Nie chce mi się żyć

[Gość: myszka:(]

Myślę o samobójstwie.
Zostawił mnie chłopak, z którym mieszkałam 4 lata.
Myślałam, że to wielka miłość. Ale odszedł do innej pół
roku temu. Nie mogę się pozbierać - często myślę, że
może lepiej odejść i przestać cierpieć.
Nie mam z kim o tym porozmawiać :(
Mam 28 lat, chodzę zgarbiona i już się nie uśmiecham. Po
pracy wracam do domu, do pustego mieszkania. Wiem, że
oni się zaręczyli. Myślałam, że to ja będę jego żoną,
ale nic z tego nie wyszło :(((
Teraz wszystko ma czarny kolor. Nic się nie udało.
Niczego nie ma. Po co żyć?

[Gość: oak]

... Mysza ... Ty spac miałas iśc )))) ... no już ))))

[Gość: mysza:(]

Gość portalu: oak napisał(a):

> ... Mysza ... Ty spac miałas iśc )))) ... no już ))))

Już idę.
Ale przyjdź jutro.

[dalla]

Zrobilo mi sie strasznie smutno, kiedy przeczytalam Twoj post. Nie bede Ci
pisala, ze masz bezsensowne mysli, bo to naturalne w tej sytuacji, szczegolnie
po czteroletnim zwiazku.

Przechodzilam to samo 3 mies. temu - zostalam zostawiona nagle, nie
spodziewalam sie zupelnie. Bylam za granica, czekaly mnie wazne egzaminy na
studiach - oczywiscie poszly bardzo kiepsko. Nie spalam, nie jadlam, znajomi
wniesli sobie materac do mojego pokoju i spali w nim na zmiane, bo bali sie, ze
cos sobie zrobie. Weszlam pod tramwaj - przypadkowy przechodzien mnie wyciagnal
w ostatniej chwili (no, to akurat niespecjalnie zrobilam, ale nic nie widzialam
wokol siebie, wiec nawet takiego drobiazgu jak tramwaj, tez nie). Chodzilam po
ulicach i plakalam - nie, zanosilam sie rozpaczliwym szlochem, nie wiem, jakie
byly reakcje innych, bo bylam w takim "kokonie" i bylam tylko ja i moje
cierpienie.
W koncu przyjechala do mnie mama na tydzen, bo stwierdzila, ze nie dam rady
sama. Po tym tygodniu zabrala mnie do Polski - zblizaly sie juz Swieta, wiec
miala pretekst.

A w domu..... tragedia. Wszystko mi go przypominalo, tysiace drobiazgow,
wlasciwie nie moglam niczego sie dotknac, zeby o nim nie pomyslec.
Nie wiem, jak udalo mi sie przetrwac te dni.

Uratowal mnie wyjazd na narty. Nie umiem powiedziec, dlaczego. Nie jest to
rozwiazanie dla wszystkich, moze tak naprawde tylko dla mnie. To jest po prostu
cos, co uwielbiam robic. Skoncentrowalam sie na jezdzie, probowalam nowych
rzeczy (nawet czasem przesadzalam z predkoscia, schodzilam z oznakowanych tras
itp., ale to byla taka forma ucieczki). Poznalam tez fajnych ludzi, chociaz
wcale nie w moim wieku (25 jeszcze), duzo starszych i duzo mlodszych, ale jakos
powoli mnie przywracali swiatu.
Nie, nie wrocilam "uleczona", szczesliwa, radosna. Ale nie byla to juz taka
rozpacz.

A tak naprawde - paradoksalnie pomogl mi sam "ex" - byla proba powrotu, przy
ktorej zobaczylam, ze on nie jest dla mnie, i ze dobrze sie stalo, ze to sie
skonczylo. Teraz jestem w stanie "marazmu" lub "zaleczenia". Bo jeszcze czasem
placze, czesto mi zle, nie ufam facetom, nie wiem, co ze soba zrobic i jakos
nie widze celu dla siebie.

