a ja tak chciałabym poronić lub dokonać aborcji

[dorota_p81]

Dziewczyny, jestem w 18 tc i jedynie czego chcę to poronić lub usunąć to dziecko. Mam nerwicę i depresję, dochodzą do tego lęki i panika i żyć mi się nie chce. Nie mogę się pogodzić z faktem, że coś we mnie rośnie. Gdzie w Kielcach mogę dokonać aborcji? Już nie wytrzymam! Wolałabym umrzeć.....

[mamaanieli]

potrzebna ci pomoc psychologiczna, a nie aborcja. poszukaj ośrodków w
Kielcach gdzie przyjmuje psychiatra lub psycholog. i to szybko! nawet
jeśli dokonasz aborcji (to duże dziecko!!! za 2 - 3 tygodnie mogłoby
życ poza Twoim organizmem), nie rozwiąże to Twoich problemów! depresja
od tego nie przejdzie, tylko się wzmocni!

[margharet7]

Nie zabijaj!
Ja dokonałam aborcji 5 maja!
Jeżli masz skłonności do depresji to możesz po tym fakcie mieć
wiekszą! Może cie czekać szpital nerwic afektywnych badz oddzial
psychiatryczny! to duze dziecko w twoim łonie ma serce nózki i
rączki! usmiecha sie do ciebie...i potrezbuje cie!

[twoj_aniol_stroz]

A co powoduje takie Twoje myśli? Jest coś z czym sobie nie radzisz?
Mamaanieli ma rację, że psycholog bardzo by sie tu przydał. To nie
ciąża i dziecko jest powodem Twoich problemów, jest coś głębiej,
tylko po prostu teraz to wylazło. Napisz coś o swojej sytuacji, może
wspólnie pomyślimy jak ją zmienić na bardziej komfortową. Czasem
myslenie razem przynosi niespodziewanie dobre efekty

[nati1011]

przechodziłam przez to samo. Miałam taką nerwice i napady, ze
myślałam, ze oknem wyskoczę. To było nie do wytrzymania. Tylko, że
aborcja cie nie wyleczy. Twój stan nie jest winą ciaży - ciąża co
najwyżej ujawniła lub wzmocniła problem. Pewnie nie wiesz, ale te
objawy mogą być spowodowane niedoborem w odżywianiu. Jeżeli tówj
organizm odczuwa brak pewnych składników - a w ciaży jest to czeste -
to moze dawać tak silne objawy psychiczne. Do tego dochodza jeszcze
zmiany hormonalne i wpadasz w błędne koło.

Zgłoś się do lekarza. Powiedz jak się czujesz. Nie wystarczy
wprawdzie łyknac kilka tablletek, ale przy właściwym leczeniu
odczujesz ulgę juz po kilkunastu dniach lub kilku tygodniach. I
zapewniam cię, ze po ciazy - jak tylko hormony się uspokoją -
wszystko minie.

[woliwa1]

dokładnie dziewczyny mają rację ja właśnie po aborcji trafiłam do psychiatry
spowodowała u mnie ona nerwice natręctw od marca jestem na psychotropach i
pewnie będe ja brała już zawsze i uwierz mi że lepiej urodzić bo to co zrobisz
nie pozostawi na pewno większy ślad w Twojej psychice

[dorota_p81]

Dziewczyny, znów tu jestem. Od wczoraj nic się nie polepszyło... I to na pewno
nie z powodu braków żywieniowych. Prawda jest taka, że depresję z nerwicą i
lękiem miałam w sobie od zawsze. Już tak wiele razy w moim życiu się ona
uzewnętrzniała. Leczyłam się już lekami na depresję i lęki, potem jak zaszłam w
ciążę, musiałam leki odstawić. To, że się tak czuję wynika z tego, że ja po
prostu nie chcę tego dziecka. Nie wyobrażam sobie takiej nowej sytuacji w moim
życiu, bo to nowe sytuacje były dla mnie właśnie od małego przyczyną takiego
samopoczucia. Nic nie robię tylko płaczę i chcę umrzeć, nie wyobrażam sobie
dalej życia. Nawet mój mąż jest bezradny. Jak nie ma go całymi dniami w domu, bo
siedzi w pracy, to jeżdżę do moich rodziców, którzy wiedzą tak mniej więcej o
moim problemie. Przebywam tam u nich, bo lepiej z nimi niż samemu w domu. Ale ta
myśl nie chce ode mnie odejść. Idę jutro na pierwszą wizytę do psychoterapeutki,
ale mam tylko negatywne myśli... Ja po prostu wiem, że gdyby nie ta ciąża, to
czułabym się rewelacyjnie. Woliwa a Ty w którym byłaś tygodniu jak dokonałąś
aborcji? Mówisz, że dopiero potem zaczęłaś się leczyć, a ja znów czuję, że to
rozwiązałoby wszystkie moje problemy....

[mamaanieli]

zabicie dziecka rozwiązałoby problem, który był i przed jego
poczeciem?? kompletnie odwrotnie.
słuchaj - pisz do mnie na priw. trzeba cie do dobrego psychologa
natychmiast kierować. poszukamy kogoś w Kielcach. trzeba się ratować
i leczyć, a nie popadać w kolejny obłęd.
dodatkowo - według mnie dziecko może ci POMÓC wyjsć z tej sytuacji.
nawet nie wiesz jaką energię i wolę walki wyzwala dziecko. urodzisz
- zobaczysz. w ostatecznośći możesz oddać dziecko do osrodka
adopcyjnego. ale WALCZ!

