BEZSENNOŚĆ wakacyjna

[Gość: marsha]

Adam Zagajewski


"Małpy"


Pewnego dnia po władzę sięgnęły małpy.
Nasunęły złote sygnety na palce,
nałożyły białe , nakrochmalone koszule,
zaciągnęły się wonnymi hawańskimi cygarami,
stopy zaś uwięziły w czarnych lakierkach.
Nie zauważyliśmy tego,gdyż pochłaniały nas inne zajęcia:
ktoś czytał Arystotelesa,
ktoś inny przeżywał właśnie wielką miłość.
Przemówienia władców stały się nieco chaotyczne,
a nawet bełkotliwe,ale przecież nigdy nie
słuchaliśmy ich uważnie, woleliśmy muzykę.
Wojny stały się jeszcze dziksze, więzienia
cuchnęły bardziej niż dawniej.
Wydaje się,że po władzę sięgnęły małpy.

[pszczolowski]

marsha, to twoj komentarz do niedzielnych wyborow ?
:-)

[Gość: marsha]

to komentarz i do wyborow i do sytuacji [pseudo-]politycznej w państwie
naszym...
aż strach się bać co będzie dalej
**************************


Wislawa Szymborska

"Mała dziewczynka ściąga obrus"

Od ponad roku jest się na tym świecie,
a na tym świecie nie wszystko zbadane
i wzięte pod kontrolę.

Teraz w próbach są rzeczy,
które same nie mogą się ruszać.

Trzeba im w tym pomagać,
przesuwać, popychać,
brać z miejsca i przenosić.

Nie każde tego chcą , na przykład szafa,
kredens, nieustępliwe ściany , stół.


Ale już obrus na upartym stole
-jeżeli dobrze chwycony za brzegi-
objawia chęć do jazdy.

A na obrusie szklanki, talerzyki,
dzbanuszek z mlekiem,łyżeczki, miseczka
aż trzęsą się z ochoty.

Bardzo ciekawe, jaki ruch wybiorą,
kiedy się już zachwieją na krawędzi:
wędrówkę po suficie?
lot dokoła lampy?
skok na parapet okna , a stamtąd na drzewo?

Pan Newton nie ma jeszcze nic do tego.
Niech sobie patrzy z nieba i wymachuje rękami.

Ta próba dokonana być musi.
I będzie.

[Gość: kinga!!!]

BAMBO
Murzynek Bambo w Afryce mieszka,
Czarną ma skórę ten nasz koleżka.

Uczy się pilnie przez całe ranki
Ze swej murzyńskiej „Pierwszej czytanki".

A gdy do domu ze szkoły wraca,
Psoci, figluje — to jego praca.

Aż mama krzyczy: „Bambo, łobuzie!"
A Bambo czarną nadyma buzię.

Mama powiada: ,,Chodź do kąpieli",
A on się boi, że się wybieli.

Lecz mama kocha swojego synka,
Bo dobry chłopak z tego Murzynka.

Szkoda, że Bambo czarny, wesoły
Nie chodzi razem z nami do szkoły.


:)))

[pszczolowski]

hum, to tylko czesc prawdy ...
"Democracy is a device that insures we shall be governed no better than we deserve", jak mawial George Bernard Shaw ...
;-)

[Gość: ś]

Dlaczego twój niepokój tak obraca się wokół wyrazów:
niepodległość - wolność - równość - braterstwo - Polska
od morza do morza - bezrobocie - podatki - Gazeta Wyborcza?
Czy nie wiedziałeś, że są to małe wyrazy?
Czy nie wiedziałeś, że są to wyrazy najmniejsze?
Dlaczego właśnie o nie zahacza twój język?
Czy nie wiedziałeś, że tym wszystkim rządzi ta szczupła dziwka,
ta którą kochasz a raczej masz na nią ochotę?
która wybiera sobie tego, którego akurat ty nienawidzisz?
Który znęca się nad nią i wbija w nią gwoździe?
Przez nią siedzisz w więzieniu! Przez nią jesteś głodny!
Przez nią!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: ;)]

Whore!
Fuck the system!
Whore!
Fuck the system!
Fuck the system!!
Whore!
Fuck the system!
Whore!

I need to fuck the Sys.
I need to fuck the Sys..
I need to fuck the Sys..

You need to fuck the sys.
You need to fuck the sys..
You need to fuck the sys...
We all need to fuck the sys....

I'm, but a little bit bit bit, show!
but a little bit bit bit, shame!
but a little bit, bit, bit
Bit! bit! bit!

I need to fuck the system!!
I need to fuck the sys!
I need to fuck the system!!
We all need to fuck the system!!!

[Gość: marsha]

Adam Zagajewski

"LIst od czytelnika"


Za dużo o śmierci , o cieniach.

napisz o zwykłym życiu, o zwykłym dniu , o pragnieniu ładu.

Dzwonek szkolny może być wzorem umiarkowania, nawet erudycji.

Za dużo śmierci , zbyt wiele czarnego olśnienia.

Zobacz, narody stłoczone na ciasnych stadionach

Śpiewają hymny nienawiści.

Za dużo muzyki , za malo zgody , spokoju, rozumu.

Napisz o chwilach, kiedy kładki przyjaźni zdają się trwalsze niż rozpacz.

Napisz o miłości

o długich wieczorach,

o poranku,

o drzewach,

o nieskończonej cierpliwości

światła.

[Gość: marsha]

ks. Jan Twardowski
Czekanie

Myślisz - znowu się spóźnia
zaraz się obrażasz
marudzisz jak sikorka ta brzydsza bez czubka

kto miłości nie znalazł już jej nie odnajdzie
a kto na nią wciąż czeka nikogo nie kocha
martwi się jak wdzięczność że pamięć za krótka

miłość dawno przybiegła i uklękła przy nas
spokojna bo szczęście porzuciła ciasne
spróbuj nie chcieć jej wcale
wtedy przyjdzie sama

[Gość: k_a_j_o]

Nie-chciane dziecko
Nie-chcianej matki
Nie-chciana starość
Z Nie-chcianym bólem
Nie-chciany sąsiad i dwie sąsiadki
Z Nie-chcianym Bogiem
Nie-chciany dureń
...
/danon173/
Wszyscy Nie-chciani
I Nie-kochani
W brudnych ulicach
Nie-chcianych złudzeń

I w betonowych sercach zaklęci
Bólem tęsknoty filmowych marzeń
Śpiący, zastygli i niepojęci
Zatruci jabłkiem krótkich skojarzeń

Z dłońmi w kieszeniach
Z nosem przy ziemi
Jak wilki szukają łatwej zdobyczy
Biegną z godności swej rozdzieleni
Ślepe zwierzęta współczesnej dziczy

Bez słowa
Bez duszy
Bez zbytnich emocji
Bez wiary
Nadziei
I przekonania
Że można cokolwiek zmienić w tym ciele
Cuchnącym zgnilizną
Chłodnego Nie-chciania

[Gość: marsha]

Wisława Szymborska


Z limeryków wyspiarskich(cd)


Pewien rybak na Gwadelupie
utrzymywał,że to bardzo głupie
znać do wyspy tylko jeden rym
i w szalupie popisywać się nim
przy biskupie lub w grupie przy zupie.

