na autentyczną historię małżeństwa,
które ciężkim wysiłkiem i z pomocą Jej rodziców budowało
dom, ale na nazwisko Jego matki. Chodziło ponoć o jakieś
ulgi podatkowe czy coś... Koniec końców kobieta została
bez męża i bez dorobku.

[mujer_bonita]

gobi05 napisał:
> A ja kiedyś trafiłem na autentyczną historię małżeństwa,
> które ciężkim wysiłkiem i z pomocą Jej rodziców budowało
> dom, ale na nazwisko Jego matki. Chodziło ponoć o jakieś
> ulgi podatkowe czy coś... Koniec końców kobieta została
> bez męża i bez dorobku.

I sam dajesz dowód na to, że wbrew temu co piszesz małżeństwo nie zabezpiecza
interesów kobiety. Ani finansowych ani nie daje gwarancji trwałości związku :)

[sommernachtstraum]

ale się rumor podniósł :)

niestety, chociaż małżeństwo nie gwarantuje życia w szczęściu i zgodzie z jedną
osobą, zwykle świadczy to takim zamiarze.

a pewność - nawet jeśli to tylko pewność zamiarów drugiej strony - to całkiem
przyjemne uczucie.

[kedrok1]

Rozmowa jasna:
Hej, to dla mnie ważne, chcę abyśmy wzięli ślub. Jeśli nie chcesz to spadaj, to
znaczy ze nei traktujesz mnie i moich potrzeb poważnie." Potem płacz itd i
załatwione...

[obscenka]

łoj, kochana, kochana. wpadłaś w pułapkę pod tytułem: "moje koleżanki wszystkie
już napisały prace magisterskie i wyszły za mąż a ja taka jestem niepoukładana i
nie wiem co chcę robić w życiu". jest to wstrętna pułapka. polecam jakieś twarde
narkotyki, wyjazd za granicę, albo zaangażowanie w coś w rodzaju buddyzmu zen.

[shellerka]

facetom szybciej przychodzi kupno pierscionka kiedy czują oddech konkurencji na
plecach... ;)

[atucapijo]

Ile lat masz, skarpetko?!?!?!? bo to tak wyglada, jakby pisala
osiemnastolatka, ktora jedyny zyciowy cel widzi w malzenstwie....
ja zamieszkalam z moim partnerem po tygodniu znajomosci, po 2
tygodniach definitywnie zerwalam umowe najmu, i sie do niego
przenioslam. mialam niecale 25 lat. jestesmy razem ponad 5 lat, mamy
dziecko, i nie mamy slubu. tak wiec do rodzenia dzieci akurat ten
swistek nie jest potrzebny. ergo: argument, ze dziewczyna by chciala
zalozyc rodzine, jakos do mnie nie przemawia. i sam tekst, ze jak za
pare lat ten gosc sie nie owsiadczy, to ona bedzie musial" na szybko
szukac ojca dla dzieci", no wybacz, ale to cos chyba nie tak.
zapraszam do bankow spermy, a nie przed oltarz.
poza tym, zareczyny same w sobie nie sa zadna gwarancja, mozna je
zawsze zerwac. slub tez nie jest - sa rozwody. jak ta dziewczyna
chce miec pana na always i na wlasnosc, to niech moze w dyby
zakuje... ja nie mam rozwiedzionych rodzicow, a u nas to ja odmawiam
slubu, zreszta-mojego faceta tez to niewiele obchodzi. nawet jesli
para ma slub, to tez nie jest na zawsze. mam znajomych po rozwodach,
niektorzy zaliczyli nawet 2, maja dzieci z dwoch malzenstw, a sluby
byly z wieeeelkiej milosci...

życie na kocią łapę to strach przed zobowiązaniami

[rubinka11]

co z tego, że też macie dzieci w takich związkach. W głębi serca
boicie się powiedzieć komuś "tak, będę z Toba do końca życia" bo nie
ufacie sobie aż tak.

wcale niekoniecznie

[atucapijo]

