samemu na koncert?

[hotel_zacisze]

Czy zdarzylo sie wam wybrac samemu a nie w towarzystwie znajomych na koncert?
Czy to jest naprawde takie straszne jak mi sie wydaje, tzn. nie ma co ze soba
zrobic, ludzie sie gapia itp?

[dziewczyna_mickiewicza]

nie, to nie jest takie straszne:) sama na koncercie bylam moze dwa razy, ale
oba byly niesamowite - w takich przypadkach zapomina sie o wszystkim i liczy
sie tylko muzyka:)

[mr.glam]

bywałem, zwłaszcza, że kiedyś w gazecie pracowałem, potem recenzowałem i nie
zawsze dało się skombinować towarzystwo. jeśli się lubi artystę i ma się przy
sobie piwo to można przeżyć, u mnie tak było np z Kayah. ale generalnie trochę
nieswojo i smutno.

[theagata]

hotel_zacisze napisał:

> Czy zdarzylo sie wam wybrac samemu a nie w towarzystwie znajomych na koncert?

tak. 21. czerwca 2005r. na koncert The Mars Volta w Stodole.

> Czy to jest naprawde takie straszne jak mi sie wydaje, tzn. nie ma co ze soba
> zrobic,

to chyba zależy od tego po co idziesz na koncert - dla muzyki czy dla
towarzystwa.
ja poszłam specjalnie sama, żeby nikt mi nie przeszkadzał w przeżywaniu tego
niesamowitego wydarzenia, żeby się nie przejmować czy znajomym się podoba czy
nie, nie interesowały mnie opinie innych w trakcie koncertu. dla mnie
najważniejsza była muzyka.

>ludzie sie gapia itp?

owszem patrzą, na scenę. tylko muzycy są oświetleni. publiczność tonie w
ciemnościach, a każdy widz/słuchacz ginie w tłumie.

[mr.glam]

theagata napisała:

> to chyba zależy od tego po co idziesz na koncert - dla muzyki czy dla
> towarzystwa.
> ja poszłam specjalnie sama, żeby nikt mi nie przeszkadzał w przeżywaniu tego
> niesamowitego wydarzenia, żeby się nie przejmować czy znajomym się podoba czy
> nie, nie interesowały mnie opinie innych w trakcie koncertu. dla mnie
> najważniejsza była muzyka.


rozumiem. ja mam inaczej nieco. koncert z samej natury nie jest dla mnie
przeżyciem intymnym, tylko stadnym. intymność mam głównie przy płytach. a na
koncercie liczy się moc tłumu, wspólne przeżywanie. i najlepiej zrobić to z
bliskimi sobie ludźmi. choć oczywiście różne bywają koncerty, czasem udaje się
zbudować intymniejszą atmosferę.

[janek0]

hotel_zacisze napisał:

> Czy zdarzylo sie wam wybrac samemu a nie w towarzystwie znajomych na koncert?
> Czy to jest naprawde takie straszne jak mi sie wydaje, tzn. nie ma co ze soba
> zrobic, ludzie sie gapia itp?
Owszem, zdarzyło mi się. Nie, nie jest to straszne, chociaż ze znajomymi lepiej.
Zależy to chyba też od rodzaju muzyki, a jak koncert jest do niczego, to zawsze
można powyśmiewać się z artysty. ;)

Dla pocieszenia dodam, że ostatnio na Liars sporo ludzi było wyraźnie samych, a
jeden agent to nawet przyszedł dużo wcześniej, wyjął książkę i przez dobre pół
godziny przed koncertem... czytał. (!)

[aimarek]

janek0 napisał:

> jeden agent to nawet przyszedł dużo wcześniej, wyjął książkę i przez dobre pół
> godziny przed koncertem... czytał. (!)

Też tak czasem robię. Przychodzę dużo wcześniej, zgarniam jakiś dobry stolik,
kupuję piwo, wyjmuję marlboro, Foucault lub Wittgensteina i czekam aż przysiądą
się jakieś 9.0 z kulturoznawstwa.
Ale ogólnie chodzenie na koncerty samemu jest spoko. Właściwie ostatnio w 75%
przypadków przychodzę solo, bo tak się jakoś składa, że zazwyczaj jest to muzyka
na tyle nieprzyswajalna dla moich znajomych, że mało kto jest zainteresowany.
Oczywiście gorzej jeśli koncert jest "stojący" i zaczyna się np. z dwugodzinną
obsuwą. Wtedy faktycznie idzie się pochlastać.

