dlaczego okłamujemy tych których kochamy

[Gość: ag]

Czy okłamywanie osoby którą kochamy można w jakiś sposób usprawiedliwić

[ekika]

to chyba jest bardzo indywidualna sprawa - piszę ze strony osoby okłamanej np.
z autopsji wiem że w pewnych sytuacjach wolałam znać prawdę i zostałam jej
pozbawiona.Natomiast w dużym kalibrze / wierność w związku -
sama "wyśledziłam" parę rzeczy / i nie zrobiło mi to dobrze.Popadłam w
depresje na cztery miesiace i dopiero środki farmakologiczne spowodowały ze mój
stan /sufitowanie,myśli samobójcze /się poprawił.Do prawdy w związku trzeba
być przygotowanym lub być silna osobowością gdyż jak się okazuje samo
wyznawanie pewnych zasad etycznych -czyli prawda was wyzwoli - czasami nie
wystarcza.Myślę że generalnie okłamuje się ze strachu przed reakcja drugiej
osoby.

[hiacynta]

Niestety kłamstwo ma krótkie nóżki i prędzej czy później może wyjść na jaw.
Jeśli naprawdę kochamy, to po co kłamać? A jeśli zrobimy coś co sprawi
przykrość drugiej osobie i uważamy, iż nie powinna tego wiedzieć, to lepiej nie
mówić. Chyba milczenie w takiej sytuacji jest lepsze od kłamstwa, choć i tak
nieuczciwe.

[vicca]

Jak kochamy to nie kłamiemy.

Pzdr Vicca

[aka11]

Pewnie ze strachu, choć może czasami z lenistwa. Nie wiem, bo nie stosuję. Nie
uznaję kłamstwa. Nawet sprawiania fałszywego wrażenia, podtrzymywania
nieprawdziwych wyobrażeń na swój tamat, chociaż wiem, że dla niektórych to nie
jest oszustwo. Dla mnie to bez sensu - zgrywać kogoś innego przed najbliższą
osobą. Bo nie wiem, jakim cudem potem mogłabym oczekiwać traktowania biorącego
pod uwagę to kim naprawdę jestem, jakie są moje prawdziwe uczucia.
Z wszystkimi swoimi błędami, chybionymi decyzjami i innymi głupotami w tym
stylu. Trudno, były i tego nie zmienię. Ale żadna z tych, które mogłyby okazać
się ważne dla mojego związku, nie została "sprzedana" w innej wersji, niż
prawdziwa.
Wiem, że czasem prawda boli, kiedy wychodzi na jaw. Czasem bardzo długo trzeba
się uczyć z nią żyć, albo związek się kończy. Ale jestem zdania, że trzeba ją
znać i to raczej szybko. Żeby wiedzieć, na czym się stoi, z kim się żyje, a
potem dopiero decydować czy to nie przekracza granic wzajemnej akceptacji.
Nie odwrotnie, bo potem do zranienia z powodu jakiegoś nietrafionego wyskoku
partnera dochodzi jeszcze ból z powodu oszukania. Czyli orzechy do zgryzienia
już są dwa, nie jeden. Coś i zawiedzione zaufanie.
Piszę, oczywiście tylko z pozycji swojego związku. Nie oceniałabym ludzi,
którzy żyją inaczej. To jest prywatna sprawa każdego, czy chce się wiedzieć i
czy ma się siłę samemu mówić prawdę. A kłamstwo, swoją drogą, rzeczywiście ma
krótkie nogi. Prędzej czy później i tak wyjdzie przynajmiej większość z nich.

Pozdrawiam :-)
Aka

Czy mozna tak jednoznacznie ?

[janusz_b]

halo moje drogie Panie (wiekszosc wypowiedzi jak sadze)
nie chce zostac tu ukamieniowany, ale ja rozrozniam miedzy klamstwem a mowieniem
nieprawdy. Klamstwo wystepuje wg. mojej definicji gdy klamiemy w celu
osiagniecia wlasnych korzysci (materialnych lub niematerialnych jak np. chec
skrzywdzenie kogos, lub chec unikniecia odpowiedzialnosci itp. itd.) - staram
sie tego nie robic. Mowienie nieprawdy to "klamstwo" dla ochrony innego
czlowieka - robie to gdy musze bez mrugniecia okiem. Sam wole najgorsza prawde
niz oklamywanie, ale przekonalem sie ze nie mamy prawa czasami ludziom brutalnie
mowic prawdy w oczy. Przeciez najwazniejsza zasada w postepowaniu z innymi
powinno byc : nie szkodzic !
pozdrawiam
Janusz