[Gość: k_a_j_o]

Przygnieciona życiem
Chowam się
Między gotyckie kolumny
Między figur cień
Szukam ciszy
Chwili wytchnienia
W ciemności
Posypanej iskrami
Słońca z witraży
Tu jest świat odległy
Tu jestem wyżej
Tu wynioślej
Tu mogę rozmawiać z Tobą
Wylizać rany
By wrócić
/malinowska/

a jutro znowu w droge :)))

[Gość: marsha]

Władysław Broniewski

* * *

I oczy wilgotne

i serce samotne,
i nie wiem, co robić dalej.
Ja chcialbym gdzies w lesie
(a niech mnie rozniesie!)
-umrzeć z żalu.

[Gość: uhm]

Na pamiatke po pewnym domku, ktory spalil sie 17 czerwca na Osobowicach:


"Burning down the house"

Watch out
You might get what you’re after
Cool babies
Strange but not a stranger
I’m an ordinary guy
Burning down the house

Hold tight wait till the party’s over
Hold tight we’re in for nasty weather
There has got to be a way
Burning down the house

Here’s your ticket pack your bag: time for jumpin’ overboard
The transportation is here
Close enough but not too far, maybe you know where you are
Fightin’ fire with fire

All wet
Hey you might need a raincoat
Shakedown
Dreams walking in broad daylight
Three hun-dred six-ty five de-grees
Burning down the house

It was once upon a place sometimes I listen to myself
Gonna come in first place
People on their way to work baby what did you except
Gonna burst into flame

My house
S’out of the ordinary
That’s might
Don’t want to hurt nobody
Some things sure can sweep me off my feet
Burning down the house

No visible means of support and you have not seen nuthin’ yet
Everything’s stuck together
I don’t know what you expect starring into the tv set
Fighting fire with fire

[Gość: uhm]

Siedzą, piją, lulki palą,
Tańce, hulanka, swawola;
Ledwie karczmy nie rozwalą,
Cha cha, chi chi, hejza, hola!
--
melduje powrot z wesela, ktore zaczelo sie niemrawo, rozkrecalo upiornie
(nieznajoma 50-letnia kobieta pocalowala mnie nagle prosto w usta) i zakonczylo
(dla mnie) radosnie i hucznie. jestem juz prawie w lozku, bo "trzeba wiedziec
kiedy z parkietu zejsc niepokonanym"

[Gość: marsha]

uhm swawolnik :o)

***************************

Ciągle natykać się na nowy wariant człowieka - na ludzkość w każdym odmienną -
i wiedzieć, że tym wariantom nie ma końca - i że naładowani jesteśmy
nieskończonością innych możliwych kombinacji - i że nie ma takiego człowieka,
który by nie był możliwy w bliższej lub dalszej przyszłości... ależ to jest
wewnętrzna otchłań! To prowadzi do rozwydrzenia wyobraźni! To obala wszystkie
normy, psychologiczne, moralne i inne, ma się wrażenie, że jesteśmy rozsadzani,
nie duchem bynajmniej, a spiskiem spółkujących ciał stwarzających wariant".
/gombrowicz/

[Gość: ;)]

When the mellow moon begins to beam,
Ev'ry night I dream a little dream,
And of course Prince Charming is the theme,
The he for me.
Although I realize as well as you
It is seldom that a dream comes true,
For/To me it's clear
That he'll appear.

Some day he'll come along,
The man I love
And he'll be big and strong,
The man I love
And when he comes my way
I'll do my best to make him stay.

He'll look at me and smile
I'll understand ;
And in a little while,
He'll take my hand ;
And though it seems absurd,
I know we both won't say a word

Maybe I shall meet him Sunday
Maybe Monday, maybe not ;
Still I'm sure to meet him one day
Maybe Tuesday will be my good news day

He'll build a little home
Just meant for two,
From which I'll never roam,
Who would - would you ?
And so all else above
I'm waiting for the man I love.


Artist: George Gershwin

[Gość: marsha]

Nikt nie przyszedł odebrać dziecka z przedszkola. Przedszkolanka postanawia
zaprowadzić dziewczynkę do domu lub zabrać ją do siebie. Jest zima, zaczyna
dziecko ubierać. Z trudem, mozoląc się, stękając, wciskając na siłę i z
wysiłkiem, po godzinie założyła jej wreszcie ewidentnie za ciasne buciki. -
Strasznie ciasne masz buciki - skonstatowała na końcu, spocona. - Bo to nie są
moje buciki - odparło spokojnie dziecko. Więc przedszkolanka z trudem zdejmuje
buciki, zdejmują się równie trudno jak zakładają. Wreszcie po długiej chwili
sukces, buciki zdjęte. - A gdzie są twoje buciki- pyta rozgladajc sie za innymi
butami po szatni. - Te, to są mojej siostry buciki, ale moja mama każe mi je
nosić. Przedszkoalnka nie wierzy własnym uszom, ale rada nie rada, znów zaczyna
mozolnie zakładać dziecku te same buciki. Morduje się, wciska, sapie, poci się,
wreszcie koniec, buciki na nóżkach. Umęczona zakłada dziewczynce kurteczkę,
czapkę, szaliczek. Dziecko jest ubrane. Jeszcze tylko rękawiczki, których nie
widzi. Pyta - kochanie a gdzie są twoje rękawiczki? Dziecko parzy na nią
zdziwione - W bucikach.

[Gość: marsha]

oj,oj...ponoc upały idą... nie lubię tak
*******************************

Adam Zagajewski

"Mów spokojniej"

Mów spokojniej:jesteś starszy niż ten, którym byłeś tak długo; jesteś starszy
od samego siebie- i wciąż jeszcze nie wiesz

czym są nieobecność , poezja i złoto.