[mamazosi_2]

mamaanieli napisała:

> zabicie dziecka rozwiązałoby problem, który był i przed jego
> poczeciem?? kompletnie odwrotnie.
> słuchaj - pisz do mnie na priw. trzeba cie do dobrego psychologa
> natychmiast kierować. poszukamy kogoś w Kielcach. trzeba się ratować
> i leczyć, a nie popadać w kolejny obłęd.
> dodatkowo - według mnie dziecko może ci POMÓC wyjsć z tej sytuacji.
> nawet nie wiesz jaką energię i wolę walki wyzwala dziecko. urodzisz
> - zobaczysz. w ostatecznośći możesz oddać dziecko do osrodka
> adopcyjnego. ale WALCZ!


Mamusia witam ciebie z brzuszka
to ja, twoja kruszyna wielkości okruszka.
Bardzo się cieszę, że życie mi dałaś
mam nadzieje, że już mnie pokochałaś.
Na myśl o życiu z tobą się raduję
i widzę jak tatuś się mną opiekuje.
Ale mamo, co to za narzędzie błyszczące?
Mamo, chyba nie zgodziłaś się na aborcję?!
Ała, urywają mi paluszki,
mamo ucinają mi nóżki.
Oni dochodzą do mojego brzuszka,
proszę, niech nie zatrzymują rytmu mego serduszka.
Mamusiu, proszę nie pozwól im na to,
ratunku, proszę, uratuj mnie tato.
Mamo wiem,że nie słyszysz mego krzyku,
ale chyba nie chcesz widzieć mego ciałka w śmietniku?!
Tatusiu, urywają mi kolejną część ciała
co ja zrobiłam, przecież jestem taka mała?
Dlaczego mamo życie mi dałaś?
Powiedz dlaczego, skoro za chwilę i tak je zabrałaś.
...no powiedz dlaczego je dałaś
czy swej kruszyny tak bardzo nie chciałaś?

[annulka.6]

Doroto proponuję,żebyś odwiedziła też psychiatrę( to lekarz) i o
swoim problemie powiedziała ginekologowi. Bardzo dobrze,że nie
chcesz być sama, staraj się jak najczęściej przebywać w
towarzystwie. Najgorszy-depresyjny okres ciąży jest już prawie za
Tobą, hormony się ustabilizują i będzie lepiej. A leczyć depresję
można też w ciąży, rozmawiaj z mamą i mężem o swoich lękach. Nie
tłum emocji. Serdecznie pozdrawiam

[11.jula]

Dorotko, dobrze, że jeździsz do rodziców i starasz się nie byc sama.
Samotność to najgorsza rzecz w depresji. Skontaktuj sie z lekarzem,
który przepisywał ci leki i ze swoim ginekologiem, odstawienie leków
w dużej mierze przyczyniło się do twojego nastroju, na pewno można
temu inaczej zaradzić. Jak będziesz po wizycie u terapeutki, daj
znać.
I pamietaj: usunięcie ciąży generalnie wcale nie jest rozwiązaniem,
w żadnym wypadku jednak nie jest rozwiązaniem idealnym.

[margharet7]

dodakowo masz męża, rodziców i rodzine! to bardzo duże wsparcie! ja
nie mialam i nie mam nikogo kto mogłby mi pomóc! pozatym dokonanie
aborcji w wielu przypadkach powoduje rozbicie zwiazku lub fatalne
relacje, poniewaz ślad zostaje na całe zycie! więc licz sie z
konsekwencjami aborcji. Znam kogoś z podobnym problem depresji i
wiem, że to co tutaj każdy pisze jest kropla w morzu, bo depresja
jest tak zaawansowaną choroba psychiczną, że bardzo cięzko jest
komus pomóc! psychiatre odradzam - lekarz tylko faszeruje lekami
ktore moga oslabiać lub zamulać. naprawde dobry psycholog ( bo nie
kazdy jest dobry), rozmowa z rodziną, mezem , przyjaciólmi! za pewne
cos pomoże! pozatym to pierwsze dziecko (bo nic nie wspomialaś o
innym) Pmietaj, że aborcja prowadzi tez to skutków ubocznych,
komplikacji itp. a to już zaawansowana ciąza! Ja wierze, że w twojej
sytuacji bedzie dobrze tylko choć troche daj sobie pomoc
zrozumiec

[annulka.6]

Margaret wybacz, ale depresji nie leczy się tylko rozmową!
Piszesz,że depresja jest " tak zaawansowaną choroba psychiczną, że
bardzo cięzko jest komus pomóc!" I ODRADZASZ psychiatrę, który
zajmuje się leczeniem depresji. Rozmowy z rodziną i psychologiem
mają służyć poprawie nastroju i funkcjonowania osoby z depresją, ale
nie zastąpią leczenia u lekarza, który jest do tego powołany! Ja
uważam,że Dorota woła o pomoc i to jest ten moment, kiedy powinna
się spotkać z psychiatrą, a dobry psycholog powinien ją tam
skierować i równolegle prowadzić terapię. Leki stosowane w leczeniu
depresji umożliwiają funkcjonowanie i powrót do normalnego życia,
uzupełniają niedobory właściwych hormonów w mózgu, mają inny skład
niż leki uspokajające czy nasenne. Nie "zamulają" i nie "osłabiają"!

[mamaanieli]

annulka masz 102 proc. racji.
psychiatra i leki antydepresyjne to nie ogłupiacze czy polepszacze
nastroju, jak się czasem potocznie uważa.
w przypadku mysli samobójczych i ostrej depresji nie ma czasu na
gadu gadu na kozetce. to jest stan zdrowia zagrażający życiu, więc
trzeba działać natychmiast i bardzo konkretnie.
antydepresanty to LEKI które leczą konkretną chorobę - nie wolno
zapominać ze depresja to CHOROBA a nie chwilowe obniżenie nastroju.
na obniżenie nastroju to sobie można z koleżanka pogadać. a depresje
diagnozuje specjalista. owszem - niektore formy depresji leczy się u
psychoterapeuty. ale w przypadku Doroty powinien o sposobie leczenia
zadecydować właśnie psychiatra. w mojej ocenie - stan jest na tyle
poważny, że nie wolno doradzać "nie wolno farmakologii"! bo można
tylko dziewczynie zaszkodzić.
oczywiście psychiatra i ewentualne leczenie farmakologiczne nie
wyklucza potem terapii u psychoterapeuty!