[braineater]

podobnie do Aimarka. Mało kto chce chodzic na te koncerty co ja, a przecież nie
będę na chama ciągnął żony ze sobą, jak jej jazzujący i noisujący panowie nie
pasują.
Z tym, że Kattovittz są na tyle prowncjonalną wiochą, ze na koncerty muzyki
niskoprzyswajalnej przychodzi w sumie non-stop ta sama ekipa (Settembrini, ja i
jeszcze 3/4 kolesi:), więc prędzej czy później się ludzie zaczynają rozpoznawać
i ze soba gadać.
A bycie samemu na koncercie jest w sumie całkiem fajne, bo nie ma rozpraszaczy
towarzyskich i mozna się wsłuchac.

P:)

[tomash8]

Nie raz mi się zdarzało. Przecież nie odpuszcze sobie jakiegoś występu tylko
dlatego że nikomu sie dupy nie chce ruszyć:]Raz byłem nawet na koncercie na
którym sprzedano aż jeden bilet :D(oczywiście było troszke więcej ludzi niż ja -
kilku barmanów i paru znajomych kapeli:) )



www.vegetariancorpse.prv.pl
ancora.ovh.org/

[ilhan]

Właściwie chyba mi się nie zdarzyło :|
Ale nie, nie miałbym żadnych oporów.

[d84]

Ja prawie nie chodzę, ale jeśli już to właśnie samemu. Powód jest taki jak u
reszty - zerowe zainteresowanie otoczenia :>

[polleke]

Chodzenie na koncerty wg fajności:

1. w dobrym, nieprzypadkowym towarzystwie - mistrzostwo
2. w pojedynkę – nie mam z tym problemu i raczej nie zostanę w domu tylko
dlatego, że nikt nie chce iść/jechać ze mną. Jedyny mankament to oczywiście
obsuwy, zwykle wtedy spożywam więcej alkoholu niż gdybym była w grupie choćby
dwuosobowej (czyli dwa piwa zamiast jednego, heh). Ale można sobie radzić na
wiele sposobów: kiedyś zagadnął mnie młody człowiek, też przyszedł sam. Po
kilku minutach graliśmy w karty, po pół godzinie w sześć osób. Tak żeśmy się
świetnie bawili, że przegapiliśmy początek koncertu :)
3. z kimś przypadkowym, posiadaczem darmowego biletu, męczennikiem sprawy,
jęczydupą, która domaga się zwrotu pieniędzy – nie, dziękuję.

A na co boisz się wybrać, h_z?

[wososh]

Jeden koncert, na który wybrałem się sam, wspominam z łezką wzruszenia. Grali
CKOD, ja niczym nie skrępowany, nie oglądając się na nikogo, biegałem od baru
pod scenę i z powrotem chyba pincet razy, by finalnie zostać, za bluzgi,
wywalonym z klubu przez ochroniarza. Burak! ;)

[jazzfoxy]

Dlaczego nie? Ja najczesciej chodze sama.

[cze67]

Sam byłem ostatnio na koncercie Afro Kolektywu i Robotaobiboka. I stwierdzam,
że chodzenie z kimś (i z tym kimś się bawienie) jest o wiele przyjemniejsze.

[perlagina]

Ja stwierdzam, że chodzenie na koncert z kims jest nie tylko przyjemniejsze (bo
jest potem z kim omówić wrażenia), ale i bezpieczniejsze. Mówię to z punktu
widzenia dziewczyny, której często pzytrafiają się różne dziwne rzeczy;)
Wiadomo, że lepiej jest pójść na koncert ze znajomymi, którzy najlepiej jeszcze
słuchają takiej samej lub podobnej muzyki... Bo kiedys byłam z kuzynem na
bodajże była to Coma i ja się bawiłam średnio dobrze, bo zepół taki sobie w
moim mniemaniu, a kuzyn w ogóle się nie bawił i jak mi później powiedział, to
nie bardzo nawet słuchał zepołu, bo ten rodzaj muzyki jest mu raczej nie w
smak...
Mimo wszystko opowiadam się raczej za wspólnymi wypadami:)

[hotel_zacisze]

polleke napisała:
> A na co boisz się wybrać, h_z?

na wedding present. chyba sie odwaze ;-)

[ilhan]

Bardzo proszę mnie nie denerwować z koncertem Wedding Present. Zrobiłem rachunek plusów i minusów i wynik był 1:5, więc chyba znów mnie ominie duża atrakcja :/

[polleke]

hotel_zacisze napisał:

> na wedding present. chyba sie odwaze ;-)