dla nas akurat slub jest malo wazny, i zdecydowanie za drogi, jesli
bysmy go brali z przytupem i przypiardem - a tylko taki bysmy
chcieli, jak juz to robic, to z wielkim halasem.
nie wiem, moze niektorzy nie maja potrzeby przysiegania na wieki
wiekow. ja nie ejstem wierzaca, i dla mnei slub to tylko podpis na
papierku i dicho dla rodziny i znajomych.
a argument ze sie nie chce wiazac na cale zycie?? pewnie rozwodnicy
w to wierza w momencie slubu, potem sie okazuje ze to nie do konca
tak wyglada, po co mam sie rozczarowac? poza tym, we wloszech slub
niewiele zmiena, nazwisko i tak pozostaje panienskie ( tzn mozna
listy do znajomych podpisac mezowkim, ale na dokumentach i dzwonku
na drzwiach obowiazkowo panienskie), konta osobno, samochody osobno,
niektorzy tez wakacje osobno - to gdzie to " razem, w bogactwie i
biedzie" ??? ona ma swoje kolezanki, on swoje, on na silownie, ona
na fitness, jak jedza razem kolacje, to tyle jest wspolnego zycia.
moj zwiazek jest bardziej bliski niz masa malzenstw, jakie tu znam.
nie mowiac o niektorych "zwiazkach nieformalnych": oboje po
30ce, "razem" od 6 lat, ona w domu z rodzicami, on mieszka ze
swoimi, dzieli ich 30 km, wiec sie widuja raz w tygodniu, plus 2 tyg
w roku na wakacjach. zamieszkac razem? kupic mieszkania sie nie da,
bo na kredyt, a bank wymaga wspolnego konta,wynajem ? - za drogo,
trzeba by zrezygnowac albo z plastikowych paznokci, fryzjera co
czwartek i obiadkow w knajpach, albo z wypadow z kumplami 6
wieczorow w tyodniu, no i najwazniejsze - z obslugi ( pranie,
gotowanie, prasowanie, sprzatanie) przez mamusie;)
ja w takim razie wole zycie na kocia lape, nic mi to nie zmienia,
oprocz kasy wydanej na slub i wesele, nie mowiac o trudnosciach
logistycznych w jego zorganizowaniu - pol rodziny sie obrazi, bo nie
bedzie na slubie - bo najstarsze "jednostki" - babcie, dziadkowie,
nie dadza sie wsadzic do samolotu, ani samochodu zeby przejechac
1400 km , a nie do pomyslenia, zeby nie byly na slubie. no i nie mam
tych 20-30 tys euro, dopiero co kupilam mieszkanie

[margie]

co za idiotyczny post, naprawde laska nie wie jak ZMUSIC chlopaka do oswiadczyn?
paranoja.. jak nie chce sie zareczac to go nic nie zmusi. poza tym, bez przesady
rok mieszkania razem i dwa lata w zwiazku to niezbyt dlugo....

[grogreg]

A zwykła szczera rozmowa nikomu na myśl nie przyszła?

A jak to nic nie do to na bachora.

[super.viki]

Powiedz, że chcesz pomieszkać sama ale nie zrywać związku.
Póki nie ma deklaracji, po co cały czas poświęcać czemuś co nie
wiadomo dokąd zmierza. Umawiajcie się na randki.
Faceci są wygodni, nie dążą do tego co już mają pod dachem.

[martusia_25]

Zazwyczaj ludzie nie chcą małżeństwa dlatego, że chcą mieć
możliwość bezproblemowego odejścia, kiedy im związek przestanie
odpowiadać a także z przyczyn majątkowych - nie chcą się dzielić
swoimi zarobkami (gadki o rozwiedzionych rodzicach włóż między
bajki). W Twoim przypadku dodatkowo ten facet wszystko co jest
atrakcyjne w małżeństwie już ma - jednocześnie bez niemiłego bagażu
w postaci ustawowej wspólności majątkowej, obowiązku łożenia na
utrzymanie rodziny, obowiązku opieki nad żoną w razie ciężkiej
choroby i bez płaczących po nocach dzieci. Moim zdaniem powinnaś
się wyprowadzić (albo jeśli on mieszka u Ciebie wyprowadzić jego)
po to żeby nieco "powiększyć swoją przestrzeń" i "bardziej
samodzielnie stanąć na nogi". I absolutnie pod żadnym pozorem nie
poruszać więcej tematu małżeństwa - chyba, że on sam to zrobi, ale
wtedy absolutnie nie należy wyskakiwać z tekstem: już myślałam, że
nigdy mnie nie zapytasz.

[kowbojeczka22]

beznadziejne sa te posty typu wyprowadz sie bo po co mieszkac bez deklaracji.
Po roku mieszkania razem moze chlopak zobaczyl, ze to wlasnie TA i moze niedlugo sie oswiadczy.
Wystarczy ze go spytasz czy za kilka lat chcialby wziac slub, jak was sobie wyobraza razem itd. Na luzie, z usmiechem. Bez przeciagania tematu i meczenia go. Jesli on powie, ze za 2-3 lata chcialby wziac slub to powiedz ze chcialabys zeby ci sie oswiadczyl, bo to wazne dla dziewczyny zeby czuc sie potrzebna i miec dowod (oprocz milosci na co dzien) ze mu na tobie zalezy it itp.