Ulicę zalała brunatna woda; krótka burza wstrząsnęła tym płaskim , sennym
miastem.

Każda burza jest pożegnaniem, setki fotografów zdają się krążyć nad nami,

utrwalając fleszem sekundy lęku i paniki.

Wiesz , czym jest żałoba, rozpacz tak gwałtowna, że dławi rytm serca i
przyszłość.

Płakałeś wśród obcych, w nowoczesnym sklepie, gdzie wciąż się obracał zwinny
pieniądz.

Widziałeś Wenecję i Sienę i , na płótnach, na ulicy,smutne młodziutkie Madonny,

które chciały być zwykłymi dziewczynami i tańczyc w karnawale.

Widziałes też małe miasta, wcale nie piękne, starych ludzi, znudzonych
cierpieniem i czasem.

W średniowiecznych ikonach błyszczały oczy śniadych świętych, płonące oczy
dzikich zwierząt.

Brałeś w palce kamyki na plaży, la Galere, i zdarzało się,że miałes dla nich
czułość tak wielką-

- dla nich i dla wiotkiej sosny, dla tych , co byli tam z tobą i dla morza,

które jest co prawda potężne, ale bardzo samotne

- tak wielką, jakbyśmy wszyscy byli sierotami z tego samego domu, rozłączonymi
na zawsze

i zdanymi tylko na krótkie chwile widzenia w chlodnych więzieniach
współczesności.


Mów spokojniej: nie jesteś już młody, olśnienie musi pertraktować z tygodniami
postu,

musisz wybierać i rezygnować, grać na zwłokę i rozmawiać dlugo z wysłannikami
suchych krajów i spierzchniętych ust,

musisz czekać, pisać listy, czytać książki o pięciuset stronicach.


Mów spokojniej. Nie rezygnuj z poezji.

[Gość: k_a_j_o]

tu w lesie, gdzie sie zaszyłem, upały juz są :(((

* * *
Myślę o śmierci
jak o kochance
która minę
rozbraja
patrząc na ręce

/f.goldstein/

[Gość: marsha]

ha! Czesi dokopali Niemcom! :o)

*********************


Wisława Szymborska (z limeryków)

Jeden leśniczy w leśnej dziczy
(nazwisko,adres się nie liczy)
każdego roku(mniejsza z datą)
na trzeźwo (choć nie ręczę za to),
jak jeleń na polanie ryczy.

[Gość: k_a_j_o]

w sumie to az mi zal tego davida


w ciszy
wosk zlepia dłonie
liście na zimnej tafli
przykryły zdjęcie

minuty płoną
wiatr strąca ciszę i myśli

/zrajkowska-bujak/

[Gość: k_a_j_o]

Na stole
między sztućcami ręce i wzruszenie
spocony posiłek
i kubek blaszany pełen kaszlu
a wokół szmaciane lalki
trzymają się spojrzeniem
i ślinią się samotnie

/w.wyszynski/

[Gość: marsha]

Tadeusz Różewicz

„Korekta”

Śmierć nie poprawi

w zwrotce ani jednej linijki

to nie korektorka

to nie życzliwa pani

redaktorka



zła metafora jest nieśmiertelna



kiepski poeta który umarł

jest kiepskim zmarłym poetą



nudziarz po śmierci nudzi

głupiec zza grobu

jeszcze głupstwa gada

[Gość: Mimi]

Szósta rano

Tak jest lepiej. I nie traci się niczego z idealnej rozkoszy.
Pewnie bym oszalała, gdybyś mył zęby o szóstej rano,
miał zły humor, a może chroniczne zapalenie spojówek,
nie lubił Stinga na śniadanie,
bez sensu pił coca-colę,
obgryzał paznokcie -
Boże, co to za luksus mieć cię u innej kobiety.

H.G.

[Gość: k_a_j_o]

Wieczorne wiersze
Wiersze pisane wieczorem są smutne
przeważnie o starości lub cieniu
odchodzimy w nie z bólem
czekamy samotnie
opuszczeni

Wiersze pisane wieczorem to żal
jeszcze jedna zmarszczka
którą wygładzi dopiero poranek

Pisanie zmierzchem
atramentem czarnej nocy
ma swoja miarę
delikatność stąpania zegara za ścianą
zegara ciszy
upadku

Wiersz pisany wieczorem stygnie powoli
budzony jest czasem
jakąś klątwą gadającego domu
płaczem pękającej o dziesiątków lat ściany

Wieczorem pisane wiersze są prawdziwe
istnieją jak lampka
ten ich jedyny
niemy świadek narodzin
i smerci

Są sobą
czarne i wierne chwili tworzenia
przechodzą w noc z majestatem
płynnie
i syte koszmarem.

/a.lewicki/

[Gość: m*]

oj oj... a ja dziś tylko bezsennie pozdrawiam i gorąco i szczerze polecam
najnowszy spektakl Ad Spectatores, który dzis obejrzec miałam zaszczyt.
niezwykłe przedstawienie!
no i szukam nowej pracy,bo mam wojnę z debilowatym kierownikiem... ech życie :]

[Gość: -]

1. Chciałem zrozumieć wilka w lesie
Zaszyłem się samotnie w las.
I wiodłem wilkołacze życie
We wnyki wchodząc raz po raz.
Chciałem zrozumieć co ptak śpiewa
Dotknąć czasem rąbka chmur
Przesiadywałem więc na drzewach
Skończyło się porażką znów.
Minęła ma nudności pora
To było dawno, a od wczoraj

R. Mam ręce w kieszeniach
a kieszenie jak ocean
Powoli chodzę i rozglądam się.
Kieszenie jak ocean, a ręce mam w kieszeniach
dlatego wiem że żyję dobrze, wiem.

2. Była raz chwila uniesienia
I wchłonął mnie radosny tłum.
Poczułem z ludźmi serca drżenie
Lecz w oczach ich był tylko lód.
Kiedyś ujrzałem ranną zorzę
i wyciągnąłem do niej dłoń.
Tak blisko byłem głębin morza
W kałuży tkwiłem jednak wciąż.
Wynik doświadczeń i poznania
Oduczył mnie utożsamiania.

3. Patrzę na ludzi z brzegu, staję
A wielką wodę w piersiach mam.
Zaglądam w lustro ze spokojem
Bo wiem że to jest światła gra.
Gdy mi gorączka nagle skoczy
W kieszeniach mam dla pięści chłód.
Gdy na swej drodze śmierć zobaczę
Wykrzyknę ta ma lekki chód.
A póki co spacerologia
To moja jest ideologia.