[iskierka40]

Doroto,uwierz w siebie,nie zabijaj!niczego to nie zmieni.

[margharet7]

nie mam pojecia jak bardzo zaawansowana jes ta choroba - ale w mysli
o dziecku uwazam, ze konsumowanie jakichkolwiek psychotropow jest
szkodliwe dla dziecka..mam nadzieje, że doktor postawi najlepsza
diagnoze

[zmeczona.0]

Dorotko
Myślenie o aborcji jako rozwiązaniu możesz sobie spokojnie odpuścić. Masz w
sobie dziecko, nie coś, kawałek Ciebie. Nawet jeśli w pierwszym momencie
będziesz czuła się lepiej to później będzie jeszcze gorzej niż teraz. To bardzo
traumatyczne, nic nie zostawia większej rany w życiu, jest
nieodwracalne.Napisałaś, ze zawsze miałaś tendencje do niższego nastroju i
nerwicy i trudne momenty nasilały ten stan. Aborcja powoduje spustoszenie
zawsze. Masz wsparcie-rodzinę, męża. Nawet jeśli nie są idealni to umiesz
poprosić ich o pomoc. Aborcja powoduje problemy z relacjami, wiele związków się
rozpada a nawet jeśli trwają nie jest tak samo.
Ja po aborcji cała energię zużywam na to, żeby rano wstać z łóżka, na inne
rzeczy nie bardzo jej wystarcza i tak jest od kilku miesięcy. Możesz sobie
pomyśleć, że w twoim przypadku będzie inaczej, bo przecież tego chcesz i o
niczym innym nie myślisz tylko, że aborcja nasila wszystkie trudności i tak jest
niezależnie od tego jakbyśmy chcieli, żeby było inaczej.
To, że się boisz jest naturalne, bo Twoje życie się zmieni. Nie znam Cię i nie
wiem czego dokładnie się boisz. Pewnie wielu rzeczy niepotrzebnie, bo można je
zorganizować, zwłaszcza, ze nie jesteś sama. Zazdroszczę Ci, ze możesz się nad
tym zastanawiać a nie nad tym co doprowadziło do aborcji. Ja zastanawiam się
teraz właśnie nad tym.
Trzeba skontaktować się z lekarzem i terapeutą. Depresję leczy się lekami i
terapią. Z lekami w ciąży trzeba ostrożnie a terapia potrzebna bo depresja
rozwija się, z powodu różnych mechanizmów psychologicznych jak jest podatność
układu nerwowego.
I tak zrobisz jak będziesz chciała. Tylko, ze aborcja jest nieodwracalna i
bardzo prawdopodobne, że będziesz tęsknić za tym dzieckiem. Jest z Ciebie i męża
i waszej miłości i już jest a nie będzie. Pewnie chciałaś to wszystko inaczej
zaplanować ale jest właśnie tak a w rozedrganiu można podjąć głupią decyzję.
Powodzenia

[dorota_p81]

Dziewczyny, dziękuję Wam bardzo za te wszystkie słowa otuchy i rady... Zawsze
łatwiej jest coś napisać i potem to przeczytać, niż zastosować w życiu.... Ja
dalej czuję się źle.... Mój mąż kupił mi wczoraj neospasminę w syropie, ale jest
to lek ziołowy, więc na jego działanie musiałabym czekać bardzo długo. Poza tym
biorąc go przed spaniem, wcale jakoś mi nie pomógł.. Idę dziś do
psychoterapeutki, ale takiej pierwszej lepszej, jaką znalazłam na internecie,
więc zobaczymy. Prawda jest taka, że ja czuję, że bez leków na nerwicę i
depresję sobie nie poradzę. Ale ich przecież brać w ciąży nie można. To mnie
właśnie doprowadza do obłędu, że w ciąży niczego nie można..... Wczoraj zaczęłam
myśleć o wcześniejszym porodzie, bo naprawdę chciałabym, żeby ten "koszmar" już
się skończył.... Moje życie to czysta wegetacja i nic więcej...

[zmeczona.0]

Wierz mi bardzo chciałabym cofnąć czas i nic nie móc...nie móc kawy, nie móc
dźwigać itd.
bardzo
dasz radę, nie jesteś sama
nie zniechęcaj się terapią, jest trudna i boli,wiem coś o tym
niedługo będziesz miała dziecko na rękach, 9 m szybko minie
czas zasuwa bardzo ja byłbym w 29 tyg
wydaje mi się ze to było wczoraj a minęło tyle czasu
masz na co czekać
Ja też mam wrażenie, że wegetuje właśnie dlatego ,że nie mam na co czekać.
odpędzaj głupie myśli
pozdrawiam

[zmeczona.0]

Dobrze, ze nie będziesz musiała przeżywać tego co ja.

[iktoto]

nie wiem co dziewczyny Ci doradziły, ale nie wierzę, że aborcja
pomoże Ci na lęki, ciąża u Ciebie nie jest przyczyną lękow, to idzie
od dzieciństwa,jak sama piszesz, może ktoś mial w twojej rodzinie
podobny problem i poszlo do Ciebie. Może jakieś ciężkie grzechy?
niestety np aborcja nieprzepracowana ma wplyw na nasze później
urodzone dzieci. inne ciężkie grzechy rownież. po rodzinnych
połączeniach idzie nie tylko dobro
nie wiem czy jesteś wierząca, ale może przydałaby Ci się jakaś pomoc
duchowa, która odgoniłaby te lęki.
wiem jakie to trudne dla Ciebie.

