Po dwóch aborcjach

[evcia23]

CZEŚĆ.Chciałabym podzielić się z Wami moją historią. Dwukrotnie poddałam się
aborcji. Wtedy nie widziałam innego rozwiązania, a aborcja wydawała mi się
najlepszym rozwiazaniem. Od pierwszego zabiegu minęło 15 lat, a ja mam go jak
dziś przed oczami.Potem był drugi, a potem zaczęłam tracić kontrolę nad swoim
życiem. Depresja, obsesje, nienawiść,lęki oraz wiele innych dolegliwości
fizycznych, których nie sposób tutaj wymienić. Nikt wtedy nie powiedział mi
czym jest naprawdę aborcja i jakie wywołuje skutki psychiczne i nie tylko.
Obecnie cierpię chyba na wszystkie możliwe syndromy postaborcyjne.Kiedyś
byłam fajną, wesołą dziewczyną kochajacą życie, obecnie jestem znerwicowaną
kobietą dla której życie już właściwie się skończyło.Nie potrafię normalnie
żyć i funkcjonować z myślą, że zabiłam dwoje własnych DZIECI!!!Nie ma dnia
abym o Nich nie myślała.Tego rozdziału zycia nie da się zamknąć i zacząć od
nowa. Jeśli Którakolwiek z Was zastanawia się nad aborcją, proszę aby dobrze
się zastanowiła, bo później nie ma odwrotu...tylko żal, ból, cierpienia. Nie
da się cofnąć czasu, choć bardzo się tego pragnie, najbardziej na świecie.
Aborcja jest najgorszym rozwiązaniem z możliwych.Poddając się aborcji
zabijamy niewinne dzieciątko...i siebie samą! Pozdrawiam

[redudek]

Troche dziwnie piszesz,jak to nie wiedziałaś czym jest aborcja ? idąc na drugą
zapewne juz wiedziałaś a mimo to poddałaś się jej...
Szkoda że tak pózno się ocknęłaś,mogłas mieć dzisiaj 15 letnie dziecko,mój
najstarszy syn ma 15 lat...
Niestety nie da sie cofnąc czasu,nic więcej nie moge ci napisać...

[hancik5]

Redudek, zlituj się...
Dziewczyna pisze nadzwyczaj prawdziwie, jej cierpienie jest autentyczne...Jej
świadectwo jest bezcenne, nie niszcz jej odwagi...
Dziekuję Ci Eva za Twoje świadectwo...
Jeśli możesz, przeczytaj orędzie Jana Pawła II do kobiet po aborcji...I
pamiętaj, że nawet najczarniejsze grzechy jak śnieg wybieleją...
Uwierz w siebie, ja w Ciebie wierzę...Jesteś dobrym człowiekiem, który kiedyś
zbłądził...

[iskierka40]

swiadectwo bardzo dobre i przestroga dla innych stojących przed tą decyzją
aczkolwiek nie wierzę w to ,że nie wiedziałas czym tak naprawdę jest aborcja i
jakie niesie za sobą skutki.Teraz czasu nie cofniesz,weś się w
garść.Najważniejsze,że zdałaś sobię sprawę ztego co zrobiłaś,poniosłaś już za
to konsekwencje.Trzymaj się i niepoddawaj.

[kizdam47]

to nie znaczy dosłownie "nie wiedzieć". Rozumiem, iż Wy, które nie dokonałyście
aborcji i jesteście jej zagorzałymi przeciwniczkami nie możecie tego pojąć. My,
tzn. ja, autorka wątku zapewne i jeszcze przynajmniej kilka kobiet z tego forum
po prostu nigdy nie zastanawiałyśmy się nad problemem, póki nie zaistniał.
Piszę teraz z całą szczerością: nie miałam pojęcia, od kiedy bije serce
dziecka; nie miałam pojęcia, jak wygląda płód w 6, 7 tygodniu ciąży; myślałam,
że ukształtowane rączki, nóżki, główkę ma od powiedzmy - 10 tygodnia. Po prostu
mnie to nie interesowało nigdy.A jakie skutki wywołuje aborcja? A któż to może
wiedzieć, skoro tego nae dokonał? Chyba geniusz jakiś.