[Gość: k_a_j_o]

Nawet w moim mieście
Śpię teraz
Jak podróżny.

/kyorai/

[Gość: uhm]

I. Bunin
Szalej


Szaleju mała się objadła,
Nudzi ją, główka jej opadła,
Twarz płonie, senność ją rozbiera,
Lecze sercu błogo, błogo, błogo:
Wszystko zagadką, wszystko trwogą
Dźwięk niepojęty zewsząd wzbiera

Nie widząc widzi coś innego,
Coś nieziemskiego, cudownego,
Nie słysząc słyszy, chwyta uchem -
Harmonia niebios gra bezkresna,
Wreszcie nieważka, bezcielesna
Do dom przywlokła się z pastuchem.

Z rana trumienkę zmajstrowali
I pokadzili, pośpiewali,
Matka szlochała... W wieko ćwieczki
Wbili, pod pachą ojciec potem
Na cmentarz poniósł ją za płotem
I to już koniec tej bajeczki?

[Gość: marsha]

Jonasz Kofta
"NIEBO I ZIEMIA"


Gdy niebo staje się podłogą
Traci przejrzystość, błękit , duszę
Niebo bezkarnie deptać mogą
Tylko kretyni lub geniusze
Tyle juz urzędniczych prób
Jak by z poezji zrobić krzesło

Zostawcie ziemi ciężar stóp
A niebu jego niebieskość

[Gość: marsha]

zakatarzona m*

************************


Antoni Marianowicz


Katar czatuje na tarasie,
Nie wie, na kogo rzucić ma się

Aż nagle skacze prosto na
Przechodzącego pana K.

A- psik!-oznajmia wnet pan K.
I do niedzieli już go ma.

[Gość: blady krętek]

O tym jak Witkacy zerwał stosunki z Worcellem.
Co do Worcella to pewnie mało kogo on zainteresuje, ale za to Witkacy jest
względnie popularny, więc pozwolę sobie zacytować treść pocztówki
(przedstawiającej Uniwersytet Lwowski) jaką Witkacy wysłał do Worcella.

„21 V 1938. Wielce Szanowny Lordzie Worcellu – Ptaszeczku mój tęczowy:
Niniejszym mój szef gabinetu skazuje Pana na dożywotnie niemówienie ze mną i
niepisanie do takowego. N a w e t nie udzielono w mojej Kancelarii prawa do
mięszania się, n a w e t życzliwego względnie do dyskusji, w której Moja
Dostojność i Moja, że tak powiem Centropępność będzie brała udział. Szlus.
Zapewnione zostały Panu pozory towarzyskie wraz z poborami i orderami: witanie
się, żegnanie się, kłanianie z bliska i z daleka, nawet zdawkowy uśmiech przy
takowych, ale ani mru mru. Wymiar kary jest surowy, ale sprawiedliwy. Kiedyś
poznasz, Lordzie Worcellu, straszne jej skutki – ale okropne słowo „za późno”
jedynym będzie Twym udziałem – złośliwości nie są udziałem Mojej Pikantności,
szczególnie w stos. do Pana.
Wyrok wykonano na Placu Zgody – Witkasiewicz.
Szanowny panie = (Taka jest forma pism oficjalnych).
Przesyłając odręczne pismo naszego Szefa i Dobrodzieja kreślimy się z
poważaniem – Współpracownicy firmy (S.I.W.) P. R. (ŁOPS)”.

Choć może to mało istotne ale zastosowane skróty powinno się (podobno)
odczytywać następująco:
P. R. = pozdrowienia rodzinne,
ŁOPS = wyrazy szacunku i przyjaźni dla Obojga Państwa.(?)

[Gość: uhm]

O, czesc, dawno Cie nie bylo

[Gość: marsha]

dziś wiersz dla: *
spotkanego w Pracoffni "bezsennego" kolegi Gawła
*i dla kolegi ze studiów,który na mój widok zakrzyknął: Marciu,Marciu, jak ty
to robisz,że kiedyś wyglądałaś staro,a teraz jak nastolatka, która zaczyna
dopiero studia , a nie jak osoba wchodząca w dorosłość :o)
*a przede wszystkim dla Anuli mej znikającej za godzin kilka w Londynie [złe
miasto! a fuj!] ech...
***************************************************


Jeremi Przybora

"Pieśń o wiośnie"


Kto sprawił ,że ptaszek zaśpiewał?
To wiosna!To wiosna!
Że krzewy zakwitły i drzewa?
To wiosna!To wiosna!
Kto tyle uczynił zieleni?
To wiosna!To wiosna!
Na ławkach rozrzucił tych leni?
To wiosna!

Kto smutki roztapia i śniegi?
Kto sypie fiołki? I piegi?
Kto wiatrem tak psoci sukienkom
I każe się wstydzić panienkom?
Kto puścił gołąbka w zaloty?
To wiosna!To wiosna!
Kto tyle uczucia wlał w koty?
To wiosna!To wiosna!
Kto pieśń dał słowikom miłośną?
To wiosna! To wiosna!
I - ludzkie westchnienia zaroślom?
Wiosna!Wiosna!

[Gość: Conrad]

> w Londynie [złe miasto! a fuj!] ech...

...
The air was dark above Gravesend, and farther back still seemed condended into a
mournful gloom, brooding motionless over the biggest, and the greatest, town on
earth.
...
And indeed nothing is easier for a man who has, as the phrase goes, "followed
the sea" with reverence and affection, than to evoke the great spirit of the
past upon the lower reaches of the Thames. The tidal current runs to and fro in
its unceasing service, croweed with memories of men and ships it had borne to
the rest of home or to the battles of the sea. It had known and served all the
men of whom the nation is proud, from Sir Francis Drake to Sir John Franklin,
knights all, titled and untitled - the great knights-errant of the sea. It had
borne all the ships whose names are like jewels flashing in the night of time,
from the "Golden Hind" returning with her round flanks full of treasure, to be
visited by the Queen's Highness and thus pass out of the gigantic tale, to the
"Erebus" and "Terror", bound on other conquests - and that never returned. It
had known the ships and the men. They had sailed from Deptford, from Greenwich,
from Erith - the adventurers and the settlers; kings' ships and the ships of men
on 'Change; captains, admirals, the dark "interlopers" of the Eastern trade, and
the commissioned "generals" of East India fleets. Hunters for gold or pursuers
of fame, they all had gone out on that stream, bearing the sword, and often the
torch, messengers of the might within the land, bearers of a spark from the
sacred fire. What greatness had not floated on the ebb of that river into the
mystery of an unknown earth!
...