18 tydzień to już duże dziecko i chyba już kopie
jeśli teraz masz lęki to co będzie kiedy dokonasz aborcji?
modlitwa skutecznie odstrasza wstrętne myśli

pozdrawiam
monika

[nati1011]

dorota_p81 napisała:

Prawda jest taka, że ja czuję, że bez leków na nerwicę i
> depresję sobie nie poradzę. Ale ich przecież brać w ciąży nie
można. To mnie
> właśnie doprowadza do obłędu, że w ciąży niczego nie można.....

Ja od połowy ciaży byłam na końskich dawkach relanium. Na poczatku
nawet 10 mi nie pomagała. Pod koniec ciaży brałam już tylko 2mg 2
razy dziennie i sporadycznie 5 mg. Niektórzy lekarze twierdza, ze
relanium nie wolno w ciaży, ale kiedyś był to podstawowy lek przy
ciaży zagrażającej. Nie notowano uszkodzeń dzieci po relanium.

Wiem, ze niektóre antydepresanty tez można stosować w ciazy - mnie
się udało na samym relanium. Porozmawiaj z lekarzem. Tylko nastaw
sie, ze nawet po lekach trzeba poczekać troche na poprawę. A
najważniejsze musisz uwierzyć, zę te leki ci pomogą.

[dorota_p81]

Dziewczyny,
wczoraj byłam na mojej pierwszej wizycie u psychoterapeutki i szczerze
powiedziawszy, nie wiem, co myśleć. Wizyta trwała 50 minut i tylko ja coś
mówiłam. Nie wiem, czy udało mi się do końca otworzyć, ale wiem, że celem tej
terapii nie jest nie myśleć o moich lękach w trakcie ciąży, tylko ogólnie na
znalezieniu źródła tych lęków. Trochę mało mnie to satysfakcjonuje, bo ja
chciałabym się poczuć lepiej psychicznie teraz w końcu jestem w ciąży i z tym
źle się czuję.... Już nie wiem, co mam myśleć. Z chęcią poszłabym do psychologa,
ale wiem, że on mi pewnie nie przepisze leków, a ja czuję, że ja tego
najbardziej potrzebuję. Już sama nie wiem, co mam robić......

[mamaanieli]

1. to nie jest prawda, ze nie można leków w ciąży przyjmować. gdy
stan jest ciężki - możńa i trzeba. tak jak z antybiotykami: nie
wolno w ciązy, ale zapalenia płuc witaminą c się nie leczy!
2. idź do DOBREGO psychiatry. z polecenia, poszukaj dobrze. i to on
zadecyduje.
3. nie mysl ze od razu zaczniesz czuc sie happy. to jest proces. od
razu nie leczy się z cięzkich chorób! ważne, że coś zaczęłaś robić.
cierpliwości.
4. zacznij się czymś ciekawym zajmować. siedzenie w domu i skupianie
się na sobie - jest koszmarne. pogłębia Twój stan.
5. nie musisz cieszyć się ciążą, nie daj sobie wmówić, ze wszystkie
kobity się cieszą i głaszczą brzuszki) ja tam nie głaskałam i nie
lubiłąm byc w ciąży) w żadnej z czterech ciąż, dodam. a moje
dzieci uwielbiam)) gdy są po drugiej stronie już))

[nati1011]

leki w ciaży się bierze - nawet jeżlei są potencjalnie trochę
szkodliwe dla dziecka - tak napradę zakazanych jest niewiele, reszta
ma POTENCJALNIE zły wpływ. ALe jak trzeba to sie je bierze. Sama
brałam mase - i w tym sporo "niedozowlonych".

Tak jak pisała Mamaanieli - nie wszyscy ciesza się z ciaży. Ja ciaży
nienawidzę - i na sama myśl - jeszcze dziś - robi mi się słabo.

Ale przy opisanych przez ciebie objawach, dobrze by było byś miała
kogoś, do kogo mozesz pójść czy zadzwonić choćby w środku nocy. Jak
dopadnie cię dół lub lęki, to po prostu umó się z kimś. Choćby po to
by mieć się przed kim wypłąkac lub wyżalić.

Ja nie miałam przed ciażą depresji, moze tylko lekką nerwice, ale to
co działo sie ze mna w ciazy było nie do opisania. Chyba już tylko
piekło moze być gorsze. Chyba potrafie sobie wyobrazić co czujesz,
choć wiem, że w swych lękach jesteś całkiem sama. A cały swiat jest
jakby za wielką szybą. Jeżeli chcesz mozesz pisac do mnie na priva.
Nie mam siły, by roztrzasać to jeszcze raz na forum.

Połowa ciazy już za tobą. Teraz już z górki. Jeszcze trochę i
bedziesz mieć to za sobą - wtedy pogadamy, czy podoba ci się bycie
mamą. )

[annulka.6]

Doroto odwiedź psychiatrę i ginekologa koniecznie! Jesteś już po
pierwszym trymestrze,na tym etapie ciąży więcej leków jest
dozwolonych. Nie jesteś jedyną kobietą źle czującą się w ciąży. I
mów wszystko co czujesz, nie hamuj emocji (szczególnie negatywnych),
wywalaj to z siebie.Unikaj ludzi, którzy Cię drażnią, myśl o
sprawianiu sobie przyjemności. Może pomoże Ci też ,odliczanie ile
zostało tygodni do końca ciąży. Trzymam kciuki, będzie dobrze, tylko
zgłoś się do specjalisty!

