Dlaczego?

[mykolina88]

Zamotanie



Dopóki będę żyć

Będzie nic

Będzie nic

Będzie nic

Dopóki będę stać

Będzie wiać

Będzie wiać

Będzie wiać

Dopóki będę brał

Będzie grał

Będzie grał

Będzie grał

Dopóki będę na haju

Będzie w raju

Będzie w raju

Będzie w raju

Dopóki będę gnił

Będzie wył

Będzie wył

Będzie wył

Dopóki będę gnał

Będzie stał

Będzie stał

Będzie stał



Bez zmian.

Znow dół. Dawno nie byłam az tak otępiała. Wszystko zaczelo sie od brania
depakiny...Na poczatku mnie stabilizowala, to bylo nawet fajne, spokoj i brak
gwaltownych reakcji. Ale teraz? Powinnam zaczac dzialac, brakuje mi iskry, a
wciaz tylko spie i leze.
Czuje sie martwa, ale w oddychajacy sposob
nic nie czuje
slysze tylko pustke i cisze
rewelacja :(

[the-only_magda]

Tez to brałam...mi nie pomagała.. spróbuj hmmm spróbuj wyjsc do lasu przejsc sie
posiedzć gdzies w samotności.chaos jest najgorszy wiem.. ta burza mysli, nazywam
to "głosami"

[mykolina88]

z ledwoscia wzielam prysznic...
samotnosci mam az za duzo
choc las, mila perspaktywa
lubie hustawki

[katha_ko]

A na jaką psychoterapię chodzisz i od jak dawna?

[the-only_magda]

Wiem..
Wiem też że obojetnie jakie słowa nie ukoją Twojego bólu...zmuś sie do wyjścia!
wiem, że takie osoby jak my szybko zmieniaja nastrój.. (czasami) wystarczy że
coś Cie zaciekawi na dworzu.. jakies drzewo, pies cokolwiek.. może sprawić ze
nagle nadciągnie inna myśl.. i ona spowoduje inna reakcje:)

[the-only_magda]

Ja?? chodziłam do psychiatry jakis czas temu, ale zrezygnowałam.. teraz od
września zaczynam terapie psychodynamiczną, znalazłam dobrego specjaliste,
kurde coś mi w uszach piszczy.. za duzo stresów miałam ostatnio.. za dużo..

[mykolina88]

Mam swietna pania psycholog, ale niestety od trwajacego tygodnia nie
chodze...Musialam przerwac, ze wzgledu na brak finansow. Postanowilam spokojnie
poszukac pracy, aby zarobic na terapie i studia, ktore rozpoczne w pazdzierniku.
Idzie mi to kiepsko, terapeutka uprzedzala, ze moze mi sie pgoorszyc. Sytuacja
jest jak znalazl sprzyjajaca do dolowania ;/
Lekarstwa jednak biore nadal.
chyba wybiore sie na ten spacer... z ksiazka pod reke, ktora o dziwo mnie
zainteresowala.

dziekuje wam :*

[the-only_magda]

Bardzo sie ciesze:) Trzymaj sie cieplutko:D

[real-jacek]

Przez ostatnie pare tygodni miałem tak samo .Teraz jest troche
lepiej ale w dalszym ciągu nic mi się nie chce.Pomaga mi pisanie na
forum ,tylko natłok myśli i sam nie wiem co pisać.Zmuszam się żeby
coś robić i niby robie ,tylko dlaczego wydaje mi sie że znowu udaje.
W każdym razie pisze po to żebyś wiedziała że nie jesteś sama .

