Dobrze, ze jesteście...

[gusia_78]

Bardzo rzadko piszę ale codziennie Was czytam. Miło jest mi pomyśleć, że nie
jestem sama ze swoimi smutkami, nie tylko ja doszukuję się objawów ciąży,
robię testy owulacyjne, wyliczam w kalendarzu termin najbliższej miesiączki a
po rozczarowaniu płaczę ze złości, ze znowu nic. To rodzaj takiej zbiorowej
psychoterapii myślę, ze pomocnej dla każdej z nas. A jeśli, którejś z Was
test wychodzi pozytywny to u mnie wzrasta tylko radość i nadzieja...że to
może ja następnym razem.....
Kiedyś myślałam, że nie ma na świecie nic prostszego jak „spłodzić malucha”.
Pamiętam liceum i ten ciągły strach aby nie skończyło się ciążą aby nie
pokrzyżować sobie życia. Teraz to wszystko przewartościowało się. Myślę, ze
od momentu kiedy spotkałam swojego obecnego męża. To było 5 lat temu, miłość
od pierwszego wejrzenia, coś w duszy powiedziało mi to będzie ojciec mojego
dziecka. Już od dawna jest moim mężem a dziecka nie widać...pewnie za bardzo
tego chcę...Cóż a może tak jest, ze im bardziej czegoś pragniemy tym później
to marzenie się spełnia aby radość była tym większa i intensywniejsza. A może
to nie my ale dziecko samo decyduje kiedy ma przyjść na świat. Może to głupie
ale wierzę w tę teorię.
Przepraszam, ze tak przynudzam ale myślę, że gdzie jak gdzie ale u Was znajdę
zrozumienie.
Pozdrawiam
Agnieszka

[kattrin1]

Agnieszko zawsze i o każdej porze jesteśmy tu po to by sie wspierac)))
Przeżywamy razem sukcesy i niestety porażki. Nie przynudzasz, nawet tak nie
mysl!!!))) Miej nadzieje, zobaczysz swoje upragnione II kreseczki, życzę Ci
tego z całego serduszka)))

Trzymaj sie mocno i częsciej pisz co u Ciebie. Pozdrawaim cieplutko, Kasia

[gusia_78]

Dzięki Kasiu za miłe słowa. Tobie życzę tego samego oby jak najszybciej
Pozdrówka

[oolga1]

Dopadła Cię widać chandra jesienna, ale głowa do góry trzyba mocno wierzyć , że
październik będzie nasz (ja dopiero zaczynam, ale wierzę że się uda) i Twój też
i jeśli nie wiosną, to może latem będziesz mogła obnosić dumnie wieeelkie
brzucho.
Trzymaj się cieplutko i nie dopuszczaj złych myśli, a cuda same się zdarzą.
Pozdrowienia

[mamka22]

Wiesz gusia,
Twój list jakoś mnie podbudował. I masz rację, tez się cieszę, że tu wszystkie
jesteśmy i słuzymy sobie pomocą.
I oby tak było dalej. dziekuję wam dziewczyny, kobietki, babeczki.
Nasze marzenie o II kreseczkach na pewno się spełni - jestem tego pewna!!!

mamka

[gusia_78]

Macie rację wczoraj nie byłam w najlepszym nastroju ale cieszę się, że moje
zwierzenia mogły wprawić kogoś w lepsze samopoczucie. Grunt to "pozytywne
myślenie" jak to powtarza zawsze mój mąż niepoprawny optymista, któremu chyba z
tego własnie powodu wszystko (albo prawie wszystko) się udaje.
Dziękuje Wam wszystkim za miłe słowa. Wiadomo, ze łatwo jest nam zwierzać się
tak anonimowo zresztą nasi znajomi, rodzina, często nas tak nie zrozumieją
majac w danej chwili inne pragnienia i dążenia. No może poza naszymi drugimi
połówkami..Dlatego o moim "małym dramacie" poza moim mężem i Wami nikt
absolutnie nie wie.
Co jest jeszcze dla mnie ważne to fakt, że jak czytam niektóre posty to
myślę "kurczę jakbym to ja pisała" albo jakby autorka czytała w moich myślach.
To tez jest jakaś wspólnota duchowa.
Pozdrawiam Was wszystkie serdecznie