[Gość: Gawel]

> dziś wiersz dla: *
> spotkanego w Pracoffni "bezsennego" kolegi Gawła

Niesamowite spotkanie, nieprawdaż ;) ?

> *i dla kolegi ze studiów,który na mój widok zakrzyknął: Marciu,Marciu, jak ty
> to robisz,że kiedyś wyglądałaś staro,a teraz jak nastolatka, która zaczyna
> dopiero studia , a nie jak osoba wchodząca w dorosłość :o)

Nie wiem jak wygladals na studiach, ale zdecydowanie potwierdzam druga
czesc wypowiedzi twojego znajomego :)

[nieskończoność]

w ciemnościach odwłok tego miasta
zapala się jaskrawie i cicho
wabi
zbudowany ze stacji benzynowej
i przyległego baru

dlatego Piasta do pełna proszę

z dala od sąsiednich stolików
które miejscowe Barbie oblepiły ciężko
wabiąc chwytami z kolorowych periodyków

pracujesz tu
dlatego nie jestem obcy temu miejscu
dlatego Piasta do pełna proszę

za chwilę obie wskazówki na ściennym zegarze
pokażą sufit
światło wyleje się z niedomkniętych drzwi
które są między tobą a mną

na razie kreślę palcem na stole leżące ósemki
- to wszystko co mam dla ciebie

KS

[Gość: ^*^]

"bo kiedy jest się Misiem o bardzo Małym Rozumku i myśli się o Rozmaitych Rzeczach, to okazuje się czasami, że rzeczy, które zdawały się proste, gdy miało się je w głowie, stają się całkiem inne, gdy wychodzą z głowy na świat i inni na nie patrzą"

[Gość: k_a_j_o]

Zaśnij
Zaśnij, moja kruszynko
Pośród swoich pluszaków.
Przytul misia i lalkę
Szepnij słówko do skrzatów.

Skrzaty czuwają cicho,
by nie przyszło złe licho.

Skrzaty sny twoje snują.
tęczowo je malują.

Skrzaty strzegą cię w znoju
w naszym dużym pokoju.

Zaśnij, moja kruszynko
a gdy zbudzisz się rano
skrzaty ci podpowiedzą
że kocham cię tak samo...
/es/

[Gość: k_a_j_o]

Bezszelestna ćma
Głaszcze aksamit nocy
Czas zgasić świecę.

/grass/

[Gość: puta delmonio]

Imagina que tienes la posibilidad de volver al pasado (un pasado cualquiera) y
cambiar algo. Imagina que viajas en el tiempo hasta 1492, te subes en una de
las carabelas (viajaba él en carabela?) con Colón a modo de tripulante, y una
vez aviste el nuevo mundo, lo convences de que todo es un espejismo producido
por la deshidratación... :S! Pues más o menos de eso (de cambiar el pasado, no
de descubrir América), va la película El efecto mariposa. Recomendada. Si bien
no es una obra de arte indispensable del cine contemporaneo, al menos como
curiosidad queda cool en nuestra videoteca. No cuento más para no fastidiar el
final, ya que el protagonista muere trágicamente :P

Más cosas. De la mano de la navegación friky de PaRaNoiKa, nos llega este
extraño corto en formato flash de procedencia dudosa... no sabemos mucho sobre
él... así que al grano:

[Gość: fly]

ale to film prod. USA, a nie hiszp.
tu jest tez po polsku: film.o2.pl/film/efektmotyla/
buenas noches! ;)

[Gość: m*]

a pod domem mym znowu kręca film...
**********************************************


Tadeusz Śliwiak
"CHŁÓD"


Czapkę zgubił
buty zostawił w lesie
zegarek utopił w jeziorze
szukał czego nie ma
chciał być ptakiem
ale powietrze służyło mu tylko
do oddychania
i łopotu chorągwi

zbliżał się do ludzi
na odległość ich cieni
ale tej granicy
nie umiał przekroczyć

zmarł tragicznie
na chłód cudzych serc
w drugiej polowie października

(1972 rok)

[Gość: m*]

rzuciłam pracę. jutro ostatni dzień. uff. dobra decyzja. a w sierpniu Tatry. a
poźniej znowu coś do popracowania znajdę...
ech...
:o)


*****************************************
Andrzej Poniedzielski

* * *

To juz ładnych tyle lat
jak do życia się przymierzam
nie wiem nic
nie umiem żyć
a zamierzam, a zamierzam

Kreślę znów poludnik Greenwich
i od nowa włączam czas
i jak dziecko na huśtawce
wołam Panie jeszcze raz
jeszcze raz

Jeszcze raz
niech przesypie się klepsydra gwiazd
i niech kosmos się obróci do mnie Słońcem
zanim coś
coś się znowu zacznie kończyć
jeszcze raz...

[Gość: człowiek niski]

bezszelestny aksamit nocy
głaszcze ćmę w swietle księżyca
...zgasła świca

[Gość: m*]

ja w rozjazdach wakacyjnych & "biznesowych"... a tu samotna "bezsenność"
klap...klap... :o(

************

[Gość: k_a_j_o]

wszyscy w rozjazdach :))) ale już niedługo jesień

gdy urodzisz dziecko
daj mu imię drzewa
wpisz w pamięć
silniej niż bliznę na korze
moje imię lub
to czym chciałem być


a gdy dziecko urodzisz
nie moje
imię drzewa daj mu
na drugie
niech się wspierają
o siebie
mnie wystarczy ich cień

/jp/

[Gość: marsha]

i ja też znikam wakacyjnie tatrzańsko...
*****************
Edward Pasewicz

Pieśń dla zbieraczy patyków

wszyscy dorośleją
śmierć jest naświetlona
wąskie gliniaste drogi
pojawiają się pod powieką
czyste są zamiary piasku
choć liście go nie znoszą
w naszej pościeli znalazłem
jajo smoka
bardzo się cieszę
z tej małej rebelii

odbezpieczę je kiedyś
ustawię reflektory
będę czysty bardzo
w świetle reflektorów
niczego nie przemilczę
powiem reflektorom
światło jest spokojem
nie wolno ciąć światła
ma wrażliwą skórę
głębokie korzenie

ta śmierć jest naświetlona
wtórują jej gałęzie
deszcz jej nie plami
jest czysta i sucha
niepotrzebna jest gaza
do zbierania wydzielin

pozostaniemy na ziemi
pozostaniemy na ziemi

[Gość: k_a_j_o]

ciężko zasnąć :)
________________

W barze nomadow
samotne sylwetki
schylone w chmurach
niebieskiego dymu
oczy zamglone
wpatruja sie w przestrzen
i ciszy zadne nie przerywa
slowo
blask dnia sie lamie w
niedopitym piwie i
splywa deszczem na
zielen plecakow

[Gość: k_a_j_o]

Zobaczyłam ptaka
Lecącego nade mną.
Jego imię-szczęście.