[ekika]

Janusz to racja co piszesz ale chyba zależy od tego do jakiego "kręgu
bliskości "w stosunku do nas ludzie ci sie zaliczają .kłamstwa czy mówienie
nieprawdy dopuszczamy tak naprawde ze strachu o siebie np. jak ta osoba
zareaguje na prawde i co ja potem z tą reakcja zrobie Jeżeli zależy mi na kimś
w sposób szczególny to nie dopuszczam do sytuacji które go moga zranić.A jeżeli
już tak sie stało to rozmawiamy,przepraszam i wiecej to sie nie
powtarza.Inaczej w przypadku gdy kłamstwo wyjdzie na jaw są już dwa problemy z
których jeden to utrata zaufania a to juz jest poważny kaliber bo osoba
oklamana która sama sie kapnie nie potrafi juz uac.Mówie o bliskich
zwięzkach.Natomiast w trzecim ,czwartym krągu bliskości czasem rzeczywiście
sobie można darować rozwlekanie sprawy.pozdr.

[hiacynta]

janusz_b napisał(a):

> halo moje drogie Panie (wiekszosc wypowiedzi jak sadze)
> nie chce zostac tu ukamieniowany, ale ja rozrozniam miedzy klamstwem a mowienie
> m
> nieprawdy. Klamstwo wystepuje wg. mojej definicji gdy klamiemy w celu
> osiagniecia wlasnych korzysci (materialnych lub niematerialnych jak np. chec
> skrzywdzenie kogos, lub chec unikniecia odpowiedzialnosci itp. itd.) - staram
> sie tego nie robic. Mowienie nieprawdy to "klamstwo" dla ochrony innego
> czlowieka - robie to gdy musze bez mrugniecia okiem.
Ale skąd możesz wiedzieć, czy naprawdę chronisz tego człowieka. Czasem jest tak,
iż wydaje nam się, że gdy coś zataimy lub oszukamy kogoś to zrobimy to dla jego
dobra, ale co będzie jak się dowie od osób trzecich. Czyż to nie boli bardziej no
i co wtedy z naszą ochroną. Chcięliśmy go uchronić, a sprawa się pogorszyła. A
przypadkiem czy to nie jest tak, że raczej chronimy siebie bardziej aniżeli kogoś
ukrywając prawdę?

Sam wole najgorsza prawde
> niz oklamywanie, ale przekonalem sie ze nie mamy prawa czasami ludziom brutalni
> e
> mowic prawdy w oczy. Przeciez najwazniejsza zasada w postepowaniu z innymi
> powinno byc : nie szkodzic !
> pozdrawiam
> Janusz

[mathildae]

troche z innej beczki;) Janusz wspomnial o nieszkodzeniu/nie wyrzadzaniu krzywdy
drugiej osobie. wielu z Was pisze, ze najokrutniejsza prawda, lepsza od klamstwa
czy polprawdy.
oto historia zaslyszana lecz prawdziwa:
standard czyli ona i on, kochaja sie, sa juz razem jakis czas, jest im ze soba
dobrze. on chce isc na impreze do wspolnych znajomych, ona nie chce, mowi ze nie
chce, ale jak on chce to niech idzie. on idzie, ona tez, tyle ze spac. on na tej
imprezie spotyka dziewczyne, ktora - jak pozniej stwierdzi - podobala mu sie. ta
dziewczyna wychodzi wczesniej z imprezy, on ofiarowuje sie, ze ja odprowadzi na
przystanek. na przystanku stoja, rozmawiaja i nagle on caluje te dziewczyne.
podobno chcial sprawdzic, czy on robi na niej wrazenie, cos w tym guscie. ale
jednak szybko opamietuje sie, przeprasza i ucieka. gnebiony wyrzutami sumienia(?)
nim dociera do swojego domu (bo ona i on nie mieszkaja razem tylko czasem jedno u
drugiego) dzwoni w nocy do niej (=swojej dziewczyny) i wyznaje cala wine. ona
wybaczyla mu. podobno to sie juz nie powtorzylo i podobno jeszcze sa razem.
pytanie: uwazacie, ze dobrze postapil? niby tak, ale jesli ten nie pocalunek byl
taki wazny, to czy informowanie zaraz o nim swojej partnerki nie jest proba
zrzucenia ciezaru? moze powinien nic nie mowic i sam uporac sie ze swoimi
uczynnkiem i wyrzutami z tego powodu?
pozdrawiam - m.