[iktoto]

poszukaj źródla lękow, może w dzieciństwie gdzieś byl jakiś problem,
relacje z rodzicami, jakiś brak milości, zastanów się. kiedy
odnajdziesz źrodlo, będzie latwiej z tym walczyć

[nowako-wa]

No to ja tez mam za soba aborcje ( szt kilka) dzieki nim potem ,
potem ...chorobe psychiczna, cieżką depresję , pobyty w
psychiatryku , a na koniec przedwczesny porod i stratę dziecka i
wiesz jaką mam receptę ?
Pogódz się z zaistniałą sytuacją ( bo dziecko już jest !!! ) weż
leki (są takie co w ciąży wolno )a potem popracuj nad tym czego się
boisz i czego zawsze się zawsze bałas , bo leki wiem po sobie
stłumią u ciebie odczucia ale przyczyny Twojego stanu nie usuną , to
jak z bółem zęba- na znieczulaczach długo sie nie
pojedzie...Piszesz ,że boisz sie zmian- to chyba zródło Twoich
lęków, nie chcesz być panią Swojego istnienia, uciekasz do rodziców,
boisz się samotności, a z nią się po prostu trzeba zmierzyć . Chcesz
wciąż chować głowę w piasek - ciąża Cię przeraża, bo to coś na co
nie masz wpływu ,...a może wykorzystać ją aby zrobć porządek ze
swoimi lękami, które jeśli nie dojdziesz do zródła zawsze będą Cię
prześladowały . Ja mam też teorię Boga na wyjście z sytuacji, bo w
oparciu o jego istnienie łatwiej zrozumiesz co sie z Tobą dzieje i
dlaczego. Pamietaj ,że wydarzenia w naszym życiu nie są jakąś
wypadkową- one mają nas czegoś nauczyć - a po co jest to dziecko ?
Skoro masz męża i stabilną sytuację , to moze po to abyś w końcu
dorosła, dojrzała...

[mamaania83]

Trzeba byc kompletnie wyzutym z jakikolwiek uczuc, zeby napisac cos takiego!
jestes egostka bez zadnych skrupolow i nie ne rozumiem takiego postepowania i
was wszystkich, ktore sie usprawiedliwiacie. Czym sie roznicie od nazistow. oni
tez zabijali dzieci i bezbronnych ludzi. Chcialabys poronic? Ja poronilam i
najgorszemu wrogowi tego nie zycze. Dlaczego chcesz zabijac? Jest okno zycia.
Zostaw dziecko i po sprawie. Ono tez chce zyc.

[twoj_aniol_stroz]

Być może właśnie dlatego, że bardzo cierpiałaś i cierpisz po
poronieniu nie umiesz zrozumieć uczuć drugiego człowieka... Żeby
komuś pomóc być szczęśliwym, żeby ten ktoś podjął decyzję dla niego
najlepszą potrzebne jest zrozumienie tego drugiego człowieka. Ty nie
rozumiesz i dlatego piszesz tak jak piszesz...
Nie rozumiem tylko jednego. Aborcja Ciebie nie dotyczy, więc po co
wchodzisz na to forum i czytasz te wypowiedzi? Po to by jeszcze
bardziej cierpieć? Tak właśnie, cierpieć, bo czytając taki list z
pewnością wracają wspomnienia tego co przeżyłaś. Po co Ci to?

mamaania83

[nati1011]

jak uciska cie aureolka to ją trochę poluźnij, a nie odzywaj się w
sprawach o których nie masz bladego pojęcia.

I jako ostrzeżenie - wiele osób takich jak ty, co to najpierw
wyzywały innych od morderców i nazistów po jakimś czasie wracały na
to forum w zupełnie innej roli.

Jeżeli stoisz bacz żebyś nie upadł

[wiesia140]

Życie ma to do siebie , że lubi się wywracać do góry nogami w najmniej
oczekiwanym momencie vide ja.

[wiesia140]

Dorotko odezwij się napisz jak sobie radzisz? Mam nadzieję, że poszłaś
do psychiatry i masz już dobrane leki, bo są takie , które możesz brać w
ciąży.

[nati1011]

Dorota walczy nadal i jest bardzo dzielna.

Na pewno potrzebuje nadal wsparcia i dobrego słowa.

[justyna8319]

mamaania83- dokładnie się z Tobą zgadzam. Nie rozumiem tego. Ja też poroniłam i
to najgorsze co może się przytrafić. Minął rok a ja nie potrafię przestać myśleć
o swoim ukochanym maluszku. Te kobiety mają takie szczęście że mogą sobie zajść
w ciążę i po prostu urodzić a nie potrafią tego docenić. Ja cały czas muszę być
na silnych lekach hormonalnych żeby BYĆ MOŻE kiedyś się udało...
Życie jest niesprawiedliwe!!!

[dorota_p81]

Cześć dziewczyny!! Weszłam sobie dziś na to forum i jestem w szoku, jak wiele z
Was dalej, mimo upływu już ponad 2 miesięcy od mojego pierwszego postu, jest ZE
MNĄ. To fantastyczne jak bardzo mnie wspieracie. Tu naprawdę można znależć
prawdziwych przyjaciół. Dla tych wszystkich, które były i dalej są ze mną: nie
dokonałam aborcji, jestem w 28 tc., leków nie biorę, mam tylko relanium do
sporadycznego stosowania, ale i tak staram się brać dopiero w ostateczności. Dni
jakoś lecą, a mnie łapią nadal większe bądź mniejsze lęki. Doszła mi bezsenność
w nocy i zatkany non stop.... Można by powiedzieć, że to 2 kolejne gwoździe do
trumny, ale ja jakoś funkcjonuję, choć nie ukrywam, że czasami jest źle... Za
poradą jednej z Was skreślam codziennie dni upływającej ciąży i zmniejszam
liczbę dni, jaka pozostała mi do rozwiązania... Wiem jednak dalej, że na drugą
ciążę już się nie zdecyduję, a po porodzie udam się do psychiatry po leki, aby
się uspokoić i wyciszyć myśli, których mam codziennie po 100 na minutę. Minęło
już 10 tygodni od momentu jak trafiłam na to forum i w zasadzie to zostało mi
właśnie jeszcze drugie tyle a może i mniej do rozwiązania... Cały czas się
trzymam. Dziekuję Wam wszystkim za wsparcie. Na pewno tu jeszcze do Was zajrzę.