Przysiadł na moim ramieniu
Jego skrzydła delikatnie
Spoczęły na moich włosach.

Opowiedział mi historię
Którą słyszałam już wiele razy.

Historię mojego życia
I śmierci...

Jego oczy
Wskazały mi drogę
Do jego gniazda...

Gniazda
Uplecionego z gałęzi radości i nadziei

Gniazda
Pełnego drobnych okruszków
Szczęścia

To jego dom.

Zapraszał tam i mnie

Niesiona jego skrzydłami
Uleciałam wysoko
Ponad chmury niepewności

Zostałam tam,
Gdzie światłość
Panuje nad ciemnością.

A moje cierpienie
Pozostało nietknięte na Ziemi.

[Gość: marsha]

Czesław Miłosz

Portret grecki

Brodę mam gęstą, oczy przesłonięte
Powieką, jak u tych, co znają cenę
Rzeczy widzianych. Milczę, jak przystoi
Mężowi, który wie, że ludzkie serce
Więcej pomieści niż mowa. Rodzinny
Kraj, dom i urząd publiczny rzuciłem,
Nie żebym szukał zysku albo przygód.
Nie jestem cudzoziemcem na okrętach.
Twarz pospolita, poborcy podatków.
Kupca, żołnierza, nie różni mnie w tłumie.
Ani się wzbraniam oddać cześć należną
Miejscowym bóstwom. I jem to co inni.
Tyle wystarczy powiedzieć o sobie.

Washington D.C., 1948

[Gość: magician]

czeslaw milosz
[']

[Gość: k_a_j_o]

Gra ja

cicho
cicho sza
gra
ćma
w środku miasta
ja
bez dna
nie wolno się snuć
splunąć
truć
puchną księżyce
na łamach kałuż
bruk zastanawia
pieści
odstawia
do śpiących izb
szufladek
ciżb

w zagojonym sercu
w środku miasta
cicho
cicho gra

ja

/duda/

[Gość: matylda]

Czesław Miłosz

Dar

Dzień taki szczęśliwy.
Mgła opadła wcześnie, pracowałem w ogrodzie.
Kolibry przystawały nad kwiatem kaprifolium.
Nie było na ziemi rzeczy, którą chciałbym mieć.
Nie znałem nikogo, komu warto byłoby zazdrościć.
Co przydarzyło się złego, zapomniałem.
Nie wstydziłem się myśleć, że byłem, kim jestem.
Nie czułem w ciele żadnego bólu.
Prostując się, widziałem niebieskie morze i żagle.

[Gość: marsha]

(...)Być uwielbianym albo odrzucanym
sam wybrał taką drogę
Nigdy pośrodku
(...)
Zbyt dobrze wiedział
że nie wie o najważniejszym
i wiedzieć nie może
(...)

j.hartwig

[Gość: marsha]

Pijte vodu
pijte pitnou vodu
pijte vodu
a nepijte rum

Jeden smutný ajznboňák
pil na pátém nástupišti ajerkoňak
huba se mu slepila
dýzl lokomotiva ho zabila

Pijte vodu ...

V rodině u Becherů
pijou becherovku přímo ze džberů
proto všichni Becheři
mají trable s játrama a páteří

Pijte vodu ...

Pil som vodku značky Gorbatschow
a potom povedal som všeličo a volačo
vyfásol som za to tri roky
teraz pijem chlorované patoky

Pijte vodu ...

Jesteśmy chłopci z Warszawy
jeżdżimy pociągiem za robotą do Ostrawy
cztery litry wódki a mnóstwo piw
po prostu bardzo fajny kolektyw

Pijte vodu ...

Jedna paní v Americe
ztrapnila se převelice
vypila na ex rum
poblila jim Bílý dům

Pijte vodu ...

j.nohavica

[Gość: k_a_j_o]

gorace pozdrowienia dla bezsennych z bardzo deszczowej holandii :*

Wystarczy odsunąć doniczki,
kwiaty tu nic nie zawiniły,
zgiąć kolana przed parapetem
w ostatnim akcie pokory
i sennie poszybować w spokój
/jij/

[Gość: marsha]

szczęścia nie potrzeba posiadać, szczęściem się jest;
cokolwiek kończy się między ludźmi, w ogóle się nie zaczęło.
[stachura]

[Gość: gawel]

Jak stachura to ja tez skorzystam :)

"Czym jest materia ? Jaka jest jej definicja?
Jezeli chesz definicji, to ja masz, materia jest glina
w dloniach garncarza, a garncarzem jest glina"

Fabula rasa

[Gość: Scorpions]

Time, it needs time
To win back your love again
I will be there, I will be there ...
Love, only love
Can bring back your love someday
I will be there, I will be there ...

Fight, baby I fight
To win back your love again
I will be there, I will be there ...
Love, only love
Can break down the walls someday
I will be there, I will be there.

If we'd go again all the way from the start
I would try to change things that killed our love
Your pride has built the wall so strong that I can't get through!
Is there really no chance to start once again?
I'm loving you

[Gość: k_a_j_o]

wlasnie przed chwila przywalila mu z drewniaka...
napisalbym wiecej ale mnie wyganiaja... :(

[Gość: marsha]

kajo! wracaj już z kraju drewniaka, tulipanów i depresji! nowe spektakle AdSp
czekają! :o)
ciepło pozdrawiam
m*
ps-a dlaczego Amsterdam idealny dla mnie? :]
******************************

Jan Twardowski

"PROŚBA"

