Scritti Politti

[ilhan]

Pierwsza od siedmiu lat płyta Scritti Politti jest być może dobrym pretekstem żeby otworzyć wątek o twórczości Greena Garthside'a i kolesiów. Pytanie podstawowe: czy ktoś w ogóle słyszał jakieś płyty? Zespół bezdyskusyjnie jedyny w swoim rodzaju, w końcu z jak wielką liczbą angielskich białasów współpracował w swojej karierze Miles Davis?

Czerwiec upływa mi na batalii "Songs To Remember" vs "Cupid & Psyche 85". Oba to dziwaczna fuzja new wave, soulu, reggae i dance - mniej więcej w jednakowych proporcjach. Pełno wizjonerskich piosenek pop, jak "The Sweetest Girl", "Perfect Way", "Absolute" itd. Wcześniej grali bardziej post-punkowo, nowy LP zaś wygląda mi na razie w dużej mierze na kontynuację wątków z ww. albumów.

No więc - anyone?

[ilhan]

*Gartside, oczywiście.

[ayya]

"Cupid & Psyche 85" absolutnie wymiata, w sumie zawsze było dla mnie ogromnym
zaskoczeniem, jak kolesie z Anglii mogli nagrać taki krążek (i w dodatku są
biali!). "Absolute" to genialna piosenka, moja ich ulubiona. W sumie zaskakuje
mnie, że ich bardziej rockowe wcielenie niespecjalnie do mnie przemawia
(pomysły przecież mieli), już nawet do "Songs To Remember" nie mam tyle
sympatii, co do "Cupid & Psyche 85". I jakoś niespecjalnie zaciekawił mnie fakt
wydania przez nich nowej płyty, bo dla mnie to trochę zespół z serii tych,
które na mój gust to, co miały nagrać fajnego już nagrały i tyle.

[mr.glam]

też miałbym ochotę lepiej ich poznać, bo kojarzę tylko ze dwa single. nade
wszystko zachwycił mnie niedawny duet Gartside'a z Kylie Minogue 'Someday' z
plyty Body Language :)

[glebogryzarka1]

Ja znam tylko singiel "Word Girl" i jest uroczy, choć obiektywnie patrząc
słaby, takie granie typu 'rób rege pod siebie', a la UB40. Nie zachęca do
kontynuacji. Mówisz więc pan, że oni trochę inaczej grali, i do tego dobrze?

[id999]

mam "Early" - czyli kompilacje wczesnych kawalkow i "Cupid & Psyche". "Sweetest
Girl" to orgazm absolutny, jeden z najlepszych singli 80's. To na Garthsidzie
m.in. wzorowali sie Junior Boys ("Sweetest Girl" vs. np. "High Come Down").
Nowego albumu jeszcze nie slyszalem. Na "early" znakomity jest tez ostatni
numer "Lions After Slumber" - troche w stylu Prince'a albo George'a Michaela,
ale duzo bardziej surowy brzmieniowo (w ogole brzmienie wczesnego Scritti
bardzo ciekawe). Bardzo ciekawy jest w ogole watek "entelektualny" - czyli te
wszystkie cytaty z klasykow marksizmu, post-moderny no i, dla kontrastu (albo i
nie), zdecydowanie popowy rys, jesli chodzi o muzyke. Co wazne - zespol
pochodzi z Leeds, podobnie jak prezentujacy podobne podejscie Gang Of Four,
Sisters Of Mercy, Delta 5. Stamtad sa tez Brytyjski Front Narodowy (siedziba) i
lewicowa katedra nauk spolecznych (studiowala tam duza czesc muzykow punkowych
z Leeds) - w tym prof. Zygmunt Bauman. Aha, "Anomie & Bonhomie" z goscinnym
udzialem Mos Defa zdaje sie byc bardzo ciekawe.

[ilhan]

Z tym "Sweetest Girl" i Junior Boys to jest official? Można na to wpaść, choć mi pierwsze do głowy przyszło, że mocno antycypuje Air (chociaż ja wypowiadam się na podstawie wersji z "Songs To Remember", a Ty, jak wnioskuję z "Early" - z tego co czytałem są różne).

Z Princem w ogóle Gartside mi się jakoś kojarzy. Nie jestem jeszcze pewien jak bardzo to uzasadnione, ale chyba obaj byli równie wizjonerscy i stylistycznie też trzyma się to kupy ("Sex" czy wymienione przez Ciebie "Lions After Slumber" z "Songs"). Choć wokalnie czuć, że jest stuprocentowym białasem, podoba mi się ten cytat z "głosem wiecznego czternastolatka". Faktycznie - jest to coś pomiędzy Georgem Michaelem a młodym Pawłem Stasiakiem.