Pozdrawiam

[the-only_magda]

U mnie życie odstatnio również sie pokomplikowało.. rozstałam sie z facetem
który u mnie mieszkał.. dlaczego..? cóż róznice, + moje napady zmienności..
wszystko to złozyło sie na to ze przestałam czuć.. i kompletnie sie
wyalienowałam, choroba mamy... wypadek taty..kuzynka czekająca na przeszczep(ma
go jutro) wszystko to w jednym okresie, wczoraj miałam jak gdyby taki atak
nerwicowy, czułam potezny ładunek emocjonalny w sobie czułam ze zaraz
wybuchne,ból gałek ocznych, i napiecie, lęki, jakoś zdołałam to opanować..a co
do depresji.. tak wyobcowałam się uczuciowo że czuje pewną bariere która nawet
nie pozwala mi miec stanów depresyjnych nie wiem czemu.. czasami przez nia
przechodze i czuje wielki ból.. ale potem zaraz sie cofa, jakbym znowu stała za
murem do własnego wnętrza.. przeżywacie podobnie?

[real-jacek]

Ja prawie fizycznie czuje jak coś mnie trzyma w w tym czyms .Wydaje
mi sie że wystarczy zrobić tylko krok i zostawie to wszystko za
sobą.Cały czas błądze jak dziecko we mgle i cały czas mam wrażenie
że ten lepszy świat jest bardzo blisko mnie,a ja nie moge go
dosięgnąć nie jestem w stanie przekroczyc tej bariery i żyje tylko
nadzieją że przecież kiedys się przełamie .Ja w to wierze.

[the-only_magda]

Dokładnie..
Lepszy świat, jest gdzies obok, to świat niematerialny, jest pełen pieknych
obrazów.. jakby łaczyły się plastycznie w całośc, ja zawsze tęsknilam, tęskniłam
za czymś w czym kiedyś żyłam? jakby za poprzednimi wcieleniami..za moim domem..
wierze dalej że to nie mój swiat, ani nie moj dom, czuje sie strasznie obco..
czasami jak ide ulicą rozglądam sie do okoła jakbym widziała wszystko pierwszy
raz, to strasznie irytujace uczucie, ale zarazem piekne.. pomyśleć że gdzieś tam
jest moj dom.. gdzie zawsze czułam się bezpiecznie..

[mykolina88]

Ciesze sie, zę jestescie podobni :)

Pojechalam rowerkiem na swoja dzialke < moj niby " azyl"> i czuje, ze dokonal
sie delikatny pstryk w moim umysle. Co prawda nadal czuje sie jakby dorysowana
do swiata, mam swoje indywidualne kolory, ale nie przeszkadza mi to tak bardzo
jak kilka dni temu.

Takze uwielbiam pisac, mam bloga zapraszam uprzejmie...

www.zajrzyj-domi.bloog.pl

[real-jacek]

Nie nie nie ....Lepszy świat jest tu i teraz i ja do niego dotre i
jak dotre to opowiem wszystkim jak to zrobiłem .Już raz udało mi sie
zatrzymać bardzo poważną chorobe .Na razie dużo pisze bo musze
wywalić wszystko co we mnie siedzi ,wywalam i przyglądam sie temu.

[the-only_magda]

JESTESMY TU PO TO ZEBY SOBIE POMAGAĆ!:)

[real-jacek]

Właśnnie tak.I możesz mi wierzyć że ciężko mi pisać publicznie o
swoich pokręconych myślach, w końcu jestem facetem i wcale mi nie
odpowiada rola zakompleksionego chłopca .Ale jak zaczne udawać i
kreować się na kogoś kim nie jestem to moge od razu dać sobie spokój
i wrócić w miejsce w którym jestem ,czyli nie wiem gdzie.Od momentu
gdy zacząłem pisac na forum stan mojej świadomości jeszce się
pogorszył.Kompletnie nic nie wiem ,myśle jednak że to dobrze że coś
sie w ogóle dzieje.

Pozdrowionko

[the-only_magda]

> gdy zacząłem pisac na forum stan mojej świadomości jeszce się
> pogorszył.

Pogorszył? możesz coś wiecej na ten temat napisac?