Ale... ten koncert jest odwołany :(

[cze67]

polleke napisała:

> Ale... ten koncert jest odwołany :(

W tym momencie ilhan płacze z radości:-) a hotel załamuje ręce:-(

[polleke]

cze67 napisał:

> W tym momencie ilhan płacze z radości:-) a hotel załamuje ręce:-(

Ja też załamuję ręce :(

[ilhan]

polleke napisała:

> hotel_zacisze napisał:
>
> > na wedding present. chyba sie odwaze ;-)
>
> Ale... ten koncert jest odwołany :(

Ojej. To dziwne, ale podniosła mnie ta wiadomość na duchu :)

[polleke]

ilhan napisał:

> Ojej. To dziwne, ale podniosła mnie ta wiadomość na duchu :)

No wiesz. Oficjalnie się na Ciebie obrażam.

[ilhan]

polleke napisała:

> ilhan napisał:
>
> > Ojej. To dziwne, ale podniosła mnie ta wiadomość na duchu :)
>
> No wiesz. Oficjalnie się na Ciebie obrażam.

W takim razie oficjalnie przepraszam. Co nie zmienia faktu, że... :)

[pop_up]

Ja tam miałem co ze sobą zrobić a zdarzyło mi się być samemu dwa razy. Przy
okazji droższych koncertów nie bardzo da się znajomych namówić na wydanie
powyżej 100 jak nie są fanami.

Pierwszy raz 25 maja 2001 we Wrocławiu w Hali Ludowej byłem na Nicku Cave'ie,
ale to nie był problem bo mam 15 minut tramwajem poza tym jakoś tak byłem
zasłuchany, że zapomniałem że jestem sam. Przed wejściem jakiś koleś w czarnym
garniaku krzyknął "hands up who wants to die" i parę osób podniosło ręce, więc
atmosfera była swojska:)

Większy problem był w zeszłym roku bo się wybrałem sam 4(?) lipca na Interpol
do Drezna. W łepetynie z czasów ogólniaka zostały mi ze 2 słowa po niemiecku,
więc nie wiedziałem, co się dookoła dzieje i trzeba się było agnielskim ratować
w kilku sytuacjach. Rzeczywiście zanim się koncert zaczął i wyłączyli światła
straszno było wśród german. W każdym razie nie żałuje ani pierwszego ani
drugiego, choć oczywiście jeżeli tylko mam okazję to wolę w towarzystwie się
wybrać.

[nefil]

Prawdziwi gotycy samotnie chodza na koncerty, wtedy odbior muzyki jest lepszy i
mozna ja doglebniej przezywac ;-)

[kwiat_paproci]

och, poczułam w sobie duszę prawdziwego gotyka, bo ja w 90% chadzam na koncerty
sama, a potem jeszcze wieczorami sama wracam ;D Bo ja to taka Zosia - Samosia
jestem. Generalnie, to nie tak, że stronię od ludzi, po prostu to ludzie stronią
od muzyki, a głównie od takiej, za którą ja szaleję :) No i po wtóre, to u mnie
koncerty niemal zawsze wiążą się z kwestią dojazdu, a to wymaga wywalenia
zazwyczaj niamal dwa razy tyle kasy, a niewiele osób stać na takie wyrzeczenia w
kwestii muzyki :( Co do integrowania się ze znajomymi, to koncerty wydają mi się
dość wątpliwą sprawą, bo ciężko pogadać, jak zewsząd do uszu docierają
nienormalne ilości decybeli. Lepiej kulturalnie pójść do zacisznego baru ;D A
już do furii doprowadza mnie, jak ktoś przychodzi na, powiedzmy, "wyciszony"
koncert z całą sympatyczną paczką i sobie pogaduszki urządzają, wrrr. Co do
spojrzeń ludzi, to nie zwracam na nie uwagi, a i tak wydaje mi się, że to nie
wzbudza jakiejś specjalnej sensacji.

[pszemcio1]

dla mnie to też normalka bo moi znajomi znają jeno kult, t. love i pidżamę
porno...tacy są alternatywni

[teddy4]

Jakieś 80 procent, na których byłem zaliczyłem sam ( a widziałem ich z 300
chyba - średnio 10, 15 rocznie). Jeśli nie idę sam, to jakoś mniej koncentruje
się na samym koncercie. A tak to zauważam takie szczegóły, jak walnięcie się
perkusisty, włączenie chorusa przez gitarzystę i septymę dyskretnie wrzuconą
przez klawiszowca na pianie Wurlitzera z 1978 roku:)))))).