Takie sa chyba fazy dochodzenia do siebie. Kazdy je przechodzi inaczej - u mnie
ta najglebsza rozpacz nie trwala az tak dlugo, u Ciebie jednak chyba jest nadal.
I wydaje mi sie, ze jednak to juz nieco zbyt dlugo - pol roku. Owszem, mojej
kolezance zajelo to 2 lata - ale wszystko razem, a mysli samobojcze pojawialy
sie, ale tuz po zerwaniu.
Niepokoje sie o Ciebie. I mysle, ze mimo wszystko powinnas sie udac do jakiegos
dobrego specjalisty, ktory pomoze Ci dojsc do nastepnego etapu, a byc moze
pogodzenia sie z tym, co Cie spotkalo.

Wiem, ze to zadna rada, byc moze, ale chcialam, zebys wiedziala, ze nie jestes
sama i pisz domnie na priva, jesli bedziesz chciala wyplakac, wykrzyczec itp.

Serdecznie Cie pozdrawiam
Dalla

[Gość: ida]

Jeżeli nadal nie masz z kim pogadać, napisz: [e-mail].

[Gość: wredna2]

napisz: [e-mail] chetnie pogadam z Toba


przeciez nie dlatego upadamy zeby sobie polezec...


badz dzielna i nie mysl nawet tak glupio, bo dopiero sie przekonasz, jaka
potrafie byc

wredna...

[vicca]

pisz na priva ;)

Oczekuję niecierpliwie.
I nie poddawaj się takim myślom - nie przynoszą nic dobrego (doświadczenie z
autopsji)

Pzdr V*

[Gość: anahi]

cześć
przeczytałam twoje posty tu i na "romantica" i pierwsze skojarzenie moje było
takie: podkreślasz swóje wiek - ja też mam 28 lat a jestem od Ciebie o
wiele "uboższa", bo nigdy właściwie nie miałam poważniejszego związku z facetem
czyzby wiek był on dla Ciebie jakimś problemem?
czujesz się "staro" ? czy wręcz przeciwnie, uważasz, ze jesteś jeszcze młoda, a
już nie potrafisz się śmiać?
wierz mi, że można się pogodzić z byciem samotną w tym wieku, mimo, że nie jest
to łatwe
o nadzieję na przyszłą miłość jest trudno, ale ja dodatkowo nie mam właściwie
żadnych wspomnień :(

[ninaa]

Oj, Mysz... Czasem bywa trudno..., ale zaswieci w koncu słonko.., zobaczysz... Wiedz, że nie jestes sama.
Dookoła jest tylu cudownych ludzi ..., popatrz w ich stronę... Usmiechnij się... , zabij usmiechem złe mysli... a same
odejdą.., zobaczysz.. Pozdrawiam gorąco. Buziak.

[arek_cz]

A co jak to nie działa??
Ja jestem w bardzo podobnej sytuacji jak Mysz i juz mam dosc.
Nic nie cieszy, ludzie ktorych mijam (szczegolnie pary) powoduja tylko jedno
Dlaczego oni sa szczesliwi a ja nie?

Arek :(

[ninaa]

Na początek więc dla Ciebie również BUZIAK !!
Wiem, ze bywa ciężko... i czymże można pocieszyc...?? W zasadzie pocieszyciel moze czuć sie bezsilnym..., bo
taki delikwent cierpiący, jest uparty jak oslisko i na kwiaty wiosenne patrzeć mu się nie chce....
Ja będę uparta w twierdzeniu następujacym: odnajdźcie w SOBIE siłę !! Nie uzależniajcie swojego szczęscia od
drugiego człowieka aż tak bardzo !! Kształtujcie siebie i o siebie dbajcie !! Jestescie przecież najważniejsi !!
Zapomnijcie się w czyms..., choćby w myciu okien...!! Wiem, że na pierwszy rzut oka to bzdury.., ale ruszajcie
się do przodu !! Jak nie w przód, to w bok.., byle się wydostać...!! Postarajcie się... o usmiech..., naprawdę
warto..!! Buziak, buziak... :-))

[vicca]

Na początek można żyć na złość - w moim przypadku się sprawdza :)
Na złość "przyjaciołom", ex, całemu światu - żyję, jestem, i może jeszcze zdąże
zrobić coś dobrego :)
We mnie też pary wywolują skurcz serca, a granatowy opel przyprawia o zawał,
ale na złość będę żyła i znajdę swoje miejsce na świecie!