Pisząc więc: nie wiedziałam, czym jest aborcja autorka wątku chce
prawdopodobnie powiedzieć to co ja, że usunięto jakąś namiastkę człowieka. Bo
skoro decydujesz się na zabieg to przed nim już nie chcesz nic wiedzieć,
odsuwasz to od siebie jak najdalej. Ale później zaczynasz analizować,
przeglądać strony w internecie i to Cię przeraża...Uświadomienie sobie faktu
zabójstwa własnego dziecka, wyobrażanie sobie jego wyglądu.
Pomimo, iż pochodzę z rodziny ateistycznej, gdzie usunięcie ciąży nie było
niczym innym, jak usunięciem problemu (usunęła ciążę moja mama i jej siostra),
popełniłam ten sam błąd, ale nie potrafię tego ocenić w innej kategorii niż
zło, wielkie zło. Spotkałam się z różnymi opiniami na ten temat, i pomimo, iż
zawsze szukałam pocieszenia, najbardziej nienawidziłąm ludzi, którzy mówili:
dobrze zrobiłaś, trzeba coś w życiu wybrać. Poza soba samą, moim mężem obwiniam
moją mamę, że nie zachowałą sie jak matka, nie pocieszyła swojej 30-letniej
wówczas córki, tylko wyolbrzymiała problemy, które mogą powstać gdy urodze
trzecie dziecko. Mam do niej wielki żal, ale wiem, że ona ma to gdzieś, ona ma
inne wartości w życiu niż poświęcanie sie dla dobra rodziny.

Rozpisałam się trochę nie na temat, przepraszam.

[redudek]

kizdam47,przeczytałam to co napisałaś i musze przyznac ci rację.Napisałaś
bardzo ważną rzecz i takie wielkie przeciwniczki aborcji jak ja moga wiele
rzeczy zrozumieć.Ale też własnie "otworzyc oczy "kobietom stojących przed taka
decyzją,uswiadomić im jak to wygląda by nie dokonywaly aborcji.Dla niektórych
osób "dziecko" jest dopiero jak juz się urodzi,dla innych jak tylko zostanie
poczęte.Z przykrością musze stwierdzić iż moja mama urodziła dziecko w 6 mies
ciąży,mój brat zmarł,ale dla mojej mamy on jeszcze nie był dzieckiem !Jak można
tak twierdzić ?Dla mnie dziecko to już jest od momentu poczęcia.Różne są
myslenia ludzi.

kizdam47

[iskierka40]

bardzo lubię Twoje wypowiedzi,są mądre przemyślane nie takie bezsensownie
rzucone na forum,są takie prosto z serca.Pozdrawiam

[kizdam47]