[twoj_aniol_stroz]

Zaglądaj, zdecydowanie zaglądaj i pisz co u Ciebie. Na kiedy masz
termin? Oczywiście, że mogłabym liczyć i liczyć, i liczyć, ale ...
po pierwsze małe prawdopodobieństwo, że coś by z tego liczenia
wyszło dobrego, a po drugie mam już wieczorne otumanienie i mi się
nie chce, więc błagam o info

[annulka.6]

Dorotko, szalenie się cieszę, ba jestem z Ciebie dumna! Już
niedługo poznasz Małego Wielkiego Człowieka,który wybrał sobie
Ciebie jako Mamę.Będzie lepiej, powiem Ci,że zdecydowanie być lepiej
mamą dziecka po drugiej stronie brzucha. Życie nabiera innych barw,
bo ma się dla kogo żyć. Ciąża bywa uciążliwa dla kobiet wrażliwych i
niezależnych, chociaż znam takie, które uwielbiają ten stan. Dużo
zdrowia i sił Ci życzę. Odliczaj! Dopieszczaj się! Pozdrawiam
serdecznie Ania

[11.jula]

Cieszę się bardzo Dorota, że jakoś się trzymasz. Popatrz jak szybko
zleciał ten czas, od kiedy weszłaś na to forum, zostało ci drugie
tyle i tez szybko zleci. Bezsenność w nocy również męczyła i mnie,
zwłaszcza w ostatnim trymestrze, nie starałam sie wtedy na siłę
zasnąć, brałam książkę i po chwili spałam
Trzymaj się i pisz czego ci potrzeba.

[wiesia140]

Dorotko trzymam za ciebie kciuki . Jesteś mądrą i silną kobietą.

[mama.rozy]

miło się coś takiego czyta
jak będziesz czegoś potrzebować to pisz.uściski.

[nati1011]

Ciesze sie Dorotko, ze napisałaś. Zobacz - już 28 tc. W skrajnym
przypadku dziecko nawet teraz mogłoby się już urodzić i żyć.
Zobaczysz, teraz bedzie już łątwiej. Ta świadomość, że jak bedzie
bardzo źle, to można już maluszka wyjać z brzucha baaardzo pomaga
przetrwać kolejne dni. Postaraj sie wytrwać jeszcze przynajmniej 6
tygodni. Potem już w zasadzie mozesz rodzić )

Pamietamy o Tobie )

[dorota_p81]

Renatko,
nie opuszczasz mnie nawet tu. Nie ukrywam, że to dzięki TOBIE jakoś wytrwałam.
Jestem Ci ale i pozostałym dziewczynom z tego forum bardzo wdzięczna. Tak
odliczam dni i wiem właśnie, że w najgorszym wypadku zostało mi około 6 tygodni,
a to już naprawdę niewiele... Nawet jak nie śpię ostatnio w nocy, to nie myślę o
moich lękach i naprawdę jest dużo lepiej. Ostatnio w środę kupiliśmy z mężem
łóżeczko dla naszego dziecka i powoli zaczynamy się przyzwyczajać do myśli, że
będziemy rodzicami. Teraz tylko zaczyna mnie prześladować myśl porodu i połogu.
Naprawdę bardzo bym chciała tak w listopadzie około połowy urodzić, bo termin
mam na początek grudnia. Pozdrawiam wszystkich

[wiesia140]

Dorota skąd jesteś? Napisz może ci coś doradzę w sprawie porodu
ewentualnego karmienia.

[nowako-wa]

Sama jestem w 13 tc i to ciąży z problemami, bo poprzednia zakończyła sie przedwczesnym porodem...Jeśli chcesz odgonić natrętne myśli lub pokonać leki doradzam ...terapie szokową ...wyobraż sobie że to dziecko umiera i go ...nie będzie...i zastanów sie co byś czuła...Może w ten sposób uswiadomisz sonbie jednak jak już teraz jesteś zżyta ze świadomoscią że to maleństwo jest...
Każda terapia dobra byle skuteczna...Dziewczyna z naszego forum też niedawno straciła córeczkę ...którą notabene kiedy sie dowiedziała że jest w ciąży...nie była zachwycona...a teraz nie może dojść do siebie...
Kiedy coś mamy nie doceniamy a gdyby...
Warto walczyć z toksycznymi myślami i się im nie poddawać- zwycięskiego optymizmu ci zyczę!

[wiesia140]

Dorotko jak się czujesz ? Zobacz już jest coraz bliżej finału.
Trzymam kciuki za waszą rodzinkę.

[dorota_p81]

Dziękuję, czuję się lepiej, choć nie najlepiej. Dziś byłam z mężem w sklepie
oglądać ubranka i wózki i niestety ogarnął mnie straszny lęk, jak to wszystko
zobaczyłam. Ale to naprawdę straszny. Ja nie mam do tego w ogóle głowy... a już
powinnam. Naprawdę bardzo się boję...