Buntowniczo pozdrawiam Vicca

[arek_cz]

A co jak to nie działa??
Ja jestem w bardzo podobnej sytuacji jak Mysz i juz mam dosc.
Nic nie cieszy, ludzie ktorych mijam (szczegolnie pary) powoduja tylko jedno
Dlaczego oni sa szczesliwi a ja nie?

Arek :(

[Gość: niunia]

moze jeszcze twoj czas nie nadszedl.hmmmm.....
czasem nie szukajac znajdujemy tak jak ja...
stalo sie ...
wiec glowa do gory
mamy wiosne usmiechnij sie
wiem ze warto..

[arek_cz]

Chyba sprobuje, moze cos to pomoze.

Arek

[Gość: piglet]

Myszko jeżeli chcesz porozmawiać, napisz proszę.
Co prawda, zaden ze mnie psycholog, ale myslę że wspolne doswiadczenia i
rozmowy o tym co najbolesniejsze pomagają:
[e-mail]
w każdym razie, trzymaj sie dzielnie, i zobacz na posty. Dla nas tutaj - juz
jestes wazna....

[ninaa]

Oj, Piglet...., dobrze gadasz..., dobrze... :-)))

[Gość: Karo]

Myszka, glowa do gory. Jesli jedne drzwi sie zamykaja to nastepne ci sie
otwieraja. Teraz masz szanse poznac kogos nowego. Mloda jestes. Popracuj nad
postawa( serio) . Czlowiek zgarbiony, przygaszony, smutny innych nie
przyciagnie do siebie. Pomysl sobie ,ze i te druga moze zostawic jak ciebie, a
ty masz go z glowy. Zapros kogos na kawe,wyskocz do kina. Badz dla siebie
najlepszym przyjacielem. Bol minie po jakims czasie. Zapewniam cie. Obys tylko
nie koncentrowala sie tak bardzo na nim. Pozdrawiam. Zobacz ile tu zyczliwych
ludzi do ciebie napisalo. Nie jestes sama.

[Gość: karo14]

Nie pisz tak. Pomysl, codziennie setki ludzi walczy o zycie do konca, albo
ginie nie winnie. Dla nich zycie jest najceniejsze. Aty tak chcesz to
przekreslic? Nie mozesz!!! A ten chlopak widac nie byl ciebie wart skoro taki
numer ci wykrecil.

[Gość: map]

potrafie sobie wyobrazic twoja rozpacz i niechec do zycia bo tez tak rozpaczalam
ale czas jest najlepszym lekarstwem, leczy wszystkie rany, niech minie troche
czasu a problemy ktore masz teraz same odejda, nawet nie zauwazysz kiedy, twoj
byly chlopak stanie ci sie obojetny, teraz wazne jest abys nie siedziala sama w
domu i nie rozmyslala, rob cokolwiek, staraj sie byc zajeta caly czas, jesli
masz znajomych, to spedzaj z nimi czas, rowniez sport jest dobry, uprawiaj jak
najwiecej sportu abys padala ze zmeczenia a od razu humor ci sie poprawi i
zachce ci sie zyc.

[Gość: CHARLIE]

WITAJ !!
MUSISZ ŻYĆ PO TO BY OTRZYMAĆ W PRZYSZŁOCI OD KOGOŚ WIELE SZCZĘSCIA I MIŁOŚCI.
BY OTRZYMAĆ TO NA CO ZASŁUGUJESZ ...ODEJŚCIE Z TEGO ŚWIATA JEST NAJGORSZYM
WYJŚCIEM - JEŻELI MOZNA TO NAZWAĆ WYJSCIEM. MASZ DOPIERO 28 LATEK I WSZYSTKO CO
DOBRE PRZED TOBA !! GŁÓWA DO GÓRY A WSZYSTKO POWOLI SIĘ UŁOZY. PRZEŻYŁEM
PODOBNĄ HISTORIĘ I UWIERZ MI ŻE TO UCZUCIE BEZRDADNOŚCI I SAMOTNOŚCI MIJA ...