[real-jacek]

Jest tak.Moje samopoczucie jest lepsze może dlatego że dzięki
pisaniu troche sie oczyściłem.Szkopuł w tym że czytam sporo
wypowiedzi i zobaczyłem powage problemu.Nie moge sobie ułożyć nowych
informacji.Myśle że wraz z pisaniem na forum ropocząłem coś nowego w
moim życiu, tylko że boje się ;pisania frazesów,nieświadomego
ściemniania,próby bycia terapeutą dla innych (już kiedyś taki błąd
popełniłem i drogo mnie to kosztowało)przejmowania cudzych emocji bo
to też potrafie ,ale najbardziej boje się rezygnacji.Za nic w
świecie nie chce obudzić się za jakiś czas i stwierdzić że znowu nic
ze sobą nie robie.Wiem że w takiej sytuacji będe opowiadał dyrdymały
o niesamowitych problemach które stoją mi na drodze i ułoże sobie
taką historie że dalsze życie nie ma sensu.Robiłem to bardzo często
i w takim stanie trwałem tydzień ,dwa a czasami dłużej.Gubie się
kiedy czytam że ktoś aktualnie jest w bardzo złym stanie a ja
doskonale wiem co taka osoba czuje i jedyne co moge zrobić to
napisać ;ok czytałem mam często tak samo;Jestem wściekły na to co
mnie spotyka, na moje lęki i obawy .Co jest takiego we mnie że nie
pozwala mi żyć tak jak bym chciał?Dlaczego ciągle czuje się gorszy?
Dlaczego mam wrażenie że nie przysługuje mi nic co dobre?
To wszystko razem powoduje niezły chaos w mojej głowie.
Kończe bo troche zaczyna mnie nosić.

[the-only_magda]

Pisanie kiedyś mnie bardzo oczyszczało.. ale też przez nie wpadałam w głebokie
depresje, co ostatecznie spowodowało próbe samobójcza.pisanie to forma terapii,
ale nie zawsze, czasami rozdrapuje rany i wciąga nas jescze głębiej na samo dno
nie dając nam choć oddechu..nie rozumiem co to nieswiadome sciemnianie, nie
uwazam żeby cos takiego istaniało, jeśli opisujesz coś co czujesz to raczej
nie jest błędne?? moze byc to przez Ciebie naciągniete, ale skoro subiektywnie
to przezywasz to jest to Twoja prawda.. Hmm. ja sie boje najbardziej obłedu,
chociaz obłed może być np wynikiem rezygnacji z psychoterapii ech... Na te
wszystkie pytania musisz sobie niestety sam odpowiedzieć, wiem że w Tobie tkwi
odpowiedz, jak we wszystkich nas..

[real-jacek]

Ściemnianiem nazywam uciekaniem od rzeczywistości.Chce Ci powiedzieć
jak ze mną było.Uciekając od życia zacząłem pić i piłem dośc sporo
przez kilkanaście lat.Przyszedł moment w którym musiałem wybrać albo
picie i śmierć i w tym nie ma żadnej przesady albo przestac pić i
jeszcze troche pożyć.Wybrałem to drugie i sam bez niczyjej namowy
poszdłem na terapie.Chodziłem dwa lata i właśnie minęło mi dziewięć
lat jak nie pije.Wracając do ściemniania to własnie tam zobaczyłem
jak potrafie zwodzić siebie i innych.Opowiadać ,kluczyć ,wyolbrzymiać
mało istotne rzeczy i jednocześnie bagatelizować istotne
sprawy.Jednym słowem próbowałem dostosować świat do moich chorych
myśli.Nie wiem ,być może dlatego że bardzo chciałem przestać pić
albo dzieki temu że spotkałem tam ludzi którzy nie dali nabrac się
na moją gre (myśle że jedno i drugie)alkohol przestał liczyć sie w
moim życiu.Oczywiscie dopóki się nie napije ale na razie jest
spokojnie.Nawet w chwilach silnego przygnębienia nie mam mysli o
napiciu sie.Na tej podstawie mam niezachwianą wiarę w możliwość
zmiany swojego życia.Napisałaś że boisz się obłędu i doskonale Cię
rozumiem,ponieważ obecnie sam przeżywam coś w rodzaju obłędu.
Nie wiem jak sprecyzować mój obecny stan .Nie umiem oddzielić
prawdy od kłamstwa,nie chce się cofać .Niby wiem czego chce, tyko
brak mi siły i odwagi.Po tylu porażkach boje się tego że znowu sam
siebie zawiode.Nie potrafie zrobić nic dla siebie.Właśnie to jest
moim największym problemem.Poza zaprzestaniem picia nigdy nie
robiłem niczego dla siebie.Przynajmniej tak mi się wydaje.Szukam
siły w sobie ,chcę się w końcu polubić,poczuć że warto coś dla
siebie zrobić.Ciężko mi przekazać to co czuje ale myśle że rozumiesz
oco mi chodzi.Zgadzm się ,odpowiedzi na te pytania są we mnie ,w
Tobie i w każdym z nas.