[iktoto]

nie bój się, poczekaj, instynkt pojawia sie w różnym momencie, może
musisz poczekać aż dzidzia się urodzi? nie stresuj się tym, że nic
nie czujesz. to że się boisz że nie sprostasz to normalne, większość
kobiet ma takie obawy
kiedy pojawi się dziecko przecież możesz usiąść do kompa i sprawdzić
poradzić się mam maluszkow.
czego boisz sie najbardziej??

[twoj_aniol_stroz]

A może dobrze byłoby, żebyś poszła na kurs dla młodych rodziców? Na
takim kursie przyszli rodzice uczą się jak dziecko przewijać, jak
ubierać, karmić, pielęgnować itd

[wiesia140]

Zapisz się do szkoły rodzenia , najlepiej w przyszpitalnej poznasz tam
położne, które tam pracują. One pokażą ci jak zajmować się dzieckiem,
nauczą cię kąpać przewijać. Pokażą ci oddział, izbę porodową.

[wiesia140]

Dorota . Odezwij się napisz co u ciebie.

[11.jula]

Dorota, to juz bliżej jak dalej Co u ciebie?

[nati1011]

Spokojnie dziewczyny, Dorotka ciągnie już na końcówce. Pamietajcie o
niej. Czeka ją jeszcze poród

[wiesia140]

Nati daj znać skąd jest Dorota, może by się znalazła jakaś dobra położna .
Jestem moderatorem na forum pielęgniarki i położne, mogłabym popytać,
przeprowadzić zwiad.

[evelqa_a]

Witam. Barzdo dobrze znam Twoj stan.... na poczatku jak dowiedzialam sie ze
jestem w ciazy to mialam tyle mysli o aborcji, szukalam ginekologa ktory wykona
zabieg, czytalam i zbieralam informacje na temat tabletek ktore powoduja aborcje
.... ale z 2 strony balam sie o swoje dalsze zycie bo kazdy zabieg wiaze sie ze
strachem co do powiklan... i tak zwlekalam do 7 tyg ... zdecydowalam ze pojde do
lekarza, in zrobil mi usg i jak wczesniej nienawidzilam swojego dziecka cos we
mnie peklo. Widok malej kuleczki ktora rosnie gdzies tam we mnie jest czyms
pieknym. Teraz jestem w miesiacu jak ogladam swojego bobasa na monitorze usg
czy czuje jego ruchy kopniecia.... nie zamienilabym tego uczucia na nic innego.
Nie mialam na poczatku ciazy i nadal nie mam dobrej sytuacji bo studiuje, jestem
bez pracy, samotna ojciec dziecka nie chce nas znac... ledwo ciagne koniec z
konce jestem tak naprawde na utrzyman iu rodzicow .... przeraza mnie przyszlosc
ale sam fakt ze bede miala kogo kochac jest dla mnie pocieszajace. Dlatego NIC
NIE ROB lek, panika Ci przejdzie jak tylko poczujesz woje malenstwo jak
zobaczysz go(ja) w pozniejszych tygodniach bedziesz bila sie w piersi ze takie
glupoy przeszly Cio przez glowe, ze chcialam pozbawic zycia niewinna istotke
ktora nie jest winna temu ze ty i jego ojciec stworzyliscie go po to przeciez
zeby przyszlo na swiat. ) jak chcesz porozmawiac to odezwij sie na gg 10067824

[dorota_p81]

Hej dziewczyny!!!

Czuję się nawet dobrze. Jutro zaczynam już 37 tc. Jak pomyślę, że minęło już
tyle tygodni, jak tu pierwszy raz napisałam, to jestem w szoku.... Teraz
przeraża mnie wizja porodu... I chyba zdecyduję się na cc, choć boję się tej
konieczności leżenia.. ale porodu siłami natury nie wyobrażam sobie jeszcze
bardziej. Wszystko mam już w zasadzie kupione i przygotowane, ale jakoś nie
napawa mnie to optymizmem... Dalej nie czuję jakichś specjalnych uczuć do tego
dziecka i dalej mogłabym powiedzieć, że go nie chcę... Ale teraz chyba bardziej
zależy mi już na tym, aby je wyjąć z mojego brzucha.

[nati1011]

Dorotko, głowa do góry. Miliardy kobiet przeżyły poród, to i ty dasz
radę. W końcu do dentysty też chodzisz, choć to mało przyjemne

Pamietam i wierze, że bezie dobrze. Tyle juz przeszłaś. Pewnie nie
wierzyłaś, ze wogóle dotrwasz do 37 tc. A jednak. Pośpij teraz,
odpocznij, bo niedługo bedziesz chodzic ciagle niedospana. ale to
też minie. I nawet twoje hormony wrócą niedługo do normy.

A jakbyś faktycznie miała maleńśtwa dość, to pamietaj, ze jestem
pierwsza w kolejce. Daj tylko znać. Wybawię, wypieszczę, a jak
jednak zatęsknisz, oddam z powrotem ))

[iktoto]

kochana, dasz radę, na uczucia poczekaj, nic na siłę.

cc jest o tyle trudniejsze, że potem leżenie jest dobijające, po
naturalnym można fruwać bez mala na drugi dzień.
trzymam kciuki

[mamaanieli]

hmmm
ja tam nie fruwałam. dobrych pare tygodni - fizycznie i psychicznie.
a koleżanka po cesarce - owszem. po dwóch tygodniach zrobiła dzikie
przyjęcie z okazji narodzin jej córki...
dorotko- jesli czujesz ze cesarka jest dla ciebie bardziej
odpowiednia, to się nie spinaj na poród naturalny. chociaż życze ci
oczywiście urodzenia szybkiego i bezbolesnego))

[iktoto]

moja dzidzia była maleńka kiedy przyszła na świat więc poród nie był
aż tak uciążliwy.

a do przytulania Jej Dzidzi to też mogę się dopisać bo od kilku
miesięcy trenuję, tylko gdzie ta Dorota mieszka?

dorota_p81

[iskierka40]

strasznie ci kibicuje i bardzo 3mam kciuki!!
bedzie dobrze.

