sandra-sneez
30.06.14, 21:36
Mam 20 lat i moge o sobie powiedziec ze jestem kobieta sukcesu, mam pozadne stanowisko w pracy, na zycie nie musze narzekc przyjaciol, jestem bardzo radosna osoba lecz mam problem, ktory jak dla mnie jest powazny i i nie wiem jak se z nim poradzic... problem polega na tym, ze panicznie boje sie zostac sama bez obojga rodzicow... Jak chociaz mama albo tata jest w domu to nie ma problemu, problem pojawia sie jak obojga nie ma...
Podejzewam ze mam uraz z dziecinstwa, mam bardzo bliska wiez z rodzicami, i kiedy mialam 12 lat mama wyjechala do angli za praca.... Zostalam w domu z tata, rodzenstwem i dziadkowie mieszkali za sciana i nie bylo problemu dopoki tata nie pojechal do mamy, to co przezylam byla tragedia, babcia po lekarzach ciagala, w wieku 12 lat jechalam na antydepresantach, przez pol roku tak, moze zabrzmiec smiesznie ale po jakims czasie dostalam paniki jak nie wypilam melisy... Jak sie w domu skonczyla to byla tragedi dla wszystkich domownikow...
Potem sie poprawilo i jakos przeszlo mi to, do momentu jak rodzice zadecydowali sciagnac nas na stale do siebie... I powtorka z rozrywki bo rozlaka z dziadkami, chociaz nie az tak powazna ale jednak...
Od tej pory mysl na zostanie w domu bez rodzico mnie wygryza od srodka, wymysliam jakies glupie scenariusze i choc wiem ze to w mojej glowie tylko nie potrafie na to wplynac. Rodzice jada teraz na 3 tygodniowy urlop a ja zostaje w domu sama z siostra i psem bo urlopu na ten czas nie dostalam...
Sama dosc czesto latam na wakacje to do polski to gdzies do jakis cieplych krajow, czesto jestem pozadomem na imprezach itd jestem manager recepcji w hotelu wiec pracuje na ranne i popoludniowe zmiany wiec nieraz jest tak ze sie zrodzicami nie widze po pare dni bo nie ma jak i jest wszystko wporzadku... Pare lat temu jak dostalam swoje pierwsza dorywcza prace szef niechcial dac mi urlopu wiec mialam zostac sama, rodzice polecieli a na 3 dzien Do nich dolaczylam bo niewytrzymalam sama bez nich i rodzenstwa w tym wypadku tez, wiec zucilam prace...
Mialam tez sie wyprowadzic tak na probe bo akurat sie zwolnil pokoj, dekorowal i przygotowywalam sie tydzien, nawet nocy nie przespalam tam, pojechalam normalnoe zrobilam zakupy weszlam do pokoju i poczulam sie jak w najgorszym koszmarze... Jak nieraz ludzie z klaustrofobia tylko gorzej... Woec wrocilam do domu po godzinie i oddalam klucze na drugi dzien...
Teraz jak se pomysle ze za pare dni pojada odrazu plakac mi sie chce i dostaje biegunke z nerwow i strasznie mdli, najgorzej mam teraz jak gdzies jada nawet nachwile ale odrazu wyobrwzam sobie ze tak bedzie jak pojada i w placz... Jak wracaja wszystko jak reka odja....
Nie wiem jak sobie z tym poradzic... Siostra zostaje jest starsza o rok ale ona ma swoje zycie chlopaka bedzie zajeta i jej to nieprzeszkadza i mnie nie rozumie a ja nie wiem jak se poradzic z tym szczegolnie wieczorami/w nocy....
Pomocy :(