SERDECZNIE POZDRAWIAM

[Gość: Mała]

Siedzę i czytam wszystkie listy i płaczę. Po pierwsze, ze wzruszenia. że tyle
osób chce pomóc drugiej osobie , a po drugie, że wczoraj zakończyła sie
trwająca 4 lata "znajomośc" moja i mojego chłopaka. Nie spałam całą noc ,
siedzę teraz w pracy mam spuchnięte oczy i płaczę, na razie jeszcze nikt tego
nie zauważył. Boże ja cały czas o nim myślę. Rozstaliśmy się bo stwierdziliśmy,
że nie pasujemy do siebie i tym podobne brednie. Najgorsze jest to , że nie
wiem co teraz będzie - jak powiedziec znajomym, a najgorsze jak powiedzieć
rodzicom i ten ból na milczący telefon, brak zajęć po przyjściu do domu , wolne
weekendy i głupia reakcja serca na bordowy samochód. Już w sumie nie mam łez i
pieką mnie policzki. Ja jednak chcę żyć. Może jest ktoś kto mógłby naoisać do
mnie kilka słów. Czy ktoś był w takiej sytuacji. Miła dopiero 10 godzin
samotności , a tu jeszcze tyle życia...Proszę pomóżcie troszkę..

[Gość: ygrek]

Masz jakiegoś priva ?

Rozmowa z psychiatrą o depresjach - kopia

[czarodziejka]

Rozmowa z psychiatrą o depresjach
AN (25-03-02 21:46)

Wiosną nasilają się objawy depresyjne. Nie należy ich lekceważyć, ale jak
najszybciej udać się po radę do psychiatry - radzi specjalista

Aneta Nawrot: Coraz więcej ludzi skarży się na depresję. Czym jest ta choroba?

Marek Mieczyński, specjalista psychiatra: Nie mówiłby tutaj o depresji, ale o
zaburzeniach depresyjnych. Jest to stan, kiedy dana osoba generalnie czuje się
źle. Ma zaburzenia aktywności, poczucie przemęczenie, spadek zainteresowań,
trudności z koncentracją. Często występują też zaburzenia snu. Człowiek jest
bardzo senny lub wręcz przeciwnie - ma kłopoty ze spaniem. Zaburzeniem mogą też
towarzyszyć lęki, napięcie mięśniowe, bóle głowy i problemy ze strony układu
pokarmowego. Niektórym pocą się dłonie.

Kiedy nasilają się te objawy?

- Najczęściej wiosną i jesienią. Tak naprawdę do końca nie wiadomo, dlaczego.
Prawdopodobnie jest to spowodowane wahaniami ciśnienia, częstą zmiennością
pogody. Poza tym nagromadzone w lecie zapasy słońca w naszym organizmie powoli
się wyczerpują - to też jedna z przyczyn.

Kto jest bardziej narażony na stany depresyjne?

- Najogólniej mówiąc, osoby nie mogące sobie poradzić z własnymi problemami,
przeciwnościami losu. Jednak do lekarzy po pomoc częściej zwracają się kobiety
niż mężczyźni. Lekarz najlepiej będzie wiedział, czy zastosować farmakologię,
skieruje na psychoterapię lub zastosuje leczenie skojarzone. Każdy wymaga
indywidualnego podejścia.

Ludzie boją się jednak psychiatry. Wielu myśli, że kiedy pójdzie do takiego
lekarza, to natychmiast dostanie "żółte papiery".

- Historia choroby prowadzona przez psychiatrę jest objęta jeszcze większą
tajemnicą, niż ta pisana przez pozostałych lekarzy. I naprawdę staramy się
pomóc osobie, która tego potrzebuje. Można do nas trafić bez skierowania.
Ubezpieczony może wybrać sobie najbardziej odpowiadającego mu specjalistę na
terenie Śląskiej Regionalnej Kasy Chorych.