[wiesia140]

stan psychiczny matki jest wskazaniem do cięcia

[mama.rozy]

ja się ustawiam w kolejce do przytulania dzidziulka!

[wiesia140]

Dorotka odezwij się co u ciebie? Ja też dołączam do kolejki.

[marieclaire12]

Dorotko pochwal sie dzidzia))

[wiesia140]

dołączam się do prośby.

[dorota_p81]

czesc dziewczyny,

moj synalek Marcelek zaczal we wtorek 6 tydzien. Kocham go ponad zycie, choc nie
jest łatwo, bo jest bardzo absorbujacy. Ma dnie ze jest spokojny jak baranek, a
innym razem nawet nie mam jak wyjsc do toalety, bo musze bujac, bujac i bujac.
Mimo wszystko teraz nie oddałabym go za żadne skarby.
Dziekuje Wam, ze byłyscie od poczatku ze mna i do tej pory jestescie.

[wiesia140]

Dorota ja wprawdzie tak od połowy byłam z tobą, ale ciebie i twoje
maleństwo. Zyczę wam dużo zdrowia i radości , a wam jako rodzicom dużo
pociechy ze szkraba

[iktoto]

bujaj, przytulaj ile tylko masz sił ))

Dorotko, może potrzebujesz czegoś??

[11.jula]

Jakieś ubranka, butelki inne rzeczy? Zobacz na allegro mozna łapnąć
taniej takie bujaczki-leżaczki, wkładasz malucha, ustawiasz na
bujanie i możesz odetchnąć. Ja to podpatrzyłam u koleżanki i bardzo
żałowałam, że wczesniej o czymś takim nie wiedziałam.

[marieclaire12]

cudnie ja mam pol roczna corcie, tak po 4 miesiacu wszystko bedzie
latwiejsze, zobaczysz. na razie uczycie sie siebie, aka istotka da
Ci jeszcze mnoooootwo radosci i milosci gwarantuje!

[mama.rozy]

wielka buźka i gratulacje

[nowako-wa]

Ja się też dołanczam do gratulacji i bardzo się cieszę że instynkt macierzyński nie zawiódł...
Ja mam zamiar przeżywać te trudno- radosne chwile za dwa miesiące...

[fiora81]

Witam jestem z Kielc i jestem w 5 tygodniu ciazy z 3 dzieckiem, i tez chcialabym
poronic lub dokonac aborcji. Ciaza nie planowana,zawinila antykoncepcja, swiat
mi sie zawalil, mam takie mysli jak autorka postu,czuje ze jak dokonam aborcji
to niedam rady zyc z tym ciezarem. Teraz tez mam jakas depresje, zyc mi sie
niechce, nie daje rady z tym, spac nie moge tylko chodze i placze. Mozna prosic
o namiary do osob do ktoych chodzilas(pytanie kieruje do autorki watku)?

[wiesia140]

Kochana aborcja tylko nasili depresję, a to dziecko może być największym
szczęściem dla ciebie.U ciebie teraz działają silne emocje , ale to minie,
uspokoi się . Napisz co z ojcem dziecka jak on patrzy na tą sprawę. Świat
można odbudować. Jeśli nie możesz ego dziecka zostawić przy sobie to
zawsze możesz je oddać do adopcji w ostateczności , to lepsze niż aborcja
i dla ciebie i dla dziecka.

[mamaanieli]

depresja i hormony podpowiadają ci najgłupszą i najstraszniejszą
rzecz na swiecie! uczucia negatywne wzgledem nieplanowanej ciązy to
prawie norma. ale nie poddawaj sie im, bo zrobisz rzecz straszną i
nieodwracalną.
spokojnie! nie ty pierwsza, nie ostatnia jestes w trzeciej ciąży! ja
tez byłam i histeryzowałam. urodziłam i pokochałam. i DAJEMY sobie
rade bardzo dobrze. masz rece, nogi i głowe - i ty dasz rade. daj
sobie czas, uspokoj sie. nie musisz wariowac ze szczescia, po prostu
poczekaj. wszystko sie ułoży. pozdrawiam.
ps. nie rób głupot, pisz tutaj - pomozemy. a.

[wiesia140]

Jak się Dorotka nie odezwie , to postaram się poszukać ci cos na własną rękę.

[fiora81]

Dzieki Wiesia.
Sytuacja u mnie jest dobra, tzn m pracuje w dwoch pracach, ja caly czas z
2synami w domu juz 5 lat i ten fakt mnie przerast ze jeszcze jednym bede musiala
sie zajac zaniedbujac chlopakow. Rodzine mam daleko. M mi daje wolna reke co do
ciazy, nie nalega zebyc dokonala aborcji, to ja niechce tego dziecka i to we
mnie tkwi problem.Narazie nie bede podejmowac decyzji....dzisiaj dostalam prace
w przedszkolu od wtorku zaczynam i musze to wszytko na spokojnie przemyslec....
Boje sie ze jak usune to nie bede mogla pracowac w moim zawodzie bo nie bede
mogla patrzec sie na male dzieci.

[mamaanieli]

ps. ja rozpoczęlam prace gdy moje trzecie dziecko miało 7 miesięcy.
teraz mam 4 dzieci (z wyboru!!) i nadal pracuje, cały czas sie
rozwijając. nie poddawaj sie nastrojom i strachowi! dasz rade!