Ja po roku mieszkania (3 lata jestesmy razem w sumie) spytalam go czy chce miec kiedys ale nie predko ze mna dzieci i slub, i jak to sobie wyobraza. Zaczelismy zartowac. Takich rozmow w ciagu ostatniego roku bylo kilka.
Pare razy wspomnialam cos o zareczynach, o kolezankach ktore juz maja pierscionki i o tym,ze tez bym moze za rok juz chciala.
Wszystko na luzie i z usmiechem.
On spytał czy to takie wazne i czy uznaje to za "awans" i czy nie wystarcza mi ze jest nam ze soba bardzodobrze.
Powiedzialam ze to nie jest az takie wazne ale byloby milo gdyby sie postaral i mi oswiadczyl i powiedzialam ze mialabym zawsze jakies zapewnienie i ze to juz cos wiecej niz pieprzenie bez zobowiazan;)

Usmiechnal sie i powiedzial,ze pomyslimy co znaczy ze nie ma nic przeciwko;)

Do tematu nie mam zamiaru wiecej wracac ale jestem pewna ze mi sie najpozniej na wiosne oswiadczy:)

Jesli nie, to mu delikatnie przypomne o sobie:)

[atramentc]

Nie wiem czy była taka opcja : złap go na dziecko

[Gość: prawda]

Drodzy Panowie i Panie,
prawda jest taka, że niestety BRAK deklaracji sam w sobie JEST rodzajem deklaracji.
Pani radzę wyciągnąć odpowiednie wnioski.

No nie mogę...

[s.lonko]

A mnie dziwią opinie, że facet się nie oświadczy jak dziewczyna z nim zamieszka,
bo mu się już "nie opłaca". Mój już mąż oświadczył się z własnej,
nieprzymuszonej woli po paru miesiącach wspólnego mieszkania, kiedy miał już
"seks i obsługę" o których piszecie i teoretycznie nie musiał "kupować browaru"
(notabene ja też to wszystko miałam, bo z seksu przyjemność czerpiemy oboje, a
obowiązkami domowymi dzielimy się po równo). Tylko, że ślub to był dla niego
pewien symbol, podkreślający że jestem kimś więcej niż kolejną "dziewczyną"
którą za parę lat można bezproblemowo wymienić, bo chciał przysiąc mi miłość
przed Bogiem (jest wierzący) i całym światem - i to samo usłyszeć ode mnie,
żebym nosiła jego nazwisko, żebyśmy oficjalnie, w rozumieniu prawa i zwyczaju
kulturowego stali się rodziną. Do licha, co to w ogóle za facet któremu trzeba
dawkować seks i bliskość, bo inaczej się nie oświadczy "bo po co"??? Zawsze mi
się wydawało, że wspólne mieszkanie jest naturalną konsekwencją rozwoju
bliskości w związku, na której zależy obu stronom, a nie dobrem rynkowym które
trzeba reglamentować, towarem którym kobieta płaci za oświadczyny, bo przecież
bez odpowiedniej motywacji jemu nie będzie na ślubie zależało...

[angellooo]

tez tak uwazam. desperatki szukaja tylko powodow aby byc oschłymi cipkami i frustrować facetów. jak są szczesliwi i kochają to i się oświadczą...

[peggy_brown_sue]

Do wszystkich krytykujących założycielkę tego wątku, to nie ona chcę "zmusić",
tylko jej koleżanka?, ale widać, że i ona ma problemy skoro przedstawiła swoje 5
rozwiązań... Nie można nikogo zmusić do małżeństwa, jeśli facet kocha i chcę z
nią być w formalnym związku to się oświadczy, skoro jeszcze tego nie zrobił ma
ku temu jakieś powody. Martwi mnie natomiast nastawienie kobiety, która chce
lecieć do ołtarza... jeśli się kogoś kocha to można być z tą osobą i bez
papierka, tak samo z dziećmi, jeśli dwoje ludzi chce je mieć to ważne, żeby
wychowywały się w miłości, niezależnie czy jest to formalny czy nieformalny
związek...

[skarpetka_szara]

Dzieki!!! wkoncu ktos zauwazyl ze to nie jest moj problem (jestem
mezatka) tylko znajomej.

Tak, ja mam problem z ta sytuacjia bo u mnie to wszystko dzialo sie
w swoim tepie i bylo zupelnie inaczej. Ale tez bylam w innym wieku
gdy poznalam partnera, wiec zupelnie nie potrafie utozsamic sie z
jej problemem - ktory nie jest latwy.

I wlasnie nawet gdy przeczytalam wszystkie te wypowiedzi - nadal
mysle ze nie jestem dobra osoba aby dawac jakiekolwiek rady.