@ GG: to reggae się wkrada u nich tu i tam, ale chyba "The Word Girl" jest najmocniej w tę stronę. Polecałbym sprawdzić wzmiankowane wyżej "Perfect Way" albo "Absolute" - to jest zdaje się to co bardzo lubisz czyli pure 80s pop na najwyższym poziomie.

[glebogryzarka1]

> Polecałbym sprawdzić wzmiankowane wyżej "Perfect Way"

Najlepszy utwór, jakiego nigdy nie nagrali New Kids on the Block. Fajne, choć
TAK NAPRAWDĘ rusza mnie tylko prechorus ('apart of anyone...etc.'). Sprawdzam
dalej :)

filolog angielski

[glebogryzarka1]

a part of anyone kurde

[polleke]

Poznałam podobnie jak id999 "Early" oraz "Cupid & Psyche".
"Early" bardziej szanuję niż lubię, jednak dość fascynujące jest obserwować jak
spod kanciastego, szarpanego brzmienia próbują się przepychać nowe fascynacje
Gartside’a, czyli soul/funk/dub.

"Cupid & Psyche": przy pierwszym kontakcie zgrzytałam zębami na grubą warstwę
lukru w produkcji, ale i ona ma sens w połączeniu z perfekcyjną konstrukcją
piosenek (sporo tu zagwozdek typu wynajdywanie nierzucających się od razu w
oczy repetycji itd.). Myślę, że określenie PORNOFUNK nieźle sumuje potencjał
tego albumu :)
Aha, 2005 przyniósł sequel "Cupid & Psyche", kiedy Kelley Polar
nagrał "Lovesongs of the Hanging Gardens" :). Dla mnie to czytelniejsze
nawiązanie niż u Junior Boys.

Teraz słucham "White Bread, Black Beer" i może to tylko żarliwość neofity, ale
po kilku przesłuchaniach jestem oczarowana. Brzmieniowo jest bardzo odlegle
od "Cupid & Psyche", o wiele bardziej ascetycznie (o czym pewnie też
zadecydowały warunki, w jakich album był nagrywany - obstawiam, że recenzenci
będą sobie wycierać gęby Brianem Wilsonem :), heh), ale Green Gartside wciąż
wie jak DEKONSTRUOWAĆ piosenki.
Zresztą, sami sprawdźcie choćby "Boom Boom Bap", "Dr Abernathy", "Snow in sun".

[ilhan]

polleke napisała:

> obstawiam, że recenzenci
> będą sobie wycierać gęby Brianem Wilsonem

Przepraszam bardzo, może mało jeszcze słuchałem, ale odniosłem wrażenie,
że są poważne podstawy ku temu :)

[polleke]

ilhan napisał:

> Przepraszam bardzo, może mało jeszcze słuchałem, ale odniosłem wrażenie,
> że są poważne podstawy ku temu :)

Ale ja też nie twierdzę, że to będzie bezzasadne :)

[id999]

wersja The Veils "Lions After Slumber" ssie big time. choc koncowka jest fajna

[ilhan]

Jak już wątek podciągnięty, to sporym zaskoczeniem jest nominacja nowego Scritti Politti do Mercury Music Prize.

[grimsrund]

Coby niezale nie piszczały, że się ich w mojej podciągarni dyskryminuje. W górę!

[ilhan]

Buziaczki. Interesujące jakim szczawikiem jawi się dziś kolega zakładający ten wątek, a konkretnie jego dylemat o hierarchii "Songs To Remember" i "Cupid & Psyche". Wszak tej pierwszej nie słuchałem chyba ani razu od poprzednich wakacji, zaś tydzień bez "C&P'85" nie istniał.

[polleke]

Ach, *postać* Greena Gartside'a. Zgłębiałam ją z wypiekami na twarzy przez
ostatni rok. Nawet do czytania Gramsciego się posunęłam.
Zespół-kamień milowy w rozwoju mojego poptymizmu.

Dla mnie Cupid & Psyche 85 > Songs To Remember > Provision.
White Bread, Black Beer gdzieś obok tego równania, lubię, ale traktuję na
osobnych prawach.

A może ktoś zechce coś dobrego powiedzieć o Anomie & Bonhomie?