Dziękuję za rozmowę.

pomoc przez internet __ myszko PRZECZYTAJ

[czarodziejka]

Depresja na stronie
acz (19-03-02 18:32)

Internauci mogą korzystać z pomocy z łódzkiego psychiatry.

Lekarze z Centralnego Szpitala Klinicznego przy ul. Czechosłowackiej założyli
stronę www. Internauci czytają tam: - "To strona dla smutnych. Tu dowiesz się,
czy jesteś tylko przygnębiony z powodu wielu trudnych spraw, czy też masz
depresję i wymagasz pomocy profesjonalistów". Dzięki testowi można dokonać
oceny swojego nastroju. Nie wyłączając komputera mamy możliwość skonsultowania
się z psychiatrą - trzeba tylko skorzystać z czatu. W wyznaczonym terminie
(piątek przed południem) wysyłamy mail i po chwili dostajemy odpowiedź.

- Codziennie odbieram 60 telefonów od pacjentów - wylicza Irena Poprawska z
CSK, pomysłodawca strony. - Założyłam stronę, by pomóc pacjentom odpowiedzieć
na najczęściej nurtujące ich pytania. Ważne jest to, że można je uzyskać nie
pokazując się u psychiatry, bo wielu ludzi się tego wstydzi.


* Adres strony zredagowanej przez łódzkich psychiatrów:
www.csk.lodz.pl/depresja

[Gość: maras]

Hej Mycha,
Wielu ludzi chcę Ci dać tutaj do zrozumienia, że - mimo sytuacji - nie jesteś
sama. Pomyśl chwile na tym - zanim zrobisz coś nieodpowiedniego.

Pozdr. dla mieszkanki pięknej Warmii.

[Gość: psyc]

Zaden psycholog nie jest w stanie pomoc. Gdyby to bylo takie latwe toby nikt
sobie zycia nie odbieral. A jednak tyle ludzi odchodzi kazdego roku bo ma dosyc.

[Gość: Yolka]

Myszko - współczuje Ci bardzo... ale naprawdę szukaj dla siebie ratunku !!!

Na poczatek - wizyta u lekarza... proszę - mozesz iść nawet do zwykłego lekarza
pierwszego kontaktu i poprosic o jakieś tabletki antydepresyjne... uwierz, że
pomagają... nie rozwiążą problemu, ale pomogą w najtrudniejszych psychicznie
chwilach...

Trudno jest radzić w takim momencie abys spojrzała na otaczającą nas wiosnę -
pełną optymizmu - bo budzącą się do życia...

Nie jesteś sama, wokół Ciebie jest wielu ludzi mających podobne problemy do
twoich... albo i jeszcze gorsze... ktoś bliski odchodzi od nas... do kogoś
innego, a inny bliski odchodzi od nas na zawsze... widziałaś jego gasnący
usmiech, zamykające się oczy... i będziesz pamiętac do końca życia.

Ale trzeba zyć dalej ! Życie idzie naprzód. Pomyśl, że w twoim życiu NA PEWNO
czeka Cię jeszcze coś ciekawego, poznasz nowych ludzi, i będziesz NA PEWNO
szczęśliwa. Uwierz mi - poznasz jeszcze smak miłości - tej prawdziwej, jedynej,
tej na zawsze. Przed Tobą jeszcze nie odkryty smak miłości macierzyńskiej- tej
wspaniałej - najwspanialszej dla kobiety. To wszystko przed Tobą!!!

Głowa do góry ! - wszystko będzie dobrze... Jeżeli mi nie wierzysz - idź do
wróżki !
Pozdrawiam. Yolka.