[the-only_magda]

Wiesz..
To ciekawe.. własnie pije trzeciego specjala... siedze sobie samotnie przed
komputerem, gdzieś tam błaka sie kot..właśnie zapaliłam papierosa.. dym unosi
się leniwie przypominając mi o gestej atmosferze uczuc które są we mnie..w moim
słowniku zawsze najbardziej wyróżniały się dwa słowa emocje, i uczucia..to
ciekawe bo nigdy nie potrafiłam ich dokładniej zdefiniować, to jakby chcieć
złapać tornado.. niszczycielskie złowrogie..chcąc złapać to co nieuchwytne.. gdy
już Cię wciągnie, właśnie co wtedy? Pajęczyna.. zdarzeń uczuć.. a my jesteśmy
gdzieś po srodku..zawieszeni..w pogoni za normalnościa? czasami do niej tesknie
ale częściej wydaje mi się szarą egzystencją bezoosobową manifestacją swojego
bytu.. Wiesz wydaje mi się, że o to chodzi.. o dopasowanie świata do siebie, u
reszty to człowiek jest dopasowywany do niego... do tych wszystkich granic
chorych reguł..indywidualizm? na pewno.. każdy indywidualista cierpi nie godzę
się na to co mnie otacza.. jest tyle bólu którego nie umiem zrozumieć? jest tyle
piekna które widzę na codzień.. problem w tym, że my żyjemy tylko w świecie
bólu.. to rodzaj sadomasochizmu? emocje.. które napędzają maszyne destrukcji?
Lustrzane odbicie czym jest gdy po drugiej stronie stoi cień..??? Robienie
czegoś dla siebie wydaje mi się że jeśli nie chcesz robić tego co inni od Ciebie
oczekują jesteś za to negowany ech to fakt..niezrozumienie.. egoizm tym są
ludzie. i to dlatego po części cierpimy, nasz świat może i jest abstrakcyjny ale
ile w nim barw?? może i sa chaotyczne.. niepoukładane ale są.. przeplatają się w
pajęczynie zdarzeń, wspomnień ale istnieją zacznijmy doceniać to co potrafimy
odczuć, co potrafimy połączyć.. sa to niekonwencjonalne połączenia, ale przez to
są takie wyjątkowe.. odkryjmy w sobie siłe.. coś.. napędza ten chaos! odkryjmy
czym jest to coś..jesteśmy tym czymś..
wiesz i Ty i ja jestesmy tym obłędem który kreuje naszą rzeczywistość..

[real-jacek]

Czytałem ileś razy.Musze się z tym przespać.Tylko bardzo Cię proszę
na razie się nie zmieniaj.

[real-jacek]