Sam nic nie czyniłem dobrego
ani mniej ani więcej
to tylko anioł rozdawał
czasami przez moje ręce
kochać też nie umiałem
wiernie ani niewiernie
ktoś inny lepszy
kochał przeze mnie
dogmatów nie rozumiałem
rano , w południe , w nocy

ufam że wytłumaczysz
kiedy mi zamkniesz oczy

[Gość: k_a_j_o]

dlacego dla marshy? bo miasto sztuki, malarzy, teatrow czyli cos jak
wyspianskiego musl" bo teatr mój widze ogron..." czyli nie tylko słowo ale
rowniez obraz muzyka... marsha pasowałaby tam ... ale to tylko moja opinia i
pewnie nacechowana bleami :)... w kazdym razie wrocilem z krainy depresji do
najpiekniejszego miasta na swiecie :)

byl taki dzien,
ze ludzie skakali sobie do gardel
był taki dzien, ze wszyscy deklarowli milosc
byl taki dzien, ze wszyscy...

ale czy to wazne gdy on ...był????

jest taki dzien, ze ja i ty...
tak jest taki czas...nie zmarnujmy go
nie patrzmy w tył

[Gość: marsha]

Ks. Jan Twardowski
„Telefon milczy”


Telefon milczy
Jedna tylko filiżanka na stole
Róża niczyja
Serce daleko bo obok
Prawda tak jasna że nieludzka
Kalendarz się nie spieszy
Nawet fiołek na odczepnego
Jeszcze jest ale świata już nie ma
Aniele Boży Stróżu Mój
Zmówmy pacierz
Bo miłość nie żyje

[preike]

jak możesz tak pisać mieszkając gdzie mieszkasz. W mieście gdzie na ulicach
czuje się miłość, gdzie ludzie są jeszcze Ludzmi i potrafią bezinterosownie
uśmiechnąć się do Ciebie.

[Gość: marsha]

Andrzej Poniedzielski
Pamiętamy


Pamiętamy?
...ten pośpieszny ,opóźniony
pociąg nasz do Bóg-wie -czego
wiezie nas, niesie nas tak od Tego do Owego
na bezdechu, na uśmiechu
(taka najmodniejsza moda)
...pamiętamy,pamiętamy o ogrodach.

W tym pospiesznym , w oknamgnieniu
Ledwo Jest coś, a już Było
mignie sen , czasem sens
nieraz chyba nawet milość
po kieszeniach mamy chustki
smutnych westchnień typu-'SZKODA..."
...pamiętamy , pamiętamy o ogrodach.

my w pośpiesznych, opóźnionych
w samochodach,mimo -chodach
Pamiętamy
pamiętamy?
...pamiętamy o ogrodach

Z bezczelnościa młodych wróbli
na frontowych życia schodach
pamiętamy,
pamiętamy o ogrodach.

Bo bywają ludzie , którzy
są jak Święta
równie trudno jest zapomnieć
co pamiętać.

[Gość: uhm]

Dziesięć małych Murzyniątek
Jadło obiad w Murzyniewie,
Wtem się jedno zakrztusiło -
I zostało tylko dziewięć.

Dziewięć małych Murzyniątek
Poszło spać o nocnej rosie,
Ale jedno z nich zaspało -
I zostało tylko osiem.

Rzekło osiem Murzyniątek:
Ach, ten Devon - to jest Eden,
Jedno z nich się osiedliło -
I zostało tylko siedem.

Siedem małych Murzyniątek
Chciało drwa do kuchni znieść;
Jedno się rąbnęło w głowę -
I zostało tylko sześć.

Sześć malutkich Murzyniątek
Na miód słodki miało chęć,
Jedno z nich ukłuła pszczółka -
I zostało tylko pięć.

Pięć malutkich Murzyniątek
Adwokackiej chce kariery.
Jedno się odziało w togę -
I zostały tylko cztery.

Cztery małe Murzyniątka
Brzegiem morza sobie szły,
Jedno połknął śledź czerwony -
I zostały tylko trzy.

Trzy malutkie Murzyniątka
Poszły w las pewnego dnia;
Jedno poturbował niedźwiedź -
I zostały tylko dwa.

Dwu malutkim Murzyniątkom
W słońcu minki coraz rzedną...
Jedno zmarło z porażenia -
I zostało tylko jedno.

Jedno małe Murzyniątko
Poszło teraz w cichy kątek,
Gdzie się z żalu powiesiło -
Ot, i koniec Murzyniątek.

skaoczmi

[Gość: michalek]

Bezsenność

[Gość: uhm]

"- Baran.
- Kto?!
- Chmura jak baran.
- Aha.. A tam po lewej.. też jak baran."

("Noz w wodzie")

[Gość: k_a_j_o]

"Patrz, tyle, kurwa, dróg budują, a nie ma dokąd pójść" - to Janek Himilsbach

[Gość: marsha]

Jeremi Przybora

"ZIMY ŻAL"

Wiosna, wiosna już w powietrzu,
człowiek,kwiat i ptak ją przeczuł.
Ile do niej jeszcze dób-liczą usta,pąk i dziób.
A ja wcale nie w zapale i zachwytem się nie palę,
bo mi- starszy jestem czym- tym bardziej szkoda zim.

Zima trudna, zima brudna, zima nudna- żaden bal.
Zima ziębi, zima gnębi,ale zimy, zimy żal.
Zima mrozi,zima grozi,nie dowozi, w zaspach tkwi.
Ale mimo zmartwień z zimą-żal tej zimy, zimy mi.

Mało co mnie bawi w zimie-ani zamieć, ani wymieć.
A w zakresie łyżew, nart- mi nie dopisuje hart.
Kiedy mróz na rtęć napiera i wypiera niżej zera-
Już cholera trzęsie mnie! A jednak myślę że

zima trudna...itd

Skąd po zimie moje żale?Nie szaleję w karnawale.
Czemu żegnam w moll, nie w dur nienajlepszą z roku pór?
Może to mnie właśnie smuci,że ta sama już nie wróci,
że z szelestem zdartych dat upłynął życia szmat...

Życie trudne , życie żmudne , życie nudne- żaden bal.
Życie ziębi , życie gnębi , ale życia , życia żal.
Życie mrozi, życie grozi, nie dowozi, w zaspach tkwi,
Lecz choć- tycia
radość z życia-
żal jest życia, życia mi.

[Gość: m*]

Cyprian Kamil Norwid

"Ciemność"


Ty skarżysz się na ciemność mojej mowy;

- Czy też świecę zapalałeś sam?

Czy sługa ci zawsze niósł pokojowy Światłość?...

...patrz - że ja cię lepiej znam.

Knot gdy obejmiesz iskrą, wkoło płonie,

Grzeje wosk , a ten kulą wstawa,

I w biegunie jej nagle płomień tonie;

Światłość jego jest mdła- bladawa - -

Już- już mniemasz ,że zgaśnie, skoro z dołu

Ciecz rozgrzana światło pochłonie - -

Wiary trzeba- nie dość skry i popiołu...