[Gość: Allegra]

Yolka podała świetną, prostą receptę. Jeśli wzbraniamy się iść do psychiatry,
łatwiejszym rozwiązaniem jest wizyta u wróżki. Naprawdę, nie żartuję!!!
Równiutko pół roku temu rozstałam się z miłością swojego życia.. Ale nie
umiałam wykorzenić uczuć z serca.. cierpiałam strasznie, straciłam całą energię
do życia, gdzieś zagubił mi się sens istnienia.. spróbowałam z samobójstwem,
ale powstrzymała mnie jakaś irracjonalna myśl, że jeśli zrobię to sama, to moi
najbliżsi nie otrzymają pieniędzy z polisy ubezpieczeniowej.. Następnym etapem
było prowokowanie losu za kierownicą samochodu.. Też sie nie udało.
Przyjaciółka zawlokła mnie do wróżki. A tam, sympatyczna młoda kobieta o
ciepłym głosie spojrzała w moją rękę i karty i nakreśliła optymistyczną wizję,
której uczepiłam sie najbardziej kurczowo jak potrafiłam.. Do tej pory miewam
straszliwe doły, potrafie płakać w najbardziej zaskakujących momentach, często
rano otwieram oczy i myślę sobie: "qrrr... znowu dzień do przeżycia..". Ale
wtedy czepiam się tej wróżby i powtarzam jak mantrę, że po każdej nocy
przychodzi dzień.. Nie wiem czy pomaga, ale jestem ostrożna za kierownicą..

Pozdrowienia

[Gość: joolz]

Myszko, nie jestes sma, ja podobna sytuacje milaem rok temu, moja dziewczyna
(pierwszy raz az tak sie zakochalem) poza mna mila jeszcze kogos, gdy sie o tym
dowiedzialem myslalem, ze to koniec, a to nieprawda, sluchaj moze on nie jest
Ciebie wart?, moze to dobrze, ze teraz sie skonczylo niz mialabys plakac po
slubie? Masz 28 lat, no i co z tego, moj brat poznal dziewczyne swego zycia,
gdy mial 32 lata. Nie martw sie, bedzie dobrze, jestem z Toba!!!!

[Gość: shivo]

Bedzie dobrze, Mycha! Chcesz to pisz: [e-mail]

Może nastepnym razem bardziej roztropnie ...

[Gość: Sam]

...zadysponujesz swoim życiem ? Może najpierw zostaniesz żoną a potem
zamieszkacie razem ? Odwracanie reguł do góry nogami jak widzisz nie prowadzi
do niczego dobrego. Teraz taka moda. Wynajmuja mieszkanie i rżną się na tzw
próbę. Potem znudzi się jedno albo drugie i hajda w Polskę za nastepnym
obiektem. Narazie nikt nie wymyslil nic lepszego od normalnych związków i nie
sądzę aby to gówniane młode pokolenie czegoś takiego dokonało. Po zmniejszaniu
karków i ilości włosów na głupich łbach zaczną zmniejszać mózg albo prostować
jego zwoje. Taka to specyfika. Polak musi byc przede wszyskim silny. Dużo
uniesie. A jak bije !

[Gość: mika]

Sam, szczerze mi ciebie żal

[kosturek]

i to wlasnie teraz !!!!
Swiat i zycie nas doswiadcza, przezywamy rozne wspaniale chwile i okropienstwa
i czesto musimy byc w tym strasznie sami i dzielni. Mnie jak mam dola pomaga,
pomaganie innym ( doroslym, dzieciom, przyjaciolom, obcym, itd), gdyz mam taka
regule ze jak sie pozbieram juz ciut do kupy to mowie sobie,że nie jest wazne
co mnie zycie zrobilo, ale wazne jest to co ja mu moge zrobic. Dlatego precz
stereotypy hollywodzkie z Twojej glowy OK i napisz jak cos dobrego zrobisz to
bedziemy sie cieszyc razem.

[zasko]

po co żyć? dla siebie! drugi raz takiej szansy się nie dostaje! 28 lat to
dopiero początek, wyprostuj się, warto, stawką jest twoje życie. Mi też było
kiedyś bardzo trudno po podobnym przeżyciu. Teraz mam kilkanaście lat więcej,
cudownego męża, dwoje cudownych dzieci, wspaniały dom. Gdybym wtedy nie wzięła
się w garść przegrałabym własne szczęście. To jak żyjemy zależy od nas samych.
Z porażek trzeba nauczyć się wychodzić silniejszym, chociażby o doświadczenia,
o wiedzę czego pragniemy, czego nie znosimy, w jakie relacje nie powinniśmy
wchodzić jeżeli nie chcemy cierpieć. Zyczę siły, zet