co się dzieje ze mną!!!

[ziabola]

czy może mi ktoś owiedzieć co jest nie tak! najpierw zapoznam z sytuacją.

przez 3 lata byłam z kimś bardzo blisko. później kontakt zaczął sie rozluźniać
i doszło do krrytycznej sytuacji, w której ten ktos bardzo mnie uraził...
Obecnie jestem z kimś. Bardzo szczęśliwa, a gdy widziałam tamtego byłego pana
dziś z kimś innym odezwało się we mnie coś dziwnego. Tak jakbym miała się
rozpłakać. dlaczeo tak sie dzieje?

[mskaiq]

To zal za czyms co stracilas. Unikaj tego, takie uczucie zaakceptowane przez
Ciebie potrafi zniszczyc zwiazek w ktorym jestes. Nie kazde uczucie i bardzo
wiele mysli nalezy odrzucac. Sa przeciwko nam.
Serdeczne pozdrowienia.

[ziabola]

chyba trafne nazwanie moich "dolegliwości" musze jakoś to zwalczyć... dziękuję ;*

[ziabola]

no i jescze dochodzi do tego uczucie jakiegoś smutku. szczególnie gdy przebywam
sama, a zdarza sie to dość często, szczególnie w weekendy. Ja tak strasznie nie
lubię być sama :(

[mskaiq]

Unikaj tego smutku, organizuj sobie weekendy w taki sposob zebys miala wiele
zajec. Wtedy kiedy jestes bezczynna przychodza smutki. Te smutki przychodza do
kazdego z nas. Jesli je zaakceptujesz bedzie ich coraz wiecej, pojawia sie lzy,
pozniej depresja.
Kiedy jestes zajeta nie masz czasu na smutek.
Serdeczne pozdrowienia.

[ziabola]

Staram się, a mimo wsyztsko zdarza mi sie odbiec myślami! Niektóre sposoby
zajmowania czasu mnie nie bawią ;/ wydaje mi się, że wsyztsko przez to, że za
bardzo oswoiłam sie z nim. Teraz odczuwam krytyczne tego skutki. (a odczuwam je
już ponad pół roku!) Gdy go nie widuję, gdy nasz kontakt się urywa na dłuższy
czas, wtedy nie myślę tyle. I jak to jest, pojąc nie mogę...

[maureen2]

dopóki są łzy,smutek człowiek nie jest sam,zawsze to lepsze niż pustka bez łez.

[ziabola]

hmm może i masz rację. a łez nie ma. I nie chce żeby pojawiały się. Teraz z nowa
osobą jest mi dobrze. Nie ma tej panicznej zazdrości mnie i czuję się wolna.
Wcześniej nawet sama wyjść nie mogłam ;/ ale to długa historia. Dlaczego
człowiek jest tak stworzony, że barkuje mu niby tego złego czasami? Nie chcę
skrzywdzić kogoś,, kto daje mi spokój ducha i sprawia, że się uśmiecham. ale gdy
nie mam tej bratniej duszy przy sobie teraz, jakoś mi źle. Czuję się jakbym
tylko wegetowała...