[kasia28]

Ja kiedyś, gdy zaczęłam spotykać się z moim mężem nie powiedziałam Mu prawdy o
moim ojcu.Powiedziałam, ze był wspaniałym człowiekiem i nie żyje. A prawda
była taka, ze był pijakiem, bił nas, okradał, wtedy rodzice byli już dawno po
rozwodzie, nawet nie poznawał mnie na ulicy. Wstyd mi było i tyle. Gdy po
jakimś czasie zufałam bardziej mojemu mężowi postanowiłam, ze powiem mu prawdę
(nikt przedtem i potem nigdy nie wiedział o moim ojcu). Powiedziałam i miałam
straszną awanturę, ze okłamałam, oszukałam itd. czułam się jakbym po twarzy
dostała, bo było to dla mnie trudne wyznanie, był to wyraz mojego zaufania do
Niego a On tak mnie potraktował. Wiele razy o tym rozmawialiśmy, chyba
rozumiem jego zachowanie(?) , ale wciaż jest jakaś zadra w sercu. I czasem
żałuję, że wogóle powiedziałam. I zastanawiam się, czy rzeczywiscie popełniłam
taka "zbrodnię"? Nie chciałam Go okłamywać, ale trudno mówić o takich sprawch
komuś kogo się nie zna lub zna słabo.

[Gość: dolin]

Przepraszam...ale to nieuczciwe w stosunku do Ciebie...To tak,jak gdybys miała
nauczkę,aby nie mówic prawdy...Ze strachu przed jego reakcją.To po prostu
nieuczciwe z jego strony.
A przecież nie chodzi chyba o to,ze mamy mówic prawdę,bo sie boimy reakcji
kogos bliskiego,lecz o to by mówić tej osobie prawdę,bo jej ufamy...
Ale co ja tam mogę wiedzieć...

[szary_ptak]

Gość portalu: ag napisał(a):

> Czy okłamywanie osoby którą kochamy można w jakiś sposób usprawiedliwić

Kwestia wyobrazni: Postaw sie w sytuacji tej osoby, i odpowiedz, co chcialabys
uslyszec: klamstwo, czy prawde.

Pozdrowienia.
B.

[Gość: Pastwa]

szary_ptak napisała:


> Kwestia wyobrazni: Postaw sie w sytuacji tej osoby, i odpowiedz, co chcialabys
> uslyszec: klamstwo, czy prawde.

Problem w tym, że co innego mogę chcieć usłyszeć ja a co innego ta druga osoba, z
tego powodu mogę postawić się tylko w swojej sytuacji uwzględniając jedynie,
jaka ta osoba jest.

[szary_ptak]

Gość portalu: Pastwa napisał(a):

> Problem w tym, że co innego mogę chcieć usłyszeć ja a co innego ta druga osoba,
> z
> tego powodu mogę postawić się tylko w swojej sytuacji uwzględniając jedynie,
> jaka ta osoba jest.

Stawiając się w wyobrazni w sytuacji drugiej osoby - caly czas jestes sobą, a nie
tą drugą osobą...
Wydaje mi się, że najwiekszym blędem jest wymyślanie, co ta DRUGA osoba chciałaby
usłyszeć, czyli wchodzenie "w jej skórę"...

Pozdrawiam
B.

[Gość: Pastwa]

Myślę, że często nie trzeba zbytnio wysilać wyobraźni, aby wiedzieć, co bliska
nam osoba chce usłyszeć, wystarczy pewien bagaż doświadczeń jak ta osoba
dotychczas reagowała na różne prawdy. Wnioski takie czasami skłaniają do tego,
aby jednak pohamować się z tą prawdą.

[szary_ptak]

Gość portalu: Pastwa napisał(a):

> Myślę, że często nie trzeba zbytnio wysilać wyobraźni, aby wiedzieć, co bliska
> nam osoba chce usłyszeć, wystarczy pewien bagaż doświadczeń jak ta osoba
> dotychczas reagowała na różne prawdy. Wnioski takie czasami skłaniają do tego,
> aby jednak pohamować się z tą prawdą.