Nie wiem skąd mnie znasz, ale ok.Opisałaś dokładnie to co się we
mnie dzieje.Ktoś kiedyś powiedział że jestem samotnikiem.Nie jest to
prawdą, mnie ciągnie do ludzi tylko sie ich boje.Jako młody człowiek
wierzyłem w dobroć tego świata.Bylo to dla mnie tak oczywiste że dla
drugiego człowieka poświęciłbym wszystko ,nawet życie.Śmiało i ufnie
wchodziłem w każdą nową przyjażń,głośno wyrażając swoje
wartości ,miłość,szacunek,prawda.....Ale ludzie jak to ludzie
zaczęli mnie uświadamiać że:wygłaszć tego typu rzeczy mogą nieliczne
osoby które mają przyzwolenie społeczne.Oczywiście przy moim silnym
sprzeciwie szli na kompromis i:dobrze możesz coś tam sobie pogadać
bo to czasami nawet dobrze wygląda ale żyć musisz tak jak wszyscy.
Dlaczego?!pytałem.
-Bo taki jest ten świat.
-Ale ten świat tworzymy my,ludzie to czy nie możemy go troche
zmienić?Pytałem dalej bo ja wierzyłem że można.
-Ty przestań fantazjować tylko weż się do roboty.
-No ale przecież widze że ludzie nie zgadzają sie z tym co się
dzieje.cierpią boją się szukają ucieczki od dego wszystkiego.Uparcie
drążyłem temat.
Ironiczne uśmiechy ,kiwanie głowami z politowaniem to były te
delikatniejsze odpowiedzi.
Dobra mówie, przestane zmieniac świat , zaczne zmmieniac siebie.
Przestałem pić ,będe trzeżwy to może więcej się dowiem.
Na terapii dowiedziałem się że musze zaakceptować ludzi takimi
jakimi są.Żaden problem ,nigdy nie życzyłem nikomu żle,prawda że na
początku chciałem wyleczyć świat z alkoholizmu i tak się w to
zaangażowałem że zapomniałem o sobie i wróciłem do picia.
Przegrałem ale się podniosłem.
Po jakimś czasie dylemat napić się czy nie przestałbyc dla mnie
problemem.Nie pije i przyzwyczaiłem się do tego.
Przestałem czepiać się ludzi a naprawianie świata zostawiłem
mądrzejszym niż ja.
Tylko w dalszym ciągu nie wiem jak mam się ustosunkować do tego
świata z tego powodu że o ile ja dałem spokój ludziom to ludzie nie
dali spokoju mnie.
A przecież jakoś musze żyć w tym świecie który narzuca mi jak mam
funkcjonować,co mogę a czego nie.Normalność ?Kto to zdefinjował?
Kto mi powie co to znaczy być normalnym.
Okazuje sie że ludzie którzy widzą bezsens tego świata mają coś tam
żle w głowie.
To co teraz wszyscy mamy się kłaniać tym normalnym żeby nas
zaakceptowali?
Myśle że nasze lęki i obawy wynikają z braku akceptacji.Każdy
człowiek potrzebuje miłości ,ciepła i zrozumienia,tylko pewnie my
ptrzebujemy tego bardziej niż inni.
Swoją wypowiedzią dodałas mi ochoty do dalszego życia.
Bardzo Ci dziękuje.I nie zmieniaj się bo przynajmniej wiesz że
żyjesz.
-

[the-only_magda]

Hmmm...
Nie znam Cię.. nie znam Cię osobiście i może tylko w tym tkwi różnica... w
głośnikach - Non Opus Dei - "21 XII 2004" zapewne spodoba się mniejszości na
forum.. papieros... Czy niezgoda z rzeczywistością jest błędem? NIE niezgoda
jest zaprzeczeniem jest ratowaniem swojego JA, wiesz ja ostatnio dwa dni temu,
nauczyłam się pomagając osobie którą znam 8 lat.. sądząc że jest przyjacielem..
nauczyłam się że nie można jej ufac! tak.. to tylko subiektywna ocena.. ale
bądzmy szczerzy tacy są ludzie.. ludzie sądząc po opiniach są społeczni.. hmm
ciekawe gdyż każda ich relacja ma uwarunkowane niskie wartości. .poznaj-kup,
poznaj- sprzedaj.. żyjemy w świecie informacji która tak bardzo przygniata nas
swoją fałszywością..ten lustrzany świat odbija w nas swoje lęki.. odbija
niezgodność.. z tym co "rzeczywiście" istnieje, kompromis to coś złudnego..bo
gdy pójdziemy jego drogą.. przestaniemy być sobą.. zaczniemy reagować na
polecenia wcześniej ustalone tracąc przy tym swoje 'ja" Wiesz mi że ludzie są
bardziej "sfilmowani" od nas... 8 praca 10 przerwa 10:10 papieros 11:00
pogawędka z "koleżanką" 13 praca... 15 presja .. 16 zakupy, obiad tak obiad..
16:30 korek.. nie zdąze zrobic obiadu...i tak..chaos.. chaos w chaosie..i
kompromisy.. wieczne..zaprzeczenia.. oni nigdy nie uciekna.. a ja wiem że
uciekniesz gdy już nie bedziesz potrzebować.. tego forum