Wiarę dałeś?...patrz...patrz..., jak płonie!...


Podobnie są i słowa me, o! człeku,

A ty im skąpisz chwili marnej,

Nim , rozgrzawszy pierwej zimnotę wieku,

Płomień w niebo rzucą , ofiarny...

[Gość: m*]

Jan Brzechwa

Słowa proste

Moje serce pełne ciemnych zawiłości
Zapragnęło odpoczynku i milości,

Zapragnęło słow zwyczajnych, sercu milych,
Rymów prostych, nie wymyślnych, nie zawiłych.

Jest na świecie tyle ładnych smutnych dziewcząt,
Co oczami stęsknionymi patrzą zewsząd-

Może wezmę sobie jedną i ukoję
Dwa samotne popołudnia:jej i moje.

Powiem tylko :"To jest nasze popołudnie"
Ona tuląc sie odpowie:"Ach, jak cudnie!"

Oto slowa takie proste, nie zawiłe,
Sam je sobie właśnie dzisiaj wymyśliłem.

[Gość: k_a_j_o]

/stani/
"krzywe lustro"

nie, tu jej nie było
to był tylko sen

tylko zaszeleściła
jej sukienka
zefirowa bryzą
kiedyś o zmierzchu

nie, tu jej nie było

tylko zapaliła się dusza
latarnią

kiedyś
na rufie nocy

i śmiechem czerwcowym
zadrżała oniemiała cisza

nie, nie było jej

chyba, że przeszła na palcach
pewna swego wdzięku

nie, nie było jej

...ale poczekaj...

słychać stuk...

słyszysz?...woła mnie...

...nie, to tylko serce się tłucze...

to tylko boli dusza...

nie, jej tu nie było...

...ale, posłuchaj...

...nie ...to tylko spadła gwiazda
tracąc życie
w zbyt szybkim locie

nie, tu jej nie było...

nie, nie kochała mnie...

...ale poczekaj...
...słyszysz...

nie... to tylko serce pękło...

[Gość: m*]

Jonasz Kofta


"TRZEBA MARZYĆ"


Żeby coś się zdarzyło
Żeby mogło się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć

Zamiast chuchać na zimne
Na gorącym się sparzyć
Z deszczu pobiec pod rynnę
Trzeba marzyć


Gdy spadają jak liście
Kartki dat z kalendarzy
Kiedy szaro i mgliście
Trzeba marzyć
W chłodnej pustej godzinie
Na swój los się odważyć
Nim twe szczęście cię minie
Trzeba marzyć


W rytmie wiecznej tęsknoty
Wraca fala do plaży
Ty pamiętaj wciąż o tym
Trzeba marzyć
Żeby coś się zdarzyło
Żeby moglo się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć

[Gość: m*]

moim sąsiadem jest anioł
on strzeże ludzkich snów
dlatego wraca późno do domu
na schodach słyszę dyskretne kroki
i szelest
zwijanych skrzydeł
on rano staje w moich drzwiach
otwartych na oścież
i mówi:
twoje okno znowu
świeciło długo w noc

[Gość: uhm]

noc
dopala sie zarowka w lampce
lamentuje nad uchem komar
a ja jak Józio z wiadomej powieści
wróciłem do szkoły

Niby jako nauczyciel, ale...

Nigdy tak nie pragnąłem nadejścia weekendu jak dziś, każdy dzień jak miesiąc się wlecze.

Ratunku..! Podpieram powieki zapałkami, ale zaraz się połamią i nie dokończę krzyżówki dla moich zdemoralizowanych podopiecznych

tom waits - real gone

[Gość: uhm]

Jezus Maria - nowa plyta Toma "Real gone" juz jest dostępna (oczywiście nielegalnie - premiera w pazdzierniku)! Szukam własnie szczęki gdzieś pod stołem, tak mnie zmieżdżyła - to najlepsza jego rzecz od 1985-tego! Płyta roku, nie ma co.

[Gość: uhm]

Gość portalu: uhm napisał(a):

> zmieżdżyła

zmiażdżyła oczywiście.

05. Tom Waits - [Real Gone #05] Don't Go Into That Barn [5:22]

[Gość: (btw)]

www.rottentomatoes.com/m/down_by_law/
CAST & CREW
Tom Waits, John Lurie, Roberto Benigni
Directed by Jim Jarmusch

BEZSENNOŚĆ

[Gość: m*]

Ewa Lipska
KRAKÓW

Co wiem o moim kraju?
Niepełnosprawny obłok
zatacza się nade mną
kiedy przekraczam granicę
i włączam radio w samochodzie.
Prawicowy faszysta tęskni za Hitlerem.
Grzeszna modlitwa na liście przebojów.

Podziwiam ręcznik pola.
Semickie rysy gór.
Pospolite życie miasteczek.
Wyraziste cechy zachodu słońca.

Co wiem o moim kraju?
Nadlatują dzwony
i biją na alarm.
Chwieje się wieczór
kiedy dojeżdżam do miasta.

Do miasta
za którym tęsknię
a moi przyjaciele mówią:
na szczęście jest szczęście
i można tu żyć.

[Gość: m*]

Wislawa Szymborska
"Chmury"

Z opisywaniem chmur
musiałabym się bardzo pospieszyć-
już po ułamku chwili
przestają być te, zaczynają być inne.

Ich właściwością jest
nie powtarzać się nigdy
w kształtach, odcieniach,pozach i układzie.

Nie obciążone pamięcią o niczym,
unoszą się bez trudu nad faktami.

Jacy tam z nich świadkowie czegokolwiek-
natychmiast rozwiewają się na wszystkie strony.

W porównaniu z chmurami
życie wydaje się ugruntowane,
omalże trwałe i prawie że wieczne.

Przy chmurach
nawet kamień wygląda jak brat,
na którym można polegać,
a one, cóż, dalekie i płoche kuzynki.

Niech sobie ludzie będą , jeśli chcą,
a potem po kolei każde z nich umiera,
im, chmurom nic do tego
wszystkiego
bardzo dziwnego.

Nad całym twoim życiem
i moim, jeszcze nie całym,
paradują w przepychu, jak paradowały.

Nie mają obowiązku razem z nami ginąć.
Nie muszą być widziane,żeby płynąć.

[Gość: m*]

JEŚLI CHCESZ ŻYCZYC CZEGOŚ REALNEGO - NIE ŻYCZ SZCZĘŚCIA.
św. Augustyn.