Jedyny wniosek, jaki mi przychodzi do głowy - to taki, ze kłamiąc zawsze mamy na
celu własne zyski, a nie osoby okłamywanej...Chyba, że o to chodzi. Ale jak to
się ma do miłości - to nie wiem.

Może mam za słabą wyobraźnię...Mógłbyś jakiś konkretny przykład podać?

Pozdrawiam

B.

[Gość: Pastwa]

Ot co tu dużo szukać wezmę pierwszy lepszy przypadek z życia.
Udaję się z kolegą na urodziny nam bardzo bliskiej osoby.Dziewczyna kolegi nie
chce iść ponieważ ma następnego dnia egzamin.
Na ową imprezę przychodzą rózni ludzie min. znane i nie znane nam dziewczyny.
Niespokojna o chłopaka dziewczyna dzwoni do niego i pyta kto jest na imprezie?
Ma on więc dwa warianty :powiedzieć czystą prawdę lub skłamać, powiedzmy że
wybiera to pierwsze:
Kolega:jest ten i ten i jakieś obce mi dziewczyny...
Ona:nie mówiłeś że będą jakieś dziewczyny...
K:skąd miałem wiedzieć nie zapraszałem ich..
O:ale nie rozmawiasz chyba z nimi?
K: rozmawiam, przeciez to normalne...
O:pewnie je podrywasz co?
K: no coś ty, ty mi się podobasz bardziej..
O:tak tylko gadasz, albo to one ciebie podrywaja...
K:oj przestań to są tylko urodziny...
O:właśnie i pije sie alkohol..słyszę krzyki wy już jesteście pijani....
K:moja droga ja nie jestem pijany przeciez słyszysz...
O:ale będziesz i ja nie wiem co będziesz wtedy robił...
K:obiecuje sie trzymać od tych dziewczyn z daleka:)
O:ale ja znam dziewczyny wiem że jak są pijane.....
I Tak w nieskończoność w wersji oryginalnej jest to o wiele bardziej absurdalne
(stąd jej nie powtórzę)
Kłamiąc mówi natomiast:
Jestem ja, kilku kolegów i ich dziewczyny(choć to nie ich).
Co zyskuje ów kolega i jego dziewczyna na tym kłamstwie?
On świety spokój, brak wyrzutów sumienia że on się bawi podczas gdy ona siedzi
i się martwi co on robi, ona natomiast spokojniejsza o niego może się skupić na
nauce zamiast karmieniu swej nieograniczonej wyobraźni głupotami.

[szary_ptak]

Gość portalu: Pastwa napisał(a):
> Kłamiąc mówi natomiast:
> Jestem ja, kilku kolegów i ich dziewczyny(choć to nie ich).
> Co zyskuje ów kolega i jego dziewczyna na tym kłamstwie?
> On świety spokój, brak wyrzutów sumienia że on się bawi podczas gdy ona siedzi
> i się martwi co on robi, ona natomiast spokojniejsza o niego może się skupić na
> nauce zamiast karmieniu swej nieograniczonej wyobraźni głupotami.

Hmmm...a wiesz, ze nie bylabym taka pewna?
Bo posłuchaj:
Kolega: Jestem ja , kilku kolegów i ich dziewczyny...
Ona: A ci koledzy - pewnie sie popili? I ich dziewczyny teraz ciebie podrywają?
I pewnie jakaś podoba ci sie szczególnie?

Kolega: No coś ty! Tylko ty mi sie podobasz!
Ona: Aha, ja wiem, jak to na takich imprezach...Ty jestes taki przystojny, a
one...
;-) Można tak sie bawic w nieskonczoność!
Ten przykład jest do kitu - nie można na nim udowodnić, ze Ty masz rację. Bo jak
"Ona" w końcu wsiądzie w taksówkę i się przekona...to dopiero będzie strata!..;-)


Pozdrawiam,

B.