[real-jacek]

Co do ucieczki ,to znając siebie bardziej boje się że uciekne jak
jeszcze to forum będzie mi potrzebne.Ludzi staram sie nie
oceniać,myśle że cierpią z tego samego powodu co ja.Nie potrafią
znależć wewnętrznej siły i wiary.Wiary ale takiej nieograniczonej.
Ja jestem w dobrej sytyacji,ponieważ bywały momenty w moim życiu
kiedy czulem coś takiego.To nawet nie jest radość ,to nie jest
szczęście.To jest niewyobrażalny niczym niezmącony ,bardzo
mądry,bardzo dojrzały,taki oczywisty, taki pewny spokój.Ludzie
ktorzy przeżyli śmierć kliniczną często opisują coś takiego.Do mnie
to przyszło gdy byłem w nazwijmy to :normalnym stanie:Wyobraż sobie
że niczego nie chcesz bo wszystko masz,a jeżeli czegoś zapragniesz
to bez żadnych problemów to otrzymasz i co najważniesze będziesz
wiedziała czego chcesz i sprawi Ci to ogromną radośc .Tego nie
sposób opisać.I od tamtej pory dla mnie bycie sobą to jest właśnie
to uczucie.Wiem że niewielka część tego (........)wystarczy aby
poczuć się w pełni szczęśliwym człowiekiem i przekazać to uczucie
innym ludziom.Cały czas próbuje sobie przypomnieć jak to do mnie
przyszło i jak to straciłem.Od tamtego momentu straciłem luksus
udawania.Możesz mi wierzyć ,kto raz tego doznał nie zaspokoi się
niczym innym.Zycze Ci tego z całego serca i życze też innym ludziom
czy tego chcą czy nie.

P.S Na razie sie nigdzie nie wybieram.

[mykolina88]

Pytanko odnośnie was, mogę wiedzieć w jakim jesteście stadium rozwoju? W sensie
ile latek? ;)

Ja mam 21, dla mnie wystarczajacy wiek na smierc, a dla innych na wybawienie od
niej.

fatalny poranek za oknem, ale lubie deszcz...

[the-only_magda]

Jacku odpisze dzisiaj a co do wieku to 25 lat:D

[real-jacek]

Ha! Drogie kobietki ,pewnie to przypadek ale jeżeli dodacie 21 do 25
to wychodzi wam idealnie w na jakim etapie rozwoju jestem.Ciesze się
że się odezwałyście ,ale za tą ;śmierć; to troche zły jestem.I do
Ciebie Magdo ,przyznaje fajnie się z tobą pisze.A ja ostatnio mam
tak ;godzinka w miare ,godzinka dół,godzinka w
miare,godzinka ......................................................
.................................................................Wszy
stko do du.......................................

[the-only_magda]

Heh
Dzisiaj ja nie mam na nic siły...kolejny drink martini i kolejne pytania...Jacku
te wahania nastroju..znam to doskonale.ale czy one biorą sie z "ułomności?" nie
wydaje mi się..to w nas tkwi siła i ja powinniśmy odkryć.. taaaaaaaaa kolejne
brednie o sile o jej odkrywaniu.. ale czy jesteśmy w stanie na chwile zamknac
oczy i poczuć ja w sobie.. nie odbierać swiata zmysłami.. tylko "sobą"-środkiem
? wydaje mi się że tak..