[mamka22]

Gusia,
Tak właśnie jest. I to co napisałaś, to tak jakbyś czytała w moich myslach. To
wszystko mi też chodzi po głowie.
I wiesz, o moich "tęsknotach za II kreseczkami" też wie tylko mężulek i Wy!!!!!
Nawet nie chcę myśleć co by było, gdyby znajomi i rodzina wiedzieli!! Istny
koszmar, te comiesięczne dopytywania się: "Czy już, czy już wam sie udało?.
Nie? Dlaczego? A może coś z Wami nie tak. A może powinniście pójśc do lekarza".
To byłby dopiero istny koszmar, wtedy dopiero bym sie zdołowała.
A tak mam Was i możemy o wszystkim pogadać i przede wszystkim jesteśmy
anonimowe , i żadna drugiej nie wyśmieje, a wręcz przeciwnie - zrozumie,
pocieszy i doradzi.

Dziękuję Wam za to i Tobie Gusia, że mi to uświadomiłaś. Życzę Ci nieopisanej
radości przy odkryciu II kreseczek.

Mamka

[gusia_78]

Dziękuję, oczywiscie wzajemnie
Dokładnie tak jak piszesz, gdyby komuś powiedzieć znajomi i rodzina dopytywali
by się, może i w dobrej wierze i "dopingowali" starania ale myślę,że wywarłoby
to wręcz odwrotny skutek.
Z drugiej jednak strony na mój depresyjny charakter to forum też wpływa
negatywnie, dziewczyny piszą o problemach hormonalnych a ja oczywiscie
zamartwiam sie czy nie mam identycznych albo piszą o swoich dramatach
związanych z utratą dziecka a ja jestem wtedy przekonana, ze mnie czeka to samo.
Nie mogę się jednak powstrzymać aby tu nie zaglądać, bo jednak dużo więcej Wam
zawdzięczam a reszta to są jakieś moje rojenia z którymi sama powinnam dać
sobie radę.

[niecierpliwa78]

Kochana Gusiu,
widzę, że nawet pewne cechy charakteru mamy podobne. Ja również jestem
negatywnie do wielu rzeczy nastawiona, powiedziałabym nawet, że jestem panikarą
i histeryczką! Niektóre posty sprawiają, że zupełnie tracę nadzieję i chyba nie
jest wskazane, żebym tu zaglądała. Ale od kiedy znalazłam tę stronę (jakieś
trzy dni temu) to nie mogę się powstrzymać aby tu nie zajrzeć choć na chwilkę -
ciągle wyganiam męża od komputera! A jak już w końcu uda mi się i fasolka
zamieszka w moim środku to chyba powieszę się nogami do góry, żeby nie wypadła!
Ale to głupie...

[gusia_78]

Droga koleżanko niecierpliwa tu pisze druga niecierpliwa, która już któryś raz
dzisiaj również odgoniła męża od kompa aby coś tutaj napisać Pomyśleć jesteś
pewnie gdzieś daleko i robisz właśnie dokładnie to samo co ja... Sadząc z
nicka to pewnie jesteś mojego rocznika?
Ja byłam na tym forum od powstania (to był chyba kwiecień) przez jakieś 2 m-ce,
potem tu niezaglądałam, bo się nie starałam, miałam zmienić pracę i.t.p.ale w
końcu wróciłam tu ponownie w zeszłym m-cu. I podobnie jak u Ciebie czytanie
niektórych postów na tym forum nie jest wskazane dla mojego zdrowia
psychicznego A teraz powinnyśmy myśleć tylko pozytywnie !!!
Ale w ogóle dziewczyny tu są super, taka "internetowa grupa wsparcia". Już mi
lepiej chociażby ze względu na fakt, że teraz koresponduję z Tobą