[Gość: Pastwa]

Ale właśnie o to chodzi żeby nie wsiadała do tej taksówki, a znając ją ta osba
wie co zrobi dziewczyna w zależności od tego co je powie.
Ps.Przykład jest rzeczywiście do kitu ale to nie moja wina, prawdą jednak jest
że kolega zachowywał się w porządku i przyjazd jego dziewczyny byłby całkowicie
pozbawiony sensu.( i tego właśnie uniknął)

Pozdrawiam

[Gość: Pastwa]

ach zapomniałem jeszcze o czymś i Ty również Szary Ptaku.
Pamiętaj że takimi słowami kolega zwracał sie do swojej dziewczyny(nie do
Ciebie),którą zna.Wobec powyższego znajac Twoją domyślność musiałby powiedzieć
chyba co innego:).Nie zapominajmy żę ludzie się od nas różnią:)

Ps. ale ty byś przecież tego nie potrzebowała jestes bardziej wyrozumiała:)

Obyś miała Szary Ptaku wiecznie czyste i pogodne niebo, Pastwa

Pastwa...

[szary_ptak]

:-)))

Jedynym "odnośnikiem" ludzkiego postępowania jest własne sumienie -
życzę Ci, żeby Cię jak najmniej musiało "gryźć"..;-)))

B.

PS Miałam kiedyś koleżankę o nazwisku, jak Twój nick...

[Gość: Pastwa]

Mój nick pochodzi od nazwiska, ciekawe czy Twojej koleżanki też?

[szary_ptak]

Gość portalu: Pastwa napisał(a):

> Mój nick pochodzi od nazwiska, ciekawe czy Twojej koleżanki też?

Napisz, proszę, na priva...:-)))

[Gość: Pastwa]

zdaje się że właśnie to uczyniłem:)

[Gość: Pastwa]

Na wszelki wypadek podaję Ci mój adres :[e-mail]

moj przyklad

[janusz_b]

juz to wpisalem na tym drugim watku (przez pomylke), ale powtorze to jeszcze
tu aby wyjasnic co mysle na ten temat.
Otoz jako mlody chlopak mialem dziewczyne, ktora w jakiejs rozmowie opowiadajac
o jej ojcu (nie znalem go - byla z innego miasta) wspomniala mimochodem, ze
w czasie wojny byl wcielony przymusowo do wehrmachtu i do dzisiaj ma pod pacha
wytatuowana grupe krwi. Takie tatuaze mieli tylko czlonkowie specjalnych
jednostek SS skladajacych sie ze specjalnie wyselekcjonowanych OCHOTNIKOW.
Mialem jej to powiedziec? Zmienilem temat, po kilku tygodniach i tak sie
rozstalismy.
pozdrawiam
Janusz

[Gość: fnoll]

no mozna to usprawiedliwic w ten sposob, ze inni tez tak robia, i ze choc to
takie straszne, to przeciez takie jest kurde zycie...

proponuje isc do spowiedzi po rozgrzeszenie - tak codziennie z rana, na pewno
pomoze

pzdr

fnoll

[Gość: ag]

Dziękuję wszystkim za podzielenie się własnymi spostrzeżeniami,szczególnie
osobie o niku ekika, Twoja wypowiedź jest mi najbliższa.
Pozdrawiam wszystkich.

[ekika]

Ag dziękuję.To miłe.
do kasi 28.Kasia myślę, że czasami niepotrzebnie boimy się otworzyć przed
ludżmi których kochamy.Jeżeli naprawdę przez nich jesteśmy kochani to nic nie
powinno ich do nas zrazić. Prawdziwa miłosc w takich bolesnych sytuacjach
rodzi tkliwość ,współczucie i chęć pomocy.
Czasami po prostu partner nie umie nam tego okazać- ale to jest już problem z
innej beczki .Dlatego powinniśmy dużo rozmawiać ze sobą o uczuciach / ale z
tego co wiem mężczyżni mają z tym raczej problem zwłaszcza w stałych
związkach/.a także otwierać się dopiero na pewnym stopniu zaangażowania.Jeżeli
jast inaczej to nie jest "to".Pozdrawiam.

[ekika]

kasia 28.Po wysłaniu lisyu przeczytalam go i wyszło ze pomiędzy toba i twoim
mązem to nie jest "to".Nie o to mi chodzilo.wybacz.pa.

[Gość: charlie]

Jeżeli kochamy drugą osobę a ta osoba nas to po co kłamać ?? Kłamstewko ma
króciutkie nóżki, a konsekwencje są nie do przewidzenia

pozdrawiam