[mask0]

tak czytam Wasze posty i z każdym zaskakuje mnie ile w tym jest mnie.
trafiając na to forum nie sądziłem, że - przy wielkich przecież
różnicach - tyle podobieństw do swoich reakzji, zachowań tu znajdę.
tę niezrozumiałą niechęć do stania się "normalnym", "zwykłym", to
częste bycie na granicy - już tam gdzieś obok przecież jest zwykły
świat, szczęście, zrozumienie, ludzie, którzy jakoś tak sobie żyją
prosto. na zasadzie wręcz niekiedy "sobie wymyśliłem durny problem".
a po chwili już dół, potem agresja skrywana jak tylko się da przed
otoczeniem. i wewnętrzny skowyt. skowyt, który pomimo jego
przenikającego bólu chcę podtrzymywać, karmić.
nauczyłem się skrywać wiele przed najbliższymi. jak jest bardzo źle
to widać siłą rzeczy. jak narasta wściekłość wyładowuję ją szybko na
sobie. czasami pomaga, czasami nie.

[the-only_magda]

Wiesz co... najśmieszniejsze jest to...? że czujemy sie jedyni.. oryginalni..?
czujemy ze nie spotykamy takich ludzi, jakbysmy byli totalnie nie z tego
świata..a tu nagle BUM! spotykamy się.. potrafimy zamienic pare postów.. czujemy
sie jakbysmy MY je pisali jednak ta oryginalność.. przestaje miec miejscie a
zaczyna sie indywidualność..?

[mask0]

może. dla zachowania oryginalności robiłem i robię różne rzeczy.
dziwaczne. i nawet jak je robię to wiem, ze to idiotyzm.

utrzymywanie inności. podtrzymywanie wyobrażenie, że nie należymy do
tego społeczeństwa. jak zjawy nocy. a potem uświadomienie sobiem, że
w nim żyjemy, funkcjonujemy i jakoś tam się sprrzedajemy. to
odczucie mnie wciąga zawsze w stan destrukcjyjnej ucieczki

[the-only_magda]

Ucieczka... jest zawsze destrukcyjna? moim zdaniem nie..to nie ucieczka? to swój
sposób na przeżywanie rzeczywistosci?? własnie ogladałam po raz entyyy człowiek
z księżyca o Endym Kaufmanie:) lubie ten film:D

[mask0]

tylko jeśli to sposób na przeżywanie to ja się go boję. boję się
tego do czego doprowadzi. boję się przejścia całkiiem na tamtą
stronę.
ale może tak. jest to w środku. i tak już pewnie zostanie. może dać
się ponieść temu, może lepiej od razu spłonąć niż palić się i palić.

muzyka teraz jakoś w mnie wchodzi a nie filmy. toma waits powrócił
po przerwie. i pink floyd znowu drążą, męczą i odrzucają od świata

[the-only_magda]

zreszta... depakina mi jakoś miało pomogła tak abstrahując od tematu..

[the-only_magda]

wysłałam to.. czy tylko pomyslałam ze wysłałam:)

[mykolina88]

tez mam depakine, tylko chce mi sie wciaz spac...

i ostatnio mam diabelski mlyn, chyba ktos przyspieszyl mi tempo hustawek
nastrojow. Ja nie zamawialam biletu, a mnie wsadzono. Dlaczego?

Rycze co noc przez byle kogo i byle co

:(

[the-only_magda]

Mykolina..to sa własnie huśtawki raz lepiej raz gorzej a raz okropnie.. też
ostatnio ze mną nie najlepiej..tylko zauwazyłam u siebie blokade.. jak zaczyna
być zle coś mnie blokuje przed tym,żeby było jeszcze gorzej, to takie
automatyczne działanie, bardzo mnie to dziwi..a płacz.... mi zawsze pomaga..
płacz mnie oczyszcza, tak ja to odczuwam.. ale też wiem jak to boli..jak Ci źle
zawsze mozesz napisac:)
COS NA POPRAWIENIE HUMORU!!
www.internetshouldbeillegal.com/

[urocza_diablica]

Magda, zajebiści są, gdzie występują? Może na zlot ich zatrudnimy?:)
ding ding dong:)

[the-only_magda]

hehehe
Ju tacz maj tralala:D!! to powinien być osobny wątek hehe:D

[urocza_diablica]

dokładnie, i te kocie ruchy:)