[sarenka26]

Na początek trzeba przy różnych okazjach wspominać (najlepiej przy
znajomych) o znajomych, którzy właśnie się zaręczyli i podkreślać,
że tamci mężczyźni są odważni i prawdziwie męscy skoro oświadczyli
się swojej kobiecie. Koleżanki obecne przy takiej rozmowie (np. na
spotkaniu towarzyskim) natychmiast przyklasną więc będziesz mieć
poparcie.

Jeśli to możliwe zabieraj go na wszyskie śluby jakie się nawiną i
zachwycaj się nimi. Wspominaj ponownie, że to są prawdziwi
mężczyźni, a nie tchórze. Słowo tchórze podkreśl.

W następnym etapie skontaktuj się z jego babcią i powiedz, że on
jest bezbożnikiem i nie chce z Tobą ślubu, a ciebie męczy życie w
grzechu. Dodaj, że mówisz to w sekrecie. Wtedy babcia z pewnością
powtórzy jego rodzicom i wtedy już wszyscy będą na niego dyskretnie
naciskać.

Przed Świętami Bożego Narodzenia pójdź z nim na spacer do Galerii
Handlowej i przystawaj przy każdej witrynie z pierścionkami
zaręczynowymi i mimochodem wskaż, które uważasz za ładne.

W ten sposób na gwiazdkę oświadczyny masz pewne. Powodzenia!

[skarpetka_szara]

dobre, hahahah

[liness]

skarpetka_szara napisała:

> dobre, hahahah


Ogólnie rady, które przeczytałam w wiekszości są dobre, ALE:
trzeba byc egoistką, zeby nie dać SWOJEMU własnemu facetowi wyboru.
i wiem z obserwacji, ze takie "wspomagacze" jak dziecko, kolezanki, zabieranie
na ślubu kolezanek i opwieści o cudnym pozyciu małżeńskim nic nie dają- JAK
FACET NIE CHCE, tymbardziej, jeśli jest jeszcze chłopczykiem.
a poza tym samemu tez mozna świetnie przetańczyc zycie.......a nóż-widelec ktos
sie dołączy ;)
Heh

Madra rada

[ewapuzdrowska]

Jesli dobrze rozumiem, sytuacja wyglada nastepujaco - dziewczyna poznala
chlopaka, po jakims czasie zamieszkali razem, mieszkaja ze soba od roku. Zwiazek
jest szczesliwy, i na podstawie doswiadczen wyniesionych z dwuletniej znajomosci
dziewczyna jest przekonana, ze chce spedzic z tym mezczyna reszte zycia.

Trudno tu sie dopatrzec interesownosci i traktowania partnera przedmiotowo,
zarzut, ktory pojawil sie na forum...

Pytanie teraz, co zrobic? Rozne moga byc powody braku deklaracji ze strony
partnera - moga wynikac po prostu z wygody - ma wszystko czego potrzebuje bez
podejmowania zobowiazan i jest przekonany ze uczucie i zaangazowanie partnerki
jest tak silne, ze pozozstanie ona z nim nawet bez formalnego zobowiazania.
Mniej przyjemny powod takiego a nie innego postepowania moze wynikac z faktu, ze
2-letni zwiazek nie przekonal chlopaka do tego, ze aktualna dziewczyna jest ta ,
z ktora chce spedzic reszte zycia i wciaz chce miec opcje spotkania kogos innego.

Jak sie dowiedziec, z jaka sytuacja mamy doczynienia?
Wycofujac sie ze zwiazku - planujac samotne wyjscia, albo wyjazd ze znajomymi,
skupiajac sie na swoich sprawach i zainteresowaniach.
Oczywiscie, moze sie zdarzyc tak, ze chlopak odetchnie z ulga, zamiast poczuc
obawe o utrate ukochanej osoby. Ale chyba lepiej dowiedziec sie o tym wczesniej
niz pozniej.

Zycze twojej kolezance szczescia - z tym chlopakiem, lub z innym... Byc moze
gdzies tam jest ktos bardziej odpowiedni dla niej, kogo nie trzeba bedzie
namawiaz ani 'zmuszac" do oswiadczyn.

[skarpetka_szara]

dzieki! ciekawie to przedstawilas

[kolczykowa]

Tobie radzę się nie wtrącac, bo to, mowiąc dosadnie, nie Twoja
sprawa, a koleżance nie naciskac, sama mojego aktualnego męża co nie
co przymusiłam do oświadczyn i żałuję, po 8 latach małżeństwa nadal
mam wrażenie, ze się oświadczył, bo naciskałam, bo tak wypadało, a
nie "bo sam chciał" i źle mi z tym.

Z wiekiem bardziej istotne wydaje mi się to co tu i teraz czujemy i
radośc z tego płynąca w danej chwili, nawet nie docelowa, aniżeli
wchodzenie w jakiekolwiek układy bez przekonania, zawsze druga
strona to jednak czuje i obie strony tracą.