Widzę ze zebrał sie tu rocznik 78

[kattrin1]

Ja też z tego rocznika i melduje sie zawsze, by wesprzec, wysluchać i pomóc,
jesli oczywiscie bede umiała)))
Pozdrawiam cieplutko, Kasia

Też jestem z 78 :-)

[mamka22]

Kurcze,
Też jestem z 78-go. Ale fajnie, że mamy podobnie.
Przynajmniej nie czuje się tak staro , jak na starania.

Pozdrawiam Was.

Mamka

[gusia_78]

No stare to nie jesteśmy. Ale płodność u nas już nie jak u 16-tek niestety.
Jeśli chodzi o wyżalanie na forum swoich smutków to również polecam sie na
przyszłość.

A ja z 76!!!

[tromysza]

I chcecie, zeby wpadla w totalne kompleksy i poczula sie staro, he?

[niecierpliwa78]

Dziewczyny miejmy nadzieję, że to będzie szczęśliwy rok dla rocznika 78... i
naturalnie 76!!!

[asiak78]

Witam! Zalogowałam się specjalnie dla tego postu po kilku miesiącach biernego
uczestnictwa w Forum, bo jak widać, też jestem z 78 I też się staram.
Trzymam kciuki za II krechy dla nas wszystkich!!! PA

[gaja26]

Jak się już zebrał babiniec z rocznika '78 to nie zwlekam tylko dopisuję się i
ja! Ponieważ wierzę, że w życiu nic nie dzieje się przypadkowo ...
niecierpliwie czekam na maluszka i wierzę, że "po coś" to czekanie jest. Czasem
sobie myślę, że w następnym miesiącu napiszę, że "Kochane udało się!!!", "Mam
swoje upragnione II kreseczki!!" etc. i potem tak kolejno każda z Was (Nas) i
będziemy takimi cudownymi mamami z upragnioną, wyczekiwaną kruszynką! A potem
będziemy przechodziły na wątek "w oczekiwaniu", "emama" itd. i tu też będziemy
zaglądać, żeby mówić za parę lat kobitkom, że my też tak czekałyśmy i załamane
byłyśmy nie raz, ale się udało!
Całusy dwudziestkiszóstki (i dwudziestkiósemki też)! Cudowny wiek! Piękne czasy
i piękne życie! A jaka przed nami cudowna przyszłość...mmmm
Buziaki - Kasia

Wrozka

[tromysza]

Jest taka jedna do ktorej chodza wszystkie moje kolezanki. Jedna dlugo nie
mogla zajsc w ciaze. ta jej powiedziala, ze bedzie miala dwie dziewczynki.
SPRAWDZILO SIE. Itd. Zapisalam sie do niej dzisiaj na 17. (juz kiedys bylam: b.
duzo sie sprawdzilo). Troche sie boje. Chce ja zapytac, kiedy mi sie uda, ale
nie wiem czy jest sens. boje sie

[magdulka26]

Ja bym tez poszła do wróżki ).Raz już byłam ale to było daaaawno
temu.Powiedziała że będę miała 2 dzieci ,czekam aż ta wróżba sie sprawdzi.Ja
już borykam sie 6/7 cykl sama nie wiem ,można sie pogubić czasem.Dziś 10 dc i
czekam na wieczorne staranka ).Trudno jak się nie uda w październiku to
trzeba będzie w listopadzie się starać i aż do skutku.Nie będę ubolewać nad
moją koleżnką @@@.Ja mnie tak bardzo lubi to co ja jej moge zrobić ,jak sie jej
pozbyć na 9 m-cy znacie sposób ))


Chcę zajść tak jak słoneczko