Ja bym całą moją pseudo-mądrość dot. aborcji oddała za możliwośc cofnięcia
czasu, za mozliwośc bycia na tym forum przed tym wszystkim. Ale tak jak pisałam
wcześniej, ten temat po prostu mnie nie interesował, nie szukałam forum o
aborcji bo i po co. Gdybym znalazła może nie usunęłabym ciąży, była z tego
dumna i łatwo przychodziłoby mi krytykowanie innych, ocenianie i wydawanie
sądów, która miała poważny powód a która nie. Tak naprawdę to powiedzenie,
że "punkt widzenia zależy od punktu siedzenia" brzmi może i banalnie, ale ma
duże zastosowanie w praktyce. Oceniamy ludzi na codzień w różnych sytuacjach.
Nie wiem, czy oglądałyście program Drzyzgi jakieś półtora tyg. temu. Sama nie
wiem, czy puszczają nowe odcinki czy powtórki. W każdym bądź razie było o
kobietach, które nie chcą być matkami. I bezspornym jest, iż nie można im tego
nakazać, tzn. kazac rodzić dzieci. Ale co zrobić takiej podstarzełej okularnicy
(bez obrazy oczywiście, ta kobieta po prostu miała okulary i była już nie
najmłodsza) co przyjdzie do programu, aby pochwalić się przed kilkoma milionami
telewidzów, że 4 razy usunęła ciążę, bo nie chciała być matką?? A na pytania -
wyjątkowo grzecznie zadawane zresztą - o zabezpieczenie tłumaczy z miną głupiej
nastolatki, że odstawiła tabletki, jej partner własnie niespodziewanie wrócił z
zagranicy i sobie zaszaleli? I że nie pytała go o zdanie, ale gdyby z nią
został to "chyba" zdecydowałaby się urodzić to dziecko, "własciwie dla niego i
dla siebie"? Nie rozumiem, co dobrego mają wnosic wypowiezi takich osób? Chyba
tylko uświadomienie, jaka panią zycia i śmierci swojego dziecka jest taka
kobieta, bo nie nazwę jej przecież matką. Jedna kobieta z publiczności (matka 9-
miesięcznej córeczki) nie mogła mówić, rozpłakała się. Gość "na ekranie" -
Agnieszka Chylińska stwierdziła, że ta pani ma prawo do swoich poglądów (o
pogladach mówiła, nie o czynach), że w sumie nikt poza nią samą tego nie zmieni
i nic to nie da. Później była pani, która kilka lat temu oddała syna do
adopcji, a teraz jest w ciąży i bardzo tamto przeżywa. A pod koniec programu
prowadząca Ewunia zadała "mądre" pytanie Agnieszce Ch. czy oddałaby dziecko do
adopcji, na co ta odpowiedziała, że nie wie, co by zrobiła bedąc w sytuacji
tamtej kobiety, bo ona ma pieniądze i żyje na pewnym poziomie (podobnie jak i
pani prowadząca). A obecny w studio pan seksuolog dodał, iż tak naprawdę
samotnym matkom w naszym kraju nie ma kto pomagać, a równie ważna jak pomoc
materialna jest pomoc duchowa, obecnośc bliskich osób, bo bez tego - jak
piosała w osobnym wątku Nati - jest tylko krok od przepaści. w ogóle bardzo
mnie poruszył ten program.

Pisałam o żalu do męża, mamy, kiedyś nawet do teściowej, która zaprowadziła
mnie na "konsultację" do lekarza, a od 5 miesięcy z radością oczekuje narodzin
wnuczki (siostra męża jest w ciąży). Dlatego kobiety - my jesteśmy dorosłe,
mamy własny rozum, liczmy na niego i kierujmy się swoim sumieniem, ono z reguły
podpowiada lepiej niż wszyscy wokół. Pozdrawiam Was)

[iskierka40]

bardzo ci współczuje i wobrazam sobie ile przeszłaś,wycierpiałaś.Pprzytulam cie
ogromnie mocno i zyczę abyś już zawsze w zyciu była szczęśliwa.
Ania

[redudek]

Nic złego jej nie napisałam,nie rozumiem dlaczego dopatrujecie się w moich
postach złosliwości?
Doceniam to że dziewczyna zdobyła sie na odwage,że żałuje itd
Jednak nie wierze iż nie wiedziała jakie skutki niesie aborcja.
No ludzie,nie oszukujmy się...
Mam nadzieję ze jednak dziewczyna sie pozbiera z dołka i zacznie normalnie żyć.
Życze jej wszystkiego najlepszego.

redudek

[iskierka40]

gdzie w mojej wypowiedzi dopatruję sie złośliwosći?

iskierka

[redudek]

Przepraszam,to nie do ciebie pisałam tylko do wypowiedzi nad tobą.Tylko zle mi
sie umiesciło,sorry

[karolinka1116]

a mnie aborcja zainteresowala, jak tylko urodzilam